‫چه شهر بزرگی!
‫اینجا پاتزیو‌ـه.
‫پادشاهی هم داره؟
‫اینجا شهر اشراف و بازرگان‌هاس. خبری از پادشاه نیست.
‫باورم نمی‌شه شهری با این همه آدم و بدون پادشاه وجود داشته باشه...
‫نیاز نیست صورتت رو مخفی کنی؟
‫صورتم؟
‫مردمِ پاسلوئه ممکنه از اینجا گذر کنن.
‫نمی‌دونم ممکنه بشناسنت یا نه.
‫اِه، منظورت این بود.
‫صدها سال تو اون روستا بودی.
‫داستان و افسانه‌ای درباره‌ات ندارن؟
‫دارن.
‫«هولو گه‌گاهی به شکل یک دختر زیبا ظاهر می‌شه.»
‫«به‌نظر میاد در اواسط نوجوانی‌ـه، با موهایی افشان، گوش‌های گرگ مانند،
‫و دمی به رنگ قهوه‌ای تیره که در انتها سفیده.»‍
‫«تا زمانی که ظاهرش رو مخفی نگه دارید،
‫وعده‌ٔ یک محصول پربار در سال بعدی رو می‌ده.»
‫اونا که تمام خصوصیاتت رو میدونن!
‫همم.
‫کسی متوجه من نمی‌شه.
‫خیلی وقته که منو فراموش کردن.
‫که‌اینطور.
‫هی، میگم.
‫اونا منو نمی‌شناسن دیگه، آره؟
‫منم به همین امیدوارم.
‫خب، مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
ادویه و گرگ
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت سوم بندرگاه و اغواگری شیرین
‫انگار کلی چیز‌های خوشمزه اینجاست!
‫چه سیب‌های خوبی.
‫مگه نه؟ انگار دارن می‌گن بیا منو بخور نه؟
‫آره.
‫درسته.
‫یکی از آشناهام روی معاملهٔ سیب سرمایه‌گذاری کرد.
‫بیشتر از نصف کل داراییش رو گذاشت وسط.
‫دارایی کل‌ـش ممکنه الان بیشتر از من باشه.
‫منم باید سرمایه‌گذاری می‌کردم.
‫آ-آره، خیلی حیف شد.
‫ولی قمار خطرناکی بود.
‫من ترجیح می‌دم روی یه کشتی تجاری سرمایه‌گذاری کنم.
‫کشتی تجاری؟
‫بازرگان‌هایی که باهم قرارداد دارن، پول‌هاشون رو ‫ می‌ذارن وسط تا یکی قرض کنن.
‫مقدار فضای انباری که می‌تونی استفاده کنی به مقدار ‫پولی که گذاشتی وسط بستگی داره.
‫چی شده؟ ‫سیبا...
‫می‌خوام چندتا سیب بخورم.
‫عه، مشکل این بود.
‫بفرما.
‫هرچندتا که دلت می‌خواد بخر.
‫آخه کی کل یه سکه‌ٔ نقره رو خرج سیب می‌کنه؟
‫خودت گفتی هرچندتا که بخوام می‌تونم بخرم.
‫حواست باشه خرج خودتو در بیاری.
‫تو که قبلاً وانمود کردی متوجه نشدی.
‫حتماً حس خوبی داره که انقدر واضح بدونی بقیه دارن به چی فکر می‌کنن.
‫منم یکی برمی‌دارم...
‫آخ!
‫واسه خودمن!
‫با پول من خریدیشون!
‫من هولو گرگ خردمندم. انقدر پول رو تو یه چشم‌به‌هم زدن درمیارم.
‫خب، ببینیم و تعریف کنیم.
‫اون سکهٔ نقره واسه جای خواب و غذای امشب بود.
‫سیب‌ها میوه‌ٔ شیطانن.
‫اونا پر از اغواگری‌های شیرینِ غیر قابل‌مقاومتن.
‫اگه تو گرگ خردمندی، چرا سعی نمی‌کنی به همچین ‫حرص و طمعی غلبه کنی؟
‫ممکنه خیلی چیزا رو به‌خاطر حرص و طمع از دست بدی، ‫ولی از خودداری هیچ سودی گیرت نمیاد.
‫ما خزها رو در تجارت‌خانه‌ی میلونه که اونجاست می‌فروشیم.
‫گمونم تو راهمون به اینجا ساختمون‌های بزرگ‌تری بودن.
