‫اینجوری باید مشروب خورد!
‫آبجی، کارت درسته ها!
‫برو بالا.
‫یالا.
‫تو یه مردی، نباید به هم‌سفرت ببازی.
‫برو بالا! برو بالا!
‫آه، ممنونم، ممنونم.
‫ولی عجب آبجوی نابی‌ــه!
‫همینو بگو!
‫صاحب این میخانه، خانم لیما رانل، ‫این دور و برا اسم‌ورسمی برای خودش داره!
‫اون زور بازوی سه مرد و اشتهای پنج مرد رو داره!
‫به مسافرها دروغ نگید!
‫بفرمایید، گوشت گوسفند سرخ‌شده با سیر خدمت شما.
‫تازه می‌خواستم ازت تعریف و تمجید کنم!
‫پس یعنی حرفی که الان زدی، تعریف نبود!
‫ایشون قبلاًها با یه بشکه آبجو این‌ور اون‌ور سفر می‌کرد!
‫هــــــه؟ جان من؟
‫جان تو.
‫اون‌موقعی که جوون‌تر و خوشگل‌تر بودم.
‫من توی شهری در امتداد ساحل غرب اینجا به‌‌دنیا اومدم.
‫اینجور شهرها دیر یا زود بالأخره اسیر دریا می‌شن.
‫دریا... منظورتون دزدان دریایی‌ـــه؟
‫آره.
‫سراسیمه فرار کردم و بعداً متوجه شدم،
‫تنها چیزی که همراهم دارم، یه بشکه‌ی آبجو پشتم و یه گونی جوــه.
‫خدا می‌دونه پیش خودم چی فکر می‌کردم.
‫بفرمایید، یه لیوان آبجو هم برای شما!
‫آه، ممنونم.
‫خلاصه که، با بشکه‌ی آبجو و جویی که دراختیار داشتم،
‫با استفاده از کمی آب رودخونه، شروع‌ کردم به درست‌کردن آبجو.
‫بفرما! دیدی!
‫بعدم کُنت و افرادش یه سر اومدن ‫اقداماتش علیه دزدان دریایی رو ببینن!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خود کُنت ازم پرسید حاضرم باهاش ‫سفر کنم و براش آبجو درست کنم.
‫اوضاع داشت بهتر می‌شد و لیمای جوان و زیبا...
‫با چشمان لبریز از اشتیاق، به‌دنبال کُنت رفت!
‫خب، آبجوساز شخصی‌شون شدین؟
‫دلت خوشه ها.
‫ولی عوضش به‌عنوان تشکر، بهم اجازه داد که ‫به جاهای مختلف سفر کنم و با استفاده از اسمش آبجو بفروشم.
‫شروعش از اینجا بود. ‫داستان یکی از معدود زنان آبجوفروش!
‫بانوی آبجوساز دوره‌گرد صدام کن!
‫برای اینکه بتونم آبجوم رو تا آخرین قطره ‫بفروشم، هیچ‌وقت دست بهش نزدم.
‫ولی آخرسر توی این دهکده برای اولین‌بار آبجو خوردم.
‫مست و پاتیل شدم و توی دست‌های مردی ‫که الان شوهرمه، ولو شدم.
‫ولی خب، این دهکده‌ی کوچیک اون‌قدرا بد نیست.
‫امیدوارم از اقامت در اینجا لذت ببرید.
‫خیلی ممنونم.
‫وای، عجب میخانه‌ی محشری.
‫بعید می‌دونم حتی توی پایتخت سلطنتی، اِندیما، ‫بتونی میخانه‌ای به این خوبی پیدا کنی.
‫آفرین! دقیقاً!
‫در شناخت کیفیت خبره‌ای!
‫تازه، مشروبش هم خوش‌طعمه.
‫شرط می‌بندم این دهکده شامل لطف و برکت خداست.
‫اوه!
‫خیلی متأسفم.
‫نه، نه. تو که تقصیری نداری.
‫درسته که دهکده بی‌نهایت به پدر فرانز مدیونه.
‫ولی خب...
‫هر اتفاقی هم بیفته، نمی‌تونیم از ارباب ترویئو سرپیچی کنیم.
