‫ساریفی،چرا یهو درخواست کردی که ‫نقاشی پادشاه و ملکه‌ی پیشین رو ببینی؟
‫ها؟ اوه، خب...
‫لئونهارت نیمه‌انسانه، ‫و پدرش قبل اون پادشاه بوده،
‫پس فکر کردم حتماً خون انسانی‌ش ‫رو از مادرش به ارث برده.
‫ساری، وقتی ملکه بشی، ‫نقاشی تو هم می‌ره اون بالا.
‫ها؟
‫واقعاً می‌تونم ملکه بشم؟
‫کی-چان!
‫خدای من؛ بی‌ادبیِ منو ببخشید.
‫شما ساریفی-ساما هستید، درسته؟
‫اوه، بـ ـ بله.
‫سخنان زیادی دربارتون شنیدم.
‫بنده پرنسسِ بیزوند، ویویان هستم.
‫خـ ـ خوشوقتم.
‫با این وجود،
‫حتی از انتظاری که از دلبرِ اعلی‌حضرت ‫داشتم هم جذاب‌تر هستید.
‫کمی نگران شانس‌های خودم شدم.
‫نگران؟
‫راستش، بنده به اینجا اومدم
‫تا از اعلی‌حضرت درخواست ازدواج کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پرنسس‌های گربه و خزنده
‫سـ ـ سرورم، لطفاً...
‫لطفاً خونسرد باشید.
‫سکوت!
‫اینجا من پادشاهم! چه کسی بدون ‫مشورت من این اجازه رو داده؟
‫بنده بودم، سرورم.
‫آنوبیس...
‫با عرض پوزش، از زمان ‫ضیافت قضاوت ساریفی-ساما،
‫ما از هرطرف غرق در ‫اعتراضات و سؤالات بودیم.
‫اگر با وضعیت فعلی از ‫یک ملکه انسانی برخوردار باشید،
‫حتی ممکنه اصلاح روابط با ‫همتایان کوچیک هم غیرممکن باشه.
‫طبیعتاً، بنده به خوبی از اینکه شما همیشه ‫تمام پیشنهادات ازدواج رو رد کردید آگاهم.
‫هرچند،
‫اگه حدالامکان به عروس‌های ‫احتمالی‌تون نگاهی بندازید...
‫اصلاً امکان نداره اجازه این‌کارو بدیم!
‫ملکه‌ی اعلی‌حضرت قراره ساریفی باشه!
‫ملکه!
‫کاملاً متوجه این هستم.
‫گرچه...
‫به به، ویویان-ساما.
‫پرنسس کورا، همچنین پرنسس آلبا.
‫مدت زیادی گذشته.
‫بعداً صحبت خواهیم کرد.
‫هر کدوم از ما با امید یک ملت ‫به دوش‌مون به اینجا فرستاده شدیم.
‫چطور می‌تونیم حتی بدون صیغه شدن با ‫اعلی‌حضرت با هموطنان‌مون روبه‌رو بشیم؟
‫اوه، عذر می‌خوام.
‫چطور تونستم مقابل ملکه ‫آینده همچین حرفی بزنم؟
‫خوشحالم که افتخار گفتگو رو داشتیم.
‫حالا با اجازه شما.
‫آه، زهره‌ترک شدم!
‫نمی‌خواد انقدر بلند داد بزنی.
‫اگه انقدر سربه‌هوا نبودی داد نمی‌زدم.
‫الان چی گفتی؟
‫گفتم، می‌خوام این پرنسس‌ها رو ببینم ‫و درست باهاشون صحبت کنم.
‫تنها اتلاف زمانه.
‫من هرگز کسی رو صیغه نمی‌کنم، ‫و قصد دیدار این پرنسس‌ها هم ندارم.
‫چه بد.
‫نمی‌تونی حتی بدون دیدن بفرستی‌شون برن.
‫آنوبیس اینو به میل و خواست خودش ترتیب دیده.
