‫احتمالاً امسال تنها سالیه که می‌تونم ‫با آن توی نمایشگاه رقابت کنم.
‫خیلی خوش شانسم که در ‫آخرین فرصت آن، اینجا هستم.
‫آخرین فرصت؟
‫درسته.
‫اگه امسال یه استاد شکر نقره‌ای نشه...
‫اون‌وقت ممکنه که هیچ‌وقت نتونه بشه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوضاع اون‌طرف چطوره؟
‫هی! وقتشه جامونو عوض کنیم!
‫گرفتم!
‫ایول...
‫خیلی جای بزرگیه و کلی هنرکار هم اینجاست!
‫اوهوم.
‫ولی...
‫درجه حرارت آتیش رو بیار پایین! پایین!
‫چـ-چشم...
‫...حتی یه زن هم اینجا نیست.
‫زن‌ها خطاکارهایی هستند که ‫به اراده‌ی خداوند پشت کردند.
‫واسه همینه که اونا اجازه ندارن غذای مقدس، ‫یعنی شیرینی شکری رو درست کنن.
‫خطاکار؟
‫وقتی خدا یه زن و یه مرد رو آفرید، چیزی که ‫برای اونا می‌خواست این بود که بر زمین حکمرانی کنن.
‫ولی، زنِ انسان عاشق پادشاه پریان شد،
‫و در آخر سوگند خورد که به اون خدمت کنه.
‫کسی که ما رو از خطای اون پاک کرد..
‫و بشریت رو از پریان آزاد کرد...
‫و جهانی خلق کرد که هم راستا با خواستهٔ خداوند بود...
‫پادشاه و جدمون سدریک بود.
‫تو انگار کلاس کلیسای روز تعطیلت رو پیچوندی.
‫متأسفم.
‫خب، این فقط یه داستانه.
‫در بین هنرکارها، همین به‌عنوان دلیل اینکه ‫زن‌ها نباید توی این کار دخالت کنن، مونده،
‫ولی فکر کنم تنها دلیلش اینه که این کار ‫از لحاظ فیزیکی برای زن‌ها سخت‌تره.
‫پس بلاخره اومدی، هینگلی.
‫جوناس.
‫خب، انگار گروه شما دلشون نمی‌خواد ‫که اطلاعات رو با بقیه رد و بدل کنن...
‫آقای رادکلیف.
‫می‌بینم که هنوزم اونطور که باید سنجیده حرف نمی‌زنی.
‫رادکلیف؟
‫پس این مرد کارفرمای اینجاست... ‫مارکوس رادکلیف؟
‫تقصیر خودته که وقتی محل سکونتت رو عوض می‌کنی
‫به ویکنت شکر نقره‌ای اطلاع نمی‌دی.
‫تقصیر خودم نیست. بهم یه کاری بده.
‫من شکر نقره‌ای لازم دارم.
‫تو رو سرپرست نظارت کلی بر تصفیه شکر نقره‌ای می‌کنیم،
‫همراه با الیوت کالینز.
‫الیوت؟
‫مگه اون الان رئیس کارگاه پیج نیست؟
‫بعد اینکه بی‌اجازه رفت بیرون، دیر کرده.
‫اون تن لش...
‫من می‌رم اول شروع به کار کنم!
‫پس تو آن هالفوردی؟
‫بله.
‫من رئیس کارگاه رادکلیف، مارکوس رادکلیف‌ام.
‫ظاهراً خوب مراقب خواهرزاده‌ام، جوناس بودی.
‫شنیدیم می‌خوای در نمایشگاه شرکت کنی،
‫ولی اگه کارت مساوی با هنرکارهای دیگه نباشه،
.هیچ سیب شکری‌ای دریافت نمی‌کنی
‫کارم رو به‌خوبی انجام می‌دم. ‫برای همینه که اومدم اینجا.
‫مقدار شکر نقره‌ایی که ما اینجا تهیه می‌کنیم متفاوته.
‫هاون‌های سنگیِ سنگین، ملاقه‌ها و پاروها....
‫می‌تونی اونا رو مثل مردها تکون بدی؟
‫بله، می‌تونم.
‫شهامت به تنهایی کارهای اینجا رو ردیف نمی‌کنه.
‫چوب لای چرخ نباش. مفید باش. فقط همین.
‫متوجه شدم.
‫جوناس، حواست رو خوب جمع کن.
‫اون عین کیث، رقیب قدرتمندیه.
‫متوجه شدم، دایی.
