..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ظاهراً خوب خوابیدی.
‫اوهوم. این خزها خیلی گرم و نرمن.
‫کک داشت.
‫خب آخه، اعلاءترین خز رو داری.
‫بهترین محیط زندگی برای کک‌هاست.
‫انتظار نداشتم متوجه مرغوبیت این دم بشی! بزنم به تخته تیزبینی!
‫خب، تا حدی درسته.
‫دم نوک سفید من، مایه‌ی مباهاته.
‫و همین‌طور گوش‌های نوک‌تیزم.
‫گوش‌هام می‌تونن صدای پای حوادث رو ‫بشنون و انواع دروغ‌ها رو تشخیص بدن.
‫دوستان زیادی رو از خطر نجات دادن!
‫هولو گرگ خردمندِ یوئیتسو کسی نیست جز این‌جانب!
‫و اون بینی که انقدر بهش می‌نازی چی می‌گه؟
‫بهتره عجله کنی.
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫به‌زودی بارون می‌گیره.
چاشنی و گرگ
قسمت دوم گرگ موذی و موضوع جدی
‫سپاس خداوند بابت بخشندگی‌اش.
‫ایشون همراه‌تون هستن؟
‫همسرم هستن.
‫روی صورتش چندتا جای سوختگی هست، ‫برای همین در ملاءعام می‌پوشونتش.
‫که اینطور...
‫پس، من به اجناس‌مون سروسامون می‌دم و بعدش میام اتاق‌مون.
‫بارون خنک، درد سوختگی‌هامو کمتر کرده.
‫خزها روبه‌راه بودن دیگه، نه؟
‫اون خزها از بهترین سمورها به‌دست میان.
‫شاید موجود دیگه‌ای شبیه به من باشه که...
‫به کوهستانی که در اون زندگی می‌کنه، برکت و رزق و روزی میاره.
‫به قیمتِ...
‫به قیمت خوبی فروش می‌ره؟
‫این رو نمی‌دونم.
‫من که تاجر خز نیستم.
‫درسته.
‫اون گندم رو چیکار کنم؟
‫منظورت چیه چیکار کنی؟
‫می‌گم که، پوستشو بگیرم؟ یا همین‌طوری نگه‌ش دارم؟
‫خب، البته اگه واقعاً توی اون گندم زندگی می‌کنی.
‫تاوقتی که زنده‌م، اون گندم هیچ‌وقت نه خراب می‌شه و نه خشک.
‫اگه خورده، سوخته، دفن و با خاک قاطی بشه، ممکنه ناپدید بشم،
‫ولی پوست‌گیری و نگه‌داری‌ش نباید مشکلی ایجاد کنه.
‫پس بعداً پوستشو می‌گیرم و غلاتشو توی یه کیسه نگه می‌دارم.
‫نمی‌خوای پیش خودت نگه‌ش داری؟
‫خوشحال می‌شم. اگه بتونم دور گردنم ‫بندازمش که نور علی نور می‌شه.
‫اشکالی نداره کمی از گندم رو نگه داریم؟
‫می‌خوام به یه منطقه‌ی دیگه بفروشمش.
‫اکثر محصولات زراعی فقط توی منطقه‌ی خودشون رشد خوبی دارن.
‫فوراً خشک می‌شه. ارزششو نداره بابتش حتی به جاده بزنی.
‫حتی بعد از خیس‌آب شدن زیر بارون هم بوی بدی می‌دی!
‫به‌نظرم مرد جذابی هستی.
‫باید بیشتر به خودت برسی.
‫حدأقل انقدری به خودم می‌رسم که تأثیر بدی روی کارم نذاره.
‫خب، به‌نظرم ریش بهت میاد.
‫که اینطور؟ پس، تو هم متوجه جذابیت‌شون می‌شی؟
‫البته، ترجیح می‌دادم یکم بلندتر باشه.
‫این‌طوری...
‫لباس‌هامونو باید توی اتاق نشیمن خشک کنیم.
‫گمونم اونجا گرمه.
‫کسای دیگه‌ای هم جلوی آتیش جمع شدن.
‫حواست باشه به هویتت پی نبرن.
