..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫چیه؟ چی شده؟
‫زود باش دمت رو بذار زیر پتو.
‫دمم رو با کیسۀ آب‌ گرم اشتباه گرفتی؟!
‫یه همچین دم برازنده‌ای،
‫وقتی فقط زیر پتوــه، حس می‌کنم توی انبوهی از خز گرم و نرم جا خوش کردم.
‫راستی! یه هدیه‌ برای تشکر ازت دارم!
‫تا الان تازمانی که لباس راهبه‌ها تنت بود، کارمون راه میفتاد،
‫ولی توی شهرک کومرسون از این خبرها نیست.
‫اونجا هم پیروان ارتدکس پیدا می‌شه و هم غیرمسیحی.
‫این نشون می‌ده که تو یه راهبه‌ای،
‫ولی هیچ‌گونه تبلیغات مذهبی انجام نمی‌دی.
‫باید یه‌جایی بذاریش که توی چشم باشه.
‫چیه؟ واقعاً پیش خودت فکر کردی برات یه هدیه گرفتم؟
‫گوش‌های منو دست کم نگیر!
‫فقط امیدوار بودم یه‌چیزی دور از انتظاراتم باشه!
‫خب؟ چقدر دیگه مونده به این شهرک برسیم؟
‫کم مونده.
‫بالأخره یه‌مقدار غذای گرم می‌خوریم، مگه نه؟
‫دیگه از حلیم سرد خوردن توی این ‫سرمای استخوان‌سوز حالم بهم می‌خوره.
‫خب، یکم دیگه دندون رو جیگر بذار.
‫توی کومرسون به‌خاطر جشنواره‌ی بزرگ‌شون که همین فردا پس‌فردا شروع می‌شه،
‫دارن یه بازاری برپا می‌کنن که اون‌سرش ناپیدا.
‫جشنواره؟!
‫بهش می‌گن جشنواره‌ی لادرا.
‫هرسال، جمعیت بی‌شماری برای شرکت توی این جشنواره به این شهرک میان.
‫انواع و اقسام غذاها می‌فروشن.
‫آهان...
‫ولی آخه...
‫کیسه‌ی سکه‌ات کفاف خرید اقلام غیرضروری رو می‌ده؟
‫یه‌مقدار پول برای تنقلات جنابعالی گذاشتم کنار. خیالت راحت.
‫به‌هرحال آخرش، نتونستم برات از رووین‌هایگن ترشی هلوی عسلی بگیرم.
‫فکر کن مبلغی‌ــه که برای اون گذاشته بودم کنار.
‫که اینطور؟
‫ولی... ‫چیه؟
‫اگه تنقلات بیشتری برام بگیری، ‫جای‌ خواب‌مون حقیرانه‌تر نمی‌شه؟
‫تصمیم دارم یه جای معقول کرایه کنم.
‫انتظار نداری که توی هراتاق شومینه باشه، نه؟
‫اونقدرام دیگه زیاده‌خواه نیستم.
‫فقط دلم نمی‌خواد بعداً تنقلاتم رو بهونه کنی.
‫بهونه؟
‫چقدر بد می‌شد اگه به‌خاطر کمبود سرمایه،
‫مجبور می‌شدیم یه اتاق با یه تخت یک‌نفره کرایه کنیم؟
‫حتی منم بعضی‌وقتا دلم می‌خواد ‫راحت باشم و درآرامش استراحت کنم.
‫تو کتم نمی‌ره کسی که تا خود صبح خروپف می‌کنه، همچین چیزی بگه!
‫چی گفتی؟! ‫ضمناً!
‫تو سلیقه‌ی من نیستی!
‫مطمئناً می‌تونی تشخیص بدی که دروغ نمی‌گم؟
‫پس یعنی...
‫وقتی این‌جوری رفتار می‌کنم خوشت میاد؟
‫خنگ خدا! یه مرد هرچی احمق‌تر باشه، از زن‌های ضعیف بیشتر خوشش میاد!
‫ولی، شما مردها حالیتون نیست که ‫اون‌ ضعف توی کله‌ی خودتونه.
