‫خب، چرا همچین موقعی اومدی سر بزنی؟
‫می‌خواستم یه گواهی‌نامه بگیرم که نشون بده عضو این انجمنم.
‫امیدوارم زودتر تاجری بشی
‫که اسمش به‌تنهایی لرزه به جون بقیه بندازه.
‫وگرنه...
‫تو برو!
‫اون دختر تو یه چشم بهم زدن ولت می‌کنه.
‫نه، تو برو!
‫اون یه جور سرمایه‌گذاری‌ـه.
‫فایده‌ی سرمایه‌گذاری روی یه دختر شهری چیه؟
‫اگه چیزی واسم نداشت سرمایه‌گذاری نمی‌کردم.
‫حرف‌های گنده می‌زنی!
‫راستی. هیچ‌کدوم از تاجرا نمی‌خوان به لامترا برن؟
‫اگه دختر چوپانه تو فکرته بیخیال شو.
‫ها؟
‫کلی آدم با همین فکر تو بودن.
‫ولی هیچ‌کس نمی‌خواست اون دختر رو به‌عنوان محافظ استخدام کنه.
‫می‌دونی چرا؟
‫کلیسا؟
‫اون تنها کسی‌ـه که می‌تونه بدون اینکه صدمه ببینه ‫تو اون منطقه پرسه بزنه.
‫نیازی نیست که من بهت بگم کلیسا چه احساسی درموردش داره، هست؟
‫اگه با اون درگیر بشی، اوضاعت با کلیسا حسابی قاراشمیش می‌شه.
‫البته، می‌دونم پری دوست‌داشتنی‌ای مثل نورا مدل موردعلاقه‌اته.
‫خب، این گواهی‌نامه خطاب به تجارت‌خانه‌ی خاصی‌ـه؟
‫بله، تجارت‌خانه‌ی رمریو.
‫رمریو؟
‫مشکلی هست؟
‫آره، حالا وقتی برسی اونجا خودت می‌بینی.
‫بفرما.
‫خیلی ممنونم.
‫انجمن تاجران روون تحت حفاظت سنت لامباردوسه.
‫امیدوارم موفق باشی.
‫این معامله رو که تموم کنم، یه ساکه‌ی خوب برات می‌خرم.
‫کیش. کیش.
ادویه و گرگ
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت نهم عسل شیرین و زره تلخ
‫بریم... ‫آره...
‫چه بامزه.
‫اونا گفتن من به زیبایی‌ـه گل رزم.
‫خیلی باهاشون گرم نگیر.
‫کارآموز‌های صنعتگر عین سگ‌های گرسنه می‌مونن. آخر می‌قاپنت.
‫اگه بقاپن، باز میای نجاتم بدی؟
‫آره، بازم نجاتت می‌دم.
‫بازم، آخرش من کار نجاتو انجام دادم.
‫نمی‌دونم چه‌جور چیزی در عوضش انتظار داری،
‫ولی فعلاً می‌ذارم روم سرمایه‌گذاری کنی.
‫شنیدی؟
‫گوش‌های خوشگلم کلمه به کلمه رو شنیدن.
‫انگار از اون چوپانه خیلی خوشت اومده.
‫به‌خاطر ظاهر پوست و استخونش بود؟
‫یا اینکه زندگی سختی داره؟
‫البته من که فقط یه سرمایه‌گذاری هستم...
‫یه‌لحظه وایسا ببینم!
‫چیزهایی که یعقوب می‌گه فقط مدل احوال‌پرسیش با مردمه!
‫اینطوری نیست که... ‫چطوری؟
‫د-درسته که به‌نظر من نورا دختر خوبی‌ـه،
‫و من از صحبتی که باهاش داشتم بدم نیومد.
‫ولی به این معنی نیست که من تو رو کمتر دوست دارم ‫یا همچین چیزی!
‫من فقط داشتم یکم اذیتت می‌کردم...
‫فکر نمی‌کردم انقدر خالصانه جواب بدی.
‫خیلی خوشحال شدم!
‫هرچند...
‫مردا همه عین همن.
‫هرچی که دوست داشته باشن می‌گن.
‫پس، چطوره به‌جاش نشونم بدی؟
‫شوالیه‌ها سپر و شمشیرشون رو به دست بقیه می‌سپارن تا ‫صداقت‌شون رو نشون بدن.