‫این سومین تجارت‌خانه‌ی بزرگ اینجاست.
‫با این حال، این فقط یه شعبه از یه تجارت‌خانه‌ی با سابقهٔ خیلی بزرگه
‫که تو کشوری در جنوب قرار داره.
‫به عبارت دیگه، اونا بعضی اوقات اقلام رو با قیمت بالاتری می‌خرن،
‫تا تو بازار با غیربومی‌ها رقابت کنن.
‫بعلاوه...
‫«می‌تونن اطلاعات زیادی از شعب مختلف خودشون جمع کنن»، درسته؟
‫از اونجایی که اونا یه تجارت‌خانه‌ی‌ برون‌مرزی رو اداره می‌کنن،
‫باید نسبت به تغییرات بازار ارز حساس باشن...
‫د-دقیقا...
‫می‌خوام اطلاعاتی که اون مرد جوان به اسم زرن بهمون داد رو بررسی کنم.
‫به تجارت‌خانه‌ی میلونه خوش‌اومدین.
‫خیلی شلوغه.
‫تقریباً زمان سفر عظیم ما به شمال رسیده.
‫تعداد کالاهایی که به رووین‌هایگن برده و آورده شدن خیلی زیاد بوده.
‫هیچ‌کس نمی‌خواد فرصت‌های پول‌ساز رو هدر بده.
‫درست می‌گید.
‫خب، امروز چطور می‌تونیم در خدمتتون باشیم؟
‫قبلاً از من گندم خریدید. امروز می‌خوام یه مقدار پوست خز بهتون بفروشم.
‫درهای ما همیشه به‌روی تجارت بازه. بفرمایید از این طرف.
‫ممنونم که امروز به تجارت‌خانه‌ی ما سر زدید.
‫جناب کرفت لارنس هستید، درسته؟
‫لطفاً لارنس صدام کنید.
‫باعث افتخاره که هنوز اسم من رو از سه سال پیش خاطرتون دارید.
‫نه، نه. نفرمایید.
‫شنیدم امروز قصد فروش پوست‌های خز رو دارید.
‫بله. امروز هفتادتا خز سمور اعلاء دارم.
‫چه خزهای عالی‌ای.
‫محصولات زراعی امسال پربار بودن، برای همین پوست سمور زیادی گیرمون نیومده.
‫مطمئنم سر همهٔ کشاورزان امسال با کار مزرعه گرم بوده.
‫با این حال، من تونستم این مقدار پوست خز اعلاء رو جمع کنم.
‫فوق‌العاده‌ان.
‫پس، از اونجایی که ما قبلا با شما معامله داشتیم،
‫۱۳۲ سکهٔ نقره ترنی چطوره؟
‫خب، سخت می‌شه خزهایی با این کیفیت پیدا کرد.
‫امیدوار بودم روابط‌مون رو از طریق این معامله محکم‌تر کنیم...
‫تجارت‌خانه‌ی ما هم به‌دنبال همین امره.
‫پس، با درنظر گرفتن روابط آیندهٔ ما...
‫نظرتون درباره ۱۴۰ سکهٔ نقره چیه؟
‫بله، پس بیاید...
‫لطفاً یه لحظه من رو ببخشید.
‫چی شده؟
‫من چیزی راجع‌به بازار نمی‌دونم. قیمت چجوریاس؟
‫خیلی خوبه.
‫پس، قیمت براتون قابل‌قبوله؟
‫۱۴۰ سکهٔ نقره ترنی!
‫همین رو فرمودین؟
‫عا، بله.
‫عرض کردم ۱۴۰ سکهٔ نقره ترنی.
‫الحق که شما تاجری با استعدادهای استثنایی هستید.
‫ببینم، برای همینه که جوری وانمود می‌کنید انگار متوجه نشدین؟
‫در این صورت، نمی‌تونیم انقدر راحت شما رو دست‌کم بگیریم.
‫مـ-معذرت می‌خوام. من چیزی رو از قلم انداختم؟
‫ارباب، لطفاً از این زورگویی‌ها اجتناب کنید.
‫هـ-همچین قصدی نداشتم.
‫بی‌زحمت بهشون بگو.
‫حتماً، ارباب.
‫قربان، لطفاً این خزها رو بو بکشید.
‫خب؟
‫این بوی میوه‌است؟
‫بله، جنگل‌ها هم امسال بار میوه‌ٔ زیادی داشتن.
‫این‌ها خزهای سمورهایی هستن که تو همچین جنگلی زندگی کردن.
