..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
ادویه و گرگ
‫یه مورخ؟
قسمت پانزدهم پر پرنده و سنگ معدن اسرارآمیز
‫آره، این‌ طرفا کسی هست؟
‫درمورد کسایی حرف می‌زنی که با نوشتن خاطرات روزانه ‫درباره ریز و درشت وقایع شهر
‫از اشراف و کلیسا پول به جیب می‌زنن؟
‫خاطره نمی‌نویسن. وقایع تاریخی رو نگه می‌دارن.
‫فرقش چیه؟
‫اونا فقط با تمام روز نشستن و نوشتن می‌تونن پول خوبی دربیارن. ‫خیلی رو اعصابه.
‫خب حالا؟ کسی رو می‌شناسی؟
‫آره، یکی سراغ دارم.
‫می‌گن اون مورخ یه مرتد فراری‌ـه
‫که از یه صومعه‌ای انداختنش بیرون.
‫فقط می‌خوام چندتا سوال بپرسم.
‫می‌خوام قصه‌های قدیمی و افسانه‌های شمال رو پیدا کنم.
‫دوباره یه چیز عجیب‌وغریب چشمت رو گرفته.
‫خب، اگه یهویی برم در خونه‌ش غیرعادی می‌شه. واسطه‌ای نمی‌شناسی؟
‫یکی از روون باشه خوبه؟
‫آره.
‫تاجر پیری به اسم گی باتوس تو انجمن هست.
‫مرد نترسی‌ـه.
‫با کسایی تجارت می‌کنه که هیچ‌کس نباید طرف‌شون بره.
‫مطمئنم رابطه‌ی خوبی با مورخ داره.
‫بهش معرفیت می‌کنم.
‫عالی می‌شه.
‫راستی، من قصد دارم به نیوهیرا برم.
‫می‌خوام از بعضی از شمالی‌ها راجع‌به مسیر اونجا و وضعیتش بپرسم.
‫اینکه کاری نداره. برات پرس‌وجو می‌کنم.
‫یکی طلبت.
‫اینکه فکر کنم واسه مدیون شدنت به من همین کافیه ترسناکه.
‫پس، می‌تونم یه چیز دیگه هم ازت بخوام؟
‫عه؟ دیگه چی‌ـه؟
‫می‌خوام یه‌مقدار نون خوشمزه بخرم.
‫چطوره منو به یکی از مشتری‌های خوبت معرفی کنی؟
‫یه چیزی بوی خوبی داره...
‫حالت چطوره؟
‫گشنه‌امه...
‫فکرشو می‌کردم. رفتم بیرون و یکم نون گندم خریدم.
‫تو نمی‌خوری؟
‫من خوبم. ‫قبلاً مزه‌اش رو چشیدم.
‫واقعاً؟
‫هی.
‫الان می‌تونیم تو جشن شرکت کنیم، آره؟
‫شرمنده. هنوز نه.
‫حتی اگه شوخی‌ـه هم اون‌کارو نکن.
‫می‌دونستم نسبت به همچین چیزهایی ضعیفی!
‫یادم می‌مونه. ‫باشه حالا.
‫همم، ولی چرا نمی‌تونم تنهایی برم شهر رو بگردم؟
‫حتی اگه بگم نمی‌تونی هم می‌ری.
‫بی‌راه نمی‌گی.
‫عا، راستی.
‫الان زیاد پول خرد همراهم نیست...
‫از دستت در نره همه‌شو خرج کنی‌ ها.
‫چی‌ شده؟
‫خب...
‫گمونم آخرشم تنهایی بیرون رفتن مزه نداره...
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫ها؟
‫اگه منو با خودت ببری، اینو بهت برمی‌گردونم.
‫عا، خب...
‫با کسی قرار ملاقات دارم.
‫اگه پیش‌تون باشم ناجوره، عقب وایمیسم.
‫اینجوری، منو با خودت می‌بری؟
‫واقعاً شرمنده‌م...
‫ممکنه بعد از اون بلافاصله برم یه جای دیگه.
‫حتی اگه منتظرت بذارم، ممکنه تمام مدت طول بکشه.
‫که اینطور.
‫همه چیز باید تا فردا جفت‌وجور بشه.
