‫یه کفاش اهل انبرک بعد از خوردن مقداری نون مرده.
‫گندمی که برای درست کردن اون نون استفاده شده، از این دهکده بوده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آتش جهنم ریدلیوس...
‫ریدِ...چی؟
‫گندم بوده که در اثر بیماری مسموم شده.
‫نمی‌شه گفت یه مزرعه‌ی گندم مسمومه تا وقتی یکی با خوردن گندم‌هاش بمیره.
‫به‌زودی یه نماینده‌ی رسمی میاد.
‫انبرک قصد داره تمام گندم دهکده‌ی ما رو پس بده.
‫تـ-تمام گندم رو پس بده؟ این یعنی...
‫درسته. ما باید پول رو پس بدیم.
‫کدخدا، چیکار باید کنیم؟
‫ما قبلاً پول رو برای خرید
‫خوک و مرغ، و درست کردن داس و بیل‌هامون استفاده کردیم.
‫همه‌اش این نیست.
‫امسال برداشت حسابی‌ای داشتیم.
‫کیفیت غذا و ساکه تو میخانه‌ی من بالا رفت.
‫پول شما اونجا هم خرج شده.
‫و یه مشکل دیگه هم هست...
‫نکته‌ی ترسناک این موضوع، اینه که فقط به چندتا مرگ ختم نمی‌شه.
‫راهی نیست که تشخیص بدیم ساقه‌های دیگه آلوده شدن یا نه،
‫برای همین کل برداشت دیگه غیر قابل خوردنه.
‫ما هیچ ذخیره‌ی گندمی تو دهکده نداریم.
‫می‌خوایم چیکار کنیم؟!
‫فقیر بودنو می‌تونیم تحمل کنیم، ولی نمی‌تونیم از گشنگی بمیریم!
‫دقیقاً، اما...
‫این دوتا گندم مسموم رو قاطی برداشت ما کردن!
‫شنیدم اونا گندم آوردن تو این دهکده!
‫درسته!
‫تو بودی که رفتی آسیاب و گندمت رو آرد کردی آره؟!
‫تو با پسره آسیابان توطئه کردی تا این دهکده رو نابود کنی!
‫درسته! اون حقه‌باز کجا رفته؟!
‫هردوشونو ببندید و مجبورشون کنید اعتراف کنن کدوم دسته از گندم‌ها ‫رو مسموم کردن!
‫لطفاً صبر کنید!
‫تو دخالت نکن زن!
‫ببخشید؟
‫اِوان تو کلیساست.
‫چیزی که الان بیشتر از همه اهمیت داره
‫اینه که گندم رو برمی‌گردونن و اینکه ما چطور می‌خوایم پولشون رو برگردونیم.
‫پولی که نداریمو که نمی‌تونیم پس بدیم.
‫مجبوریم ازشون بخوایم تا سال دیگه صبر کنن...
‫امیدوارم اوضاع انقدر ساده پیش بره.
‫منظورت چیه؟
‫انبرک ممکنه از این موضوع به‌عنوان بهونه‌ استفاده کنه تا رابطه‌مون رو ‫به حالت قبل برگردونه...
‫چـ-چی داری می‌گی؟!
‫اونا نباید کاری به کار ما داشته باشن.
‫مگه پدر فرانز اوضاع رو اینجوری درست نکرده بود؟
‫از اولشم السا از پسش برنمی‌اومد!
‫معلومه‌ که اونو کسی حساب نمی‌کنن!
‫درسته! اون تمام روز می‌مونه تو کلیسا و هیچ‌وقت نمیاد تو زمین کمک کنه!
‫برداشت گندم امسال همه‌اش به لطف ارباب ترویئو بوده!
‫دختری مثل اون از کلیسا به هیچ دردی نمی‌خوره!
‫کافیه.
‫همه‌ی اهالی باید بررسی کنن و ببینن چقدر پول بعد از فروش محصول ‫براشون باقی مونده
‫و چه مقدار آذوقه تا الآن آماده کردن.
‫در سریع‌ترین حالت، پیام‌رسان تا صبح به دهکده‌ی ما می‌رسه.
‫فعلاً بیاید دیگه متفرق بشیم.
‫السا.
‫می‌دونم این برات دردناکه، ولی لطفاً فعلاً باهاش کنار بیا.
