..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌دونید... خونواده‌ من...
‫از نسل دیرینه شینوبیه!
‫پس اینجا بودین، آی-ساما!
‫توکیمارو!
‫اون...
‫یه نینجاست!
‫تکنینک سری شمشیر: ‫حمله رعد‌آسای شکوفه گیلاس
‫تکنیک سری شمشیر: حمله رعدآسای شکوفه گیلاس!
‫اون فهمید... من کجام.
‫زود باشین، بیایین بریم.
‫عه؟ ولی اون افتاد...
‫این برای کشتنش کافی نیست.
‫قسمت 1۵ ‫تیغه‌قلب
‫دستت درد نکنه.
‫ا-ام... اون شخص یکم پیش...
‫آره. اون کسیه که دنبالمه.
‫توقع نداشتم اینقدر زود پیدام کنه.
‫آی-سان، خوبی؟
‫بدنم فوق‌العاده ضعیفه.
‫راستش... حتی سخته برام که... ‫یه شمشیرو بچرخونم...
‫می‌خوای قبل رفتن یکم استراحت کنی؟
‫ممنون بخاطر نگرانیت، ‫ولی اون زود پیدام می‌کنه...
‫جدی خوبی؟
‫می‌خوای روی دوش من تکیه بدی؟
‫خوبم، خوبم.
‫گفتم که.
‫یه شینوبی‌ام!
‫هوف
‫نظرت درمورد این قضیه شینوبی چیه؟
‫ولی خیلی متأسفم...
‫چون که... شما دوتا رو... قاطی ماجرا کردم...
‫تغییر قلب می‌کنم!
‫نه! به موقع نمی‌رسم بهش!
‫عجبا، خیلی به خودتون فشار میارید.
‫عه؟
‫عه، همون یارو عجیبه‌ست.
‫عجیب نیستم.
‫اسم من توکیماروـه.
‫اومدم تا پرنسس دهکده‌مون، آی-ساما رو برگردونم.
‫پر...پرنسس؟!
‫واسه چی تعقیبم می‌کنی؟!
‫تا ازتون محافظت کنم، آی-ساما!
‫چون همه کل زندگیم سنگر من بودن
‫هیچی درمورد دنیا نمی‌دونم!
‫آی-ساما، شما یه شخص عادی نیستید.
‫نیازی نیست درمورد دنیا چیزی بدونید.
‫ما ازتون محافظت خواهیم کرد.
‫ببند دهنتو، ابله!
‫چرا اونجا دارن بگو مگو می‌کنن؟
‫اصلاً هرچی که هست!
‫آی-ساما!
‫واقعا که... باید اون همه دردسری ‫که برای رفتن از دهکده کشیدم...
‫می‌گم... چرا از خونه فرار کردی، آی-ساما؟
‫منظورم... دهکده شینوبی‌هاست...
‫از لحظه‌ای که به دنیا اومدم، ‫اونا هرگز بهم اجازه ندادن از دهکده برم.
‫چون خیلی سنگرم بودن، ‫هیچی درمورد هیچی نمی‌دونستم.
‫واسه همین...
‫همیشه دلم می‌خواست این دنیای بزرگ رو ببینم.
‫سنگرتون نشدیم.
‫آی-ساما، فقط ازتون محافظت می‌کنیم.
‫فال‌گوش نایست!
‫عه، آی-سان، آروم باش.
‫اصلا قضیه این شینوبی چیه؟
‫شینوبی‌ها اساسا جونشونو فدای دنیا می‌کنن.
‫در حال حاضر، من دور از شهرها، در ‫دهکده سوگا در آرامش زندگی می‌کنیم.
‫در گذشته، ما بیشتر جلوی جنگ‌ها رو می‌گرفتیم،
‫شرارت‌کارها رو مجازات می‌کردیم، ‫و مردم رو نجات می‌دادیم...
‫مردمو نجات می‌دادین؟
‫مثل قهرمانا به‌نظر میان.
‫ولی به‌نظرتون عجیب نیست؟!
‫هی می‌گن این بخاطر دنیا و مردمه،
‫ولی ما داریم در خفا دور از هم ‫دنیا و هم مردم زندگی می‌کنیم.
‫من دیگه زندگی اونطوری نمی‌خوام!
‫می‌خوام بیشتر در بین مردم زندگی کنم!
‫پس سد راهم نشو!
‫توکیمارو، زود باش برو خونه!
‫نمی‌رم.
‫اگه اینجا ولتون کنم، این من‌ام ‫که سرش داد و بیداد می‌کنن.
‫این کارا فقط بخاطر خودته!
‫آخرش، تنها کسی که باورش دارم اینه.
‫این...؟
‫این کاتانا.
‫این کسی بود که تا اینجا راهنماییم کرد ‫تا کسی پیدام نکنه یا گم نشم.
