‫پس اینجا بزرگ‌ترین پادشاهیِ یوآنا، ماسکویاناـست.
‫چقدر آدم اینجاست.
‫تنها حرفی که درمورد خونه‌ت داری اینه؟
‫زادگاه من؛ قلمرو انسان‌ها.
‫اینجا واقعاً جاییه که من...
‫دختر خانومی که اونجایی!
‫به‌نظر میاد اینجا مسافر باشی.
‫و اگه می‌خوای سفر کنی، ‫چی بهتر از یه رداء؟
‫ها؟
‫این لباس گرانبها، بافته‌شده از نخ زیتون،
‫توسط بهترین دوست خواهر زن برادر ‫ ماسکویس-ساما پوشیده‌شده بود، وقتی که...
‫ببخشید...
‫پس اجازه بده من خریداریش کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صدامو نشنیدی؟ اگه قدری ‫ ارزشمند باشه که می‌گی، حتماً می‌خوامش.
‫هدیه‌ی مناسبی برای اولیاحضرت خواهد بود.
‫نـ ـ نه، اصلاً فراموشش کنید.
‫خب، اگه منو ببخشید، با اجازه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫تو درحال سفر هستی؟
‫نه، من-
‫من اوسلوت هستم، و افتخار خدمت به‌عنوان فرمانده موقتِ ‫شوالیه‌های تطهیرگرِ پادشاهی ماسکویانا رو دارم.
‫آه...
‫برای رسیدن به کلیسای لووا، ‫دو خیابون جلوتر، سمت شمال برو.
‫نه، من-
‫پس صومعه‌ی آتریا؟
‫اون توی تپه‌ی بیرون شهره، ‫ولی یه‌مقدار دوره که بخوای الان بری.
‫این یارو اصلاً گوشش بدهکار نیستا.
‫امم، راستش من دنبال قصر می‌گردم.
‫اومدم تا با پادشاه اینجا دیدار کنم.
‫دیدار؟ اعلی‌حضرت با هرکسی ملاقات نمی‌کنن.
‫اما اگه مشکلی نباشه، ‫خودم به حرفت گوش می‌دم.
‫ممنون!
‫من ساریفی هستم.
‫یه نماینده از قلمرو هیولاها ‫ و پادشاه اوزمارگو هستم،
‫و نامه‌ای برای پادشاه ماسکویانا، ‫ که نماینده‌ی یوآنا هستش دارم.
‫دستگیر شدم.
‫پَ نه پَ.
‫انتظار داشتی تو کَتشون بره که ‫ از طرف قلمرو هیولاها هستی؟
‫ولی وقتی بفهمن نامه واقعی بوده، ‫ حرفمو باور می‌کنن، نه؟
‫من که مطمئن نیستم.
‫امیدوارم اوسلوت-سان
‫واقعاً نامه رو به پادشاهش برسونه.
‫اوه، یعنی واقعاً اتفاقی ‫ برای ساریفی-ساما نمی‌افته؟!
‫چـ ـ چیزیش نمی‌شه، پرنسس آمیت.
‫ساری که انسانه توی سرزمین انسان‌هاست! ‫ خطری تهدیدش نمی‌کنه!
‫تهدید نمی‌کنه!
‫مطمئن نیستم؛ شاید شنیدن اینکه ‫از طرف هیولاهاست زهره‌ترک‌شون کنه.
‫ممکنه الان گوشه هلفدونی باشه.
‫قـ ـ قوی باش!
‫قوی!
‫نباید به این‌کارم ادامه بدم.
‫هرچی نباشه، کسی هست که ‫ قطعاً بارها بیشتر از من نگرانه.
‫منظورم اعلی‌حضرته.
‫شب شد.
‫اگه اینجا ولمون کنن چیکار کنیم؟
‫دیگه چاره چیه؟ ‫مجبوریم تا آخر عمر، وَر دل هم بشینیم.
‫آخه نمی‌شه که!
‫ساریفی کلِینوئل.
‫بابت تأخیر عذر می‌خوام.
‫تأیید کردم که اسمت واقعاً در لیست ‫قربانی‌های اخیر وجود داشته.
‫بدین ترتیب، موقتاً قبول می‌کنیم ‫که از قلمرو هیولاها به اینجا اومدی.