‫خانم لیما، لطفاً با السا به کلیسا برین.
‫بعضی‌ از اهالی تندمزاج ممکنه بیان و به در بکوبن.
‫بسپاریدش به من.
‫جناب لارنس، من هم به‌اندازه‌ی اهالی به شما مشکوکم.
‫با این حال، فکر نکنید اونقدر نادونم که بلافاصله به‌عنوان حقیقت قبولش کنم.
‫من هم اگر در جایگاه شما بودم دقیقاً همین رو می‌گفتم کدخدا سِم.
‫به‌منظور اطمینان از ایمنی شما و جلوگیری از سوءظن بیشتر،
‫می‌خوام شما دو نفر به خونه‌ی من بیاید.
‫این وضعیت زیادی تصادفی به‌نظر میاد.
‫هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، بیشتر حس می‌کنم که انبرک
‫همه‌ی اینا رو برای کنترل ترئو برنامه‌ریزی کرده.
‫موافقم.
‫ولی بازم، اگه دهکده همینطوری تو دام بیفته، حامی السا ساکت نمی‌مونه.
‫به‌خاطر همین یه قربانی نیاز داشتن.
‫بعد هم ما خیلی اتفاقی بهترین فرصت رو بهشون دادیم.
‫اونا حتماً پیشنهاد این معامله رو به دهکده می‌دن.
‫«اگر مجرمان رو به ما تحویل بدید، بازپرداخت گندم رو به تاخیر میندازیم.»
‫تو اجازه‌ی همچین چیزی رو می‌دی؟
‫معلومه که نه.
‫اما...
‫درسته. اگه فرار کنیم عین این می‌مونه که به مسموم کردن گندم ‫اعتراف کرده باشیم.
‫عکس تو رو همه جا چاپ می‌کنن و...
‫زندگی من به‌عنوان یه تاجر تموم می‌شه.
‫می‌تونیم از اون انجمنت کمک بگیریم؟
‫انجمن؟ اگه فقط...
‫عا، درسته.
‫اگه من پشتت سوار بشم،
‫می‌تونیم سریع‌تر از اسب به یه شهر دیگه فرار کنیم.
‫معلومه.
‫اگه خبر اینکه یه تاجر گندم‌ها رو مسموم کرده به بیرون درز کنه، ‫مشکل بزرگی می‌شه.
‫انجمن با جدیت همچین اتهاماتی رو رد می‌کنه.
‫در اون صورت، کسایی که می‌خوان ما رو به دام بندازن احتمالاً تسلیم می‌شن.
‫ولی اون موقع، کی به جاش مقصر شناخته می‌شه؟
‫از اونجایی که اوان می‌تونسته هر زمانی گندم رو مسموم کنه
‫و اهالی دهکده همیشه بهش مشکوک بودن، اونو مقصر می‌شناسن.
‫پس باید اونم روی پشتم سوار کنم.
‫ولی اونجوری...
‫اگه اون دختره هم تو خطر باشه، اونم می‌برم.
‫هرچی نباشه تو یه خوش‌قلب نادونی.
‫واقعاً که، چه دردسری...
‫شرمنده. ممنون.
‫خب پس.
‫لطفاً بهم بگید شما واقعاً کی هستین.
‫من قبلاً بهتون گفتم.
‫بله گفتید.
‫و احتمالاً هم حقیقت رو گفتید.
‫اما، شما دو نفر چرا دنبال صومعه‌ی دیندران می‌گشتید؟
‫شخصی که تو کومرسون دیدمش، راهب اون صومعه رو به من معرفی کرد.
‫پس، شما به درخواست شهر انبرک به اینجا نیومدید؟
‫درسته که ما در شهر انبرک توقف کردیم، اما فقط ازش گذشتیم.
‫فقط به‌خاطر دلایل شخصی بود که دنبال صومعه‌ی دیندران اومدیم.
‫ا-این دروغه!
‫ما مطلقاً به دشمنی بین انبرک و این دهکده کاری نداریم.
‫من تازه بعد از اومدن به این دهکده راجع‌به دشمنی خبردار شدم،
‫و از تجربه‌ی خودم برای نتیجه‌گیری استفاده کردم.
‫یعنی شما واقعاً هیچ ربطی به این موضوع ندارید؟
‫بله.