‫آره، دقیقاً همین‌طوره.
‫حق با توــه.
‫ارباب ترویئو؟
‫آره، خدایی که حافظ دهکده‌مونه.
‫برامون محصولات پربار به بار میاره و ‫شهر «ترئو» در احترام به ایشون نام‌گذاری شده.
‫که اینطور...
‫یه پروردگار خرمن... احیاناً گرگ نیست؟
‫گرگ؟!
‫زده به سرت!
‫گرگ آلت دست شیطانه! امکان نداره خدا باشه.
‫پس چیه؟
‫ارباب ترویئو یه ماره. مار.
‫یه خدای مار.
‫مار...
‫انقدر بزرگه که هوای جایی که سرش هست، ‫با هوای جایی که دمش هست فرق داره.
‫برای صبحانه ماه رو می‌بلعه و برای شام خورشید رو قورت می‌ده.
‫نمی‌شه با بقیه مقایسه‌ش کرد! اصلاً نمی‌شه!
‫خارج‌از دهکده، یه غار هست که ارباب ترویئو ‫یه‌زمانی برای رفتن به خواب زمستانی حفرش کرده.
‫غار؟
‫یه افسانه‌ی قدیمی هست که می‌گه هرکسی ‫وارد اون غار بشه، نفرین می‌شه.
‫حتی پدر فرانز هم ترسید و به ‫همه‌ی اهالی گفت هیچ‌وقت پا توی اون غار نذارن.
‫راه ورودی‌اش دقیقاً بغل‌دست سراشیبی‌ــه. توی راه چشمت بهش نیفتاد؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، دیدمش...
‫ولی در مسیر اینجا یه شهر به‌اسم اِنبرک هست، مگه نه؟
‫اونجا یه کلیسای بزرگ هست و ما ‫سال‌هاست باهاشون مشکل داریم.
‫گمونم یه مندز نامی الان مسئول اونجاست...
‫ارباب ترویئو حافظ شهر انبرک هم بود...
‫ولی چندتا از مُبَلغ‌های کلیسا ‫اون‌ها رو وادار به تبعیت از کلیسا کردن،
‫و اهالی شهر به دین اون‌ها گرویدن.
‫یکی دیگه!
‫بعدش آدم‌های بیشتری اومدن، جاده‌ها ‫ساخته شدن و تبدیل به شهر بزرگی شد...
‫کلیسا خیلی قدرتمنده.
‫درسته.
‫خلاصه، قدرت زیادی به‌دست آوردن و ‫اومدن همه‌مون رو به دین خودشون دربیارن.
‫اولش فقط با ساخت یه کلیسا توی دهکده توافق کرده بودیم...
‫بعدش، گفتن باید مالیات‌های کمرشکن بپردازیم،
‫تا از ارباب ترویئو چشم‌پوشی کنن!
‫مالیات‌های کمرشکن؟
‫بعد، حدوداً سی چهل سال پیش، پدر فرانز به این دهکده اومد.
‫ولی، مگه الان یه خانم به‌اسم السا مسئول کلیسا نیست؟
‫آه، اونو می‌گی...
‫وقتی سر راه به کلیسا سر زدیم تا ‫برای سفری به‌خطر به درگاه خدا دعا کنیم،
‫با دیدن زن جوانی که ردای کشیش‌ها رو به تن کرده بود، تعجب کردیم.
‫هرکسی جای تو بود، همین فکرو می‌کرد. اصلاً منطقی نیست.
‫پدر فرانز ده سال پیش خانم السا رو انتخاب کرد،
‫ولی اون هم می‌خواد کشیش بشه؟ راه نداره، مگه نه؟
‫تو یه تاجر اهل دوردست‌هایی، مگه نه؟
‫بــ ــ بله.
‫پس، شخص قدرتمندی توی کلیسا می‌شناسی؟
‫شخص قدرتمند؟
‫آره! یکی که بتونه دهن انبرک رو با یه کلمه ببنده!
‫آخ!
‫آهای!
‫پیش یه تاجر دوره‌گرد چی داری بلغور می‌کنی؟!