‫من هولو گرگ خردمندم!
‫سال‌ها پیش، فقط با این حالت سفر می‌کردم.
‫خیالت تخت.
‫ولی عمراً به ذهنم می‌رسید.
‫پنهون کردن «جای سوختگی‌های» روی صورتم از مردم.
‫خب، نظرت راجع‌بهش چیه؟
‫همچین سوختگی‌، بخشی از هویت واقعی‌م می‌شه.
‫درست مثل گوش‌ها و دمم، چیزی می‌شه ‫که فقط و فقط متعلق به منه.
‫که اینطور.
‫اوه. پس، از یورنز میاین؟
‫بله، اونجا نمک گیر آوردم و به یه دهکده‌ی دیگه بردمش.
‫اهالی دهکده درعوض بهم پوست سمور دادن.
‫سخت نیست از اینجا به یورنز برگردین؟
‫اینجاست که پختگی یه تاجر مفید واقع می‌شه.
‫نیازی نیست برگردیم.
‫چه جالب!
‫من در یورنز، توی تجارت‌خانه‌ای که نمک‌ها ‫رو خریدم، هیچ پولی پرداخت نکردم.
‫به این دلیل که توی یکی از شعبه‌های ‫همون تجارت‌خانه در شهر دیگه‌ای،
‫مقدار برابری گندم بهشون فروختم.
‫از اونجایی که پولی بابت گندم دریافت نکردم، ‫پولی هم بابت نمک پرداخت نکردم.
‫به عبارتی، بدون نیاز به تبادل پول، دو قرارداد فروش بستم.
‫اوه. چه پر رمز و راز!
‫این معامله‌ی نرخ ارز نامیده می‌شه،
‫و توسط تاجران، برای معامله کردن با مردمِ جاهای مختلف ابداع شده.
‫من توی شهری به‌نام پِرِنزو یه تاکستان دارم،
‫ولی تاحالا کسی به همچین روش غیرمعمولی،‌ باهام تسویه حساب نکرده.
‫به‌نظرت باید همچین روشی رو یاد بگیرم؟
‫نه، نیازی نیست.
‫به‌عنوان اربابی که صاحب یه تاکستانه،
‫همین‌که حواستون باشه یه تاجر موقع چونه زدن سرتون کلاه نذاره، کافیه.
‫هرساله سر این جروبحث راه میفته.
‫گفتید اسمتون لارنسه؟
‫اگه یه‌وقت به پرنزو اومدین، لطفاً یه سر به‌ خونه‌م بزنین.
‫قدم‌تون روی چشم ما جا داره.
‫چشم، خوشحال می‌شم.
‫خب، گمونم همسرم یکم خسته‌ست...
‫از حضورتون مرخص می‌شیم.
‫ الهی دوباره سر راه هم قرار بگیریم.
‫جناب، شما خیلی کاردرستید.
‫من صرفاً یه تاجر معمولی‌ام.
‫نه، نه! من خودمم اون زوج رو نشونه گرفته بودم،
‫ولی نتونستم فرصتی به‌دست بیارم.
‫ولی شما به راحتی تمام از پسش براومدید!
‫منم وقتی تازه شروع به کار کرده بودم، بقیه‌ی ‫تاجرها برام مثل هیولا به‌نظر می‌رسیدن.
‫حتی الانم، بیشتر از نصف‌شون هنوز هیولان. ‫فقط باید تمام سعی‌تو بکنی.
‫خب، این‌ باعث می‌شه خیالم راحت‌تر بشه.
‫اسم من زِرِن ــه.
‫یه تاجر تازه‌کارم.
‫لارنس هستم.
‫ایشون همراه‌تون هستن؟
‫همسرم، هولو هستن.
‫همراه خانوم‌تون سفر می‌کنید؟
‫باتوجه به اینکه چهره‌شونو کاملاً پوشوندین، ‫حتماً احترام زیادی براشون قائلید.
‫مطمئنم خدا بابت این رویارویی، ما رو سر راه هم قرار داده.
‫اجازه می‌دید یه نگاهی کنم؟
‫نه...
‫یه سفر، قبل از راهی شدن فرد، لذت‌بخش‌ترین چیز دنیاست.
