‫خواهش می‌کنم.
‫می‌شه درخواست ملاقات با دوک رو بکنم؟
‫یه کار ضروری برای درست کردن شیرینی شکریه.
‫اگه ممکنه، مایلم که من و اعلی‌حضرت تنها باشیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫برای درست کردن شیرینی شکری، ‫چیزی هست که مایلم که بپرسم.
‫بانویی که در پُرتره‌ست... ‫لطفاً اسمشون رو به من بگید.
‫چرا به اسمش احتیاج داری؟
‫برای اینکه بتونم به اون بانو شکل و پیکر بدم.
‫به‌نظرم باید حتی چیزهایی که در ‫پرتره مجسم نیست رو هم بدونم.
‫و بعدش می‌تونی درستش کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫سوالت خاطراتم رو برام زنده می‌کنه.
‫اگه جرأت کنی که وارد خاطراتم بشی، ‫و احساساتم رو جریحه دار کنی...
‫و باز هم نتونی درستش کنی،
‫با مرگت، تقاص کارت رو پس می‌دی.
‫آماده‌ایی که اینو بپذیری؟
‫نمی‌تونم برای مردن آماده باشم.
‫من یه قول به یه دوست عزیز دادم.
‫و یه چیزی هم هست که باید بگم.
‫برای همین، نمی‌میرم!
‫و چون برای این کار مصمم شدم،
‫در خلق کردن اثر، شکست نمی‌خورم!
‫کریستینا.
‫اسم اون بانو اینه؟
‫درسته.
‫اسم واقعیِ پری‌ایش چی بود؟
‫لِئالیس شیل اِریل.
‫چرا با اسم واقعیش صداش نمی‌زنین؟
‫چون خودش اینطور می‌خواست.
‫دلش می‌خواست که با یه اسم ‫شبیه مال انسان‌ها صداش بزنن،
‫و از من خواست که یه اسم روش بذارم.
‫اون‌موقع، موقعی بود که تازه متولد شده بود.
‫اون بی هدف به نوک امواجی که ‫ازشون متولد شده بود، خیره می‌شد.
‫ممکن بود آدم‌ها اسیرش کنند، ‫و اگه صدمه می‌دید هم تأسف بار بود،
‫برای همین آوردمش به قلعه.
‫الان بانو کریستینا کجا هستن؟
‫مُرده و ناپدید شده.
‫یه سال و نیم پیش.
‫عاشقش بوده.
‫و حتی الان هم،
‫یه جایی درون قلبش، ‫هنوز داره اسمشو صدا می‌زنه.
‫شنیده بودم که رفتارش عجیب شده، ‫ولی نمی‌دونستم که تا این حد ناجوره.
‫و نمی‌تونم به این حقیقت که بانو کریستینا ‫هم پیشش نیست هم فکر نکنم.
‫یه معشوقه؟
‫یه پری معشوقه.
‫با موهای آبی؟
‫آره. توی قلعه دیدیش؟
‫یه پرتره ازش بود.
‫به اون دختر دستور داد که با استفاده از اون ‫به‌عنوان یه مدل، یه شیرینی شکری ازش بسازه.
‫خودِ بانو مدل نشدن؟
‫شال.
‫پری‌هایی که از دریا متولد می‌شن، چقدر عمر می‌کنن؟
‫عمر پریان آب ناپایداره، برای همین فرق دارن.
‫بعضی‌هاشون هستن که صدها سال عمر می‌کنن، ‫و بعضی‌هاشون هم بعد فقط چند سال ناپدید می‌شن.
‫شیرینی شکری چی؟
‫خوردنش باعث افزایش طول عمر پری‌ها می‌شه، درسته؟
‫شیرینی‌های شکری زیادی نیست ‫که همچین قدرتی داشته باشن.
‫با چیزی که تو درست کنی، ممکن هست...
‫ولی فقط برای چند هفته و چند ماه.
‫که اینطور...
‫اون ناپدید شده.
‫برای همینه که دوک...
‫چرا یه انسان باید بخاطر همچین چیزی ناراحت بشه؟
‫اونا خیلی راحت یه پری همراه دیگه می‌خرن ‫و اینطوری خودشون رو خوشحال می‌کنن.