‫اگه دوست داری یه شاهدخت ظریف و نحیف باشم، ‫خودت باید یه شوالیه‌ی شجاع باشی!
‫ولی ببین اوضاع توی واقعیت چجوریه.
‫خب، حالا که فکرشو می‌کنم، قبلاً ‫یه‌بار مثل یه شوالیه رفتار کردی...
‫هان؟
‫یادت رفته؟
‫وقتی پامون به اون گندکاری مربوط به سکه‌های نقره کشیده شد،
‫توی اون مجراهای زیرزمینی...
‫آه، اونو می‌گی...
‫قدرت یه شوالیه فقط توی زور بازو خلاصه نمی‌شه.
‫درحقیقت، اون اولین‌باری بود که یه‌نفر ازم محافظت کرد...
‫امیدوارم از این به بعدم همین‌طور برام ارزش قائل باشی...
‫شرمنده.
‫نباید بهت می‌گفتم سلیقه‌ام نیستی...
‫این وجه‌ات رو دوست دارم.
‫خب، با یه تخت‌ یک‌نفره توی مهمان‌سرا کنار میام...
‫عوضش، ترجیح می‌دم دوتا بشقاب غذا بخورم!
‫خیلی‌خب، هرچی تو بگی!
ادویه و گرگ
‫خب؟ این منطقه چه‌جور غذاهای خوش‌مزه‌ای داره؟
قسمت چهاردهم شهر بعدی و احساس دلتنگی
‫بیشتر ماهی‌ــه.
‫نمی‌دونم چه‌جور غذاهایی می‌شه با ماهی درست کرد...
‫برای مثال، ماهی رو با سبزیجات و گوشت بخارپز می‌کنن،
‫یا با ادویه مزه‌دارش می‌کنن و کبابی‌اش می‌کنن.
‫شهرکی که داریم می‌ریم، روش مخصوص خودشو داره.
‫وقتی رسیدیم، با چشم‌های خودت می‌بینی.
‫پس، چطوره یه‌چیز خوب از اون گاری‌ها بخریم و ‫باهاش شام درست کنیم؟
‫باد بوشون رو با خودش میاره سمتم.
‫بار اون گاری‌ها، ماهی‌ــه.
‫ماهی؟
‫بله، می‌تونید چندتا ماهی بهمون بدید؟
‫عذر می‌خوام.
‫خریدارهامون همه‌ی ماهی‌هامون رو از قبل سفارش دادن.
‫قصد فضولی ندارم، اما شما احیاناً یه تاجر دوره‌گرد نیستید؟
‫چرا، از رووین‌هایگن به اینجا میایم.
‫دراین‌صورت،
‫احتمالاً بتونید با ماهی‌گیرهای توی یه دریاچه معامله کنید که،
‫برای رسیدن بهش باید نصف روز راه برید.
‫این اواخر تونستن ماهی کپورهای خوبی بگیرن.
‫آه، نه. برای تجارت نمی‌خوایمش.
‫یه چندتا ماهی برای شام خودمون می‌خواستیم.
‫که اینطور؟
‫عجب آدم تجارت‌محوری.
‫مثل اینکه داری توی ذهنت دنبال ایده‌ی دیگه‌ای برای تجارت می‌گردی...
‫آه! و ــ واقعاً خجالت‌آوره...
‫اگه قصد دارین چندتا ماهی برای شام بخرین،
‫پس تصمیم دارین شب رو توی کومرسون بمونین؟
‫بله، می‌خوایم بازار زمستانه‌ی بزرگ و جشنواره رو ببینیم.
‫برای خودتون اتاق گرفتین؟
‫نه...
‫جشنواره هنوز شروع نشده که، نه؟
‫همه‌ی مهمان‌سراها به همین زودی پر شدن؟
‫بله. هرسال چند روز قبل جشنواره‌ی لاندرا همین بساطه.
‫پس، از انجمن تاجران‌مون کمک می‌خوام.
‫اوه، عضو یه انجمنید؟
‫می‌شه بپرسم کدوم‌ یکی؟
‫تجارت‌سرای شعبه‌ی کومرسون از انجمن تاجران رووِن.
‫چه تصادفی! منم عضو انجمن رووِن‌ام!