‫اگه توی نمایشگاه امسال هم ‫دوباره از این دختر عقب بیفتی،
‫بدون که تنها نامزد بعدی ‫برای ریاست این کارگاه، کیث‌ـه.
‫چشم.
‫کارتو خوب انجام بده.
‫ظاهراً تو هم مشکلاتی زیادی روی دوش خودت داری.
‫نظر تو رو نخواستم.
‫خب پس، من می‌رم به کارم برسم.
‫هر کاری که می‌خوای بکن. ‫داییم گفت که ایرادی نداره.
‫هوم.
‫عه؟ آن!
‫کت!
‫منم به کارگرها ملحق می‌شم. ‫هر دستوری که می‌خوای بهم بده لطفاًً.
‫هوم؟
‫اوه!
‫خیلی خوب بهت میاد.
‫اینطوری اینطرف و اونطرف رفتن آسون‌تره!
‫واسه دیگِ بزرگ، کارگر کم داریم.
‫برو.
‫چشم، آقا!
‫خیلی خب، برو که رفتیم!
‫تو اون پشت کار می‌کنی.
‫چیکار می‌کنی؟!
‫ولم کن...
‫ارابه‌ها به‌زودی راه می‌افتن.
‫سوار یکیشون بشین و کمک کنین ‫تا شکرسیب‌ها رو برداشت کنن.
‫عه؟ با این؟
‫ها؟ چیه؟
‫کلی کار داریم! پاشو بریم!
‫اونایی که کار نمی‌کنن، غذا هم نمی‌خورن!
‫سوروسورو خیلی سخت کوشی.
‫اسمم میثریل‌ـه!
‫خواب نرو!
‫تعویض کنید!
‫من میام!
‫داغه!
‫اوی!
‫یه زن نمی‌تونه اونو تکون بده!
‫من مشکلی ندارم!
‫اوی!
‫زن‌ها نباید دخالت کنن! تو دست و پامونی!
‫هی، دخترها نباید این بالا باشن.
‫اگه بیفتی و صورتتو زخمی کنی، ‫خیلی بد می‌شه.
‫تو کی هستی؟
‫اگه بخوام خودمو معرفی کنم، پس گمونم ‫باید بگم که من دوست تمام زن‌هام.
‫یه زمانی میای باهام چای بخوری؟
‫جان؟
‫پس بلاخره اومدی، ها؟ الیوت؟
‫مثل همیشه چشم‌هات تیزه.
‫این الیوت کالینزـه؟
‫اون استاد شکر نقره‌اییه که به‌نیابت ‫کارفرمای کارگاه پیج کار می‌کنه؟
‫تو. نگو که یه هنرکار شکری؟
‫عه؟ چرا هستم.
‫هی! الیوت!
‫چرا یه زن که هنرکار نیست رو آوردی اینجا؟ ‫به کارت برس!
‫نه، قبلش بخاطر تأخیرت عذرخواهی کن!
‫خیلی بی نزاکتی. این شخص ‫بانوی جوانِ کارگاه پیج هستن، می‌دونی؟
‫چی؟ کارگاه پیج...
‫دختر گلِن پیج، بریجیت هستم.
‫و چرا شما اومدین اینجا؟
‫اون نامزد منه. و اومده که بهم سر بزنه.
‫نخیر. اومدم اینجا که توی آشپزخونه کمک کنم.
‫و به‌جز من، خانم‌های دیگه‌ای هم اینجا هستن، مگه نه؟
‫ولی اینا همه‌اش نمایشیه.
‫درواقع اومده که وقتی من دارم ‫سخت کار می‌کنم، بهم روحیه بده!
‫هنوز که هیچ کاری نکردی اصلاً.
‫تو واسه چی هنوز همینجا وایسیدی؟
‫اوه. چشم، آقا!
‫شماها...
‫معنی اون قیافه‌ها چیه؟
‫بذارین هر کی که مایله کار کنه!
‫می‌تونستی بذاری که یه کاری که یکم خانمانه‌تره رو بکنه.
‫کاری که خانمانه‌ست؟
‫مثلاً نظافت یا چای سرو کردن... ‫یا یکم گپ زدن با من.
‫گپ زدن با تو، کار نیست.
‫تازه، اون یه هنرکار واقعیه.
‫به‌عنوان یه هنرکار به‌رسمیت شناخته شده؟
‫حتی با اینکه یه دختره؟
‫توی این دوره و زمونه، مسئله ‫احمقانه‌ای مثل این بی‌ربطه.
