..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گفتم که معذرت می‌خوام...
‫معلومه که من خوشحال می‌شم تو این سرما یکم گرمت کنم.
‫به‌خاطر همین چشمم رو روی کارات بستم
‫و از درخواست هر گونه دستمزدی امتناع کردم.
‫ولی بازم، لارنس.
‫مگه یه سری چیزا نیستن که هیچ‌وقت نباید انجام‌شون بدی؟!
‫این دم غرور منه.
‫تنها مدرکی که نشون می‌ده من کی هستم.
‫و دمم...
‫موهاش کشیده و صاف شده! نه فقط این...
‫چطور جرأت می‌کنی بگیری بخوابی!
‫به‌زودی می‌تونیم شهر رو ببینیم.
‫اونجا جایی‌ـه که می‌تونیم راجع‌به زادگاهم پرس‌وجو کنیم؟
‫خانم دیانا بهم گفت راهب بزرگی اونجا هست که درمورد خدایان دروغین ‫قصه‌های مختلفی جمع می‌کنه.
‫که‌اینطور.
‫پس، این راهب بزرگ تو اون شهر زندگی می‌کنه.
‫نه، صومعه تو یه مکان خیلی دور افتاده‌اس.
‫تنها کسی که می‌دونه کجاست، کشیش یه کلیسایی‌ـه در ترِئو.
‫خب پس، ما داریم می‌ریم ترئو.
‫نه. از اونجایی که ما نمی‌دونیم چطوری بریم ترئو،
‫باید تو شهر اِنبرک توقف کنیم تا مسیر رو گیر بیاریم.
‫چه مسیر پیچ‌ در پیچی.
‫شما خیلی خوش‌شانسید که در شهر اِنبرک زندگی می‌کنید.
‫این به‌خاطر اینه که خداوند همیشه در کنار کسانی‌ـه که به‌طور شایسته‌ای ‫باایمان هستن.
‫دلم می‌خواد نون‌ قندی بخورم.
‫باشه بعد از اینکه کالا‌هامون رو فروختیم.
‫شما که راه صحیح رو توسط کلیسا آموزش دیدید،
‫دوباره بهم بگو این دفعه چه کالاهایی داریم؟
‫دلیلی نداره که مورد موهبت خدا قرار نگیرید.
‫یادته که؟ آردی‌ـه که از مارک تو کومرسون خریدیم.
‫عا. درسته،‌ درسته. آرد بود.
‫منم اولین‌بارمه که میام اینجا.
‫نمی‌دونستم چه جور محصولاتی خواهان داره.
‫ولی بازم...
‫فکر کردم شهری به این بزرگی اشراف ثروتمند
‫یا کلیسای بزرگی داره که بخوان بخرنش.
‫برای خرید حداقل یکمی فکر کردم.
‫من به همچین زرنگی‌های سطحی‌ای اهمیت نمی‌دم.
‫وقتی همچین کالاهایی تو گاری داریم، ‫ چرا من باید هر روز نون سیاه و تلخ چاودار بخورم؟
‫با اینکه تو کومرسون پول زیادی اومد دستت ولی هنوز خیلی خسیسی!
‫باشه حالا...
‫ما که فقط برای پیدا کردن زادگاه تو راهی این سفر نشدیم.
‫برای تجارت منم اومدیم!
‫نادون!
‫دم ناز من از پاهای تو ضربه خورده!
‫عادلانه نمی‌شه مگر اینکه بزنم در کونت!
‫دیگه خبری از نون چاودار نیست!
‫من می‌خوام نون گندم نرم و پف‌پفی بخورم!
‫امسال برداشت چاودار پربار بود.
‫ما سرمایه اضافی برای معامله با گندم رو نداریم.
‫گندم سود آوره، بنابراین ما مایلیم که از شما بخریمش...
‫من مایل بودم بتونیم به‌جای آرد بهتون نون بفروشیم.
‫تمام تاجران همینطور فکر می‌کنن.
‫اما بعدش، باید با نونوایی‌ها در بیفتید.
‫نونوایی‌ها اینجا قدرتمندن؟
‫خیلی گردن کلفتن!