‫اگر موضوع واقعاً این باشه...
‫اگر واقعاً اینطوره، می‌تونید به ما خرد و شاید مقداری پول قرض بدید؟
‫خردم رو می‌تونم در اختیار شما بذارم، اما...
‫ازتون نمی‌خوام اون رو مفت‌ومجانی بهمون بدید.
‫در عوض، من می‌تونم امنیت شما رو تضمین کنم.
‫این یه تهدیده؟
‫تنها دلیلی که من راحت شما رو به‌عنوان مجرم زندانی نکردم اینه که
‫زمانی که به استقبال من اومدید، گندم هدیه آوردید.
‫انگار چاره‌ای جز موافقت ندارم.
‫اما.
‫اگر بتونم ورق رو برگردونم غرامت درخوری می‌خوام.
‫متوجه‌ام.
‫پس، بذارید اول این رو بگم.
‫این هیاهو همه‌اش توسط خود انبرک برنامه‌ریزی شده.
‫لطفاً ادامه بدید.
‫بله.
‫چیزی که من از نقشه‌ی انبرک انتظار دارم اینه.
‫شما قادر نیستید که تمام پول گندم رو برگردونید.
‫برای همین، اونا ازتون می‌خوان تا گندمی که سال دیگه برداشت می‌کنید ‫رو نسیه بهشون بدید.
‫این یعنی چی؟
‫اونا الان درمورد قیمت گندم سال آینده مذاکره می‌کنن و به اون قیمت می‌خرنش.
‫اما، از اونجایی که دارن چیزی رو که هنوز وجود نداره می‌خرن،
‫قیمت رو پایین میارن.
‫شما مجبور می‌شید تفاوت رو، با گندم سال بعد جبران کنید.
‫تکرار این چرخه، به‌طور فزاینده‌ای برای دهکده‌ی شما مشکل می‌شه.
‫در آخر، اونا احتمالاً از ضعف شما سوءاستفاده می‌کنن
‫تا قراری که با پدر فرانز گذاشتن رو تموم کنن.
‫ما فقط می‌خواستیم از مالیات سنگین در دهکده‌امون جلوگیری کنیم.
‫با همین فکر،‌ به‌سختی از چیزی که پدر فرانز برامون باقی گذاشت ‫محافظت کردیم.
‫باورم نمی‌شه که اونا از آتش جهنمی ریدلیوس دربرابر ما استفاده کردن...
‫واقعاً هیچ شانسی وجود نداره که گندم مسموم وارد محصولات شما شده باشه؟
‫اون گندم نفرین شده سیاه و چسبناکه.
‫همه در دهکده می‌تونن تشخیصش بدن.
‫بعیده که مقدار کافی‌ای از اون گندم برای کشتن یک نفر، ‫از روی بی‌فکری قاطی محصول ما شده باشه.
‫من یکم با السا صحبت کردم، و اون بلافاصله به انبرک مشکوک شد.
‫من واقعاً رقت‌انگیزم.
‫فکر می‌کردم تا وقتی کسی باشه که گندم ما رو بخره، معشیت ما تأمین می‌شه،
‫برای همین هیچ چیز دیگه‌ای رو درنظر نگرفتم.
‫باورم نمی‌شه که با همچین نقشه‌ای به ما حمله کردن...
‫می‌خوام با خانم السا صحبتی داشته باشم.
‫می‌خواید السا رو ببینید؟
‫کدخدا سِم در عوض خرد و پول من امنیت ما رو تضمین کرده.
‫من باید با خانم السا صحبت کنم تا اطلاعات مناسبی به‌دست بیارم.
‫السا! السا!
‫چی شده؟
‫من اومدم تا باهاتون صحبت کنم.
‫مشکلی نداری؟
‫ما نمی‌تونیم به اونا متکی باشیم، ولی می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم.
‫حداقل، این دو نفر راه درست دعا کردن رو می‌دونن.
‫فهمیدم.
‫بفرمایید.
‫لطفاً بیرون بمون.
‫چـ-چرا؟
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه...
‫اوان.
‫هر تاجری این کیف رو بندازه به گریه میفته.
‫به‌عنوان مدرکی که بتونی باهاش به من اعتماد کنی در نظر بگیرش.
