‫التماس‌تون می‌کنم! لطفاً!
‫چقدر آدم سمجی هستی!
‫اینقدر محتاج پولی؟!
‫لازم نیست پسش بدی. فقط گورتو گم کن ‫و دیگه هیچ‌وقت جلوی چشم‌هام آفتابی نشو!
‫قرضش می‌گیرم...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، می‌بینم زود برگشتی.
‫هولو.
‫متأسفم.
‫دست‌تنها فقط همین‌قدر تونستم جور کنم.
‫هنوز بیشتر از چهل لومیونه نیاز دارم، ‫ولی به بن‌بست خوردم.
‫تنها راه دیگه‌ای که برای پول درآوردن به ذهنم ‫می‌رسه، امتحان‌کردنِ شانسم توی قمارخونه‌ست.
‫باور دارم که پول اگه توی دست آدم ‫درستی باشه، به‌سرعت روش میاد.
‫برای همین، ازت می‌خوام تو این پول رو نگه‌داری.
‫و، اگه درهرصورت قراره شکست بخوریم، ‫همون بهتر که داروندارمون رو خرج کنیم.
‫حتی اگه قرضم سنگین‌تر شه، فرقی به حال‌مون نمی‌کنه.
‫هی! می‌خوام درو قفل کنم!
‫احمق!
‫زود باش برگرد بالا!
‫چیزه...
‫هم‌سفرم کیسه‌ی پولم رو از پنجره پرت کرد.
‫ولمون کن بابا.
‫احمق!
‫ببخشید.
‫پول...
‫چطوری تونستی جورش کنی؟
‫واقعاً‌ می‌خوای بدونی؟
‫اگه پول ارزشمندت رو برمی‌داشتم و فلنگ رو ‫می‌بستم، می‌خواستی چیکار کنی؟
‫من با درنظر گرفتن این موضوع، پول رو جور کردم.
‫اگه به‌خاطر اشتباهم نتونم سر قولم بمونم،
‫می‌خواستم حدأقل اگر شده مقداری بودجه‌ی سفر جور کنم...
‫می‌خواستی بودجه‌ی سفر برام بذاری؟!
‫آ ــ آره.
‫بــ ــ با چه رویی همچین شر و وری می‌گی!
‫مقصرش منم!
‫اگه من نبودم، می‌تونستی پول قرض کنی!
‫چرا تو عصبانی‌تر از من نیستی؟!
‫من...
‫من بودم که اشتباه کردم.
‫تو چون نگرانم بودی، همراهم اومدی.
‫چطور می‌تونم بابتش عصبانی‌ــــ
‫احمقِ‌ خر!
‫تو...
‫بــ بپا!
‫تو...
‫زیادی خوش‌قلبی...
‫خوش‌قلب؟
‫دروغ می‌گم؟!
‫چون‌که من همراهت اومدم، نتونستی پول قرض کنی...
‫با این‌حال... با این‌حال...
‫من دستت رو پس زدم.
‫کارم اشتباه بود.
‫ا ــ از روی خودخواهی،‌ مجبورت کردم منم با خودت ببری.
‫حالا که کارهام به ضررت تموم شد، ‫تو باید عصبانی‌تر از من باشی!
‫تازه، اگه این‌طوری ازم عذرخواهی کنی،‌ من...
‫من...
‫متأسفم.
‫وقتی دستتو پس زدم، جدی فکر کردم ‫اشتباه جبران‌ناپذیری انجام دادم.
‫واقعاً می‌خواستم بارها و بارها بابتش ازت عذرخواهی کنم.
‫برای همین، گفتم باید هرکاری که از دستم برمیاد، انجام بدم.
‫مثل اینکه کارهام نتیجه‌ی عکس داده. منو ببخش.
‫تو...
‫یه سؤال ازت دارم.
‫چـ ــ چرا انقدر آدم خوش‌قلبی هستی؟
‫احتمالاً‌ به‌خاطر شخصیتمه.
‫تــ ــ‌ تو!
‫باورم نمی‌شه!
‫به‌طرز باورنکردنی‌ خوش‌قلبی!