‫ترسناک‌ترین ویژگی یه سگ، پارس کردنشه.
‫و زیباترین حالت زنان، زمانیه که از پشت نگاهشون کنی.
‫از سر برداشتن یه کلاه به این سادگی، ‫ممکنه وهم و خیال رو به راحتی از بین ببره.
‫هرگز نمی‌تونم همچین کاری در حق‌تون بکنم.
‫آه، خانوم‌تون حرف نداره.
‫من تموم زورمو می‌زنم که صرفاً ‫تحت‌ سلطه‌ش قرار نگیرم.
‫مطمئناً‌ خدا منو به سمت شما هدایت کرده.
‫چطوره، جناب؟
‫می‌شه لطفاً به حرفی که می‌خوام بزنم گوش بدین؟
‫چه بوی خوبی داره!
‫پنیر بز روی سیب‌زمینی پخته؟!
‫وایسا.
‫گندم؟
‫یه ریسمان چرمی دورش بستم که بتونی دور گردنت بندازیش.
‫هوم، ممنونم.
‫ولی...
‫این الان مهم‌تره! ‫وایسا!
‫بازم؟!
‫ریسمان چرمی و کیسه‌ی گندم.
‫حتی پنیر بز روی سیب‌زمینی هم مهمونت کردم.
‫بابت همه‌ی این‌ها، باید پول زیادی پرداخت می‌کردم.
‫مهم‌تر از همه، بهترین لباسم!
‫باید همه‌شو جبران کنی!
‫فقط همین؟
‫آره.
‫طعم سبزیجاتی که انسان‌ها پرورش می‌دن، ‫خیلی بهتر از آجیلی‌ـه که به‌زور پیدا می‌کنم.
‫عاشق اینم که توی آتیش می‌پزنشون.
‫گلوی آدم‌ها خیلی باریکه.
‫چه بد!
‫خب، گرگ‌ها غذاشون رو بدون جویدن می‌بلعن.
‫البته که این‌طوره.
‫ما فضای گونه نداریم.
‫نمی‌تونم وقت صرف جویدن بکنم.
‫هرچند، قبلاً شده سیب‌زمینی بپره تو گلوم.
‫ممکنه زیاد با من سازگار نباشن.
‫الان یادم افتاد، مگه تو نگفته بودی وقتی بقیه دروغ می‌گن می‌تونی تشخیص بدی؟
‫آره، کم‌وبیش.
‫دقیقاً تا چه حدی؟
‫خب، تا حدی که بتونم تشخیص بدم.
‫تو دمم رو تحسین کردی، درصورتی که ته دلت به این باور نبودی.
‫من همیشه راست نمی‌گم.
‫به‌هرحال، به‌تو بستگی داره که باورم کنی یا نه.
‫پس، بذار یه سؤال ازت بپرسم.
‫نظرت راجع‌به اون بچه چیه؟
‫بچه؟
‫اونی که روبه‌روی شومینه باهامون حرف زد.
‫عااا!
‫هردوی شما به چشم من بچه‌اید.
‫اگرچه تو فقط یه کوچولو بالغ‌تری.
‫اون بچه چی بهمون گفت؟
‫راستش، جناب،
‫بین مردم پیچیده که سکه‌ی نقره‌ای که در حال حاضر داره دست به دست می‌شه،
‫به‌زودی با سکه‌های نقره‌ای با درصد خلوص بالاتر جایگزین می‌شه.
‫اوه؟
‫ارزش سکه‌های نقرهٔ جدید با سکه‌های قدیمی یکی می‌مونه،
‫اما سکه‌های جدید در مبادله با ارز رایج کشورهای دیگه ارزش بالاتری پیدا می‌کنن.
‫به‌عبارت دیگه...
،‫اگر ما مقدار زیادی از سکه‌های رایج رو جمع کنیم
‫و اون‌ها رو با سکه‌های جدید، زمانی که در دسترس قرار گرفتن، مبادله کنیم،
‫می‌تونیم از تفاوت‌شون کلی سود ببریم.
‫همون‌طور که انتظار داشتم! خیلی سریع می‌گیرین چی می‌گم!