‫حالا تو که تاجری، چطوری صداقتت رو نشون می‌دی؟
‫خب...
‫اون ترشی‌های هلوی عسلی...
‫برام چی می‌خری؟
‫هـ-هوی!
‫بهتر از اینا می‌تونستی انجامش بدی!
‫تو بهم گفتی با ناز درخواست کنم.
‫گفتم صادقانه درخواست کنی!
‫نگفتم از حقه‌های زیر میزی استفاده کنی!
‫ولی بامزه بودم مگه نه؟
‫هرچند تو بامزه‌تر بودی.
‫جان؟!
‫هوی، حالا انقدر عصبانی نباش.
‫حرف‌هات واقعاً خوشحالم کرد.
‫حتی با این وجودم ازم عصبانی‌ای؟
‫باشه. ‫عصبانی نیستم.
‫راضی شدی؟
‫جدا شدن خوب نیست.
‫می‌تونم دستت رو بگیرم؟
‫آره. اگه جدا شیم دردسر می‌شه.
‫ببخشید، پدر!
‫موضوع چیه؟ ‫آمم...
‫می‌خواستم گوسفندها رو برای چِرا...
‫به منطقه‌ای ببرم که یکم امن‌تر باشه.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫ها؟
‫خداوند به تو قدرتی بخشیده که گرگ‌ها رو مهار کنی.
‫بهش ایمان نداری؟
‫شغل تو هم توسط خداوند بهت محول شده.
‫لطفاً به تلاشت ادامه بده.
‫چـ-چشم...
‫انگارکیفت کوکه.
‫هر تاجری که سودش تو راه باشه کیفش کوک می‌شه.
‫اما، وقتی شکارچی اسیر طعمه‌اش می‌شه بیشترین آسیب‌پذیری رو داره.
‫تجارت تاجران با شکار طعمه یکی نیست.
‫خرید اعتباری بود درسته؟
‫این یعنی در حال حاضر تو بدهکاری، درسته؟
‫اگه بدونی یه چیزی فروش می‌ره، بهتر نیست حتی اگه بدهکار بشی بخریش؟
‫اگه همین‌ کار رو با سیب‌ها می‌کردم،
‫یه بنده‌خدایی انقدر می‌خوردشون تا برم زیر بار قرض.
‫نادون.
‫در هر صورت، بدهکار بودن با طبیعت من سازگار نیست.
‫حتی با اینکه الان تا خرخره بدهکاری؟
‫اگر می‌خوای بهت پس بدم، باید خوشحالی‌مو تضمین کنی.
‫بله، بله. تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫فقط باید کالاهایی که خریدیم رو به تجارت‌خانه‌ی اینجا بفروشیم.
‫چیزی برای نگرانی وجود نداره.
‫همه‌جا سرزنده و شادابه.
‫فصل کاری‌ـه بالاخره.
‫بوی ترشی هلوی عسلی به مشامم نمی‌رسه.
‫گفتم که چیز کم‌یابی‌ـه.
‫یه راهب اینجا رو می‌گردونه؟
‫اگر اینطوری بود حداقل صدای دعا می‌شنیدیم.
‫هرچند، صدای قرچ‌قرچ خوردن اون پای انقد زیاده،
‫که گوش‌های فوق‌العاده‌ات ممکنه دعا رو نشنیده باشه.
‫چه طعنه‌ی ماهرانه‌ای.
‫با این‌حال، حداقل می‌تونم صدای آدمایی که داخلن رو بشنوم.
‫کسی داخله؟
‫آره.
‫البته، فضا خیلی ناخوشایند به‌نظر می‌رسه.
‫خب، اگه این بیرون وایسم هیچ اتفاقی نمیفته.
‫اگه محصول رو نفروشم پولی گیرم نمیاد.
‫همونطور که من اگر این پای گوشت رو نخورم قوت نمی‌گیرم.
‫اون قرار بود برای قوت گرفتن من باشه.
‫عه؟ می‌خواستی بخوریش؟
‫بفرما.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هنوز روز استراحت نرسیده، اینجا چه خبره؟
‫خب، فقط...
‫امروز به شهر اومدید؟
‫نه، چند روزی هست که رسیدم.
‫البته، عجله‌ی خاصی هم ندارم.
‫یه روز دیگه میام.
‫شما جناب لارنس هستید؟
‫خودتون هستین.
