..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آسیب از یادم نرفته
‫و بعدش فرار کردن...
‫و بعد شناور بودن تو کهکشان یک غریبه
‫برای مدتی طولانی...
‫ولی الان جام امنه
‫دوباره پیداش کردم...
‫-خونه‌م رو. ‫-خونه‌م رو.
‫یک هفته گذشته!
‫میشه اینقدر نگران دیوید نباشی؟
‫تو هم باید نگران باشی!
‫خیلی بخاطر زنش ناراحت بود
‫دوست دارم بدونم چه اتفاقی براش افتاده
‫گفت اسم زنش چی بود؟
‫رز
‫فرقی نداره
‫احتمالا اصلا "رز" وجود نداره
‫می‌دونم
‫خب، اصلا چه اشکالی داره مردم ‫تظاهر کنن کسی هستن که نیستن؟
‫شماها همیشه همین کارو می‌کنین!
‫-کیا؟ بازیگرها؟ ‫-شما پیش پاندمی‌ها! ‫(متولدین پیش از پاندمی)
‫وقتی باهاش تنها بودی چی بهت گفت؟
‫چرا اینقدر برات مهمه؟
‫خب، برام مهمه
‫چون تقصیر منه اگر یه بلایی سرت بیاد !
‫دنیا‌ی لعنتی هنوزم جای ‫خیلی خطرناکیه الکس!
‫چرخ و فلک!
‫فقط... با غریبه‌ها حرف نزن!
‫«ایستگاه یازده»
‫به چهارراه، ایستگاه زیبای
‫پتوسکی خوش آمدید!
‫تا ته خوندمش!
‫الهام گرفته شده‌ست! الهام گرفته!
‫-جدی میگم! ‫-چیه؟
‫وندی از "هملت" اقتباس کرده...
‫تو پورتلند در اورگن اتفاق میوفته...
‫داستان با حال و هوای ایندی ‫راک دهه‌ی نود تعریف شده.
‫-خیلی خفنه! ‫-خیلی‌خب!
‫دور واگن‌ها گشت بزنید
‫چهارتا پست نگهبانی داریم
‫هر 4 ساعت جاهاتون رو عوض کنین
‫راه ما اونه
‫سعی کن دوستش داشته باشی ‫دن، چون ازش خارج نمیشیم.
‫چرا "پینگ‌تری " خط خورده؟
‫پینگ‌تری از اون طرفه
‫زمین گلف بود اما الان یه سری ‫اساتید توش زندگی می‌کنن...
‫گیل، دومین بنیانگذار ‫ما، اونجا بازنشسته شد...
‫و اون راه هم میره سمت "نویوو سانتیاگو"
‫اهالی اونجا عاشق موسیقی هستن
‫هر سال دو گروه می‌شدیم
‫بازیگرها از اون راه می‌رفتن ‫و موزیسین‌ها از اون یکی...
‫و بعدش همه اینجا جمع می‌شدیم و ‫حرکت می‌کردم به سمت شهر "ترورس"
‫پس چرا دیگه این کارو نمی‌کنیم؟
‫گیل تو پینگ‌تری دوباره ازدواج کرد...
‫با یه استادی به اسم کاترینا ازدواج کرده بود
‫رهبر ارکستر تقریبا... سه سال پیش فهمید
‫و به گیل شلیک کرد.
‫کارگردانمون رو کشت؟
‫نه، فقط زخمیش کرد... اونم کنار کشید.
‫از اون موقع به بعد دیگه دوتا گروه نشدیم
‫-برو برای توالت گودال حفر کن... ‫-باشه
‫نمیریم پینگ‌تری...
‫غریبه
‫-غریبه ‫-غریبه
‫سلام! سلام، سلام...
‫-خطری نیست... ‫-بلاخره بهتون رسیدم!
‫خطری نیست!
‫خیلی برای تماشای نمایش ‫بعدیتون هیجان زده‌م...
‫برای فردا!
‫دیتر، این یه مرد مشکوکه
‫که راجع بهش چیزی بهت نگفتم.
‫شاید این بهترین موقع باشه
‫تا یک بار دیگه به
‫موزه‌ی تمدن در شرق
‫دعوتتون کنم!