‫اگر کسی جز نونوایی‌ها نون بپزه،
‫با وردنه‌های سنگی میان سر وقتت.
‫این‌بار دنبال ایجاد کانال فروش هستین؟
‫نه، فقط همینطور که سفر می‌کنم معامله هم می‌کنم.
‫مقصدتون کجاست؟
‫قصد دارم به لنوس برم.
‫لنوس؟ اونقدر دور؟
‫قبل از اون، می‌خوام در ترئو توقفی داشته باشم.
‫یه کارهایی با کلیسای اونجا دارم.
‫کلیسای ترئو؟ کلیسای اِنبرک خیلی بزرگ‌تره...
‫اوه بله، شما اینجا کلیسای بزرگی دارید.
‫کلیسای ما تمام این منطقه رو اداره می‌کنه.
‫یک کشیش فوق‌العاده به اسم پدر مِندِز هم داریم...
‫عا، نه. من فقط می‌خوام کسی رو از کلیسای ترئو ببینم.
‫اوه، راستی، شما می‌دونید چطور می‌شه به ترئو رفت؟
‫یه جاده‌ی مستقیم برای اینکه گم نشید هست.
‫با گاری از اینجا حدود یک روز طول می‌کشه.
‫خیلی ممنونم.
‫امیدوارم خداوند بازم ما رو سر راه همدیگه بذاره.
‫بله، امیدوارم بازم باهم کار کنیم.
‫هی، انگار تا ترئو فقط یه روز راهه.
‫ها؟
‫آره، انگار همینطوره.
‫اگه امروز راه بیفتیم، تا فردا باید برسیم.
‫بهتر نیست یه استراحتی کنیم؟ خسته نیستی؟
‫می‌تونیم فردا تو ترئو استراحت کنیم.
‫من دوست دارم هرچه زودتر بریم.
‫باشه.
‫بیا قبل از رفتن یه چیز گرم بخوریم.
‫حداقل اون کارو که می‌تونیم بکنیم، نه؟
‫خب، معلومه که می‌تونیم.
‫اون چه صدایی‌ـه؟
‫از اونه.
‫از اونجایی که یه چرخ‌آسیاب هست، باید نزدیک باشیم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وایسید!
‫شرمنده.
‫ببینم، تو یه مسافری؟
‫درسته. تو کی هستی؟
‫می‌بینی که، من یه آسیابانم.
‫خب، از کجا میای؟ بهت نمی‌خوره از اِنبرک باشی.
‫چشم‌های تیزی داری. بذار منم ازت بپرسم.
‫چقدر دیگه مونده تا به شهر ترئو برسیم؟
‫«شهر» ترئو؟
‫اگه ترئو شهر باشه اون‌وقت اِنبرک پایتخت سلطنتی به‌حساب میاد.
‫نمی‌دونم چرا داری می‌ری ولی اونجا یه روستای کوچیکه.
‫که‌اینطور، خب چقدر دیگه مونده؟
‫از پایین جاده فقط یکم دورتره.
‫حتی می‌شه گفت الانم توی ترئو هستین.
‫که‌اینطور. فهمیدم، ممنون.
‫هـ-هی وایسا! عجله که نداری! درسته، مسافر؟
‫کاری با من داری؟
‫عام، کار؟
‫عا، د-درسته! خوب لعبتی کنار خودت داری.
‫اون یه راهبه در سفر زیارتی‌ـه.
‫راهبه؟
‫مشکلی هست؟
‫خب، فکر خوبی نیست که یه راهبه رو بیاری تو ترئو.
‫عه؟
‫ما با کلیسای ترئو کار داریم.
‫نباید مشکلی باشه که یه راهبه از کلیسا دیدن کنه.
‫خـ-خب، چطور بگم،
‫یه دعوایی با آدم‌های مزاحم کلیسای اِنبرک در جریانه.
‫اگه یه راهبه‌ی مسافر درگیرش بشه اوضاع پیچیده نمی‌شه؟
‫که‌اینطور. خب، ما احتیاط می‌کنیم.
‫تا وقتی اون لباس راهبه‌ها رو نپوشیده باشه کسی به بازدید ما ‫اهمیت نمی‌ده مگه نه؟
‫اینجوری عالی می‌شه.
