..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۲۰: ‫یک آدم خوب
‫اومدم ازت تشکر کنم. ‫ممنون که بهمون گفتی کجایی.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌خواستم که پیدامون کنین.
‫فقط خودت تنهایی؟ همه‌تون باید می‌اومدین.
‫چی، من برای این مأموریت کافی‌ام.
‫تا وقتی که نفهمیم اون دنبال چیه،
‫خیلی خطرناکه که بقیه رو هم بیاریم اینجا.
‫دنبال قهرمان‌هاست؟
‫یا مردم عادی؟
‫کـ-کمکم کن... مـ-من... فکر کنم دارم عقلمو از دست می‌دم...
‫شنیدی که چی گفت. می‌خوای کمکش کنی؟
‫قبلاًها چطور این کارو می‌کردی؟
‫خودشه. انگشتشونو قطع نمی‌کردی؟
‫این بار چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم ازم چه انتظاری داری،
‫ولی ما هم یه کوچولو درمورد این چیز تحقیق کردیم.
‫اگه با فاصله کمی بعد پوشیدنش، ‫سعی کنیم حلقه رو دربیاریم،
‫ظاهراً خیلی راحت در میاد.
‫چی، پس متوجه شدین.
‫نگران بودم که نکنه دوباره بخوای ‫کار بی‌رحمانه و غیرضروری‌ای بکنی.
‫چه سرگرمی حقیرانه‌ای.
‫بهتون یاد ندادن دخترهای خوبی باشین؟
‫کوآبالا-چان، نوبت توـه.
‫برو باهاش بجنگ.
‫عا؟ چیزه... د-درمورد جنگیدن مطمئن نیستم...
‫آ-آخه، چیزه... اونم الان گفت که دخترای خوبی باشیم...
‫کوآبالا-چان.
‫برو.
‫چشم.
‫مطمئنی واقعاً؟
‫انگار دلت نمی‌خواد این کارو بکنی.
‫ا-ا-ا-البته که مطمئن نیستم! ‫سـ-سر به سرم نیستم!
‫حـ-حـ-حتی منم دلم نمی‌خواد ‫همچین کار ترسناکی بکنم!
‫و-و-ولی اگه سیگما-ساما از من بدش بیاد...
‫ترسناک‌تره!
‫اگه ترسیدی، پس باید به صدای قلبت گوش کنی.
‫و-و-وایسا! مگه نگفتی که خوب باشیم...
‫ولی تو دشمنی.
‫نه! نـ-نـ-نکشم لطفاً!
‫من...
‫مُردم.
‫شوخی بود.
‫خب پس. انگار فقط تو موندی، رئیس.
‫هوم، خوب نیست، کوآبالا-چان.
‫امیدوار بودم یکم بیشتر دووم بیاری.
‫اگه شر این گوی سیاه که سر راهه رو کم کنی،
‫فقط به دخلت رو آوردن قانع می‌شم.
‫عا، چه حیف.
‫من نمی‌تونم اینو ناپدید کنم.
‫شرمنده.
‫لازم نیست معذرت بخوای.
‫فقط قراره یه کوچولو بیشتر درد بکشی.
‫می‌گم، به‌نظرت اون چیه که مردم ‫راحت‌تر از هر چیزی در قلبشون احساس می‌کنن؟
‫تو می‌تونی!
‫موندم چه جور احساساتی ‫قراره بعد این، زمین رو فرا بگیرن.
‫تلویزیون
‫موفق باشی!
‫کی می‌دونه؟ شاید حس رضایت از ‫اینکه تو رو بفرستم هوا.
‫اندوه بر تو باد!
‫بگذار گل‌های خونین شکوفه دهند ‫و اندوه برایت بیاورند!
‫سریع‌ترین حسی که دریافت می‌شه...
‫ترسه.
‫به‌لطف تو، همه حسش می‌کنن...
‫استارداست!
‫استارداست! استارداست!
‫یه ترس خیلی قوی‌تر.
‫استیگما، این هدف توـه؟
‫اندوه بر تو باد، اندوه بر تو باد!
‫چـ-چـ-چطور جرأت کردی به استیگما-ساما آسیب برسونی؟
‫عجیبه. هیچ حمله‌ای نباید بتونه به من بخوره.
‫هر-هر-هروقت من یه آدمو از پشت‌سر می‌گیرم،
‫تحت اختیار من در میاد.
‫و-و-و قلبم هر آدمی که تحت اختیار ‫خودم در آوردم رو تسخیر می‌کنه.
‫کـ-کـ-که یعنی تو
‫نمی‌تونی دیگه از حمله‌هام اجتناب کنی.