‫اوه! قطعاً‌ کار خدا...
‫آه، اون کلمات این‌اطراف قدغن‌ان.
‫نگران نباشین.
‫من خودم از پیروان ارتدکس شرقی‌ام.
‫فرمی آماتی هستم.
‫نام تجاری‌ام آماتی‌ــه.
‫من کرفت لارنس‌اَم. منو با اسم لارنس می‌شناسن.
‫اون هولو‌ــه.
‫به‌دلایلی باهم سفر می‌کنیم، ولی زن‌وشوهر نیستیم.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫ا ــ‌ از آشنایی‌تون خوش‌وقتم...
‫خانم هولو...
‫بله، اون یه راهبه‌ی دوره‌گرده.
‫پس یعنی می‌شه سختی‌های سفر رو امتحانات الهی درنظر گرفت؟
‫با این‌حال، ردیف کردن دوتا اتاق مجزا سخته.
‫ولی شاید اگه از یکی از مهمان‌سراهایی که باهاشون ‫کار می‌کنم بپرسم، بتونم یه اتاق براتون جور کنم.
‫نــــــه! نمی‌خوام به زحمت بیفتی...
‫من به‌عنوان یه تاجر، قطعاً همیشه به فکر سود و زیانم.
‫امیدوارم از غذاهای خوش‌مزه‌ی توی مهمان‌سرا یه‌عالمه بخورید.
‫می‌دونستم تاجر کاربلدی هستی.
‫پس، می‌شه لطفاً زحمتشو بکشی؟
‫لطفاً بسپاریدش به من.
‫چه اتاق قشنگی!
‫خوشم اومد!
‫آره، دید خوبی به جشنواره داره.
‫خب حالا، اول باید غذا بخوریم.
‫چی شده؟
‫نامه‌ای ازطرف یکی از دوستان تاجرمه.
‫توی تجارت‌خانه‌ای که یکم قبل بهش سر زدیم، برام گذاشته بودش.
‫توش چی نوشته؟
‫بیا ببین.
‫اطلاعات حیاتی معمولاً وقتی به‌دستت می‌رسن ‫که دیگه نیازی بهشون نداری.
‫خنده‌داره، مگه نه؟
‫من نمی‌تونم بخونم.
‫هان؟ راست می‌گی؟
‫نامه‌ها اینقدر زیادن که نمی‌شه همه رو به یاد سپرد!
‫و یه‌عالمه ترکیب غیرقابل‌تشخیص هست!
‫خب، یادگیریِ خوندن سخت بود.
‫خب؟ توی نامه چی نوشته؟
‫بهم بابت قیمت زره‌ها تذکر داده،
‫چون‌که لشگرکشی بزرگ شمالی امسال منتفی شد.
‫دیدن یا ندیدن نامه واقعاً فرق بین جهنم و بهشته!
‫همینو بگو.
‫اطلاعات توی یه نامه جداً می‌تونن سرنوشت آدم رو تعیین کنن.
‫خب، نامه‌ای که شکم آدم رو سیر نمی‌کنه ‫چه اهمیتی داره؟ زود باش بیا بریم یه‌چیزی بخوریم!
‫خیلی‌خب، باشه.
‫واقعاً‌ ممنونم بابت این اتاق عالی.
‫خــ ــ خواهش می‌کنم...
‫جناب آماتی، از اونجایی که شما ما رو به این مهمان‌سرا دعوت کردین،
‫بی‌صبرانه منتظر چشیدن غذاهای اینجام.
‫بــ ــ بله! از پیشنهاداتم اطمینان دارم!
‫همه‌ش به لطف منه. باید ازم قدردان باشی.
‫آماتی اگه الان می‌دیدت، فکر می‌کرد کلاه‌برداری چیزی هستیم.
‫عجب شراب نابی. منو یاد خونه‌م میندازه.
‫و ماهی‌ خیلی خوش‌مزه‌ست.
‫اون پسربچه واقعاً تیزبینه.
‫اونم با این سن کم.
‫همین‌جوریش با تعداد زیادی اجناس دادوستد می‌کنه.