‫اون یه پری همراه نبود.
‫هیچکس به هیچ وجه نمی‌تونه جاشو بگیره.
‫همیشه می‌گفت که پریان آب ‫نمی‌دونن که چقدر عمر می‌کنن.
‫من اصلاً نمی‌فهمی‌دم.
‫چیزی که دوک واقعاً آرزوشو داره...
‫می‌شه وسایلم رو بیارم اینجا؟
‫کارم رو در حضور شما انجام می‌دم، اعلی‌حضرت.
‫همونطور که درمورد بانو کریستینا سوال می‌پرسم، ‫بهشون شکل و پیکر می‌دم!
‫چیزی که دوک داشته به تنهایی تحمل ‫می‌کرده رو به هیچ وجه نمی‌شه درک کرد.
‫خاندان آلبرن دربرابر خاندان میلزلند شورش نکردن.
‫اونا برای عالی‌جناب، ادموند دوم، جنگیدند.
‫اما، بعدش چی شد؟
‫خانواده سلطنتی تمام سودهای داد و ستد رو می‌بلعه،
‫و اونا مجبور شدن که هر ماه ‫برای ادای احترام بهشون سر بزنند.
‫به نظرت این رفتار باهاشون ‫چقدر باعث خشم و نفرتشون شده؟
‫این بانو بود که این خشم رو آروم می‌کرد.
‫خودش تنهایی.
‫یه نفر که از پس تمام اون نفرت‌ها و تلخی‌ها برمی‌اومده؟
‫همچین پری‌ایی باید خیلی پری شادی بوده باشه.
‫بله، فکر کنم پری شادی بود.
‫من شیرینی‌های شکری زیادی برای دوک درست کردم.
‫شنیدم که همه‌شون تقدیم به بانو شدن.
‫و بانو خودش اینو گفت.
‫گفت که بخاطر دوک، آرزو داره که بیشتر ‫زنده بمونه، حتی اگه یه ذره بیشتر هم که شده باشه.
‫بخاطر دوک؟
‫احتمالا نگران بوده که شاید اوضاع این شکلی بشه.
‫چه خبر شده؟
‫ویکنت، سپاهیان ارل در جادهٔ روبه‌رویی‌ان.
‫اون پیرمرد...
‫ارل دانینگ!
‫مرکیوری، تویی؟
‫می‌بینم که تلاش‌هات برای متقاعد کردنش ‫فقط وقت تلف کردن بوده.
‫شما خبر داشتین؟
‫حتی قبل اینکه ویکنت شکر نقره‌ای بشی،
‫از ارتباطت با خاندان آلبرن خبر داشتیم.
‫اما، بیشتر از این بهت اجازه دخالت نمی‌دیم!
‫آخرین جرقه‌ی شورش در قلمروی ‫پادشاهی، باید خاموش بشه.
‫دخالت نمی‌کنم.
‫اما، آن هالفورد در اون قلعه‌ست.
‫واقعاً؟ اونجاست؟
‫چه بدشانسی‌ای.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که ‫امیدوار باشیم که خودشو خوب مخفی کرده باشه.
‫اما...
‫اون دختر...
‫هی.
‫این یکی از آشناهاته؟
‫ظاهراً یکی از سواره نظام‌ها گرفته بودش.
‫بازش کن.
‫هپ!
‫بوپ، بوپ، بوپ، بوپ! هاپ!
‫میتریل لید پود.
‫مثل اینکه همزمان که اون داخل ‫قایم شده بوده، تمام سوپ رو هم خورده.
‫اینطور نیست! منظورم اینه که، هست ولی... ‫اینطوریا نیست!
‫من داشتم سعی میکردم که مأموریتمو انجام بدم، ‫ولی بعدش گرسنه شدم دیگه.
‫چه اتفاقی واسه اون افتاده؟
‫خودشه! من بخاطر آن اومدم تو رو پیدا کنم!
‫من رو؟
‫چون آن داره تو رو صدا می‌کنه.
‫چون می‌خواد که تو برگردی.
‫احمق شدی؟ ‫کسی که بهم گفت که برم، خودش بود.
