..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 14 ‫بادی که از غرب می‌آید
‫بدجوری داره بارون میادا.
‫آره.
‫بیا سریع بریم خونه.
‫داره بارون میاد... و چترم هم فراموش کردم.
‫نمی‌دونم یکی دو ساعت دیگه بند میاد آیا.
‫الو، ابیو-سان؟
‫یه خواهشی ازت دارم...
‫این بارون بند نمیاد. ‫می‌شه یه چتر برام بیاری؟
‫ابیو-سان؟
‫ایکو-سان الان توی باشگاهه، ‫پس نمی‌تونم با اون برم خونه.
‫کتابخانه
‫امتحاناتم در راهن، پس فکر کنم ‫بهتره توی کتابخونه درس بخونم.
‫چقدر خلوته!
‫هورا هورا! می‌تونم تا دلم می‌خواد از سکوت ‫کتابخونه لذت ببرم و برای تست‌هام هم درس بخونم.
‫عه؟ ولی موندم چرا چراغ‌ها روشن نیستن...
‫بارون.
‫اشک‌های اندوه.
‫شایعاتِ غرق در خون...
‫چشم راستم درد می‌کنه...
‫ا-ام، کمکی ازم برمیاد؟
‫عه، چه نادر.
‫یه ملاقات‌کننده دارم.
‫موندم آیا بارون احضارت کرده.
‫درست عین دو قطره کوچیک بارون ‫که به هم می‌رسن و یکی می‌شن...
‫د-درسته...
‫من یه سال سومی در باشگاه ادبیاتم، هاناوا بنی.
‫مردم صدام می‌کنن...
‫کوتوله‌ای ‫که در کتابخانه شعر می‌خونه
‫کوتوله‌ای که در کتابخانه شعر می‌خونه.
‫فـ-فکر نکنم توی کتابخونه اجازه آواز خوندن داشته باشی...
‫شعر خوندن یعنی آواز خوندن؟
‫اشتباه فهمیدی!
‫شعر یعنی نظم!
‫اسمت چیه؟
‫مـ-من مومیجیاما هستم، و یه سال دومی‌ام...
‫هوم...
‫مومیجیاما-سان، به باشگاه ادبیات خوش اومدی.
‫از بودنت خوشحالم.
‫عه؟
‫نه، ام... فقط اومدم اینجا درس بخونم...
‫شعر دوست داری؟
‫دنیای شعر و شاعری خیلی عمیقه.
‫حتی فقط چند کلمه هم قدرت اینو ‫دارن که قلب یه نفر رو متأثر کنن.
‫عا، نکنه...
‫اونا همچین جادویی رو دارن.
‫اون دلیل این بود که کتابخونه خیلی ‫خلوت بود، حتی قبل از امتحاناتمون؟
‫همه در قلب خودشون، مثل یه شعر هستن.
‫مـ-متاسفم! مـ-من رفع زحمت می‌کنم!
‫عـ-عا، صبر کن، متوجه شدم.
‫نیازی نیست به باشگاه ملحق بشی، ‫ولی یه درخواستی دارم—
‫زهره ترک شدم. ‫گمونم فقط صاعقه بود...
‫کـ-کمکم کن...
‫و-وقتی همه‌اش خودتو داری، حس تنهایی می‌ده، می‌دونی؟
‫ولی بازم همه ول کردن رفتن جایی...
‫چون صاعقه ترسناکه.
‫ا-ام... اعضای دیگه باشگاه کجان؟
‫من تنها عضو باشگاه ادبیاتم...
‫همه بدجنسن!
‫من فقط می‌خوام بفهمن که اشعار چقدر خارق‌العاده‌ان،
‫و اونا از جلو چشمم فرار کردن، ‫همونطور که تو سعی کردی بکنی!
‫چیزه... درخواستت چیه؟
‫عا، راست می‌گی!
‫تاحالا درمورد...
‫هفت عجایب مدرسه راهنمایی تانپوپو شنیدی؟
‫اول، ایچیرو-کون در سرویس بهداشتی.