‫باورم نمی‌شه که انبرک از همچین حقه‌های نابکارانه‌ای استفاده کنه...
‫حامی من فقط به‌خاطر پدرم ازم حمایت می‌کنه.
‫اگر بیشتر از این ازش بخوام، ممکنه کامل از دست بدمش...
‫انتظار داشتم...
‫خب، فکر می‌کنید بعد از این چی به سر ما میاد، خانم السا؟
‫از من می‌پرسید؟
‫فکر می‌کنم فقط شما، و شاید خانم لیما،
‫می‌تونید بگید انبرک قصد داره چطور نقشه‌اش رو پیش ببره.
‫و همچنین شما دو نفر، درسته؟
‫ما داریم به فرار فکر می‌کنیم.
‫فکر نمی‌کنم بتونید حتی با اسب هم فرار کنید.
‫اگر همراه من همینطور که به‌نظر میاد فقط یه دختر ساده بود اینطور بود.
‫پس، چرا فرار نکردید؟
‫اول،‌ چون خوندن کتاب‌های این کلیسا رو تموم نکردیم.
‫و دلیل بعدی اینه که می‌دونیم اگر ما ناپدید بشیم چه کسی مقصر شناخته می‌شه.
‫مطمئنید که می‌تونید با اوان فرار کنید؟
‫فقط اون نه، شما هم همینطور.
‫من دلیلی ندارم که درخواست شما برای خوندن کتاب‌ها رو رد کنم.
‫ولی وقت زیادی نیست...
‫فقط یک کتاب هست که ما می‌خوایم هرطور شده بخونیمش.
‫زیر محراب پنهان شده.
‫اگر بتونم اون رو بخونم...
‫خب، با توجه به شرایط فعلی، چیز بیشتری نمی‌خوام.
‫ای خدا.
‫زیر محراب باید یه کتاب باشه، برو بیارش.
‫بـ-باشه.
‫من نه شما رو تشویق و نه از فرار منصرف‌تون می‌کنم.
‫اما، تا اون زمان، دانش‌تون به‌عنوان یه تاجر رو بهم قرض می‌دید؟
‫مطمئن نیستم بتونم پاسخ رضایت‌بخشی به شما بدم.
‫انگار تاجرها از اون جمله خیلی خوششون میاد.
‫ما خیلی محتاط هستیم.
‫کتاب رو آوردم.
‫ولی این...
‫این یکی از کتاب‌های پدر فرانز درمورد افسانه‌های خدایان دروغین نیست؟
‫هی!
‫خانم السا، معذرت می‌خوام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی.
‫اگه این کتابو از روی عصبانیت پاره کنم، جای من معذرت‌خواهی می‌کنی؟
‫من با معذرت‌خواهی مشکلی ندارم،‌ ولی فقط برای پاک کردن اشک‌هات ‫کتابو پاره نکن.
‫تو با رضایت اشک‌های منو به قیمت بالایی می‌خری.
‫حیف می‌شه که جلوت گریه نکنم.
‫همچین جواهرات گرون قیمتی رو، باید مطمئن بشم که تقلبی نباشن.
‫می‌خوام تنهایی بخونمش.
‫بعد از تموم کردنش نظرت رو بهم بگو.
‫باشه...
‫ها.
‫مهم نیست چی بشه من کنارت می‌مونم...
‫نیازی نیست که نگران باشی السا!
‫اهوم...
‫اگه نباید اینجا باشم می‌رم.
‫خب، با دانش و تجربه‌ام چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
‫به گفته‌ی کدخدا سِم،
‫اگر اونا تمام گندم رو بهمون برگردونن، هفتاد سکه ریمر کم میاریم.
‫هفتاد ریمر. خیلی‌ـه.
‫این همه‌اش نیست.
‫از اونجایی که گندم ذخیره‌امون دیگه قابل استفاده نیست، برای غذا هم ‫پول نیاز داریم...
‫فکر می‌کردم تا زمانی که قرارداد پدر رو داشته باشیم، اوضاع به اینجا نمی‌کشه.
‫اون طرز فکر اشتباه نیست.
‫اما، اهالی هیچ‌وقت بزرگی اون نعمت رو متوجه نشدن.
‫از پدرم شنیدم که کشاورزهای بقیه دهکده‌ها با انجام کارهای عجیب‌وغریب
‫در طول زمستان خیلی سخت تلاش می‌کنن.