‫می‌خواستید زره‌هایی که از تجارت‌خانه‌ی لاتپارون آوردید بفروشید، درسته؟
‫از کجا می‌دونستید؟
‫تجارت‌خانه‌ی لاتپارون دیروز عصر اینجا اومد،
‫تا به ما خبر بده که بدهی‌تون به ما منتقل شده.
‫چه خبره؟
‫به‌نظر میاد که شما از کاهش شدید قیمت‌های اخیر زره‌ها بی‌اطلاع هستید.
‫حالا که اعزام به شمال متوقف شده،
‫زره عملاً بی‌ارزش شده.
‫به‌عبارت دیگه،
‫همراه شما حالا به تجارت‌خانه‌ی ما پول زیادی بدهکاره.
‫به بیان ساده،‌ اون ورشکست شده.
‫چی گفتی؟!
‫برام توطئه چیدن!
‫ما هردو بر اساس چنین قراردادهایی زندگی می‌کنیم.
‫درک می‌کنید دیگه؟
‫البته جناب رمریو.
‫من هم یک تاجر هستم.
‫جناب لارنس، زمان خرید در تجارت‌خانه‌ی لاتپارون،
‫چهل‌وهفت و سه‌چهارم سکه‌ی لومیونه با مهلت پرداخت به شما قرض داده شده.
‫این چیزی‌ـه که ما از شما می‌خوایم پرداخت کنید.
‫در غیر این صورت،
‫ما از انجمن تاجران روون می‌خوایم تا بدهی رو از طرف شما تقبل کنن.
‫بله.
‫خب پس،‌ مهلت پرداخت پس‌فرداست،
‫پس می‌تونیم دو روز کامل صبر کنیم.
‫حالا می‌خواین با زره‌هاتون چیکار کنین؟
‫جاهای دیگه هم بازارش همین‌قدر کساده...
‫خیر، هرطور شده به قیمت بالایی می‌فروشمشون.
‫تا دو روز دیگه، حسابم رو صاف می‌کنم.
‫مورد قبول‌تون هست؟
‫بله، منتظرتون می‌مونیم.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫بریم.
‫خــ ــ خب، جریان چیه؟
‫بار گاری‌مون پشیزی نمی‌ارزه.
‫که اینطور.
‫فرار می‌کنی؟
‫نه، شبکه‌ی اطلاعاتی تاجرها عملاً ‫دست کمی از چشمان خدا نداره.
‫هرجایی هم که بریم،
‫اگه هرگونه تجارتی بکنیم، فوراً شناسایی‌مون می‌کنن.
‫بعدش دیگه مجبور می‌شم تجارت رو ببوسم بذارم کنار.
‫ولی، همه می‌دونن یه حیوان زخمی محکوم به خورده‌شدنه و ‫دست آخر چیزی جز یه‌مشت استخون ازش باقی نمی‌مونه.
‫می‌خوای دست روی دست بذاری تا این اتفاق بیفته؟
‫البته که نه!
‫فقط باید ظرف دو روز پول کافی برای ‫صاف‌کردن حسابم به‌دست بیارم!
‫می‌تونم یه شروع تازه داشته باشم.
‫من هولو گرگ خردمندم. قطع به یقین به کارت میام.
‫آره، تو همین‌که جلوی اشتهات رو بگیری، کمک بزرگیه.
‫صدبار گفتم خرج غذام رو درمیارم.
‫شوخی کردم بابا.
‫حالت بهتر شده.
‫درصورت لزوم، به شرافتم قسم، ‫هرطور شده فراری‌ات می‌دم.
‫حتی اگه لازم بشه، از قدرت این گندم استفاده می‌کنم.
‫بهم قول دادی که من رو ببری به جنگل‌های شمالی.
‫نمی‌تونم اجازه بدم اینجا گیر بیفتی.
‫آره، مطمئن باش سر قولم می‌مونم.
‫و...
‫اگه واقعاً‌ کار به اونجا کشید، شاید ازت خواستم نجاتم بدی.
‫بسپارش به من.
‫خب، حالا چیکار می‌کنی؟
‫فعلاً، برمی‌گردم به انجمن تاجران روون.
‫آره، شاید کمکی از دست رفقای هم‌دیارت براومد.
‫پس باید توی مهمان‌سرا منتظرم بمونی...
‫به چشم تو من گرگی‌ام که...
