!مثل اینه که تو یه برنامه‌ی تلویزیونی باشی
جدی می‌گی؟
.آره
.خیلی بهت میاد
.میتسومی-چان، تو مایه‌ی افتخار مائی
...افتخار
.اوه، من دیگه باید برم
،نمی‌تونم برای مراسم ورودی دیر کنم می‌دونی که؟
!بعداً می‌بینمت
.باشه پس فعلاً
.من، ایواکورا میتسومی، پونزده سالمه
و از امروز، زندگی دبیرستانیم !تو توکیو شروع می‌شه
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من از شهرِ کوچیک و دورافتاده‌ای .در حاشیه‌ی استان ایشیکاوا به اینجا میام
!میتسومی-چان
!برای تعطیلات تابستونی برمی‌گردم
!موفق باشی
!مراقب خودت باش
.کاش می‌تونستم اون‌طوری بدرقه‌ات کنم
.هاها، می‌فهمم چی می‌گی
نزدیک‌ترین ایستگاه قطار به اینجا .بیشتر از یه دهه‌ست که بسته شده
توی راهنمایی فقط هشت .دانش‌آموزِ هم‌مقطع‌ من بودن
.میستومی-چان، بگیرش
.فومی-چان و من از مهدکودک باهم بودیم
.بامزه‌ست
پانداها رو دوست داری، مگه نه؟
.شیانگ شیانگ پاندایی جوان و محبوب در باغ‌وحش اوئنوی توکیو است
.وقتی شیانگ شیانگ رو دیدی، ازش برام عکس بفرس
.اون بهترین دوستمه
!ای به چشم
هیچی باحال‌تر از بزرگ شدن .با دوست بچگی‌هات نیست
.هه؛ حرف نداره
.خوب گوش کن، میتسو
تو ایستگاه سوم قطار عوض کن، فهمیدی؟
.ایشون نائو-چان، یکی از اقوام پدرمه
،اگه فرد غریبه‌ای باهات صحبت کرد .بهش توجه نکن
.توی توکیو اون هوامو داره
.نائوچان، بیخود این‌همه نگرانی
.حق دارم خب
تو تازه الان فهمیدی بیشتر از !یه‌دونه شرکت راه‌آهن وجود داره
،کاش می‌تونستم باهات بیام !ولی امروز خیلی کار دارم
.آروم باش
حس درونی‌م بهم می‌گه که امروز .همه‌چی دقیقاً باب میلم پیش می‌ره
.هنوز کلی وقت دارم
.تازه فقط امروز نیست
هیچ‌گونه خرابکاری‌ای در تمام طول .دوران دبیرستانم پیش نمیاد
چرا؟ چون من یه نقشه !بی‌نقص برای زندگیم دارم
،قطع به یقین به دانشگاه توکیو می‌رم
.دانشکده‌‌ حقوق می‌رم و شاگرد ممتاز می‌شم
وارد وزارت امور داخلی می‌شم
و مسیر شغلی‌م رو در راستای ارائه‌ راه‌حل‌ .برای کاهش روستانشینی می‌سازم
بعد از بازنشستگی، به زادگاهم ،برمی‌گردم و شهردار می‌شم
و از دانشِ سال‌ها فعالیتم برای .تقویت منابع مالی شهرم استفاده می‌کنم
،و وقتی مُردم، طبق خواستم .خاکسترمو تو دریای ژاپن پخش می‌کنن
در سه سال پیش‌رو، هوش و ذکاوتم رو !برای برآورده کردن این آرزوها رشد می‌دم
هرچند، خانواده‌ام زیاد ...متوجه‌ این‌چیزا نمی‌شن، پس
تو مدرسه بهت خوش می‌گذره؟
هیچ دوستی پیدا کردی؟
،احتمالاً نگران همچین چیزهایی می‌شن
.واسه همین سعی می‌کنم خیالشونن رو راحت کنم
.فقط وایسید و تماشا کنید
،اعجوبه‌ی شهر ایکاجیما، اینجانب
!در یه مقام مهم و بانفوذ پیشتون برمی‌گردم
...ایستگاه سوم، ایستگاه سوم
مراسم ورودی‌ دبیرستان سوبامه غربی .هم‌اکنون آغاز می‌شود