‫واقعاً فکر کردی آن جدی جدی میاد به تو می‌گه که بری؟!
‫وروجک...
‫اون بخاطر این بود که جوناس آن رو تهدید کرد ‫و مجبورش کرد که اینو بگه!
‫چی؟
‫جوناس بال من رو دزدید و تو رو از آن دور کرد!
‫و از این حقه استفاده کرد تا راه فرار خودشو باز کنه!
‫آن تمام این مدت داشته تو رو صدا می‌زده!
‫آن توی قلعه مونده و داره روی شیرینی شکری کار می‌کنه.
‫دوک تا وقتی که آن چیزی که ‫دوست داره رو درست نکنه، نمی‌ذاره که بره.
‫و آن هم خیلی بابت این موضوع کله‌شق شده.
‫از دست اون مغز فندقی.
‫ها؟ هی!
‫این چه کاریه؟ هی!
‫هی! معنی این کار چیه! بذار بیام بیرون!
‫بعداً میام دنبالش!
‫چرا من باید به همچین چیزی اهمیت بدم؟
‫همچین چیزی؟ ‫منظورت چی بود؟
‫من ارباب میتریل لید—
‫هنرکار، داری سعی می‌کنی که چیکار کنی؟
‫دقیقاًً مثل بانو کریستینا درستش می‌کنم.
‫قدش، صورتش، سیماش، همه چیزش رو.
‫اعلی‌حضرت، وقتی به بانو کریستینا فکر می‌کنید، ‫ایشون اغلب اوقات چطور در نظرتون ظاهر می‌شن؟
‫من وقتی به یه شخص خاص فکر می‌کنم...
‫به دلایلی، اونو اینطوری یادم میاد که داره ‫با تکبر و جوری که بدخلق بنظر می‌رسه، نگاهم می‌کنه.
‫اون آرومه و به دیوار تکیه داده.
‫و لبخند زده.
‫متوجه شدم.
‫اعلی‌حضرت.
‫چیه؟
‫بیش از ۳۰۰ سواره نظام، قلعه رو محاصر کردند.
‫اونا افراد ارل دانینگ هستند.
‫و؟
‫اومدند که تسلیم شدن قلعه رو مطالبه کنند،
‫و شما رو بازداشت کنند، اعلی‌حضرت.
‫بذار منتظر بموندند.
‫من می‌خوام این رو ببینم.
‫چرا ارل دانینگ می‌خواد شما رو ‫بازداشت کنه، اعلی‌حضرت؟
‫یه سال و نیمی می‌شه که نرفتم به لویستون.
‫لابد با گفتن اینکه من وفادار نیستم، ‫بهونه‌ی عالی‌ای برای حمله کردن به من فراهم کرده.
‫اما چرا؟ این کار باعث می‌شه که...
‫ساکت باش، هنرکار. تو فقط روی خلق کردن اون کار کن.
‫اما چرا—
‫تو به هیچ وجه نمی‌فهمی.
‫اینکه ذره به ذره شأن و وقارت ازت گرفته بشه...
‫و مجبور باشی که طوری رفتار کنی که ‫باعث تحقیر خودت بشه. این چه حسی بهت می‌ده!
‫تنها کسی که اینو می‌فهمید، اون بود!
‫برای دوک، بانو کریستینا تنها کسی بوده که..
‫اما اون حالا دیگه ناپدید شده.
‫و حالا این شخص، تنهای تنهاست.
‫این چیزیه که فکر می‌کنه.
‫می‌خوام درستش کنم.
‫می‌خوام چیزی رو درست کنم که دوک آرزوشو داره.
‫و می‌خوام که احساسات اون شخص رو ‫دقیقاً همونطوری که هستن، نمایان کنم.
‫اونو پس می‌گیرم.
‫شال؟
‫ها؟
‫شال...
‫تو واقعی هستی؟
‫احمق بودنت حیرت‌آوره.
‫شال...
‫میتریل لید پود همه‌چی رو بهم گفت.
‫بهت گفت؟
‫شال، خیلی متأسفم. اون‌موقع، من...
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫الان چیزی که مهمه اینه که ما از این قلعه می‌ریم.
‫ولی شیرینی شکری...
‫اجازه نمی‌دم که این هنرکار از اینجا بره.