‫وقتی هم‌سفرش توی دردسر افتاده، در آرامش ‫توی یه مهمان‌سرا می‌شینه و دمش رو برس می‌کشه؟
‫نه، ولی...
‫همچین فکری کردی؟
‫نه، ولی مسئله این نیست.
‫خب، مسئله چیه؟
‫انجمن تاجران، وطن یه تاجره.
‫متوجه هستی که بردن یه زن به اونجا چه معنی داره، مگه نه؟
‫پس براشون شفاف‌سازی کن.
‫چطوری می‌خوام شفاف‌سازی کنم؟
‫بابا بگو یه زوج عاشقیم!
‫خیلی‌خب، لطفاً باهام بیا.
‫حتماً.
‫بهشون می‌گم تو شریک کاری منی.
‫هیچ حرف بی‌موردی نمی‌زنی.
‫باشه.
‫خب، اول باید راجع‌به چی بپرسم؟
‫اولین و مهم‌ترین سؤالم اینه که این خانم زیبا که همراهته کیه؟
‫بعد از چندتا معامله، شرکای کاری شدیم.
‫کاری؟
‫توی شعبه‌ی پاتزیوی تجارت‌خانه‌ی میلونه،
‫تونست خزهایی رو که قیمت‌شون 140 نقره ترنی ‫تعیین شده بود، به قیمت 210 نقره ترنی بفروشه.
‫بهت که گفتم تاوقتی یه‌چیزی منفعتی ‫برام نداشته باشه، توش سرمایه‌گذاری نمی‌کنم.
‫تصمیم داشتم اگه زن و شوهر بودین،
‫متقاعدتون کنم از هم طلاق بگیرین.
‫ولی به‌ندرت مردهایی مثل تو هم پیدا می‌شه.
‫هــــــــــه؟
‫یه‌روزی، یه زیباروی وصف‌ناپذیری کنارشون ‫دارن و به‌نظر... باهم کنار میان.
‫ولی، هیچ‌وقت راجع‌به اون زن حرف نمی‌زنن ‫و منم هیچ‌وقت راجع‌بهش ازشون سؤال نمی‌کنم.
‫خب، بنا به گفته‌ی کتاب‌های مقدس نباید ‫یه جعبه‌ی اسرارآمیز رو با بی‌محابایی باز کنی.
‫تصمیم عاقلانه‌ایه.
‫خب حالا، بهتره بریم سر اصل مطلب.
‫بذارید ببینم درست فهمیدم.
‫تو از تجارت‌سرای لاتپارون زره خریدی.
‫چهل‌وهفت و سه‌چهارم سکه‌ی لومیونه ‫در این بهشون قرض داشتی،
‫و اون بدهی به تجارت‌سرای رمریو منتقل شد.
‫درسته؟
‫اگرچه به‌نظر میاد تجارت‌سرای لاتپارون زیرآبت رو زده،
‫اما دلم به حالت نمی‌سوزه.
‫بوی پول کلان به مشامت رسید و این اشتباهو کردی. درست می‌گم؟
‫همون‌طوره که گفتید...
‫دستبرد. بیماری. جراحت.
‫در چنین شرایطی، انجمن تاجران با کمال میل...
‫حاضره برای کمک بهت دست به هرکاری بزنه.
‫ولی این قضیه فرق می‌کنه.
‫به عبارت دیگه، خودت باید بدهی‌ات رو صاف کنی.
‫بله...
‫متأسفانه، نمی‌تونم لطفی در حقت بکنم.
‫درواقع، من جایگاه فعلی‌ام رو مدیون برخورد سفت‌وسختم هستم.
‫البته.
‫حتی منم اگه بین یه‌نفر و بقیه فرق می‌ذاشتید، عصبانی می‌شدم.
‫علاوه بر این، اعضای انجمن ممکنه به عضو دیگه‌ای پول قرض ندن.
‫صدالبته، خود انجمن هم نمی‌تونه پولی بهت قرض بده.
‫الگوی خوبی برای دیگران نمی‌شم.
‫می‌دونم.
‫فقط دو روز مهلت داری.
‫تجارت‌سرای رمریو هم بعد از سرمایه‌گذاری ‫ناموفق‌شون توی زره، تحت‌فشار قرار دارن،
‫برای همین، مطمئنم می‌خوان اون پول رو هرچه زودتر ازت بگیرن.