‫کارت خوبه، کوآبالا-چان.
‫ا-استیگما-ساما، تونستم!
‫حـ-حالا دیگه همه‌چی آماده‌ست!
‫هوم، ممنون.
‫تو بهترینی.
‫ها، نه. خون ترسناکه.
‫ا-از خونتون می‌ترسم، استیگما-ساما.
‫می‌ترسم! خیلی ترسناکه! ‫اونقدر ترسناکه که ممکنه بمیرم!
‫اینقدر وحشت‌زده‌ست که شادکام شدم!
‫بهش وحشت‌کام هم می‌گن!
‫وحشت‌کام
‫خب، کم کم شروع کنیم؟
‫بیا به دنیا کادوی ترس بدیم.
‫نمی‌دونم چه نقشه‌ای کشیدی،
‫ولی واقعاً فکر کردی من بیکار می‌شینم؟
‫این بار دیگه جلوی خودمو نمی‌گیرم!
‫یـ-یه بار منو بزنی، دو جات کبود می‌شه.
‫مـ-مگه بهت نگفتم؟ تو تحت اختیارمی.
‫تو و من حالا یکی هستیم.
‫هر-هر آسیبی که به من وارد کنی، ‫به خودت هم برمی‌گرده.
‫که اینطور.
‫و-و-و!
‫هرچی ترس توی قلبت بزرگ‌تر بشه،
‫مـ-مـ-من قوی‌تر می‌شم.
‫مـ-مـ-می‌خوام بیشتر از این بترسونمت!
‫بترسونیم، نه؟
‫چه حسی می‌ده، استارداست؟
‫هیچ حسی نداره.
‫یکم چای برام درست کن. خستمه.
‫خیلی خوب می‌دونم که تو قلب قوی‌ای داری.
‫ولی بیشتر مردم اینطوری نیستن.
‫همه کسایی که الان دارن تماشات می‌کنن، ‫ترس در قلبشون نفوذ کرده.
‫اگه یه قهرمان قدرتمند از پا دربیاد،
‫امیدی که در قلب‌های ضعیفه، ناپدید می‌شه.
‫آره...
‫بذرهای ترسی که ما کاشتیم جوانه می‌زنن،
‫و قلب‌های ضعیف از من می‌ترسن ‫و آرزوی راه نجات رو می‌کنن.
‫ضعیف، نه؟
‫قبلاً با همچین کسی آشنا شدم.
‫هرجور بهش نگاه می‌کردی، ‫اون ضعیف و وحشت‌کرده بود.
‫هرچقدر کتک می‌خورد و صدمه می‌دید، ‫نمی‌تونست خشمگین بشه.
‫یه بچه کم دل و جرأت بود.
‫ولی این نقطه‌ضعفش بود که قلب ‫بی‌احساس منو تکون داد.
‫بهتره اینو دست‌کم نگیری، استیگما...
‫نقطه‌ضعف مردم رو... ‫قدرتی که از اون نقطه‌ضعف متولد می‌شه.
‫و-وایسا! ا-ا-اگه منو بکشی، خودتم می‌میری!
‫نـ-نـ-نمی‌ترسی؟
‫می‌دونی، تو...
‫از دفعه اولی که دیدمت، ‫ضعیف‌تر به‌نظر میای.
‫فکر نمی‌کردم اینقدر جلوی خودتو بگیری.
‫آره، درسته.
‫چون یادم اومد که...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌خواستم مهربون‌تر آدم
‫در دنیا بشم.
‫شای.
‫شک ندارم می‌تونی بهتر از اینا عمل کنی،
‫استیگما.
‫منو دست‌بالا گرفتی.
‫من خیلی لطیفم، می‌دونی.
‫ا-ا-ا-استیگما-ساما! مـ-مـ-مـ-متأسفم!
‫چـ-چون از من محافظت کردین اینطور شد!
‫حالم خوبه، کوآبالا-چان.
‫بدن من بهای کوچیکی برای پرداخت کردنه.
‫تو دقیقاً کی هستی؟
‫من یه رویابینم.
‫بذرهای اون رویا، دیگه جوانه زدن.
‫وقتی این گوی سیاهِ پوسته به از وسط شکافته بشه،
‫موج وسیعی از ترس ازش جاری می‌شن.
‫و بعدش،
‫با سرعت شگفت‌انگیزی در سرتاسر جهان پخش می‌شه،
‫بذرهای ترسی که در قلب‌های ‫مردم فرو رفتن، جوانه می‌دن.