‫فقط یک هفته طول می‌کشه ‫تا بهش برسین و من خودم
‫شخصا راهنمایی‌تون می‌کنم!
‫ما طرفدار شماییم خانم لارسون
‫همیشه بهش گوش می‌کنم!
‫-چطوری؟ ‫-آه...
‫خب، قرار نیست به شهر شما بیایم
‫ولی اینو برداشتم.
‫ممنونم.
‫قبلا تو رادیوی ملی آهنگام رو پخش می‌کردن...
‫خب، آم...
‫فکر کنم باید... یه بار دیگه تو ‫نویوو سانتیاگو امتحان کنم...
‫جواب باز هم "نه" خواهد بود!
‫تا سه نشه بازی نشه!
‫یادت باشه عاشق چه چیزی هستی
‫ما از جاده خارج نمیشیم...
‫"مراقب فرستاده باشید. اگر این مرد رو دیدید
‫گوش‌هاتون رو بپوشونید و ‫برای نجات خودتون فرار کنید.
‫"در این نواحی مراقب فرستاده‌ی ‫وحشتناک و فرقه‌ی فرزندانی که
‫ازش پیروی می‌کنند باشید."
‫اوه لعنتی!
‫این جواب میده
‫باشه
‫ازم پرسید چه حسی داره
‫که تنها پسا پاندمی گروه هستم... ‫(متولد پس از پاندمی)
‫بهش گفتم اونجوری بهش نگاه نمی‌کنم...
‫ولی بهم گفت که باید این کارو بکنم
‫گفت آدمای پسا پاندمی خاص هستن
‫اولین نسل بشر که آسیب روحی ندیدن...
‫و بازمانده‌ها تنها دروغگو‌های ‫باقی مونده رو زمین هستن.
‫اهالی "زیر دریا" هم همین فکر رو می‌کردن!
‫از کتاب "ایستگاه یازده" هست...
‫-شاید اونم کتابش رو خونده ‫-نه
‫فقط یه نسخه ازش هست... و منم قایمش کردم.
‫تو پینگ‌تریه...
‫تو دفتر گیل.
‫باید امشب بریم اونجا، فقط ما دوتا...
‫به گیل سر بزنیم و
‫مطمئن بشیم همه‌چیز مرتبه.
‫با سارا صحبت می‌کنم
‫بیا وسایل رو در بیاریم.
‫-آماده‌ای؟ آماده‌ای؟ ‫-آره آره!
‫-آماده‌ای؟ ‫-برو! آره، آره!
‫-آره، بفرما! ‫-اوه لعنت!
‫چه مرگته؟
‫خیلی تو بازی با کارت بدی!
‫باید بیشتر این کارو انجام بدیم ولی... جدی!
‫یعنی، ما که کار و زندگی نداریم!
‫آره، ولی تو این چند وقت در حال نوشتن بودی...
‫هیچ‌وقت سعی نکن برای ‫"هملت" موسیقی متن بسازی...
‫نابود میشی!
‫به قول مامانم "طوفانی از هرج و مرج به پا میشه".
‫دیدمت...
‫روی صحنه
‫فقط برای یه لحظه،
‫ چیزی وجودت رو فرا گرفته بود...
‫چی شد؟
‫بهم بگو.
‫وقتی باهات آشنا شدم داشتی اینو میزدی؟
‫داشتم "سعی می‌کردم" که اونو بزنم!
‫نمیشه "لا کامپانلا" رو با کیتار زد...
‫دلیل اینکه نمی‌تونم بزنش اون نیست
‫ولی هنوزم رویاپردازی لحظه‌ای رو می‌کنم...
‫که اون هرزه مجبور بشه گوش ‫کنه وقتی برای گیل می‌زنمش!
‫-شاید بهتر باشه برگردیم... ‫-نه!
‫گور بابای دختره! و گور بابای خودش!
‫راستش یه چیزی شنیدم
‫وقتی سمت "قدیس دبرا" بودیم.
‫نمی‌دونم، ممکنه فقط شایعه باشه.
‫چی؟
‫مثل اینکه کاترینا مرده.
‫چی؟ چطور؟
‫از ذات الریه
‫اما...
‫نمی‌دونم
‫می‌دونی چیه؟ اونا هم از یکی شنیده بودن
‫و نمی‌دونم که...