.به دانش‌‌آموزان سال اولی خوش‌آمد بگید
هی، سائوسکه؟
الان کجائی؟
.دارم قطار عوض می‌کنم
عین خیالتم نیست، ها؟
.مراسم ورودی الانم شروع شده
آه، واقعاً؟
.پس، شاید برگردم خونه
.حداقل سعی کن برسی، پسر
...ولی
...احتمالاً نتونم
.چسبیده
چی؟
،یه دختر با یونیفرم ما چسبیده به دیوار
به‌نظرت دیوونه‌ست؟
من از کجا بدونم. چرا از خودش نمی‌پرسی؟
.دیگه باید برم، قطع می‌کنم
سال اولی هستی؟
.بله
.بقیه بچه‌ها از قبل وارد مراسم شدن
.خب، اونجا جنگ بزرگی داشتم
!زود باش راه بیفت
.چشم
هنوز نمی‌تونی باهاش تماس بگیری؟
...نه‌خیر
حالا باید چی‌کار کنیم؟
کلاس 3 چه مرگشه؟
ها؟ کجا؟ این‌ور؟ اون‌ور؟
...گم شدم
...بعد تو ساعت شلوغی گرفتار شدم
.و حالم بد شد
.نقشه این نبود
.می‌خوام بمیرم
...ببخشید
حالتون خوبه؟
!وای خدا
.نشنیده بگیر
!وای
ه‍ ـ هان؟
از آخرین‌باری که با یه غریبه همسن خودم حرف زدم، چند سال می‌گذره؟
...چطوری
!چطوری از اینجا به مدرسه برم؟
اوه، گم شدی؟
.من خودمم دیرم شده
.بیا با همدیگه بریم
...دبیرستان، دانشگاه، و استخدام
این‌ها، آه... همه‌شون .به افرادی که ملاقات می‌کنید مربوطه
...ام
بعد از با موفقیت گذروندن ...امتحانات ورودی که بسیار هم سخت بود
آه، که این‌طور؟ پس تو اهل ایشیکاوائی؟
...آره
کدوم شهر؟
...آره
.من تا حالا به ایشیکاوا نرفتم
اگه به موقع نرسم چی؟
مطمئنم امروز قراره .از خونه بهم زنگ بزنن
.می‌پرسن مراسم ورودی چطور پیش رفت
.اگه بهشون حقیقت رو بگم، نگرانم می‌شن
باید دروغ بگم؟
راجع‌به همه‌اش؟
.هی، دنیا که به آخر نرسیده
.فقط یه مراسم ورودیه
!شاید فقط برای تو این‌طور باشه
!ن‍ ـ نه وایسا
.به‌زودی توقف کوتاهی در میامائه‌یاما خواهیم داشت
.اوه، اینجا باید پیاده شیم
.درهای سمت راست باز می‌شوند
از اینجا پیاده ده دقیقه راه هست؛
ولی عجله داری، درسته؟
می‌خوای بدوئیم؟
.بابا. مامان
.ماهارو. کیپّه
.مامان‌بزرگ. ساتونوسکه
.اومیسو. اوشیو
.تو توکیو همه‌چی با سرعت باورنکردنی‌ای می‌گذره
من توسط امواجش بلعیده شدم؛ ،و با وحشت و اضطراب بدترش کردم
...و در نهایت
.دقیقاً پایین اینجاست. یکم دیگه تحمل کن
عصبانیتم رو سر این .پسر مهربون و کمک‌حال خالی کردم
حس می‌کنم فقط تو نصف روز .به ماهیت حقیقی‌م پی بردم
.خجالت‌آوره
ح‍ ـ حالت خوبه؟
...من... خوبم
...ولی فعلاً، اینارو فراموش می‌کنم
!و فقط می‌دوئم
!اوه
!ایواکورا-سان؟
شیما-کون؟
.بله. ببخشید که دیر کردیم
...شرمنـ
.عیب نداره. خوشحالم که سالم رسیدید
صبر کن، تو حالت خوبه، ایواکورا-سان؟
...به... موقع
!ترسناکه
.آره، دقیقاً به موقع رسیدی
یادت نره حتماً از کسی که .جاتو پر کرد تشکر کنی
.شرمنده
همم؟
،نماینده‌ی کلاس بعدی .ایواکورا میتسومی
!بله
پس شاگرد اول کلاسی؟
.آه
آه»؟»
!سخنرانی رو که جا نذاشته؟
،در حین پدیدار شدن گرمای بهاری
