..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صدامو می‌شنوی، ترو؟
‫تیم آماده‌باش در موقعیته.
‫ما هم در موقعیتیم.
‫حالا به گوی نفوذ می‌کنیم.
‫معلوم نیست اون تو چی بشه.
‫لطفا مراقب باشین.
‫چـ-چشم!
‫بچه‌ها، من یه ترسو ام، و تاحالا یه سرگروه نبودم...
‫و هنوزم خیلی ضعیفم.
‫ولی امروز زندگی همه در دستان منه.
‫به‌شدت ترسیدم...
‫اما...
‫اما دقیقا برای همینه که...
‫شکست نمی‌خوریم!
‫باز شد.
‫قسمت 1۷: ‫هجوم بردن
‫همین الان، قهرمان‌ها وارد گوی سیاه شدند!
‫طبق اطلاعاتی که همین الان به‌دستمون رسیده، ‫شای سرگروه اون قهرمان‌هاست.
‫شای؟
‫واقعا شای از پسش برمیاد؟
‫شنیدم سنتری و استارداست هم در صحنه‌ان.
‫اونه-چان...
‫شای... مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫البته که نه!
‫شای در یه چشم بهم زدن اوضاع رو درست می‌کنه!
‫اوهوم!
‫مگه نه، ترو-چان؟
‫اینقدر ساکته که خوفناکه.
‫باورش سخته که وسط یه شهر بزرگیم.
‫هیچ نور یا الکتریسیته‌ای به اینجا نمی‌رسه.
‫اونو نگاه.
‫انگار یه‌چیزی اونجاست.
‫فکر کنم اولین مقصدمون اون برجه.
‫بیایین بریم.
‫مردم شهر کجا رفتن؟
‫دشمن که هنوز حمله نکرده.
‫من موندم یعنی هنوز متوجه‌مون نشدن؟
‫من می‌رم یه نگاهی از بالا می‌ندازم.
‫یواشکی این کارو می‌کنم تا کسی نبینتم.
‫مـ-ممنون!
‫خیلی تاریکه، به سختی چیزی می‌بینم.
‫ترو-چان! اونجا!
‫چـ-چیه، اسپریت-سان؟
‫اونجا!
‫ا-اونا چی‌ان؟
‫اونا... مردمی‌ان که این داخل بودن؟
‫من یه نگاهی بهشون می‌ندازم.
‫شماها مراقب باشین!
‫بـ-باشه!
‫نـ-نمی‌دونم حالشون خوبه...
‫موندم بخاطر ذات این گویه،
‫یا آیا چون مدت زیادی اینجا بودن ‫این اتفاق براشون افتاده.
‫خب، علائم زندگی رو نشون می‌دن، ‫پس انگار زنده‌ان.
‫اگه مثل دفعه قبل باشه، وقتی علت این اتفاقو ‫شکست بدم، باید به حالت عادی برگردن.
‫باید عجله کنیم—
‫بالا! یه چیزی داره میاد!
‫یه حمله؟!
‫بچه‌ها! آماده نبرد بشین!
‫اینجایین.
‫حشرات موذی لعنتی، یواشکی خزیدین اومدین تو...
‫قهرمانای رو مخ!
‫تو سر راهی... گرفتی؟!
‫من؟
‫نمی‌دونم نقشه‌ات چیه...
‫ولی تا وقتی که ما اینجاییم...
‫...نمی‌ذاریم کار خودتو بکنی!
‫عا؟ می‌خوایین بمیرین؟
‫تو این کارو با مردم بی‌گناه کردی؟
‫نه، کار من نیست.
‫اونا فقط محصولات فرعی این منطقه‌ان.
‫و کسی به این اهمیت نمی‌ده!
‫اسم من دوکی‌ـه، اژدهای خشمگین.
‫شما رو خرد و خمیر و نابود می‌کنم!
‫دوست دارم اینو بگم...
‫ولی علاقه‌ای به شما ندارم.