‫می‌تونی امروز رو تحمل کنی و تنها بمونی؟
‫خب، خیلی خوب نیست که تو دست‌وپای تو باشم.
‫پس، تنهایی می‌رم گشت‌وگذار.
‫معذرت می‌خوام...
‫عا راستی. اگر کسی رو با خوردم آوردم لطفاً باملاحظه باش و اتاق رو ترک کن.
‫حالا که همچین قیافه‌ی بامزه‌ای دیدم،
‫بقیه روز رو می‌تونم تنهایی بگذرونم!
‫از دست تو...
‫خب، فعلاً، پناه بردن به آغوش تو بهترین کاره. اخم نکن...
‫شهری که یک خدای گرگ مشرک رو می‌پرستید...
‫شهر یوئیتسو توسط خرس غول‌آسایی نابود شد!
‫ممکنه درست نباشه...
‫عا، بلافاصله می‌شناسیش.
‫اون یه مرد گنده‌اس که شبیه تابوتی می‌مونه که عمودی له شده باشه...
‫جناب لارنس؟
‫ممنون که جایی برای موندن واسه‌مون پیدا کردی.
‫حرفشم نزنید! ممنون که اونجا کلی غذای دریایی خوردید.
‫همراه سخت‌پسندم از غذای اونجا خیلی تعریف کرد.
‫می‌گه سلیقه‌ی خوبی تو ماهی داری.
‫از شنیدنش خوشحالم!
‫بازم دنبال چیزهایی که خوششون بیاد می‌گردم.
‫راستی، جناب لارنس، بعد از اینجا کاری دارید؟
‫باید جناب باتوس رو ببینم و یه چیزهایی ازشون بپرسم.
‫که اینطور...
‫موضوع چیه؟
‫راستش، می‌خواستم اطراف شهر رو نشون‌تون بدم.
‫نشونم بدی؟
‫بله، مشیت الهی باید ما رو بهم نزدیک کرده باشه.
‫فکر کردم اگر با تاجر دوره‌گردی مثل شما صحبت کنم می‌تونم ‫دیدگاهم رو گسترش بدم...
‫حالا که فکرش رو می‌کنم، همراهم هولو هم
‫امروز صبح ازم می‌خواست شهر رو باهاش بگردم.
‫اگر مشکلی نداشته باشید، خوشحال می‌شم حداقل به خانم هولو ‫اطراف رو نشون بدم!
‫نه، نمی‌خوام بهت زحمت بدم...
‫راستش، من قبلاً کارم رو برای امروز تموم کردم و وقتم آزاده.
‫اگه تنها ول بچرخم،تمام سودم خرج ساکه می‌شه.
‫لطفاً اجازه بدید اطراف رو بهشون نشون بدم!
‫واقعاً؟
‫ولی، اون از اون‌هایی نیست که فقط چون من ازش می‌خوام ‫بی‌سر و صدا تو مهمان‌سرا بمونه.
‫ممکنه همین الانش هم رفته باشه بیرون...
‫قصد داشتم درمورد بعضی از خرید‌ها از مهمان‌سرا پرس‌وجو کنم،
‫پس اگه اونجا باشن می‌تونم سر بزنم و دعوت‌شون کنم!
‫خیلی ممنونم. ‫نفرمایید!
‫دفعه بعد لطفاً بذارید شما رو بگردونم جناب لارنس.
‫شما آقای کرفت لارنس هستین؟
‫شما... ‫من گی باتوس هستم.
‫شنیدم دنبال یک مورخ هستید که درباره قصه‌های قدیمی شمال سوال کنید.
‫بله، درسته.
‫پس، آدم عجیبی هستین. دنبال یه‌جور ایده برای کسب درآمد می‌گردید؟
‫نه، دلیلش این نیست.
‫شاید بشه بهش گفت هوس؟
‫که اینطور.
‫برای آدمی به این جوونی سرگرمی جالبی‌ـه.
‫من اخیراً به قصه‌های قدیمی علاقه‌مند شدم.
‫بعد از اینکه چندین دهه در همین حوزه کار کردم، ناگهان چیزی فهمیدم.
‫دنیایی که من می‌شناسم درواقع خیلی کوچیکه.