‫ولی با کلیسا چیکار دارین؟
‫اومدیم مسیر جایی رو بپرسیم.
‫مسیر؟
‫پس، برای انجام کاری اینجا نیومدید.
‫امیدوار بودم اگه کاری داشتید کمک کنم.
‫اگر پیش اومد میام سراغت.
‫حالا می‌تونم رد بشم؟
‫اسم من کرفت لارنسه.
‫اسم تو چیه؟
‫اِوان!
‫گیوم اِوان!
‫اِوان. فهمیدم. اسمت رو به‌خاطر می‌سپرم.
‫آره، فراموشش نکنیا!
‫لطفاً تو راه برگشت هم سر بزنید!
‫چشمش بیشتر تو رو گرفته بود تا من.
‫خب، آسیابانه دیگه.
‫احتمالاً زندگی راحتی نداره.
‫اینطوره؟
‫مثل چوپان بودنه.
‫یه شغل ضروریه، ولی خیلی از شهرها و روستاها ازشون خوش‌شون نمیاد.
‫تو اون کیسه گندم داری، درسته؟
‫اگه می‌خواستی اون مقدار گندم رو پوست بکنی و آسیاب کنی،
‫به‌نظرت چقدر آرد به‌دست می‌اومد؟
‫من فقط یه خدای برداشت بودم. این چیزا رو نمی‌دونم.
‫بیا فرض کنیم انقدر دونه داری.
‫اگر اونا رو پوست بکنی و آردش کنی، آخرش حدوداً به انقدر آرد می‌رسی.
‫اونقدر کم؟
‫می‌گن آسیابان‌های چرخ‌آسیاب همیشه مقداری از آرد رو می‌دزدن.
‫همچنین، چرخ‌های آسیاب معمولاً متعلق به زمین‌دارها هستن.
‫به‌نظرت کی از همه کسانی که گندم‌شون رو اونجا آسیاب می‌کنن ‫مالیات می‌گیره؟
‫گمونم آسیابان.
‫درسته.
‫هیچ‌کس با خوشحالی مالیات نمی‌ده.
‫پس، آخر از کی متنفر می‌شن؟
‫که‌اینطور.
‫پس دلیل اونجوری دم تکون دادن اون بچه برای تو...
‫آره، احتمالاً داره پرپر می‌زنه تا راهی پیدا کنه که از این روستا بره.
‫یکی باید باشه که آسیاب رو بگردونه،
‫اما بیشتر مردم نسبت بهشون بدبین‌ان و ‫ازشون متنفرن. کار بی‌ارج‌وقربی‌ـــه.
‫این داستان رو قبلاً شنیدم...
‫ولی کار حیاتی‌ایه.
‫کسایی هم هستن که قدردان زحمات‌شونن.
‫چه سنگ بزرگی.
‫احتمالاً برای مراسم‌های جشنواره، ‫رقصیدن، و یا برگزاری جلسات استفاده می‌شه.
‫سلام. از دیدن‌تون خوش‌وقتم.
‫کیه؟
‫ببخشید سرزده مزاحم شدم.
‫من یه تاجر دوره‌گردم و اسمم لارنس‌ــه.
‫یه تاجر دوره‌گرد؟
‫بله، از کومرسون میام.
‫و ایشون کی باشن؟
‫به‌خاطر یه‌سری شرایط، فعلاً با بنده سفر می‌کنن.
‫اینجا چیکار دارین؟
‫می‌خواستم با کشیش این کلیسا ملاقات کنم.
‫من یه کشیش رسمی نیستم، ولی...
‫اسمم اِلسا اشتینگ‌هایم‌ــه، و مسئول این کلیسا هستم.
‫هــــــــــه؟
‫خب، چیکارم دارید؟
‫ا ــ اومدیم آدرس بپرسیم.
‫آدرس؟
‫بله. دنبال آدرس صومعه‌ی دیندران می‌گردم.
‫مسئولش باید راهب بزرگ، لوییز لانا اشتینگ‌هیلت، باشه.
‫من نمی‌دونم!