‫هیچ‌وقت اینو نمی‌خواستم.
‫ولی به‌نظرم جناب صدراعظم درست می‌گه.
‫به‌خاطر یه انسان... به‌خاطر من ‫یه‌عالمه دردسر گردنتون افتاده.
‫نباید بیشتر از این آدمای مهم رو ناراحت کنید.
‫پس... اینکه من اشراف رو راضی نگه دارم
‫و برای خودم صیغه بگیرم، ‫می‌دونی دقیقاً چه معنایی داری؟
‫چه معنایی؟
‫حتی منم کم و بیش می‌دونم صیغه چیه.
‫این‌ها زنان زیرک و جاه‌طلبی هستن ‫که یه روش مستقیم رو انتخاب کردن.
‫اگه نزدیک نگه‌شون دارم، ممکنه در نهایت ‫جایگاهت رو به‌عنوان ملکه به‌خطر بندازن.
‫اگه یکی از اون‌ها بتونه برای ‫عالیجناب کمک بهتری باشه...
‫من مشکلی-
‫واقعاً از حرفت مطمئنی؟
‫خب، نمی‌خوام مانعِ شما بشم.
‫داری می‌گی من پادشاهی‌ام که ‫برای حمایت ازت زیادی ضعیفم؟
‫اصلاً همچین چیزی نمی‌گم!
‫عجیب رفتار می‌کنید، عالیجناب!
‫کسی که عجیبه خودتی!
‫دیگه قصد ادامه دادن این بحثو باهات ندارم.
‫دهنتو بسته نگه‌دار و بگیر بخواب!
‫دیگه بسمه!
‫چی با خودت فکر کردی؟!
‫آخه عالیجناب زیادی لجبازه!
‫و ـ ولی اگه بفهمه اینجا قایمت کردیم، ‫بدجور بهمون زخم‌زبون می‌زنه.
‫زخم‌زبون!
‫نگران نباشید؛ عالیجناب فقط ‫برای هیچ‌وپوش عصبانی نمی‌شه...
‫درسته.
‫پس برای چی قبل‌تر اونقدر عصبانی بود؟
‫من لازم ندارم که ملکه باشم؛ ‫فقط می‌خوام کنارش باشم.
‫این به‌قدر کافی خوب نیست؟
‫فکر کنم بهتره واقعاً یه‌بار دیگه ‫با عالیجناب حرف بزنم.
‫اطمینان دارم که می‌دونی پا گذاشتن ‫به اتاقِ من چه معنایی داره.
‫البته که متوجه هستم، اعلی‌حضرت.
‫می‌دونم که دارم گستاخی می‌کنم.
‫اما با وجود اینکه همیشه نگهبانان ‫قدرتمند از اتاقتون حفاظت می‌کنن،
‫به دلایلی، امشب بدون دفاع قرار داره.
‫باور دارم که دقیقاً می‌دونم این چه معنایی داره.
‫لطفاً اون نگاه رعب‌آور رو نشونم ندید.
‫متوجه هستم که اعلی‌حضرت چقدر ‫به ساریفی-ساما اهمیت می‌دن.
‫اما به هرحال،
‫اعلی‌حضرت هم هنوز یک مرد هستن.
‫داشتن یکی یا دوتا صیغه طبیعی‌ـه.
‫آخه به‌سختی می‌تونید به یک دختر انسانی ‫این‌طور عشق‌ورزی کنید، درسته؟
‫اینکه من برای خودم صیغه بگیرم، ‫می‌دونی چه معنایی داری؟
‫می‌دونم؛ مشکلی ندارم.
‫...به‌سختی می‌تونید به یک دختر انسانی...
‫تا زمانی که کنارش باشم، من هیچ...
‫...عشق‌ورزی...
‫نه!
‫مـ ـ معذرت می‌خوام!
‫نمی‌خواستم مزاحم بشم!
‫عزیزم، ساریفی-ساما چقدر عجول هستن.