‫ر ــ‌ راست می‌گی.
‫شرمنده.
‫خب، به‌عنوان یه تاجر دوره‌گرد، مطمئنم خودت خوب می‌دونی.
‫هر دهکده مشکلات خودش رو داره.
‫بله.
‫مسافرها فقط باید از غذا و نوشیدنی‌هامون لذت ببرن.
‫بعدش، وقتی به شهرهای دیگه می‌رن، می‌تونن ‫بگن دهکده‌مون چقدر قشنگ و باصفا بود.
‫بله، کاملاً موافقم.
‫خیلی‌خب، آقایون!
‫آخرین وظیفه‌ی امشب‌تون اینه که ‫مشروب بزنید و شنگول بشید!
‫...می‌خواستم اینو بگم،
‫ولی مثل اینکه هم‌سفرت حسابی مست و پاتیل شده.
‫گمونم یکم زیادی از خود بیخود شده...
‫قبل‌از اینکه افتضاح بالا بیاره، برش می‌گردونم به مهمان‌سرا.
‫به‌هرحال،‌ هنوز ازدواج نکرده.
‫ممنون بابت نوشیدنی‌ها!
‫قربون دستت!
‫بازم سر بزنید!
‫زیادی خوردی و نوشیدی.
‫مگه قرار نبود این‌کارو بکنم؟
‫می‌دونم، ولی...
‫فقط چیزهای گرون‌قیمت سفارش دادی، مگه نه؟
‫چقدر مرد خسیسی هستی...
‫ولی، مهم‌تر از همه، دلم می‌خواد دراز بکشم.
‫حالم خوش نیست.
‫هی، فقط یکم دیگه مونده برسیم. خوابت نبره.
‫هم‌سفرتون چش شده؟
‫چیزی نیست، فقط مست کرده.
‫آهان. این‌ها رو ببرید.
‫چــ ــ چی شده؟!
‫این‌‌ها دیگه چی‌ان؟!
‫زن مهمون‌خونه‌دار اون‌ها رو بهمون داد. ‫گفت برای خماری خوبه.
‫این میوه‌ها انقدر ترشن که...
‫حتی اگه به‌مدت صدسال مست بودم، ‫با خوردن این هوشیار می‌شدم.
‫عجب شهر راحت‌طلبی.
‫مثل اینکه مغازه‌ها خیلی دیر باز می‌شن.
‫پس از خواب بیدار شدن فقط سرما و گرسنگی برامون به‌همراه داره.
‫می‌گن بدنی که خدا برامون آفریده، ‫فقط به یک‌بار خواب در روز نیاز داره.
‫خب، من یه گرگم.
‫ولی خیلی عجیبه.
‫هـــــا؟
‫هیچی، فقط برام سؤاله اهالی این دهکده از چه راهی پول درمیارن.
‫منظورت چیه؟
‫درسته فصل برداشت به پایان رسیده، ولی ‫روستاهای زراعی وقت ندارن اینجوری استراحت کنن.
‫تازه، این دهکده باید موظف به پرداخت ‫مالیات‌های کمرشکن تحمیلی انبرک باشه.
‫پس، چرا...
‫عجب دهکده‌ی معجزه‌آسایی.
‫جالبه که به شهری که به کلیسا ‫اعتقاد نداره، معجزه‌آسا می‌گی.
‫هوم؟ جالب؟
‫چیه، وقتی اون رو گفتی حواست نبود؟
‫کجاش جالبه؟
‫عجب. پس، بذار برات درمورد معجزه‌هایی ‫بگم که کلیسا راجع‌بهشون پند و اندرز می‌ده.
‫از طرز حرف‌زدن پرافاده‌ت خوشم نمیاد،‌ ولی گوش می‌دم.
‫کلمه‌ی «معجزه» برای کلیسا خیلی خاصه.
‫معجزه زمانی‌ــه که خدا با استفاده از قدرت معنوی...
‫پدیده‌ای خلق می‌کنه که از توان بشر خارجه.