‫همگی!
‫اوه، سارا!
‫گوش کنین!
‫دوتا گروه میشیم!
‫من و بازیگرها برمی‌گردیم به پینگ‌تری
‫بقیه‌تون واگن‌ها رو بردارین و
‫به سمت "نیوو سانتیاگو" برین.
‫همینجوری توی راه از خودمون قانون در میاریم!
‫چرا؟
‫"کلبه، سال اول"
‫هی
‫حالا که جاده‌ها باز شده
‫می‌تونیم دوباره بریم دنبال وسایل بگردیم!
‫چیزی نیاز نداریم.
‫یه کتاب جدید چطور؟
‫از این یکی خوشم میاد.
‫ولی، چرا؟
‫جدی میگم، یعنی من نقش ‫قهرمان داستان رو بازی کردم
‫و هنوزم نمی‌فهمم!
‫ واقعا کتاب خوبی هست
‫یا فقط تو کوله پشتیت بوده؟
‫یه خطش رو برام بخون
‫"از دید هیولاها، ما هیولاییم."
‫یعنی چی؟
‫تو کل خانواده‌ی "کله گنده" رو به قتل رسوندی!
‫به قتل رسوندم؟
‫همونقدر که تو فکر می‌کنی گرگ‌ها ‫ترسناکن، اونا هم فکر می‌کنن تو ترسناکی.
‫مثل همیم!
‫مثل هم نیستیم...
‫"پینگ‌تری"
‫نمی‌دونم، همه‌چیز بی‌خطر بنظر میاد...
‫همه‌چیز عادی بنظر میاد.
‫میدان مین قلابی سر جاشه... ‫هیچ اثری از فرستاده نیست.
‫باید می‌فهمیدم که داره چی کار می‌کنه
‫نه، تشخیص آدمای خطرناک سخته...
‫ولی تو می‌دونستی...
‫آره، می‌دونستم اما من خودم دوران بچگیم
‫خطرناک بودم
‫و وقتی نقش آدمای آسیب‌پذیر رو بازی می‌کنی
‫مردم دیگه مراقب نیستن.
‫منظورم اینه که... زن مرده، پای فلج...
‫وضعیت چطوره؟
‫مطمئن نیستیم!
‫روی تابلو نوشته "میدان مین" ؟
‫-بیاین بریم! ‫-آره!
‫قبلا میدان مین بود
‫چرا تو زمین گلف مین کاشتن؟
‫-فقط از سر کنجکاوی می‌پرسم... ‫-اوه تو سال اول
‫یه مشت قرمزبند ‫اینجا رو گرفته بودن...
‫تو صد روز اول!
‫-قرمزبندها کی هستن؟ ‫-کسایی که باند قرمز می‌پوشیدن...
‫یه مشت شبه نظامی معتاد شیشه‌ای...
‫قبلا تو ویرجینیا بهشون می‌گفتیم کوین!
‫فکر می‌کردم اینجا پر از آدمای مهربون و
‫اساتید دانشگاه و یه ‫کارگردان پیر باشه...
‫بعد از اینکه قرمزبند‌ها همدیگه رو کشتن...
‫یه استاد از دانشگاه پوردو اومد اینجا.
‫همشون نمردن،
‫چندتا بازمانده تو جنگل هست...
‫آره، سمت شرق
‫و می‌دونی، ولد هم قرمزبند بوده!
‫جدی میگم، می‌تونی ازش بپرسی
‫اونجا رو!
‫-اوه! ‫-گیله...
‫-سلام! ‫-گیل!
‫-آره!
‫سلام!
‫-گیل! ‫-سلام!
‫-گیل! ‫-گیل!
‫هی، میذاری دوباره نمایش اجرا کنیم؟
‫-این طرف! ‫-خیلی زمان گذشته!
‫ تکون نخورین!
‫-دوباره مین کاشتیم! ‫-چی داره میگه؟
‫گیل ماییم! از سمفونی سیار!
‫بمونین! مین تو زمینه!
‫-اون کیه؟ ‫-کاتریناست...
‫خدای من، از کاترینا متنفرم
‫تکون نخورین!
‫دوباره مین کاشتیم!