‫اون تا وقتی که چیزی که من دنبالشم ‫رو درست نکرده، همینجا می‌مونه.
‫پس باید همینجا و همین الان، تیکه تیکه‌ات کنم.
‫صبر کن، شال!
‫شما هم همینطور، اعلی‌حضرت. لطفاً صبر کنید.
‫من کارم رو ادامه می‌دم، پس—
‫عقلت سر جاشه؟!
‫جدی هستم! می‌خوام یه شیرینی شکری از این پری درست کنم.
‫تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫این کارو قبول کردم! برای همین...
‫سربازها این قلعه رو محاصره کردن!
‫اگه به اینجا هجوم بیارن...
‫می‌دونم.
‫خطرناکه!
‫اینم می‌دونم.
‫ولی نمی‌تونم کارم رو ناتموم ول کنم!
‫آدم رو دیوونه می‌کنی.
‫درستش کن. ولی منم اینجا می‌مونم.
‫این ایرادی نداره؟
‫خیلی خب.
‫درستش کن.
‫دقیقاً شبیه‌شه.
‫اما رنگ چشم‌هاش اشتباهه.
‫اونا نقره‌ای‌ان.
‫و حس نیمه شفافی هم دارند، ‫مثل هجوم آوردن و بازتاب شدن نور...
‫اگه اون چشم‌ها رو داشت، اون‌وقت...
‫این یه شیرینی شکریه.
‫هدفت از اینکه اینو برات بسازه چیه؟
‫پری‌ها وقتی متولد می‌شن که موجودات زنده ‫به یه شیء خیره بشن و اون انرژی متراکم بشه.
‫اگه من به این خیره بشم،
‫چیزی متولد می‌شه؟
‫به‌نظرت این ممکن نیست؟
‫نکنه...
‫شما فکر می‌کنید که بانو کریستینا ‫ممکنه دوباره از این متولد بشه؟
‫تا حالا شاهد لحظه‌ای که یه پری ناپدید می‌شه بودید؟
‫که چیزی که شکل و پیکرش رو ساخته بود ‫تبدیل به ذرات نور بشه و در هوا محو بشه.
‫پس تنها اتفاقی که لازمه که بیفته اینه که ‫به چیزی که در هوا محو شد، دوباره شکل و پیکر داده بشه.
‫غیرممکنه.
‫اون چیزی که از دست رفته رو نمی‌شه احیاء کرد.
‫هر چقدر هم که ماتم بگیری یا آرزوشو بکنی.
‫اگه همینطوری به اون زل بزنی،
‫یه پری عجیب و غیرعادی ازش متولد می‌شه، ‫و همه‌اش همین!
‫نمی‌ذارم یه کلمه دیگه بگی!
‫این حقیقته!
‫دست نگه دار، شال!
‫پس نتونستیم به موقع انجامش بدیم.
‫اعلی‌حضرت...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫شاید بتونم رنگ نقره‌ای درست کنم!
‫حتی وقتی که اوضاع اینطوری شده، ‫هنوزم می‌خوای روش کار کنی؟
‫لازم نیست که تو به ساز فکر و خیال‌های این مرد برقصی!
‫به سازش نمی‌رقصم! این کار منه!
‫این تنها کاریه که می‌تونم بکنم، ‫و این چیزیه که پای غرور براش وسطه.
‫عجب احمقی هستی.
‫فکر کنم همینطورم. ‫ولی... می‌خوام که این کارو تموم کنم!
‫اگه این چیزیه که دلت می‌خواد،
‫پس تا وقتی که کامل راضی نشدی، کار کن.
‫دوک فیلاکس در اتاق بالاییه!
‫بایستید.
‫نمی‌تونم بذارم که از اینجا رد بشین.
‫آخ!
‫پری جنگجوی دوک فیلاکس؟
‫هی! دست نگه دارید!
‫ویکنت شکر نقره‌ای؟
‫ما اجازه‌ی ارل دانینگ رو داریم.
‫شال، شنیدم که بدون هیچ هشداری ‫رفتی که آن رو نجات بدی،
‫ولی چرا داری از آلبرن محافظت می‌کنی؟
‫از اون محافظت نمی‌کنم.