ما 216 دانش‌آموز اینجا در مراسم ورودیِ .دبیرستان سوبامه غربی ایستاده‌ایم
به نمایندگی از کلاسم، مایلم از همه .برای برگزاری این مراسم باشکوه قدردانی کنم
حفظش کرده؟
.وای
،قلب‌هایمان سرشار از آرزو و ترس است
درست همچون درخت‌های گیلاس که .در محوطه‌ی مدرسه هنوز گل نداده‌اند
،تجربه‌ی غلبه به امتحانات دشوار وروردی
به ما قدرتی می‌بخشد تا در پایان .روزهای پیش‌رو پیروزمند باشیم
...هاها
هیچ‌یک از ما نمی‌توانست .به تنهایی تا این مقطع پیش بیاد
نباید هیچ‌گاه حمایت و تشویق خانواده .و دوستانمان را از یاد ببریم
،برای رسیدن به انتظاراتشان تلاش کنیم
،و تا زمانی که در سوبامه غربی هستیم ...استقلال فکری داشته باشیم
،خوشحالم عضو مدرسه‌ای شدم که استقلال .فردیت و خودمختاری را گرامی می‌دارد
،و مهم‌تر از همه
:به معلّمین و دانش‌آموزان بزرگ‌تر
امیدوارم، مراقب ما دانش‌آموزان .نو ورود باشید و راهنمایی‌مان کنید
.بسیار از توجه‌تان ممنونم
!حتی یه‌بارم پلک نزد
‫ایواکورا-سان؟ دارید کجا-
‫ها؟
‫سناریوی امروز:
‫یک.
‫دو.
‫سخنرانی‌ت عالی بود!
‫سه.
‫بیا باهم دوست بشیم!
‫اوه، اون بالا آورد؟
‫حالش خوبه؟
‫بالا آورد، ها؟
‫تو روز اول، تبدیل به دختر استفراغی شدم.
‫نه، اما اگه تلاشم رو بکنم شاید بشه...
‫اوه، منم بهشون گوش می‌دم!
‫محشر نیستن؟
‫هی، می‌خوای شماره‌هامونو بهم بدیم؟
‫واقعاً؟ باشه، بیا بدیم.
‫گرفتیش؟
‫ها، این استیکر چیه؟ نازه!
‫م‍ ـ محشره؛ باید ازشون یاد بگیرم.
‫می‌گم!
‫خ‍ ـ خوشوقتم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫حس می‌کنم از من خوشش نمیاد.
‫راستی، چند روز پیش لایوشون رو تو پینستا دیدی؟
‫ایواکورا-سان.
‫آخراش رسیدم.
‫انگار تو یه کلاسیم.
‫شیما-کون؟
‫آره، آره؛ حالت بهتر شد؟
‫بعد شکوفه بهتر شدم.
‫اوه، خوبه.
‫می‌دونستم.
‫راستی، سخنرانی‌ت عالی بود؛ معرکه بودی.
‫عجب پسر خوبیه!
‫حتی از رو چیزی نمی‌خوندی، نه؟
‫من عمراً می‌تونستم همچین چیزی بنویسم.
‫اوه، الان یهو خیلی خوش‌قیافه‌تر شد.
‫واقعاً فکر می‌کردم شگفت‌انگیز بودی.
‫به‌خاطر اینه که امروز خیلی بهم کمک کرد؟
‫یا نکنه توکیو پر از آدمای رویایی مثل اونه؟
‫اوه، عجب خوش‌تیپه!
‫اصلاً به‌نظر مغرور نمیاد.
‫یعنی دوست‌دختر داره؟
‫تو مراسم نبود، نه؟
‫خوشحالم که تو این کلاس افتادم.
‫ایواکورا-سان، بیا باهم دوست باشیم.
‫اوه، می‌تونی شماره‌ت رو بهم بدی؟
‫بهت پیام می‌دم.
‫می‌شه به منم بدی؟
‫اوه، من اگاشیرا میکام.
‫درست پشت سرت می‌شینم، ‫پس می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫قبل‌تر حتماً زمان‌بندیم بد بوده.
‫حتماً.
‫پس میتسومی-چانی؟ اسم نازیه.
‫همگی، بشینید سر جاهاتون.
‫ببخشید که دیر شد؛ خیلی اتفاق‌ها افتاد.
‫شرمنده.
‫من معلم کلاس 3، ‫هانازونو ساکورا هستم.
