‫بنیان‌گذارِ سرزمین اوزمارگو، ‫اولین پادشاه‌مون و همسرشون.
‫کشمکش‌های قدرت بی‌شماری درحال نابودی ‫دیوسانان بودن، تا اینکه قهرمان بزرگ متحدمون کرد.
‫اولین پادشاه، قهرمان!
‫و ملکه‌ش یه شمشیر به‌دست گرفت ‫تا ازش محافظت کنه.
‫تو کتابای تاریخ درموردشون خوندم،
‫ولی هنوزم دیدنش یه‌جورایی فوق‌العاده‌ست.
‫ولی اصلاً خبر نداشتم این ‫مجسمه توی قصر هست.
‫حتی برای ملاقات دوک گالوا هم ‫اجازه اینجا اومدن رو نداشتم.
‫اینجا یه مکان مقدس‌ـه.
‫فقط برای تولد و تاج‌گذاری خاندان سلطنتی،
‫یا زمان مقدمه‌چینی برای ‫مراسم بزرگداشت باز می‌شه.
‫مراسم بزرگداشت؟
‫به‌طور رسمی، «مراسم بزرگداشتِ تأسیس اوزمارگو.»
‫نه فقط اشراف و پادشاهان از ایالت‌های تبعه،
‫بلکه مردم عوامِ اوزمارگو هم برای ‫مراسم بزرگداشت توی قصر جمع می‌شن.
‫تعجبی نداره تازگی‌ها همه ‫اینجا سرشون شلوغ بوده.
‫کل روز نتونستم عالیجناب رو ببینم.
‫اعلی‌حضرت حتماً دارن ‫جامه‌ی سلطنتی‌شونو پرو می‌کنن.
‫جامه؟
‫پادشاه‌ها در طول تشریفات مراسم بزرگداشت،
‫به‌طور معمول لباس‌های پادشاه اول رو می‌پوشن.
‫و یه‌روزی، ساری، تو هم لباسای ملکه اول-
‫لباس عالیجناب؟
‫خیلی‌خب! بریم ببینیم!
‫جان؟
‫و ـ وایسا، ساری!
‫ری!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ساری، نه!
‫اعلی‌حضرت عصبانی می‌شه ‫اگه وسط لباس‌پوشیدن مزاحم بشی!
‫ولی می‌خوام ببینم قراره چه لباسی بپوشه!
‫سلام؛ اینجایی، عالیجناب؟
‫ساریفی؟ چی شده؟
‫اومدم تا لباس مجلل‌تون رو ببینم.
‫اینو توی مراسم بزرگداشت می‌پوشید؟
‫بله؛ چطور؟
‫اوه، چقدر باحال!
‫خیلی جذاب شدی، مثل یه قهرمان واقعی!
‫خیلی بهت میاد، عالیجناب!
‫همه به‌جز ساریفی، تنهامون بذارن.
‫چـ ـ چشم.
‫عالیجناب؟
‫چی-
‫اوه، نکنه خجالت-
‫واقعاً خوش‌تیپ شدی، عالیجناب!
‫امروز واقعاً باد شدیده ها.
‫آسمون آشفته‌تر هم می‌شه
‫تا وقتی که در نهایت یه طوفان، ‫مه رو از این سرزمین بیرون ببره.
‫فکر می‌کنم این یه شبِ آشکارسازی باشه.
‫شب آشکارسازی... زمانی که پادشاه شکل ‫و قدرت‌های هیولاییش رو از دست می‌ده...
‫این حلقه‌ی ضعیف برای دلخوشی هم کافی نیست.
‫ولی این محدودیتم توی شکل انسانی‌ـه.
‫اگه این‌طوری منو پیدا کنن...
‫اوه، خداروشکر!
‫پیدات کردم، لئو.
‫ساریفی...
‫آمیت-سان پختنِ اینا رو بهم یاد داد، ‫و منم می‌خواستم باهات بخورمشون.
‫شب طولانی‌ای در پیش داری، نه؟
‫من ترسیدم.