‫به عبارت دیگه، فردا نه پس‌فردا...
‫خبر شکستت به گوش همه می‌رسه و منم مجبور می‌شم بازداشتت کنم.
‫می‌دونی بعدش چه اتفاقی میفته؟
‫اگه چهل‌وهفت سکه‌ی لومیونه رو تا دو روز دیگه ‫جور نکنم و بهشون پس ندم،
‫فردایی نمی‌بینم.
‫چرا.
‫فردایی می‌بینی.
‫صرفاً تاریک و دردناک و ناگوار می‌شه.
‫برای پس‌دادن چهل‌وهفت لومیونه، می‌تونی...
‫تا ده‌سال یه قایق راه دور رو پارو بزنی.
‫همچنین می‌تونی توی یه معدن گودال حفر کنی.
‫ولی انجام این‌کارها بدون جراحت یا بیماری...
‫این‌طور نیست که دلم بخواد بمیری.
‫لطفاً این رو درک کن.
‫کیفر گناه باید داده بشه. ‫من صرفاً دارم یه عرف رایج رو به جا میارم.
‫بله...
‫اگه کمکی از دستم بربیاد، دریغ نمی‌کنم.
‫بهت اعتماد دارم، پس سریع بازداشتت نمی‌کنم.
‫تا اون‌موقع هرکاری از دستت برمیاد، بکن.
‫بابت ملاحظه‌تون خیلی متشکرم.
‫هر کسب‌وکاری همیشه مشکلات غیرمنتظره‌ای به همراه داره.
‫بعضی اوقات فقط وقتی در مضیقه قرار می‌گیری، می‌تونی ببینیشون.
‫برو و تا پای جون بجنگ.
‫هرطور شده بدهی‌م رو صاف می‌کنم.
‫حالا چیکار می‌کنی؟
‫قدر دو روز آزادی دارم.
‫اول می‌خوام یه کاری رو امتحان کنم.
‫بدهی رو با یه بدهی دیگه صاف کنم.
‫اوه، جناب لارنس، چه عجب از این‌ورا.
‫راه‌های دیگه‌ای برای پول درآوردن پیدا کردین؟
‫روم نمی‌شه بپرسم، ولی می‌شه یکم پول بهم قرض بدی.
‫اوه، پس قضیه اینه؟
‫شرمنده ولی چندوقتیه کاروبارمون خیلی کساده...
‫که اینطور.
‫ببخشید که خواسته‌ی زیادی ازتون داشتم.
‫بازم هستش.
‫چطور پیش رفت؟
‫بازم هستش.
‫شاید اونجا...
‫گندش بزنن.
‫بفرما.
‫هـ-هی...
‫چیه؟!
‫ببخشید،‌ تو این شکل نمی‌تونم به دلخواهم راه برم.
‫نه.
‫شرمنده‌ام.
‫معذرت می‌خوام.
‫عا، چند وقتی می‌شه ندیدمتون، جناب لارنس.
‫وقتتون بخیر.
‫متاسفم که بعد از تعطیلی بازار مزاحمتون می‌شم...
‫از بقیه شنیدم که...
‫برای وام به‌ هر دری زدین.
‫اونم چه وام بزرگی. به‌خاطر سقوط بازار زره بوده؟
‫بله، من برداشت مناسبی نداشتم...
‫فقط خود خدا می‌تونه فروپاشی بازار رو پیش‌بینی کنه.
‫بی‌رحمانه‌است که کسی رو به‌خاطرش سرزنش کنیم.
‫من طبق کلام خدا زندگی می‌کنم
‫و معتقدم که به دیگران همون صداقتی رو نشون بدم که دیدم.
‫می‌خواستم به شما کمک کنم جناب لارنس.
‫اما شما همراه یک زن به اطراف راه افتادید
‫درحالی که نیازمند شفقت دیگران برای پول هستید؟
‫چطور جرات می‌کنید اینطور دیگران رو دست بندازید؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫صورتت خیلی رنگ‌پریده‌اس! بیا بریم مسافرخونه...
‫اگه به‌خاطر تو نبود!
‫مـ-معذرت می‌خوام...
‫من برمی‌گردم مسافرخونه.
‫لعنتی...
‫لعنتی.
قسمت دهم خرد گرگ و چرب‌زبانی تاجر ‫قسمت بعدی: خرد گرگ و چرب‌زبانی تاجر