‫رحمت و برکات خداوندِ در بهشت بر تو باد.
‫در امان ایزدیِ روح زمین.
‫به سخن پروردگار عالمیان که در باد زمزمه می‌کند گوش فرا ده،
‫و همچو گوسفند که علف را می‌جود، ‫در خیراندیشی ارواح تعمق کن.
‫چوپان، گوسفند را هدایت می‌کند، ‫و ایزد، چوپان را هدایت می‌کند.
‫چوپان به مشیت الهی، در راه راست قدم برمی‌دارد.
ادویه و گرگ
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببخشید که بهت مشکوک شدیم.
قسمت هشتم همسفر و اخبار نگران‌کننده
‫تو قطعاً چوپان خوبی هستی.
‫می‌شه از چوپانی که درسایه‌ی مشیت الهی ‫فرصت دیدار باهاش نصیب‌مون شد،
‫خواهش کنم برای بی‌خطری سفرمون دعا کنه؟
‫خوش‌حال می‌شم.
‫پالتی میس توئه‌لو مورو.
‫لو اسپین‌زیو تیلاتّو کول.
‫خیلی ممنونم.
‫منم که باید تشکر کنم.
‫پس، با اجازه.
‫ببخشید، دارین می‌رین به رووین‌هایگن؟
‫بله، از پوروسون میایم.
‫چرا از این جاده اومدین؟ منظورم اینه که...
‫راجع‌به گرگ‌ها نشنیدین؟
‫شنیدیم.
‫مسئله اینه که عجله داریم.
‫که اینطور.
‫مشکلی هست؟ ‫هـــــــــه؟
‫آه، خیر...
‫خب...
‫لطفاً بگو.
‫یا نکنه چیزی احتیاج داری؟
‫راستش، من...
‫می‌خواستم بدونم مایلین منو به خدمت بگیرین...
‫خب،‌ همون‌طور که ملاحظه می‌کنی، ما تاجرهای دوره‌گردیم و گوسفندی نداریم.
‫ولی از تکلیفت ممنونم...
‫نــ ــ نه،‌ منظورم این نیست.
‫من یه چوپانم.
‫خب، من می‌تونم علاوه‌بر پرورش گوسفند، گرگ‌ها رو هم فراری بدم.
‫اگه من رو به خدمت بگیرین، می‌تونم درطول سفرتون، ‫از نزدیک‌شدنِ گرگ‌ها جلوگیری کنم.
‫خب...
‫نظرتون چیه؟
‫درمورد اون چوپان چه نظری داری؟
‫هوم. من نازترم.
‫منظورم قیافه‌ش نیست. قابلیت‌هاش رو می‌گم.
‫قابلیت‌هاش؟
‫قابلیت‌هاش به‌عنوان یه چوپان در چه حده؟
‫به حرف‌هامون گوش می‌دادی، مگه نه؟
‫پس من اینجا چی‌ام.
‫تو جای خودتو داری.
‫ولی اون هم می‌تونه فرصت‌های تجاری جدیدی برامون فراهم کنه.
‫آه. به‌خاطر این نمی‌گم که شیفته‌ی زیبایی‌ش شدم.
‫چون به‌هرحال، تو خیلی از اون نازتری.
‫قبول شدی، ولی به‌سختی.
‫خب، در چه حد توانمنده؟
‫اگه بخوام، می‌تونم گوسفندهاشو شکار کنم.
‫ولی به‌راحتی جلوی پیش‌روی گرگ‌های عادی ‫رو می‌گیره، حتی اگه گله‌ای حمله کنن.
‫اون توی نگه‌داری از سگش، فوق‌العاده ماهره.
‫چوپان‌های شیطون سگ‌های باهوشی دارن و باهم کار می‌کنن.
‫خیلی جوونه. اینکه چقدر درآینده رشد می‌کنه، نگرانم می‌کنه.
‫شاید بهتر باشه گربه رو دم حجله بکشم...
‫گرفتم. ممنون.
‫هی. ‫هوم؟
‫واقعاً می‌خوای به کار بگیریش؟
‫اینقدر از چوپان‌ها بدت میاد؟
‫اگه بحث علاقه مطرح بود، باید بگم ازش خوشم نمیاد.