‫بسیارخب، اعلی‌حضرت، بیاید ادامه بدیم.
‫واقعاً که.
‫به‌خاطر یه مهمون ناخواسته، ‫کسی که واقعاً منتظرش بودمو از دست دادم.
‫گمشو؛ دیگه هرگز جاه‌طلبی ناشایستت ‫رو در حضورم نشون نده!
‫ا ـ از حضورتون عذر می‌خوام!
‫کی-چان، لاپ-چان.
‫پس واقعاً بذارید امشب اینجا بخوابم.
‫ساری!
‫ببخشید که بیدارتون کردم.
‫خیلی‌خب، بیاید بخوابیم.
‫چرا همچین حسی دارم؟
‫مثل اینه که یه‌چیز تیز ‫تو گلوم گیر کرده، می‌سوزه.
‫هرگز تصور نمی‌کردم بتونم ‫روزی همراه پادشاه صبحانه بخورم.
‫بله، افتخاری بسیار باورنکرنی‌ـه.
‫نتوستم تو چشماش نگاه کنم.
‫باید به‌خاطر این‌طور دیدار کردنش ‫با پرنسس‌ها ازش تشکر کنم.
‫و الان...
‫اوه، ویویان-ساما هنوز از خواب بلند نشدن؟
‫بعد دیروز...
‫سرورم، شما واقعاً باید ‫از سرزمینِ من دیدار کنید.
‫آثار هنری بسیار پرشکوهی داریم.
‫اوه، اگر به‌دنبال زیبایی هستید، ‫زادگاهِ من سرشار از یاقوت‌های خالصه.
‫درحال صرف غذام؛ زبون به‌دهن بگیرید.
‫اوه، خیلی معذرت می‌خوام!
‫ای خدا، اون کیه؟
‫شاهدخت ششمِ پادشاهی مورگا، پرنسس آمیت.
‫حتی اون خزنده‌های بدمنظر هم به‌دنبال ‫وصلت با پادشاه‌ان؟ چه شرم‌آور.
‫حالت خوبه؟
‫به خودت صدمه نزدی؟
‫بهتره بیرون یکم هوا بخوری.
‫بیا.
‫آهای!
‫ترک میز غذا، نهایت بی‌نزاکتی‌ـه!
‫مهم نیست.
‫بذار هرکار می‌خواد بکنه.
‫حالت خوبه، امم... آمیت-سان؟
‫لـ ـ لطفاً منو ببخشید، ساریفی-ساما؛ ‫نمی‌خواستم به زحمتتون بندازم.
‫اوه، من فرد خاصی نیستم.
‫نه، شما بسیار الهام‌بخشید، ساریفی-ساما!
‫در حضور پادشاه سر حرفتون می‌مونید.
‫من تنها با نگاه ایشون، ‫ترس به تن و بدنم میفته.
‫پرنسس آمیت حتی ترسناک‌تره.
‫اگه انقدر از عالیجناب می‌ترسی، ‫چرا می‌خوای باهاش ازدواج کنی؟
‫زادگاهم، مورگا، سرشناس‌ترین ‫پادشاهی خزندگان‌ـه؛
‫و تا همین 200 سال پیش، ‫با اوزمارگو در جنگ بودیم.
‫دویست سال؟
‫با توجه به طول زندگی دیوسانان، ‫همچین داستان قدیمی‌ای نیست.
‫ما خزندگان به‌عنوان ایالت تبعه نسبتاً جدید، ‫با آزار و اذیت مواجه هستیم.
‫تصور می‌کردیم که پادشاه حتی ‫یک روزم بهمون فرصت نده،
‫اما بعدش به‌نظر می‌رسید ممکنه، ‫امم، سلیقه خاصی داشته باشن، پس...
‫آه.
‫اما از قرار معلوم واقعاً مناسب‌شون نیستم.
‫اصلاً با توجه به اینکه همه خواهرهام ‫ازم زیباترن، امکان نداشت منو انتخاب کنن.
