..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫به هرحال، اصلاً چرا مجبوریم ‫ همش آسه بریم آسه بیایم؟
‫چیه؟ با این شغل مشکلی داری؟
‫ناسلامتی برای سرباز شدن تعلیم دیدم. ‫دلم می‌خواد یه‌ذره بجنگم.
‫آخه جابه‌جایی آب تو این وقت شب؟
‫انقدر غر نزن و حواستو جمع کن. ‫الان تو قلمرو دیوهاییم.
‫قلمرو دیوها؟ خدایی؟
‫حالا این شد یه چیزی!
‫خودم تک‌تک‌شونو لت‌وپار می‌کنم.
‫بنگ! بنگ! بنگ!
‫ببین، دیوها رو دست‌کم نگیر.
‫هان؟ فکر کنم یه‌چیزی داره دنبال‌مون می‌کنه.
‫هوی، انقدر سعی نکن ‫با شوخی‌های مسخره منو بترسونی.
‫شرمنده. حتماً به‌خاطر طوفان شن ‫ چشمام اشتباه دیده.
‫اون دیگه چی بود؟
‫چه غلطی می‌کنی، احمق؟! بس کن!
‫عوضی‌ها! ‫آخ!
‫حالت خوبه؟
‫به‌خشکی.
‫فقط یه‌ذره می‌خواستیم برداریم.
‫قسمت 1: «راهی سفر»
‫در حال حاضر بارش باران پیش بینی نمی‌شود.
‫سلام، کلانتر.
‫سلام، اوضاع چطور می‌گذره؟
‫همونطوره که می‌بینی...
‫آب؟ ‫همون داستان سابق.
‫به همچین منطقه دورافتاده‌ای آب نمی‌فرستن.
‫شهروندان عزیزم،
‫قطعاً همه به‌خاطر کمبود آب فعلی ‫ با مشکل مواجه شدن.
‫بنابراین، به‌عنوان پادشاه بسیار مهربون‌تون،
‫یه تخفیف ویژه محدود رو شروع می‌کنم.
‫آخه تخفیف به‌درد کی می‌خوره؟
‫بطری‌های 500 میلی‌لیتری که معمولاً 200,000 زِنی‌ـه،
‫الان تنها 17,500 زنی به فروش می‌رسه.
‫درسته، فقط و فقط 17,500 زنی!
‫چطوره؟ ‫فایده نداره.
‫درست مثل چاه جنوبی، این‌یکی هم خشک شده.
‫عجب.
‫انگار هم قرار نیست تا یه‌مدت بارونی بیاد.
‫برای دام‌ها هیچ آبی نمونده.
‫الان آب کافی برای خودمون هم نداریم.
‫- کلانتر، حالا باید چیکار کنیم؟ ‫- درسته.
‫- شما تنها امیدمونید! ‫- کلانتر رائو.
‫باشه! فهمیدم.
‫خودم یه‌کاریش می‌کنم. ‫فقط یه‌ذره دیگه تحمل کنید.
‫با اینکه اونو گفتم...
‫همم؟
‫اون...
‫کلانتر رائو!
‫اون آبو از کجا آوردی؟
‫خودم چیزی نداشتم، ‫ولی یه دیو بهم دادشون!
‫یه دیو؟
‫یوهو!
‫هوی، منو تنها نذارین.
‫واقعاً که، چرا شاهزاده شیطانی ‫ باید به یه انسان آب خیرات کنه؟
‫ناسلامتی آخرالزمانه.
‫خفه شو بابا. وقتی بزرگتر شد ‫ دمار از روزگارش درمیارم.
‫وقتی دیوها کار خِیر می‌کنن، ‫معلومه به فنا رفتیم.
‫این چیزای بخورنمیر رو بیخیال، ‫بیاید بریم سراغ منبع آب پادشاه.
‫یه‌کم صبور باش. می‌تونیم منتظر باشیم ‫ تا وقتی تعداد انسان‌ها بیشتر شه.