‫ولی، منظورم چیز دیگه‌ای بود.
‫می‌خوام بدونم واقعاً با این قضیه مشکلی نداری.
‫یعنی چی؟
‫اگه به کار بگیریش، سه‌تایی باهم سفر می‌کنیم.
‫مشکلی با این موضوع نداری؟
‫خب، تقریباً دو روز طول می‌کشه که به رووین‌هایگن برسیم.
‫فایده‌ای نداره؟
‫از نظر فایده و ضرر نمی‌گم.
‫خب، ببخشید، مجبوری تا یه‌مدت باهاش بسازی.
‫با چی باید بسازم؟
‫منظورم اینه...
‫صرفاً می‌خوام ببینم یه چوپان می‌تونه ‫از ما دربرابر گرگ‌ها محافظت کنه یا نه.
‫می‌دونی تا دو روز باهاش سر کنی دیگه، نه؟
‫اشکالی نداره، ولی مشکل اصلی این نیست.
‫خب، بدم نمی‌گی...
‫اگه بدون‌احتیاط با دیگران سفر کنیم، ‫ریسک لو رفتنم بالا نمی‌ره؟
‫عجب.
‫احتمالاً می‌خواستی همچین چیزی ازم بشنوی؟
‫«دلم می‌خواست فقط خودمون دوتا سفر کنیم...»
‫احمق.
‫نه، من...
‫از دست تو.
‫خب، مطمئناً با دو روز چیزی نمی‌شه.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫اشکالی نداره.
‫چــ ــ چیزه...
‫چهل تریه خوبه؟
‫اگه تمام حملات گرگ‌ها رو مهار کنی، یه مبلغ اضافه پرداخت می‌کنیم.
‫خــ ــ خیلی ممنونم.
‫منم که باید تشکر کنم.
‫می‌تونم اسمت رو بپرسم؟
‫آه، بــ ــ ببخشید.
‫نورا آرندت هستم.
‫اِنک.
‫خیلی‌وقته چوپانی می‌کنین؟
‫پنج‌سال بیشتر نمی‌شه.
‫سگ گله‌- آه، اِنک رو خودت بزرگ کردی؟
‫نه، پیداش کردم.
‫به‌خاطر اِنک بود که چوپان شدم.
‫قبل از اون چیکار می‌کردی؟
‫توی یه پناهگاه نیازمندان زندگی می‌کردم.
‫که اینطور.
‫ولی همیشه دلم می‌خواست کاری برای خودم داشته باشم.
‫بخت باهام یار بود که اِنک رو پیدا کردم.
‫وقتی دیدمش، بدنش کثیف و پر از زخم بود.
‫کار گرگ‌ها بود؟
‫نه، گمونم کار راهزن‌های کوهستان یا سربازهای مزدور بود...
‫یه عصا رو با دندون‌هاش گرفته بود و ‫زیر صخره‌ی کوچیکی روی یه تپه از ترس کز کرده بود.
‫عجب.
‫ولی، این اولین‌بار بود که یه چوپان ‫بهم پیشنهاد داد درطول سفرم ازم محافظت کنه.
‫هـــــــــــه؟
‫چوپان‌ها معمولاً از این‌ کارها نمی‌کنن.
‫آه، خب...
‫هوم؟
‫یه‌نفرو می‌خواستم که باهاش صحبت کنم...
‫درکت می‌کنم. ‫و...
‫می‌خوام یه خیاط شم.
‫آه، پس واسه تعرفه‌های صنفی به پول نیاز داری؟
‫آره، محافظت از تاجرها سود بیشتری ‫نسبت به نگه‌داری از گوسفندها برات داره.
‫مطمئنم سختته سر چراگاه جنگ و دعوا کنی.
‫درسته.
‫چوپان‌های دیگه، چراگاه‌های امن‌تر رو از قبل گرفتن.
‫پس، تنها جاهایی هم که باقی موندن، پر از گرگن...
‫بله.
‫گرگ‌ها خیلی دردسرسازن.
‫و همین‌طور مکار و آب‌زیرکاهن.
‫ممکنه حرف‌هامونو بشنون، پس ترجیح می‌دم پشت‌سرشون حرف نزنم.
‫درسته.
‫چیزه، ببخشید. دیگه وقتشه استراحت کنم...
