،اولش که به توکیو اومدم ...به این فکر افتادم که
!همه خیلی خوش‌استایلن» «پس توکیو اینه، ها؟
ولی الان، باز دوباره دارم تفاوت‌های فرهنگی‌مون .رو با پوست و گوشت احساس می‌کنم
،سایجو ریریکا-سان .دوست بچگی شیما-کون
لباس بیرونی صرفاً باعث شده !چشمگیرتر از قبل شه
!حتی با دمپایی هم پاهاش خیلی کشیده‌ان
!از لاغر هم یه‌چیزی اونورتره! قلمی‌ـه
پس مدل‌های حرفه‌ای این‌ شکلی‌ان؟
...و برای فرد به این زیبایی
.ریریکا-چان، مشتاق دیدار .خیلی وقته ندیدمت
!چی؟
!چهره‌ی عصبانی‌اش خیلی ترسناک به‌نظر می‌رسه
.حتی اگه طرف حسابش من نباشم
تو اینجا چه غلطی می‌کنی خاله‌جون؟
.بس کن، ریریکا
.سلام عرض شد، مامان سائوسکه !خیلی وقته ندیدمتون
کریس-کون؟
.هردوتون چقدر بزرگ شدین
...ام
.پس تو هنوز هم با سائوسکه درارتباطی
.ببین کی به کی می‌گه
.اصلاً فرق نکردی
مثل روز روشنه که نمی‌خوای .دوروبرش آفتابی شم
...منظورم این نبو
!ریریکا
.چقدر خودخواه
کافیه، ریرــــ
!لال شو، کریس
من فقط اومدم جشنواره‌ی مدرسه‌ی ...پسرم رو ببینم
خاله‌جون، بازم سائوسکه رو مجبور می‌کنی به‌خاطرت بازی کنه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
حیوانات ریزجثه اغلب دست به این‌کار .می‌زنن تا بزرگتر به‌نظر بیان
.این یه تاماندوای جنوبی‌ـه
.تاماندوای جبوبی
.تاماندوای جنوبی
.بامژه‌اس
.آره
این حرف نداره. کار باشگاه زیست‌شناسی‌ـه؟
.ما هم برای بچه‌ها نمایش ترتیب دادیم .حتماً یه سر بزنین
.ممنون
.تاماندوای جبوبی
.منظورت تاماندوای جنوبی‌ـه
هان؟
مامانت هنوز نیومده؟
.شاید گم شده
!شیما-کون! موکای-کون
!پارسال دوست، امسال آشنا
!وای، اومدین
!رفقاتن؟ سلام
.سلام
.همکلاسی‌هامون از راهنمایی‌ان
.شنیدیم کلاس شما یه نمایش اجرا می‌کنن
امکان نداشت فرصت تماشای .بازی شیما-کون رو از دست بدیم
مگه نه؟
راستی. همه‌شون می‌دونن .من تو بچگی بازیگر بودم
داداش کوچیکته؟
.آره
.شلام
!چقدر بانمکه
.باید موضوع بحث رو عوض کنم
.سائوسکه
.من اینجام
!چی؟ امکان نداره
!این همون سایجو ریریکا-چانِ مدله؟
...آه
!من هرماه «های‌تین» رو می‌خونم
.لطف داری
!لعنتی، صورتش چه کوچولوـه
.پس شما هنوز هم با شیما-کون دوستین
اوه، باهم توی یه سریال بازی کرده بودن، نه؟
سریال؟
هه؟ مدل؟
شیما-کون، تو توی صنعت نمایش بودی؟
ای وای. نکنه توی دبیرستان از همه قایمش کردی؟
چیزی برای قایم کردن نیست، مگه نه؟
راستش، وقتی بچه بودم .تو یکی دوتا چیز بازی کردم
!هه؟
!شوخی می‌کنی؟ چه باحال
چه سریال‌هایی؟ می‌شه سرچ‌شون کنم؟