‫سعی می‌کنن تا جایی که ممکنه پول در بیارن، تا زمین‌شون رو ازشون نگیرن.
‫اما اینجا...
‫درسته. اما با غصه خوردن چیزی تغییر نمی‌کنه.
‫بله،‌ حق با شماست.
‫اگه من فقط غصه بخورم، پدرم... ‫پدر فرانز ازم عصبانی می‌شه...
‫خانم السا!
‫السا! السا!
‫خانم السا!
‫هی، آقای لارنس.
‫همه توی دهکده به ما دوتا مشکوکن، مگه نه؟
‫درسته.
‫معلومه که هستن.
‫من گوش وایسادم، ولی... گفتین می‌تونین فرار کنین؟
‫اون موضوع؟
‫بله، می‌تونیم.
‫من ترجیح می‌دم خودخواهانه شما دو نفرم با خودم ببرم.
‫این اصلاً خودخواهی نیست.
‫من نمی‌خوام تو همچین جایی بمیرم. السا هم همینطور.
‫مطمئنم اونم می‌خواد از این دهکده بره.
‫همه می‌گن پدر فرانز خیرخواه اوناس،
‫ولی هیچ‌کس تو دهکده واقعاً قدردانش نیست...
‫اونا هیچ‌وقت به آموزه‌هاش گوش نکردن.
‫همیشه به خدای خودشون کلی پیشکش می‌کنن
‫ولی هیچ‌وقت حتی یه تیکه نون هم به کلیسا تقدیم نکردن.
‫اگه کدخدا سم و خانم لیما نبودن، ما خیلی وقت پیش از گشنگی می‌مردیم.
‫درسته که دنیای بیرون جای گل‌وبلبلی نیست،
‫ولی ممکنه از این دهکده راحت‌تر باشه.
‫خانم لیما...
‫تو، عام...
‫لارنس هستم.
‫آقای لارنس، اگه می‌خوای با اون دوتا فرار کنی، به‌نظرم بهتره انجامش بدی.
‫نه، امیدوارم انجامش بدی.
‫اهوم.
‫پس، من باید السا رو متقاعد کنم.
‫می‌دونم چی گفتم، ولی شما دقیقاً چطوری می‌خواید فرار کنید؟
‫اگه مردی بتونه تو کوهستان با بانویی که آبجو درست می‌کنه روبه‌رو بشه،
‫عجیب نیست که مرد دیگه‌ای با چیزی به‌همون اندازه عجیب‌وغریب ‫رو‌به‌رو بشه.
‫پری‌ای چیزی دیدی؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫صحبتتون تموم شد؟
‫کم‌وبیش.
‫من دیگه به هدفم رسیدم.
‫که‌اینطور.
‫اگه کنجکاوی، توام باید بخونیش.
‫باشه.
‫«خدایان اون سرزمین همه وحشت‌زده فرار کردن.»
‫«در مدت زمانی به اندازه‌ی سقوط دانه‌های یک درخت،
‫یوئیتسو توسط چنگال‌های خرس تکه‌تکه شد.»
‫فقط همین؟
‫نگاه خشمگینی رو روی خودم حس می‌کنم. توهم زدم؟
‫من که...
‫نه، نگاه منه. راست می‌گی. شرمنده.
‫عصبانی نشو.
‫من به فهمیدن اینکه دوست‌های قدیمیم تونستن فرار کنن، راضیم.
‫چیز دیگه‌ای نبود.
‫هیچی تو دنیا اونجوری که آدم می‌خواد پیش نمی‌ره.
‫موافقم.
‫خب،‌ چیکار می‌خوایم بکنیم؟
‫اگه بخوایم فرار کنیم باید زودتر بریم.
‫معلومه که فرار می‌کنیم.
‫این دفعه حسابی میفتی تو ضرر.
‫چاره‌ای نیست.
‫نمی‌تونیم گندم رو با خودمون ببریم.
‫اگه کالاها گرون‌تر و قابل‌ حمل‌تر بودن، یه راهی داشتیم.
‫راجع‌به فلفلی که یه زمان فروختی حرف می‌زنی؟
‫یه چیزی هست که از ادویه با‌ارزش‌ره و حملش آسون‌تره.