‫با این‌حال، بدون به‌دست آوردن قلب پادشاه، ‫اجازه برگشت به خونه رو ندارم،
‫پس من دراصل تبعید شدم.
‫این وحشتناکه!
‫اوضاع به همین منوال‌ـه.
‫زنان سلطنتی باید خودشونو ‫فدای سرزمین‌شون کنن.
‫منی که در غل و زنجیر به‌دنیا اومدم، ‫امیدی به آزادی ندارم.
‫این همیشه سرنوشتِ من بوده.
‫شنیدی؟ سربازهامون از ‫لشکرکشی تو گائل برگشتن.
‫پس گارد سلطنتی برگشته؟
‫ببین، اونجا!
‫کاپیتان گارد، یورمونگاند‌ـه!
‫به‌خوبی در لشکرکشی خدمت کردید، ‫زمانی که آماده ارائه بودید-
‫پادشاه کجاست؟ باید نتیجه ‫مأموریت رو بهشون گزارش بدم.
‫نادون!
‫می‌خوای با اون لباس‌های رنگ‌پریده‌ی ‫سفرت با اعلی‌حضرت دیدار کنی؟!
‫تو هم که مثل همیشه سختگیری، آبی.
‫همم؟
‫تو باید پرنسس انسانی باشی.
‫آوازه‌ت رو شنیدم.
‫من کاپیتان گارد سلطنتی ‫اعلی‌حضرت، یورمونگاند هستم.
‫آشنایی با شما باعث افتخاره.
‫خـ ـ خوشوقتم، ساریفی هستم.
‫من وفاداریم رو به پادشاه قسم خوردم.
‫اگه ایشون بخوان شما همسرشون باشید، ‫من از تصمیم‌شون تبعیت خواهم کرد.
‫البته، تردیدهای خودم رو ‫نسبت به یک ملکه انسانی دارم.
‫لطفاً وظایفتون رو خوب به‌جا بیارید،
‫و نه من، و نه اعلی‌حضرت رو ‫به هیچ‌عنوان ناامید نکنید.
‫و حالا، پوزش می‌خوام.
‫خیلی نگران بودم.
‫کاپیتان یورمونگاند فردی عادی‌ـه ‫که به درجات بالا رسیده.
‫صبر کن، من هرگز اون دختر رو به‌عنوان ملکه قبول نمی‌کنم!
‫جزو معدود سربازاییه که اعتماد اعلی‌حضرت رو داره!
‫هوی! هوی گوش کن، یور!
‫خیلی خفنه!
‫چی شده، آمیت-سان؟
‫اوه، هیچی نیست؛ فقط...
‫هروقت کاپیتان رو می‌بینم، ‫من، خـ ـ خب، قلبم تندتند می‌زنه.
‫مریضی؟!
‫فکر نکنم اون باشه.
‫درسته، همه اینا از زمانی که ‫یه دختر کوچیک بودم شروع شد.
‫در طول اولین بازدید سلطنتی از مورگا ‫از زمانی که ما به یک کشور تابعه تبدیل شدیم.
‫همه مشتاق این بودن که ‫به پادشاه جوان نگاهی بندازن.
‫و من...
‫سر راهی، آمیت!
‫باید بذارم اعلی‌حضرت منو تو این لباس ببینه!
‫اون‌موقع بود که...
‫بفرمایید.
‫ا ـ این یه شال سلطنتیه!
‫مهر سلطنتی روش داره که نشون می‌ده ‫شما از اعلی‌حضرت دستور می‌گیرید!
‫نمی‌تونم همچین چیز باارزشی رو قبول کنم!
‫اعلی‌حضرت خواستار اینه که ‫گارد سلطنتی‌ش از پادشاهیش دفاع کنه.
‫هر تکه پارچه‌ای که می‌پوشم و هر قطره خونی که ‫در رگ‌هام جریان داره متعلق به مردم‌شه.