...نه، یه‌جورایی خجالت‌آوره
!هی؟ چیزی تا اجرا نمونده
!باشه
!جداً خیلی خفنه
.بیاین واسه خودمون جا بگیریم
!بزنین بریم
.سائوسکه
.ممنون که حواست به کِیری بود
.اوه، حرفشم نزن
و شرمنده، همین الان یادم اومد .باید به یه‌چیزی رسیدگی می‌کردم
.دیگه برمی‌گردیم
.هه؟ اوه... باشه
می‌لیم؟
.آره
.خب دیگه، برات توی اجرا آرزوی موفقیت می‌کنم
.اوه... عمداً این‌کار رو کرد
این یکی بود؟
شیما-کون رو مجبور کرد تا رازش رو فاش کنه .و باعث شد مامانش بره
!وای، ناموساً؟
!وای
می‌خواست اذیتش کنه؟
چیه؟
.هم
.ریریکا
به مامانم چیزی گفتی؟
.همم؟ نه، چیز خاصی نگفتم
چطور مگه؟ می‌خواستی بمونه؟
...خب، آه
باید از خداتم باشه. اتفاقاً، من‌ـــ
!ریریکا-سان بهتره شما هم جا بگیرین !اگه سرپا بمونین، از اجرا لذت نمی‌برین
.آه، باشه
هان؟
!اوه! می‌خواد مثل تاماندوا، بزرگ به‌نظر بیاد
واس چی خنده‌ات گرفته؟
راستش، یه‌خورده قبل توی نشریه‌ ...باشگاه زیست‌شناسی یه‌چیزی دیدم
.بیخیال. بعداً عکسش رو واسه‌ت می‌فرستم
!الان بیشتر از قبل کنجکاو شدم
.بیا بریم، کریس
.آه، من می‌خوام با سائوسکه حرف بزنم
.پس من می‌رم
.سائوسکه، شرمنده که بی‌خبر پیدامون شد
.اوه، مشکلی نیست
ریریکا به مامانت تهمت زد که .مجبورت کرده دوباره به‌خاطرش بازی کنی
.البته، دروغ چرا، متوجه منظورش هستم
.آره
.بگذریم، برو بترکون
.حتماً. ممنون
...شاید مسئله‌ی واضحی باشه
.ولی رفاقت‌های بچگی خیلی عمیقن
.چه خوب چه بد، باهاشون خیلی چیزها رو تجربه می‌کنی
.درست مثل فومی برای من
نمی‌تونم از زمانی که ...باهم سپری کردن پیشی بگیرم، ولی
‫اون ژست دیگه چیه؟
‫نمدونم!
‫برمی‌گردم سر کار!
‫توی اجرای آخر موفق باشی!
‫یه‌روزی، منم می‌خوام به اون سطح برسم.
‫آخرین اجراست.
‫بیاید تمام تلاشمونو بکنیم!
‫آره!
‫موسیقی با من است!
‫خداوندا، سپاس‌گزارم...
‫من عاشق آوازخوانی هستم.
‫زمانی که آواز می‌خونم، می‌تونم ‫تمام دردها رو فراموش کنم.
‫مادر راهبه از دستم عصبانی می‌شه،
‫اما من عاشق این کلیسا هستم.
‫"موفق باشی"، "تمام تلاشمونو بکنیم"، ها؟
‫به مامانت تهمت زد که ‫.مجبورت کرده دوباره به‌خاطرش بازی کنی
‫...اما چون مادرم رو خوشحال می‌کرد انجامش دادم.
‫پس تا وقتی به‌خاطر خودم ‫باشه می‌تونم انجامش بدم؟
‫نمی‌فهمم.
‫اصلاً اگه ازم بپرسی غذای موردعلاقه‌م چیه، ‫نمی‌تونم درجا جواب بدم.
‫ولی خوب می‌فهمم مردم ازم چه انتظاری دارن.
‫وقتی چیزی که می‌خوان رو ‫بهشون می‌دم، همه خوشحال‌ترن.
‫برای منم راحت‌تره.
‫اما بدجوری کم‌جمعیته.