‫خب، علیک سلام!
‫همین الان تا وسط میدان مین اومدین!
‫از اون پشت شروع میشه، از جنگل‌ها!
‫اوه، خدای من!
‫محاصره شدین!
‫سلام، سارا
‫-تکون نخور... ‫-باشه
‫خب می‌دونین کجا هستن؟
‫خب یه جورایی کل زمین
‫فقط پخششون کردیم...
‫چی شد؟
‫چرا دوباره مین کاشتین؟
‫چون لعنتی همه‌چیز رو ازمون گرفت!
‫فرستاده!
‫پاییز گذشته اعضای فرقه به اینجا اومدن و...
‫بچه‌هاتون رو دزدیدن!
‫-نه! ‫-نه، الی!
‫-تکون نخور!
‫همون‌جا بمون! همون‌جا بمون!
‫همون‌جا بمون!
‫اوه، خدای من!
‫-متاسفم... گیل... گیل... ‫-چیزی نیست...
‫-لعنتی... اوه خدای من! ‫-چیزیش نیست...
‫گیل، من ترسیده‌ام... ‫یعنی... اونا بچه‌هات بودن
‫-چیزی نیست، چیزی نیست ‫-اشکالی نداره
‫-خیلی متاسفم ‫-چیزی نیست
‫باشه، کسی دید کجاها قدم گذاشت؟
‫-تقریبا یه مسیر مستقیم بود... ‫-اوه، خدای من
‫نه؟
‫باشه، فکر کنم...
‫سارا
‫الان واقعا بیشتر از همیشه به ‫نور و وجودت احتیاج داریم...
‫خوبه
‫امسال یه سال زوجه... ‫رو چه نمایش کمدی‌ای کار می‌کنی؟
‫"هملت"
‫خب، گفته بودیم هرگز هملت رو اجرا نمی‌کنیم...
‫خب، اون مال زمانی بود که ‫دوتایی با هم تصمیم می‌گرفتیم، پس...
‫متوجهم...
‫برای موسیقی متنش چه برنامه‌ای دارین؟
‫-می‌خواین جیغ و داد کنین؟ ‫-گیل!
‫همین الان نزدیک بود بمیریم
‫میشه حداقل یه لحظه عوضی‌بازی در نیاری؟
‫-ببخشید ‫-تو عوضی نیستی
‫سلام کیرستن، مجددا خوش اومدی...
‫-سلام. ‫-باهاش حرف نزن!
‫اون چی کار کرده ولی... دقیقا؟
‫چرا گذاشتی وارد بشه؟
‫روزی روزگاری، یک مرد همراه یک پسر
‫در حال سفر بودن!
‫اولین سفرشون بود...
‫مرده حتی یه عصای زیر بغل داشت!
‫منظورم اینه که، تو سال ‫بیستم هر کسی این داستان رو
‫ بشنوه خام میشه...
‫ولی یه نکته‌ای راجع بهش وجود داره...
‫راجع به فرستاده...
‫دیدیش؟
‫جفتمون دیدیم...
‫هفته‌ی پیش سمت "قدیس دبرا"
‫آره، باهاش صحبت کردیم
‫نمیگم بهش اعتماد کردم... برعکس!
‫انگار می‌دونست که من خبر ‫دارم که داره تظاهر می‌کنه.
‫-یه جور بازی بود... ‫-از دید من روراست بنظر میومد...
‫اکثر پیش پاندمی‌ها اینطور بنظر نمیان.
‫شاید اگر به اندازه‌ی کافی کم‌ ‫سن و سال باشی قانع‌کننده بنظر بیاد
‫ولی مهربون یا معصوم نیست.
‫بگذریم، بهشون کمی غذا دادیم
‫و بدرقه‌شون کردیم
‫روز بعد برگشت
‫عصا نداشت
‫با یه اسم و داستان و بچه‌ی دیگه
‫و ازش دلیلش رو پرسیدیم
‫و فقط لبخند زد و سرش رو تکون داد
‫و گفت:"پیش‌تر حیاتی وجود نداشته،
‫بازمانده‌ها مشکل اصلی هستن."
‫اون روانی نوه‌هام رو دزدید!