‫ما که نمی‌خوایم همه‌شونو منقرض کنیم.
‫آهای! با آب برگشتیم!
‫خسته نباشین.
‫خیلی منتظر بودیم!
‫شاهزاده، یه‌لحظه فرصت دارید؟
‫اسلایم الان در شرف مرگه.
‫آه، انگار دیر کردیم.
‫چیزیش نمی‌شه.
‫هعی، چرا باید دنیا به همچین روزی میفتاد؟
‫پنجاه سال پیش، ‫تمام دنیا به بیابون تبدیل شد.
‫انسان‌ها در تلاشی نومیدانه برای آب ‫ شروع به مبارزه کردن.
‫بارون به کلی قطع، و رودخونه‌ها خشک شدن.
‫الان آب فقط از یه منبع گیر میاد.
‫و اون منبع تحت کنترل پادشاهه.
‫تف توش! باختم!
‫دیگه نوبت منه.
‫نه، بعدی منم. ‫نه، منم.
‫ها؟
‫من کلانتر رائو از یکی از شهرهای اطرافم.
‫از شما دیوها درخواست کمک دارم.
‫فرد مسئولی اینجا هست ‫ که بتونم باهاش صحبت کنم؟
‫یه کلانتر انسانی به چه جرئتی ‫ پاشو تو قلمرو ما گذاشته؟
‫تو مسئول اینجایی؟
‫اون سِمت برای پادشاه لوسیفر، پادشاه دیوهاست، ‫ولی امثال تو حق دیدنشو ندارن.
‫من شاهزاده شیطانی، بلزبوب هستم. ‫اینجا کارت چیه؟
‫پس می‌رم سر اصل مطلب.
‫برای پیدا کردن چشمه افسانه‌ای ‫ به کمکتون نیاز دارم.
‫چشمه افسانه‌ای؟ اون دیگه چیه؟
‫فکر می‌کنم این چشمه جایی در بیابون قرار داره.
‫یه چشمه وسط این بیابون؟
‫حرفای احمقانه نزن. ‫تا حالا همچین چیزی به گوشم نخورده.
‫مدرکی هم داری؟
‫تا حالا چیزی درمورد فِنچ آبی شنیدی؟
‫چی‌چی آبی؟
‫فنچ آبی.
‫پرنده‌هایی هستن که ‫ از ماهی‌های آب‌شیرین تغذیه می‌کنن.
‫طی فصل جفت‌گیری، ‫در امتداد پرتگاه شمالی لونه می‌زنن.
‫اوه، آره. معلومه ازشون خبر داریم.
‫مگه نه، ثیف؟
‫قبلاً دیدمشون. ‫ولی چطور به چشمه مربوط می‌شن؟
‫دیروز یه فنچ آبی دیدم.
‫در واقع همیشه این‌موقع سال می‌بینمشون.
‫به همین دلیل، مطمئنم در جنوب بیابون
‫یه چشمه ماهی‌دار وجود داره.
‫همم.
‫نه تنها شهر من، بلکه کل کشور ‫از کمبود آب رنج می‌بره.
‫اینجا هم همینطوره، درست نمی‌گم؟
‫سفر به بیابون جنوبی کار خطرناکیه.
‫یه انسان تنها نمی‌تونه از نصفش هم عبور کنه.
‫پس می‌خواستم یه دیو توانمند همراهی‌م کنه.
‫هه! واقعاً انتظار داری دیوها به انسان‌ها کمک کنن؟
‫بچه‌ای داخل شهرم گفت، یه دیو بهش آب داده.
‫پس فکر کردم بتونیم به توافقی برسیم.
‫ب‍ ـ به انسان آب داده؟ ‫اینجا هیچ احمقی همچین کاری نمی‌کنه!
‫این نقاشی رو کشیده بود.
‫گمشو بابا! من اصلاً هم این‌شکلی نیستم!