‫گفت برای خودش انجامش می‌ده،
‫ولی میتسومی-چان می‌خواد سیاستمدار شه ‫تا به شهرش کمک کنه، مگه نه؟
‫واقعاً خیلی باهم فرق داریم؟
‫اگه تونستی هدفی برای خودت پیدا کنی،
‫موفق بشی یا نه، می‌ریم هرجا بخوای ‫یه غذای خوشمزه می‌خوریم!
‫داشتن یه هدف واقعاً انقدر عالیه؟
‫هیچ‌وقت مثل یه نفرین نمی‌مونه؟
‫نه، اون خیلی مهم نیست.
‫مهم چیزیه که من می‌خوام.
‫برای اینه که از دیدن کسایی که ‫مشتاق چیزی‌ان، قلبم درد می‌گیره؟
‫وقتی دختری که نمی‌شناسم دوستم داره،
‫به‌خاطر اعتماد‌به‌نفسِ پایینم، حس ناجوری دارم؟
‫خیالم راحت شد که مامان رفت؟
‫می‌خواستم تماشام کنه؟
‫چرا حتی خودم رو هم نمی‌شناسم؟
‫آخرین صحنه‌ست! برو تو کارش!
‫شیما؟
‫شرمنده؛ دارم می‌رم.
‫اینجا نیستن.
‫نمی‌تونن دور رفته باشن.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، ‫بازیِ کانچیکا-سنپای عالی بود.
‫بد شد که نتونستم بعد نمایش ‫باهاش حرف بزنم.
‫اون رو بده به من، یوهان.
‫نه برای این نیست.
‫نخواستم حرف بزنم.
‫تو هیچ‌وقت یکی از اون‌ها نمی‌شی.
‫این عواطف...
‫حسادته.
‫شرمنده، جمله‌هام یادم رفت.
‫نگران نباش!
‫با اون کارت جمع شد!
‫ریریکا! کریس!
‫اوه، سائوسکه! کارتون حرف نداشت!
‫از یه جشنواره مدرسه ‫انتظار این کیفیتو نداشتم.
‫ممنون.
‫گوش کن، ریریکا.
‫چندوقتی داشتم فکر می‌کردم.
‫آخرین نمایش الانا شروع می‌شه!
‫چیه؟ به‌نظر جالب میاد!
‫من...
‫فکر نکنم هیچ‌وقت بتونم کاری ‫که باهات کردمو جبران کنم.
‫جدی می‌گم.
‫ولی...
‫نمی‌خوام تو مسیر خودنابودی دنبالت کنم.
‫دیگه نمی‌خوام.
‫اگه بخوای گذشته رو فراموش کنی، ‫هرکاری برای کمک می‌کنم.
‫بهت قول می‌دم.
‫بخوای غر بزنی یا خودتو ‫خالی کنی، سر و پا گوشم.
‫حتی اگه وسط شب بیدارم کنی هم اشکال نداره.
‫ولی می‌دونی، من...
‫از زندگی مدرسه‌ای لذت می‌برم.
‫الان داره تو حیاط شروع می‌شه!
‫چی؟ پس باید بجنبیم!
‫ها؟
‫چی بلغور می‌کنی؟
‫هیچی جز "منو ببخش، دلم می‌خواد ‫خوشحال باشم." نشنیدم.
‫اصلاً حق خواستن همچین چیزی رو داری؟
‫درست... می‌گی.
‫ولی همینو می‌خوام.
‫باورم نمی‌شه.
‫هم تو، هم مامانت خودخواهید!
‫اصلاً بی‌خیال! هرکار دلت می‌خواد بکن!
‫ولی دیگه هیچ‌وقت ریختتو بهم نشون نده!
‫ریریکا.
‫ممنونم.
‫یالا، بیا بریم! کریس!
‫هی، ریریکا-سان؟ مثلاً هنرمندی ها.
‫ آ ـ آروم باش؛ آب می‌خوای؟
‫حتی خودمم می‌دونم... ‫همه‌ش تقصیر سائوسکه نبود!