‫اما فعلاً، نمی‌تونم بذارم که کسی از اینجا رد بشه.
‫لطفاً درک کن.
‫هر چه بیشتر زمان بگذره، بیشتر ‫به نظر میاد که آلبرن داره مقاومت می‌کنه.
‫این اوضاع رو براش بدتر می‌کنه.
‫متأسفم، ولی این چیزیه که آن می‌خواد.
‫همینجا. اینجا توی شکر نقره‌ای.
‫خواهش می‌کنم، ظاهر شو!
‫این...
‫خودشه.
‫هنرکار.
‫هیچ‌وقت اسمت رو نپرسیدم.
‫هالفورد هستم. آن هالفورد هستم.
‫این چیزیه که من می‌خواستم، هالفورد.
‫آرزوم هرچقدرم که احمقانه بوده باشه، ‫این چیزیه که می‌خواستم.
‫فقط همینو می‌خواستم.
‫می‌خواستم که دوباره ببینمش.
‫هیچکس اینو ثابت نکرده.
‫اعلی‌حضرت، اگه به بانو کریستینا فکر کنید، ‫و همینطوری بهش خیره نگاه کنید،
‫اون‌وقت شاید یه روز یه اتفاقی بیفته.
‫هیچکس ثابت نکرده که این اتفاق نمی‌افته!
‫حتی اگه این جملات برای تسلی دادن به منه، ‫باز هم من رو خوشحال می‌کنن.
‫طلایی که قولش رو داده بودم.
‫این بگیر و برگرد پیش پری خودت.
‫دیگه برو.
‫هالفورد.
‫تو یه هنرکار شکرِ باشکوه هستی.
‫شال!
‫شال، مـ-ممنون.
‫صدمه که ندیدی، آن؟
‫هیو؟
‫تو چرا اینجایی؟
‫یه سری شرایط خاص پیش اومد.
‫من اومدم که دوک فیلاکس رو بازداشت کنم.
‫اون اون بالاست؟
‫بله. پیش یه شیرینی شکریه.
‫که اینطور.
‫بریم.
‫اوه.
‫شال؟
‫فعلاً تکون نخور.
‫ولی... اوه!
‫اینقدر منو نگران نکن.
‫ببخشید.
‫ولی من یه هنرکار شکرم، پس...
‫آن.
‫این دومین باریه که... ‫با اسمم صدام زدی.
‫دفعاتش رو یادته؟
‫خب، بخاطر اینه که خوشحالم می‌کنه.
‫شال.
‫می‌خوام که باهام بمونی. از حالا به بعد هم.
‫ایرادی نداره؟
‫سلام، خانم!
‫همه چی رو شنیدم! شگفت‌انگیز بود!
‫شگفت انگیز؟
‫مجسمه شکری دوک فیلاکس!
‫وقتی شنیدم دوک بازداشت شده، شوکه زده شدم.
‫همه می‌گفتن که اگه سخت مجازات بشه، اصلاً عجیب نیست.
‫ولی اون فقط داره در انزوا تحت سرپرستی ‫ارل دانینگ زندگی می‌کنه، درسته؟
‫خیلی روش سخاوتمندانه‌ای برای ‫برخورد کردن باهاش بود، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫و شایعات می‌گن که همه‌اش بخاطر ‫شیرینی شکری‌اییه که تو درست کردی، خانم جوان!
‫گمونم اینکه می‌گن شیرینی‌های شکری ‫باعث خوش اقبالی می‌شن، حقیقت داره!
‫دعا خوندنت تموم شد؟
‫اوهوم.
‫به امید اینکه بتونیم مرگ کسایی که ‫دوستشون داریم رو بپذیریم
‫و کسایی‌مون که باقی موندن ‫تا ابد اسیر غم و اندوه نباشن.
‫آن!
‫غرفه‌ی غذافروشی‌ای که اونجاست ‫کلی غذای خوشمزه و لذیذ داره!
‫بیاین سه تایی بریم غذا بخوریم!
‫یای! یوهووو!
‫بریم؟
‫اوهوم.