‫احمق!
‫شــ ــ شخصیت؟
‫گفتی شخصیت؟!
‫یه مرد زرنگ حتی به دروغ هم که شده باید بگه،
‫کارهاش از روی عشق و علاقه‌ست! احمق!
‫بــ ــ ببخشید. ‫راستش، می‌دونی...
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫گاهی اوقات آدم دلش می‌خواد ‫یه‌حرفی رو حتی اگه دروغ باشه، بشنوه...
‫و گاهی اوقات دلش می‌خواد اینقدر طرف رو بزنه که...
‫صورتش باد کنه، چون‌که خیلی‌دیر اون حرفو زده.
‫به‌نظرت الان کدوم یکی از این مواقع ــه؟
‫دومی...
‫تاریخ آدمی به خوش‌قلبیِ تو به چشم ندیده!
‫چندتا مرد توی دنیا پیدا می‌شه که درهمچین ‫موقعیتی، از گفتنِ کلمات عاشقانه به یه زن،
‫و به‌راحتی اغفال کردنش، خودداری کنن؟
‫ولی،‌ راحت می‌شه افکارت دراین‌مورد رو خوند.
‫و، خب، به‌خاطر ذات خوبت می‌تونم ‫با خیال راحت باهات سفر کنم.
‫شاید بهتر باشه هم خدا و هم خرما رو نخوام.
‫ولی بازم،‌ واقعاً دلم می‌خواست اون کلمات رو بشنوم.
‫پس، بیا یه‌بار دیگه امتحان کنیم.
‫چرا انقدر خوش‌قلبی؟
‫چون‌که تو با همه برام فرق داری.
‫ای وای من. معلوم هست داریم چیکار می‌کنیم؟
‫خودت خواستی انجامش بدیم!
‫خب، تمرین خوبی برات نشد؟
‫ای بابا...
‫ولی می‌دونی چیه...
‫دفعه‌ی بعد، باید ناراحتم کنی.
‫خوش‌حالم که آدم باملاحظه‌ای هستی،
‫ولی شاید اگه از کوره در بریم و باهم جروبحث ‫کنیم، اختلافات‌مون سریع‌تر حل بشن.
‫خیلی‌خب.
‫انتظارات بالات از ذکاوت من کاملاً بجا بود.
‫چون‌که، یه ایده‌ی خوبی توی ذهنم دارم.
‫چی؟! ‫چه ایده‌ای؟!
‫لطفاً اینجا منتظر بمونید.
‫همین‌جا کنارتم.
‫آره.
‫شنیدم یه کار مهم باهام دارین؟
‫قاچاق طلا؟! حتماً شوخی‌تون گرفته.
‫کاملاً جدی‌ گفتم.
‫افرادی که در آستانه‌ی ورشکستگی قرار دارن، معمولاً ‫نقشه‌ی نسنجیده‌شون رو با یه نقشه‌ی ایده‌آل اشتباه می‌گیرن.
‫اگه کسی‌که طلا قاچاق کرده، یه آدم شدیداً ماهر باشه، چی؟
‫نقشه‌تون به‌هیچ‌وجه عملی نیست.
‫اگه همچین شخص ماهری وجود داشت، ‫تنهایی خروار خروار پول درمی‌آورد.
‫اگه این شخص شدیداً ماهر، آنچنان درآمدی نداشته باشه، چی؟
‫اگه اینقدر که می‌گید ماهره، مطمئناً می‌تونه ‫بدون‌دردسر یه‌جایی توی شهر دستشو بند کنه.
‫اگه ماهر باشه، درآمدش کم باشه،
‫و به‌شدت محتاج پول باشه، چی؟
‫از همه مهم‌تر، این شخص از کارفرمای فعلی‌ش ناراضی‌ــه...
‫و کارفرماشم کلیساست.
‫اگه بهش بفهمونم که طلا قاچاق‌کردن ‫عملی علیه کلیسا محسوب می‌شه،
‫قطع به یقین راضی با این‌کار موافقت می‌کنه.
‫احتمال خیانت صفره.