‫کاتانات راهنماییت کرد؟
‫ولی به‌لطف این دختر، خیلی از خونه دور شدم.
‫(موکو)
‫تیغه قلب، پاکی.
‫یه-یه کاتانای واقعیه؟
‫فکر کردم یه شمشیر چوبیه.
‫قشنگه...
‫اینطوره نه؟!
‫مو-چان واقعا خوشگله، نه؟
‫مو-مو-چان؟
‫چشمای تیزی داری.
‫ترو-سان، یه لحظه بگیرش.
‫عـ-عه؟
‫اصلا سنگین نیست...
‫انگار هیچی توی دستم نگه نداشتم.
‫می‌گم، ترو-سان.
‫می‌دونی که «شینوبی» با استفاده از ‫اشکال «تیغه» و «قلب» نوشته می‌شه؟
‫تیغه
‫قلب
‫به‌نظرت چرا اینطوره؟
‫عه؟
‫چون قلبتو می‌سپاری به تیغه‌ات و تبدیلش می‌کنه به قدرت.
‫همچنین قلب تیغه‌ات رو می‌خونی و کنترلش می‌کنی.
‫این کاریه که شینوبی می‌کنه.
‫حتی اگه قدرت نداشته باشم، اگه قلبمو ‫بدم به شمشیرم، می‌تونم بجنگم.
‫و... بذار یه لحظه ببینمش.
‫اون همچنین قلب مردمی که لمسش کنن ‫رو می‌خونه و بهم درموردشون می‌گنه.
‫قلبشونو می‌خونه؟
‫هوم، هوم... چیه چیه؟
‫بذار ببینم... ترو-سان...
‫چهارده سالشه و یه سال دومی در دوره راهنماییه.
‫و روز تولدش دوم آپریله.
‫چیز موردعلاقه‌اش... ناتوـه؟ انتظار نداشتم.
‫اون خیلی درونگرا و خجالتیه.
‫یه خواهر بزرگ داشتی و خیلی صمیمی بودین.
‫عه؟!
‫درحال حاضر چیزی که ناراحتت می‌کنه ‫اینه که موهات بعد خواب یکم بهم ریخته.
‫چیزی که الان بخاطرش خوشحالی ‫اینه که با ایکو-سان صمیمی‌تر شدی.
‫عه؟!
‫چـ-چیزه، فکر کنم کافیه!
‫لـ-لـ-لطفا بیشتر از این درمورد من نگو!
‫وای راست می‌گه. خیلی خجالتی‌ای!
‫چه بامزه.
‫محشره! همه شینوبی‌ها اینطورین؟
‫این قدرت فقط متعلق به منه.
‫شنیدن که می‌گن اشیاء به مرور زمان صاحب قلب می‌شن؟
‫پس من... عا؟
‫چیه، مو-چان؟
‫اوهوم...
‫ترو-سان؟
‫ترو-سان همون قهرمانیه که دنبالش می‌گشتم؟
‫عه؟!
‫می‌دونید... یه دلیل دیگه هم ‫برای رفتن از دهکده‌ام دارم.
‫یکم پیش، یه قلب کاملا سیاهو حس کردم ‫که یه جایی در دوردست داشت می‌جوشید.
‫یه قلب کاملا سیاه جوشان؟
‫نکنه منظورش اون موقع‌ست؟
‫و بعدش بهم گفت یه کاری هست که باید بکنم.
‫باید با یه قهرمان-سان صحبت کنم.
‫ا-اون جای زخم چیه؟
‫این جای زخمیه که وقتی بچه بودم گرفتم.
‫بخاطر این، قلبم ضعیف شده، ‫پس اینور و اونور رفتن با این بدن یکم سخته.
‫تمام این مدت، یه سایه بر روی قلبم بوده.
‫اون قلب سیاه جوشان منو یاد جای زخمم انداخت.
‫کاتانام هم بهم می‌گه این سرنوشته.
‫ترو-سان، یکی هست که داره صلح ‫و آرامش همه رو تهدید می‌کنه، نه؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ازت می‌خوام بذاری کمکت کنم.
‫تا شرارتی که داره قلب مردمو می‌خوره ‫دیگه وجود نداشته باشه.
‫آی-ساما!
‫دیگه نمی‌تونم بیشتر از این بیکار بایستم!
‫توی خطر می‌افتید!
‫توکیمارو، برو خونه!
‫تا وقتی به هدفم نرسم ‫قصد ندارم برگردم خونه.
‫لطفا اینقدر غیرمنطقی نباشین!
‫فقط من نیستم.
‫همه نگرانتون هستن، آی-ساما!
‫تازه، هیچ دهکده شینوبی‌ای این اطراف نیست.
‫کجا می‌خوایین زندگی کنین؟
‫خـ-خب...