‫آهای تو، پرنسس.
‫اومدم تو رو بدزدم.
‫از من چی می‌خوای؟
‫من چیزی نمی‌خوام. اون می‌خواد.
‫اون بالای برج منتظرته.
‫بالای برج... می‌دونستم.
‫خب؟ میای؟ یا می‌خوای نابودت کنم؟!
‫ما خودمونم از اول داشتیم می‌رفتیم همونجا.
‫پس مثل اینکه علت این اتفاق ‫هرچی که هست داخل اون برجه.
‫لیدر، چیکار کنیم؟
‫ام... هـ-همینطوری بریم اونجا؟
‫آره!
‫خوبه.
‫هی! صبر کنید لعنتیا!
‫چیه؟ مگه نمی‌خوای که بریم به برج؟
‫داریم می‌ریم دیگه، و اونم باهامون میاد.
‫مشکلی هست؟
‫عا؟
‫قرار بود من ببرمش اونجا...
‫ولی اگه دارن می‌رن... اینطوری هم... می‌شه؟
‫به وضوح یه احمقه. عالی شد.
‫نه، صبر کن لعنتی! من اونو می‌برم! فقط اونو!
‫شما قهرمانا رو نیاز ندارم!
‫می‌شه خفه شی دیگه؟
‫خب می‌خوای چیکار کنی، مارمولک کوچولوی گوگولی؟
‫چی گفتی؟
‫چیه؟ صدامو نشنیدی؟
‫گفتم خیلی مارمولک کوچولوی گوگولی‌ای هستی.
‫پـ-پیلتس-سان!
‫من... من... من...
‫اونقدر گوگولی‌ام؟
‫ولی محض اطلاع، ‫چرب‌زبونی تو رو به جایی نمی‌رسونه‌ها!
‫کاریش نمی‌شه کرد! دنبالم بیایین! ‫با استفاده از مسیر امن می‌برمتون به برج.
‫عــ-عه...
‫فکر کردم احمقه... ولی حرفمو پس می‌گیرم.
‫احمق نیست. فوق احمقه.
‫چـ-چیزه... این آدما سـ-سالمن، نه؟
‫ها؟ آره، احتمالا هنوز سالمن.
‫ولی الان مدتیه که تحت تاثیر قلب اوتسورو قرار گرفتن.
‫یکی دو ساعت دیگه، تو خالی می‌شن.
‫تو خالی؟
‫قلبشونو از دست می‌دن.
‫این ذات قلب اوتسوروـه.
‫گفتی اسمت دوکی-سانه؟
‫چیه؟
‫این اوتسورو روی برجه، آره؟
‫چرا منتظر آی-چانه؟
‫نمی‌دونم. ما مزاحم قلب‌های همدیگه نمی‌شیم.
‫فقط در رویاهای هم به هم کمک می‌کنیم.
‫هوم... رویا، ها؟
‫منم یه رویا دارم!
‫یه روز، می‌رم در سراسر کشور... نه، سراسر دنیا جمعشون می‌کنم!
‫تمام عروسک‌های پلوشی گوگولی رو جمع می‌کنم!
‫و بعدش می‌خوام عین یه نوزاد در کپه‌ای از اونا بخوابم.
‫حسودیتون شد، نه؟
‫عـ-عه... پس فکر کنم یه نیمه دخترونه هم داری...
‫الان چی گفتی؟
‫عه؟ ام، خب...
‫چون پلوشی‌ها رو دوست داری، ‫دخترونه و ناز به‌نظر میای.
‫دخترونه و ناز؟
‫دخترونه؟
‫یه جور می‌گی انگار پسرها حق ندارن ‫چیزای خوشگل و ناز رو دوست داشته باشن!
‫اینقدر اعصابمو خرد می‌کنه که می‌خوام بکشمت!
‫چطور جرات می‌کنی با پاهای کثیفت ‫روی قلب پسرونه‌ام پا بذاری؟!