‫با این‌حال، حتی در اینجا،
‫هیچ چیز درمورد مردمی که صد‌ها ساله در رفت و آمدن نمی‌دونم.
‫برای همین بود که می‌خواستم راجع‌به دنیایی که ندیده بودم بدونم.
‫حتی اگر افسانه هم باشن، می‌خوام درباره‌ی داستان‌هایی از گذشته بدونم که
‫به‌دلیل بی‌ثباتی خدایان هیچ‌وقت نمی‌تونم تجربه‌اشون کنم.
‫تا حدودی می‌فهمم چه احساسی دارید.
‫زمانی که جوون بودم سرم گرم سود کردن بود.
‫اگر یه‌لحظه برای همچین چیزهایی وقت می‌ذاشتم،
‫ممکن بود زندگیم کاملاً متفاوت بشه.
‫یکم به شما حسودیم می‌شه جناب لارنس، برای علاقه‌ای که در این سن کم پیدا کردید...
‫فقط یه هوسه.
‫عام، کسی که اینجا زندگی می‌کنه...
‫بله، اینجا محل زندگی کسانی‌ـه که توسط کلیسا تعقیب می‌شن.
‫یک کیمیاگر...
‫بله. با اینکه اون‌ها در اینجا مجرم تلقی نمی‌شن،
‫به‌محض اینکه نزدیک جاهایی مثل رووین‌هایگن بشن اعدام می‌شن.
‫هرچی هم که باشه،
‫مردم اینجا آدم‌های خوبی هستن.
‫این بوی گوگرده؟
‫در علم داروها هم دستی دارین؟
‫نه، فقط یکم درموردش اطلاعات دارم.
‫سلاح یک تاجر دانشه.
‫لطف دارید.
‫پرنده‌های زیادی هستن.
‫تمام بادهای سمی بوی بدی ندارن.
‫اگر پرنده‌ای بمیره ما باید خیلی محتاط باشیم.
‫جناب باتوس، تجارت با کیمیاگران سود زیادی داره؟
‫احساس می‌کنم کار کردن با اون‌ها خطرات زیادی داره...
‫اون‌ها نه‌تنها طلا، نقره و مس زیادی می‌خرن...
‫بلکه همچنین آهن، سرب، قلع، جیوه، گوگرد و فسفر رو هم خریداری می‌کنن.
‫آهن و سرب؟ این محصولات عادی‌تر از چیزی که انتظار داشتم هستن.
‫افراد زیادی فکر می‌کنن کیمیاگران جادو می‌کنن،
‫ولی اون‌ها فرق زیادی با زرگرها ندارن.
‫البته...
‫بعضی‌ از اون‌ها درباره جادو تحقیق می‌کنن.
‫ولی، من فقط شایعات رو شنیدم و هیج‌وقت همچین کیمیاگرانی رو ندیدم.
‫کـ-که اینطور...
‫نیازی به نگرانی نیست. همه اون‌ها آدم‌های خوبی هستن.
‫بـ-بله...
‫معذرت می‌خوام!
‫عا، جناب باتوس...
‫خیلی وقته ندیدمتون. به‌نظر میاد اوضاع و احوال خوب بوده.
‫همچنین.
‫باورم نمی‌شه سالم و سلامت کوه‌های هیورام رو گشتین.
‫حتماً خدا خیلی دوست‌تون داره.
‫اِواِ، چه مرد جذابی.
‫ولی قیافه‌ات می‌گه فکر می‌کنی من یه جادوگرم.
‫نـ-نه، اینطور نیست...
‫بانو، ایشون یه تاجر دوره‌گرد هستن...
‫کرفت لارنس هستم.
‫آقای دایان روبنس خونه تشریف دارن؟ می‌تونم باهاشون صحبت کنم؟
‫عه، بهش نگفتی آقای باتوس؟
‫اوه...
‫بنده دایان روبنس هستم.
‫هــــــــــه؟!
‫بهش می‌خوره اسم مردونه باشه، نه؟ می‌تونین دایانا صدام بزنین.
‫اولاً بابت اینکه بی‌خبر مزاحم شدم، معذرت می‌خوام.
‫نه، لطفاً خودتونو درگیرش نکنین...
‫خانم روبنس، حقیقتش... ‫دایانا.
‫عذر می‌خوام...