‫اونقدر شکم‌هاشون رو با غذاهای خوب پر کردن
‫که بدنشون شروع به تراوش بوی شرین کرد.
‫درسته!
‫این پوست‌های سمور از اعلاء‌ترین‌های بازارن.
‫بدن‌ـشون اونقدر سفت و محکم بود که دو مرد هیکلی نیاز شد تا ‫پوستشون رو جدا و آماده‌شون کنن.
‫سعی کنید خز رو بکشید.
‫محکم‌تر!
‫نظرتون چیه؟
‫مثل یه جونور درنده مقاومه.
‫می‌تونه مثل آفتاب بهاری شما رو گرم کنه، و از رطوبت بارون جلوگیری کنه.
‫از اینا مهم‌تر، این رایحه.
‫تصور کنید این در بین لباس‌های دیگه‌ای که
‫از پوست سمور معمولی که بو می‌ده دوخته شدن چقدر می‌درخشه.
‫مطمئنم می‌تونید اون‌ها رو با قیمت بی‌نظیری بفروشید.
‫حالا.
‫لطفاً دوباره بفرمایید با چه قیمتی خریدارشون هستین؟
‫خب، در این صورت...
‫۲۰۰ سکهٔ نقره ترنی چطوره؟
‫سه سکهٔ نقره در عوض هر پوست چطوره؟
‫که می‌شه ۲۱۰ سکه.
‫ارباب، تجارت‌خانه‌های دیگه چطور؟
‫قـ-قبول می‌کنم! لطفاً با ۲۱۰ سکه به من بفروشیدشون!
‫قیمت‌شون اینه، ارباب.
‫بـ-باشه.
‫شراب واقعاً حرف نداره!
‫نمی‌خوای بری بالا؟ مهمونه منه.
‫تو قبلاً بازرگان بودی؟
‫چیه؟ با اون نمایشم غرورتو جریحه‌دار کردم؟
‫فقط از همون روشی استفاده کردم که بازرگان زیرکی که اومده بود ‫روستا ازش استفاده کرد.
‫از خودم درنیاوردمش.
‫ولی من هیچ وقت متوجه‌اش نشدم.
‫چندین‌بار بهشون دست زدم و اصلاً متوجه بوی میوه نشدم.
‫خب، اون به‌خاطر سیب‌هایی بود که من قبلاً خریدم.
‫این که یعنی...!
‫«تقصیر خودشه که گول حقه رو خورده».
‫خب، دیگه انقدرم نامردی نمی‌کنم...
‫ولی مطمئنم وقتی از وجود همچین روشی خبردار بشه ‫تحت‌تاثیر قرار می‌گیره.
‫خب، احتمالاً حق با توـه.
‫کسایی که به‌خاطر گول خوردن راحت عصبی می‌شن هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسن.
‫یه حرفه‌ای واقعی از شکست خوردن تحت‌تاثیر قرار می‌گیره.
‫اینا به کنار، کاری که می‌خواستی رو انجام دادی؟
‫فعلاً.
‫ولی به‌نظر می‌اومد هیچ اطلاعی از کشوری که
‫سکه‌های نقره‌اش تازه ضرب شده باشه ندارن.
‫تجارت‌خانه‌ی میلونه هم به‌نظر نمی‌اومد چیزی رو مخفی کنه...
‫خب، مهم‌ نیست چه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه داستان زرن باشه،
‫من تا زمانی که پولم نپره و پیش برم مشکلی ندارم.
‫به‌سلامتی دیدار دوباره‌مون!
‫ساکهٔ خوبی‌ـه.
‫حتماً روی پوست‌های خزتون حسابی سود کردین.
‫بگی نگی. ‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫شما هرچی بیشتر پول بذارید، من سود بیشتری می‌کنم.
‫این حرفا بسه.
‫تو گفتی در ازای اطلاعات، که کدوم سکه قراره با درصد نقره بیشتر ضرب بشه،
‫سهمی از سود من می‌خوای.
‫درست می‌گم؟
‫بله.
‫مطمئنی این اطلاعات صحت دارن؟
‫خب، اولاً...
‫من از روی اطلاعاتی که از یه شهر معدنی ‫که قبلاً ساکنش بودم به دستم رسیده، این حدس رو زدم.
‫به‌نظرم این اطلاعات تاحدودی قابل‌اطمینان هستن.
‫اما، خب...
‫دادوستد هیچ‌وقت مسجل نبوده و نیست.