‫بدون قدرتم به‌‌عنوان پادشاه هیولاها، ‫توی این سرزمین جایی ندارم.
‫توی این شکل نحیف و ناقص، ‫فقط می‌تونم خودمو توی تاریکی مخفی کنم.
‫وقتی که هیولاها منو به‌عنوان ‫انسانی که هستم قبول کنن،
‫مطمئنم لازم نیست دیگه ‫این‌طوری خودتو قایم کنی.
‫پس اعتماد کن و صبور باش.
‫دستمو لمس کن.
‫خب؟
‫به‌نظر عادی‌ـه.
‫با اینکه از گفتنش شرم دارم، ‫توی شب قبل از هر مراسم بزرگداشت،
‫انگشتام سرد می‌شن و به لرز می‌افتن.
‫چون نگران بودی...
‫که توی مراسم ظاهر بشی؟
‫آره؛ و نه فقط مراسم بزرگداشت.
‫همیشه قبل از مواجهه با مردمم اون حسو داشتم.
‫فکرِ اینکه چشم‌های بی‌شماری ‫همزمان بهم خیره می‌شن،
‫از این می‌ترسیدم که یه‌روز کسی منو
‫به‌عنوان شاه پوچ و ناپاکی که هستم ببینه ‫و به‌خاطرش همه‌چیزو از دست بدم.
‫ولی الان تو رو دارم.
‫دیگه انگشتام نه سرد می‌شن، نه می‌لرزن.
‫حتی اگه فردا کنارم نباشی، ‫می‌تونم قلبت رو احساس کنم.
‫من همیشه تحت محافظتت هستم.
‫بهم نزدیک‌تر شو؛ منو گرم نگه دار.
‫لئو.
‫مهربونیِ تو هم همیشه ازم محافظت می‌کنه.
‫شاید هنوز نتونم درکنارت بایستم، اما یه‌روزی...
‫صبح به‌خیر، لئو.
‫ها؟
‫انسان؟
‫هنوز تو شکل انسانی‌ـه؟ چرا؟
‫چیکار کنم؟!
‫هی، بابا، آسمون آبی‌ـه؛ چرا؟
‫عجب منظره‌ی کمیابی؛ ‫حتماً چندین قرن گذشته
‫از وقتی آشکارسازی تا سپیده‌دم ادامه داشته.
‫پس، چونکه دیشب طوفان مه رو نابود کرده،
‫نمی‌تونی به شکل هیولا برگردی؟
‫فقط این توضیح به ذهنم می‌رسه.
‫پس... تا ابد تو شکل انسانی گیر میفتی؟
‫مه به مرور زمان، دوباره توی هوا می‌پیچه.
‫بعد جادوم به‌حالت عادی برمی‌گرده، ‫و شکل هیولایی‌م رو پس می‌گیرم.
‫واقعاً؟ در این‌صورت، فقط ‫کافیه تا اون زمان قایم شی.
‫نه دقیقاً.
‫هنوز اعلی‌حضرت رو پیدا نکردین؟!
‫ایشون توی اتاق‌شون نیستن.
‫نه تو اتاق حضار! نه تو تالار بزرگ! هیچ‌جا نبودن!
‫اما مراسم در کمتر از یک‌ساعت شروع می‌شه!
‫ساریفی-ساما هم پیداشون نیست؛ ‫چه اتفاقی ممکنه افتاده باشه؟
‫ساری!
‫ناقوسی که در مراسم بزرگداشت به‌صدا در میاد،
‫دقیقاً در زمانی که اولین پادشاه‌مون این قلمرو رو ‫به رسمیت اعلام کرد، دوازده بار به صدا در میاد.
‫در طول تاریخ‌مون، هیچ پادشاهی ‫یک ثانیه هم براش تأخیر نداشته.
‫به‌هیچ‌وجه نباید بذاریم اولین‌بار باشه!
‫درحال‌حاضر، افراد زیادی مشتاق ‫حضور اعلی‌حضرت هستن.