‫اگر همینطور
‫خیره به تو نگاه کنم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کارگاه رادکلیف
نمی‌دونم تا کجا می‌تونم برم
حتی اگه تنها باشم هم چیزیم نمی‌شه
مگه در اصل همه تنها نیستن؟
چه خوشبختی، چه تنهایی یا نگرانی
از لحظه تولدمون همگی در اونا شریک هستیم
یه قاشق از این چیزهای براق برداشتن
و تبدیل کردنش به لبخندها
ممکنه معجزه پنهانی باشه که آرزوشو دارم
هدف سفرمون پیدا کردن
گنج‌های گران‌بهایی مثل اینه
نمی‌دونم تا کجا می‌تونم برم
ولی می‌خوام تمام چیزایی که باهاش مواجه می‌شم رو
با تارهای امید به هم ببافم
d
o
k
o
m
a
d
e
y
u
k
e
r
u
k
a
w
a
k
a
r
a
n
a
i
k
e
d
o
d
a
i
j
o
u
b
u
h
i
t
o
r
i
d
a
t
e
i
k
e
d
o
h
o
n
t
o
u
w
a
n
e
d
a
r
e
m
o
h
i
t
o
r
i
j
a
n
a
i
?
s
h
i
a
w
a
s
e
y
a
s
a
m
i
s
h
i
s
a
y
a
f
u
a
n
m
o
z
e
n
b
u
a
j
i
a
u
t
a
m
e
n
i
u
m
a
r
e
t
a
h
i
t
o
s
a
j
i
n
o
k
i
r
a
m
e
k
i
d
e
h
o
h
o
e
m
i
n
i
k
a
e
t
e
y
u
k
u
s
o
r
e
w
a
h
i
s
o
k
a
n
i
n
e
g
a
i
k
o
m
e
t
a
k
i
s
e
k
i
k
a
m
o
i
c
h
i
b
a
n
d
a
i
j
i
n
a
t
a
k
a
r
a
m
o
n
o
w
o
m
i
t
s
u
k
e
t
e
y
u
k
u
k
o
t
o
g
a
b
o
k
u
r
a
n
o
t
a
b
i
d
o
k
o
m
a
d
e
y
u
k
e
r
u
k
a
w
a
k
a
r
a
n
a
i
k
e
d
o
m
e
n
o
m
a
e
n
o
i
m
a
w
o
k
i
b
o
u
d
e
t
s
u
m
u
g
u
y
o
yo
ru
mi
ru
yu
me
to
o
na
ji
na
ma
e
ga
tsu
i
te
ru
ri
yu
u
wa
o
ki
ta
ra
wa
su
re
chau
mi
ta
i
ni
da
i
ji
ni
shi
na
i
to
ki
e
ru
ka
ra
na
no?
to
ku
be
tsu
na
hi
to
da
ke
ga
mi
ru
mo
no
ja
na
i
ka
ra
da
yo!
a
no
hi
na
n
do
mo
na
n
do
mo
te
wo
no
ba
shi
tsu
ka
mi
so
ko
ne
ta
hi
ka
ru
ka
ji
tsu
de
mo
u
i
chi
do
te
wo
no
ba
shi
te
wa
ta
shi
ga
wa
ta
shi
wo
ka
na
e
ta
ra
ki
mi
ga
wa
ra
tte
ku
re
ru
ha
zu
da
ka
ra
a
ki
ra
me
ta
ri
shi
na
i
tte
i
e
ru
n
da
آیا این مثل رویاهایی که در شب می‌بینیم؟
آیا دلیل اینکه روی رویاهامون اسم می‌ذاریم اینه که
مثل رویاهای شبانه که بعد بیدار شدن فراموش می‌شن
اگه قدرشونو ندونیم ناپدید می‌شن؟
!نه، بخاطر اینه که اونا چیزهایی نیستن که فقط آدم‌های خاص ببیننشون
اون روز بارها و بارها دستم رو دراز کردم
برای اون میوهٔ درخشانی که از چنگم در می‌رفت اما
یه بار دیگه دستمو دراز می‌کنم
اگه خودم رویای خودم رو برآورده کنم
می‌دونم که تو به موفقیتم لبخند می‌زنی
و برای همینه که می‌تونم بگم که تسلیم نمی‌شم