‫واضحه که غیرممکنه،
‫ولی هنوز داره با بی‌قراری کار می‌کنه. خنده‌داره.
‫الیوت، من یکم می‌رم داخل شهر.
‫عه! پس منم میام!
‫تو و من از همین الان یه جلسه با هم داریم.
‫عه؟!
‫کت این فرصت رو بهم داده.
‫اگه نتونم انجامش بدم،
‫اون‌وقت هیچ شکرسیبی گیرم نمیاد!
‫من شکر نقره‌ای رو درست می‌کنم...
‫تا بتونم اثرم رو خلق کنم!
‫بفرما.
‫متشکرم.
‫بفرمایید.
‫گرفتمش. خیلی ممنون.
‫بفرما.
‫می‌شه یه پرس خیلی بزرگ بهم بدین؟
‫نخیر. سهم هر کس از قبل تعیین شده.
‫بفرما؛ فقط همین‌قدر گیرت میاد.
‫بعدی، لطفاً.
‫می‌شه یکم هم به من بدین؟
‫تو یه دختری.
‫چطور می‌تونی که اینطوری لباس بپوشی؟
‫می‌شه یکم غذا بهم بدین؟
‫قانون اینه که هر نفر یه بشقاب.
‫من چندتا همسفر هم دارم..
‫اگه می‌شه، می‌خوام که برای ‫ اونا هم به‌قدر کافی باشه لطفاً.
‫ایرادی نداره.
‫لطفاً چیزی که خواست رو بهش بده.
‫کیث.
‫منم یکم غذا می‌خوام.
‫عه. بـ-باشه.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫بفرمایید.
‫متشکرم.
‫برمی‌گردیم به اتاقمون.
‫هوم. دستت درد نکنه، کیث.
‫خواهش می‌کنم.
‫شال.
‫بله؟
‫جوناس؟
‫فقط چون داییم بهم گفت اومدم.
‫گفت شکرسیب‌هایی که مال ‫ برداشتِ امروزن، داخل انبارن.
‫اگه قصد داری که وارد نمایشگاه بشی، پس...
‫اجازه دادن که یکمشو داشته باشم؟
‫خب دیگه بهت گفتم، اوکی؟
‫شال، من همین الان برمی‌گردم!
‫درسته.
‫اگه امسال یه استاد شکر نقره‌ای نشه...
‫اون‌وقت ممکنه که هیچ‌وقت نتونه بشه.
‫حالا می‌تونم شکر نقره‌ای درست کنم.
‫خیلی خوشحالم.
‫شال، من سنگین نیستم؟
‫اشکال نداره. هر چی نباشه، یه مترسکی دیگه.
‫چی می‌گی؟ خیلی بدجنسی...
‫می‌خوای از من دور بشی؟
‫گمونم کسی که نمی‌خواست از هم جدا باشیم، من بودم.
‫چه بی‌رحم.
‫فکر نمی‌کردم که این موقع شب ازت کار بکشه.
‫صبر کن!
‫اگه احیاناً دلت نمی‌خواد که به اون دختره خدمت کنی،
‫من می‌تونم تو رو ازش بخرم.
‫من اینطوری نصفه‌شب‌ها ازت کار نمی‌کشم
‫نه، هیچ‌وقت بهت دستور نمی‌دم که کاری بکنی.
‫می‌ذارم توی یه اتاق زیبا زندگی کنی ‫و شیرینی‌های شکری زیادی بهت می‌دم.
‫پس من تو رو می‌خرم و...
‫می‌خوای منو به عنوان حیوون خونگیت نگه داری؟
‫چی؟
‫کسی کمک تو رو نخواسته، انسان.
‫۶ روز بعد
‫هوی، تا کی می‌خوای بیرون کشیدن تفاله‌ها رو طولش بدی؟
‫ولی اگه همه‌شونو بیرون نکشیم، ‫طعم شکر رو تلخ می‌کنن.
‫کافیه دیگه! ‫زود باش دستهٔ بعدی رو بجوشون!
‫در هر صورت قراره بعداً با چیزهایی ‫که مال یه دیگ دیگه‌ست مخلوط بشه،
‫پس این کار بیهوده‌ست!
‫ولی... اگه همینطوری کیفیت پایین و پایین‌تر بیاد...
‫و بعدش همه‌شون با همدیگه ‫ترکیب بشن، خیلی افتضاح از آب درمیاد.
‫دهنتو ببند.
