..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شغلت چیه؟
‫آماد
‫اوه، این یعنی چی؟
‫این...
‫مسیریه که چیزهای مختلف ‫از نقطه‌ی آ تا ب طی میکنن
‫همیشه برام با ‌معنی بود
‫تایلر عاشقش میشه
‫پسرم
‫با الیزابت، آره...
‫این یکی رو براش بفرست
‫باز هم دارم
‫چه حسی داره که
‫واقعا یه چیزی بدست آوردی؟
‫حس عجیبیه...
‫تمام کسایی که من رو می‌شناختن رو از دست دادم
‫تو رو از دست دادم
‫اول باید این رو تموم می‌کردم
‫این...
‫این تنها راهیه که می‌تونم توصیفش کنم
‫فقط متاسفم که ...
‫زیادی دیر رسیدم.
‫میراندا هستم
‫میراندا... کلارک هستم
‫از... از قبل...
‫کلارک، حالت چطوره؟
‫وقتی حرف زدیم می‌خواستم همین رو ازت بپرسم
‫من... من از پله‌ها افتادم...
‫اوه، کجایی؟
‫مالزی
‫-تو کجایی؟ ‫-میشیگان
‫جایی که به اسم " فرودگاه ‫سورن سیتی" معروفه...
‫بذار حدس بزنم،
‫-مسیر پروازتون عوض شد؟ ‫-همم
‫تو راه شیکاگو بودم
‫تا جنازه آرتور رو بگیرم.
‫تو در چه حالی؟
‫آم، تنهام و خودم رو تو اتاق یه هتل حبس کردم
‫کمی مستم،
‫دنیا داره تموم میشه
‫و امیدوارم که بتونم طلوع آفتاب رو ببینم
‫یکی از دوست‌های قدیمیم هم بهم زنگ زده
‫خب یه چیزی هست که می‌خواستم بهت بگم میراندا
‫تا اگر نجات پیدا نکردیم، قبلش بدونی
‫اون...
‫اون چند ماه اولی که تو و آرتور با هم بودین
‫شادترین دوران زندگیم بودن.
‫ای کاش ارتباطمون رو قطع نمی‌کردیم
‫اوه، من ارتباطم رو قطع می‌کنم...
‫می‌دونم
‫و می‌دونم که آرتور رو ندیدی
‫ولی تقریبا یک ماه پیش
‫تو شیکاگو باهاش شام خوردم
‫و راجع به تو حرف زدیم.
‫بهش گفتم که تو عوضی نبودی،
‫فقط هنرمند بودی
‫بهم زنگ زد
‫بهم گفت یه سری چیزها بهش ‫گفتی که چشمش رو باز کرده...
‫اوه
‫روز بعدش بیدار شدم و کتاب رو تموم کردم
‫دو صفحه‌ی آخرش مونده بود...
‫یه بلیت هواپیما به شیکاگو داشتم...
‫یه مغازه‌ی چاپ به اسم ‫زالینسکی تو لینکنوود پیدا کردم
‫5 تا کپی گرفتم
‫می‌خواستم یکی برات بفرستم
‫ولی اینجا پیشمه
‫خب، اوضاع با آرتور چطور پیش رفت؟
‫ازم خواست بیرون همدیگه رو ببینیم
‫برنامه ریختیم
‫فقط...
‫مسیرهامون زمان اشتباهی به هم گره خورد...
‫می‌دونستی به فردوگاه ‫شما فقط یک راه هست!؟
‫چ... چی گفتی؟
‫که تو یه جزیره‌ در ناکجا آباد هستی
‫اگر کسی اونجا مریض نباشه، ‫هنوز شانس برای زنده موندن دارین
‫آره، نه ببخشید... منظورم قبلش بود
‫مسیرهامون زمان اشتباهی به هم گره خورد...
‫چون الان الیزابت و تایلر پیش من هستن
‫این...
‫وقتی تو هواپیما دیدمشون خیلی بهش فکر نکردم
‫ولی الان...
‫میراندا
‫باید بهشون کمک کنی.
‫چطور؟
‫میراندا؟
‫در حال حاضر تمام پیشخوان‌های
‫مختص به خدمات مشتری بسته می‌باشند.
‫اگر خبر جدیدی به دستمون رسید...