‫ترو-سان، تو یه قهرمانی نه؟
‫عه؟
‫و قهرمانا به اونایی که محتاجن کمک می‌کنن، نه؟
‫ا-ام...
‫و من الان خیلی محتاجم. پس...
‫من تحت مراقبت ترو-سان خواهم بود.
‫عه؟
‫میاد خونه من؟!
‫شای.
‫وای...
‫پس اینجا زندگی می‌کنی، ترو-سان...
‫عه، چیزه... واقعا اینجا می‌مونی؟
‫خیلی بد شد ایکو-سان بهمون ملحق نشد.
‫عا... ا-ایکو-سان باید می‌رفت خونه ‫تا شام برادر کوچیکش رو درست کنه، پس...
‫که اینطور.
‫آی-ساما—
‫تو نمی‌تونی بیای تو، توکیمارو!
‫بریم، ترو-سان!
‫در این قسمت آشپزی در ۳ دقیقه...
‫ما پیتزای غذای دریایی با میگو رو نشان خواهیم داد!
‫برگشتی، ترو.
‫یـ-یادم نبود! ابیو-سان خونه‌ست!
‫چـ-چیزه...
‫ا-ا-این، چیزه..
‫ابیو-سان، درسته؟
‫عه؟
‫مو-چان بهم گفت که یه هم‌خونه داری.
‫ولی، اصلا نمی‌دونستم اینقدر بامزه‌ست.
‫عه؟
‫با-بامزه؟
‫هوم؟
‫آی-سان، یه دست لباس ‫برای عوض کردن اینجا برات می‌ذارم.
‫ترو-سان، ممنون.
‫آخرش خودشو به‌زور وارد خونه من کرد...
‫شاید اینم قسمتی از پرنسس بودنشه.
‫ترو-سان.
‫می‌خوای تو بهم بیای؟
‫عه؟! نـ-نه من ردیفم!
‫عه...
‫تلپ تلپ
‫چـ-چرا این من‌ام که اینقدر خجالت کشیدم؟
‫شام رو چیکار کنم؟
‫گمونم نمی‌تونم مثل همیشه ‫هرچی که دلم می‌خوادو درست کنم...
‫چطوره چندتا پیتزا سفارش بدی؟
‫سفارش تلفنی...
‫ولی... اینطوری یه مشکل خیلی سخت داریم...
‫آره... با تلفن حرف زدن!
‫وقتی واسه سفارش تلفنی تماس ‫می‌گیرم، دو اتفاق می‌افته!
‫ا-ام، می‌سه یه مـ-مارگوریتا بیاریین...
‫جان؟
‫گـ-گفتم مارگریتا...
‫جان؟!
‫این...
‫ا-ام، می‌شه یه مارگریتای متوسط بیارین...
‫یه پیتزای منتایکوی کوچیک، ثبت شد!
‫عا، منتایکو...
‫...همون.
‫و بعدش مجبور بودم بخاطر اینکه حتی نتونستم ‫یه پیتزا سفارش بدم، حس خود-بیزاری رو بچشم.
‫سفارش تلفنی... واقعا و واقعا چیز وحشتناکیه...
‫ترو...
‫چیکار می‌کنی، ترو-سان؟
‫آی-سان...
‫چیزه... داشتم فکر می‌کردم واسه شام چیکار کنم.
‫آها، فقط همین؟
‫در این صورت، من برات درست می‌کنم.
‫کاتاناها تنها نوع تیغه‌ها نیستن، می‌دونی.
‫نظرت چیه؟ امیدوارم به ذائقه‌ات خوش بیاد.
‫ابیو-سان، ممنون که توی ظرف شستن کمک کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫نگران من نباشین. بفرمایین بخورین.
‫غـ-غذا می‌خوریم...
‫امیدوارم خوشت بیاد.
‫خوشمزه‌ست.
‫جدی؟
‫آ-آره. چاشنیش هم ملایمه.
‫خوشحالم که می‌شنوم.
‫همه همیشه فکر می‌کنن تیغه‌ها ‫فقط برای آسیب رسوندن به مردمن،
‫ولی بسته به قلبی که واردش می‌شه،
‫می‌تونه وسیله‌ای برای کشتن مردم ‫یا وسیله‌ای برای درست کردن غذاهای خوشمزه باشه.
‫قلب...
‫آره. و ما شینوبی‌ها قلبمون رو پرورش می‌دیم.
‫درست عین تیغه‌ها، قلب‌ها اولش خوب یا بد نیستن.
‫فقط... به این بستگی داره که ‫مردم چطور ازشون استفاده کنن،
‫یا فرشته می‌شن یا شیطان.
‫توکیمارو، هنوز اونجایی؟
‫بله. همین‌جا هستم.
‫عه پس نرفتی خونه.