‫قضیه رسوایی و از دست‌دادن شغلم...
‫بهم گفت که اونجا نیام، ‫ولی من بودم که دنبالش کردم!
‫ولی این انصاف نیست!
‫وقتی کنار منه، انگار ترجیح می‌ده ‫هرجای دیگه‌ای باشه.
‫بودن با دخترایی که از هیچی ‫خبر ندارن، خیلی براش راحت‌تره!
‫معلومه که به‌جای من اونا رو انتخاب می‌کنه!
‫من انقدر سرم شلوغ بود که ‫به‌زور راهنمایی رو رد کردم،
‫ولی اون می‌تونه بره دبیرستان نخبه‌ها
‫و از جشنواره‌ی مسخره‌ش لذت ببره.
‫اصلاً انصاف نیست!
‫ولی می‌دونی...
‫لازم نبود که بهش عذاب وجدان بدی.
‫در هرحال هیچ‌جایی نمی‌رفت.
‫اون همچین آدمی نیست.
‫بیشتر از این حرفا بهت اهمیت می‌ده.
‫تازه، تو همیشه منو کنار خودت-
‫تو اصلاً توی راهنمایی سر کار نمی‌رفتی.
‫اینکه نمره بد میاوردی، ‫تقصیر هیشکی جز خودت نیست.
‫خفه شو، خفه!
‫دوستان، از جشنواره مدرسه امسال لذت بردید؟
‫این دو روزِ فوق‌العاده، ‫بدون کمک شما امکان‌پذیر نبود.
‫واقعاً از همه شما متشکریم!
‫بعدی، کلامی از رئیس شورای دانش‌آموزی.
‫کازاکامی-کون!
‫کازاکامی!
‫اِهِم.
‫به همگی برای این دو روز ‫خسته‌نباشید می‌گم.
‫اینو همین الان شنیدید،
‫ولی تونستیم بدون هیچ مشکل بزرگی ‫به این رویداد پایان بدیم
‫این به لطف مسئولیت‌پذیری و ‫ابتکارعملِ تک تک شماست.
‫جشنواره مدرسه‌ی سوبامه غربی، ‫تاریخچه‌ی غنی‌ای داره،
‫و امیدوارم این‌یکی در اعماق قلب شما
‫به‌عنوان بخش باشکوهی ‫از جوونی‌تون به‌جا بمونه.
‫ختم کلام.
‫مجدد خیلی ممنونم!
‫خسته نباشید، بچه‌ها!
‫عالی بود!
‫خسته نباشید.
‫چرا گریه می‌کنی؟!
‫یه‌عالمه دلیل دارم!
‫مثل حس آزادی و موفقیت...
‫می‌فهمم، ولی قیافه رو...
‫دستمال می‌خوای؟
‫خودم دارم!
‫اصلاً درک نمی‌کنی.
‫آدم بااستعدادی مثل تو هیچ‌وقت نمی‌فهمه...
‫آره، گمونم نمی‌فهمم.
‫توی خانواده‌م، از‌مون انتظار ‫می‌ره که دانشگاه توکیو بریم.
‫همه فامیلام یا دکترن، ‫یا مهندس؛ قشنگ می‌زنه تو پر آدم.
‫من که نپرسیدم.
‫وقتی بچه بودم، توی تعطیلات دور هم جمع می‌شدیم؛ ‫اما وقتی بچه‌های بزرگتر اونجا بودن...
‫هیچ‌وقت نتونستم باهاشون بازی کنم.
‫همه‌شون تو خونه می‌موندن و درس می‌خوندن.
‫به رفیقام قول داده بودم ‫تو سال دوم فقط فوتبال بازی کنم،
‫ولی آسیب دیدم؛ ‫خیلی بااستعداد نیستم، نه؟
‫اما آخرشم می‌خواستم یه‌کاری ‫با زندگی دبیرستانیم کرده باشم.
‫شرمنده‌تم، تاکامینه.
‫اون «یه‌کاری»، همون رئیس شورا بودن بود.