‫جیم؟
‫حالت چطوره؟
‫دارم میمیرم...
‫و همین الان دندون پر شده‌م ریخت...
‫به کمک نیاز دارم
‫باشه
‫«ایستگاه یازده»
‫مهمان‌های‌ گرامی ما، اعضای سمفونی سیار
‫هم اکنون روز هشتم قرنطینه‌ی ‫خود را به پایان رساندند.
‫با تشکر فراوان از اعضای اجتماع خود
‫بدلیل تعهد مداوم نسبت ‫به حفظ سلامتی و ایمنی.
‫این... قبله؟
‫نه، ولی مثل قبله.
‫مثل قبله ولی مثل فیلم "بیسکویت سبز "
‫صبر کن، صبر کن... اون آگوسته!
‫دیشب اینجا چی شد؟
‫بخاطر تجهیزات الکتریکی موزه آتیش گرفت
‫بعدش به روغن گیاهی رو آوردیم
‫من نمی‌ذارم مردممون یه
‫شب دیگه رو تو تاریکی بگذرونن.
‫الیزابت!
‫تبریک میگم، قرنطینه تموم شد.
‫کیرستن، الکساندرا خیلی ازت بهمون گفته...
‫خیلی خوبه که بلاخره می‌بینمت
‫دیگه می‌خوایم بریم، با سارا!
‫رهبرتون حالش بهتر میشه، ولی هنوز نمی‌تونه سفر کنه
‫یه روز طول می‌کشه تا دکتر برسه
‫و یه روز تا برش گروندیم...
‫پس چون فردا اجرا داریم
‫می‌تونی بعد از نمایش ببریش
‫پیشم بشین
‫تو سال دهم راجع به سمفونی سیار شنیدم
‫صبور بودم، تو سال پونزدهم ‫پیشنهاد دعوت شما رو دادم
‫می‌دونستم که کلارک قبول می‌کنه، بلاخره...
‫و این کار رو کرد.
‫نمی‌ذارم این منحرفمون کنه...
‫باید درها رو باز کنیم
‫می‌دونی، به هر شهری که میریم
‫اونا هم 20 سال برای زنده موندن جنگیدن
‫هیچ‌کدومشون زندانی‌مونی نکردن
‫اعضامون رو گروگان نگرفتن...
‫پس متاسفم بابت آتیش‌سوزی...
‫ولی برو بمیر.
‫شما خاص نیستین!
‫چیه؟ چی رو از دست دادین؟
‫موزه تمدن رو...
‫خب پس خوش به حالتون شد
‫دنیا هنوز پر از کلی آت و آشغاله از دنیای قبلی...
‫-من بیشتر از این چیزها از دست دادم... ‫-ولی برگشت!
‫پسرم تو یه آتیش‌سوزی مرد
‫-از هرکسی که می‌خوای بپرس ‫-نه
‫پسرت فرار کرد،
‫و الان، برگشته.
‫هیچکس نمی‌تونه آدم‌های دنیای قبلی رو پیدا کنه...
‫آنفولانزا همه‌چیز رو از همه گرفت
‫پس داشتن دوباره‌ی هر کسی
‫اهمیت داره.
‫فکر کردم پسرم...
‫خودش رو زنده زنده سوزونده...
‫جلوی چشمام
‫و این کار رو باهام کرد
‫تا دیگه هیچ امیدی نداشته باشم
‫حتی نتونستم راجع بهش رویاپردازی کنم...
‫کی برگشته؟
‫من حتی نمی‌دونم پسرم کیه
‫حتی باهام حرف نمی‌زنه
‫فقط... فقط بهم زل می‌زنه... انگار روحم.
‫تو گرترود هستی...
‫ببخشید؟
‫باید نقش گرترود رو بازی کنی
‫قبلا خارج از برادوی نقش گرترود رو بازی کردی!
‫تو "مجله‌ی آس" راجع بهش خوندم
‫من دیگه بازیگر نیستم
‫کارگردانی می‌کنم
‫نه، من کارگردانم!
‫ولی اینطوری می‌تونی با پسرت صحبت کنی.
‫یه نمایش اجرا می‌کنیم،
‫و بعد میریم
‫کل سمفونی میره
‫ببینید، آقا!