‫حرفمو پس می‌گیرم!
‫همه‌تون سلاخی می‌کنم!
‫عه؟! چرا؟!
‫ترو-چان، انگار بازم اشتباه کردی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه پسر. قرار بود کمک بزرگی باشه ولی.
‫اینکه پسرها ناز باشن... چی اشکالی داره؟!
‫انگار واقعا نقطه‌ضعفشو هدف گرفتی.
‫شای...
‫چطور جرات می‌کنی که تصمیم بگیری که این دخترونه‌ست؟!
‫تو و ارزش و باورهای چندشتو می‌گیرم...
‫و همه‌تونو نابود می‌کنم!
‫داره میاد.
‫مراقب باشین!
‫خشم!
‫ما رو گیر انداخت!
‫جایی برای فرار ندارین!
‫خرد و خاکشیر و ناپدید بشین، قهرمانا!
‫اونو چیکارش کنیم؟!
‫برو عقب!
‫مشت خفته اژدها!
‫تکنیک سری!
‫کف‌دستِ قلب-لرزان!
‫کف‌دستقلب- لرزان
‫بـ-بدنم... حرکت نمی‌کنه...
‫میان‌لونگ-سان، محشر بود!
‫فقط برای مدتی کوتاه از پا درش آوردم.
‫لیدر، من به اوضاع اینجا می‌رسم.
‫عه؟
‫اگه چیزی که گفت درست باشه،
‫تا زمانی که این مردم قلبشونو ‫از دست بدن، کمتر از یه ساعت وقت داریم.
‫اینجا وقتی واسه تلف کردن نداریم.
‫خیلی خطرناکه که خودت تنهایی اینجا بمونی!
‫ما حتی نمی‌دونیم اون چه قدرتایی داره—
‫چیه؟
‫خیلی خب. بیایین اینو بسپریم به میان‌لونگ-سان.
‫عاها؟! جدی‌ای؟!
‫من خوب می‌دونم میان‌لونگ-سان چقدر قویه.
‫و اینم می‌دونم که اون دوست نداره بجنگه.
‫ولی با این حال اون گفت که می‌مونه و می‌جنگه.
‫بهترین انتخابمون در اینجا اینه که ‫بهش ایمان داشته باشیم و ادامه بدیم.
‫روی پشتیبانیت ازمون حساب می‌کنم، میان‌لونگ-سان!
‫چشم!
‫لطفا مراقب همه باشین.
‫باهام در نیفتین!
‫هر پنج‌تاتونو دفن می‌کنم! ‫زنده‌زنده می‌رید زیر خاک!
‫این نشدنیه.
‫ها؟!
‫چون که، بقیه دیگه رفتن.
‫چی؟!
‫کی فلنگو بستن؟!
‫نمی‌ذارم منو نادیده بگیرین و در برین!
‫تو، چرا توی آماراریروکو هستی؟
‫و چرا باید به تو اینو بگم؟!
‫تـ-تو اصلاً آدم بدی به‌نظر نمی‌رسی.
‫پس چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫بد؟ شماها همیشه فکر و ذهنتون اینه.
‫همیشه درگیر اینین که چی خوبه یا چی بده!
‫هیچ می‌دونی
‫اینکه به بهانه اینکه چی خوب و درسته ‫مسخره بشی، چه حسی داره؟!
‫عمراً یه دختر مثل تو اینو بدونه!
‫وقتی هیچکی ظاهرتو نپذیره!
‫احساس ناامیدی بخاطر ‫طرد شدن بخاطر چیزی که دلت می‌خواد!
‫دخترهای خوشگلی مثل تو
‫اجازه دارن با پلوشی‌های توی بغلشون بخوابن!
‫اجازه دارین که لباسای چین‌دار بپوشین!
‫کل دنیا تو رو می‌پذیرن!
‫چون تو یه دختر ناز هستی!
‫من پسرم!