‫پس خودت بودی.
‫گند زدم.
‫بیا فرض کنیم به‌طرز معجزه‌آسایی ‫ این چشمه رو پیدا کردیم.
‫اونوقت انسان‌ها و دیوها ‫اون ذخیره آبی رو باهم تقسیم می‌کنن؟
‫البته که اینطوره.
‫شما اگه بخواید می‌تونید کنار چشمه زندگی کنید.
‫تا وقتی ما به اون آب دسترسی داشته باشیم، کافیه.
‫این تصمیم رو سرخود گرفتی ‫ یا فرستاده‌ی پادشاه هستی؟
‫من به میل خودم اینجا اومدم.
‫ذات منفعت‌طلب پادشاه، ما رو ‫ مجاب به پیدا کردن چشمه می‌کنه.
‫همم.
‫اینجا جمع شین.
‫نظرتون چیه؟
‫همچین ایده‌ی بدی نیست.
‫ما که با دزدیدن آب راضی هستیم.
‫m 841.2 26.8 l 1248 22 1248 120 814 120 ‫کاپّا: یک نوع موجود افسانه‌ای ژاپنی، ‫شبیه به یک لاک‌پشت دوپا. ‫آدم‌ماهی‌ها و کاپّاهای مضطرب ‫ از یه‌ذره شنا کردن خوشحال می‌شن.
‫بیخیال بابا. همکاری با انسان‌ها افت داره.
‫همم.
‫راست می‌گی.
‫شرمنده، ولی قبول نمی-
‫یه‌چیزی براتون آوردم.
‫یه کنسول بازیه که ‫ از آشوب بزرگ سالم مونده.
‫پشمام! از اون کمیاب‌هاشه!
‫سی‌دی بازی هم داره! ‫ایول!
‫خب، اول باید با پادشاه لوسیفر درمیون بذاریم.
‫نمی‌دونستم دیوها ‫این‌همه شکل و نوع مختلف دارن.
‫آره، گونه‌های مختلفی هستیم که از ‫قبایل و زادگاه‌های متفاومت پیش هم اومدیم.
‫اون گه‌کاکتوس‌های بو گندو رو اینجا نسوزون، منگل!
‫آخه می‌خواستم بترسونمش.
‫از یه‌چی دیگه استفاده کن.
‫انقدر انسان ندیده که زده به سرش.
‫همینجا وایسا.
‫آمم، بابا؟
‫می‌گم...
‫همم؟
‫همه‌چیز رو شنیدم.
‫ب‍ ـ بله، خب؟
‫برو بهش کمک کن.
‫اون انسان به‌نظر جالب میاد.
‫تو هم تجربه کسب می‌کنی.
‫چشم، بابا!
‫ولی...
‫وقتی برگشتی، فقط روزی ‫ یک ساعت اجازه داری بازی کنی.
‫فهمیدی؟
‫ا ـ اطاعت.
‫صحبت کردیم و تصمیم گرفتیم.
‫خب؟
‫اجازه‌شو داد.
‫با این اومدی اینجا؟
‫چند نفرمون توش جا می‌شیم؟
‫با حساب بار و بندیل، دو نفر دیگه جا داره.
‫دو نفر.
‫پس من و یکی دیگه.
‫کسی می‌خواد باهامون بیاد؟
‫باشه، پس چاره‌ای نیست. ‫با آزمون تصمیم می‌گیریم.
‫چی؟
‫ولی هیچ‌کس داوطلب نشد که.
‫خب، کلنک‌زن تامایتاچی، ‫نشون بده چه مهارت ویژه‌ای داری.
‫ها؟ مهارت ویژه؟
‫یه‌چیزی که تو پیدا کردن چشمه کمک‌مون کنه.
‫باشه، نشون‌تون می‌دم.
‫قبلاً اونو دیدم.
‫خوبه به اصرار خودت اومدم.