‫خب، محتوای نامه چطور؟
‫متأسفانه، هم‌اکنون دست‌خط هیولاها ‫در این پادشاهی منع شده.
‫بنابراین، هیچ‌کس قادر به خوندش نیست.
‫و بدون دونستن محتواش، نمی‌تونم ‫ این نامه رو به اعلی‌حضرت منتقل کنم.
‫چی؟
‫هوی، بی‌خیال.
‫با این‌حال، شنیدم که یه زن در یه روستای مرزی
‫به تنهایی مشغول به مطالعه‌ی خط هیولاهاست.
‫اون ممکنه بتونه-
‫می‌رم!
‫می‌خوام برم ببینمش!
‫تو...
‫بسیار خب، اونو بیار اینجا ‫تا نامه رو رمزگشایی کنه.
‫اگه همونطوری که می‌گی باشه، ‫مطمئن می‌شم به دست پادشاه برسه.
‫بابتش مطمئنی، دخی؟ ‫بدجوری سریع قبول کردی.
‫آره؛ گفت با وجود ممنوع‌بودنش ‫ داره خط هیولاها رو مطالعه می‌کنه.
‫اگه واقعاً همچین زنی وجود داره، ‫می‌خوام ببینمش!
‫برام سؤاله چی باعث شد به فرهنگ هیولاها ‫ علاقه‌مند شه، و درموردش چه فکری می‌کنه.
‫چی؟!
‫دختر جون، منظورت که ‫جادوگرِ روستای شیدای نیست، نه؟
‫جادوگر؟
‫دختری که تنهایی اون‌طرف زندگی می‌کنه.
‫شنیدم این اطراف جادوگر صداش می‌کنن، ‫ چون می‌تونه دست‌خط هیولاها رو بخونه.
‫همین‌جاست؟
‫امم، ببخشید! سلام!
‫شاید رفته بیرون؟
‫هوی! داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫اون صورت...
‫گفتم که،
‫بکش بیرون دیگه!
‫حق با من بود! ظاهرش...
‫درست شبیه حالت دیگه‌ی عالیجناب— لئوـه.
‫بنو-چان، دیگه کافیه.
‫تو-
‫تو دیگه کی هستی؟ چطوری این هیولا رو رام کردی؟
‫به کی می‌گی هیولا، چش‌سفید؟!
‫آروم، آروم.
‫من ساریفی ام.
‫قبلاً یه قربانی بودم،
‫ولی خیلی اتفاقا افتاد، ‫و الان نماینده‌ی قلمرو هیولاهام.
‫چی گفتی؟
‫اومدم یه درخواست ازت داشته باشم.
‫شنیدم می‌تونی دست‌خط هیولاها رو بخونی، پس...
‫نمی‌دونم اهالی روستا چی بهت گفتن، ‫ولی هیچ ربطی به من نداره.
‫برو.
‫اوه، وایسا!
‫هنوز سؤالای بیشتری ازت دارم...
‫نمی‌خوام هیچ دخلی با هیولاها داشته باشم، ‫ نه حتی به‌عنوان شوخی.
‫چیزی برای گفتن بهت ندارم، ‫و نمی‌خوام داستانت رو بشنوم.
‫گمشو.
‫دفعه بعد، واقعاً می‌کشمت.
‫آبجی‌مون از انتظارم هم اعصابش داغون‌تره.
‫بیراه نیست می‌گن جادوگره.
‫یه قربانی؟ نماینده‌ی هیولاها؟ ‫داستان چیه...؟
‫اما هیچ ربطی به من نداره.
‫شوخیت گرفته، دخی؟
‫می‌خوای تا وقتی باهات حرف بزنه، ‫بالای تپه اتراق کنی؟
‫آره؛ نمی‌تونم دست‌خالی برگردم.
‫شاه اگه بشنوه، قلبش میاد تو دهنش.
‫برای همین بهش نگو، باشه؟
‫اصلاً حرف من حالیش نمی‌شه.
‫البته نه که آبجی‌مون هم ‫حرف حساب حالیش بشه.
‫راستی، گفتی سؤالای بیشتری ازش داری، نه؟
‫آره.
‫نمی‌تونم حتی به بنو-چان هم بگم،
‫که چون شبیه حالت انسانیِ عالیجنابه، کنجکاو شدم.
‫درضمن...
‫گمشو.