‫گذاشتیم برن اردو دور آتیش جمع بشن
‫یه داستان ترسناک براشون گفت و دو هفته بعد
‫همون چهار تا بچه‌ای که تو ‫پینگ‌تری زندگی می‌کردن رو هم بردن.
‫پنلوپی، مایکل، برت اولسن، انی...
‫چه داستانی گفت؟
‫نمی‌دونم
‫باشه، می‌تونم این دوتا ‫رو ببخشم... بازیگرن!
‫ولی آدم با خودش ‫میگه دیگه نوه‌های اساتید
‫توانایی‌های ابتدایی ‫تفکر رو داشته باشن!
‫بسه سارا!
‫الان نیاز داریم با ‫وجودت شادمون کنی!
‫باشه بیاین... راجع به نمایش صحبت کنیم
‫حالا، صادقانه بگم "هملت" رو با اختلاف
‫از تمام نمایش‌های دنیا بیشتر بزرگش کردن!
‫و بله! نمایش "آگوست: اوسیج کانتی" ‫هم در نظر گرفتم!
‫من عاشق اون نمایشم!
‫اوه، البته که تو عاشقشی دیتر...
‫من بازیگر محشری ‫نیستم، این رو می‌دونم گیل
‫خب، ما همه این رو می‌دونیم
‫منم می‌دونمش!
‫چیزی که خجالت‌آوره اینه که تو نمی‌دونی
‫که کارگردان بدی هستی!
‫کسی دلش برات تنگ نشده!
‫می‌دونستم آخرش به جنگ و دعوا ختم میشه...
‫اساس ابراز شادیت همینه؟
‫مشکلی نیست، ما اینجوری ‫می‌کنیم... کارمون همینه.
‫با سلاح گلف بازی می‌کنی؟
‫سلاح‌ها از قبل اینجا بودن!
‫از نظر شماها این کار کوته‌فکری نیست؟
‫می‌دونی از نظر من کوته‌فکری چیه؟
‫اجرا کردن نمایش "شکسپیر" ‫بدون اینکه ارتقاش بدی!
‫اوه، این یکی از دلایلی بود که ‫تو کنار کشیدی، مگه نه گیل؟
‫یکی از دلایلش همینه، بله
‫از ریسک کردن خوشت نمیاد
‫ما هنرمندیم
‫همه‌چیز خطرناکه!
‫این فصل ما شاهد ساختارشکنی کامل
‫"هملت" هستیم.
‫داستان در پولند اتفاق میوفته...
‫-پورتلند! ‫-حالا هرچی!
‫چی؟
‫نویسنده‌مون وندیه...
‫الکس نقش اصلی رو بازی می‌کنه...
‫هی، این عالیه!
‫عجب!
‫خب، این بنظر جالب میاد...
‫-بازیگر نقش اصلیت اینه؟ ‫-آره.
‫تبریک میگم، عالیه!
‫شاید بعدش کمی پیانو زدم...
‫باید بریم تمرین کنیم، نه؟
‫خیلی برای دیدنش هیجان‌زده‌م!
‫هنوز غذام رو تموم نکردم...
‫دن! زود باش!
‫خیلی ممنونم، شام عالی‌ای بود!
‫صبر کن، دوربین فیلم‌برداری چیه؟
‫یه دوربین که فیلم می‌گیره...
‫ولی موبایل‌ها ویدیو درست می‌کنن!
‫من اینو نمیگم!
‫-قراره بگی! ‫-قرار نیست بگم!
‫-نویسنده منم! ‫-بازیگر منم!
‫ون، متاسفم...
‫این حس اون نمایش قبلی رو نمیده...
‫-باهاش ارتباط برقرار نمی‌کنم... ‫-معنی میده بچه‌ها!
‫این راستش... این خیلی تاثیر گذاره ون!
‫هملت مثل قبله
‫متوجه نمیشه که اوفیلیا داره تظاهر می‌کنه
‫فقط درگیر احساسات خودشه
‫نه، اوفیلیا اینطوریه!
‫فراموشش کن! این جواب میده...
‫زود باشین، بیاین اجراش کنیم!
‫خودت شنیدی گیل چی گفت، بهمون احتیاج دارن!
‫اونا به وجود و نور ما احتیاج دارن!