‫اگر کلیسا فردی رو شناسایی کنه که معجزه‌ای به‌وجود آورده،
‫اون فرد یه قدیس به‌شمار می‌ره و ‫توسط مردم ستایش می‌شه.
‫هردفعه باید کلیسا یه معجزه رو معجزه تشخیص بده؟
‫کار کلیسا اینه که تشخیص بده واقعاً یه معجزه بوده...
‫و حقه‌ی شیطان نبوده.
‫خب، کلیسا دقیقاً کدوم معجزات رو به‌رسمیت شناخته؟
‫از اون داستان‌هایی که شنیدم...
‫چیزهایی مثل فرونشاندن یه طوفان، شفای عاجل بیمار،
‫و تبدیل آب به مشروب...
‫مشروب؟!
‫فقط وقتی اسم مشروب بیاد، جواب می‌دی!
‫بگذریم، کلیسا فقط پدیده‌هایی رو که ‫از توان بشر خارجه، معجزه به‌شمار میاره.
‫به منم خدا می‌گفتن.
‫به‌نظرم مقدار غذا و نوشیدنی که می‌تونی بخوری، خداواره.
‫خنگول!
‫من درگذشته محض تفریح از اینجور معجزات به مردم نشون دادم!
‫خب، توی اکثر معجزاتی که کلیسا ‫به‌رسمیت شناخته، یه‌جور فوت‌وفنی دخیله.
‫نمی‌تونیم با یکی مثل تو مقایسه‌شون کنیم...
‫فکر کنم می‌دونم امروز کجا می‌رم.
‫شاید بتونم یه سرنخ‌هایی از صومعه‌ای ‫که دنبالش می‌گردیم، پیدا کنم.
‫ولی، داریم دنبال زادگاه تو می‌گردیم... ‫چرا من دارم همه‌ی کارها رو به عهده می‌گیرم؟
‫اگه همراهت باشم، این‌طرف و اون‌طرف رفتن برات سخت نمی‌شه؟
‫اینجا دهکده‌ی کوچیکیه. از چشم مردم درامان نیستیم.
‫اگه اجازه داشتم، از خدام بود خودم تنهایی راه بیفتم بگردم.
‫دلم می‌خواد هرچه زودتر به صومعه برم و ‫به داستان‌هاشون گوش بدم.
‫خیلی‌خب. حدأکثر تا عصر برمی‌گردم.
‫سوغاتی یادت نره.
‫صبح بخیر، جناب لارنس.
‫صبح بخیر.
‫برای دیشب ممنونم.
‫آره. ما هرشب اونجاییم، پس هروقت خواستی سر بزن.
‫امروز کجا داری می‌ری؟
‫دارم می‌رم یکم گندم رو آرد کنم.
‫آها، داری می‌ری آسیابان.
‫مراقب باش آردت رو ازت ندزدن.
‫اگه خواستی با آردت نون بپزی به من سر بزن.
‫نون‌های خوشمزه‌ای برات درست می‌کنم.
‫حتماً،‌ اون موقع روت حساب می‌کنم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، ارباب لارنس!
‫منو ارباب صدا نزن. آسیاب الان خالی‌ـه؟
‫بسپاریدش به من! من تمام گندم‌های ترئو رو آرد می‌کنم.
‫این مقدار حدوداً سه لوت خرج برمی‌داره.
‫خیلی ارزونه.
‫عه؟ واقعاً؟
‫جاهای دیگه حدوداً سه برابر گرون‌تره.
‫من فکر می‌کردم خیلی گرونه.
‫همه تو شهر واقعاً متنفرن که پولش رو بدن.
‫هرجایی بری همه همینطور هستن.
‫شما هیچ‌وقت آسیابان بودین آقای لارنس؟
‫نه، ولی جای یه خراج‌گیر کار کردم.
‫مالیات گوشت قصابی، مثل گوشت خوک رو جمع کردم.
‫همچین چیزهایی هم مالیات دارن؟
‫وقتی گوشت و استخوان‌ها رو توی رودخونه‌ها تمیز می‌کنی کثیف می‌شن،
‫تازه ضایعات زیادی هم تولید می‌کنه.