‫درسته.
‫تصمیم داشتم اگه با اطمینان حرف زدی، دست رد به سینه‌ت بزنم.
‫همچین معامله‌ی شیرینی، برام شک‌برانگیز می‌بود.
‫خب، چقدر سهم می‌خوای؟
‫آه بله، ده سکه‌ی نقره‌ی ترنی بابت اطلاعات...
‫و ده درصد از سودتون رو می‌خوام.
‫چه محافظه‌کارانه.
‫والا اگه خدای نکرده آخرسر ضرر کردین، من مسئولیتی گردن نمی‌گیرم.
‫در ازای نگه داشتن ده درصد،
‫امیدوارم احیاناً اگه ضرر کردین، ‫برای فسخ قرارداد،
‫پس دادنِ ده‌ سکه‌ی نقره‌تون کافی باشه.
‫که اینطور.
‫تاریخ تسویه، سه‌روز قبل از بازار بهاره‌ی بزرگ سال آینده باشه.
‫به‌نظرم این پیش از پایان امسال عملی می‌شه.
‫ظرف شیش ماه؟ خوبه.
‫پس، بی‌زحمت اگه می‌شه فردا ‫ توی دفتر اسناد عمومی، قرارداد ببندیم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، به امید سود کلان!
‫به امید سود کلان!
‫سکه‌ی نقره‌ی فاروم!
‫اشتباهه. اون یه سکه‌ی نقره‌ی مارین تقلبی‌ــه.
‫مگه این‌یکی نیست؟
‫اون یه سکه‌ی نقره‌ی جشن میلاد مقدس میتزفینگ ــه.
‫وقتی ازشون استفاده کردی، یاد می‌گیری چطوری تشخیص‌شون بدی.
‫بعد از برطرف شدن خماری‌ت، ادامه می‌دیم.
‫نه! یه‌بار دیگه!
‫چاره‌ای نیست. به‌دقت گوش کن.
‫سکه‌ی نقره‌ی ترنی، سکه‌ی نقره‌ی فیلینگ، سکه‌ی نقره‌ی ایلید،
‫سکه‌ی نقره‌ی لوته، سکه‌ی نقره‌ی مارین تقلبی،
‫سکه‌ی نقره‌ی فاروم، سکه‌ی نقره‌ی پادشاه کچلی لامباردو،
‫سکه‌ی نقره‌ی کلیسای میتزفینگ، ‫سکه‌ی نقره‌ی کلیسای میتزفینگ تقلبی،
‫سکه‌ی نقره‌ی میتزفینگ مقدس،
‫و سکه‌ی نقره‌ی جشن میلاد...
‫خوابم... میاد.
‫تصمیم عاقلانه‌ای گرفتی.
‫هوم. چرا انقدر انواع مختلف ازش هست؟
‫همون‌طور که پادشاهی‌های جدید پدید میان و سقوط می‌کنن،
‫اشخاص بانفوذ و کلیسا دائم انواع جدیدی از سکه می‌زنن.
‫علاوه‌بر اون، قلب سکه هرگز متوقف نمی‌شه.
‫سکه‌های نقره‌ی لوته، دراصل ‫سکه‌های نقره‌ی ترنی تقلبی نامیده می‌شدن...
‫اطلاعات مفیدی بود.
‫خیلی ممنونم.
‫جناب، امیدوارم کلی پول و پله به جیب بزنین.
‫امیدوارم تا ابد زیبا بمونین،‌ خانم!
‫تا تهش پرسروصدا بود...
‫خب، سکه‌ی نقره‌ی مدنظر کدومه؟
‫این‌یکی. سکه‌ی نقره‌ی ترنی.
‫سکه‌ای کاملاً معتبر توی این منطقه‌ست.
‫معتبر؟
‫آره. چند صد نوع ارز وجود داره،
‫و مقدار نقره و طلاشون اغلب اوقات تغییر می‌کنه.
‫ارزش یه سکه خیلی بیشتر از نقره یا طلای درونشه.
‫از این رو، برای دادوستد کردن، لازمه که بهشون اعتماد داشت.
‫که اینطور.
‫خب، برداشتت ازش چیه؟
‫مطمئن نیستم، ولی یه فکرهایی درموردش دارم.
‫می‌خوام از اون بخورم.
‫خب، چی متوجه شدی؟
‫داستانش اگه در رابطه با سکه‌های نقره‌ی ترنی ‫باشه، ممکنه حقیقت داشته باشه.