‫چی‌ می‌گین؟ من می‌تونم بهتون بگم سکه از کدوم نوعه.
‫در عوض، چطوره زمانی که یه سود حسابی کردین منم سهیم کنین؟
‫من فکر می‌کنم اون دروغ می‌گه.
‫هرچند نمی‌دونم دقیقاً راجع‌به کدوم بخش ممکنه دروغ گفته باشه.
‫که اینطور.
‫گمانه‌زنی ارز به خودی خود چیز غریبی نیست، ولی...
‫تو نمی‌دونی اون چرا باید راجع‌به همچین‌چیزی دروغ بگه.
‫درست می‌گم؟
‫وقتی کسی دروغ می‌گه، دلیلی که پشت دروغش داره از خود دروغ مهم‌تره.
‫حق با تو‌ـه.
‫خیلی طول کشید تا اینو متوجه بشم.
‫نیازی نیست با همچین چیزی خودت رو اذیت کنی.
‫هرچی باشه، تو هنوزم به چشم من یه بچه‌ای.
‫اگر من اینجا نبودم چیکار می‌کردی؟
‫اگر تنها بودم؟
‫اینکه اطلاعات درسته یا غلط رو کنار می‌ذاشتم.
‫و جوری رفتار می‌کردم انگار به پیشنهاد زرن علاقه‌مندم.
‫و چرا این‌کارو می‌کردی؟
‫اگر درست باشه من سود می‌برم.
‫اگه غلط باشه، به این معنی‌ـه که یه‌نفر نقشه‌ای زیر سر داره.
‫اگر به دقت بررسیش کنم، معمولاً به یه جور طرح پول‌سازی می‌رسه.
‫حالا که من بهت گفتم دروغ بوده چی؟
‫خب...
‫از همون اولم چیزی برای تردید وجود نداشت.
‫تو به‌ هر حال می‌خوای جوری رفتار کنی که انگار علاقه‌مند شدی.
‫انگاری این سیب‌زمینی‌های اضافه برای منن.
‫بالأخره من هولو گرگ خردمندم.
‫فکر کردی چندتا پیرهن بیشتر از تو پاره کردم؟
‫باشد که همسر عزیزم...
‫شهامت بیشتری داشته باشد!
‫خدایا.
‫صبح اول صبحی داشتی چیکار می‌کردی؟
‫زود بیدار شدم، واسه همین به خطبه‌هاشون گوش دادم.
‫همچین چیزی نظرتو جلب کرد؟
‫گاه‌ و بی‌گاه گوش دادنش جالبه.
‫در هر حال، به‌نظر میاد اهمیت بیشتری پیدا کردن.
‫کلیسا همیشه مهم بوده.
‫نه خیلی.
‫اوایل که من از شمال به اینجا اومدم انقدر مهم نبود.
‫لااقل،
‫اونا چیزهای اغراق‌آمیزی مثل «خدای یگانه جهان رو خلق کرد»،
‫و ما صرفاً اون رو «قرض گرفتیم» نمی‌گفتن.
‫طبیعت نمی‌تونه توسط کسی خلق شده باشه.
‫زمانی که کلیسا دست به اجرای همچین نمایش‌های طنزی زد، تعجب کردم.
‫این هم باید یکی از تغییرات دوره و زمونه باشه.
‫انگار دنیا خیلی تغییر کرده.
‫تو تغییر نکردی؟
‫پس مطمئنم زادگاهت هم تغییری نکرده.
‫دلداری کردن تو مایه‌ی ننگ گرگ خردمنده.
‫هی!
‫بجنب‌ بیا! چیکار داری می‌کنی؟!
‫جدی؟! هستی؟‍!
‫هرچند، نمی‌تونم جلو جلو پرداخت کنم.
‫تا زمانی که خزهام رو با پول تاخت نزدم، سرمایه‌ای ندارم.
‫پس، بیاید در بندرگاه پاتزیو همدیگه رو ملاقات کنیم و ‫یه قرارداد رسمی تنظیم کنیم!
‫زمانی که به پاتزیو رسیدین، لطفا بیاید به باری به اسم یورِند.
‫اونجا می‌تونید با من تماس بگیرید.