‫این اولین کلاسیه که توش تدریس می‌کنم، ‫پس شاید وقت‌هایی نیاز به کمکتون داشته باشم،
‫اما قول می‌دم تمام تلاشمو بکنم! ‫امیدوارم سال خوبی داشته باشیم.
‫امروز، توضیحی درباره کتاب‌های درسی می‌دم،
‫و باید اطلاعات خودتونو بنویسید ‫و بعد می‌تونید برید.
‫فردا باید خودتونو به کلاس معرفی کنید.
‫خب حالا،
‫یعنی همکلاسی‌هام چه‌جوری‌ان؟
‫می‌خوام رابطه‌های خوبی باهاشون بسازم.
‫و همش این بود، آره.
‫هیچ اتفاقی خاصی نیفتاد؛ ‫روزم یه موفقیت کامل بود.
‫خوش به‌حالت!
‫اینجا وقتی یکی می‌خواست باهام ‫حرف بزنه از استرس زبونم بند اومد.
‫تازه روز اوله؛ چیزیت نمی‌شه، فومی.
‫جدی؟ خودت تونستی با کسی حرف بزنی؟
‫هه، حتی دوتا دوست پیدا کردم.
‫اوه، ایولا! چه‌جوری‌ان؟
‫یه دختر ناز شیک‌پوش،
‫و یه پسر خیلی مهربون.
‫چی؟ یه پسر؟
‫چی؟ چی؟ چطوری؟
‫صبح وقتی داشتم گم-
‫نزدیک بود راه رو اشتباه برم کمکم کرد.
‫و با خودم تو یه کلاسه.
‫وای... خوش‌تیپه؟
‫خوش-
‫آره؛ تا حالا کسی مثل اونو ندیده بودم.
‫خیلی باهوشه.
‫آآه، دلم خواست!
‫اما اگه یه دوست‌پسر ‫پیدا کنی من تنها می‌شم.
‫نه بابا، دیگه انقدر عجله نکن.
‫منم باید فردا تلاشم رو بکنم.
‫باشه، تشویقت می‌کنم.
‫برگشتم.
‫اوه، نائو-چان برگشت.
‫پس می‌ذارم بری.
‫اوه، شرمنده، اما می‌شه مراقب ‫خواهر و برادرم باشی؟
‫مطمئنم از نبودنم خیلی دل‌تنگ می‌شن.
‫باشه!
‫نائو-چان، خوش برگشتی.
‫شرمنده که دیر کردم!
‫مراسم ورودی چطور بود؟
‫خوب پیش رفت.
‫واقعاً؟ خداروشکر!
‫پای تلفن بودی؟
‫آره، با فومی.
‫انگاری یکم استرس داشت.
‫همیشه خیلی گیج می‌زنه، ‫پس نگرانش می‌شم.
‫راست می‌گی.
‫خیلی‌خب، بیا موقع شام حرف بزنیم.
‫برای جشن اینا رو از ‫یه سوپرمارکت باکلاس خریدم.
‫ممنون!
‫سوپرمارکت؟ اینجا عجب چیزای توپی داره.
‫واقعاً اونجا بهترین غذاها رو داره.
‫این روزا بچه‌ها هنوز از "توپ" استفاده می‌کنن؟
‫چه خوبه!
‫عصر به‌خیر!
‫ساتونوسکه!
‫فومی-چان، عصر به‌خیر.
‫از طرف مامانم براتون تربچه آوردم.
‫چقدر تازه! ممنون!
‫اوه، شما مارچوبه نمی‌خواید؟
‫صبر کن، الان برات میارم.
‫فومی-چان، فومی-چان!
‫به نه-چان زنگ زدی؟
‫آره، همین یکم پیش.
‫چیزی نگفت؟
‫مثل چی؟
‫نه-چان بهمون گفت همه‌چیز عالی پیش رفت،
‫اما فکر می‌کردیم شاید تو ‫ایستگاه یا جایی گم شده باشه.
‫منم نگران همین بودم.
‫اینکه اون دختر غیر درس خوندن ‫کاری بلد نیست نگرانم می‌کنه.
‫بفرما.
‫وای، چقدر زیاد؛ خیلی ممنون.
‫چیزی نمی‌شه.
‫به‌خاطر دوست پیدا کردن ‫خیلی خوشحال به‌نظر می‌رسید.
‫و من تا می‌تونم بهش زنگ می‌زنم.
‫ممنون.
‫پس دیگه می‌رم؛ شبتون خوش.
‫اگه فومی-چان کنارش بود ‫حس بهتری داشتم.
