‫منم.
‫کوباتو-کون، قبول شدی، نه؟
‫آها.
‫تو هم قبول شدی اوسانای-سان؟
‫عالیه.
‫آره.
‫واسش ذوق دارم.
‫اینجا هوا سرد. من می‌رم.
‫چطوره برای اینکه جشن بگیریم یکم شیرینی بخریم؟
‫فکر خوبیه.
‫تکون نخور، کوباتو-کون!
‫اون دختر... همکلاسیت بود اوسانای-سان؟
‫آها.
‫احتمالاً قبول نشده.
‫منم نتونستم یه آدم عادی باشم.
‫اوی. شماها.
‫اوه، اینجا رو ببین.
‫احوال پرسی بی‌ادبانه‌ای بود.
‫خیلی وقته ندیدمت، کنگو.
‫تو هم واسه دبیرستان فوناتو اسم‌نوشتی؟
‫آره. نوشتم.
‫که اینطور.
‫بازم با هم هم‌مدرسه‌ای هستیم.
‫مگه گفتم قبول شدم؟
‫اصلاً واسه‌م محتمل نیست که یه عمل مغزی رو خراب کنی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوسانای-سان، این دوستمون یکم خشنه ولی لازم نیست ازش بترسی.
‫الان به کی گفتی خشن، پسر؟
‫ببخشید.
‫گمونم باید می‌گفتم «ترسناک».
‫ایشون دوجیما کنگوـه.
‫ابتدایی با هم یه مدرسه می‌رفتیم.
‫ایشون اوسانای-سان‌ـه.
‫راهنمایی با هم یه مدرسه می‌رفتیم.
‫دوستمه.
‫خوشوقتم، اوسانای-سان.
‫دوست بودن با جوگورو باید کار سختی باشه.
‫خوشمزه‌ست؟
‫اوهوم.
‫خوشمزه‌ست.
‫اما، این ماه یه چیز دیگه هم هست که براش ذوق‌زده‌ام.
‫عــه؟
‫تارت توت‌فرنگی.
‫یه مغازه هست که منحصراً توی بهار تارت‌های توت‌فرنگی خوش‌مزه‌ای می‌فروشه.
‫هومم؟
‫نه ببین... می‌دونم که خودت خبر داری، ولی من زیاد از چیزای شیرین خوشم نمیاد.
‫آخه، توی خونه‌مون همیشه بوی شیرینی میاد.
‫حسودیم می‌شه.
‫وقتی بحث هرروز باشه یکم زیاده.
‫شیرینی‌هایی که مامان‌وبابای تو می‌فروشن خیلی ‫شیرین نیستند، تصفیه شدن.
‫فروشگاه قشنگیه، ولی یکم سلیقه‌ی من نیست.
‫سلیقه‌ی من...
‫اول از هرچیزی، تو تنقلات غربی رو ترجیح می‌دی...
‫که خیلی شیرین‌اند و یه طور طعم مشخص مثل کره یا کنیاک دارن.
‫اما از طعمای شدید خوشت نمیاد. دنبال یه تعادل بی‌نقصی.
‫راستی، کوباتو-کون...
‫دوجیما-کون چطور آدمیه؟
‫در موردش کنجکاوی؟
‫اون... می‌ترسم سربارت بشه.
‫درست نیست همچین حرفی در مورد کسی که تازه باهاش آشنا شدم بگم، اما...
‫درست می‌گی...
‫گاهی اوقات خیلی دخالت می‌کنه.
‫خیلی آدم معمولی‌ای نیست.
‫«یک انسان عادی هیچگاه نباید شخصیتی برجسته داشته باشد.»
‫«باید هر روز را در آرامش بگذراند و هرکار لازم را...
‫برای پرهیز از هرچیزی که در آن تداخلی ایجاد می‌کند، انجام دهد.»
‫هرچند زیاد نگران نباش.
‫آدم خوبیه... کنگو.
‫این حتی بیشتر نگرانم می‌که.
‫تارت توت‌فرنگی؟
‫آره. همون که مخصوص بهار بود، واسه‌ت گفتم.