‫آه، یادم نبود.
‫الان دیگه وقت خواب چوپان‌هاست.
‫بله.
‫الان باید بخوابم تا شب مراقب گوسفندها باشم.
‫پس، همین‌جا چادر می‌زنیم.
‫تو انقدری مهارت داری که از پس نگه‌داری گوسفندهای بیشتری بربیای.
‫نه، من به همین تعداد کم هم راضی‌ام.
‫نمی‌تونم از عهده‌ی گوسفندهای بیشتری بربیام...
‫کارفرمات احتمالاً زیاد عاقل نیست.
‫چرا برای کس دیگه‌ای کار نمی‌کنی؟
‫هــــــــه؟ ‫برای کس دیگه‌ای کار کنم؟
‫چطور می‌تونم...
‫ببخشید. تاجر بودن باعث می‌شه ناخودآگاه ‫به همه‌ی مسائل از دید سود و ضرر نگاه کنم.
‫آه، نــ ــ‌ نه...
‫چیزه... ‫بله؟
‫می‌گم، عجیب نیست که بری برای یه‌نفر دیگه کار کنی؟
‫ببخشید که سؤال می‌کنم، ولی احیاناً کارفرمات کلیسا نیست؟
‫هــــــــــه؟
‫چــ ــ‌ چرا.
‫کلیسا کار باثباتی پیشنهاد می‌ده، مگه نه؟
‫بله.
‫واقعاً خوش‌شانسم.
‫اعضای کلیسا گوسفندهاشون رو به من سپردن،
‫و خیلی هم دربرخود باهام باملاحظه بودن.
‫که اینطور.
‫در این‌صورت، احتمالاً‌ لازم نباشه ‫بری برای کس دیگه‌ای کار کنی.
‫اینطور فکر می‌کنین؟
‫آره.
‫درسته دستمزدش کمتره،
‫ولی تاوقتی خدا ما رو به حال خودمون رها نکرده، کلیسا پابرجاست.
‫دست کم، از کار بیکار نمی‌شی و از پس خورد و خوراکت برمیای.
‫درست می‌گید...
‫خب، من پیش تاجرانی که تو رووین‌هایگن می‌شناسم ازت تعریف می‌کنم خانم نورا.
‫خداوند هیچ‌وقت داشتن شغلی در کنار شغل اصلی رو منع نکرده.‍
‫ممنونم!
‫کار مشکلی به‌نظر میاد.
‫خب، رسیدگی روزانه به دم مهمه.
‫عـــــــا، منظورت اون دختره جوون بود.
‫اسمش نورا آرندت‌ـه.
‫هــ ــ هوی وایسا!
‫واسه همین اول از تو پرسیدم.
‫حتی نمی‌تونم دمم رو با آرامش شونه کنم.
‫نمی‌تونستی توی گاری انجامش بدی؟
‫اگه تو گاری خودمو شونه می‌کردم...
‫اگه می‌کردی؟
‫شما دوتا خوب باهم گپ می‌زدین.
‫خب، اون می‌خواست با یکی حرف بزنه.
‫دلیلی نداشت قبولش نکنم، داشت؟
‫تازه چندوقتی بود با یه دختر عادی حرف نزده بودم...
‫تو حتی متوجه نشدی که اون خوشش نمیاد باهات حرف بزنه.
‫ها؟
‫خب، اینم اشکالی نداره.
‫اگه تو نگاه اول عاشقم می‌شدن،
‫لذت تجربه‌ی برانگیخته شدن احساسات کسی نسبت به خودمو ‫از دست می‌دادم.
‫آدم چرب‌زبونی‌ام مگه نه؟
‫ا ـــ اصلاً شبیه تو نیست!
‫هوی، خیلی داری می‌خندی.
‫هعی...
‫آخ چقدر خندیدم.
‫الان حالت بهتره؟
‫آره. تو یه برگ برنده‌ی حسابی داری.
‫خب، خوشحالم که کج‌خلقیت از بین رفته.
‫ها؟ کج‌خلقی؟
‫چون نمی‌تونستی دمت رو شونه کنی بی‌حوصله بودی.
‫عــــــــــا، راست می‌گی.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫انقدر خندیدم که اهمیت دادن به همچین چیزهایی احمقانه به‌نظر میاد.