‫تمام سوراخ و سنبه‌های قصر رو بگردین!
‫ا ـ اما، جناب صدراعظم، ‫هرکاری تونستیم کردیم.
‫زیر زمین رو هم جستوجو کردید؟
‫سِت.
‫اتاق محراب مخفی، به‌طور معمول ‫برای دسترس همگان ممنوعه.
‫چه جای بهتری برای تمرکز قبل از ‫یه مراسم بسیار مهم وجود داره؟
‫و ممکنه اعلی‌حضرت تنها زمان ‫از دستشون در رفته باشه.
‫جناب صدراعظم...
‫بسیار خب.
‫یه مورد اضطراری‌ـه؛ مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫به محراب می‌ریم.
‫سرورم! اونجا هستید؟!
‫اعلی‌حضرت!
‫چاره‌ای نیست؛ به‌زور بازش کنین!
‫چشم!
‫اینجا هم نیست؟
‫بیاید بریم!
‫یه گذرگاه مخفی اینجاست!
‫این‌طوری می‌ذاشتی ‫قربانی‌ها فرار کنن، عالیجناب؟
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم خودم ازش استفاده کنم.
‫چطور شده که هنوز نتونستیم پیداش کنیم؟
‫یعنی پادشاه کجا می‌تونه رفته باشه؟
‫آه! زهره‌ترک شدم!
‫نه، شما بودین که ما رو ترسوندید!
‫از کجا اومدید؟
‫کـ ـ کاپیتان...
‫بانوی انسانی، اعلی‌حضرت همراهتون نیست؟
‫خـ ـ خب، راستش، منم ‫از صبح دارم دنبالش می‌گردم.
‫ولی انگار این سمت نیستش.
‫آره! اصلاً نیست!
‫متوجه شدم.
‫بریم.
‫دیگه مشکلی نیست.
‫ولی هنوز اینجا در خطریم.
‫جای دیگه‌ای برای مخفی‌شدن نیست؟
‫اینجا رو قبلاً گشتن، پس امن و امانه.
‫لئو؟
‫مشکل چیه؟ طاقت بیار، لئو!
‫لئو! داری به حالت هیولایی برمی‌گردی.
‫خداروشکر! حالا می‌تونی به مراسم برسی.
‫نه، ناقوس ممکنه هرلحظه به‌صدا دربیاد.
‫حتی اگه تا اون‌موقع ‫شکل هیولاییم رو به‌دست بیارم،
‫امکان نداره بتونم قبل از پایان دوازده زنگ، ‫لباس بپوشم و حضور پیدا کنم.
‫اینو نگو! مطمئنم یه راهی پیدا می‌کنیم!
‫تو درک نمی‌کنی.
‫حتی اگه به‌موقع برسم، واقعاً این درسته؟
‫پادشاهی که اطرافیانش رو تو دردسر میندازه
‫چون نمی‌تونه شکل خودش رو کنترل کنه
‫حقی برای ایستادن مقابل مردمش داره؟
‫لئو،
‫من فکر می‌کنم تو پادشاه واقعاً خوبی هستی.
‫ولی برای این نیست که به‌نظر ‫قوی میای یا لباس مجللی می‌پوشی.
‫ببین.
‫دیگه نمی‌لرزی.
‫چی شده؟
‫یکی داره میاد!
‫یکم سرشونو گرم می‌کنم؛ بسپرش به خودم.
‫ساری...
‫خدای من، ساریفی-ساما.
‫به‌ خاطر ندارم قبلاً باهم صحبت کرده باشیم.
‫کی هستی؟
‫عذر می‌خوام پیش‌تر معرفی نکردم.
‫بنده ست هستم، یک قاضی حقیر.
‫از دیدار با شما خرسندم.
‫یه قاضی؟ و چی شما رو ‫به اینجا آورده، جناب قاضی؟
‫تمام افراد قصر دارن دنبال عالیجناب می‌گردن.
‫صد البته.
‫چون این اتاق توجهم رو به خودش ‫جلب کرده بود، خواستم نگاهی بندازم.