‫یه مغازه به اسم آلیس می‌فروشتشون. یه عالمه توت‌فرنگی دارن.
‫عه، چه جالب.
‫فروشش امروز تموم می‌شه.
‫کوباتو-کون... میای با هم بریم؟
‫پس یعنی... به هر مشتری یه‌دونه می‌رسه.
‫اوهوم. اگه زودی نرسیم اونجا همه رو می‌فروشن.
‫پارسال حدود ساعت 4:30 رفتم، فقط یه‌دونه مونده بود.
‫از اینجا چقدر راهه؟
‫حدود بیست دقیقه پیاده؟
‫گمونم می‌رسیم.
‫کنگو.
‫آره، دارم می‌رم خونه.
‫کمک لازم داری؟ تا کی؟
‫یک ساعت و نیم؟
‫اگه تموم بشه، تا سال دیگه گیرم نمیاد.
‫اما...
‫اما؟
‫«درخواست هیچ آشنایی را رد نکنید، تا مبادا در آینده منجر به ایجاد مزاحمتی نشود.»
‫خب اون...
‫منتظر می‌مونم.
‫یه چیزی هست که می‌خوام پیداش کنی.
‫یه کیفه.
‫کیف؟
‫مال ایشونه.
‫دزدیدنش.
‫یوشیگوچی، چیز باارزشی توش بود؟
‫نه.
‫برق لب، قلم خودکار،
‫قیچی، و دفتر برنامه‌ریزیم... فکر کنم.
‫به‌نظر چیزی نمیاد که بخواد دزدیده بشه.
‫شاید هم قایمش کردن.
‫تصمیم گرفتم محوطه رو دنبالش بگردیم.
‫خب... کیفی که دنبالش می‌گردیم چه شکلیه؟
‫انقدریه، رنگش قرمز سیره.
‫یه بند شونه‌ی نازک داره و آستر سفید.
‫کی گم شد؟
‫تا زنگ ششم که برای کلاس ورزش لباس عوض کردیم پیشم بود.
‫وقتی برگشتم دیگه نبود.
‫پس اشتباهی هم جایی نذاشتیدش.
‫اوهوم.
‫بیاید شروع کنیم.
‫من طبقه‌ی اول رو می‌گردم.
‫اوی، سریع نرو سراغ لقمه‌ی راحت.
‫ما هم از وقت شلوغمون می‌زنیم تا کمک‌ـــ
‫پس من طبقه‌ی چهارم رو می‌گردم.
‫شیمومورا، طبقه‌ی سوم با تو.
‫من مشکلی ندارم.
‫خیلی‌خب، جوگورو طبقه‌ی دوم با تو.
‫روت حساب می‌کنم.
‫یوشیگوچی-سان، بودید درسته؟
‫اوضاع سختیه، نه؟
‫اوهوم.
‫کنگو... دوجیما که بهتون فشار نیاورد تا بذارید دنبالش بگرده؟
‫نه.
‫واسه کمکش ممنونم، ولی...
‫یه‌طورایی خیلی براش اشتیاق داره...
‫که نگران می‌شم نکنه این چهار تا پسرو مسخ کردم تا کمکم کنند.
‫تو بهمون هیچ دینی نداری.
‫هرچی نباشه کنگو ازمون خواسته.
‫یوشیگوچی-سان می‌شه لطفاً شما جاهایی رو بگردید که پسرا نمی‌تونن؟
‫باشه.
‫یه کیف.
‫چیز باارزشی توش نیست.
‫تا قبل از کلاس ورزش زنگ ششم پیشش بوده.
‫وقتی برگشته دیگه نبوده.
‫دزدیده شده؟
‫قایم شده؟
‫یا شاید...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واقعاً داره همه‌ی تلاششو می‌کنه.
‫«اون یکی رو فردا صبح بخور.»
‫وای، قدیما بدمینتون بازی می‌کردی؟
‫جوگورو تویی؟
‫کجایی؟
‫راهروی طبقه‌ی دوم.
‫همونجا وایسا و تکون نخور.
‫من میام پیشت.