‫دوم، صورتی بزرگ روی سالن ورزش.
‫سوم، اتاق انبار قفل شده زیر پله‌ها.
‫باز نکنید!!
‫چهارم، بتهوون در حال گوش دادن.
‫پنجم، لکی شبیه یه آدم پشت مدرسه.
‫ششم، سایه یه دختر که ‫از حیاط مدرسه ناپدید شد.
‫و هفتم...
‫کتاب خونین در کتابخونه.
‫احتمال واقعی بودن همه‌شون هست...
‫ولی ظاهراً، هفتمی واقعاً وجود داره.
‫که یعنی این کتاب خونین ‫یه جایی در این اتاق وجود داره!
‫و-واقعیه؟
‫داستان‌های عاشقانه ‫مثل این
‫من همیشه در روزای بارونی دنبالش می‌گردم.
‫کمکم می‌کنی دنبالش بگردم؟
‫حـ-حتماً...
‫ولی اگه در باشگاه ادبیاتی، چرا ینقدر بهش علاقمندی؟
‫خب، جالبه دیگه، نه؟
‫اگه کتابی هست، می‌خوام بخونمش.
‫مگه توی باشگاه ادبیات بودن ‫همین معنی رو نمی‌ده؟
‫خـ-خیلی خب...
‫بیا با هم دنبالش بگردیم.
‫هیچ جا نمی‌بینمش.
‫خیلی هم گشتیم.
‫آره. انگار بازم همه این کارا برای هیچی بود.
‫سنپای، تاحالا خیلی دنبال این کتاب گشتی؟
‫آره، هر دفعه هر کجا رو که دستم می‌رسید رو گشتم.
‫موندم یعنی فقط یه شایعه‌ست.
‫یه کتاب خونین که جزو هفت عجایبه...
‫غیرممکنه.
‫حتی سنپایم هم اینو گفت...
‫اگه یکی از اونا واقعا وجود داشته باشه، ‫اون کتاب خونینه.
‫کتاب خونین... می‌دونی چه‌جور کتابیه؟
‫کی می‌دونه؟ شاید واسه هر کی ‫که می‌خونتش، بدشانسی میاره...
‫یا شاید اونا رو غرق در خون می‌کنه.
‫یا...
‫اگه پیداش کردی می‌خوای بخونیش؟
‫البته.
‫هر اتفاقی هم که در نتیجه‌اش برام بیافته.
‫این سرنوشتی که اون کتاب منو بهش هدایت کرده.
‫نمی‌تونم باهاش بجنگم.
‫لابد خیلی عاشق کتابایین.
‫می‌تونی بفهمی؟!
‫پس!
‫سال بعد تو سرگروه باشگاه می‌شی، مومیجیاما-سان!
‫و-و-و-و-ولی من به باشگاه ادبیات ملحق نمی‌شم!
‫اینطوری نباش. عه، لطفاً!
‫اگه این باشگاه با من به پایان برسه، ‫نمی‌تونم در آرامش بخوابم!
‫یه روح می‌شم که وابسته به این مکانه! ‫اینو می‌دونم!
‫آ-آخه... نمی‌دونم بهتون چی بگم...
‫عه...
‫چند لحظه پیش گفتی هر جا که دستت می‌رسید رو گشتی؟
‫عو؟ آره، گشتم...
‫ا-اینو قرض گرفتم!
‫اگه تا هرجا که دستت رسیده رو گشتی،
‫فقط باید جاهایی رو بگردیم که دستت نمی‌رسه!
‫جدی، حس می‌کنم اعجوبه واقعی اینجا تویی...
‫چرا این کارا رو برای کسی که ‫تازه باهاش آشنا شدی می‌کنی؟
‫من عاشق داستان ارواحی مثل این... ‫و کمک کردن به مردم‌ام!
‫من پایینشو نگه می‌دارم. بفرما!
‫نلرزونش، باشه؟
‫یافتم... یافتمش!