‫و گویا غریزه‌ام درست تشخیص داده.
‫بنده می‌تونم جادوی کسی رو ‫از درون اونجا حس کنم، هرچند خفیف.
‫خـ ـ خب، عالیجناب گفت می‌خواد ‫قبل مراسم کمی استراحت کنه.
‫اوه، اما چه نفعی حاصل می‌شه اگه دیر برسن؟
‫من در دوران خدمتم، سخنانِ ‫افراد درمانده‌ی‌ بسیاری به گوشم خورده.
‫و شما، ساریفی-ساما، دروغگوی خوبی نیستید.
‫اما لطفاً، بد برداشت نکنید.
‫با اینکه جناب صدراعظم ‫تنها برای وقفه‌ی مراسم هراس دارن.
‫ترس بنده فقط به‌خاطر سلامتی پادشاه هستش.
‫اگه شاهنشاه در مضیقه‌ای هستن،
‫بنده فقط خواستار کمک بهشون هستم.
‫مطمئنم شما هم حس یکسانی دارید.
‫حالا، ساریفی-ساما،
‫ممکنه با احترام درخواست کنم درب رو باز کنید؟
‫نه!
‫پس به گمانم چاره‌ای نیست.
‫من همیشه مخالف بدرفتاری با ‫ملکه آینده هستم، اما ضرورت ایجاب می‌کنه.
‫نیاز به هراس نیست؛ افراد خودم هستن.
‫خب حالا، درب رو باز کنید.
‫بس کنین!
‫نمی‌شه!
‫اعلی‌حضرت!
‫بـ ـ بسیار عذر می‌خوام.
‫حدس می‌زدم که اینجا باشید، سرورم.
‫تمام این مدت مشغول چه کاری بودید؟
‫ناقوس!
‫گویا مقداری دیر کردم.
‫حتی اگه الان هم جامه به‌تن کنید، ‫سرموقع به مراسم نمی‌رسید.
‫نه، همین‌طوری می‌رم.
‫نـ ـ نمی‌شه که.
‫احتراماً، سرورم، با این وضع لباستون که نمی‌تونیدــ
‫هرکاری دلم بخواد می‌کنم، من پادشاهم.
‫درست نمی‌گم، ساریفی؟
‫آره!
‫زنگ به‌صدا در اومد! دیگه وقتش شده!
‫نمی‌تونم صبر کنم تا باز اون هیبت شاهانه رو ببینم.
‫اما، عجیبه ها.
‫شاه معمولاً بلافاصله بعد از ‫به‌صدا دراومدنِ ناقوس خودشو نشون می‌ده.
‫اما هنوز نمی‌تونم ببینمش.
‫دیگه به‌فنا رفتیم!
‫جناب صدراعظم...
‫به‌موقع نمی‌رسه! ‫حالا که به اینجا کشیده...
‫همین الان ناقوسو متوقف کنید! مراسم لغو می‌شه!
‫جناب صدراعظم!
‫پادشاهه! جانور مقدسِ پادشاهه!
‫چه شکوه زیبایی!
‫اعلی‌حضرت!
‫ها؟!
‫چـ ـ چی؟! لباس سلطنتی نپوشیده.
‫اما بزرگداشتِ اوزمارگو یه سنت دیرینه‌ست.
‫چرا این‌شکلی باید خودشو نشون بده؟
‫اعلی‌حضرت، معنی این کارا چیه...
‫من امروز، زره پادشاه بنیان‌گذارمون رو کنار زدم.
‫اما از روی بی‌احترامی به سنت‌ها نیست.
‫این سرزمین میراثِ اولین پادشاه‌مونه؛ ‫وظیفه‌ی من حفاظت و پایدار نگه داشتن‌شه.
‫اما من فقط با قدم نهادن ‫در جای پای نیاکانم، قادر به انجامش نیستم.