‫اون چشمای سرد.
‫برای یه‌لحظه، مثل اینکه ‫عالیجناب بهم گفته باشه، ترسیدم.
‫صبح به‌خیر!
‫سام علیک.
‫وایسا! به حرفم گوش بده!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واقعاً که! گوشت‌تلخی هم حدی داره.
‫هوم.
‫کجا داره می‌ره؟
‫ادلوایس.
‫مگه نه؟
‫داری این گل‌ها رو پرورش می‌دی؟
‫اگه بدم چی؟
‫اشکالی داره یه جادوگر گل پرورش بده؟
‫«یه جادوگر»؟
‫این فقط لقبه.
‫اسم واقعی‌ت چیه؟
‫یادم رفته.
‫بارون...
‫ما هم باید برگردیم.
‫آره.
‫ها؟
‫دارین چیکار می‌کنین؟!
‫تو دیگه کی‌ای؟
‫خودتون کی هستین؟
‫اینجا باغچه‌ی جادوگره!
‫درسته! اون اینجا سمّ پرورش می‌ده تا ‫ما اهالیِ روستای شیدای رو بکشه!
‫چی؟
‫گل ادلوایس هیچ مسمومیتی نداره!
‫نه، امکان نداره!
‫خونِ اون زنیکه نفرین‌شده‌ست!
‫یه جادوگر وحشتناکه!
‫چـ ـ چه مرگته؟!
‫هوی! خودتو قاطی نکن!
‫باید سریع این زمینِ سمّ رو نابود کنیم!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم این‌کارو کنین!
‫نکنه یکی از نوچه‌های جادوگری؟!
‫دست و پاشو ببند!
‫ها؟
‫عالیجناب...
‫خـ ـ خون!
‫درسته، اینجا باغچه‌ی جادوگره.
‫وقتی بهش پا می‌ذارین، آماده‌ی مرگ باشین.
‫خـ ـ خودشه!
‫مـ ـ ممنون.
‫فقط از دست آفت‌های زمینم خلاص شدم.
‫اگه تو هم بخوای زیادی اینجا بچرخی، ‫ همینکارو باهات می‌کنم.
‫چرا انقدر به خودت دردسر دادی؟
‫اونا فقط گلن.
‫خب...
‫این گل‌ها... گل ادلوایس، ‫ نشونه‌ی خاطرات باارزشه.
‫پس گفتم احتمالاً‌ اینارو رشد دادی
‫تا چیزی که برات باارزشه رو ‫برای خودت یادآوری کنی.
‫چیزایی که روستایی‌ها می‌گنو به دل نگیر.
‫تو یه جادوگر نیستی.
‫انقدر قوی می‌شم که به همه ثابت کنم.
‫شمشیرزنی رو کلی تمرین می‌کنم ‫و اسب‌سواری هم یاد می‌گیرم.
‫هرروز می‌دوئم و انقدری حموم می‌رم که برق بیفتم.
‫عمراً بتونی تمام اون کارا رو بکنی!
‫بچه‌ننه‌ای مثل تو، چی رو می‌تونه ثابت کنه؟!
‫فقط تنهام بذار!
‫دیگه پیشم نیا!
‫نمی‌دونستم این گل‌ها همچین معنی‌ای دارن.
‫یکی از دوستای قدیمیم از روستا اینارو پرورش می‌داد.
‫فقط همین.
‫گفتی اسمت ساریفی بود دیگه؟
‫یه‌چیزی ازم می‌خواستی،‌ نه؟
‫می‌تونم بشنوم، اما قولی نمی‌دم.
‫راست می‌گی؟!
‫آفرین،‌ دخی!
‫وقتی به حرف بیفتن، بقیه‌ش آب‌خوردنه.
‫باشه پس؛ اسمتو بهم بگو.
‫ها؟
‫اسمت.
‫عا؟
‫چی؟ چیزی که می‌خوای بدونی همینه؟
‫اوهوم.
‫آخه، تو واقعاً یه جادوگر نیستی.
‫پس می‌خوام بدونم چی صدات بزنم.
‫آناستاشیا.
‫اسمم آناستاشیاـست.
‫آناستاشیا...
‫هی، چت شد...
‫عا؟
‫خوبی تو، دخی؟
‫بیا؛ با این خودتو خشک کن.