‫خانم دایانا، حقیقتش،
‫می‌خواستم راجع‌به قصه‌های قدیمی مختلفِ سرزمین‌های شمالی ازتون بپرسم...
‫شمال؟ ‫بله.
‫حتم داشتم می‌خواین درمورد یه معامله‌ی تجاری حرف بزنین...
‫لطفاً شوخی رو بذارین کنار.
‫اگه اومده بود درمورد دادوستد سؤال کنه، ‫قطعاً بیرونش می‌کردین، مگه نه؟
‫البته، مطمئن نیستم قصه‌هایی که می‌دونم راضی‌تون می‌کنن یا نه...
‫می‌خوام قصه‌های قدیمی راجع‌به شهری به‌اسم یوئیتسو رو بشنوم.
‫آه، یوئیتسو...
‫شهری که توسط خرسی که ماه رو شکار می‌کنه، ویرانه شد...
‫خرس شکارچی ماه.
‫تاجایی که می‌دونم، «ایراوا ویل مهدهند» تلفظ می‌شه.
‫قصه‌ی خیلی قدیمی‌ایه، ولی افسانه‌های زیادی درباب اون خرس وجود داره.
‫خرس برام مهم نیست، می‌خوام راجع‌به شهر یوئیتسو بشنوم.
‫شهر؟ ‫بله.
‫به دلایلی، دنبال موقعیت مکانی یوئیتسو می‌گردم.
‫موقعیت مکانی؟
‫موقعیت مکانی... موقعیت مکانی...
‫شما نمی‌دونین؟
‫به خاطر دارم.
‫در سرچشمه‌ی رود روهم از پروآنیا که ‫درمسیر شمال جاری‌ـــه، شهری به‌اسم لنوس هست...
‫اگه درست خاطرم باشه، شهری‌ـــه که به الوار و خزشون معروفه.
‫اگه شهرو بشناسین، توضیح‌دادنش راحت‌تر می‌شه.
‫اون شهر، یه قصه‌ی قدیمی داره که سینه به سینه نقل شده.
‫سال‌ها پیش، سروکله‌ی یک گرگ تنها توی دهکده پیدا می‌شه.
‫که خودشو هولو از یوئیتسو صدا می‌زد.
‫جثه‌ش به‌قدری بزرگ بود که برای دیدنش باید سرمونو بالا می‌بردیم.
‫گرچه فکر می‌کردیم برای اجرای مجازات الهی حضور پیدا کرده،
‫هولو بهمون گفت که از اعماق جنگل‌های کوهستانی در شرق اومده،
‫تا به‌ جنوب سفر کنه.
‫گرگه عاشق مشروب بود و گاهی‌وقتا تبدیل به یه دختر جوون می‌شد،
‫تا با دخترهای دهکده برقصه.
‫بدنش به سنش نمی‌خورد، ولی یه دم داشت که از آدمیزاد متمایزش می‌کرد.
‫بعد از مدتی، بهمون قول محصولات پربار داد ‫و مجدد راهی سفر به جنوب شد.
‫از اون‌سال به بعد،
‫محصولات‌مون پربار شد و به‌خاطر همین ‫«هولوی دم‌گندمی» صداش می‌زنیم...
‫این اطلاعات به دردت می‌خوره؟
‫آه، بله!
‫در شرقِ لنوس کوه‌های زیادی وجود داره.
‫این بهترین سرنخ ممکن بود.
‫خب خداروشکر.
‫اگر اجازه بدین، لطف‌تون رو جبران می‌کنم...
‫همون‌طور که می‌بینی، با اینکه درحال حاضر از دست کلیسا فراری‌ام،
‫اما عاشق قصه‌های قدیمیِ سرزمین‌های غیرمسیحی‌ام.
‫قصه‌های قدیمی و افسانه‌هایی که کلیسا تحریف‌شون نکرده...
‫تاحالا از این‌جور قصه‌ها به گوشت نخورده؟
‫متوجه شدم...
‫پس، بذارین قصه‌ی خاصی رو براتون تعریف کنم.
‫توی یه دهکده‌‌ی پر از گندم‌زارهای وسیع،
‫گرگی به‌عنوان پروردگار خرمن عبادت می‌شه...