‫اون یورمونگاند-ساما، در زمانی بود ‫که فقط یه نگهبان ساده بود.
‫چه مردیه!
‫فقط همون یک دفعه دیدمش.
‫پس تردید دارم که حتی منو یادش باشه؛
‫اما مایلم که ببینمش و ‫این شال رو بهش برگردونم.
‫برای همین اومدی تا به پادشاه نزدیک بشی؟
‫حتی خودمم می‌دونم که یه نادونم.
‫اما اگه بتونم کنار اون باشم، برام مهم نیست ‫که چقدر ممکنه سیاه‌بخت بشم.
‫این چیزیه که بهش عشق می‌گن.
‫عشق، ها؟ انگار من خیلی خوب نمی‌فهمم.
‫اوه، نگران نباشید؛ ‫وقتی زمانتون برسه خودتون می‌فهمید.
‫مثل زنگ ناقوس می‌مونه.
‫قلب‌تون هی تندتر و تندتر می‌زنه ‫و بهتون می‌گه که این همون فرده.
‫همچین کسی رو نمی‌شناسید؟
‫کسی که فقط با دیدنش، لپ‌هاتون گل میندازه،
‫و صداش باعث سوزش قلبتون می‌شه.
‫و دیدن صمیمی شدنش ‫با زن دیگری قلب‌تون رو به‌درد میاره.
‫حتماً به کسی فکر کردید، نه؟
‫خیلی مطمئن نیستم.
‫الان یکم دعوامون شده.
‫اوه، خدایا! این اصلاً قابل‌قبول نیست!
‫باید به‌سرعت باهم آشتی کنید!
‫مهم‌نیست چقدر قلب‌تون به‌درد بیاد، ‫نباید احساسات‌تون رو نادیده بگیرید.
‫فرار نکنید، باهاش روبه‌رو بشید، ‫و بهش بگید که شما واقعاً‌ چه حسی دارید.
‫می‌گم...
‫من متوجه‌ام! عشق شما از پادشاه مخفیه، مگه نه؟
‫نیازی به نگرانی نیست! من حمایت‌تون می‌کنم!
‫خب...
‫از این روز به بعد، ما دوشیزگانِ عاشقیم!
‫ساری احاطه شده؛ ‫دقیق نمی‌فهمم، اما پشمام ریخته.
‫لطفاً با من تکرار کنید! آماده؟
‫ما دوشیزگانِ عاشقیم!
‫چه ترسناک.
‫...عاشق.
‫یه‌بار دیگه!
‫اون پرنسس خزنده با خودش چی فکر کرده؟ ‫چاپلوسی انسان رو می‌کنه؟
‫ما دوشیزگان عاشقیم!
‫از جایی که نمی‌تونه علاقه شاه رو کسب کنه،
‫باید هم چرب‌زبونی اون انسان رو بکنه.
‫چه حیله کثیفی؛ ‫باید جایگاه خودشو بشناسه.
‫کی-چان، لاپ-چان، ‫واقعاً منم نیازه که شرکت کنم؟
‫خب اینکه معلومه!
‫اعلی‌حضرت امشب دارن برای به‌رسمیت شناختن ‫کاپیتان یور ضیافتی برگزار می‌کنن.
‫و جشن‌ها رو هم بدون ملکه‌مون نمی‌شه گرفت.
‫ها؟
‫آمیت-سان، چیزی شده؟
‫جشن الاناست که...
‫لباست پاره‌پوره شده! ‫چطور همچین شد؟!
‫خـ ـ خب، می‌دونید...
‫پوشش رسمی خزندگان واقعاً وقیحانه‌ست.
‫نگو که شماها این‌کارو کردید!
‫مشکلی نیست، ساریفی-ساما.
‫اما امشب...
‫بله؛ یورمونگاند-ساما توی جشن شرکت می‌کنن.
‫دوست داشتم که بتونم ‫باهاشون هم‌صحبت بشم.