‫مالیات برای هزینه‌های تمیزکاری‌ـه، ولی هیچ‌کس هیچ‌وقت نمی‌خواد پرداخت کنه.
‫آخرش، مجبور می‌شدم گریه و التماس کنم تا پرداخت کنن. واقعاً وحشتناک بود.
‫می‌فهمم چی می‌گین!
‫راستی، مگه نگفتی که همه‌ی غلات ترئو اینجا آرد می‌شن؟
‫برای چی آقای لارنس؟ می‌خواستید با آرد ترئو معامله کنید؟
‫خب، اون به شرایط بستگی داره.
‫در این صورت، باید بیخیال این فکر بشید.
‫تاجر‌ها با بیخیال شدن میونه خوبی ندارن.
‫درست همون چیزی که یه تاجر واقعی می‌گه! ولی همه‌ غلات اینجا باید ‫به انبرک فروخته بشن.
‫این یعنی انبرک صاحب زمین‌های اینجاست؟
‫ما با انبرک برابریم.
‫اونا غلات ما رو می‌خرن، و ما همه‌ چیز به‌جز غلات رو ازشون می‌خریم.
‫علاوه بر این، وقتی ما از اونا ساکه و لباس می‌خریم نیازی نیست مالیات ‫پرداخت کنیم.
‫خیلی عالی‌ـه، نه؟
‫فوق‌العاده‌اس، اگه واقعی باشه...
‫خیلی بیشتر از شرایط برابره.
‫معمولاً داشتن چنین شرایط مطلوبی با شهر به اون بزرگی غیرممکنه.
‫دقیقاً چطور...
‫و این که، تا جایی که من شنیدم، این دهکده جریمه‌های مالی ‫سنگینی به انبرک پرداخت کرده.
‫اون برای خیلی وقت پیشه.
‫واقعاً؟
‫می‌خواید بدونید چرا؟
‫معلومه که می‌خوام.
‫شرمنده. راستش خودمم نمی‌دونم.
‫عجب.
‫اما می‌دونم کی مسئول تغییرش بود.
‫پدر فرانز، آره؟
‫آه، عه، از کجا می‌دونستین؟
‫فقط یه جور حس ششم تاجری‌ـه.
‫حـ-حرف نداری.
‫می‌دونستم که یه مرد معمولی نیستین آقای لارنس.
‫با چاپلوسی به جایی نمی‌رسی.
‫از اینا مهم‌تر، گندمم آماده شد؟
‫عا،‌ درسته.
‫قبل از اینکه باهاش نون بپزید حتماً خوب الکش کنید.
‫باشه.
‫راستی، امروز صبح اتفاقی دیدمت.
‫انگار خیلی به خانم السا نزدیکی.
‫عا، دیدین.
‫زمستونا برای اینجا خوابیدن خیلی سرده، نه؟
‫برای همین، اون می‌ذاره تو کلیسا بمونم.
‫یکمی بهم نزدیک شدیم...
‫دیروز وقتی رفتیم اونجا نسبت به ما خیلی بداخلاق بود.
‫با این حال امروز صبح، تعجب کردم که عین مادر مقدس آروم و مهربون ‫به‌نظر می‌اومد.
‫السا به‌خاطر کم‌رو بودنش خیلی زود از کوره در می‌ره.
‫بعلاوه، با کسایی که اونا رو نمی‌شناسه خیلی خجالتی‌ـه.
‫معمولاً وقتی برای اولین بار کسی رو می‌بینه، نیش‌های یه موش کوهی وحشی ‫رو نشون می‌ده.
‫ولی خیلی وقته که انقدر سرزنده نبوده.
‫حتماً زمان بدی سر زدین.
‫دیروز غروب که خیلی خوشحال بود.
‫عا، ولی اشاره‌ای نکرد که شما دوتا بهش سر زدین.
‫از اون آدماست که حتی تعداد عطسه‌های اون روزش رو هم برام تعریف می‌کنه.
‫احتمالاً برای اینه که، هرچی نباشه آخرشم من یه مردم.
‫عا. اون خیلی دختر بی‌فکری‌ـه.
‫خب، برات خوشحالم...