‫بعدی. تو که اونجایی. ‫ها؟ من؟
‫خب، من بلدم پرواز کنم.
‫اوه، به‌دردمون می‌خوره! ‫می‌تونه از آسمون چشمه رو پیدا کنه، نه؟
‫درسته.
‫چه پایین. ‫چقدر کنده.
‫بسه دیگه.
‫همیشه انقدر پایین پرواز می‌کردی؟
‫خب، این چند وقته کمتر از قبل ورزش می‌کنم.
‫واقعاً بهتر اون نمی‌تونستی؟
‫معلومه که نمی‌تونستم.
‫بعدی!
‫خب، من می‌تونم تغییرقیافه بدم.
‫اوه؟ به‌نظر باحال میاد.
‫تادا!
‫تغییری کردی؟
‫بله، این تیکه‌ی خزه‌م تغییر کرده.
‫بعدی!
‫بفرمایید! ‫بعدی!
‫به‌خشکی.
‫اوه، ایول داری!
‫ولی الان...
‫ولی انقدر گنده‌ای که تو ماشین جا نمی‌شی.
‫آره، درست می‌گید!
‫بعدی!
‫سنتار آخرین‌نفر تو لیست‌مون بود.
‫نه بابا! همه‌شون همین بود؟
‫متأسفانه بله.
‫ثیف، تو که آزمون ندادی.
‫اوه، نه. متأسفانه باید کناره‌گیری کنم.
‫استخوان‌هام دیگه مثل قبل نیستن، ‫و تو وضعیتی نیستم که بتونم بجنگم.
‫جدی؟
‫باشه. تصمیممو گرفتم.
‫کسی که باهام میاد...
‫ثیف! ‫جان؟!
‫چرا من؟!
‫چون یکی دوتا پیرهن بیشتر از ما پاره کردی، ‫و تازه دزدی هم خوب بلدی.
‫کسی باهاش مشکلی نداره؟
‫هورا!
‫پس این آزمون به چه دردی می‌خورد؟
‫حاضر و آماده‌م!
‫پس وسایلتو بذار رو صندلی و بشین.
‫ببخشید جسارت می‌کنم، شاهزاده،
‫شاید بردن یه گارگوئل یا روح ‫برای پرواز توی آسمون بهتر باشه.
‫انقدر غرغر نکن و بپر بالا!
‫آره، زودباش برو!
‫جنبه باخت نداری ها!
‫آماده‌ی رفتنین؟ ‫اوه، وایسا.
‫تا وقتی برنگشتم ‫ دستتون به اون بازی نخوره ها!
‫چی؟
‫خب، بزن بریم!
‫اوووهو!
‫یه‌جورایی هیجان‌انگیزه ها.
‫نیست.
‫ها؟ ‫اصلاً نیست.
‫ابداً نیست. به هیچ‌وجه نیست.
‫هرجور نگاه کنی نیست. ‫این تن بمیره نیست.
‫انقدر ور ور نکن دیگه، ثیف! ‫ساکت سرجات بشین!
‫به هیچ عنوان نیست.
‫راستی، پیری. ‫چقدر طول می‌کشه برسیم؟
‫بذار ببینم... اگه اوضاع به روال باشه، ‫حدود پنج روز طول می‌کشه.
‫انقدر زیاد؟ چه حوصله‌سربر.
‫به این زودی خسته شدید؟
‫هی، بذار اینو برونم.
‫شاهزاده، بس کنید. ‫ وسایل انسان‌جماعت براتون کسر شأنه.
‫خب،
‫دنده اینه، نه؟
‫آره. ‫بعدش چی؟
‫پاتو از روی ترمز بردار ‫ و آروم پدال راستی رو فشار بده.
‫مثلاً اینطوری؟
‫اوه، ایول! راه افتاد!
‫شاهزاده، انگار تو خون‌تونه!