‫اما فاصله‌ی دنیاهایی که من و اون ‫درش زندگی می‌کنیم خیلی زیاده.
‫این شاید مجازاتم برای ‫خواسته‌های بیش از حدم باشه.
‫سـ ـ سـ ـ ساریفی-ساما؟!
‫اصلاً هم این‌طور نیست!
‫تو همه این راهو برای دیدن کاپیتان اومدی، نه؟
‫پس نذار همچین چیزی شکستت بده.
‫مهم نیست چی بشه، می‌خوای باهاش باشی.
‫این همون عشق نیست؟
‫ما بازگشت ایمن و دستاوردهای درخشان ‫یورمانگاند-دونو را ارج می‌نهیم.
‫ملعون، اون لباس رسمی‌ای که ‫برات آماده کرده بودم چی شد؟
‫بغلش به یه‌چی گیر کرد و جر خورد.
‫چی؟! توی ملعون هم انقدر گستاخ بودی که پاشی بیای؟
‫اوه درسته، پرنسس آمیت رو اینجا نمی‌بینم.
‫حتماً باید مشغول انتخاب لباسش باشه.
‫بـ...بابت تأخیر عذر می‌خوام.
‫بـ ـ ببخشید...
‫اوه، نمی‌تونم!
‫جرئتشو ندارم.
‫تو می‌تونی، آمیت-سان!
‫قول می‌دم؛ اگه بتونی ‫جرئت به‌خرج بدی، اون‌وقت...
‫برای شماست.
‫این...
‫به سختی شما رو شناختم، بانوی کوچک من.
‫عالی بود، آمیت-سان.
‫منم می‌خوام شجاع باشم.
‫بفرمایید.
‫اوه، ممنون.
‫تا با این احساسات ناشناخته‌م روبه‌رو بشم.
‫ویویان-سان...
‫فکر کردم الان داشت بهم نگاه می کرد؛ ‫شاید خیالاتی شدم؟
‫سرم... گیج می‌ره...
‫ها؟ من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫حالتون بهتر شده؟
‫به‌نظر میومد که ناگهان مریض شدید.
‫الان حالم خوبه.
‫واقعاً؟ چقدر بد.
‫شاید باید مشروب قوی‌تری بهتون می‌دادم.
‫می‌گم، امکانش هست ‫با زبون‌خوش از سر راهم کنار بری؟
‫ها؟
‫امم... داری درباره چی-
‫ساکت باش!
‫من تمام رفتار مردا رو با بدنم کنترل می‌کردم.
‫با این‌حال شاه حتی از لمس کردنم هم امتنا کرد!
‫تا به‌حال این‌قدر تحقیر نشده بودم!
‫زنان سلطنتی به‌عنوان اتلاف فضا مورد تحقیر قرار می‌گیرن مگه اینکه از نظر سیاسی مفید باشن.
‫اصلاً تحملشو ندارم!
‫شاهی که عاشق یه انسان شده ‫بی‌شک یه پادشاه بی‌ارزشه!
‫به‌غیر از بازیچه‌ی من‌ بودن چه فایده‌ای داره؟
‫پس... فقط گورتو گم کن!
‫حتی اگه من اینجا نبودم،
‫مطمئنم که عالیجناب هیچ‌وقت تو رو ‫درکنار خودش نگه نمی‌داشت.
‫عالیجناب همچین کسی نیست.
‫درسته، اون بیشتر از هرکسی ‫زیر بار اقتدارش زجر می‌کشه.
‫اما سعی داره که اینو مخفی نگه داره ‫و پادشاهی قدرتمند باشه.
‫این‌کارو برای مردمش می‌کنه.
‫عالیجناب این‌طوریه، و برای همین من...
‫حتی اگه نتونم ملکه‌ش باشم، ‫هیچ‌وقت به‌خاطر تو کنار نمی‌کشم!
‫توی...
‫ساریفی-ساما! سریع‌تر فرار کنید!
‫آمیت-سان!