‫محاله! جدی می‌گی؟!
‫این...
‫ها؟!
‫چـ-چیزی شده؟
‫دارم میام پایین...
‫کتاب خونین
‫گمونم این کتاب خونینه.
‫شوکه‌زده
‫و-واقعاً روش نوشته «کتاب خونین»...
‫ولی، مثل اینکه اون شایعه حقیقت داشت!
‫این پایینو ببین.
‫عه؟
‫باشگاه ادبیات ‫مدرسه راهنمایی تانپوپو
‫«باشگاه ادبیات مدرسه راهنمایی تانپوپو.»
‫ظاهرا، کتاب خونین، مجله باشگاهه
‫که دانش‌آموزان فارغ‌التحصیل هر سال ‫به‌عنوان یکی از هفت عجایب مخفیش می‌کنن.
‫تعجبی نداشت که سنپایم فکر می‌کرد ‫هفت عجایب واقعی‌ان.
‫شرمنده. ناامید شدی؟
‫نـ-نه!
‫ولی، خیلی خوشحالم که پیداش کردم.
‫کم مونده بود این رسم ناپدید بشه.
‫بارون...
‫انگار بند اومد.
‫ممنون بابت همه کارای امروز، مومیجیاما-سان.
‫حالا دیگه هیچی برای پیشمونی ندارم.
‫نه! به منم خوش گذشت!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫راستی...
‫این یعنی هفت عجایب رو ‫باشگاه ادبیات به وجود آورد؟
‫نه.
‫هفت عجایب قبلاً وجود داشتن، ‫ولی گمونم اونا ازش استفاده کردن.
‫عه...
‫ترو-چان!
‫الان داری می‌ری خونه؟
‫ایکو-سان! کارت در باشگاهت تموم شد؟
‫اوهوم. تو داشتی درسی چیزی می‌خوندی؟
‫نه، من و سنپای...
‫چـ-چی؟ همین الان اینجا بود که...
‫با کسی بودی؟
‫داشتم با یه سنپای در باشگاه ‫ادبیات دنبال یه کتاب می‌گشتم...
‫عه، عجیبه.
‫شنیده بودم باشگاه ادبیات هیچ عضوی نداره،
‫برای همین منحل شد.
‫عه؟
‫ولی... من...
‫اگه این باشگاه با من به پایان برسه، ‫نمی‌تونم در آرامش بخوابم!
‫ششم، سایه یه دختر که ‫از حیاط مدرسه ناپدید شد.
‫حالا دیگه هیچی برای پیشمونی ندارم.
‫موندم اون هاناوا-سنپایی که دیدم رویا بود آیا...
‫یا آیا روح یکی از اعضای باشگاه ادبیات که با ندامت مرد
‫آخرش تونست با کمک من آرامش رو بیابه؟
‫فکر نکنم کسی حقیقت رو بدونه.
‫ولی با این وجودم من...
‫نمی‌دونم تونستم واقعاً کمکش کنم.
‫ترو-چان؟ الو؟
‫روز بعد...
‫باشگاه ادبیات...
‫پارسال جذب باشگاه روزنامه‌نگاری شد.
‫کامل فراموش کرده بودم.
‫تصادفی توی مدرسه بهش برخوردم.
‫شای.
‫ترو-چان، شنیدی؟
‫ظاهراً این اواخر کلی کیف-قاپی اتفاق افتاده.
‫آره. توی اخبار درموردشون شنیدم.
‫گفتن هنوز مجرمو پیدا نکردن،
‫پس من یکم نگران این موضوع شدم.
‫امیدوارم زود پیداش کنن.
‫خیلی متشکرم.
‫بـ-به‌نظر من باید کاری واسه این قضیه بکنم؟
‫ولی مگه این کار توـه؟
‫به‌نظرم این چیزیه که پلیس ‫باید بهش رسیدگی کنه...
‫بگذریم، بعد اینجا کجا بریم؟
‫یه کیف-قاپ... موندم به‌عنوان ‫یه قهرمان باید چیکار کنم.