‫دنده اتوماتیکه و راحت کنترل می‌شه. ‫مراقب دست‌اندازها باش.
‫جونمی جون! چه حالی می‌ده!
‫زیادی سریع حرکت نکن، وگرنه داغ می‌کنه.
‫شاهزاده، اجازه بدید منم امتحان کنم.
‫چیه؟ مگه نمی‌گفتی کسر شأنه؟
‫فقط یه کوچولو، باشه؟
‫نمی‌دم.
‫خسیس‌بازی درنیارید دیگه، شاهزاده!
‫این چه کیفی می‌ده!
‫خیلی داری تند می‌ری!
‫می‌خواید تندتر برم؟
‫دیگه نوبت منه بشینم. ‫خیلی تا الان نشستی!
‫نه، اتفاقاً شما بیشتر فرمون دستتون بوده.
‫دروغگو!
‫نخیرم! به‌نام لوفیسر کبیر من دروغ نمی‌گم.
‫عــه، بابامو وسط نکش، بی‌انصاف!
‫شما هیچ‌وقت منصفانه بازی نمی‌کنید.
‫چی گفتی؟ ‫با اون موهات چه پررو هم هستی!
‫این مو رو وسط نکش!
‫اون چاله.
‫ثیف، این لجبازی برات آخرعاقبت خوش نداره.
‫بوی دردسر میاد.
‫گاز بده! بجنب! ‫ها؟ جان من؟
‫این دیگه چه کوفتیه!
‫اژدهای گجی! الانه که بگیرتمون!
‫ثیف، جلوتو ببین!
‫چی؟ ای داد!
‫بیخیال بابا! ‫حتی منم نمی‌تونم اون جونور رو زمین بزنم!
‫داره میاد اینوری!
‫شاهزاده، بفرمایید فرمون خدمت شما!
‫الان وقت گیر آوردی؟ عمراً عمراً!
‫داره میاد. سرعتو بیشتر کن!
‫خوابت نبره! جلوتو ببین!
‫عا! چاله!
‫وزنمونو باید بندازیم سمت راست.
‫باز اومد!
‫لعنتی، این قلمروشه! ‫دنبالمون افتاده.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ تخت‌گاز برو!
‫دارم از جون مایه می‌ذارم!
‫زیادی سنگینیم.
‫چاره دیگه‌ای نداریم.
‫هوی، چیکار داری می‌کنی؟
‫پات رو پدال باشه!
‫رو پدال باشه؟ جلوتو یه‌نگاه بنداز!
‫یه چاله دیگه!
‫بهم اعتماد کن!
‫چطور انتظار داری به آدمی که ‫ همین دو دقیقه پیش دیدم اعتماد کنم؟
‫پیری!
‫حالا! بیشتر گاز بده!
‫گاز بـــده!
‫تونستم! موفق شدم!
‫ایولا!
‫گاز بده! گاز بده!
‫شاهزاده، تکنیک برگ‌ریزونمو نظاره‌گر بودین؟
‫حالا چه خاکی سرمون کنیم؟
‫بدون سوخت اضافه، آب یا غذا ‫چاره‌ای جز برگشت برامون نمی‌مونه.
‫حتی سوخت کافی برای برگشت نداریم.
‫عـــه، خو چیکار کنیم؟
‫همم...
‫فهمیدم. یه‌شهر این نزدیکی‌هاست که ‫یه‌ساعت با ماشین راه داره.
‫پولی همراهم ندارم، ولی بریم ببینیم چی می‌شه.
‫پیری، این زمین‌ها رو انگار خوب می‌شناسی.
‫می‌شه همچین چیزی گفت. ‫تو کار قدیمیم زیاد باید اطراف رانندگی می‌کردم.
‫شغل؟
‫راستی، می‌شه یه‌چیز بپرسم؟ ‫شماها چند سالتونه؟
‫ها؟ سؤالای حوصله‌سربر چیه می‌پرسی؟
‫خیلی مطمئن نیستم، ‫ولی باید یه 2,500 سالی باشم.
