..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
ادویه و گرگ
قسمت دوازدهم بهای خیانت و بهای طلا
‫این تجدید دیدار احساسی‌مونه؟
‫هولو!
‫درب‌وداغون شدی.
‫بهمون خیانت کردن. ‫می‌دونم.
‫من اون‌قدری خوش‌قلب نیستم که فکر کنم ‫این صرفاً یه کله پا شدنِ ساده بوده.
‫آ ــ آره...
‫خاک عالم.
‫لازم نبود این‌کارها رو بکنی. ‫به‌وقتش می‌اومدم سراغت.
‫آدم عجیبی هستی.
‫تنها چیزی‌که مراقبش بودی، شنل من بوده.
‫حتماً یه حرفی برای گفتن بهم داری.
‫ولی بذار اول من حرفمو بزنم.
‫من ممکنه انسان‌ها رو بکشم.
‫فکر می‌کردم اگه این نقشه نقش برآب بشه،
‫نمی‌تونم با فراغ بال به سفرکردن باهات ادامه بدم.
‫برای همین، دندون روی جیگر گذاشتم.
‫من هولو گرگ خردمندم.
‫به‌راحتی می‌تونم از خودبینی یه جوونک چشم‌پوشی کنم.
‫تو...
‫ولش کن دیگه.
‫من هولو گرگ خردمندم. اون‌قدرا بابت زانو زدنم عصبانی نیستم.
‫ولی این دیگه چیه؟
‫تو یه احمق بی‌شعوری!
‫یه نگاه به سرووضع اسفناکت بنداز!
‫با این‌حال، بازم به‌دقت شنلم رو تا زدی ‫و از بارون درامان نگه‌ش داشتی.
‫این‌حجم از حماقت بی‌سابقه‌ست! دیگه امیدی بهت نیست!
‫انقدر خوش‌قلبی که تو کتم نمی‌ره!
‫خب حالا، لارنس، باید فوراً بریم به رووین‌هایگن.
‫سرکرده‌ی گروه بایستی مسئولیت خیانت رو گردن بگیره.
‫این راه‌ورسم دنیاست.
‫نه، اول باید لیبرت و بقیه‌شون رو پیدا کنیم.
‫تجارت‌خانه‌ی رمریو قصد داره نورا رو بکشه!
‫اگه تو برای نجاتش بری، قطعاً جون سالم به در می‌بره!
‫مطمئنی؟ ‫معلومه!
‫حتی صد مردِ تا دندون مسلح هم حریف تو نمی‌شن!
‫مسئله این نیست.
‫پس چیه؟!
‫من یه گرگم. اون یه چوپانه.
‫هیچ‌یک از این دونفر نمی‌تونه دیگری رو بپذیره.
‫هنوز بی‌خیال اون قضیه نشدی؟
‫چرا نمی‌گیری چی می‌گم؟
‫اون دخترک و سگش به‌محض اینکه من رو ‫به‌شکل یه گرگ ببینن، فکر می‌کنن دشمن‌شونم!
‫من در جایگاهی نیستم که جونشو نجات بدم.
‫ولی بازم می‌شه انجامش بدی؟
‫وقتی می‌دونم یه‌نفر قراره به ناحق به قتل برسه، ‫نمی‌تونم دست روی دست بذارم و ساکت بشینم!
‫مسلماً بابتش ازت تشکر می‌کنم!
‫چطوری؟
‫به‌شرطی که جون نورا رو نخوای...
‫هرکاری از دستم بربیاد، برای برآورده‌کردن خواسته‌ات انجام می‌دم!
‫هولو...
‫انقدر آه‌وناله نکن.
‫بیا، این رو بگیر.
‫انجامش می‌دی؟
‫فقط به یه‌شرط.
‫نمی‌تونم جون کسایی رو که روی سگم رو بالا آوردن، تضمین کنم.
‫باید این مسئله رو درک کنی.
‫اشکال نداره.
‫ولی بازم،‌ بهت ایمان دارم.
‫حسابی زبون‌باز شدیا...
‫از شانسم یه‌همراه به‌شدت پردردسر برای سفر گیرم اومده.
‫هی، نوبت به‌به و چه‌چه که رسید موش زبونتو خورد؟
‫آه! عجب دم برازنده‌ای!
‫یکم خشک‌وخالی بود، ولی خب، کاچی به از هیچی.