‫اجناس تو درمقایسه با مال اون چشونه؟
‫نمی‌تونی با چیزهای جذاب‌تری معامله کنی؟
‫یا اشتباهت توی رووین‌هایگن روی هوش‌وذکاوتت تأثیر گذاشته؟
‫درسته جذاب نیست، ولی قطعاً سود معقولی توشه.
‫و من صرفاً چیزهای خسته‌کننده ندارم.
‫ناسلامتی، تو هم توی گاری‌امی.
‫خب، بیشتر از این ازت انتظار نمی‌ره.
‫هی! می‌میری یکم هندونه زیر بغلم بذاری!
‫اگه با مردها زیادی مهربون باشی زود از خود بی‌خود می‌شن.
‫اگه موفق می‌شدی و یاد می‌گرفتی اون دری‌وری‌ها رو بگی وحشتناک می‌شد.
‫پس، دفعه بعدی من... ‫نادون.
‫مهربونی چیزی‌ـه که تو یه مرد اهمیت داره.
‫تازه، تو می‌خوای وقتی من درمونده می‌شم باهام مهربون باشی، نمی‌خوای؟
‫ظرف ده سال اینکه یه چیزی چه شکلی بوده راحت فراموشت می‌شه،
‫ولی طعم و عطرشون فراموش‌نشدنی‌ـه...
‫این ساکه شبیه همونی‌ـه که تو یوئیتسو بود.
‫وقتی تو شمال سفر می‌کردم شنیدم.
‫شهری که یه خدای گرگ کافر رو می‌پرستیدن...
‫همیشه همچین ساکه‌ی سنگینی می‌خوردی؟
‫فقط ساکه‌ای به این سنگینی درخور گرگ خردمندی مثل منه.
‫خیلی خوردی. فردا می‌فهمی چیکار کردیا.
‫این مقدار که چیزی نیست! من یه گرگ خرمندم‌ ها!
‫می‌دونستم خماری می‌گیری.
‫من یه پارچ آب و تشت برات آماده می‌کنم. تو تخت بمون.
‫یه کوچولو می‌رم بیرون.
‫بریو، توراندیا، وُری پیتورا.
‫آسپائیرو، گانور. ‫مارک!
‫ورتا یوشودان. هابان؟
‫له، ‌اسپاندیا مرت، واندرج.
‫پیرجی، بائو.
‫انگار مزاحم شدم.
‫نه‌ بابا. فقط داشت سخنرانی می‌کرد که خدای کوه پیتولا چه نعمتی‌ـه.
‫به‌محض اینکه می‌فهمن من زبونشون رو متوجه می‌شم اینجوری می‌شه.
‫ممکنه فایده‌ی یه خدای کوهستانی از...
‫خدایی که هیچ‌وقت معابد طلاییش رو ترک نمی‌کنه بیشتر باشه.
‫شکی درش نیست.
‫می‌گن خدایانِ برداشت معمولاً زیبارو هستن.
‫مثل همسر تو؟
‫زبونت خوب چرب شده ‌ها!
‫خب؟ امروز پیشنهاد سودآوردی واسه‌م آوردی؟
‫برای همین اینجایی دیگه، درسته؟
‫آره، از رووین‌هایگن میخ آوردم. می‌خوام ازم بخریشون.
‫میخ؟!
‫ما تو کار تجارت گندمیم!
‫باید همراه گندم‌هات یه مقدار میخ هم بفروشی.
،‫اون‌ها برای مشتری‌هات از شمال ضروری‌ان
‫که از خونه‌هاشون در برابر برف محافظت کنن.
‫خب، درسته...
‫میخ، ها؟
‫چندتا؟
‫صدوبیست میخ به‌طول ۳پاته،
‫دویست میخ به‌طول ۴پاته، و دویست میخ به‌طول ۵پاته دارم.
‫کیفیت‌شون توسط انجمن آهنگران رووین‌هایگن تضمین شده‌ست!
‫خب، من می‌تونم در ازای ده‌ونیم لومیونه بخرمشون.
‫زیادی ارزونه.
‫خبر نداری؟
‫امسال لشگرکشی بزرگ شمالی منتفی شد.