‫اول تحقیق کنید...
‫-توبا! ‫-که دانمارکی‌های پاریس چگونه‌اند...
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫داری به یکی دستور میدی!
‫یعنی از تدابیر لعنتیت خیلی راضی هستی!
‫الان تو کارگردانی؟
‫بله، تو برگشتی به نقش لایترس
‫-ولی الیزابت کارگردانه ‫-الیزابت در نقش گرتروده
‫به کیرستن گوش کن
‫اوه، خداروشکر...
‫کلارک سریع به سمت آتیش رفت
‫تا زمانی که مایلز کشیدش بیرون
‫جفت دست‌هاش سوخته بودن
‫اینجا تنهات می‌ذارم
‫کارهای دیگه‌ای برای رسیدگی دارم...
‫شبیه کرم شبتابن...
‫برامون غیر عادیه...
‫تغییر زیادیه.
‫سلام
‫اون چیه؟
‫کی نقش هملت رو بازی می‌کنه؟
‫تو؟
‫فرستاده
‫وقتی جدا شدیم، رفتم پیداش کنم...
‫تا بکشمش، تا از تو محافظت ‫کنم، تا از همه‌مون محافظت کنم
‫و وقتی پیداش کردم
‫همه‌جا فقط پر از بچه بود...
‫و گفت که تو در خطری
‫و اینکه می‌دونه چطور پیدا کنه
‫-و من نمی‌دونستم ‫-برام مهم نیست
‫دیشب دیدم که باهاش رفتی...
‫می‌خوام اینجا بمونم
‫به مدت یک سال
‫-نه! ‫-چرا نه؟
‫چون ما به یه دلیلی سفر می‌کنیم
‫-چه دلیلی؟ ‫-تا برگردیم...
‫تا هر سال برگردیم!
‫خب، اگه این کار رو نکنیم چی؟
‫الکس
‫الکس تمومش کن
‫تو درست می‌گفتی
‫تو پینگ‌تری...
‫دیگه به اینا نیازی ندارم
‫زیاد نگهشون داشتم
‫برام می‌ذاریشون یه جای امن؟
‫-الیزابت ‫-الکس
‫چرا بیداری؟
‫باید یه کم بخوابی
‫کیرستن، آماده‌ای؟
‫آره
‫فقط بهم اعتماد کن، باشه؟
‫خداحافظ
‫"ام.سی" همون میراندا کروله؟
‫هممم
‫نمی‌دونستم تو کار رمان گرافیکی هم هستی
‫روزی که خانوادم مردن شروع کردم
‫کل خانوادت تو یه روز مردن؟
‫همینطوره...
‫"نجاتی در کار نیست..."
‫متاسفم
‫"مراقب خودتون باشید."
‫"اگر در کنار خانوادتون هستید، با هم بمونید."
‫خوشحالم که اینجا نیستن
‫"احتمالا راهی برای کسانی که ‫نجات پیدا می‌کنن هست تا..."
‫باشه
‫ اداره هوانوردی فدرال به‌روز‌رسانی کرده
‫دوستات چند ساعت پیش فرود اومدن
‫و هیچکس مبتلا نشده...
‫یه هواپیمای دیگه هم نیم ساعت پیش فرود اومد
‫پرواز گیچیگومی... به زبان اوجیبوی یعنی "دریای پر آب"
‫از...
‫شیکاگو.
‫از هواپیما پیاده شدن؟
‫نه
‫باید با خلبانش صحبت کنم
‫چرا؟
‫نباید اجازه بده پیاده بشن
‫اونجا کسی مبتلا نشده... جاشون امنه!
‫چطور... چطور باهاش تماس بگیرم؟
‫چطور با خلبان صحبت کنم جیم؟
‫باشه
‫نمی‌تونی به گروه‌های اداره‌ی ‫هوانرودی دسترسی پیدا کنی، اما...
‫اسم خلبان...
‫اسم خلبان کاپیتان هوگو بنته...
‫هوگو...
‫به تلفنش زنگ بزن
‫کارت اعتباری می‌خوام جیم
‫زود باش
‫بیا، از آبیه استفاده کن
‫اوه، لعنت
‫اوه، ‫414-175-6283
‫باهام تکرار کن، باهام تکرار کن، جیم!