‫پایبندی بی‌چون‌وچرا به پیشینه، ‫صرفاً پوسته‌ای توخالیه،
‫که در نهایت ذهن ما رو درگیر ‫قبیله‌گراییِ لجوجانه می‌کنه.
‫برای دفاع، تغییر؛ و برای تغییر، دفاع کن:
‫این معنای واقعیِ احترام به سنت‌هاست.
‫تا زمانی که تغییر نکنیم، پیشروی نکنیم، ‫مسیری به آینده نخواهیم ساخت.
‫به دنبال من بیاید! من کسی می‌شم که موانع رو ‫کنار می‌زنه و مسیری براتون خلق می‌کنه.
‫این ما رو به آینده‌ای که ‫در تکاپوش هستیم هدایت می‌کنه!
‫اعلی‌حضرت!
‫زنده‌باد پادشاه!
‫اوزمارگو تا ابد!
‫اعلی‌حضرت!
‫زنده‌باد پادشاه!
‫عالیجناب معرکه‌ست.
‫واقعاً چه سخنرانی تکان‌دهنده‌ای بود، ساریفی-ساما.
‫ساریفی-ساما؟
‫می‌خوام برم.
‫من...
‫می‌خوام منم اونجا باشم.
‫در کنار اون.
‫نطخ باشکوهی بود، سرورم.
‫اما اگه بعداً خواستید دوباره همچین ‫برنامه‌های جسورانه‌ای بچینید، اول به بنده اطلاع بدید.
‫اگه بهت می‌گفتم هم قبول نمی‌کردی.
‫تازه...
‫عالیجناب!
‫چیزی که ساریفی گفت بهم این ایده رو داد.
‫فقط یه لباس برای نمایش عظمتِ ‫یک پادشاه کافی نیست.
‫پس بیخود نیست.
‫بنده، آنوبیس،‌ بسیار متأثر شدم.
‫جناب صدراعظم یه تعریف عادی ازم کرد.
‫فکر می‌کردم می‌خواستی با یه آزمون دیگه ‫اجدادمو بیاری جلو چشمم.
‫شاید در زمان دیگه‌ای.
‫موقتاً، آزمون‌هات به اتمام رسید.
‫ها؟
‫اما من که فقط بنّو-چان رو احضار، ‫و دوک گالوا رو سرگرم کردم.
‫بنابراین شما، جایگاه خودتون رو ‫به‌عنوان همنشین پادشاه به‌دست میارید.
‫همنشین پادشاه؟
‫درسته.
‫اما درهرحال درخواست دارم ‫تمام وظایف عمومی ملکه رو انجام بدید.
‫اگه بتونید این کار رو تا زمان بزرگداشت بعدی ‫بدون حادثه به اتمام برسونید،
‫ما شما رو به‌عنوان ملکه به‌رسمیت می‌شناسیم.
‫گرچه، طبیعتاً چهره عمومی شما ‫به‌عنوان همنشین پادشاه
‫مستلزم آشکار کردن وجودتون برای مردمه.
‫اعتراض تند بسیاری از اقشار اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.
‫اگر در انجام وظایف ملکه‌ایِ خود شکست بخورید
‫و اعتبار اعلی‌حضرت رو به‌شدت خدشه‌دار کنید،
‫خودم شخصاً به یوآنا می‌برمتون.
‫به قلمرو انسانی؟
‫با این‌حال، راهی برای موندنتون ‫در این مکان وجود داره؛
‫اینه که باید پیشنهاد همنشین پادشاه‌شدن رو رد کنید.
‫در این‌صورت، از اعلی‌حضرت درخواست می‌کنم ‫یک همسر رسمی اجابت کنن.
‫و شما هم...
‫می‌تونید جایگاهی به‌عنوان ‫حیوان‌خانگی شاهنشاه داشته باشید.
‫این معضل ساریفی‌ـه؛ ‫تنها کاری که من می‌تونم بکنم، قبول کردنه.
‫قبولیِ جوابی که اون از ته قلبش می‌ده.
‫این برای من هم قمار شایانی‌ـه.