‫جداً؟ ‫دیگه باید هیزم جمع کنم.
‫هی، تو.
‫چـ ــ چی شده؟
‫هر چند وقت یه باری یکم گوسفند خام می‌چسبه.
‫نظرت چیه؟
‫اگه می‌خوای شوخی کنی، یه چیزی بگو که بتونم بهش بخندم.
‫اون‌طرفه.
‫این چهل تُریه‌ای که قولش رو داده بودم.
‫ولی ارزش این سکه‌ها بیشتره...
‫این یه سرمایه‌گذاری‌ـه.
‫سرمایه‌گذاری؟
‫اگر من با یه چوپان ماهر آشنا بشم،
‫ممکنه زمان تجارت پشم، فرصت‌های پول‌ساز حیرت‌آوری گیرم بیاد.
‫خیلی ممنونم.
‫فقط می‌تونی از افرادی که از همین جاده‌ای که ازش اومدیم ‫می‌گذرن، محافظت کنی؟
‫چیزه، تا کاسراتا و پروسون می‌تونم برم.
‫آه، و همینطور لامترا.
‫لامترا؟
.‫برای رسیدن به اون شهر، یا باید از یه جنگل خطرناک عبور کنی
‫یا از یه راه فرعی طولانی بری.
‫راه فرعی رو نمی‌گم.
‫می‌تونم درخواست‌های از راه جنگل رو هم قبول کنم.
‫عالیه.
‫اونجا انقدر خطرناکه که می‌گن حتی شوالیه‌ها هم از ترس می‌لرزن.
‫اگه بتونی تا لامترا بری، شانس خوبی برای پیدا کردن مشتری داری.
‫از کمک‌تون خیلی ممنونم.
‫خب پس، ما از اون دروازه وارد می‌شیم.
‫حالا یعنی اون ترشی‌های هلوی عسلی چه مزه‌ای دارن.
‫دل تو دلم نیست.
‫هنوز یادته؟
‫می‌خوای بزنی زیر حرفت؟
‫اگه برای فروش نذاشته باشن که نمی‌تونم بخرم.
‫درست می‌فرمایید.
‫مجوز عبور. ‫بفرمایید.
‫از پروسون؟ چی آوردید؟
‫بیست دست زره.
‫زره؟ از پروسون؟
‫بـ ــ بله.
‫اونا رو از تجارت‌خانه‌ی لاتپارون گرفتم. مشکلی هست؟
‫درسته،‌ شبیه زره‌های اوناست.
‫می‌خواید مالیات رو با پول نقد پرداخت کنید یا کالاهای فروشی؟
‫با کالاهای فروشی.
‫تصمیم زیرکانه‌ای‌ـه.
‫با یک دست از اون زره‌ها پرداخت کنید.
‫زره‌های پروسون چیز کمیابی‌ هستن؟
‫نه. این شهر همیشه محتاج زره‌ـه.
‫خیلی از زره‌ها باید از پروسون وارد بشن.
‫ممنونم.
‫مشکلی هست؟
‫نه، چیزی نیست.
‫مقامات دولتی هرجا هم که بری بدقلقن.
،‫انگار از این فکر که یه تاجر دوره‌گرد ساده پول زیادی به جیب بزنه
‫خوششون نمیاد.
‫خب اشکالی نداره.
‫ما فقط باید اینا رو بفروشیم و سودمون رو جمع کنیم.
‫آره!
‫راستی.
‫چیه؟
‫من گشنمه‌ام شده.
‫خوشمزه‌اس!
‫یه لیوان دیگه!
‫به روی چشم!
‫بفرمایید! دوتا آبجو!
‫ساکه خوشمزه‌اس.
‫چه شهر خوب و سرزنده‌ای! مگه نه؟
‫درعوضش، اینجا نمی‌تونی بی‌احتیاطی کنی.
‫به‌هیج‌وجه با شوالیه‌ها و تاجران اینجا دردسر درست نکن.
‫خیالت تخت!
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫تجارت‌سرا.
‫هوی، دور دهنت کثیفه.
‫هی! بهتره اینو یادت بمونه ‌ها!
‫ولی...
‫فایده‌ی اومدن من با تو چیه؟
‫من می‌خوام به نوشیدن تو میدون ادامه بدم.