‫414-175-6283
‫6283.
‫414-175-6283
‫مثل اینکه مایلز چراغ‌ها رو روشن کرده
‫شماها کس دیگه‌ای رو اون پشت قایم کردین؟
‫چراغ‌ها روشن شدن
‫اسمت چیه؟
‫سارا
‫چه حسی داری سارا؟
‫آماده‌ام...
‫باشه
‫چیزی نیست...
‫می‌تونی رها کنی...
‫ما تنها نیستیم.
‫می‌شنوی؟
‫اوه
‫آسوده بخواب
‫سارا
‫بیا
‫شما اینجا واقعا یه زندان راه انداختین
‫از هر جایی در میره
‫مثل هودینی می‌مونه
‫بیا
‫بیا، اینو برات آوردم
‫مامان نقش گرترود رو بازی می‌کنه
‫چرا؟
‫چون تو هملتی
‫کودی می‌خواست بازیگر بشه، نه من...
‫باید با مامانت صحبت کنی
‫تو هم باید با بقیه‌ی دوستات
‫از اینجا بری.
‫بعد از نمایش میریم...
‫پرده‌ سوم، صحنه چهارم
‫"خوب، خوب... هرزه سوال می‌کنید."
‫"ها؟ چه گفتی هملت؟"
‫"شما چه فرمایشی دارید؟"
‫"فراموش کرده‌ای من که هستم؟"
‫"نه، به صلیب مسیح سوگند!"
‫"شما شهبانویید،"
‫"زن برادر شوهرتان،"
‫"و ای کاش چنین نبود،"
‫"شما مادر من هستید."
‫"خیر،"
‫"کسانی را بر تو می‌گمارم ‫که بتوانند با تو حرف بزنند."
‫"نه، نه... بنشینید!"
‫"از اینجا تکان نخواهید خورد"
‫"جایی نخواهید رفت تا من ‫آیینه‌ای در برابرتان بگیرم"
‫"که بتوانید تا ژرفنای وجود خود را در آن ببینید."
‫"چه می‌خواهی بکنی؟"
‫تایلر...
‫نمی‌دونم...
‫خب؟ چه‌قدر آسیب دیده؟
‫این واسه اونه...
‫یه جور خمیر داروییه...
‫خیلی کارها هست که انجامشون
‫تو چند هفته‌ی آینده کمک می‌کنه
‫اینکه فقط یک نفر هم داشته باشی،
‫خیلی چیز بزرگیه
‫فقط یک آدم دیگه...
‫اون...
‫اون یکی بیمار...
‫زنده نموند.
‫ولی پیشش بودم، در آرامش بود.
‫نمی‌شناختمش
‫سمفونی سیار اینجاست
‫رهبر ارکسترشون بود
‫اون پوستر زرده، ته راهرو...
‫"سمفونی سیار - هملت، اثری از ویلیام شکسپیر"
‫جوابم هنوز منفیه
‫نمیشه نقش گرترود رو بازی کنی
‫و تایلر هم نمی‌تونه نقش ‫هملت لعنتی رو بازی کنه
‫چون اینجا جای هنردرمانی نیست!
‫جای تمدنه!
‫فقط اینطوری باهام صحبت می‌کنه، کلارک!
‫تنها چیزی که می‌خوام همینه
‫و تنها چیزی که من می‌خوام ‫یه ماشین زمان کوفتیه!
‫درست میگی
‫تایلر خطرناکه
‫من سعی کردم بکشمش
‫می‌خواستم این کار رو بکنم
‫ولی نتونستم.
‫چرا؟
‫می‌دونی این چیه؟
‫کتاب میرانداست...
‫چطور ممکنه؟
‫تایلر این رو بهت داد؟
‫نه
‫آرتور داد...
‫من تو نمایش "شاه لیر" نقش ‫"گونریل جوان" رو داشتم.
‫پشت صحنه آشنا شدیم
‫خدای من
‫تو کیکی هستی...
‫آرتور عاشقت بود!
‫عاشق تایلر هم بود
‫-کلارک، کلارک! ‫-نه
‫نمایش کوفتی‌تون رو اجرا می‌کنیم...