‫ولی، السا واقعاً پدر فرانز رو تحسین می‌کرد،
‫برای همین داره تمام تلاشش رو می‌کنه تا راه اون رو دنبال کنه.
‫منم سعی می‌کنم تا جایی که می‌تونم حمایتش کنم.
‫آره، معلومه.
‫ولی موندم چی باعث شده تو یه نصف روز روحیه‌اش انقدر عوض بشه.
‫چرا انقدر توجه‌تونو جلب کرده؟
‫خلق‌وخوی همسفر من از آب‌وهوای کوهستان بیشتر تغییر می‌کنه.
‫شما هم شرایط سختی دارید.
‫همینو بگو.
‫ولی پرسیدنش دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫درمورد السا، فقط یه مشکل دیرینه بالأخره حل شد.
‫منظورت چیه؟
‫خب...
‫اوه. بهم گفتن به خارجی‌ها چیزی درموردش نگم. شرمنده...
‫عا نه. اگه نمی‌تونی درباره‌اش صحبت کنی، مشکلی نداره.
‫بعداً می‌بینمت.
‫مـ-میگم، آقای لارنس.
‫تاجر دوره‌گرد بودن سخته؟
‫هیچ شغلی تو این دنیا راحت نیست.
‫ولی خب، الان دارم ازش لذت می‌برم.
‫که‌ اینطور. درست می‌گید.
‫می‌فهمم. ممنون.
‫می‌بینمت.
‫نظرت چیه بیخیال پیدا کردن صومعه بشیم؟
‫برای چی؟
‫این دهکده یه مشکلی داره. خطرناکه.
‫پس یعنی، نمی‌تونی برای پیدا کردن زادگاه من خطر کنی؟
‫از قصد داری اینجوری می‌گی.
‫گمونم صومعه‌ای که ما دنبالشیم درواقع همون کلیسای دهکده‌اس.
‫اگه این درست باشه، رئیس صومعه پدر فرانز بوده.
‫این یعنی السا و کدخدا
‫هردو می‌دونستن که کشیش داشته درباره خدایان دروغین قصه جمع می‌کرده.
‫با این وجود، هردو وانمود کردن که نمی‌دونن.
‫بعدش، با توجه به گفته‌های مردم تو میخونه،
‫کلیسا تو این دهکده محترم نیست.
‫اهالی دهکده یه خدای مار رو می‌پرستن.
‫ولی، مردم از اون فرانز به عنوان مردی که دهکده خیلی بهش مدیونه حرف می‌زدن.
‫درسته.
‫این یعنی پدر فرانز یه کاری برای این دهکده کرده.
‫یکم پیش وقتی با اِوان حرف زدم متوجه شدم چه کاری بوده.
‫اون پسرک چی گفت؟
‫این دهکده با انبرک یه قرارداد نابرابر داره.
‫به‌خاطر همین اهالی می‌تونن انقدر باآرامش زندگی کنن.
‫پدر فرانز کسی بوده که سر اون قرارداد مذاکره کرده.
‫حالا، ما باید به این فکر کنیم که
‫چرا رابطه‌ی این دهکده و کلیسای انبرک انقدر بده.
‫انبرک داشته سعی می‌کرده با مرگ پدر فرانز قرارداد رو تموم کنه.
‫این دهکده یه خدای دروغین رو می‌پرسته.
‫بنابراین، اگر انبرک مدعی بشه این دهکده کافره،
‫اونا می‌تونن از زور برای حمله به دهکده استفاده کنن.
‫ولی، السا و بقیه سعی کردن راهی برای مقاومت پیدا کنن.
‫دیروز اطلاعیه‌ای به خونه‌ی کدخدا رسید.
‫مطمئنم یه کلیسای بزرگ‌تر یا اشراف
‫موافقت کردن که از السا به عنوان وارث کلیسا حمایت کنن.
‫احتمالاً السا تا الان خیلی دلواپس بوده و بالأخره تونسته یه نفسی بکشه.
‫ولی بازم، من فکر نمی‌کنم انبرک تسلیم بشه.
