‫حس خوبی داره که می‌تونی زود بری مدرسه.
‫امروز یه امتحان انگلیسی داریم، ‫پس یکم مرور می‌کنم.
‫اوه، آره؛ باید برای گل‌هایی که ‫ساتو-سان آورد هم آب تازه ببرم.
‫با شروعی بی‌نظیر، ‫روزی بی‌‌نقص در انتظاره!
‫اوه، صبح به‌خیر، ایواکورا-سان.
‫کانچیکا-سنپای‌ـه.
‫چه باکلاس!
‫چه وقت خوبی.
‫می‌خواستم ازت درباره یه‌نفر از کلا-
‫شرمنده!
‫از اینکه بهم گفتید می‌تونم ‫یه بازیگر به‌یادموندنی بشم
‫و بهم درخواست عضویت دادید، خوشحال شدم،
‫ولی من در زندگی هدف‌های متفاوتی دارم...
‫من کِی همه اونارو گفتم؟
‫آه، که این‌طور؛ بابتش متأسفم...
‫ولی امیدوارم به هدف‌های زندگی‌ت برسی.
‫خیلی ممنونم.
‫هرچند، بدون تو در باشگاه، ‫آینده‌ی ما تیره و تار خواهد بود.
‫ا ـ اگه کمکی از دستم برمیاد در خدمتم!
‫خدایی؟ خیلی عالی می‌شه!
‫دختره انقدر ساده‌ست که نگرانشم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس بیاید مستقیم بریم سراغ دیدن این ویدئو.
‫یه برنامه تلویزیونی قدیمی؟
‫آره.
‫اون زمان جلوی یه برنامه خیلی محبوب بود، ‫و سر همون امتیاز خوبی گیر نیاورد،
‫اما یه برنامه خوب و ساده بود، ‫و هنوز کلی طرفدار سرسخت داره.
‫ها... اما این چه ربطی به...
‫می‌تونیم فردا بیام خونه‌تون؟
‫شـ... شیما-کون؟!
‫وای! چه نازه!
‫متوجه شدی؟
‫با اون چشمای بزرگ شبیه یه فرشته‌ست!
‫بهترین دوست شخصیت اصلی ‫رو کاناده-کون بازی می‌کرد.
‫وایسا، شیما-کون اونجا چی‌کار می‌کنه؟
‫تو بیشتر قسمتاش بود و خیلی... گوش می‌دی؟
‫چقدر کوچولو و بانمکه!
‫راجع به بازیگری‌‌ش چی فکر می‌کنی؟
‫خیلی خوب نمی‌فهمم،
‫اما فکر کنم خوب باشه.
‫آره، کارش عالیه.
‫چرا همیشه این‌طوری هستی، مامان؟!
‫همینم تحسین‌برانگیزه که می‌تونه تو ‫اون سن احساسات زیادی رو نمایش بده،
‫حتی این‌کارو با درک شرایط صحنه انجام داد.
‫خیلی باهوشه.
‫ایواکورا-سان... نه، میتسومی-کون!
‫می‌تونی شیما-کون رو قانع کنی ‫تا عضو باشگاه تئاتر بشه؟
‫چی؟!
‫خب این یکم...
‫رابطت با شیما-کون خوبه، نه؟
‫خواهش می‌کنم! بدون اون دووم نمیارم!
‫راستش، حتی اگه رد کنه، ‫می‌خوام بدونم چرا!
‫تو دوستشی! پس نمی‌تونی به‌جام ازش بپرسی؟
‫ایواکورا-سان، صبح به‌خیر.
‫امروزم مثل همیشه دیر رسیدی.
‫هوم...
‫صبح بی‌نقصم...
‫صبح به‌خیر، میتسومی-چان.
‫صبح به‌خیر، شیما-کون، موکای-کون.
‫یکم پیش، من...
‫دیدم ترادا-سنسه داره تو حیاط اسکوات می‌زنه.
‫باید ازش یاد بگیریم!
‫مطمئن نیستم که بخوام.
‫نه، نه، بصبر.
‫تو تلویزیون بود، نه؟
‫اگه من بودم، تو معرفی اولم دربارش قپی میومدم.
‫اما از اونجایی که چیزی نگفت،
‫شاید نمی‌خواد هیچکس راجع بهش بدونه.
‫بنابراین...
‫اون برنامه‌ت رو دیدم‌ها.
‫بگو، چرا دوباره عضو باشگاه تئاتر نمی‌شی؟
‫اصلاً و ابداً! این‌طوری بدجور فضولی می‌شه!