‫تمام شمشیرها و زره‌های غیرضروری رو دارن ذوب می‌کنن،
‫و قیمت میخ افت کرده.
‫حتی ده لومیونه هم براشون زیادی‌ــه!
‫این شرایط فقط برای نواحی جنوبی نیست؟
...‫فایده‌ی صرف کردن سوخت ارزشمند برای
‫ذوب کردن فلزات، اونم تو این زمان از سال چیه؟
‫دوست دارم همچین آهنگر نادونی رو ببینم، البته اگه وجود داشته باشه.
‫از دست تو...
‫میخ واقعاً تخصص من نیست.
‫شانزده لومیونه چطوره؟
‫خیلی گرونه! سیزده لومیونه.
‫پانزده!
‫چهارده و دو سوم!
‫بیا با همون پیش بریم.
‫همونطور که ازت انتظار داشتم، برادر!
‫خب؟ نقد؟ یا اعتباری؟
‫اعتباری بهتره، درسته؟
‫عالی می‌شه. چون این وقت سال همه نقد می‌خوان کار مشکل می‌شه.
‫هوی، لانت!
‫بله، چی نیاز دارید؟
‫همین الان کالاهای این گاری رو خریدم.
‫به گاری خودمون جا‌به‌جاش کن. بعداً می‌فروشمشون.
‫چـ ــ چشم!
‫شاگرد گرفتی؟
‫دست‌تنها کار خیلی زیاده.
‫چند وقت تو شهر می‌مونی؟
‫می‌خوام برم شمال، برای همین قبل از اینکه برف سفر کردن رو خیلی مشکل کنه، ‫حرکت می‌کنم.
‫ولی تا قبل از جشن که اینجا می‌مونی، آره؟
‫قبلش بیا یه نوشیدنی بزنیم.
‫باشه، میام.
‫مطمئنم آدله خوشحال می‌شه.
‫درسته. هنوز بچه‌ی منو ندیدی، مگه نه؟
‫یادم رفته بود داری بچه‌دار می‌شی.
‫بچه دیگه دوسالش شده.
‫تو صاحب مغازه شدی، شاگرد گرفتی،
‫و قبل از اینکه من متوجه بشم پدر شدی.
‫هنوز زمانی رو که تازه داشتی شروع می‌کردی رو یادمه.
‫هردومون یه زمانی تازه‌کار بودیم.
‫ولی خب، فقط چون یه تاجر شهری می‌شی مشکلات متوقف نمی‌شن.
‫وقت‌هایی هست که آرزو می‌کنم کاش می‌تونستم برگردم به تاجر دوره‌گرد بودن.
‫با این حال، خوبه که همراه همسر و بچه‌ مشغول تجارت بشی.
‫نه، فراموش کن چی گفتم...
‫خب، هردوی ما فقط باید تمام تلاشمون رو بکنیم.
‫تاجرها هیچ‌وقت عوض نمی‌شن، نه؟
‫درسته.
‫یکی دیگه!
‫هی، دوباره خماری می‌گیری ‌ها...
‫چیزیم نمی‌شه.
‫ساکه‌ی خوبو هرچقدرم بنوشی به خماری نمی‌رسه.
‫با این حال همچین ساکه‌ای با اکراه دردناکی منو سمت خودش می‌کشه،
‫به‌خصوص که خیلی منو یاد خونه میندازه.
‫نخوردنش غیرممکنه!
‫قبل از اینکه بری تو هپروت می‌خوام چیزی ازت بپرسم.
‫چی؟
‫می‌خوام بدونم زادگاهت کجا قرار داره.
‫همونطور که فکر می‌کردم، تو نمی‌دونی کجاست...
‫اونقدرش رو مشکوک شده بودم.
‫انتظار داشتی اگه از یوئیتسو حرف بزنیم دوباره افسرده بشم.
‫به چشمت انقدر ضعیفم؟
‫نه، اصلاً و ابداً.
‫نادون! اینجا جایی‌ـه که باید بگی آره!
‫خب؟ یوئیتسو کجاست؟
‫راستش، یادم نمیاد دقیقاً کجاست.
‫وایسا ببینم.