‫پــ ــ‌ پس، چرا فقط خودتون طلا قاچاق نمی‌کنید؟
‫دلیلی نداره بیاین سراغ من!
‫دوتا دلیل داره.
‫اول اینکه، مهلت پرداخت بدهی‌ام به شما امروز تموم می‌شه.
‫و دوم اینکه...
‫فعلاً این همه‌ی پولیه که دارم.
‫بعد یه‌روز صبح تا شب سگ دو زدن،
‫فقط تونستم سه و دوهفتم لومیونه جور کنم.
‫این تمام دارایی‌مه.
‫می‌خوام از این پول به‌عنوان ضمانت برای پیشنهادم استفاده کنم.
‫و، ازتون می‌خوام بهم مهلت بیشتری برای پرداخت بدهی‌ام بدید،
‫و سرمایه‌ی کافی برای خرید طلا تأمین کنید.
‫چی؟!
‫عالی‌جناب.
‫وقت واسه تردیدکردن دارید؟
‫مثل اینکه یه‌نفر دیگه هم همین‌الان رفت.
‫اشکالی نداره این پا و اون پا کنید؟
‫از اونجایی که گوش‌های من به‌شدت تیزن، ‫می‌تونم به‌راحتی صدای زمزمه‌هاشون رو بشنوم.
‫توی اتاقِ طبقه‌ی پایین‌، یه‌سری افراد ‫برنامه دارن ول‌تون کنن و فلنگ رو ببندن.
‫دوست دارید حرف‌هاشونو مو به مو تکرار کنم؟
‫که اینطور. سقوط بازار زره، خسارت جدی ‫به این تجارت‌خونه وارد کرده.
‫دارن می‌گن، «بیاید فرار کنیم. به اینجا ‫امیدی نیست. بیاید بقیه رو هم جمع کنیم.»
‫با این وضع، این تجارت...
‫بس کن!
‫نظرتون چیه جناب رمریو؟
‫اگر شما صبرکنید تا من پول رو پس بدم و تخفیف معقولی ‫در این معامله بگیرم...
‫مطمئنم برای شما هم معامله بدی نیست.
‫نظرتون چیه، جناب رمریو؟
‫انجامش می‌دم.
‫باشد که خداوند از اعمال ما چشم‌پوشی کند...
‫به لیبرت بگو بیاد اینجا.
‫برام عجیب بود که سرمایه کافی برای خرید طلا داشت.
‫بیشتر تجارت‌خانه‌ها برای جبران زیان‌های حاد و غیر‌منتظره
‫سرمایه‌های شدیداً محافظت‌شده و اضطراری‌ای کنار می‌ذارن.
‫من می‌خواستم از اون سرمایه‌ها برداشت کنم.
‫که‌اینطور.
‫خب حالا.
‫چقدر به گول زدن اون دختر جوون دلگرمی؟
‫اینجوری نگو.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫نه خب.
‫تو زیادی خوش‌ذاتی.
‫ولی خب، من می‌تونم به‌خاطر خوش‌ذاتی تو سرخوش سفر کنم.
‫می‌تونم به جای تو برم راضیش کنم.
‫باید کاری کنم که یکم به‌درد بخورم.
‫هنوز بابت دیروز اذیتی؟
‫نه اصلاً...
‫کی می‌دونه اگه همین یکم پیش رمریو رو تحت فشار نمی‌ذاشتی چی می‌شد.
‫خیلی هم به‌درد بخور بودی.
‫واقعاً؟
‫من کسی‌ام که با طمع محصولی که دیگه تو بازار سقوط کرده بود کور شده بودم.
‫خودم متقاعدش می‌کنم.
‫تازه، اگه واسه هر چیز کوچیکی ازت کمک بگیرم،
‫کی می‌دونه بعداً چقدر می‌خوای ازم سواستفاده کنی.
‫ای بابا.
‫امیدوار بودم تا خرخره بدهکارم بشی که بعداً بیشتر گیرم بیاد.
‫نزدیک بود.
‫تقریباً خر شده بودم.
‫سلام! ‫ها؟
‫عا...