‫نمی‌خواد باشی؛ یه انتخابات منصفانه بود.
‫خب اون که معلومه؛ ‫انگاری من بیشتر از تو خاطرخواه دارم!
‫نمی‌خوامش؛ می‌دم به تو.
‫نخسته!
‫و بعد...
‫قبل تعطیلی مراسم اهدا جایزه برگزار شد.
‫محبوب‌ترین کلاس رأی آورده، کلاس 2-1 بود.
‫و محبوب‌ترین رویداد باشگاهی رو هم ‫باشگاه تئاتر گرفت!
‫خیلی ممنونم!
‫شرمنده که انقدر برنامه‌ریز بدی بودم!
‫چی داری می‌گی؟ ‫تمام تلاشتو کردی!
‫کلی حرف بد هم بهتون زدم!
‫ممنون، ریوکو.
‫فکر می‌کردم از خجالت آب شیم، ‫اما خیلی خوش گذشت.
‫آره، باز بیا از این کارا بکنیم.
‫هی، می‌گم...
‫می‌شه منم سائوسکه صدات بزنم؟
‫چی شده یهویی؟ ولی باشه.
‫تو هم می‌تونی کنتی بهم بگی.
‫می‌شه شماها یه دستی برسونید؟
‫همین‌طور که همه عواطف‌مون رو حبس کرده بودیم...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جشنواره دبیرستان سوبامه غربی به اتمام رسید.
‫نخسته!
‫وای!
‫مثل اینه که یه گل خشکو سیراب کنی!
‫آآه، تموم شد! دارم می‌میرم...
‫قشنگ همه توجه‌ها بهت بودا.
‫آره، خیلی خفن بود.
‫حالا می‌شه انقدر نگید.
‫میتسومی، هنوز کارات تموم نشده، نه؟
‫آره، یه جلسه بعد این دارم.
‫کارای شورا واقعاً خیلی زیاده ها.
‫هی، چرا بعداً وقتی کارای میتسومی کمتر شد، ‫یه شب‌نشینی دیگه راه نندازیم؟
‫این‌بار خونه من.
‫قراره چیفون رو حَی و حاضر ببینیم.
‫من مشکلی ندارم...
‫کِی به‌نظرت بهتره؟
‫پس، وقتی امتحانا تموم شد چطوره؟
‫چه دیر!
‫ترم دو بیشترین منابع خوندنی رو داره.
‫می‌شه بعداً واقعیتو یادم بندازی!
‫بهتر نیست همون درس خوندنو بکنیم شب‌نشینی؟
‫من فکر کنم دوهفته دیگه بیکارم.
‫اوه، الانا دیگه باید برم.
‫فردا دربارش حرف می‌زنیم.
‫فردا... تمیزکاریه...
‫برو تو کارش، میتسومی.
‫هوم!
‫باید تا جا داریم بخوریم.
‫راست می‌گی.
‫ایواکورا-سان، خسته نباشی.
‫همچنین.
‫ما داریم می‌ریم جاناتان؛ ‫تو هم میای؟
‫یه دورهمی کوچیکه.
‫من راجع‌به برنامه تمیزکاری فردا یه جلسه دارم.
‫فقط اومدم یه پوشه بردارم.
‫آآه، چه بد.
‫فردا می‌بینمت.
‫خوش بگذره!
‫از گشنگی مردم!
‫چی بخوریم؟
‫الان حس‌شه صدتا تیکه پیتزا رو یه‌جا بخورم.
‫عمراً بتونی!
‫گوشت چطوره؟
‫فکر خوبیه! دسر توت‌فرنگی هم بگیریم؟
‫اوه، ایول.
‫میتسومی-چان.
‫شیما-کون؟ چیزی جا گذاشتی؟
‫آه، نه.
‫فقط گفتم شاید بتونم کمکی چیزی کنم.
‫ها؟ نه، نه!
‫واقعاً می‌گم، فقط یه جلسه‌ست.
‫برو با بقیه غذا بخور.
‫که این‌طور؛ پس فعلاً.