‫خطرناکه همینجوری تنهات بذارم.
‫هوم. من خوشگلم خب!
‫خطرناکه تنهام بذاری.
‫با خوشگلیت نمی‌تونی همه‌ی سرباز‌های کلیسا و شوالیه‌های مقدس رو ‫تحت‌تاثیر قرار بدی.
‫نمی‌تونم بذارم مست کنی و دم و گوش‌هات رو بین مردم بندازی بیرون.
‫پس اونجوری نهایت استفاده رو از موقعیت می‌بریم.
‫من می‌گیرمت تو دهنم و از شهر فرار می‌کنیم.
‫شنیدم بیماری دخترتون خوب شده؟
‫بله، همه‌ش به لطف خداست.
‫شوهر منم اخیراً حال خوشی نداره.
‫این که خیلی بده. باید از کشیش بخوای هرچه زودتر براش دعا کنن.
‫کلیسا تنها چیزی‌ـه که واقعاً می‌تونی بهش باور داشته باشی.
‫خب، تجارت‌سرا دیگه چیه؟
‫اداره‌ی یک کسب‌وکار سرشار از خطرات و حوادثه.
‫شوالیه‌ها با زره از خودشون محافظت می‌کنن،
‫ولی ما تاجرها با ارتباط‌مون با بقیه مردم از خودمون حفاظت می‌کنیم.
‫ما به این می‌گیم انجمن تاجران.
‫من عضوی از انجمن تاجرانی هستم که متشکل از تاجران زادگاهمه.
‫تجارت‌سرای اینجا شعبه‌ای از اون انجمنه.
‫مثل خونه‌ی دومم می‌مونه.
‫خب، اینجا وایسا.
‫چی؟
‫نمی‌خواستی منو ببری تو و به رخ رفیقات بکشی؟
‫واسه اون باید اول باهات ازدواج کنم.
‫جشن عروسی زادگاه من خیلی سخته. هنوزم می‌خوای بیای؟
‫زود میام.
‫اگه همین‌جا سربه‌زیر منتظر بمونی برات نون قندی می‌خرم.
‫عین بچه‌ باهام رفتار نکن!
‫پس نون نمی‌خوای؟ ‫می‌خوام.
‫هی، انگار یه تاجر بی‌عرضه اومده سر بزنه.
‫کسی که این ساعت بیاد قصد پول درآوردن نداره.
‫یه تاجر بزرگ می‌تونه بدون اینکه کفش‌هاشو خاکی کنه پول دربیاره.
‫فقط با جوهر سیاه یکم سر انگشت‌هاش رو کثیف می‌کنه.
‫تمام روز توی بازار چرخیدن کاری‌ـه که تاجران درجه سه انجام می‌دن.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫چرب‌زبونی شدی واسه خودت.
‫به خونه خوش‌اومدی، پسرم.
‫لطفاً نگو پسرم.
‫چی داری می‌گی؟!
‫همه‌ی اعضای انجمن بازرگانان روون پسر دختر‌های من هستن.
‫تازه، می‌دونم که تو بعضی وقتا که تو هوای آزاد می‌خوابی، ‫جات رو خیس می‌کنی.
‫می‌خوای زمانی رو که لرزون لرزون درآمد حاصل از فروش رو قاپیدی،
‫تا با دوستات بری فاحشه‌خونه رو یادت بندازم؟
‫باشه! باشه!
‫من کرفت لارنس، پسر جیکوب تارانتینوی کبیر هستم.
‫خب، کرفت.
‫از برگشتت به خونه‌ات تو رووین‌هایگن یک سالی می‌گذره.
‫اینجا تجارت‌خانه‌ی رِمریو‌ـه؟
‫بله. امرتون چیه؟
‫تاجری به نام لارنس از اینجا بازدید کرده؟
‫همونطور که می‌بینید، ما هیچ بازدیدکننده‌ای نداشتیم، ‫چه برسه به یک تاجر.
‫پس، اگر پیداش شد، این رو بهش بگید.
‫اخباری از تجارت‌خانه‌ی لاتپارون در پروسون براش هست.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
قسمت نهم عسل شیرین و زره تلخ ‫قسمت بعدی: عسل شیرین و زره تلخ