‫من نقش کلادیوس رو بازی می‌کنم
‫اگه آرتور بود همین رو می‌خواست
‫اوه، یادم رفت بهت بگم
‫رهبرشون مرد.
‫پزشک قبل از اینکه بره گفت
‫خبر خوب اینه که برق رو درست کردم
‫برای امشب مشکلی نیست.
‫اوه، خدا...
‫کیرستن، خیلی متاسفم
‫من خیلی... خیلی متاسفم
‫چه کاری ازم بر میاد؟
‫تا پایان نمایش به گروه چیزی نمیگم
‫اگر بدونن خوب اجرا نمی‌کنن
‫-کیست؟ ‫-خیر، جواب با توست!
‫-برو ‫-بایست و خودت را شناسایی کن!
‫چه حسی داری؟
‫همین الان...
‫حس اینکه نمی‌دونم قراره چی کار کنم
‫این حس برای این صحنه عالیه!
‫ایست! آهای! کیستی؟
‫دوستداران این آب و خاک
‫و جان نثاران شاه دانمکارک...
‫به درستی چه باید اندیشید، نمی‌دانم
‫ولی عقیده دارم که برای کشور ما
‫خبر از آشوب‌های بزرگی می‌دهد.
‫ولی آرام، ببین، باز می‌آید!
‫اگر هم مرا به صاعقه ‫بکشد راه را بر او می‌گیرم !
‫بایست ای خیال واهی!
‫اگر صدایی داری و می‌توانی به کارش ببری
‫با من سخن بگو.
‫اگر کاری برای آرامش تو
‫و رستگاری من می‌توان کرد،
‫با من سخن بگو.
‫اگر از سرنوشت کشورت خبر داری
‫و با پی بردن به آن، می‌شود ‫به خوشی از آن پرهیز کرد...
‫اوه، سخن بگو.
‫بگو!
‫بس کن، مارسلوس!
‫با نیزه‌ام بزنمش؟
‫بزن، اگر نخواست بماند.
‫-آماده‌ای؟ ‫-اینجاست!
‫اینجاست!
‫کیرستن
‫چرا داری بهم کمک می‌کنی؟
‫چاقو زدن بهت جواب نداد.
‫موفق باشی
‫الان؟ الان...
‫هملت، اگرچه یاد برادر عزیزمان
‫هنوز تازه است، و شایسته می‌باشد
‫که دل‌هامان اندوهگین
‫و سراسر کشور غمزده و پژمرده باشد
‫از این رو، کسی که زمانی به جای خواهر ما بود
‫هم اکنون شهبانوی ما،
‫وارث همایون این کشور جنگ‌آور است
‫و با سروری شکست‌خورده
‫با نشاط در مراسم تشییع
‫و سرود سوگواری در جشن زناشویی
‫در حالی که شادی و اندوه برابر است،
‫او را زن خود کرده‌ایم.
‫بگو چه می‌خواهی لایرتیس؟
‫خداوندگار من،
‫من مشتاقانه به دانمارک آمدم تا
‫در روز تاج‌گذاریتان بندگی خود را عرض کنم.
‫و حالا که این وظیفه به جا آورده شده،
‫اعتراف می‌کنم،
‫که افکار و آرزوهای من ‫باز رو به سوی فرانسه دارند
‫و پوزش طلبیده از مراحم‌تان، ‫رخصت رفتن می‌خواهند.
‫آیا از پدرتان اجازه دارید؟
‫پولونیوس چه می‌گوید؟
‫اجازه دارد خداوندگار من
‫سرانجام رضای مرا به کندی،
‫بس که خواهش کرد به دست آورد.
‫هر زمان که خواستی برو لایرتیس
‫فرصت از آن توست
‫چنان که می‌خواهی به مراد ‫بهترین خصال خود از آن بهره گیر.
‫حالا،
‫برادرزاده‌ام، هملت
‫و فرزندم...
‫کمی بیش از برادرزاده
‫و کمتر از فرزند.
‫چرا همچنان ابر اندوه بر تو سایه افکن است؟
‫چنین نیست خداونگار من
‫من یکسر در آفتابم
‫هملت جان،
‫رنگ سیاه شب را از خود دور کن
‫و اجازه بده چشمانت به شاه
‫به دوستی بنگرند.