‫وقت تمومه! برگه‌هاتون رو بیارید اینجا!
‫تا حالا ندیده بودم کسی برای ‫یه امتحان انقدر افسرده بشه.
‫منم همین‌طور.
‫میتسومی؟
‫کلاس بعدی‌مون این سمته‌ها.
‫جوابو نمی‌دونم.
‫میتسومی؟
‫میتسومی!
‫به‌نظر ایواکورا-سان خیلی حالش خوب نیست.
‫زنده‌ای؟
‫امروز رو برو تو درمونگاه استراحت کن.
‫با اگازه.
‫پرستار اینجا نیست، ها؟
‫واقعاً به‌درد نخورم.
‫با یه‌چیز حواسم پرت شده و ‫سرش بقیه چیزا رو خراب کردم.
‫بو!
‫وای!
‫زهره‌ترک شدم!
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اونجا پسرا دارن فوتبال می‌زنن.
‫اومدم یکم آب بخورم که تو رو دیدم.
‫مشکلی برات پیش اومده؟
‫توپ والیبال خورد تو صورتم.
‫عه؟ حالت خوبه؟
‫آره، خون‌دماغم سریع قطع شد.
‫اوه، این الان فرصتمه که ازش بپرسم؟
‫باید یه‌جوری لای حرفام بذارمش.
‫شیما-کون، دیروز اون برنامه تلویزیونی رو دیدی؟
‫نه؛ چیز جالبی پخش می‌شد؟
‫هه؛ منم ندیدمش.
‫امروز عجیب رفتار می‌کردی؛ ‫اتفاقی افتاده؟
‫شرمنده، راستش...
‫حالا فهمیدم.
‫اون سنپای و حقه‌هاش، ها؟
‫اوه، ولی خیلی ازش عصبانی نباش.
‫فکر کردم که یکم سمجه،
‫اما فقط حس کردم کانچیکا-سنپای ‫برای باشگاهش هرکاری می‌کنه.
‫خب، چیز خاصی نیست.
‫اول و آخر قرار بود لو بره.
‫درضمن کسایی مثل موکای که تو ‫راهنمایی‌ باهام بودن، از قبل می‌دونستن.
‫که این‌طور.
‫با تمام احترام به سنپای، ‫دیگه نمی‌خوام بازیگری کنم.
‫واقعاً اون زمان براش تمام تلاشمو می‌کردم، ‫ولی اصلاً برام جالب نبود...
‫اما چون مادرم رو خوشحال می‌کرد انجامش دادم.
‫خودت چطور؟
‫چی باعث شد بیای توکیو و ‫تلاش کنی عضو دولت بشی؟
‫چیزی که گفتی شوخی بود، نه؟ ‫اینکه برای رهبری به دنیا اومدی و اینا.
‫دیگه اونو فراموش کن!
‫خب، محل زندگیم جای خوبیه و ‫منظره و دریای قشنگی هم داره؛
‫اما بدجوری کم‌جمعیته.
‫می‌تونستم اونجا بمونم و کمک کنم،
‫ولی مگه ژاپن پر از این‌جور جاها نیست؟
‫می‌خواستم اگه بتونم، مشکل رو از ریشه حل کنم.
‫آخه، من یه‌جورایی ‫اعجبوبه‌ی شهرم به‌حساب میام!
‫نمی‌خواد بهش بخندی؛ ‫به‌نظرم هدف خیلی خوبیه.
‫ممنونم؛ تمام تلاشمو می‌کنم.
‫خوبه.
‫واقعاً تو و کانچیکا-سنپای معرکه‌اید.
‫نه، من فقط دارم برای خودم انجامش می‌دم.
‫اما اینکه هدفت رو برای همه فاش کنی، ‫یعنی باید با امیدها و انتظارات هم سر و کله بزنی، نه؟
‫من نمی‌تونستم تحملش کنم، ‫هرچقدر هم بخواد رقت‌انگیز باشه.
‫مـ...
‫منم یه‌زمانی تقریباً گذاشتم فشار اذیتم کنه.
‫جدی؟
‫جدی!
‫انقدر از ترس افتادنِ امتحان ورودی‌هام ‫استرس داشتم که حتی نمی‌تونستم غذا بخورم!
‫اگه به‌خاطر فومی نبود ‫عقلمو از دست می‌دادم!
‫فومی؟
‫اوه، یه دختر که بهترین دوستم ‫از دوران بچگی‌مه.
‫عصر به‌خیر!