‫چطوره همینطوری به‌طرف ایستگاه پیاده‌روی کنیم؟
‫فکر کنم یه کارائوکه کلاب هم اونجا هست.
‫توی کارائوکه چه شعری می‌خونی، ترو-چان؟
‫م-من اصلاً شعر نمی‌خونم...
‫ببین چیکار کردم.
‫عا، خوبید؟ بذار کمکت کنم.
‫عه. مرسی.
‫دارم کلی چیزا رو برای اولین بار تجربه می‌کنم...
‫ببخشید باعث زحمتتون شدم.
‫خیلی ممنون بابت کمکتون.
‫کـ-کاری نبود! هرکسی بود می‌کرد!
‫فکرشو نکن لطفاً.
‫من تنّوجی آی هستم.
‫تنّوجی آی
‫اگه اشکالی نداره که بیشتر ‫از مهربونیتون بخوام استفاده کنم...
‫ایستگاه تانپوپو کدوم طرفه؟
‫همین امروز اومدم به این شهر، ‫پس سرم گیج اومده.
‫ممنون که راهو نشونم می‌دین. ‫هر دوتون ناجی هستین.
‫نه! ما هم خودمون داشتیم می‌رفتیم به سمت ایستگاه.
‫تو اهل کنسای هستی، نه؟ ‫چی تو کشونده اینجا؟
‫خب...
‫فکر کنم می‌شه به این ‫گفت یه سفر تفریحی... شاید.
‫یه سفر؟
‫کم پیش میاد که کسی ‫واسه سفر بیاد اینجا.
‫عه راستی، شما دوتا... ام، اسمتون چیه؟
‫اوه، من کوایشیکاوا ایکو ام.
‫و اینم مومیجیاما ترو-چانه.
‫ایکو-سان، ترو-سان، واسه چی دارید می‌رید به ایستگاه؟
‫فکر کردم شاید بتونیم یکم کارائوکه انجام بدیم.
‫عه، جدی داریم می‌ریم کارائوکه؟
‫کارائوکه...
‫این «کارا اوکیه» که می‌گید چیه؟
‫عه؟
‫چیزه، می‌دونی... یه جایی ‫که با مردم شعر می‌خونی،
‫و موسیقی می‌ذاری و پخش می‌شن...
‫عا! خیلی باحال به‌نظر می‌رسه. حسودیم شد.
‫مـ-من یه جای دیگه رو به کارائوکه ترجیح می دم...
‫عا، واقعا؟ بد شد.
‫پس می‌خوای بریم گیم سنتر ‫یا یه مرکز تجاری رو بگردیم؟
‫«گیمو سنتر» خیلی اسم عجیبیه.
‫اونجا چیکار می‌کنین؟
‫نـ-نکنه، آی-سان...
‫تو یه دختر خیلی پولداری؟!
‫وای، محشره!
‫ایکو-سان؟!
‫تاحالا با یه دختر پولدار آشنا نشده بودم!
‫پس، اون اولین بارت بود اومدی فروشگاه زنجیره‌ای؟
‫خونواده من یکم منحصر به فردن...
‫پس هیچوقت نتونستم با دوستام بازی کنم.
‫خیلی خجالت‌آوره که اینقدر ‫کم درمورد دنیا می‌دونم.
‫ا-ایی! اشکال نداره!
‫می‌گم، ترو-چان چیزه...
‫مسیر ‫درخت گیلاس
‫چـ-چیزه، آی-سان.
‫بله؟
‫ا-اگه وقت داری...
‫مـ-مایلی با ما شهر رو بگردی؟
‫عه؟ این باحال به‌نظر میاد... ‫ولی مزاحم نمی‌شم؟
‫نـ-نه اصلاً! ولی فقط اگه دلت می‌خواد...
‫هوم هوم.
‫پـ-پس خوشحال می‌شم بهتون ملحق بشم.
‫عـ-عالیه.