‫زود باش! زود باش! آره جواب میده!
‫-هی ‫-ببخشید
‫الان دیگه کارگردانی هم می‌کنه؟
‫فقط... لطفا یه کم خوشبین‌‌تر باش، باشه؟
‫وظیفته که کمک کنی، تحت هر شرایطی
‫حتی اگر نقش اصلی نباشی!
‫باشه.
‫ون
‫-فقط سعی کن، فقط یه بار... ‫-باشه.
‫کتابم کجاست؟
‫نمی‌دونم، تو جیب کناری نیست؟
‫چی کار کردی؟
‫تو برش داشتی؟
‫سلام.
‫پشت میز من چی کار می‌کنی؟
‫فقط داشتم به کتاب...
‫داشتم فکر می‌کردم کلمه‌ی ‫"بزرگ" رو بهش اضافه کنم
‫"کتاب بزرگ شادی و ناامیدی"
‫گور بابای کتاب
‫میای گلف بازی کنیم؟
‫توپ دارم...
‫نه مرسی
‫اصلا نمی‌دونم چرا می‌ذارمش اون جلو
‫هرگز بعد از به پایان رسیدن ‫جهان سعی نکن یه کتاب
‫تاریخ شفاهی ازش بنویسی.
‫اگر کمکی می‌کنه، ما دلمون برات تنگ شده.
‫یعنی، ما بازیگرها... چون کارگردان نداریم
‫و دیتر اشتباه می‌کنه
‫واقعا تو این کار خوب بودی.
‫بله
‫گیل، میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫فکر می‌کردی اینطوری باشه؟
‫زندگی کردن... خارج از جاده؟
‫اوه، بازنشستگی...
‫نه واقعا.
‫نه، نه...
‫"شادمانیهایمان پایان پذیرفته‌اند.
‫آری، و آنچه در این جهان است نیز همه، ‫چون بنای بی‌اساس این رویا خواهند گداخت.
‫ما نیز مصالحی هستیم ‫که رویا بر آن بنا می‌گردد
‫و عمر کوتاهمان با خوابی به هم می‌آید."
‫برگرد
‫با ما بیا
‫چیه؟ می‌تونی!
‫کاترینا به تازگی همه‌چیزش رو از دست داده
‫این اتفاق برای همه افتاد... 20 سال پیش.
‫مثل اون حرف می‌زنی... می‌دونی؟
‫مثل فرستاده.
‫"پیش‌تر حیاتی وجود نداشته." درسته؟
‫فقط دارم میگم باید بیای خونه...
‫اگر این چیزیه که می‌خوای.
‫چیزی که می‌خوام اینه.
‫"ایستگاه یازده" داستان
‫یه غریبه به اسم "دکتر یازده" هست
‫که اولین بار بصورت بی‌هوش ‫و شناور تو فضا بود که دیدیمش
‫و بعد در یک ایستگاه فضایی خراب گیر میوفته
‫کاپیتان لونگن مسئوله اما خدمه‌ای نداره
‫و خودش رو تو کابین خلبان حبس کرده
‫و فقط ویسکی می‌خوره و ‫راجع به گذشته صحبت می‌کنه.
‫یک انفجار باعث نابودی ژروسکپ شد....
‫-ژیروسکوپ ‫-ژیروسکوپ شد
‫و نیمی از اقیانوس رو
‫تو ایستگاه‌های کاری خدمه خالی کرد...
‫این باعث غرق شدن تمام آدم بزرگا شد
‫بازمانده‌ها بچه‌ها هستن و ‫بهشون می‌گن "اهالی زیر دریا"
‫می‌خوان برن خونه و با سفر در زمان
‫زمین آینده رو بسازن!
‫دکتر یازده با هر دو طرف صحبت می‌کنه
‫-و اهمیتی نمیده چی میشه یا چی کار می‌کنن... ‫-هی، جی...
‫همه رو می‌ترسونه.
‫هنوز از تاریکی می‌ترسی؟
‫آره.
‫قراره سرد بشه...
‫سلام لولی
‫-سلام ‫-سلام
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، کیکی...
‫نمی‌خوام اشتباه زندگی کنم و بعد بمیرم.