‫میتسومی، بیا بریم یکم گیوزا بخوریم.
‫نوچ.
‫اگه موقع خوردن لغت‌ها از سرم بپره چی؟
‫باشه، باشه، عیب پیدا نمی‌کنی.
‫بابا بیرون منتظر وایساده.
‫فقط سوار ماشین شو.
‫بفرمایید.
‫اوه، بالأخره اومد!
‫بذار تقسیمش کنم.
‫وقتی امتحان‌هات تموم شد،
‫بیا برگردیم گیوزا بخوریم، چه قبول چه افتاده.
‫اگه بیفتم چیزی برا جشن گرفتن نیست.
‫هاها! به چشم جامعه، شاید.
‫اما اینکه باهاش روبه‌رو بشی ‫خیلی برات ارزشمند می‌شه،
‫و برای منی که تلاشتو دیدم هم همین‌طور.
‫عالیه.
‫مگه نگفتم؟
‫حتی اگه اینو فقط برای خودم انجام می‌دم.
‫داشتن دوستی که بدونه و ‫مراقبم باشه خوشحالم کرد.
‫به‌نظر دوست خوبی میاد.
‫آره!
‫خوش به‌حالت.
‫پس بیا ما هم همین‌کارو کنیم!
‫اگه تونستی هدفی برای خودت پیدا کنی،
‫موفق بشی یا نه، می‌ریم هرجا بخوای ‫یه غذای خوشمزه می‌خوریم.
‫یه قوله، باشه؟
‫باشه.
‫به‌هیچ‌وجه قرار نیست عضو بشه.
‫عــه!
‫و اینم ختم کلام.
‫ولی دلیلش چی؟ بهت گفت، نه؟
‫آره، ولی نمی‌گم؛ ‫چون یه دوست خوب این‌کارو نمی‌کنه.
‫بهش بگو هروقت نظرش عوض شد، ‫در باشگاه به روش بازه!
‫درسته، دوستیم...
‫یه قوله، باشه؟
‫پس چرا انگشت کوچیکم حس خارش داره؟
‫بچه‌ها، درود.
‫صبح به‌خیر، میتسومی.
‫چند وقتی می‌شه، نه؟
‫صبح به‌خیر.
‫Golden Week: تعطیلات یک هفته‌ای در اواسط اردیبهشت.
‫انگاری بیشتر از همه از ‫گُلدن‌ویک استفاده کردی.
‫معلومه؟
‫عمه‌م همه‌جای توکیو رو بهم نشون داد!
‫خب پس؛ هنوز اینجا جدیدی.
‫اوه؟ و کمکت کرد لباس جدید بگیری؟
‫خوش به‌حالت.
‫شماها تو تعطیلات چه می‌کردید؟
‫من مشغول درس‌های میان‌ترم بودم، ‫پس هیچ‌جا نرفتم.
‫منم همین‌طور.
‫ها؟
‫از الان برای امتحان‌ها آماده می‌شید؟
‫نه! من که نه!
‫تجربه زندگی خارج خوبه، نه؟
‫مجبور نباشی انگلیسی بخونی هم خوبه‌ها.
‫اگه این‌طوری رفتار کنی بهت کمک نمی‌کنم.
‫یوزو-چان، خارج زندگی کردی؟
‫اوه، چه خفن!
‫فقط تا کلاس سوم بود؛ ‫هنوزم باید مثل شما لغات رو بخونم.
‫این مدرسه واقعاً خیلی‌ها رو ‫داره که خارج زندگی می‌کردن.
‫جدی؟
‫شنیدم تو هر کلاس چندنفری هستن.
‫فکر می‌کردم فقط من مقرراتی بودم.
‫اما از وقتی اومدم دبیرستان، ‫کنترل خودم رو از دست دادم.
‫حالا نمی‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫بدجوری روراسته.
‫فکر می‌کنم طرز فکر خوبی داری.
‫بذار ببینم...
‫بدون کلاس فشرده، ‫بالاترین نمره‌ی ورودی رو گرفت.
‫و تو امتحانای فعلی هم جزو 20تای اوله.
‫آخه واقعاً نگران چیه؟
‫با این وجود، خوبه که ‫حواسش جمع باشه.
‫اوه.
‫تو عضو انجمن سوبامه شدی؟
‫بله.
‫پس خدای مقررات رو می‌شناسی!
‫نمی‌شه.
‫نمی‌تونم این تقسیم بودجه رو قبول کنم.
‫تو که می‌دونی این برامون جدیه!