‫خیلی‌وقت بود راجع‌به اژدهاهای افسانه‌ای ‫و شهرهای طلا حرف نزده بودم.
‫منم یه زمانی آرزو داشتم مثل یه شوالیه فقط با یه شمشیر...
‫توی غلافی که به کمرم بستم، سفر کنم.
‫ممنون که امروز کمکم کردین.
‫چه حرفیه.
‫این منم که باید تشکر کنم، چون وقتی ‫تنهایی به دیدن بانو می‌رم، خیلی‌ها به جونم غر می‌زنن.
‫به‌علاوه، تونستم یه قصه‌ی خیلی جالب بشنوم.
‫هرموقع که خواستی، از این خواهش‌ها ازم بکن.
‫بله! با کمال میل!
‫عه‌وا، آقای لارنس.
‫پارسال دوست.
‫خیلی‌وقته همو ندیدیم.
‫اوه! جوون عیاش!
‫بیا یه نوشیدنی بزن.
‫عا، درخصوص اطلاعاتی که امروز صبح ازتون خواستم...
‫هــــوی! زیاده!
‫ای داد بیداد...
‫خب؟ چی می‌خوای؟
‫حقیقتش، مقصد رو عوض کردم. ‫شهر لنوس رو می‌شناسین؟
‫چی؟
‫همین‌الانش یه‌مقدار اطلاعات راجع‌به نیوهیرا جمع‌آوری کردم...
‫شرمنده، اوضاع تغییر کرده.
‫خب، درسته که الان رابطه‌ات با هم‌سفرت شکرآبه؟
‫چی گفتین؟!
‫آمارت رو درآوردم، جوونک عیاش!
‫این اطراف عالم و آدم می‌دونن که با ‫یه راهبه‌ی ‫خوش‌ بر و رو توی یه مهمان‌سرای خوب می‌مونی.
‫حالا دیگه می‌دونم «از خدا نترس» واقعاً‌ به چه معنیه.
‫رابطه‌ی من و هم‌سفرم اون‌قدری پرآب‌وتاب نیست که...
‫موقع مشروب‌زدن راجع‌بهش صحبت کنی.
‫ولی چرا فکر کردین رابطه‌مون شکرآبه؟
‫همین چند دقیقه پیش،
‫خبر اومد که هم‌سفرت و یه تاجر جوون از انجمن ما،
‫دارن توی شهر چرخ می‌زنن.
‫آه، آقای آماتی رو می‌گید.
‫پس به همین زودی بی‌خیال شدی؟
‫شرمنده اینو می‌گم، ولی اشتباه برداشت کردین.
‫من کل روز کار داشتم و وقت نکردم هم‌سفرمو همراهی کنم.
‫آقای آماتی بیکار بودن، درنتیجه بهش پیشنهاد دادن ‫اطراف شهرو نشونش بدن. همین و بس.
‫راضی نشدین؟
‫بذار به‌عنوان یه تاجر هم‌صنفت بهت هشدار بدم.
‫آماتی رو دست کم نگیر.
‫می‌دونی با این سن کم با چه تعداد ماهی تجارت می‌کنه؟
‫می‌دونم. خودم دیدم.
‫ولی جای نگرانی نداره.
‫هم‌سفرم همچین آدم سهل‌انگاری نیست.
‫خیلی بااطمینان حرف می‌زنی!
‫من اگه بشنوم اَدل با آماتی توی شهر چرخ می‌زنه،
‫درجا تسلیم می‌شم چون‌که می‌دونم شانسی دربرابرش ندارم.
‫من و آقای آماتی چیکار می‌کردیم؟!
‫داشتم می‌گفتم اگه این اتفاق می‌افتاد،
‫کونم بدجور می‌سوخت چون عاشق سینه‌چاکتم!
‫پس همون بهتر که کونت بسوزه.
‫با آتیشی که از کونت بلند می‌شه، ‫یه پای خوش‌مزه واسه آقای آماتی درست می‌کنم.
‫ا ــ ادل...
‫شکر خوردم! بیا کمکت کنم مغازه رو ببندیم!
‫نفسم درنمیاد...
‫اون شال‌گردن!
‫هی...
‫بیا یه دستی برسون...