‫ها؟!
‫چـ... چی؟!
‫تو پسری و اون چشمای توله‌سگی بزرگ ‫و اون صدای ناز رو داری؟!
‫بـ-بهم نگو ناز!
‫لعنتی...
‫جرقه! جرقه! جرقه!
‫وقتی اونقدر نازی، جوری به نظر میای که ‫انگار برای بغل کردن پلوشی‌ها ساخته شدی!
‫نـ-نه، نشدم!
‫پسر... پسرم... پسرم...
‫من دلم می‌خواد یه پسر خیلی قوی‌تر و خفن‌تر باشم!
‫شیرین‌عقل! هیچ چیز خفن نبود جالب نیست!
‫ولی هست! چون پسر به دنیا اومدم، ‫می‌خوام پسرونه به‌نظر بیام!
‫جدی شو!
‫پسرها باید تلاش کنن تا خوشگل بشن!
‫نخیر، نباید!
‫خب هرچی.
‫بیا همینجا و همین الان اینو حل و فصل کنیم!
‫دلم نمی‌خواد بجنگم، ولی عقب نمی‌کشم.
‫صرف نظر از خوب یا بد، این...
‫این...
‫...یه نبرد بین دو مردـه!
‫ظاهرا دوکی رفت با قهرمانا مقابله کنه.
‫ولی می‌دونی که دوکی چطوریه.
‫اینقدر خودسر و مستقله که شاید ‫همه‌چی رو قراموش کرده باشه.
‫اشکال نداره. اونا بلاخره میان اینجا.
‫تو هم هرکاری دلت می‌خواد می‌تونی بکنی.
‫اینوری-ساما.
‫البته، بچه رویابین.
‫همه اینا برای برآورده کردن آرزوی توـه.
‫من می‌رم قهرمان‌ها رو از اینجا پاک می‌کنم.
‫آره، رویا.
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫به قلب هم نیاز ندارم.
‫!پنجه‌های خواب‌آور
‫پنجه‌های
‫خواب‌آور
‫ها؟
‫این چی بود دیگه؟!
‫پنجه‌های خواب‌آورم اثر ندارن؟!
‫حملاتت اصلا صدمه‌ای بهم نمی‌رسونن!
‫چند لحظه پیش گفتی که
‫بخاطر ظاهری که می‌خوای، پذیرفته نمی‌شی.
‫منظورت ظاهر الانته؟
‫خیلی خوشت میاد رو مخ مردم بری!
‫من سعی نمی‌کنم عصبانیت کنم.
‫چرا تو اینقدر به مرد بودنت تاکید داری؟
‫به تو ربط نداره!
‫مرد بودن روشیه که من ‫برای زندگی کردن انتخاب می‌کنم!
‫تو هم یه آشغالی که با تحقیر به قلب دیگران نگاه می‌کنی؟!
‫نه. اینطور نیست.
‫به‌نظر من...
‫چون تو از قلبت پیروی می‌کنی، خفن به‌نظر میای.
‫ها؟!
‫من چون ضعیفم، همیشه به‌سختی می‌تونستم اینطور باشم.
‫ولی تو تونستی دید ایده‌آلت ‫به مرد بودن رو به واقعیت بپیوندی،
‫با وجود هر سختی‌ای که روبه‌رو شدی.
‫من اینطور حس کردم.
‫چرند نگو!
‫من خفنم؟ مزخرفه!
‫با اون حس تاسف زپرتی رو مخم می‌ری!
‫تقاصشو پس می‌دی! لهت می‌کنم!
‫نمی‌تونم بذارم لهم کنی.
‫چون منم یه مرد هستم.
‫ترو-چان، استاپ!
‫یـ-یه نفر اونجاست! انگار ‫یه نفر اینجا هنوز سالمه!
‫وایسا. یه چیزی عجیبه...
‫پیداشون کردیم...
‫بگیریدشون...
‫وایسا، این چیه دیگه؟
‫بگیریدشون...