‫این یه سکه‌ی نقره‌ی فیلینگ ــه.
‫درصد بالایی نقره داره و توی بازار محبوبه.
‫می‌شه سکه‌ی رقیب ترنی درنظر گرفتش.
‫در هر دوره‌ای، ارزش یه سکه،
‫همیشه به قدرت اون کشور بستگی داره.
‫اگه ارزهای خارجی، بازار یه کشور رو قبضه کنن،
‫کشور از حیث اقتصادی، گرفتار می‌شه.
‫حکم شکست خوردن توی جنگ رو داره.
‫به عبارتی،
‫احتمالش می‌ره که برای شکست دادن رقیب‌شون، ‫دارن مقدار نقره‌ی توی سکه‌هاشون رو افزایش می‌دن.
‫آره.
‫برای همین، برخلاف تصور تو، شاید زرن لزوماً دروغ نمی‌گه.
‫خب، گوش‌های منم اشتباه می‌کنن.
‫چیه؟ خیال کردی دلخور می‌شم؟
‫آره.
‫البته، ممکنه عقیده‌ای که نسبت بهم داری، ناراحتم کنه.
‫کجا داری می‌ری؟ ‫پل.
‫اونجا یه آشنا دارم که صراف ــه.
‫راستش، تشخیص صحیح خلوص یه ارز، کار سختیه.
‫با این‌حال، علت افزایش و کاهش محبوبیت ارزهای به‌خصوص،
‫اینه که مردم نسبت به تغییرات خلوص نقره و طلا حساسن.
‫انقدری که یه تغییر جزئی به‌نظرشون خیلی بزرگ میاد.
‫برای همین، همیشه وقتی یه ارز دستخوش تغییر بزرگی می‌شه،
‫یه‌جور شاخص وجود داره.
‫لازم نیست همه‌ی این‌ها رو الان حفظ کنی.
‫طی ماه‌ پیش‌رو، کم کم بهت توضیح‌شون می‌دم.
‫به عبارت دیگه...
‫وقتی‌که ضراب قصد داره تغییر بزرگی ‫توی خلوص یه سکه ایجاد کنه،
‫با تغییرات جزئی شروع می‌کنه تا ببینه واکنش بازار چیه، درسته؟
‫آ ــ آره، یـ ــ یه‌چیزی توی همین مایه‌ها.
‫مشتاق دیدار، وایز.
‫لارنس!
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم. اسم شریف‌تون چیه؟
‫اسم من هولوــه...
‫هولو. چه اسم زیبایی!
‫هی...
‫نظرتون چیه توی مغازه‌ی من مشغول به کار شین؟ ‫و چه بسا خانم خونه‌م بشید...
‫یه صراف با ارزهای مختلف زیادی سروکار داره، درسته؟
‫شناخت چندانی ازشون ندارم.
‫فدای سرتون! می‌تونم یادتون بدم! ‫اوقات شیرینی باهم سپری می‌کنیم!
‫وایز، می‌خواستم راجع‌به موضوعی باهات صحبت کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام یه سکه‌ی نقره‌ی ترنی جدیداً ضرب‌شده ببینم.
‫قدیمی‌ترین تا جدیدترین.
‫هیچ فرقی نکرده.
‫حتی کسایی مثل من که هر روز سروکارشون ‫با پوله، هیچ تغییری رو متوجه نشدن.
‫نظرت چیه ذوبش کنیم و بعد بررسی‌ش کنیم؟
‫زده به سرت. نمی‌تونم همچین کاری بکنم!
‫می‌شه منم ببینمشون؟
‫متوجه چیزی شدی؟ ‫البته، بفرمایین!
‫چه مرد نابکاری هستین.
‫انقدر زیبایید که دست خودم نبود.
‫خب، لطفاً ببینید.
‫راه نداره.
‫من ده‌ها ساله که صرافم و با این‌حال ‫نمی‌تونم صرفاً ازطریق صدا خلوص سکه رو تشخیص بدم.
‫شنیدم بعضی‌ آدم‌ها می‌تونن تشخیص بدن، ‫ولی حتی اون داستان‌ها هم افسانه‌ن.
‫خب؟ فهمیدی؟
‫اصلاً نفهمیدم.
‫کاریش نمی‌شه کرد. کاریش نمی‌شه کرد.
‫نقره رو بی‌خیال شو و به‌جاش یه شام مهمونم باش.