‫هیچ معلوم هست چقدر غذا و مشروب خوردی؟
‫حتی مجبورش کردی این چیز به‌نظر گرون رو برات بخره.
‫می‌خوام بخوابم...
‫هی، دیگه مجبورش کردی چیا برات بخره؟
‫این...
‫خز خیلی مرغوبی‌ــه.
‫البته بازم به پای دم من نمی‌رسه.
‫نمی‌تونی همچین چیزهای باارزشی رو قبول کنی ‫و چیزی درعوض بهش ندی...
‫از دست تو.
‫یه مرد باید واسه جلب محبتت جیبشو تا ته خالی کنه.
‫درمورد رابطه‌مون ازت سؤال نکرد؟
‫بیشتر دلم می‌خواد بدونم چرا همچین سؤالی می‌پرسی...
‫اگه داستان‌هامون باهم مطابقت نداشته باشه، برامون بد می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫بهش گفتم من یه راهبه‌ی دوره‌گردم که از دست خلافکارهایی که...
‫می‌خواستن بفروشنم، نجاتم دادی.
‫و، بعد اینکه نجاتم دادی، زیر بار یه‌ بدهی سنگین رفتم.
‫مبلغ بدهی‌ام انقدر زیاد بود که صدسال سیاهم ‫نمی‌تونستم صافش کنم، برای همین الان دارم...
‫با دعا کردن برای سلامتی‌ات توی طول سفرمون، دین‌ام رو بهت اداء می‌کنم.
‫وای که چقدر بیچاره‌ام...
‫با غم و اندوه فراوان، جریان رو براش تعریف کردم.
‫قشنگ منو آدم بده‌ی داستان کردی...
‫خب؟ این دیگه چیه؟ ‫اون رو می‌گی؟
‫یه پیش‌گو ازش استفاده می‌کرد!
‫بهم گفت یه تاس‌ــه که می‌تونه تقدیرو پیش‌بینی کنه!
‫شکلش فوق‌العاده نیست؟
‫این دست‌سازه‌ی بی‌نظیر هوش از سرم پروند.
‫مطمئنم خیلی آب می‌خوره!
‫ساده‌ای!؟
‫واقعاً‌ فکر کردی همچین چیزی رو ازمون می‌خرن؟
‫چی گفتی؟!
‫این یه سنگ‌معدن به‌اسم پیریت‌ــه.
‫موقع استخراج، به‌طور طبیعی همین‌شکلی تراشیده و کنده می‌شه.
‫نه بابا.
‫به جان تو. خودتم می‌فهمی، مگه نه؟
‫معمولاً‌ به‌صورت هدیه داده می‌شه یا ازش برای ‫کلاه‌برداری و قالب‌کردنش به‌عنوان طلا استفاده می‌شه.
‫خریدارهاش زیاد نبودن، مگه نه؟
‫چرا اتفاقاً خیلی زیاد بودن.
‫هان؟ جدی می‌گی؟!
‫آره.
‫پیش‌گوــه گفت هرکسی می‌تونه با این تاس تقدیرشو پیش‌بینی کنه...
‫خیلی‌ها می‌خواستن برای درمان بیماری‌ها و ‫درامان موندن از شر شیطان، چندتا ازش بخرن.
‫و تو باورت شد؟!
‫پیش‌گوــه شدیداً بااستعداد بود و منم خیلی تحت‌تأثیر قرار گرفتم...
‫آماتی تونست این تاس رو به قیمت خوبی از مزایده بخره.
‫مزایده؟ یعنی انقدر خواهان داشت؟!
‫همه‌ی مردم عجیب به هیجان اومده بودن.
‫اولین‌باری بود که شاهد یه مزایده بودم و به‌نظرم معرکه بود.
‫از جو جشنواره سوءاستفاده کرده...
‫عجب راهبرد کسب‌وکار هوشمندانه‌ای.
‫ببخشید که صبح به این زودی مزاحم‌تون شدم!
‫ازطرف اربابم خبری براتون... آوردم...
‫خب؟ چه خبری؟
‫اوه...
‫آ ـــ آها! راستش...
‫جناب لارنس!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت شانزدهم شب جشنواره و چرخ‌دنده‌ی جانیفتاده ‫قسمت بعدی: شب جشنواره و چرخ‌دنده‌ی جانیفتاده