‫مـ ـ ممنون که ازم مراقبت می‌کنی.
‫اگه اونجا می‌مردی، ‫جسدت فقط دردسر می‌شد.
‫خیلی مهربونی، آشیا.
‫هی، آشیا.
‫«آشیا»؟
‫اسمت مگه آناستاشیا نیست؟ ‫پس کوتاهش می‌شه «آشیا».
‫بهتره یکم بخوابی.
‫باشه.
‫تب‌ت پایین اومد؟ ‫از چیزی که به‌نظر میاد سرسخت‌تری.
‫نصف‌شب بیداری، آشیا.
‫چی داری می‌خونی؟
‫این...
‫یه کتاب با خط دیوسانان.
‫من اومدم دنبالت چون یه دست‌نوشته از ‫ دیوسانان بود که می‌خواستم بخونیش.
‫این چیه؟
‫فقط یه دفترخاطراته.
‫یکی از نیاکانِ مؤنثم برای گفتن حرفاش ‫ اینو به زبون هیولاها نوشته.
‫حتماً نمی‌خواسته کسی از روستا اینو بخونه.
‫اما چطوری زبون هیولاها رو یاد گرفت؟
‫اوه، اگه دوست نداری بگی...
‫برام فرقی نمی‌کنه.
‫نسل‌ها پیش، یکی از اجدادم
‫مرتکب گناهی نابخشودنی شد ‫ که تمام دودمان‌مون به‌خاطرش خوار شمرده شدن.
‫با اینکه فقط یه انسان بود
‫عاشق یه هیولا شد و ازش بچه آورد.
‫یعنی ممکنه که اون هیولا...
‫از اجداد عالیجناب باشه؟
‫یک-دو، یک-دو.
‫آهای، خدمتکارا.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫مگه چند دفعه بهتون نگفتم ‫ از کتابخونه کلی کتابو یه‌جا برندارید؟
‫خب، مسئله اینه که،‌ ‫ساری می‌خواست اینارو بخونه.
‫ما هم خواستیم سریع‌ ببریمشون کتابخونه.
‫سریع.
‫این کتابو از کجا برداشتی؟ ‫اینم توی کتابخونه بود؟
‫ها؟ به‌نظر آشنا نمیاد.
‫چه عجیب.
‫اوه!
‫باید برای ست-ساما باشه.
‫احتمالاً اون‌سری که به ساری خورد ‫ باهم جابه‌جا شده.
‫جدّت و یه هیولا...
‫پس آشیا... تو هم خون هیولاها رو داری؟
‫نمی‌دونم
‫کسی که با جدّم ازدواج کرده هم ‫ هنوز یه معما به‌حساب میاد.
‫اما این دفترخاطرات ثابت می‌کنه که ‫ خاندانِ من به یه هیولا پیوند خورده.
‫برای خوندنش زبون هیولاها رو رمزگشایی کردم،
‫اما فقط توش چیزای روزمره و کسل‌کننده‌ست.
‫دفترخاطرات کسی که عاشق یه هیولا بوده.
‫اگه می‌خوایش، بهت می‌دم.
‫به هرحال قرار بود بندازمش دور.
‫دربارش مطمئنی؟
‫آره، اما خب نمی‌دونم چیِ دفترخاطرات یکی دیگه ‫ می‌تونه برات جذاب باشه.
‫ممکنه ‌چیزی درمورد ‫یکی از عزیزانم توش نوشته‌شده باشه.
‫حتی الانم افکاری ذهنمو مشغول می‌کنه.
‫آیا مادرم که هیچ‌وقت ندیدمش، منو دوست داشته؟
‫آیا کسی وجود داشته که ‫خواستار تولد من بوده باشه؟
‫ممکنه جوابی پیدا کنم که برای عشق من-‌ ‫برای عالیجناب ارزش زیادی داشته باشه.
‫«عشق»ت؟ عالیجناب؟
‫پادشاه هیولاهاست.
‫تو...
‫باورم نمی‌شه عاشق یه هیولا شدی.
‫راستشو بخوای، حالمو بد می‌کنه.
‫ولی...
‫به هرحال، می‌خوای برات چیکار کنم؟
‫ها؟
‫دخی.
‫می‌خوام یه نامه که با خط هیولاها ‫ نوشته‌شده رو رمزگشایی کنه.