‫حالا، چیکار می‌کنی،
‫دخترک؟
‫اگه همنشینیِ پادشاه رو قبول کنم، ‫و نتونم درست انجامش بدم،
‫دیگه اجازه‌ی زندگی تو این سرزمینو ندارم.
‫اگه بیخیال ملکه‌شدن بشم، ‫حداقل می‌تونم اینجا بمونم.
‫ولی...
‫یو.
‫ها؟ بنو-چان؟
‫برا چی غمباد گرفتی؟
‫خودت می‌دونی جوابت چیه.
‫بهتره چشاتو وا کنی، ملکه خانوم.
‫این کشور عین یه استخر بزرگ و کساد می‌مونه.
‫اگه لب تخته نری و شیرجه نزنی ‫قرار نیست اوضاع به وفق مرادت بشه.
‫اما...
‫دختر جون،
‫می‌شه یه‌دقه صورتتو جلو بیاری؟
‫ها؟
‫چطور بود؟ درد داشت، نه؟
‫ها؟ نه.
‫خب، توک بالمو بهت زدم ‫معلومه دردت نمیاد، شل‌مغز!
‫تو دیگه یه لاشه درپیت برا قربانی‌شدن نیستی.
‫سرتو یخته بالا بگیر، بگو،
‫"فقط منم که می‌تونم عالیجناب رو ‫به یه پادشاه بزرگ تبدیل کنم!"
‫فقط منم؟
‫اینو یادت بمونه:
‫تنها زنی که خواستارشم فقط تویی، ساریفی.
‫درسته.
‫لئو فقط منو می‌خواد.
‫دخترـ ساریفی-ساما، از کجا پیداتون شد؟
‫عالیجناب! من انجامش می‌دم!
‫نمی‌دونم به‌دردی می‌خورم یا نه، ‫ولی همه تلاشمو به‌عنوان همنشین پادشاه می‌کنم!
‫پس...
‫پس اعتماد کن و صبور باش!
‫بذار پیشت بمونم!
‫منتظر اون جواب بودم.
‫آزمون‌های قبلی فقط به خودت واگذار شده بودن.
‫فقط می‌تونستم دست رو دست بذارم و تماشا کنم.
‫اما چه فقط همنشین باشه، چه نه؛ ‫پادشاه وظایفشو با همسر انتخابیش سهیم می‌شه.
‫این برای منم یه آزمونه.
‫ساریفی، هرجا و هرلحظه، ‫همیشه پیشت هستم.
‫از حالا، هردومون...
‫مسئولیت یکسانی رو باهم سهیم می‌شیم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مقام رو قبول کردی؟! ‫دخترک، پاتو از گلیمت درازتر کردی!
‫امیدوارم توی اولین وظیفه‌ت خراب-
‫این حضور عجیبی که حس می‌کنم چیه؟
‫جناب صدراعظم، می‌خواید ‫یکی از طلسم‌هامو داشته باشید؟
‫نه، ممنون.