‫همواره با این پلک‌های فرود‌آمده
‫پدر بزرگوارت را میان خاک مجو!
‫خودت می‌دانی که این سرنوشتی عام است...
‫هر چه جان دارد باید بمیرد
‫از طبع رد شود و به ابدیت بپیوندد.
‫بله بانوی من، عام است.
‫اگر چنین است،
‫پس چرا در دیده‌ات چنین خاص بنظر می‌آید؟
‫بنظر می‌آید، بانوی من؟
‫نه، اینطور هست.
‫برای من بنظر آمدنی در کار نیست
‫این نه ردای سیاه من است، ای مادر عزیز
‫و نه لباس مرسوم سوگواری
‫و نه آن ناله‌‌های ساختگی و تهی
‫نه
‫نه جوی اشک جاری در چشم‌ها
‫و نه حالت افسرده‌ی چهره
‫و نه هیچ چیز که شکل و ظاهر اندوه دارد
‫نمی‌تواند حال مرا به درستی توصیف کند.
‫به راستی به نظر می‌آید
‫که اینان کارهایی هستند که یک ‫فرد به کمک آ‌ن‌ها به غم تظاهر می‌کند
‫ولی من آن را در وجود خود حس می‌کنم
‫و به نمایش در نمی‌آید.
‫وگرنه چیزی جز این، همه ‫پیرایه و نمای ظاهر درد است.
‫من هم عاشقش بودم، تایلر
‫خواهش می‌کنم...
‫با ما بمون.
‫سلام
‫چی شده؟
‫یکی که عاشقش بودم مرد
‫الان به دوست‌هام گفتم
‫اونا چین؟
‫چراغ های دریایی
‫فرستاده مشعل رو روشن کرده
‫دیدمش
‫قراره ایستگاه یازده فرود بیاد
‫بقیه‌ی بچه‌ها کجان؟
‫میشه یه چیزی نشونت بدم؟
‫چیزی نیست، من فقط... بیا
‫چاقو ندارم
‫فقط می‌خوام نشونت بدم
‫میشه؟
‫بیا
‫می‌بینی؟
‫فقط یه کتابه
‫پیشگویی از این اومده
‫فرستاده پیشگویی رو می‌شنوه
‫آره
‫چون...
‫این رو حفظه.
‫می‌تونی بخونی؟
‫اشکالی نداره، بیا
‫متاسفم که برجتون رو به آتیش کشیدم
‫اوه، خب... خوشحالم این کار رو کردی
‫از اون برج کوفتی متنفر بودم
‫منم متاسفم
‫بابت اتفاقی که اینجا افتاد...
‫بابت همه‌چیز.
‫باهات میومدم
‫چرا فقط ازم نخواستی که بیام؟
‫می‌خواستی بمونی
‫خوشحال‌تر بودی...
‫بعدش؟
‫آره
‫باشه
‫پس دوباره میری
‫درک می‌کنم
‫مامان
‫فقط بیا...
‫باشه
‫آسیب از یادم نرفته
‫و بعدش فرار کردن...
‫و بعد شناور بودن تو کهکشان ‫یک غریبه برای مدتی طولانی...
‫ولی الان جام امنه
‫دوباره پیداش کردم...
‫خونه‌م رو.
‫قبلا نه بار پیدات کردم، شاید هم ده بار
‫و دوباره پیدا می‌کنم
‫پیدات می‌کنم چون می‌شناسمت
‫و می‌شناسمت چون ما مثل همیم.
‫یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫داستان خوبیه
‫عاشق یه جواب خوبم...
‫هنوز یه کاری دارم که باید انجام بدم
‫الو؟
‫شما کاپیتان هوگو بنت هستین
‫که در حال حاضر سوار ‫هواپیمای پرواز گیچیگومی 452
‫و منتظر پیاده کردن مسافراست؟
‫آره، شما؟
‫کایپتان، من...
‫من نیاز دارم که شما...
‫بر خلاف تک تک غرایزتون عمل کنین
‫و بذارید که ‌آدمای در حال مرگ بمیرن.
‫شما من رو نمی‌شناسی
‫ولی اسم من میراندا کروله
‫چهل سالمه
‫در جزایر ویرجین به دنیا اومدم
‫و کل خانوادم رو بخاطر یه طوفان از دست دادم.