‫خب حالا.
‫یه‌لحظه چشم‌هاتو ببند.
‫خیلی‌خب.
‫یالا. بپر بالا.
‫هرچقدرم محکم به موی بدنم چنگ بزنی، دردم نمی‌گیره.
‫پس موقع بالارفتن سفت بچسب.
‫گرفتم.
‫اگه بیفتی، با دهنم می‌گیرمت.
‫به‌هیچ‌وجه نمیفتم.
‫می‌دونی چیه... ‫جانم؟
‫واقعاً از ته دل از چوپان‌ها بیزارم.
‫طوری نمی‌شه.
‫چه این عملیات قاچاق شکست بخوره چه موفقیت‌آمیز ‫باشه، نورا درهرصورت چوپانی رو میذاره کنار.
‫درجبران لطفم...
‫باید بازم ترشی هلوی عسلی برام بخری بخورم!
‫هی، داریم نزدیک می‌شیم.
‫باشه.
‫از بالاسرشون می‌پرم. باید سه‌سوته بیای پایین.
‫گرفتم.
‫یالا.
‫از اینجا به بعدشو بسپار به من.
‫باشه.
‫ا ــ اون دیگه چیه؟! ‫نکنه...
‫گــ ــ گرگه؟!
‫اوناهاشش!
‫از چوپان و گوسفندها محافظت کنید!
‫چــ ــ چــ ــ چوپان! ازم محافظت کن!
‫باید ازم محافظت کنی!
‫چوپان! اگه ازم محافظت کنی، سیصد سکه‌ی لومیونه بهت می‌دم!
‫می‌سپارمش به تو!
‫گاومون زائید!
‫اِنک، وایسا!
‫خانم نورا! ‫هـــــــــه؟
‫خداروشکر که سالمید!
‫شما اینجا چیکار می‌کنین، جناب لارنس؟
‫اون گرگی که می‌بینی، هولوــه. هم‌سفرم.
‫هـــــــــه؟
‫نکشتیش؟
‫اگرچه درنظر داشتم یه لقمه‌ی چپش کنم...
‫ولی طلا بهم نمی‌سازه.
‫باید خودش باشه.
‫چــ ــ چیزه! چــ ــ چرا هنوز زنده‌این، جناب لارنس؟
‫تــ ــ تاجرها بهم گفتن گرگ‌ها هردوتون رو خوردن...
‫خانم نورا، واقعیتش...
‫هــ ــ هیولا! جلو نیا!
‫عصر بخیر، آقای لیبرت.
‫چــ ــ‌ چرا هنوز...
‫هولو. ترشی هلوی عسلی.
‫این من نبودم که بهتون خیانت کردم! کار رِمریو بود!
‫بهش گفتم نباید این‌کارو بکنیم! من باهاش مخالف بودم!
‫لطفاً این گرگ رو نماینده‌ای از جانب خدای متعال‌مون درنظر بگیرین!
‫گول دروغ‌هاتونو نمی‌خوره.
‫مبلغی که باید بهتون پرداخت می‌کردیم، خیلی زیاد بود!
‫اگه به همون منوال پیش می‌رفت، هرچی برام می‌موند ‫تا آخرین گرونش می‌رفت واسه بدهی‌هامون!
‫رمریو ازم خواست یه‌فکری براش بکنم!
‫چاره‌ای نداشتم جز اینکه دست به کار شم!
‫خودتم... خودتم مثل من یه تاجری!
‫منو با خودت یکی نکن!
‫تجارت‌خانه‌ی رمریو بهمون خیانت کرده.
‫و همین‌طور قصد داشتن شما رو بکشن، خانم نورا.
‫حس می‌کردم یه‌جای کار می‌لنگه. پس اینجوریا بوده.
‫خب دیگه.
‫این میزان طلا، ششصد سکه‌ی لومیونه می‌ارزه.
‫بهمون خیانت شده.
‫می‌تونیم بی‌خیال قاچاق‌کردن بشیم و با این طلا بزنیم به چاک.
‫ولی... ‫ولی؟
‫حقیقت امر اینه که اگر سرمایه‌ی تجارت‌خانه‌ی رمریو نبود،
‫نمی‌تونستیم این طلا رو به‌دست بیاریم.
‫و اگر ما با این طلا فرار کنیم،
‫تمام و کمال ورشکسته می‌شن.
‫پس...
‫هولو!