‫پس چرا زودتر اینی که بهش می‌گی پوسته رو خرد نمی‌کنی؟
‫من نمی‌تونم بشکافمش.
‫فقط از درون می‌شه نابودش کرد.
‫و وقتی بذرهای ترس شکوفه بدن،
‫همه در دنیا می‌تونن بخشی از آماراریروکو بشن.
‫اونا با قلب من یکی می‌شن.
‫دیگه دست از جنگیدن و رقابت کردن با هم می‌کشن.
‫همه یکسان می‌شن و به‌شکل یکسانی آزاد می‌شن.
‫این اولین قدم به‌سوی این دنیای خارق‌العاده‌ست.
‫ترسشون بر جسمشون غلبه می‌کنه،
‫همه با من یکی می‌شن،
‫و همگی تاابد در این رویا زندگی می‌کنیم.
‫مزخرف نگو.
‫در آخر، تو فقط یه بچه خودخواهی ‫که می‌خواد بقیه رو کنترل کنه.
‫اوهوم.
‫یه بچه‌ام.
‫جهانی می‌خوام که می‌تونیم بچه بمونیم.
‫من دیگه کارم اینجا تمومه.
‫حالا فقط صبورانه منتظر می‌مونم...
‫تا قهرمان‌ها اون پوسته رو بشکافن.
‫نمی‌ذارم در برین!
‫لعنت. این خوب نیست.
‫سنتری، امکانش هست که با گروهی ‫که داخل گوی سیاه‌ان تماس بگیریم؟
‫اونایی که داخل گوی‌ان؟
‫الان مدتیه که نتونستیم باهاشون تماس بگیریم.
‫یه مورد اضطراریه.
‫حتی اگه شای و بقیه بتونن اون گوی سیاه رو نابود کنن،
‫ممکنه فقط تلفات در سراسر دنیا به بار بیاریم.
‫اگه نمی‌تونیم باهاشون تماس بگیریم، ‫خودم می‌رم که بهشون بگم.
‫خیلی خطرناکه که تنهایی بری.
‫منم باهات میام.
‫اما اگه دوباره استیگما پیداش بشه...
‫صبر کن!
‫می‌شه اینو بسپری به من؟
‫تو...؟
‫اه، شما دوتا.
‫اگه این قضیه رو جدی نگیرید،
‫حتی نمی‌تونم اراده‌مو برای کشتنتون جمع کنم.
‫قویه...
‫هه! هی می‌کشم می‌کشم می‌کنی،
‫ولی به‌عنوان کسی که حتی نمی‌تونست ‫روی یه حشره پا بذاره، حرفای گنده می‌زنی.
‫طوری که انگار قبلاً کسی رو کشتی!
‫اینقدر می‌کوبمت تا سر عقل بیای ‫و خودت قدیمیت و مهربونت بشی.
‫حتماً خیلی عالیه.
‫آی-نه، بهت حسودیم می‌شه.
‫تو هنوز باور داری که من و بقیه شینوبی‌ها پاک هستیم.
‫به طرز برق زدن چشم‌هات در عین حالی ‫که به این باور داری، حسودیم می‌شه.
‫چی داری می‌گی؟
‫من کشتم.
‫ها؟
‫کلی آدم رو.
‫به روش کثیفی، به نام عدالت...
‫یکی پس از دیگری، و دیگری، و دیگری، و دیگری، و دیگری...
‫دست‌های من خیس خون‌های قربانی‌هام شدن.
‫پس... لطفاً.
‫لطفاً با اون دست‌های تمیزت منو بکش، آی-نه.
‫دروغه... دروغه.
‫تو حتی کوچیک‌ترین موجودات زنده ‫رو دوست داشتی و برات عزیز بودن...
‫محاله که تونسته باشی مردمو بکشی.
‫حدس می‌زنم مثل همیشه می‌خوای از واقعیت فرار کنی،
‫آی-نه.
‫مای واقعی اونطوری حرف نمی‌زد!
‫آی-سان! آروم باش!
‫سر راهم قرار نگیر!
‫به خواهر کوچیکم توهین نکن!
‫شیاد!
‫این... مای...
‫حالا حرفمو باور می‌کنی؟
‫واقعاً...
‫مای... من همیشه تحسینت می‌کردم!
‫نه بخاطر اینکه ماهر بودی ‫یا همه بهت احترام می‌ذاشتن.
‫واقعاً قلب مهربونت رو دوست داشتم.
‫کی تو رو عوض کرد؟!
‫کی خواهر کوچیکم رو که ‫تحسینش می‌کردم تبدیل به این کرد؟!