‫البته که نه. وظیفه من محافظت از شماست—
‫اه، باشه بابا فهمیدم.
‫بیا.
‫خیلی نیس، ولی زیاد درست کرده بودم.
‫ا-اوه، آی-ساما! چطور ازتون تشکر کنم—
‫اه، باشه باشه! بی‌خیال بابا!
‫عجبا... باید هی بهش بگم بره خونه.
‫ناراحت نمی‌شم که هردوتون امشب اینجا باشین...
‫مشکلی نیست.
‫توکیمارو همیشه برای اینجا موقع‌ها تمرین می‌کنه.
‫چی شد، توکیمارو؟ دیگه تسلیم شدی؟
‫عه.
‫ایکو-سان؟!
‫عا... می‌دونی. فقط نگران شدم.
‫نه، منظورم اینه که...
‫نامردیه! قراره بدون من شبو با هم باشین!
‫بذارین منم بیام توی جمعتون!
‫عه؟!
‫خب خب! بازی کنیم، بازی!
‫فردا یکشنبه‌ست آخه!
‫بـ-برادرت چی شد؟
‫مشکلی نداره! بهش گفتم اگه ‫چیزی لازم داشت باهام تماس بگیره.
‫با-با خودم همه جور چیز آوردم...
‫خب؟ دلتون می‌خواد چی بازی کنیم؟
‫بیشتر از همیشه هیجان‌زده ‫به‌نظر میای، ایکو-سان.
‫عه؟! ا-اینطوره؟!
‫امروز اتفاقات زیادی افتاد و خیلی ‫هم خوش گذشتم! شاید بخاطر همینه!
‫و با آی-سان هم دوست شدیم.
‫ا-الان چی گفتی؟
‫عو؟ گفتم چون با تو دوست شدیم ‫خوش گذشت.
‫عا، شرمنده! شاید خیلی زود صمیمی شدم.
‫نه، اینطور نیست! فقط...
‫تاحالا کسی رو نداشتم که بیاد بهم بگه که دوستمه.
‫آی-سان...
‫خب! پس سه‌تایی قراره کل شبو بازی کنیم!
‫آ-آره!
‫کم کم بریم بخوابیم؟ ساعت تقریبا یازده‌ست...
‫آره.
‫ا-ام، شما...
‫بابت امروز خیلی ممنونم.
‫تازه با هم آشنا شدیم، ‫و همه این کارا رو بخاطر من کردین...
‫نه، هیچ اشکالی نداره! به منم خوش گذشت.
‫آره! درسته!
‫و دقیقا بخاطر همینه که... فکر کردم ‫باید واقعیت رو به شما بگم.
‫دلیل واقعیم که چرا تنهایی از دهکده‌ام رفتم.
‫دلیل واقعی؟
‫اونی که من دنبالشم آماراریروکوـه.
‫آ-آماراریروکو؟ ‫درمورد اونا می‌دونی، آی-سان؟
‫این اسم آماراریروکو رو بهم گفت.
‫و اینکه کسی که دنبالشم اونجاست.
‫و-و اینی که دنبالشی کیه؟
‫اون...
‫کاتانام... داره فریاد می‌زنه.
‫...اون یکی...
‫من‌ـه.
‫چه غمناک...
‫خالی خالی‌ایم.
‫هم من... هم این دنیا.
‫همه‌اش یه توهمه، یه رویای زودگذر.
‫حتی این کابوس هم...
‫به‌زودی تموم می‌شه.
‫نه، آی-نه؟
‫باز تو اومدی، استیگما؟
‫اوتسورو-چان، می‌شه باهات صحبت کنم؟
‫ما چیزی بجز مهره‌هات نیستیم.
‫هر کار می‌خوای بکن.
‫من نمی‌تونم بگم اینطوره.
‫همه‌مون یک بدن و یک روحیم.
‫با قلب‌هامون بهم وصلیم.
‫قلب‌هامون؟
‫واقعا چیز بیهوده‌ایه.
‫مقدر شده که مردم بطور رقت انگیزی در تنهایی بمیرن.
‫اتصال‌ها چیزی غیر از یه توهم نیستن.
‫دقیقا از همینت خوشم میاد.
‫جهان مال توـه.
‫آرزوتو برآورده می‌کنم.
‫مکانش اینجاست، پایتخت شرق.
‫به‌نظرم مکان عالی‌ای برای رویای توـه.
‫نظرت چیه؟
‫بهت که گفتم. ما مهره‌هاتیم.
‫عروسک‌های توخالی‌ای هستیم ‫که فقط باید از فرمان تو پیروی کنیم.
‫چقدر رقت‌انگیز.
‫می‌گم، اوتسورو-چان.
‫آسمون رو نگاه کن.
‫می‌بینی؟ به‌زودی...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شهر به خواب فرو می‌ره.