‫احتمالا دارن کنترل می‌شن، ‫درست مثل دفعه قبل.
‫اگه گیر بیافتیم خطرناکه! ا-این طرف!
‫این طرفی هم دارن میان!
‫وای نه!
‫چـ-چیکار کنیم؟!
‫چیکار کنیم؟ نمی‌تونیم از پا درشون بیاریم که...
‫اینو بسپرین به من.
‫هنر نینجایی...
‫پوشش سکوفه گیلاس!
‫انگار گمشون کردیم.
‫اون یه تکنیک نینجایی بود؟
‫محشر بود!
‫فکر نکنم محشر باشه... ‫چون هر دفعه کار نمی‌کنه.
‫اگه توکیمارو اینجا بود، می‌تونستیم از ‫یه تکنیک دیگه استفاده کنیم.
‫الان داره چیکار می‌کنه دقیقا؟
‫ولی فکر نکنم اینطوری بتونیم رد بشیم.
‫نمی‌دونم این طرفا جایی هست که مردم نباشن.
‫فکر نکنم همچین جایی در شهر وجود داشته باشه...
‫اوه!
‫یه-یه جایی در شهر هست ‫که مردم زیادی اونجا نیستن
‫و به کلی جاها منتهی می‌شه.
‫چنین جایی وجود داره؟
‫خب...
‫گرفتم! ریل راه آهن!
‫فکر کنم مردم عادی این پایین نباشن.
‫بله. مطمئنم که...
‫این به مکانی که خیلی به ‫برج نزدیکه، منتهی می‌شه.
‫پس بدون اینکه پیدامون کنن می‌تونیم بریم اونجا.
‫آی-سان! اگه برات خیلی سخته، می‌تونیم سرعتمونو کم کنیم.
‫هی! نمی‌خوام بذارم بخاطر استراحت کردن، بهمون برسن.
‫تو با این استقامت کمی که داری ‫واقعا می‌تونی نینجا باشی؟
‫صـ-صبر کن، پیلتس-سان!
‫اشکال نداره، ترو-سان. ‫داره حقیقتو می‌گه.
‫مدت‌ها پیش، قلبم جراحت جدی دید.
‫از اون موقع تاحالا، نمی‌تونم تمرینات پرتنش انجام بدم.
‫ببخشید. حرف خیلی بدی زدم.
‫بذار برات جبران کنم.
‫عه، چیزه...
‫خب حالا روبه‌راهیم.
‫نـ-نیازی نیست این کارو بکنی... ‫دردسرش زیاده...
‫بهتره بهت بگم که من خیلی به پاهام مطمئنم!
‫خب، بیا سرعت بگیریم، لیدر!
‫بـ-باشه!
‫همون جلو! تقریبا رسیدیم!
‫وایسا، اون...
‫«اون»؟
‫قـ-قطار اسباب‌بازی؟
‫خانم‌ها و اینجور چیزا!
‫من مسئول راه‌آهنم...
‫کوفوفو-سان هستم!
‫اون...
‫همونیه که با مامان بود.
‫هههههه.
‫خب، قهرمانان عزیز، درمورد مسئله تراموا شنیدین؟
‫شما کنترلچی یه قطارید که ‫داره با سرعت به‌سوی اون خطوط می‌ره.
‫خطوط راه آهن جلوی شما تقسیم شدن،
‫یه خط پنج نفر داره درحالی که دیگری فقط یکی داره.
‫خب، به کدوم خط باید تغییر مسیر بدین ‫و با سرعت برید تا بیشتر مردم رو بخندونین؟
‫خب؟ قهرمانا، چیکار می‌کنین؟
‫ر-راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫اوه، جوابتونو بهم نگید.
‫چون قراره در واقعیت اینو به نمایش در بیارین!
‫خب، پیش به جلو! قطار شلوغ پرسرعت!
‫محاله!
‫مردم سوارن؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.