‫اصلاً هیچ دردی ‫حس نکرد
‫روز جشنواره و آشکارسازی
‫قسمت بعد
‫حفاظت الهی و همنشین پادشاه
‫اگه سرنوشتم اینه که جونم رو تسلیم کنم
‫اراده‌ی مقاومت رو خیلی وقت پیش از دست دادم
‫نگاه چشمان پدر و مادرم توی قلبم
‫تبدیل به یه نفرین شده
‫نفرت زاده شده و مصیبت همراه هر تضادیه
‫درحالی که دنیا توی پیچشی گیج‌کننده گیر کرده
‫در این زندگی بی‌ارزشم
‫بهم دلیلی برای زندگی دادی
‫برای ریاکارانی مثل ما، سرنوشت مرگ از قبل تعیین شده
‫من تا آخرین لحظه دعا می‌کنم
‫این افکار، این قلب
‫اگه اونا رو به تو ببخشم
‫نه تسلی و نه تأسف
‫بهشون نیازی ندارم
‫این زندگی، این دنیا
‫اگه می‌تونی اونا رو بپذیری
‫پس کاری کن صدای این زندگی تا دوردست‌ها بره
‫این عهد، این سرنوشت
‫اگه تو خواستارش باشی
‫در میان عذاب و مصیبت‌ها
‫تو رو محکم در آغوش می‌گیرم
‫Ko
‫no
‫i
‫no
‫chi
‫wo
‫sa
‫ge
‫ru
‫sa
‫da
‫me
‫na
‫ra
‫A
‫ra
‫ga
‫u
‫mo
‫no
‫wa
‫o
‫sa
‫na
‫i
‫ko
‫ro
‫ni
‫na
‫ku
‫shi
‫ta
‫Chi
‫chi
‫to
‫ha
‫ga
‫no
‫ko
‫shi
‫ta
‫so
‫no
‫ma
‫na
‫za
‫shi
‫wa
‫Ko
‫ko
‫ro
‫no
‫ro
‫i
‫to
‫na
‫ru
‫Ni
‫ku
‫shi
‫mi
‫ga
‫ara
‫so
‫i
‫wo
‫a
‫ra
‫so
‫i
‫ga
‫ka
‫na
‫shi
‫mi
‫wo
‫Ri
‫n
‫ne
‫no
‫yo
‫u
‫ni
‫se
‫ka
‫i
‫wo
‫ka
‫ki
‫mi
‫da
‫su
‫ na
‫ra
‫Chi
‫i
‫sa
‫na
‫ko
‫no
‫i
‫no
‫chi
‫ni
‫I
‫ki
‫ru
‫i
‫mi
‫wo
‫a
‫na
‫ta
‫ga
‫ya
‫do
‫shi
‫ta
‫n
‫da
‫Ma
‫ga
‫i
‫mo
‫no
‫dou
‫shi
‫un
‫mei
‫no
‫sai
‫wa
‫na
‫ge
‫ra
‫re
‫ta
‫Ne
‫ga
‫wa
‫ku
‫ba
‫sai
‫go
‫ma
‫de
‫Ko
‫no
‫o
‫mo
‫i
‫wo
‫ko
‫no
‫ko
‫ro
‫wo
‫A
‫na
‫ta
‫ni
‫sa
‫ge
‫ru
‫no
‫na
‫ra
‫Na
‫gu
‫sa
‫me
‫mo
‫a
‫wa
‫re
‫mi
‫mo
‫I
‫ra
‫na
‫i
‫ka
‫ra
‫Ko
‫no
‫i
‫no
‫chi
‫wo
‫ko
‫no
‫se
‫ka
‫i
‫wo
‫A
‫na
‫ta
‫ga
‫u
‫ke
‫i
‫re
‫ru
‫na
‫ra
‫So
‫no
‫i
‫no
‫chi
‫wo
‫hi
‫bi
‫ka
‫se
‫te
‫Ko
‫no
‫chi
‫ka
‫i
‫wo
‫ko
‫no
‫sa
‫da
‫me
‫wo
‫A
‫na
‫ta
‫ga
‫no
‫zo
‫mu
‫no
‫na
‫ra
‫ba
‫Ku
‫ru
‫shi
‫mi
‫mo
‫ka
‫na
‫shi
‫mi
‫mo
‫Da
‫ki
‫shi
‫me
‫ru
‫ka
‫ra
‫A
‫i
‫su
‫ru
‫ko
‫to
‫ni
‫Se
‫i
‫ka
‫i
‫to
‫ka