‫پس، چرا ما بیخیال نشیم؟
‫با توجه به وضعیت، السا و کدخدا
‫قطعاً به مخفی کردن وجود صومعه‌ای که با خدایان دروغین ‫سر و کار داره ادامه می‌دن.
‫و اگه تصادفاً ما رو به عنوان مرتد معرفی کنن، وضعیت خیلی سریع بالا می‌گیره.
‫گوش کن...
‫هی هولو.
‫می‌خوام قبل از اینکه بازم برام سوءتفاهم بشه واضح بهم بگی.
‫از شنیدن قصه‌های خدایان دروغین چه انتظاری داری؟
‫دنبال خرسی می‌گردی که، گفته شده شهرت رو نابود کرده؟
‫یا...
‫دنبال دوستات می‌گردی؟
‫اگه موضوع این باشه، چیکار می‌کنی؟
‫ممکنه حاضر باشم از این پل خطرناک بگذرم.
‫پس مشکلی نیست.
‫خوبه. نیاز نیست انقدر خودتو آماده کنی.
‫هولو...
‫اگر می‌تونستم، می‌خوابوندم تو گوش اون دختره
‫و مجبورش می‌کردم قصه‌هایی که ممکنه مونده باشه رو بهم بگه.
‫دقیقاً به همون دلیلی که گفتی.
‫دلیل دیگه‌اش اینه که من فقط می‌خوام در مورد یوئیتسو بیشتر بدونم.
‫تو نمی‌خوای قصه‌های شهرت رو بشنوی؟
‫درسته...
‫اما اگه تو مجبور بشی به خاطرش از یه پل خطرناک عبور کنی ‫برای من دردسرساز می‌شه.
‫خوش‌قلبی تو یکی از معدود ویژگی‌های خوبته...
‫و همچنین یکم ترسناکه.
‫حتی اگه من اینجوری انقدر تنها اینجا وایسم، تو نمی‌پری یه لقمه‌ی چپم کنی.
‫واقعاً که، چه مرد ترسناکی.
‫ممکنه چیزی شبیه یه میوه‌ی شیرین به‌نظر بیاد،
‫ولی وقتی گازش بزنی طعم کاملاً متفاوتی داشته باشه.
‫درسته، ممکنه به‌طرز باور نکردنی‌ای ترش باشه...
‫ولی،
‫منظورت اینه من شیرین نیستم؟
‫آره.
‫اوه، چه شجاع.
‫واقعاً مطمئنی اشکالی نداره بیخیال بشیم؟
‫اینجوری پرسیدنش منصفانه نیست.
‫معلومه که من می‌خوام جزئیات بیشتری راجع‌به یوئیتسو، دوستام،
‫و اون خرس آزاردهنده بدونم.
‫آره.
‫قصه‌ای که از اون دختر پرنده توی کومرسون شنیدم اصلاً کافی نبود.
‫مثل این بود که وقتی به شکل غیر قابل تحملی تشنه‌ای فقط چند قطره آب بگیری.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌تونم چیزی ازت بخوام؟
‫بسپارش به من.
‫من حلش می‌کنم.
‫راستش، من یه فکری دارم.
‫جدی می‌گی؟
‫لقمه رو دور سر چرخوندن فایده‌ای نداره.
‫خودت بودی که گفتی می‌تونم هرچیزی ازت بخوام.
‫ازت می‌خوام با همدیگه از این پل خطرناک رد بشیم.
‫ولی...
‫تو خیلی با اطمینان گفتی «بسپارش به من».
‫این خیلی خوشحالم کرد.
‫بالأخره من هر چند وقت یه باری باید افسارت رو دستم بگیرم.
‫خب، اگه اوضاع خوب پیش نرفت می‌سپارمش به تو.
‫پس، تنها کاری که الان می‌کنم گرفتن دستته.
‫خب حالا. بیا زودتر یه چیزی بخوریم.
‫باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد: ‫آموزه‌های کلیسا و خاطرات پدر
ادویه و گرگ
قسمت بیست‌ویکم دهکده‌ی کفار و قرارداد کشیش
قسمت بیست‌ودوم
آموزه‌های کلیسا و خاطرات پدر