‫من همیشه این بودم.
‫فقط وقتی اونو ملاقات کردم، متوجه...
‫شکل واقعیم شدم.
‫چیزی که فکر می‌کردم عدالته، ‫چیزی جز یه خود-دستکارپنداری نبود.
‫من فقط عروسک خیمه‌شب بازی‌ای بدون قلب بودم.
‫تو، خانم قهرمان.
‫تو احتمالاً اصلاً رنج منو درک نمی‌کنی، آره؟
‫با این وجود، اینقدر جسارت داری که می‌گی نجاتم می‌دی؟
‫این چیزیه که قهرمان‌ها بخاطرش وجود دارن.
‫چقدر شیرین.
‫اما، اگه این واقعاً چیزیه که بهش باور داری،
‫در آینده نزدیک، جهنم رو می‌بینی.
‫آتش‌بزرگ شکارچی شعله‌ور!
‫تکنیک شمشیر سری: آتشدان گل!
‫اگه فقط همینو در چنته داری...
‫حتی نمی‌تونی به حشره رو بکشی.
‫ترو-سان!
‫تکون نخور.
‫یه قدم برداری، این بازو رو قطع می‌کنم.
‫هردوتون ضعیفین.
‫چون قلب‌هاتون خیلی نیمه کاره‌ست،
‫دچار شک و تردید می‌شین، و نمی‌تونین ‫تا حدی پیش برین که کسی رو بکشین.
‫همیشه این افکار ساده و خام که دستاتون ‫رو هیچوقت کثیف نکنین، رو دارین.
‫خفه شو!
‫به ما یاد دادن که چطور قلبمونو کنترل کنیم
‫تا هیچوقت در روش استفاده از ‫قدرتمون، دچار اشتباه نشیم!
‫ولی خودتو ببین! تو الان...
‫دقیقاً سعی داری به چند نفر آسیب برسونی؟
‫قلبتو پس بگیر، مای!
‫قلب مهربونی که زمانی داشتی!
‫آی-نه.
‫من قلبم رو خیلی وقت پیش رها کردم.
‫مای...
‫نه.
‫اون یه دروغه.
‫اگه بخاطر اینکه خیلی داشتی درد می‌کشیدی ‫قلبت رو رها کردی،
‫پس چرا الان داری گریه می‌کنی؟
‫آی.
‫تو باید مای رو فراموش کنی.
‫عه؟ و-ولی، استاد، مای...
‫پیروی قانونمون، افرادمو فرستادم دنبالش.
‫تو هم باید بفهمی...
‫سرنوشت شینوبی‌ای که گمراه شده.
‫آی-سان!
‫وقتی وسط جنگیدنیم، خیلی آروم به‌نظر میای!
‫تـ-ترو-سان!
‫عجب. تصمیم گرفت که تنهایی از پا دربیاد.
‫مای، دیگه تمومش کن!
‫ما... اصالتاً با شینوبی‌های دیگه خانواده بودیم!
‫خانواده؟
‫لطفاً، مای. بیا با هم برگردیم روستامون.
‫مطمئنم همه می‌بخشنت...
‫احمقانه‌ست.
‫اینا کاتاناهای همه کساییه که اومدن دنبال من.
‫من دیگه
‫خونواده‌ای ندارم.
‫اه...
‫دیگه مای...
‫اگه همینطوری می‌خوای از دنیا بیزار باشی،
‫پس به‌عنوان یه شینوبی...
‫خودم کارتو به آخر می‌رسونم!
‫خیلی وقته که منتظرم که اون جملات رو بشنوم،
‫آی-نه.
‫شینوبی‌ها یه تیغه رو بخاطر عدالت در دست می‌گیرن.
‫قرار دادن قلبشون در تیغه‌هاشون ‫و تیکه تیکه کردن شرارت، سرنوشت یه شینوبیه.
‫دیگه اون لبخند ملایم هرگز برنمی‌گرده.
‫نباید تردید کنم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آی-سان، نه!
‫تکنیک شمشیر سری: برج یشم سفید!
‫این...
‫خداحافظیه، مای!
‫آی-نه...
‫ممنون.
‫بلاخره دستت آلوده شد.
‫احساسات در این شمشیر، دارن به درونم جاری می‌شن.
‫حالا ظاهرمون یکی می‌شه...
‫دنیا و خاطراتمون یکی می‌شن...
‫مرز مبهمی که بینمون بود دیگه از بین رفته،
‫ما یکی شدیم.
‫رویاهای اون موقع‌مون بلاخره به واقعیت پیوستن،
‫آی-نه.