‫لطفاً باهام به قصر بیا.
‫منتظرم باش، عالیجناب.
‫صبر کن.
‫فکر کردی داری کجا می‌ری،
‫ست؟
‫بابت نادونیم عذر می‌خوام.
‫این مسیر تنها به یک مکان ختم می‌شه.
‫کتابخونه‌ی ممنوعه، جایی که تنها اشراف و ‫ تعداد کمی کشیش اجازه ورود بهش رو دارن.
‫شما به این موضوع اِشراف دارید؛ ‫برای همینه که غالباً زیرنظرم دارید؟
‫از قبل فهمیده بود.
‫اوه، ‌اون کتاب.
‫همونیه که اون‌روزی گمش کردم.
‫که اینطور.
‫کتابی ممنوعه که تنها اشراف ‫ و کشیش اعظم، شخص دست‌راستِ پادشاه
‫مجاز به خوندنش هستند.
‫حتی با اینکه کشیش اعظم ‫در زمان فوت اعلی‌حضرت ناپدید شدن،
‫و این مقام‌شون برای مدت زیادی خالی بوده.
‫چیزی که چنین افراد بزرگی ‫قادر به خوندنش هستن رو به‌دست گرفتم.
‫صرفا ورود به این زمین ممنوعه مستلزم مهارت‌هاییه که ‫ تنها خاندان سلطنتی و کشیش‌ها ازش دارا هستن،
‫و با این‌وجود من پا درش نهادم.
‫و حالا که به این موضوع پی بردید، ‫برای مقابله باهام پیش‌قدم شدید.
‫درست حدس زدم؟
‫پست‌فطرت، چطور می‌تونی انقدر آروم باشی؟
‫هنوز نمی‌دونی که داری پا به یه حریم ممنو-
‫بله، می‌دونم.
‫زیرپا گذاشتن این رسم، به معنای خیانت، ‫ و توهین به کرامتِ سلطنت محسوب می‌شه.
‫مگر اینکه...
‫مجرم، خود جزئی از سلطنت باشه.
‫ست،‌ چی داری...
‫جناب صدراعظم، خاندان شما ‫ناچار به خدمت در زیر سایه‌ی اشراف شده.
‫این درسته، اما من با میل خودم ‫ پادشاهم رو انتخاب کردم.
‫اعلی‌حضرت تنها فردیه که همه‌چیزم رو براش می‌دم!
‫بله، واقعاً قابل تحسینه.
‫هرچند تاحالا به ذهنتون خطور کرده...
‫این پادشاه‌تون، واقعاً کیه؟
‫صدراعظم،
‫این حقِ توئه که حقیقت رو ‫ راجع به فرمانروای مطلق بدونی.
‫کسی که همه‌چیزتو براش می‌دی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خداروشکر آشیا بعد از اون ‫خوش‌آمدگویی سرد، به حرفام گوش داد.
‫اما واقعاً باید این دفترخاطرات رو قبول می‌کردم؟
‫اگه چیزی باشه که عالیجناب نخواد فاش بشه چی؟
‫یک نامه سلطنتی و جادوگر گناهکار
‫قسمت بعد
‫صلح و فاش‌شدن یک راز
‫حتی اگه حقیقت پیدا نکنه
‫بارها و بارها آرزو می‌کنم
‫فقط به کسی باور داشته باش که می‌خوای باورش کنی
‫ما همه دردهای زیادی رو به‌دوش می‌کشیم
‫سرنوشتی جز مرگ نداریم
‫برای زندگی، قادر به فرار از سرنوشت نیستیم
‫تو دست‌های گرمی داری
‫اینو هیچ‌کس نمی‌دونه
‫چون موجوداتی هستیم که در زمان نزدیکی، به‌هم صدمه می‌زنیم
‫یک حرف قادر به نجات هرفردیه
‫یک حرف می‌تونه هرفردی رو به تنگنا ببره
‫واقعاً چه دنیای غمگینی برای زاده شدنه
‫با گرفتن دست تو، دیگه غمگین نیستم
‫در دنیای تاریکی که حتی ستارگان نامرئی‌ان
‫حتی اگه طوفانی از راه برسه
‫حتی اگه تیربارانی از کلمات بهم برخورد کنه
‫همچنان به صدا زدن اسمت ادامه می‌دم