‫هوم، بای-بای.
‫پس چطوره وقتی فردا تمیزکاری‌مون ‫زود تموم شد، بیام کمکت کنم؟
‫اون که خیلی خوب می‌شه!
‫اگه وقتت خالی بود یه میس بده.
‫بهت می‌گم کجا بیشتر نیازت دارن.
‫باشه.
‫میتسومی-چان!
‫چیه؟
‫هیچی! فردا می‌بینمت!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شهری، باوقار، و مهربون.
‫خودم تعجب کردم که همچین ‫پسر باهوشی وجود خارجی داره.
‫اما امروز، یه‌جورایی شبیه... بچه‌ها می‌مونه؟
‫شیما-کون باید از چیزی که فکر می‌کردم عجیب‌تر باشه.
‫اما این یه‌جورایی...
‫یکم انگار خوشحالم می‌کنه!
‫آه.
‫هی!
‫اوه، چه جیگره!
‫من ایواکورا میتسومی هستم، پونزده ساله.
‫از یه‌شهر کوچیکِ حومه‌ی ‫استان ایشیکاوا به اینجا اومدم.
‫می‌خواستم یه مقام دولتی داشته باشم، ‫برای همین به یه دبیرستان توکیو اومدم.
‫دور خودم چرخیدم
‫کلی خراب کردم،
‫اما جاهای معرکه،
‫چیزهای با ارزش،
‫و آدمای فوق‌العاده‌ای پیدا کردم.
‫امروز، توکیو با یه آسمون پاییزی غریب، وسیع،
‫و سرزنده‌ای رنگین شده!
‫صحنه 12: درخشش
‫تالاپ
‫استراتژی مورچه‌خوار کوچک‌تر برای ترساندن
‫چگونه جانوران وحشت‌آفرینی می‌کنند
‫استراتژی مورچه‌خوار کوچک‌تر برای ترساندن
‫چگونه جانوران وحشت‌آفرینی می‌کنند
‫استراتژی مورچه‌خوار کوچک‌تر برای ترساندن
‫چگونه جانوران وحشت‌آفرینی می‌کنند
‫دستمال کریس
‫قرعه‌کشی
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫توی همچین دنیای کوچیکی
‫اون خنده خیلی تماشاییه
‫به قدری زیبا بود که
‫منو نجات داد
‫اگه لحظات زودگذر رو تکرار می‌کنیم
‫و با آینده‌ای پرتکاپو روبه‌رو می‌شیم،
‫مشکلی نیست اگه مردد باشی
‫بیا توی همه‌چیز باهم سهیم باشیم
‫خیره‌کننده‌ست
‫من چشمانم رو برمی‌گردونم
‫چون نمی‌تونم کلمه مناسبی پیدا کنم
‫که بتونه خوب توصیفت کنه
‫به آرومی
‫دارم محسور جنب و جوشت می‌شم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫اگه معنی واقعیِ آبی، عشقه
‫پس من عاشق شدم
‫یه نسیم ملایم، غروب خورشید
‫امروز یه روز خوب دیگه بود
‫با فراموشیِ تمام برنامه‌هایی که ریخته بودم
‫تا ایستگاه بعدی قدم می‌زنم
‫هرچی بیشتر می‌لغزم و می‌افتم
‫در دوباره بلند شدن بهتر می‌شم
‫از طریق حرف‌های صادقانه و صمیمانه
‫گرما در روحم نفوذ می‌کنه
‫در طی مسیر طولانی، زمزمه می‌کنم
‫دنیام یه معمای حل‌نشده‌ست
‫نهایت سرعت، روی انگشت و پاشنه‌پا، گام بلند
‫هرکدوم از ما متفاوت قدم می‌زنیم
‫همگی باهم با غروب خداحافظی می‌کنیم
‫همین‌طور که صبحی جدید طلوع می‌کنه
‫می‌خوام از این زندگی روزمره‌م حفاظت کنم
‫با یه جهش، پرش، و جست‌وخیز
‫فردا می‌بینمت