‫باشگاه‌های زیادی فعالیت‌هاشونو جدی می‌گیرن.
‫به همین دلیل، بودجه‌بندی رو ‫مجدد بررسی کردیم،
‫و به این نتیجه رسیدیم که ‫باشگاه‌های فرهنگی کبود بودجه داشتن.
‫سگاوا-سان، به‌عنوان ‫کاپیتان آینده‌ی تیم فوتبال،
‫باید با دقت بیشتری بودجه‌تون رو خرج کنید.
‫با بودجه فعلی هم به‌زور دووم آوردیم!
‫تازه، کارمون داره تو مسابقات بهتر می‌شه!
‫ما هیچ مدرک محکمی ازش پیدا نکردیم.
‫گفته بودم با ارائه یه گزارش، ‫بازبینی‌‌ش می‌کنیم، نه؟
‫الان همراهتون نیست؟
‫یادت بمونه!
‫اون روز همدیگه رو تو ‫دفتر شورای دانش‌آموزی دیدیم.
‫ایواکورا- نه لطفاً میتسومی ‫صدام کنید، تاکامینه-سنپای!
‫من سعی داشتم از شرّ ‫تنبلیِ درونم خلاص بشم.
‫وقتی پیش هانازونو-سنسه رفتم،
‫گفت تو این مدرسه هیچکس ‫به اندازه‌ی شما مقرراتی نیست!
‫اگه مشکلی ندارید، اجازه می‌دید تو ‫کارهای شورای دانش‌آموزی کمک‌تون کنم؟!
‫سنسه گفت؟
‫اِهِم.
‫ا ـ اگه اصرار می‌کنی، دیگه نمی‌تونم رد کنم!
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫بزرگ‌ترین تنبل بین تمام معلمای ‫اینجا باید هانازونو-سنسه باشه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌خوام با قطار ساعت شش و نیم ‫برم و بعد سوار اتوبوس شم،
‫باید از الان راه بیفتم.
‫امروز عضو شورا، اوکادا-سان مریضه،
‫پس به‌جاش خونه‌ی نویاما-سان توقف می‌کنم.
‫فقط می‌رم سلام کنم و این کاغذها رو بدم، ‫پس تو هم بیا، میتسومی-سان.
‫چشم!
‫یه سخنرانی درباره کشاورزی شهری؟
‫نمی‌دونستم دانش‌آموزا برای ‫این‌چیزا برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫اون‌قدرا هم غافلگیرکننده نیست.
‫بعضی مدرسه‌ها می‌ذارن خود ‫دانش‌آموزا اردوها رو برنامه‌ریزی کنن.
‫ها؟!
‫کِی وقت درس خوندن دارن؟
‫خب واقعیت اینه که بعضی‌ها ‫بااستعداد و بعضی‌ها سخت‌کوشن.
‫شخصاً، متوجه شدم که نمی‌تونم ‫بدون تلاش پا به پای بقیه بیام.
‫برای همین این برنامه‌ریزی رو دارم.
‫ک‍ ـ که این‌طور.
‫خودکاویِ هدفمند و تلاش خستگی‌ناپذیر.
‫خیلی خفنید، سنپای!
‫و ـ واقعاً؟
‫اینکه این وضعم
‫باعث کابوس‌های هفتگی درباره جاموندن ‫از اتوبوس می‌شن رو نمی‌تونم بهش بگم، ولی...
‫منو جا نذار!
‫خوشحالم یکی رو پیدا کردم ‫که واقعاً درک می‌کنه!
‫و منی که سنپای‌شم باید ‫به راه راست هدایتش کنم!
‫آدامس می‌خواید؟ ‫صبح چندتا با خودم آوردم.
‫همچین زمان‌‌هاییه، میتسومی-سان!
‫ها؟
‫با امروز تماشا کردنت، متوجه شدم ‫عادت خاصی در حواس‌پرتی داری.
‫ب‍ ـ ‫بله؟
‫چیزی برای درس خوندن همراهت داری، نه؟
‫بله!
‫وقتت رو موقع سفر هدر نده.
‫از هر لحظه استفاده کن، ‫تا پشیمونی نداشته باشی!
‫چشم!
‫بدون پشیمونی!
‫بازم می‌بینمتون.
‫چشم؛ دیگه رفع زحمت می‌کنیم.
‫اون بیشتر از انتظارم طول کشید.
‫ای وای! اتوبوس دو دقیقه دیگه رد می‌شه!
‫میتسومی-سان!