‫شنیدم اینجا یه کشیش به اسم پدر فرانز هست.
‫پدر فرانز تابستون گذشته فوت شدن!
‫هـــــــــه؟
‫الان راضی شدی؟!
‫چیزی راجع‌به صومعه‌ای که می‌گی نمی‌دونم و سرم هم خیلی شلوغه!
‫آ‌ ــ آها...
‫واقعاً ازت بدش اومد.
‫به‌خاطر اینه که چیزی اهداء نکردم؟
‫راسته که پدر فرانز مرده؟
‫به‌نظر نمیاد دروغ بگه. ولی...
‫آره.
‫قطعاً دروغ می‌گه چیزی راجع‌به صومعه نمی‌دونه.
‫خیلی‌وقته گذشته...
‫دهکده‌ی خیلی کوچیکیه. دردسر درست نکن.
‫اون به رفتار تو بستگی داره.
‫یکم خوابم میاد.
‫می‌شه بخوابم؟
‫اگر نذارم چی؟
‫کنارت خوابم می‌بره.
‫خب، می‌دونم خیلی خسته‌ای.
‫به‌عنوان هم‌سفرم، خوش‌حال می‌شم...
‫قبل‌از مریض‌شدن به‌خاطر خستگی، استراحت کنی.
‫آره. پس، الان استراحت می‌کنم.
‫قبلش، باید شنلت رو دربیاری،
‫کتم رو که یه‌گوشه پرت کردی، تا کنی،
‫و درست‌وحسابی زیر لحاف‌ها بخوابی.
‫اگه وقتی برگشتم، لباس‌ها خوب تا نشده باشن،
‫کیفیت شامت افت می‌کنه.
‫می‌دونم تو مهربون‌تر از اونی که همچین کاری بکنی.
‫همین روزها به خودت صدمه می‌زنی.
‫مگر اینکه یه‌کاریش بکنی.
‫الان کجا می‌ری؟
‫چون به‌نظر میاد مدت کوتاهی قراره اینجا بمونیم،
‫می‌خوام برم به کدخدای دهکده عرض ادب کنم.
‫شاید بتونم ازش درمورد صومعه هم بپرسم.
‫پس، دختر خوبی باش و بخواب.
‫اوهوم...
‫ولی، هدیه‌ای برات نمی‌گیرم.
‫اشکال نداره.
‫فقط می‌خوام برگردی.
‫اون قیافه‌ی مسخره‌ات خودش هدیه‌ست.
‫همین‌الانش هدیه‌ام رو گرفتم.
‫شب بخیر.
‫خوب بخوابی.
‫کسی خونه‌ست؟
‫بله.
‫بله، بله. امری داشتید؟
‫ببخشید که سرزده مزاحم شدم. من یه تاجر دوره‌گردم...
‫ای وای من!
‫کدخدا! همون مردی‌ــه که شایعه‌ها می‌گن!
‫کدخدا!
‫بیا ببین، اومده اینجا!
‫خانم کمپ، دارین به مهمون‌مون بی‌احترامی می‌کنین.
‫بله، بله.
‫لطفاً رفتار زشت‌مون رو ببخشید.
‫من کدخدای دهکده‌ی ترئو اَم. اسمم سِم‌ـــه.
‫مشغول کاری بودین؟
‫نه، نه.
‫داریم از گندمی که برداشت کردیم، نون درست می‌کنیم.
‫نگران نباشید. زنده نیست.
‫خشک شده؟
‫خب حالا.
‫اینجا چیکار دارین؟
‫قبل از هرچیزی، می‌خواستم بهتون عرض ادب کنم.
‫این کمی آرد گندم‌ــه که با خودم آوردم.
‫خدای من!
‫تاجرهای دوره‌گرد تازگی‌ها اولین حرفی که ‫از دهن‌شون درمیاد، راجع‌به تجارته.
‫خب، قصد دیگه‌تون چیه؟
‫دارم دنبال یه صومعه می‌گردم.
‫یکم پیش آدرسش رو از کلیسا پرسیدم، ولی نمی‌دونستن.
‫که اینطور؟
‫من صومعه‌ای این اطراف نمی‌شناسم...