‫عه؟
‫اعتماد.
‫انگار باید وقتی ارزش اعتمادت رفت بالا بفروشمش.
‫می‌دونی با این اذیت کردنات چقدر بدبینم کردی؟
‫خب پس فقط باید دوباره اون اعتمادو به‌دست بیارم.
‫این دقیقاً همون دلیلی‌ـه که همیشه بهت مشکوکم!
‫دروغ فقط ارزش اعتمادتو پایین میاره.
‫خب، تو هیچ‌وقت منو به‌خاطر دردسری که وسطشیم سرزنش نکردی.
‫من واقعاً به‌خاطرش قدردانم.
‫عه؟
‫اگه من نخواسته بودم به اینجا بیام تو ضرر نمی‌کردی.
‫پس، انگار برای جبرانش باید روی مخارج غذا و نوشیدنیت سخت‌گیری کنیم.
‫این آخریا خیلی یاغی شدیا.
‫اون تاجر رو تحویل بدین!
‫این قطعاً تقصیر اوناست!
‫آسیابان رو هم تحویل بدین!
‫اینجا نیاید. برید داخل.
‫ولی...
‫من می‌رم بیرون و متقاعدشون می‌کنم.
‫احمق نباش.
‫ولی...
‫تو فقط نفت تو آتیش‌شون می‌ریزی.
‫تو به اوان نزدیکی.
‫ممکنه به‌عنوان یه مرتد به انبرک تحویلت بدن تا جزو خوب‌های شهر به‌نظر بیانن.
‫گوش بدین.
‫هردوی شما دیگه نمی‌تونید تو این دهکده بمونید.
‫پول درآوردن همه جا سخته،
‫ولی بهتره با کسی که بهش اعتماد داری اون بیرون دنبال یه زندگی جدید بگردی.
‫ممکنه مجبور بشید چیزهای زیادی رو فدا کنید،
‫ولی چیزهای زیادی رو هم در راه به‌دست میارید.
‫بدون توجه به سفر،
‫انتخاب کردن مسیر تو یه دوراهی فقط یه لحظه طول می‌کشه.
‫کاملاً موافقم.
‫من میخوام فرار کنم.
‫اهوم.
‫اگر می‌خواید به من بسپریدش، یه شرط دارم.
‫به تمام اتفاقاتی که بعد از این میفته، به‌عنوان رویایی قبل از سحر فکر کنید.
‫هرچی نباشه من یه پری آبجوسازم. انقدر مستم که هیچی یادم نیاد.
‫پس همه چیزو به من بسپارید.
‫فقط...
‫من راحت می‌تونم با همه‌ی شما روی پشتم از روی جمعیت بپرم،
‫ولی مطمئن نیستم شما بتونید همچین چیزی رو تحمل کنید.
‫این کلیسا در پشتی‌ای نداره؟
‫از پدر فرانز شنیده بودم که یه گذرگاهی تو زیرزمین هست...
‫بیاید از اون استفاده کنیم.
‫خانم السا و اوان باید فوراً برای رفتن آماده بشید.
‫بـ-بله.
‫خب، اینکه می‌شه برای فرارتون یکم آمادگی پیدا کرد خودش خوش‌شانسی‌ـه.
‫اینطورم نیست که زادگاهتون همین فردا غیبش بزنه. خوش‌حال باشید ‫که بازم وجود داره.
‫عه؟ خانم پری، توام؟
‫منو با همچین موجود ضعیفی جمع نبند.
‫سریع حاضر می‌شیم.
‫خب پس، دیگه برید.
‫حتی منم در حضور قدرتمند اون شکست خوردم.
‫نگران نباش.
‫تنها فرم انسانی‌ای که می‌تونم بگیرم همینه.
‫حیف شد.
‫من یه زن درشت‌اندام‌تر رو ترجیح می‌دم.
‫آخ!
‫بجنب در زیرزمین رو باز کن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، آماده‌اید؟
‫بـ-بله.
‫بله.
‫قسمت بعد: راه خدای مار و پاسخ گرگ خردمند
ادویه و گرگ
قسمت بیست‌وسوم فاجعه‌ی برنامه‌ریزی شده و دادرسی مناسب
قسمت بیست‌وچهارم
راه خدای مار و پاسخ گرگ خردمند