‫این قضیه با انتقام‌گرفتن از اون‌ها بابت خیانت‌شون، فیصله پیدا نمی‌کنه.
‫ما بعد از اون باید به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫بعدش، ممکنه اونا بیان دنبال‌مون که انتقام خودشون رو بگیرن.
‫پس...
‫نگو که همین‌جا همه رو تیکه‌پاره می‌کنی و می‌کشی!
‫راه‌های زیادی برای خاتمه دادن به این ماجرا وجود داره.
‫اگه بخوایم به زندگی ادامه بدیم،
‫باید تصمیماتی بگیریم که ما رو به اون آینده برسونه، مگه نه؟!
‫بدون تو، من همین‌الانشم مرده بودم.
‫می‌دونم که فقط به‌خاطر تو بود که تونستیم از پس این قضیه بر بیایم،
‫و ممنونم که به خواسته‌ام گوش کردی.
‫فقط...
‫بسه، بسه.
‫الحق که هم‌سفر من یکی از اون پردردسر‌هاست.
‫هرطور دوست داری عمل کن.
‫ممنونم.
‫خانم نورا.
‫بـ ــ بله.
‫پیشنهاد من اینه.
‫خب حالا.
‫چیه؟
‫چرا حالا حقیقت رو بهم نمی‌گی؟
‫دوست دارم تو تصمیم بگیری با طلا چیکار کنیم، خانم نورا.
‫ها؟
‫فقط درصورتی که طلا رو به رووین‌هایگن قاچاق کنیم، ارزش اون ده برابر می‌شه.
‫به‌عبارت دیگه، شش‌هزار لومیونه.
‫شش هزار...
‫با اون مقدار پول، ما می‌تونیم هم خودمون و هم تجارت‌خانه رمریو رو نجات بدیم.
‫طلای کافی نبود.
‫ها؟
‫اون حتی نزدیک شش‌صد لومیونه هم نبود. بیشتر حدود صد لومیونه بود.
‫اگر طلا رو باهاش تقسیم کنی، به‌سختی می‌تونی باهاش بدهی‌ات رو پرداخت کنی.
‫اگر قاچاقش نمی‌کردیم هیچ سودی درکار نبود.
‫به‌نظر میاد رمریو تو شرایط خیلی سختی‌ـه.
‫طلایی به‌ارزش صد لومیونه احتمالاً به‌سختی کفاف سرپا شدنش رو می‌ده.
‫اون می‌دونست که طلای کافی برای پرداخت به ما نداره.
‫احتمالاً برای همین در درجه اول با این نقشه موافقت کرد.
‫هرچند، اون خیلی بهونه‌ی جوانمردانه‌ای بود.
‫باعث شد شبیه یه قدیس به‌نظر بیای.
‫بیشتر از نصف حرف‌هام رو جدی بودم.
‫بپر بالا.
‫سین جیم کردنت تموم شد؟
‫صرفاً حماقتت زبونم رو کوتاه کرده.
‫خب، ما تجارت‌خانه رمریو رو فقط به‌خاطر خودشون نجات نمی‌دیم.
‫عه؟
‫برای بیشتر کردن سود خودمونه.
‫بیشتر کردن سودمون؟
‫حتی منم نمی‌فهمم چطوری می‌خوای این‌کارو بکنی.
‫تاجرها می‌تونن هرچیزی رو به‌پول تبدیل کنن.
‫هر چند وقت یه‌باری باید روی خوبم رو بهت نشون بدم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫ما فقط اونا رو نجات نمی‌دیم.
‫تجارت‌خانه رمریو رو مجبور می‌کنیم تاوان کاری که کرده رو بده.
‫بقیه‌ش رو بسپار به من.
‫پس، گمونم من برم یه شرابی بخورم و منتظر خبرهای خوبت باشم.
‫گفتین پانصد؟
‫بله، می‌خوام طلایی که قاچاق کردیم رو پانصد لومیونه بخرید.
‫من برای صد لومیونه پول کافی تأمین کردم.
‫چطوری پانصدتا براش بدم؟!
‫خیلی گرونه؟ پس بذارید ببینم.
‫هوی! دارید چیکار می‌کنید؟!
‫من پولی رو که برای فرار آماده کردید می‌گیرم، و طلا رو به یکی دیگه می‌فروشم.
‫می‌تونید طی ده‌سال به‌صورت قسطی پرداخت کنید.