‫طوفان هوگو
‫شاید شما باهاش آشنا باشی
‫اسم اونو روم گذاشتن
‫پس می‌فهمی...
‫تمومه...
‫هیچ عملیات نجاتی در کار نیست.
‫درها رو قفل کن
‫نذار خارج بشن
‫-کیا؟ ‫-مسافرهات
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫آدمایی که سوار اون ‫هواپیمان از همین الان مرده‌ان
‫همشون روحن... منم همینطور، تو هم همینطور.
‫ولی آدم‌هایی که تو اون فردوگاهن...
‫آدم‌هایی که این داخلن ‫حقشون این نیست که مثل
‫حیوون تو قفس بمیرن.
‫نه
‫حقشون این نیست
‫تمام کسایی که دوستشون داشتم
‫و دوستم داشتن درست جلوی چشمم مردن کاپیتان
‫تو طوفان یه سیم برق ‫افتاد تو خونه‌مون...
‫من هم باید می‌مردم
‫ولی داشتم روی
‫میز نقاشی می‌کشیدم
‫پس زنده موندم.
‫کسایی که تو اون فرودگاهن...
‫روی میز نشستن.
‫درسته
‫الان همشون روی میز نشستن...
‫شما خانواده داری کاپیتان؟
‫دارم، یه خانواده‌ی کوچیک...
‫زنم جواب نمیده
‫براش پیغام گذاشتم
‫چه پیغامی گذاشتی؟
‫گفتم به زودی میام خونه
‫خب رفقا، مثل اینکه قراره ‫کمی بیشتر طول بکشه...
‫تمام کسایی که سوار اون ‫هواپیما هستن قهرمانن...
‫تک تکشون
‫اون آدم‌ها نجاتمون دادن...
‫تو هم همینطور.
‫با اون سخن‌رانی‌هایی که به موقع می‌کردی...
‫واقعا تو سخن‌رانی‌های بزرگ خوب بودم، نه؟
‫رو من که جواب دادن...
‫ولی تو...
‫مایلز، تو چراغ‌ها رو روشن کردی.
‫اما معایبش رو چنان ماهرانه وصف کنید
‫که به صورت سرشتی آزاد،
‫شراره‌ها و طغیان یک ذهن آتشین،
‫و خونی رام نشده
‫جلوه کند.
‫امروز یکی رو از دست دادیم
‫و اون عاشق این آهنگ بود.
‫چی شده؟
‫هیلی
‫هی!
‫کم پیش میاد خارج از نقشه حرکت کنیم
‫پس، منظورم اینه که این...
‫هی
‫دوستت دارم کیرستن
‫دوستت دارم
‫خداحافظ
‫صبر کن، الان؟
‫ممنون
‫بهمون سر بزن
‫زود باش مامان
‫چه غلطا؟
‫-سلام، میشه؟ ‫-سلام، بله...
‫-میشه منم بیام؟ ‫-بله، سوار شو!
‫-می‍بینی باید سوار شی دیگه، نه؟ ‫-آره...
‫اسمش چیه... جزیره‌تون؟
‫دلانو
‫لارا اهل اونجاست
‫وقتی بچه داری جزیره‌ها خیلی خوبن
‫خیلی جا هست برای دویدنشون
‫بچه بزرگ کردن سخته
‫می‌دونی؟
‫هی از روال معمولت خارج میشی
‫مثل یویو می‌مونه
‫عاشقشونی، ولی عصبانی میشی
‫می‌ترسونیشون، فرار می‌کنن
‫من هیچ‌وقت ازت نترسیدم
‫من همیشه ترسیده بودم
‫بعد با یه دختری آشنا شدم
‫گفت تا خونه باهاش قدم بزنم
‫هوا سرد بود
‫یادش رفته بود کلید برداره
‫تو تا خونه باهاش قدم زدی
‫ممنونم
‫اینم از خانوادت
‫آره
‫من... آدرس فرودگاه رو می‌ذارم رو نقشه
‫سال بعد خانوادت رو بیار
‫آره
‫اونا همه‌چیز رو راجع بهت می‌دونن
‫فرنک و کی و آدی
‫داستان رو براشون تعریف می‌کنم
‫خداحافظ کیرستن
‫خداحافظ
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.