‫جناب لارنس و خانم هولو؟
‫باورم نمی‌شه رو‌به‌روی کلیسا بهم برخوردیم!
‫حتماً خداوند ما رو سر راه هم قرار داده!
‫حتی منم با همچین حرف‌هایی گول نمی‌خورم.
‫خوبه که این رو می‌شنوم.
‫شنیدم افرادی درحین مراسم کلیسا زیادی شراب می‌خورن و...
‫من نمی‌تونم زیاد بنوشم، برای همین به‌ندرت خودم سمت شراب می‌رم.
‫پس، عا...
‫راستش، می‌خواستم کاری بهت پیشنهاد بدم.
‫واقعاً؟!
‫بهتره جای دیگه‌ای راجع‌بهش صحبت کنیم.
‫بله.
‫به‌سلامتی تجدید دیدارمون.
‫خب، گفته بودی می‌تونی تا لامترا بری خانم نورا؟
‫بـ-بله، می‌تونم.
‫حتی زمان گله‌داری گوسفندها؟
‫تا وقتی زیاد نباشن...
‫کاری هست که دوست دارم تو رو براش استخدام کنم. ‫بیست لومیونه حقوقشه.
‫بـ-بیست؟!
‫ولی اون مقدار فقط به‌شرطی‌ـه که موفق بشیم.
‫کار خطرناکی‌ ه، برای همین اگر شکست بخوریم حقوقی درکار نیست.
‫کار تو اینه که گوسفندهات رو ببری اونجا و سالم همراهشون برگردی.
‫مهارت‌های گله‌داریت به‌عنوان یه چوپان تنها چیزی‌ـه که لازمه.
‫پس، چرا... ‫اما!
‫اما قراره خیلی خطرناک باشه.
‫اندازه‌ای که به حقوقش بخوره خطرناکه.
‫در بیشترین حالت، هزینه‌ی پیوستن به انجمن خیاطان یک لومیونه‌است.
‫اگر بیست لومیونه داشته باشی،
‫می‌تونی بدون نگرانی راجع‌به هزینه‌های ضروری زندگی کار کنی.
‫درواقع، ممکنه حتی بتونی تا مرتبه‌ی استاد خیاط راهت رو باز کنی.
‫بعد، تو می‌شی صاحب فروشگاه لباس نورا.
‫عا، راستی.
‫می‌خوای اینجا به انجمن ملحق بشی؟
‫نـ-نه، قصد داشتم تو شهر دیگه‌ای ثبت‌نام کنم.
‫که‌اینطور.
‫از اونجایی که این شهر خیلی بزرگه، بهتر نیست همین‌جا ثبت‌نام کنی؟
‫زندگی کردن تو یه شهر جدید که هیچ‌کس نمی‌شناستت سخت می‌شه.
‫البته، مطمئنم نمی‌خوای با کلیسای این شهر درگیر باشی.
‫هـ-همچین چیزی نیست...
‫هرچی بیشتر تلاش کنی تا از گوسفندهای ارزشمند اونا محافظت کنی،
‫بیشتر بهت مشکوک‌ می‌شن که یه مرتد با قدرت‌های شیطانی باشی.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫اونا با فرستادنت به مناطق خطرناکی که
‫بقیه چوپان‌ها هیچ‌وقت اونجا نمی‌رن، سعی می‌کنن ظاهر حقیقت رو ‫برملا کنن.
‫مطمئنم کشیش اینجا انقدر به مکان‌های خطرناک می‌فرستت
‫تا مورد حمله‌ی گرگ‌ها یا مزدوران قرار بگیری.
‫همیشه شک‌شون به مرتد بودنت رو ادامه می‌دن.
‫من هم همچین تجربه‌ای داشتم.
‫بذار باهات روراست باشم.
‫کلیسای اینجا حتی از خوک‌ها هم بدتره.
‫پس، قرارمون رو گذاشتیم.
‫یکم برای کلیسا دردسر می‌تراشی، یه مقدار پول درمیاری،
‫و می‌ری به یه شهر دیگه.
‫نقشه اینه.
‫طلا قاچاق می‌کنیم.