‫فرستاده چی بهت گفت؟
‫چیش اینقدر برات محشر بود؟
‫می‌خوام بدونم... واقعا.
‫بهم گفت سمفونی رو ترک کنم
‫و منم قبول کردم...
‫چون اون روز همچین حسی داشتم!
‫و بعد از اینکه دور آتیش جمع شدیم...
‫رفتم ببینمش، و پیداش نشد
‫خب، خداروشکر!
‫نمی‌خواستم با اون باشم، متوجهی دیگه، نه؟
‫می‌خواستم نقش اصلی باشم... فقط یه بار...
‫خب، خوشحالم که تونستی.
‫خیلی این کارت عجیبه.
‫کدوم کارم عجیبه؟
‫اینکه برای اجرای نمایش ‫با خودت اسلحه می‌بری.
‫برای من عجیب نیست.
‫ما همه به تو تعظیم می‌کنیم!
‫تو محشری!
‫عاشقتم، اوفیلیا...
‫نمی‌تونی ببینی؟
‫نه، نمی‌تونی...
‫تو فقط تظاهر می‌کنی،
‫عشق من واقعیه!
‫تو فقط توش گیر کرده بودی،
‫من خودم تو رو ازش خارج کردم!
‫کل خانواده‌ی من قبل از ‫آشنایی ما زندگی کردن و مردن...
‫این برای همه‌ی آدمای اینجا صدق می‌کنه!
‫گور بابات هملت!
‫احسنت! احسنت!
‫مبتکرانه بود، شبیه هیچ کدوم از
‫چیزایی که تا حالا دیدم نبود... ‫و اون! الکساندرا! خدای من...
‫فوق‌ العاده بود!
‫شما واقعا به ما جان بخشیدین...
‫خب، از وقت اومدن اون... ما ‫خیلی از اینکه بیایم بیرون...
‫می‌ترسیدیم.
‫سمفونی سیار از هیچی نمی‌ترسه
‫ما هنرمندیم، همیشه وحشت‌زده‌ایم!
‫خب،
‫اینطور بنظر نمیاین.
‫گاهی فکر می‌کنم باید بیایم ‫بیرون و دنبالشون بگردیم...
‫خب، شاید خودشون برگردن
‫ببخشید، یه موضوع مهمی راجع به نمایش هست...
‫زود باش دختر! از این طرف!
‫طوری که وقتی اونو میگی تو آغوشت می‌گیرن
‫و چیزی که راجع به هملت ‫بودن وجود داره فقط... می‌دونی،
‫و مثل... بلعیدن مردم می‌مونه!
‫خیلی عالی بودی الی...
‫باید خیلی بیشتر این حرف ‫رو بزنم ولی واقعا بودی...
‫با من بیا بریم سواری! جشن می‌گیریم!
‫-بیا، بیا، بیا، زود باش! ‫-نه، نه، نه، نه...
‫-زود باش! زود باش! ‫-بس کن...
‫از میدان مین رد میشیم! پیش‌تر حیاتی وجود نداشته!
‫هی!
‫این حرف رو نزن! اون یارو روانیه!
‫احتمالا تو هر شهری که ‫میره همین حرف رو می‌زنه!
‫نه، اون تویی!
‫همه‌تون!
‫اوه شماها هرگز از راهتون منحرف نمیشین...
‫قوانین... کارهای روزمره...
‫"ما هرگز دوتا گروه نمیشیم!" ‫"ما هرگز از جاده خارج نمیشیم!"
‫اوه وای آخ جون! اونا رسیدن!"
‫این... این...
‫"کارناوال وحشت‌زده‌ی ضربه‌ی روحی" رسید!
‫"سمفونی سیار" اینجاست!
‫هی! تمومش کن!
‫سمفونی سیار تو رو بزرگ کرده!
‫-حواست باشه چی میگی! ‫-میرم سواری...
‫-نه! ‫-نه؟
‫-قرار نیست بری! ‫-لعنت بهش!
‫-چرا؟ ‫-چون هنوز اون بیرونه!
‫وقتی بهش چاقو زدم نمرد!
‫آره موقع دورهمی کنار آتیش ‫سعی کردم ازت محافظت کنم، الکس!
‫برای همینه که به دیدنت نیومد!
‫قابلت رو نداشت!