‫تاکادای لعنتی...
‫زنگ زد گفت دیگه نمی‌گرده.
‫برای همین گفتم بازم دور هم جمع شیم،
‫ولی بدون اینکه بگه کجاست قطع کرد.
‫هر چی هم بهش زنگ می‌زنم، بر نمی‌داره.
‫و وقتی هم میرم جاهایی که گفتم، پیداش نیست.
‫هی می‌پرسم کجاست، ولی بین طبقه‌ی سوم و چهارم می‌ره و میاد.
‫چه سختت بوده.
‫خب، اون یکی پسر دیگه چی؟
‫شیمومورا هم رفت خونه.
‫درست بعد از اینکه از هم جدا شدیم.
‫هه.
‫ببخشید، من کم‌کم‌...
‫تاکادا...
‫همونجایی که هستی وایسا احمق.
‫الان؟
‫راهروی طبقه‌ی دوم.
‫جوگورو‌ـــ
‫کوباتو و من پیش همیم.
‫تو...
‫چی؟ بیرون؟
‫لازم نیست اونطوری محکم دست تکون بده...
‫قطع نکنی ها.
‫بیا اونجایی که الان همدیگه رو دیدیم.
‫دیگه از موش و گربه‌بازی باهات خسته ‌شدم.
‫تاکادای لعنتی...
‫می‌گه «من باید اینو بگم».
‫هیچکدومتون سرنخی پیدا کردین؟
‫اگه معلوم نشه، مجبوریم پلیس‌ــ
‫پلیس؟
‫زیاده‌رویه.
‫یه چیزی گم شده.
‫موضوع سرقته.
‫در برابر کسی که از یه دختر چیزی می‌دزده نمی‌تونم آروم باشم.
‫خب، برای امروز کافیه.
‫اوهوم.
‫ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫بریم.
‫اوهوم.
‫اما قبلش یه چیزی هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫می‌شه... زودی بپرسی؟
‫خلاصه‌ی ماجرا این بود.
‫شک من اینه که این پرونده رو می‌شه با شهادت یه نفر حل و فصل کرد.
‫شهادت؟
‫چرا تاکادا-کون این‌همه راه تا بیرون رفت تا برامون دست تکون بده؟
‫چون می‌خواست این کارو بکنه؟
‫چون می‌خواست کفشاش رو بپوشه؟
‫یا شایدم چون می‌خواست کفشای داخل مدرسه‌ش رو در بیاره؟
‫با بیرون رفتن برای دست‌تکون دادن، می‌تونست اینکه تا اون‌موقع کجا بوده رو مخفی کنه.
‫یکم طول می‌کشه تا لباس‌ها خشک بشن.
‫الان؟ طبقه‌ی سوم؟
‫من الان طبقه‌ی چهارمم.
‫ضلع شمالی.
‫برای همین منتظر زمان مناسب موند...
‫تا داستانی که همون‌موقع با بیرون رفتن لباسش رو خیس کرده، سرهم کنه.
‫وکنار پله‌ها منتظر زمان مناسب موند.
‫شاهدی که دارم درموردش حرف می‌زنم کسیه که اون موقع از اینجا داشته نگاهش می‌کرده.
‫من دیدمش.
‫یه پسر عضله‌ای با لباس‌ورزشی...
‫پس معلوم شد.
‫کنگو گفت کیف یا دزدیده شده یا گم شده.
‫اما یه احتمال دیگه هم هست که می‌خوام اضافه کنم:
‫یه چیزی داخلش گذاشته شده.
‫داخلش گذاشته شده؟
‫حرف نداری کوباتو-کون.
‫با اجازه.
‫چیزی که داخلش گذاشته شده...
‫احتمالاً اینه.
‫چی هست؟
‫اوی!
‫به چه حقی تو کیف یه نفر دیگه سرک می‌کشی؟
‫مشکلت چیه؟
‫من اوسانای هستم.
‫من دوست کوباتو-کون‌ام.
‫ببخشید...
‫اگه جلوتر بیای...