‫ولی، من چه فایده‌ای براتون دارم؟
‫همونطور که می‌دونی، این شهر خیلی درباره‌ی قاچاق طلا سختگیره.
‫بله...
‫ما نقشه داریم که طلا رو زیر شکم گوسفندها مخفی کنیم
‫و مخفیانه بدون اینکه گیر بیفتیم مقدار زیادی طلا وارد کنیم.
‫که‌اینطور.
‫اما، قیمت طلا در همه شهرک‌های تحت‌تاثیر این شهر کمرشکنه.
‫ولی یک استثنا وجود داره.
‫شهرک ‌بی‌دین، لامترا.
‫افراد زیادی از راه امن به لامترا سفر می‌کنن،
‫و اونجا مدت زیادی‌ـه که قلمروی امنی برای چوپان‌های دیگه بوده.
‫برای همینه که تورو انتخاب کردم خانم نورا.
‫هیچ‌کس برای سفر کردن از مناطق خلوت با گوسفندهات بهت مشکوک نمی‌شه.
‫بعلاوه، از کوتاه‌ترین مسیر به لامترا می‌ری.
‫همچنین، این بهترین فرصته که از کلیسا انتقام بگیری.
‫واردات و صادرات طلا، به‌همراه کمک‌های مالی،
‫بزرگ‌ترین منابع درآمد کلیسا هستن.
‫اما، اگر گیرمون بندازن به‌شدت مجازات می‌شیم.
‫بعد از تموم کردن این کار، باید این شهر رو ترک کنیم تا ‫امنیت خودمون رو تضمین کنیم.
‫اما، جایزه‌اش بیست لومیونه خواهد بود.
‫لطفاً این کار رو به من بسپارید.
‫مشتاقم باهات همکاری کنم.
‫همچنین.
‫پس، بیا راجع‌به جزئیات بیشتر صحبت کنیم.
‫هی، پس چرا سرحال‌تر نشدی؟
‫اوضاع که خوب پیش رفت.
‫مهم نیست پای چقدر سود وسط باشه، هیچ‌وقت ارزشش انقدر نیست که ‫سر زندگیت قمار کنی.
‫خب، درسته.
‫و من فقط درمورد سودی که وسطه حرف زدم. این عملاً شیادی‌ـه.
‫طبیعی‌ـه به تاجری که یه قرارداد نا‌مطلوب رو با کسی امضا کنه بگی احمق.
‫ولی اون یه تاجر نیست.
‫فقط یه چوپان جوونه!
‫واقعاً به شکل ناامیدانه‌ای خوش‌ذاتی.
‫اون دختر گوسفندی نیست که به‌عنوان طعمه شکار و خورده بشه.
‫یه گوسفند جسوره که خودش تصمیم گرفته بپره تو قلمروی حیوون‌های وحشی.
‫ممکنه یه حیوون دیگه باشه که پوست گوسفند به‌تن کرده.
‫نمی‌خوام اینو بگم، ولی اون یه چوپان بااستعداده.
‫البته، تو خودتم همچین بد نیستی.
‫که‌اینطور.
‫گرچه، تو هم کسی نیستی که دست‌کم گرفته بشه.
‫معلومه.
‫مراقب باش خام جذابیم نشی.
‫مشتاقانه منتظر می‌مونم.
‫بازم، باید حسابی تلاش کنیم تا مطمئن بشیم تهش همه می‌تونیم ‫به این قضیه بخندیم.
‫طرز فکر منطقی‌ایه.
‫هرچند...
‫به‌نظر من خنده‌ی ما دوتا به‌تنهایی جذاب‌ترینه.
‫فکر جالبی‌ـه، ولی من امیدوارم همه باهم بتونن بخندن.
‫تو فقط زیادی خوش‌ذاتی.
‫خوب نیست؟ ‫بچه نشو.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی: بیشه‌زار گرگ‌ها و باران سرد.
ادویه و گرگ
قسمت دهم خرد گرگ و چرب‌زبانی تاجر
قسمت یازدهم بیشه‌زار گرگ‌ها و باران سرد