‫-چرا اینقدر از دستم عصبانی‌ای؟ ‫-نیستم!
‫تقصیر منه اگر یه بلایی سرت بیاد!
‫از وقتی باهات آشنا شدم یه
‫تصمیم هم برای خودم نگرفتم! ‫باید همش راهنماییت می‌کردم...
‫مجبورمون کردی از خونه‌ی فرنک بریم
‫آره، ولی زیادی منتظر موندیم
‫برای نمایش کوفتی تو موندیم!
‫چرا داری اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫چون نمی‌تونی بگی که
‫یه روز حس کردی که دلت ‫می‌خواد سمفونی سیار رو ترک کنی!
‫نه
‫نمی‌تونم...
‫متاسفم...
‫میرم طبقه‌ی پایین...
‫نگران نباش، هنوز تو پلاستیکه...
‫الکس، داره تاریک میشه!
‫فقط مطمئن شو که همه بیان داخلن...
‫باشه
‫اینو روی صحنه پیدا کردم، روی زمین...
‫هرگز این ضبطم رو دوست نداشتم...
‫چرا؟
‫دو ماه قبل از فوت پدرم ضبطش کردم
‫هر بار پخشش می‌کنم فقط یاد اون میوفتم...
‫به محض اینکه سعی می‌کنی باهاش ‫ارتباط برقرار کنی از بین میره...
‫انگار اتفاق میوفته، و بعد تموم میشه...
‫و بعدش، همین.
‫آره، بله... آره!
‫چی شده؟
‫خب، من به یه کانتری کلاب نقل مکان کردم
‫همین کارو کردی...
‫بله، کردم...
‫-این آدما بهت احترام می‌ذارن... ‫-آره...
‫کاترینا عاشقته...
‫من هیچ‌وقت خیلی خوب باهات رفتار نکردم...
‫چرا، کردی
‫تو هر سال یه سمفونی جدید لعنتی می‌نوشتی!
‫تو واقعا بعد از به پایان ‫رسیدن دنیا کارت بهتر شد!
‫خب که چی؟
‫تو من رو درک می‌کردی...
‫تو به من نظم می‌دادی...
‫سارا...
‫می‌دونی که...
‫عاشق تک تک چیزایی هستم که با هم ساختیم.
‫منم همین احساس رو دارم
‫ولی من کنار نکشیدم.
‫الکس، نمی‌تونی بری! اون بیرون مین داره!
‫-الکس! ‫-الکس!
‫تو اتاق مایی...
‫سلام!
‫چی پوشیدی؟
‫اون چیه؟
‫اون مینه؟
‫اینا فانوس دریایی برای فرستاده هستن!
‫اوه
‫خب، می‌تونی بهم نشونش بدی!
‫دوستات شروع می‌کنن به ناپدید شدن!
‫اول الکس...
‫شاید هم رهبر ارکستر؟
‫کی می‌دونه؟
‫"عشق من، کاترینا..."
‫پنلوپی؟
‫من پنلوپی نیستم!
‫باشه!
‫به خودش بمب بسته!
‫بمون!
‫می‌دونی من یه
‫دختری رو یادمه...
‫که عاشق گلف مینیاتوری بود!
‫عاشقش بود!
‫گیل، بچه‌ها بمب دارن!
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫نشونم بده...
‫بمون! نه! نه! نه!
‫گیل! اون بمب داره!
‫-تو برگشتی... ‫-گیل!
‫پیش‌تر حیاتی وجود نداشته
‫"گزارش کاپیتان، تاریخ ستاره 2817.6
‫سفینه‌ی فضایی "اینترپرایز" ‫بدلیل کشف تایید شده‌ی
‫دکتر توماس لیتون
‫برنامه‌ی خود را تغییر داد.
‫یک آنفولانزای مصنوعی جدید خارق العاده
‫که باعث رفع کامل مشکل قحطی جهان می‌شود."
‫یعنی می‌خوای بگی، که از سه سال نوری
‫اونورتر به من زنگ زدی
‫فقط برای اینکه به یک ‫بازیگر تهمت شیاد بودن بزنی؟
‫جیون!
‫مترجم: ‫Negar FD
‫-جیون! ‫-بچه‌ها!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.