‫من یکم پیرتر از اونم.
‫عجب.
‫پس گمونم من بچه محسوب می‌شم.
‫قدیم‌ندیما بهتر بود؟
‫خب، وضع به‌اندازه الان خراب نبود،
‫ولی انسان‌ها همیشه یه گندی به‌بار میارن.
‫اونکه آره، ولی فکر نکنم به‌قدر شما دیوها خرابکار باشن.
‫خنده‌م ننداز.
‫شاید همیشه یه ریگی به کفشمون باشه، ‫ولی عین انسان‌ها کسیو نمی‌کشیم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟ افسانه‌ها می‌گن ‫دیوها عذاب زیادی برسر انسان‌ها آوردن.
‫همف! از قدیم‌العیام انسان‌ها ‫ دیوها رو مقصر بدبختی‌هاشون می‌دونستن.
‫حتی شایعه درباره این نبود که می‌گفت ‫ ما این رودخونه رو خشک کردیم؟
‫آره فکر کنم.
‫مغز خر خوردیم آخه؟ ما هم بیچاره می‌شیم.
‫که اینطور.
‫اگه چیزی که می‌گی درست باشه، ‫خیلی بد درکتون کردیم.
‫حالا نمی‌خواد دلت به‌حالمون بسوزه.
‫ما قطعاً بد تشریف داریم.
‫همین چندروز پیش تا دیروقت بیدار موندم ‫و قبل خواب دندون‌هامو مسواک نزدم.
‫خیلی بده دیگه، نه؟
‫تازه دیروز دیر پاشدم و دندونامم مسواک نکردم!
‫بعدشم به کامیون تحویل آب حمله کردم!
‫خیلی ناجوره، نه؟
‫عا، گمونم.
‫تا حالا آدم نکشتم، ‫ولی تا الان خوب مشت‌ومالتون دادم.
‫بالأخره من شاهزاده شیطانی، یه شرور به‌تمام‌معنام!
‫شاهزاده خودمه دیگه!
‫شرط می‌بندم تو هم ‫یه‌سری کار بد کردی. بگو صفا کنیم.
‫این سیگار کشیدنت حساب نیستا.
‫من آدم کشتم.
‫چی؟ ‫نسبتاً هم زیاد...
‫دوره جنگ رو می‌گم...
‫آ ـ آها، جنگ.
‫ولی چاره که نداشتی.
‫اینو عوض نمی‌کنه که آدم کشتم.
‫اون شغلی که گفتی، همین جنگ بود؟
‫آره.
‫یکی گرفتیم!
‫ده روزه هیچی به تورمون نخورده.
‫اونو می‌بینی؟ ‫شهر بعد اون سنگ‌هاست.
‫ها؟ یهو چی شد؟
‫این چیه... هر چهارتا لاستیک ترکید.
‫اینجارو باش، کلانتر خودمونه که!
‫همم؟
‫اصلاً به کتف کی هست؟
‫دار و ندارشو خالی می‌کنیم.
‫و اگه مقاومت کرد،
‫خونش حلاله.
‫شما ارازل! اینم دست‌گل شماست؟
‫ای وای من، انگار یکی اینجا دوزاریش نیفتاده.
‫برید حالیش کنید!
‫خودتون خواستید.
‫اونارو ببین، ثیف. چه رقت‌انگیزن.
‫استایلشون منو یاد شما میندازه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اون پیرمرد یه‌چیزایی تو چنته داره ها.
‫البته برا یه انسان.
‫واسه یه پیر خرفت بدک نیستی.
‫ولی تفنگ تو دست‌وبالت نداری.
‫وقتشه یه خودی نشون بدم.
‫تو چی‌ای؟
‫با این ریخت‌وقیافه‌تون حال می‌کنم.
‫فکر کردین کسی پلیدتر از یه دیو وجود داره؟