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫da
‫to
‫ka
‫a
‫ru
‫no
‫na
‫ra
‫Mo
‫shi
‫ka
‫su
‫ru
‫to
‫ne
‫Wa
‫ta
‫shi
‫ta
‫chi
‫wa
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫no
‫ho
‫u
‫na
‫no
‫ka
‫mo
‫ne
‫So
‫re
‫de
‫mo
‫ko
‫no
‫ko
‫ro
‫ga
‫zu
‫t
‫to
‫A
‫na
‫ta
‫ga
‫ii
‫to
‫ka
‫ne
‫wo
‫na
‫ra
‫su
‫no
‫Ha
‫ji
‫me
‫te
‫fu
‫re
‫ta
‫so
‫no
‫hi
‫ka
‫ra
‫To
‫za
‫sa
‫re
‫ta
‫ya
‫mi
‫ni
‫hi
‫ka
‫ri
‫ga
‫sa
‫shi
‫ta
‫A
‫i
‫su
‫ru
‫ko
‫to
‫ni
‫Se
‫i
‫ka
‫i
‫to
‫ka
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫da
‫to
‫ka
‫a
‫ru
‫no
‫na
‫ra
‫Mo
‫shi
‫ka
‫su
‫ru
‫to
‫ne
‫Wa
‫ta
‫shi
‫ta
‫chi
‫wa
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫no
‫ho
‫u
‫na
‫no
‫ka
‫mo
‫ne
‫So
‫re
‫de
‫mo
‫ko
‫no
‫ko
‫ro
‫ga
‫zu
‫t
‫to
‫A
‫na
‫ta
‫ga
‫ii
‫to
‫ka
‫ne
‫wo
‫na
‫ra
‫su
‫no
‫Ha
‫ji
‫me
‫te
‫fu
‫re
‫ta
‫so
‫no
‫hi
‫ka
‫ra
‫To
‫za
‫sa
‫re
‫ta
‫ya
‫mi
‫ni
‫hi
‫ka
‫ri
‫ga
‫sa
‫shi
‫ta
‫A
‫na
‫ta
‫ni
‫de
‫a
‫e
‫na
‫ka
‫t
‫ta
‫na
‫ra
‫A
‫i
‫no
‫i
‫mi
‫mo
‫shi
‫ra
‫zu
‫ni
‫i
‫ta
‫no
‫ka
‫na
‫Ho
‫ka
‫no
‫da
‫re
‫ka
‫ja
‫kit
‫to
‫chi
‫ga
‫t
‫te
‫ta
‫Wa
‫ta
‫shi
‫to
‫a
‫na
‫ta
‫no
‫ka
‫ta
‫chi
‫wo
‫mit
‫su
‫ke
‫yo
‫u
‫A
‫na
‫ta
‫ni
‫de
‫a
‫e
‫na
‫ka
‫t
‫ta
‫na
‫ra
‫A
‫i
‫no
‫i
‫mi
‫mo
‫shi
‫ra
‫zu
‫ni
‫i
‫ta
‫no
‫ka
‫na
‫Ho
‫ka
‫no
‫da
‫re
‫ka
‫ja
‫kit
‫to
‫chi
‫ga
‫t
‫te
‫ta
‫Wa
‫ta
‫shi
‫to
‫a
‫na
‫ta
‫no
‫ka
‫ta
‫chi
‫wo
‫mit
‫su
‫ke
‫yo
‫u
‫A
‫i
‫su
‫ru
‫ko
‫to
‫ni
‫Se
‫i
‫ka
‫i
‫to
‫ka
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫da
‫to
‫ka
‫a
‫ru
‫no
‫na
‫ra
‫Mo
‫shi
‫ka
‫su
‫ru
‫to
‫ne
‫Wa
‫ta
‫shi
‫ta
‫chi
‫wa
‫ma
‫chi
‫ga
‫i
‫no
‫ho
‫u
‫na
‫no
‫ka
‫mo
‫ne
‫So
‫re
‫de
‫mo
‫ko
‫no
‫ko
‫ro
‫ga
‫zu
‫t
‫to
‫A
‫na
‫ta
‫ga
‫ii
‫to
‫ka
‫ne
‫wo
‫na
‫ra
‫su
‫no
‫Ha
‫ji
‫me
‫te
‫fu
‫re
‫ta
‫so
‫no
‫hi
‫ka
‫ra
‫To
‫za
‫sa
‫re
‫ta
‫ya
‫mi
‫ni
‫hi
‫ka
‫ri
‫ga
‫sa
‫shi
‫ta