‫شما همچین تجارت‌خانه بزرگی ساختین،
‫مطمئنم پانصد لومیونه در دراز مدت براتون هیچی نیست.
‫پس، بیاید صورت‌حساب بدهی رو آماده کنیم.
‫عـ ــ عا، چه کسی طلب‌کار می‌شه؟
‫انجمن تاجران روون.
‫ممکنه من به‌عنوان یک فرد نتونم تمام پانصد لومیونه رو جمع کنم،
‫اما انجمن قطعاً اون رو در طول ده سال وصول می‌کنه.
‫چه مرد ترسناکی.
‫خیلی نگران بودم! ای پسر حق‌نشناس!
‫کار خوبی کردی که به خونه‌ت در رووین‌هایگن برگشتی.
‫هرچند...
‫وقتی هیچ پولی نداشتی تونستی همچین کاری بکنی؟
‫چه‌ کارهای ناجوری کردی؟
‫کار زیادی نکردم.
‫خب، من فقط تونستم مقداری طلا وارد کنم. همین.
‫طلا؟
‫خوب به‌نظر میاد. من این وام رو ازت می‌خرم. سی لومیونه ‫برای پیش‌پرداختش می‌ارزه.
‫صدتای دیگه زمانی که تجارت‌خانه رمریو سرپا بشه می‌گیری.
‫این همه؟ خیلی ممنونم!
‫این باید برای سوددهی کافی باشه، درسته؟
‫خب...
‫پس آخرش؟
‫با دردسری که برای انجمن درست کردیم،
‫پرداخت بدهی، سهم نورا، و چندتا چیز دیگه...
‫خب، سر به سر شدیم.
‫چی؟ چی به سر سود بیشتر اومد؟
‫اون سودها بهمون اجازه دادن ضرر رو جبران کنیم.
‫خب حالا.
‫دوتا چیز هست که می‌خوام بپرسم.
‫چیه؟
‫چقدر به اون دختر اعتماد داری؟
‫حتی اگه نورا با طلا فرار کنه، ما می‌تونیم بریم دنبالش.
‫زمانی که طلا رو تحویلش دادم تا این‌حد بهش بی‌اعتماد بودم.
‫خب، گمونم این از اون.
‫سوال دومت چیه؟
‫هرچی که بپرسی جواب می‌دم. این‌بار خیلی مدیونتم.
‫نمی‌خوای بپرسی؟
‫گمونم دختره دیگه این دم اون دم برگرده.
‫یادت...
‫یادت میاد؟
‫زمانی که با دختره و سگش رو‌به‌رو شدم اسم کی رو صدا زدی؟
‫اونقدر عصبانی بودم که نشنیدمش.
‫ولی تو حتماً اسم یکی از ما رو صدا کردی.
‫یادت میاد؟
‫اسم تو رو صدا زدم.
‫الان دروغ گفتی!
‫آره گفتم.
‫راستش خودمم یادم نمیاد.
‫ولی بازم...
‫اون موقع، فکر می‌کنم اسم تو رو صدا زدم.
‫وقت خیلی تنگ بود.
‫مطمئنم بدون این‌که متوجه بشم اسم تو رو انتخاب می‌کردم.
‫به‌خاطر این‌که...
‫به‌خاطر این‌که اسم تو یکم از اون کوتاه‌تره.
‫از این گذشته، حتی اگر سریع اسم نورا رو صدا می‌کردم، تو متوجه می‌شدی.
‫ولی هولو رو می‌شه تو کسری از ثانیه گفت.
‫ممکنه فقط به‌خاطر اینکه عصبانی بودی نشنیده باشی.
‫نظرت چیه؟ مطمئنم دلیل قانع‌کننده....
‫خفه شو! ‫آخ...
‫فقط به‌خاطر اینکه کوتاه‌تر بود اسمم رو صدا کردی؟!
‫احمق!
‫چیزی که عصبانیم می‌کنه اینه که واقعاً اونو باور کردی!
‫هـ ــ هوی...
‫بیا، یه اسمو صدا کن.
‫هوی، تو!
‫هولو.
‫واقعاً گفتن هولو راحت‌تره.
‫احمق!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت سیزدهم شام سه‌نفره و بعد‌ازظهر دونفره ‫قسمت بعدی: «شام سه‌نفره و بعد‌ازظهر دونفره»