‫مگه نه؟
‫مراسم ورودی چطور بود؟
‫کلاسم به‌نظر خوب میاد.
‫خوش به‌حالت.
‫برای من از روز اول یه حس ناجوری داشت.
‫هی، میگوهام رو برندار! کلاً چهارتاست...
‫انقدر خسیس نباش.
‫یونیفرم‌تون چه بانمکه.
‫تو چطور، سائوسکه؟
‫همم؟
‫آره؛ مدرسه نخبه‌های تو چطوره؟
‫من که خواب موندم.
‫از الان؟
‫به‌موقع نرسیدی؟
‫نه، از ایستگاه دوئیدم.
‫تو دوئیدی؟
‫آره.
‫اصلاً فکر نمی‌کردم به‌موقع برسم،
‫اما ظاهراً سخنرانی مدیر خیلی طول کشیده بود،
‫پس تونستیم سر موقع برسیم.
‫یه‌جورایی خوش گذشت.
‫با یه دختر؟
‫اوه، من دیگه باید برم.
‫می‌شه رد بشم؟
‫ها؟!
‫به این زودی می‌ری؟
‫جدی می‌گی؟
‫واقعاً یه دختره؟ سریع پیش نمی‌ری؟
‫هی، فرار می‌کنی؟
‫نه بابا، فقط می‌خوام زود برم خونه.
‫نمی‌خوام برای فردا دیرم بشه.
‫فعلاً.
‫اون دیگه چی بود؟
‫چمدونم.
‫حتماً امروز یه اتفاق خوب افتاده، نه؟
‫آره.
‫بهتره که از زندگی دوران دبیرستانم لذت ببرم.
‫شب چقدر روشنه.
‫اشتباه‌های امروز حساب نیست؛ ‫بالأخره روز اوله دیگه.
‫تازه، برای امتحان اول درس خوندم ‫و چندتا از تکالیف بهار هم انجام دادم.
‫خوبه.
‫برای فردا هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫مطمئنم.
‫معرفی تو کلاس، ها؟
‫معلومه که مشکلی نیست.
‫شاید باید حرف‌هام رو مرور کنم؟
‫اولین تصویر کلیدیه.
‫باید براساس جو کلاس حرف متفاوتی بزنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، صبح به‌خیر، می...
‫اولین تصویرم...
‫ترسناکه!
‫اتمام تماس
‫آلارم
‫چرت
‫توقف
‫به‌سقف
‫اعتماد
‫خونه
‫اینجا را لمس کنید
‫صحنه 01: شروعی درخشان
‫سخنرانی
‫استرس شدید
‫تا مدرسه دویدن
‫کم‌خوابی
‫لباس مورد علاقه
‫لباس نو
‫10,000 ین
‫45,000 ین
‫سناریوی امروز
‫1
‫2
‫3
‫*نه نیست
‫دوست
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫توی همچین دنیای کوچیکی
‫اون خنده خیلی تماشاییه
‫به قدری زیبا بود که
‫منو نجات داد
‫اگه لحظات زودگذر رو تکرار می‌کنیم
‫و با آینده‌ای پرتکاپو روبه‌رو می‌شیم،
‫مشکلی نیست اگه مردد باشی
‫بیا توی همه‌چیز باهم سهیم باشیم
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫به آرومی
‫دارم محسور جنب و جوشت می‌شم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫یه نسیم ملایم، غروب خورشید
‫امروز یه روز خوب دیگه بود
‫با فراموشیِ تمام برنامه‌هایی که ریخته بودم
‫تا ایستگاه بعدی قدم می‌زنم
‫هرچی بیشتر می‌لغزم و می‌افتم
‫در دوباره بلند شدن بهتر می‌شم
‫از طریق حرف‌های صادقانه و صمیمانه
‫گرما در روحم نفوذ می‌کنه
‫در طی مسیر طولانی، زمزمه می‌کنم
‫دنیام یه معمای حل‌نشده‌ست
‫نهایت سرعت، روی انگشت و پاشنه‌پا، گام بلند
‫هرکدوم از ما متفاوت قدم می‌زنیم
‫همگی باهم با غروب خداحافظی می‌کنیم
‫همین‌طور که صبحی جدید طلوع می‌کنه
‫می‌خوام از این زندگی روزمره‌م حفاظت کنم
‫با یه جهش، پرش، و جست‌وخیز
‫فردا می‌بینمت