‫شنیدم پدر فرانز آدرس اون صومعه رو می‌دونستن.
‫پدر فرانز تابستون گذشته عمرشونو دادن به شما.
‫شنیدم.
‫مرد خوبی رو از دست دادیم.
‫سال‌های زیادی از عمرش رو وقف این دهکده کرد.
‫خانم اِلسا جاشونو گرفتن؟
‫آره. خیلی جوونه، پس شرط می‌بندم تعجب کردین.
‫آره. خب، پس‌ــــ
‫کدخدا!
‫انگار یه اتفاقی افتاده.
‫همیشه دقیقاً بعد برداشت، صدتا کار می‌ریزه روی سر آدم.
‫ببخشید کمک زیادی از دستم برنیومد...
‫کدخدا!
‫ازم خواستن این رو بیارم اینجا!
‫ببخشید خیلی طول کشید! جاده‌هاــــ
‫خودمم باید یکم بخوابم.
‫تاجایی که یادم میاد گفتی اگه لباس‌ها ‫تا نشده باشن و زیر لحاف‌ها نباشم،
‫کیفیت شام افت می‌کنه؟
‫تو مهربون‌تر از اونی که همچین کاری بکنی.
‫حتماً خیلی خوابیدم.
‫خیلی مهربون نبودم که با اینکه شکمم ‫به غاروغور افتاده بود، از خواب بیدارت نکردم؟
‫پس، با ناراحتی سکه‌ها رو از کیف‌پولم کش نرفتی؟
‫مثل اینکه اینجا خیلی‌زود شب می‌شه.
‫کسی توی میدون نیست.
‫مغازه‌ای هم نیست. می‌تونیم شام پیدا کنیم؟
‫مطمئنم توی رستوران شام گیرمون میاد.
‫آره. پس باید عجله کنیم.
‫همین‌الان بیدار شدما...
‫باشه. باشه بابا...
‫اون چیه دیگه؟
‫اونجوری یهو کله‌تو نیار بیرون. ترسوندی منو.
‫چیکار داره می‌کنه؟
‫انگار داره می‌ره طرف کلیسا.
‫چقدر مشکوک.
‫بدون‌شک ما خودمون مشکوک‌تریم.
‫که اینطور...
‫فقط خدایان اجازه دارن توی زندگی آدم‌ها فضولی کنن.
‫تو نمی‌خوای بدونی؟
‫فکرشو نمی‌کردم در این حد به اینجور شایعات علاقه داشته باشی.
‫مگه علاقه داشتن چه ایرادی داره؟
‫به‌هیچ‌وجه رفتار قابل‌تحسینی نیست.
‫من صرفاً از سر کنجکاوی، علاقمند نیستم.
‫ترجیح می‌دم این رو بررسی‌کردن درنظر بگیرم.
‫بررسی‌کردن؟
‫آره. بررسی.
‫بررسی اینکه بقیه، من و تو رو به چه چشمی می‌بینن.
‫واجب نیست که از دید دیگه‌ای به اوضاع نگاه کنی؟
‫پس وقتی بقیه من رو همراه تو می‌بینن، این‌جوری به‌نظر می‌رسه.
‫خب، فکر نکنم کم‌اهمیت‌تر از اون‌ها باشیم.
‫مگه نه، لارنس؟
‫هی، با توام.
‫گوش می‌دی چی می‌گم؟
‫من گشنمه.
‫راست می‌گی.
‫بهتره غذا بگیریم و کمی اطلاعات جمع کنیم.
‫آره، باید آدرس صومعه رو پیدا کنیم.
‫نه، می‌خوام دراین‌باره تغییر رویه بدیم.
‫هــــــا؟
‫گمونم هم السا و هم سِم راجع‌به صومعه می‌دونن.
‫با این‌حال، خودشونو به اون راه می‌زنن.
‫پس، اول می‌خوام بفهمم دلیل این رفتارشون چیه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی: دهکده‌ی کفار و قرارداد کشیش
ادویه و گرگ
دختر کلیسا و پسر آسیابان
قسمت بیست‌ویکم
دهکده‌ی کفار و قرارداد کشیش