‫می‌دوام می‌رم جایی که آدمای بیشتری هستن و اینو می‌دم به یوشیگوچی-سان.
‫باشه.
‫من اشتباه کردم.
‫این... نامه‌ی عاشقانه‌ست، نه؟
‫جرئتش رو نداشتی مستقیماً به یوشیگوچی-سان بدیش،
‫برای همین گذاشتیش توی کیفش.
‫ولی فهمیدی که فکر خوبی نیست، برای همین سعی کردی برش داری.
‫فکر نمی‌کنم توی موقعیتی باشی که بتونی بابت سرک کشیدن توی کیف یه نفر دیگه ازش انتقاد کنی.
‫حق با توـه.
‫باورم نمی‌شه همچین کاری کردم.
‫قضاوت اشتباه کردم.
‫اگه درک می‌کنی مشکلی نیست.
‫خب، ما دیگه باید بریم.
‫ولی... شما دوتا درک می‌کنید، نه؟
‫اگه با هم قرار می‌ذارین...
‫حتماً می‌دونین موقعی که اون نامه رو اونجا می‌ذاشتم چه حسی داشتم.
‫تاکادا-کون خارج از دید همه بود.
‫برام سواله چرا نامه رو برنداشت.
‫الان صرفاً حدسمه، اما...
‫فکر کنم تاکادا-کون...
‫تا آخر روز کیف رو برمی‌گردونه توی کمد یوشیگوچی-سان.
‫اینطوری، یوشیگوچی-سان موضوع رو گزارش نمی‌ده.
‫بد شد.
‫احتمالاً تا الان همه‌شون فروخته شدن.
‫اینطوری قطعاً سریع‌تر می‌شه.
‫اما اگه گیر پلیس بیفتیم،
‫تارت توت‌فرنگی دیگه می‌شه آخرین دقدغه‌مون.
‫می‌گم، در مورد حرفی که اون آخر زد...
‫که ما اگه داریم قرار می‌ذاریم درکش می‌کنیم.
‫از اون موقعیت‌هاست که من هیچوقت توش نبودم.
‫منم همینطور.
‫کوباتو-کون، آخرش معما رو حل کردی.
‫نه، اینطور که نیست...
‫مشکلی نیست.
‫اگه نمی‌تونی ازش دست بکشی، می‌تونی منو بهانه کنی.
‫لازم نیست جلوی خودتو بگیری.
‫درسته.
‫این کاریه که قول دادیم برای همدیگه بکنیم.
‫من و تو اینطوری لحظات آرامش خودمون رو می‌سازیم...
‫... و یه قدم بزرگ به سمت کاملاً عادی بودن بر می‌داریم.
‫تارت توت‌فرنگی اختصاصی بهار رو می‌خوام لطفاً.
‫بله.
‫یکی هم برای من.
‫شانس آوردین.
‫همین دوتا مونده.
‫بریم.
‫ببخشید، ولی من نمی‌تونم.
‫منظورت چیه نمی‌تونی؟
‫گفتم که وقتتو خالی کن.
‫نه، منظور این نیست که وقت ندارم.
‫نمی‌تونم برم اونجا.
‫دوچرخه چی؟
‫رفتی خونه تا بیاریش دیگه؟
‫دزدیدنش.
‫اوزاکی-سان شنیدی؟ ساکاگامی می‌گه دوچرخه‌شو دزدیدن.
‫خودت یه فکری به حالش بکن.
‫می‌دونی که داریم کجا می‌ریم.
‫تا ده دقیقه‌ی دیگه اونجا باش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تارت، تارت، تارت...
‫دزد!
اصلی
شماره‌ی داوطلب
نام
کوباتو جوگورو
قسمــــت
1
لبــــاس بـــــره
الـان کجـــایـی؟
یادداشت‌ها
تارت توت‌فرنگی مخصوص بهار رو از آلیس بخریم (در بهترین حالت دوتا)
بعد شیر بخرم (یه پام 500 میلی)
زودی برگردم خونه
یکی از تارت‌ها رو بعد از شام بخورم
در حال تماس
کنگو دوجیما
در حال تماس
کنگو دوجیما