‫یورِند؟
‫بله، پس من اول می‌رم.
‫سفر به سلامت، جناب!
‫باهم سفر نمی‌کنیم؟
‫جاده‌ها گل‌آلود هستن.
‫اینجوری راه رفتن از سفر با گاری خیلی سریع‌تره.
‫نیازی نیست مجبورش کنیم یه گاری کند رو دنبال کنه.
‫درسته. تاجرها نسبت به وقت‌شون خسیسن.
‫وقت طلاست.
‫چه جمله‌ٔ جالبی.
‫وقت طلاست، ها؟
‫کشاورزهایی که صدها سال مراقب‌شون بودی هم نسبت به زمان‌شون حساسن.
‫حواست به چیه؟
‫اونا نسبت به زمان‌شون حساس نیستن.
‫نسبت به حس کردن حساسن.
‫متوجه نمی‌شم.
‫مثلاً...
‫وقتی سپیده‌دم رو احساس می‌کنن بیدار می‌شن،
‫و زمانی که احساس می‌کنن ظهر شده علف‌های هرز رو می‌کنن.
‫زمانی که بهار رو احساس می‌کنن جوانه‌های تازه‌سبزشده رو می‌کارن،
‫با احساس کردن تابستان از رشد محصولات لذت می‌برن،
‫با احساس پاییز برداشت رو جشن می‌گیرن،
‫و زمانی که زمستان رو احساس می‌کنن به انتظار بهار می‌شینن.
‫اونا به زمان اهمیتی نمی‌دن.
‫برای منم همینطوره.
‫کله‌ات خوب کار می‌کنه، ولی تو تجربه لنگ می‌زنی.
‫به عبارت دیگه، همینطور که سنت می‌ره بالا جا‌افتاده‌تر‌ می‌شی.
‫منظورت دقیقاً چند صد ساله؟
‫مشخصه مغزت خوب کار می‌کنه.
‫شاید واسه تو انقدر قدیمی شده که دیگه کم‌کم داره از کار میفته.
‫می‌دونی چرا ما گرگا به آدما حمله می‌کنیم؟
‫نه.
‫به‌خاطر اینه که می‌خوایم کله‌هاشونو بخوریم تا قدرت‌شون رو به‌دست بیاریم.
‫تو به چشم من جوجه‌ای بیش نیستی.
‫به گرد پام هم نمی‌رسی.
‫تاحالا شده گرگی بهت حمله کنه؟
‫شده.
‫حدوداً هشت بار.
‫هولناک بودن، مگه نه؟ ‫آره.
‫از دسته‌های سگ‌های وحشی قسر در رفتم، ولی گرگ‌ها...
‫واقعاً ترسناکن.
‫واسه اینه که آدم‌های زیادی رو خوردن و قدرت‌شون روـــــــ
‫بس ‌کن!
‫معذرت می‌خوام که گفتم مغزت داره از کار میفته.
‫پس،
‫لطفاً دیگه بس کن.
‫معذرت می‌خوام...
‫عصبانی شدی؟ ‫شدم.
‫برای همین دیگه راجع‌به همچین چیزی شوخی نکن.
‫بیا امشب نزدیکی اون منطقه بخوابیم.
‫گرگ‌ها فقط در بیشه‌زار زندگی کردن، درحالی که سگ‌های وحشی ‫در گذشته کنار آدم‌ها بودن.
‫این تفاوت بین دشواری گرگ‌ها و سگ‌هاست.
‫گرگ‌ها تنها توسط انسان‌ها شکار شدن.
‫انسان‌ها برای ما منشاء ترس هستن.
‫برای همین زمانی که وارد بیشه‌زارهامون می‌شن،
‫به این فکر می‌کنیم که چطور شکست‌شون بدیم.
‫این یعنی تو هم...
‫چیزهایی هستن که حتی منم قبول نمی‌کنم بهشون جواب بدم.
‫متأسفم.
‫حالا مساوی شدیم.
‫تو و من در دو دنیای کاملاً متفاوتی زندگی کردیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::
قسمت سوم بندرگاه و اغواگری شیرین ‫قسمت بعدی: «بندرگاه و اغواگری شیرین.»