‫به‌نظرت مزرعه نویاما-سان این‌وریه؟
‫اونو می‌تونیم بعداً بفهمیم!
‫اگه بدوئیم، شاید به اتوبوس برسیم!
‫ب‍ ـ باشه!
‫یادم رفته بود! مقررات، مقررات!
‫تا پونزده دقیقه دیگه اتوبوسی نمیاد.
‫آآه، دلم درد می‌کنه!
‫قرار بود خرید کتاب‌درسی‌ها رو تو شیبویا تموم-
‫سنپای.
‫چی؟ از کجا اومد؟!
‫همین بغل بود.
‫باید گربه خونگی باشه، نه؟ ‫خیلی آرومه.
‫یعنی از کجا اومده؟
‫یه‌جورایی... میتسومی-سان سخت‌کوش به‌نظر میاد،
‫اما دراصل، اون...
‫اما چه خوب که اتوبوسا ‫هر پونزده دقیقه یه‌بار میانا!
‫تا با این آقا گربه بازی کنیم زودی می‌گذره.
‫خب، استرس‌داشتن باعث نمی‌شه اتوبوس زودتر بیاد.
‫تارو-چان! کجایی؟
‫خیلی ممنون! انگار از لای در بیرون پریده بود.
‫بیاید به‌به.
‫متشکرم.
‫اینجا خیلی شلوغه، ‫خیلی خوشحالم پیداش کردید.
‫63 دقیقه از دست دادم!
‫حداقل با خوندن جغرافیا تو اتوبوس ‫می‌تونم یکم جبرانش کنم؟
‫بارندگی در جنوب‌شرقیِ آسیا،
‫بعد باید اینو حفظ کنم...
‫وای! سنپای اینجارو ببین!
‫چیه؟!
‫نمی‌دونستم حتی توکیو هم ‫همچین منظره‌هایی داره.
‫ببخشید، بازم انجامش دادم.
‫باید لغت حفظ کنم.
‫خب، بی‌خیالش.
‫یکم میانه‌روی هم بد نیست.
‫تاکامینه-سنپای خیلی محشر بود.
‫مثل این مدیر کاربلدها!
‫"از هر لحظه استفاده کن، ‫تا پشیمونی نداشته باشی!"
‫شاید منم باید یه برنامه درست کنم.
‫اول، باید به چیزایی که وقتمو تلف می‌کنن توجه کنم.
‫در سه دقیقه تصمیم بگیر تو مغازه چی می‌خوای.
‫قدرت تصمیم‌گیری هم برای کار دولتی نیاز دارم.
‫باید زمان تعطیلی هم بیشتر درس بخونم.
‫درخواست کمک از دوستا و معلم‌ها ‫برای مهارت‌های ارتباطی‌م خوبه.
‫باید دعوت یکی از سه‌نفری که ‫دعوتم می‌کنن رو رد کنم؟
‫همم، به مخلفاتش هم بستگی داره.
‫تماس‌های خونه هم زیاد طول می‌کشه؛
‫اما خب درباره‌م نگرانن؛ ‫نمی‌تونم به این بگم وقت تلف‌کردن.
‫اون زمانِ با فومی هم خیلی ضروری بود.
‫اما اینو می‌گم چون آخرش همه‌چی ختم به‌خیر شد؟
‫اصلاً این پشیمونی نداشتن یعنی چی؟!
‫وایسا!
‫منو جا نذار!
‫اوه، صب به‌خیر، شیما-کون.
‫صبح به‌خیر.
‫وای، زیر چشمت چی شده؟
‫اوه، خیلی ناجورن؟
‫داشتم برنامه‌مو درست می‌کردم، ‫سر همین دیر خوابیدم.
‫برنامه؟
‫گفتم چیزایی که از تاکامینه-سنپای ‫یاد گرفتمو یه امتحانی کنم.
‫وای... عا.
‫خوب نیست نخوابی‌ها.
‫فقط هنوز بهش عادت نکردم.
‫تاکامینه-سنپای!
‫صبحتون به‌خیر!
‫سنپای؟
‫اوهوم.
‫ببخشید؛ صبح شما هم به‌خیر، ‫میتسومی-سان، شیما-کون.
‫بابت دیروز خیلی ممنونم.
‫کلی چیز ازتون یاد گرفتم!
‫درسته؛ راجع به اون...
‫به‌نظرم خیلی خوب نیست منو الگو بگیری.
‫از گفتنش خجالت می‌کشیدم،
‫اما نتونستم به مدرسه‌راهنماییِ دلخواهم برم.