‫حتی اون خزنده هم سر راهم میاد؟
‫شما نژادهای ناچیز نمی‌دونید کِی بس کنید!
‫عالیجناب!
‫چیزی که دیشب گفتمو فراموش کردی؟
‫لـ ـ لطفاً منو ببخشید!
‫ا ـ اما من چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫بدون عطوفت شما نمی‌تونم زنده بمونم.
‫اعلی‌حضرت، لطفاً‌ رحم کنید!
‫دهنتو ببند!
‫این اخطار آخرمه!
‫دیگه اون قیافه وقیحتو جلوی چشمام نیار!
‫حالت خوبه؟
‫اون عصر رو خراب کرد.
‫نیازی نیست به ضیافت برگردی؛ ‫توی اتاقم استراحت کن.
‫عالیجناب.
‫خیلی ممنون که وقت‌تونو گذاشتید و همه رو دیدید.
‫و خیلی متأسفم؛ این همش تقصیر منه.
‫این جشن ایده‌ی خودم بود.
‫آنوبیس اصرار داره که گهگاهی اشرافو راضی کنم، ‫اما فقط ذره‌ای از منظورشو متوجه شدم.
‫و اینکه... دیشب باهات خیلی خشن ‫صحبت کردم؛ منو ببخش.
‫پس درآخر، هیچ کدوم از پرنسس‌ها ‫قادر به تکون‌دادن قلب پادشاه نبودن.
‫عه‌وا، جناب صدراعظم؛ ‫چی شما رو به گوشه‌کنارهای قصر آورده؟
‫شـ ـ شما، پرنسس آمیت.
‫خود شما هنوز اینجا چیکار می‌کنید؟
‫من مجوز ویژه‌ای گرفتم که کنار ‫ساریفی-ساما به‌عنوان دوست‌شون بمونم.
‫اعلی‌حضرت این رو به‌اذای جایزه ‫برای دفاع از پرنسس بهم دادن.
‫چی؟!
‫برای خوراکی آخرشبی کلوچه ماندراگورا پختم.
‫دوست دارید شما هم امتحان کنید؟
‫نـ ـ نه، من خوبم.
‫که این‌طور؛ پس منو می‌بخشید.
‫الان کلاً فقط به اون دخترک ‫یه متحد اضافه کردم!
‫ساریفی، نیاز نیست برای اون ‫احساس ترحم یا دلسوزی کنی.
‫پرنسس آمیت، ویویان، و بقیه‌شون ‫ریسک کاری که می‌کردنو می‌دونستن.
‫می‌دونم؛ منم باید بیشتر آماده باشم.
‫برای اینکه بدونم کنار پادشاه‌‌بودن به چه معناست.
‫پس اینو یادت بمونه:
‫من به هیچ‌جور صیغه، ‫یا هرنوع زن دیگه‌ای نیاز ندارم.
‫تنها زنی که خواستارشم تویی، ساریفی.
‫ناقوس.
‫مثل زنگ ناقوس می‌مونه.
‫بهتون می‌گه که این همون فرده.
‫ها؟
‫ساری، یهو چت شده؟
‫امروز خیلی سرده! ‫و شما هم خیلی پشمالویی!
‫هوا که به‌نظرم مثل همیشه‌ست.
‫نمی‌دونم.
‫خب، مهم نیست.
‫هرچقدر می‌خوای همون‌طور بمون.
‫شاید یه‌روزی بفهمم چیه.
‫اگه بتونم کنار این گرما بمونم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نفرین بهت، دخترک انسانی!
‫هر کارم رو برعلیه‌م می‌کنی!
‫اگه ادامه پیدا کنه، جایگاهم-
‫وا حیرتا! این تهدید عجیب چیه که احساس می‌کنم؟!
‫جناب صدراعظم، یه کلوچه می‌خواید؟
‫قسمت بعد
‫هیولای مقدس جاودانگی و تولد دوباره
‫نه، من خوبم.