‫چه مرد جالبی بود.
‫اون یه زن‌باز تمام‌عیاره.
‫خب؟ خلوصش بیشتر شده بود؟ یا کمتر؟
‫می‌بینم خوب یاد گرفتی با گول زدن ملت ازشون جواب بگیری.
‫دیدم گوش‌هات تکون خوردن.
‫کنار تو نمی‌تونم بی‌احتیاطی کنم.
‫تعجب کردم که چیزی نگفتی.
‫خب، به این طریق خواستم ازت تشکر کنم.
‫از من؟
‫یکم قبل حسودیت شده بود، مگه نه؟
‫بابت این تشکر کردم.
‫لازم نیست نگرانش باشی.
‫مردا همه یه‌مشت نادون حسودن.
‫و زنا نادون‌هایی‌ان که با این چیزها خوشحال می‌شن.
‫دنیا مملو از احمق‌هاست.
‫سکه‌های نقره چطور بودن؟
‫تغییرشون خیلی تدریجی بود، ‫ولی صدای سکه‌های جدید خفیف‌تر بود.
‫خفیف؟ پس خلوص‌شون داره پایین میاد...
‫که یعنی زرن دروغ می‌گفت.
‫اگه خلوص نقره یا طلا افزایش پیدا می‌کرد، مثل آب خوردن می‌شد سود کرد.
‫فقط کافی بود همه‌ی سکه‌های قدیمی رو بخری و ‫با سکه‌های جدید طاق‌شون بزنی.
‫ولی اگه خلوص پایین اومده،
‫حتی اگه از قبل خبردار باشی، به این راحتی‌ها نمی‌تونی پول دربیاری...
‫می‌تونی وقتی ارزش‌شون کمتر شد، همه‌شونو بخری،
‫ولی برای همچین کاری، نیاز به سرمایه‌ی اولیه داری،
‫و بعیده بشه ظرف شش‌ماه سودی کرد...
‫عقلم به جایی قد نمی‌ده. زرن قصد داره ‫چطوری از این ماجرا منفعت کنه؟
‫شاید گول خوردی.
‫گول خوردم؟ منظورت اینه که ده سکه‌ی نقره‌م رو بالا کشید؟
‫نه. اگه ارزش نقره‌ی ترنی کاهش پیدا کنه،
‫اون وروجک ده سکه‌ی نقره رو بهت پس می‌ده.
‫در بدترین حالت، هیچ پولی کاسب نمی‌شه.
‫از طرفی، اگه ارزشش افزایش پیدا کنه،
‫ده درصد از سود، بدون ریسک کردن پولی، نصیبش می‌شه.
‫حتی اگه سودی نکنه، ضرری هم نمی‌کنه.
‫متوجه منظورت شدم.
‫سه‌سوته می‌شه به افکار انسان‌ها پی برد.
‫باورم نمی‌شه. همچین اشتباه بچگونه‌ای کردم...
‫منتها...
‫عادیه که خلوص نقره افت کنه؟
‫نه، معمولاً توجه ویژه‌ای برای حفظِ...
‫سطح خلوص یه سکه‌ی نقره ‌می‌شه.
‫ما به یک‌باره توی همچین زمانی، اطلاعاتی ‫درمورد خلوص یه سکه به دستمون رسید.
‫واقعاً یه تصادفه؟
‫ما گرگ‌ها گاهی اوقات موقع شکار طعمه، از یه درخت بالا می‌ریم.
‫چشم‌اندازمون رو تغییر می‌دیم. ‫جنگل از بالای یه درخت متفاوت به‌نظر می‌رسه.
‫باید چشم‌اندازمو تغییر بدم؟
‫شاید این وسط،‌ اون وروجک شیاد واقعی نباشه؟
‫اون وروجک ممکنه نیازی برای دریافت مستقیم سود از ما نداشته باشه.
‫ممکنه کسی ازش خواسته باشه که ‫با این معامله سراغ بقیه بره.
‫که اینطور! ‫فهمیدم.
‫چطوری می‌شه با سکه‌ی نقره‌ای که ‫ارزشش روبه‌کاهشه، پول درآورد!
‫مثل اینکه چیزی فهمیدی.
‫بیا بریم!
‫کجا؟
‫به تجارت‌خانه‌ی میلونه!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::
قسمت چهارم تاجر عاشق‌پیشه و وداع مهتابی ‫قسمت بعدی: ‫تاجر عاشق‌پیشه و وداع مهتابی.