‫بعضی‌وقتا، به اما و اگرهاش هم فکر می‌کنم،
‫اما الان دیگه دارم از زندگی مدرسه‌ایم لذت می‌برم.
‫تا وقتی یکم تو زندگی جلوتر نری، نمی‌فهمی ‫کجاها تونستی بهترین استفاده رو از وقتت بکنی.
‫پس گفتم، مهم اینه که خودت ‫تصمیم بگیری وقتتو چطور استفاده کنی.
‫تاکامینه!
‫کاغذ‌های مسخره‌تو آوردم!
‫دستاوردهای تیم فوتبال تو چند سال اخیر!
‫تعداد اعضا! ‫هرچی عشقت بکشه توشه!
‫چطوره؟ حالا نمی‌تونی غر بزنی!
‫بله، مشکلی نداره.
‫امروز نگاهشون میندازم ‫و حساب‌شون می‌کنم.
‫شما مشکلی ندارید اگه فردا یا پس‌فردا برگردید؟
‫مطمئنی؟
‫همم؟ بله.
‫این داده‌ها خیلی خوب دسته‌بندی شدن.
‫خودت درستشون کردی، سگاوا-سان؟
‫آره، خودم بودم!
‫ها؟
‫انقدر یهویی تو روم نخند!
‫سگاوا؟
‫چقدر انرژی داره‌ها.
‫پس، شمارو هم گهگاهی تو دفتر شورا می‌بینم.
‫تاکامینه-سنپای واقعاً خیلی معرکه‌ست.
‫آره، خیلی خفنه.
‫اما، تو هم شنیدی چی گفت.
‫تو هم بهتره کارهاتو به روش خودت انجام بدی، نه؟
‫اما بعد این‌همه وقتی که سرش گذاشتم ‫می‌خوام بهش پایبند باشم.
‫اما چرا باید به چیزی پایبند باشی ‫که می‌دونی جواب نمی‌ده؟
‫به این بیشتر می‌گن وقت ‌تلف‌کردن.
‫چقدر سرد!
‫از منطقت یخ کردم!
‫ها؟ عا، ببخشید!
‫نمی‌خواستم بدجنس باشم!
‫اما، ی‍ ـ یخ کردم...
‫خب ببین، حالا نمی‌خواد عجله کنی!
‫تو شیوه کار خودتو داری، ‫سبک خودتم داری...
‫صحنه 04: قلقلک و نوازش
‫گل‌های ساتو-سان
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫امتحان ریاضی
‫هه هه...
‫ایواکورا میتسومی
‫تاریخ
‫ژاپن
‫آساکوسا
‫اوموتساندو
‫شینجوکو
‫صندوق‌دار شورای دانش‌آموزی
‫تاکامینه توکیکو سال دومی
‫دفتر شورای دانش‌آموزی
‫سخنرانی در مورد کشاورزی شهری
‫احتــــــــــــــــــــرام
‫تا خرخره پر
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫توی همچین دنیای کوچیکی
‫اون خنده خیلی تماشاییه
‫به قدری زیبا بود که
‫منو نجات داد
‫اگه لحظات زودگذر رو تکرار می‌کنیم
‫و با آینده‌ای پرتکاپو روبه‌رو می‌شیم،
‫مشکلی نیست اگه مردد باشی
‫بیا توی همه‌چیز باهم سهیم باشیم
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫به آرومی
‫دارم محسور جنب و جوشت می‌شم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫یه نسیم ملایم، غروب خورشید
‫امروز یه روز خوب دیگه بود
‫با فراموشیِ تمام برنامه‌هایی که ریخته بودم
‫تا ایستگاه بعدی قدم می‌زنم
‫هرچی بیشتر می‌لغزم و می‌افتم
‫در دوباره بلند شدن بهتر می‌شم
‫از طریق حرف‌های صادقانه و صمیمانه
‫گرما در روحم نفوذ می‌کنه
‫در طی مسیر طولانی، زمزمه می‌کنم
‫دنیام یه معمای حل‌نشده‌ست
‫نهایت سرعت، روی انگشت و پاشنه‌پا، گام بلند
‫هرکدوم از ما متفاوت قدم می‌زنیم
‫همگی باهم با غروب خداحافظی می‌کنیم
‫همین‌طور که صبحی جدید طلوع می‌کنه
‫می‌خوام از این زندگی روزمره‌م حفاظت کنم
‫با یه جهش، پرش، و جست‌وخیز
‫فردا می‌بینمت