‫فکر کنم وقتی نزدیک‌تر بشیم یادم بیاد...
‫این کافی نیست؟
‫خب برای مثال، اسم شهرهای مجاور رو یادته؟
‫اون می‌تونه یه سرنخی بهمون بده.
‫تنها شهری که یادمه یوئیتسو‌ـه و... به‌جز اون...
‫یعنی چی بود؟
‫نیو... ‫نیو؟
‫خودشه! نیوهیرا!
‫نیوهیرا! اونجا رو می‌شناسم.
‫می‌شناسی؟
‫آره، اون شهر به چشمه‌های آب گرمش معروفه.
‫یه شهر غیرمسیحی‌ـه،
‫ولی حتی اسقف‌های اعظم و پادشاهان مختلف مخفیانه ‫به‌شکل ناشناس از چشمه‌های آب‌گرمش دیدن کردن.
‫که اینطور.
‫وقتی تو یوئیتسو زندگی می‌کردم،
‫به‌عنوان جایی که می‌تونه به التیام زخم‌ها و بیماری‌ها کمک کنه، معروف بود.
‫بذار فرض کنیم که فاصله‌ی بین پاسلوئه و کومرسون...
‫فاصله‌ی بین در ورودی و چراغ اونجاست.
‫اینجوری نیوهیرا می‌شه این‌ طرف‌.
‫اگر بعد از اون شمال بود، فکر می‌کنی یوئیتسو کجا می‌شد؟
‫همم، بذار ببینم...
‫اون طرف.
‫جنوب ‌غربی، ها؟
‫تقریباً انقدر فاصله داره. با پاهای من دو روز طول می‌کشه!
‫با پاهای تو؟
‫این خیلی دوره... مطمئنم حداقل یک ماه طول می‌کشه...
‫حالا واقعاً حس می‌کنم که داریم به یوئیتسو نزدیک‌تر می‌شیم!
‫دل تو دلم نیست!
‫محوطه زیادی بزرگه.
‫تازه وقتی برف شروع به باریدن کنه نمی‌تونیم به راحتی سفر کنیم...
‫وقتی برسیم نیوهیرا می‌تونی خودت تنهایی بری خونه؟
‫جهتش رو می‌دونی، درسته؟
‫آ ــ آره، اگه به نیوهیرا برسیم.
‫مطمئنم یادم میاد از اونجا چطور به یوئیتسو برم.
‫از تنهایی خسته‌ شدم.
‫تنهایی، سرده.
‫تنهایی، دلتنگی‌آوره.
‫هوی، فکر‌های ناجور نکن.
‫اگه بتونی دو روزه بری و برگردی، من می‌تونم یه مدتی تو نیوهیرا صبر کنم.
‫هوم! همین کافیه...
‫تو منو به نیوهیرا می‌بری، درسته؟
‫دوست دارم یکم بیشتر شهر رو بگردم.
‫گوش کن! من می‌خوام تا جایی که می‌تونم بهت کمک کنم.
‫چیزی که الان گفتم...
‫گفتم مهربونی چیزی‌ــه که تو مردها اهمیت‌ داره،
‫ولی اگه زیادی نگران باشی، دردسرساز می‌شه.
‫از خودم خجالت می‌کشم...
‫همیشه همه‌چیز رو با معیار‌های خودم اندازه‌گیری می‌کنم.
‫هــ ــ هوی...
‫برای من، انسان‌ها تو یه چشم بهم زدن پیر می‌شن.
‫یک سال تو همچین زندگی کوتاهی خیلی ارزشمنده.
‫معمولاً این حقایق رو فراموش می‌کنم.
‫کسی که بدیهیات رو فراموش کرده منم.
‫هرچی نباشه، کنار تو بودن خیلی آرامش بخشه.
‫نمی‌تونم جلوی لوس شدنمو بگیرم...
‫هولو...
‫انگار مست شدم!
‫باید زودتر برم بخوابم وگرنه بیشتر از این چرت و پرت می‌گم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت پانزدهم پر پرنده و سنگ معدن اسرارآمیز ‫قسمت بعدی: پر پرنده و سنگ معدن اسرارآمیز