‫آی-سان، تا کی می‌تونی بیرون بمونی؟
‫فکر نکنم محدودیت زمانی داشته باشم.
‫عه؟ ولی والدینت نگران نمی‌شن؟
‫اه، درمورد اون...
‫یه نفر!
‫یه کیف-قاپ!
‫یـ-یکی بگیرتش! لطفاً!
‫محاله! الان؟!
‫ولی الان می‌تونم تغییر قلب انجام بدم؟!
‫آی-سان می‌فهمه من کی‌ام!
‫نه! الان چیزی که مهمه این نیست!
‫همه در خطرن! من باید...
‫عقب بایست.
‫اگه خیلی نزدیک بشی...
‫آسیب می‌بینی.
‫برید کنار، بزغاله‌ها!
‫آی-سان!
‫آ-آی-سان؟!
‫یه نفر! پلیس خبر کنید، پلیس!
‫صدمه دیدی؟
‫خیلی کار خطرناکی بود. چاقو داشت!
‫ببین کی داره می‌گه. خودتم ‫سعی کردی بری جلو.
‫نباید این کارو بکنی.
‫من، خب... دفاع-شخصی تعلیم ‫دیدم، پس مشکلی برام پیش نمیاد...
‫ولی یکم سرم داره گیج می‌ره...
‫خـ-خوبی؟ شاید باید ببریمت بیمارستان...
‫نه!
‫نمی‌دونم کسی می‌فهمه یا نه...
‫یکم پیش دروغ گفتم که اومدم سفر.
‫د-دروغ گفتی؟
‫راستش از خونه فرار کردم.
‫از خونه...
‫...فرار کردی؟!
‫آره. از خونه فرار کردم.
‫ولی چرا از خونه فرار کردی؟
‫نباید اینو به غریبه‌ها بگم،
‫ولی گمونم به شما دوتا می‌گم.
‫می‌دونین... یکی استاکرم شده.
‫استاکرت شده؟!
‫آره. یه فرد خاص دنبالمه.
‫ولی هیچکی واسه این قضیه ‫کاری نمی‌کنه، پس از خونه رفتم.
‫ولی این...
‫پـ-پلیس رو امتحان کردی؟
‫پلیس‌ها کاملاً به‌درد نخورن.
‫فقط برم می‌گردونن خونه.
‫خیلی مکافاته.
‫ا-اون شخص چه شکلیه؟
‫کی همچین کاری می‌کنه؟
‫هیچکی بدتر اون نیست! ‫خیلی هم مشکوکه!
‫همه جا تعقیوم می‌کنه!
‫وحستناکه.
‫من تاحالا روستامو ترک نکرده بودم،
‫پس الان خیلی احساس آزادی می‌کنم.
‫ولی خونواده‌ات نگران نیستن؟
‫نمی‌تونم کاری بابتش نکنم.
‫باید تا این حد پیش می‌رفتم ‫وگرنه کسی به حرفم گوش نمی‌داد.
‫می‌گم، شما دوتا.
‫از گفتنش بیزارم، ولی می‌شه ‫یکم بیشتر باهام بمونین؟
‫این اولین باریه که خارج از روستامم، ‫پس یکم دلواپسم...
‫هیچ اشکالی نداره.
‫مشکلی نداریم.
‫چیزه...
‫آی-سان، تو کی هستی دقیقا؟
‫هوم؟
‫اون لحظه، طرز استفاده از شمشیرت...
‫فکر نکنم یه دختر عادی باشی.
‫ا-اوه، اون...
‫خب فکر کنم بتونم رازمو به شما دوتا بگم.
‫می‌دونید... خونواده‌ من...
‫از نسل دیرینه شینوبیه!
‫شـ-شینوبی؟!
‫شینوبی
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فکر کنم تو هم از شوخی کردن خوشت میاد، آی-سان!
‫نـ-نه! از وقتی بچه بودم، واقعاً—
‫پیداتون کردم!
‫پس اینجا بودین، آی-ساما!
‫توکیمارو!
‫اون...
‫یه نینجاست!