‫در هر صورت، شکر نقره‌ای امسال ‫قراره به میزان انبوه تولید بشه.
‫کسی به کیفیت اهمیت نمی‌ده!
‫در هر صورت؟ کسی اهمیت نمی‌ده؟
‫پس، شیرینی‌های شکری سال بعد از این ‫شکر نقره‌ایی که کسی بهش اهمیت نمی‌ده درست می‌شن؟
‫تمام کسایی که سال بعد شیرینی شکری می‌خرن...
‫شیرینی‌هایی می‌خرن که کیفیت نامرغوبی دارن؟
‫حتی با اینکه ممکنه چیزی باشه که ‫فقط یه بار در طول زندگیشون می‌خرن،
‫یه چیزِ تا این حد با ارزش رو؟
‫لازم نیست اینا رو بگی.
‫اگه ساکت بودن معنیش این بود که می‌تونستم ‫شکر نقره‌ای خوب درست کنم، پس این کارو می‌کردم!
‫من با این کار موافق نیستم.
‫درست کردن شیرینی شکری با همچین طرز فکری...
‫اشتباهه!
‫چی گفتی؟
‫آن.
‫دیگه وقت استراحتته، نه؟
‫عه؟!
‫آروم باش.
‫کسایی که بر همه‌چی نظارت می‌کنن ‫آقای هینگلی و آقای کالینز هستن.
‫اونا می‌دونن که اونجوری انجام دادن کارها، درست نیست.
‫به‌زودی دستوراتشونو اعلام می‌کنن.
‫اوه.
‫که اینطور.
‫درسته. داریم درمورد کت حرف می‌زنیم دیگه.
‫من خیلی حس حماقت می‌کنم.
‫فقط کاسه صبرت لبریز شد، همین.
‫ولی...
‫نگران نباش. تو داری کارتو خوب انجام می‌دی.
‫و بخاطر همینه که آقای رادکلیف بهت شکرسیب داد.
‫خب، چطور داره پیش می‌ره؟ سهم خودت رو تهیه کردی؟
‫بله. دیشب. ‫تونستم اندازه چهار بشکه تهیه کنم.
‫پس بلاخره وقتشه که ساختن ‫اثرت رو شروع کنی، مگه نه؟
‫بین من و تو، کی اثر بهتری درست می‌کنه؟
‫تو واقعاً شگفت انگیزی، کیث.
‫من هنوز اصلاً نتونستم درمورد اثرم فکر کنم.
‫ولی یه چیزی هست که می‌خوای درست کنی، نه؟
‫اوهوم، هست، ولی...
‫می‌شه بپرسم چرا می‌خواستی که ‫شال رو به‌عنوان مدلت داشته باشی؟
‫خب...
‫چون خونواده سلطنتی بیشتر تمایل دارن که به‌نفع ‫شیرینی‌های شکری‌ایی که درون‌مایه یه پری رو دارن رای بدن.
‫اگه از معبد اصلیِ مذهبِ این قلمروی پادشاهی، ‫کلیسای سِینت لویستون بِل، بازدید کنی،
‫اونجا یه کتاب دربارهٔ ‫خانواده سلطنتی و شیرینی‌های شکری هست.
‫نظرت چیه؟
‫قشنگه.
‫آره. شگفت‌انگیزه. واقعاً ذات شال رو نمایان می‌کنه.
‫موهای شال مژه‌هاش، چشم‌هاش... ‫می‌خوای با ظرافت زیادی درستشون کنی.
‫می‌دونم که قراره یه شیرینی ‫شکری خارق العاده بشه واقعاً.
‫واقعاً؟ شنیدن این حرف از تو منو خوشحال می‌کنه.
‫اگه من درستش کرده بودم، نتیجه ‫کارم به همین اندازه خوب در می‌اومد؟
‫حالا که چیزی مثل این دیدم...
‫من چی می‌تونم درست کنم که...
‫عه؟
‫اون... شال‌ـه؟
‫عه؟
‫خانم بریجیت؟
‫متأسفم که اینطوری اینجا صدات کردم.
‫تو به اون دختره، آن خدمت نمی‌کنی، درسته؟
‫و با این وجود، من...
‫کافیه. فراموشش کن.
‫صبر کن! لطفاً گوش کن!
‫من...
‫من یه نامزد دارم که خونواده‌ام برام انتخاب کردن.
‫عاشق کسی نشده بودم.
‫حتی اصلاً نمی‌دونستم که عشق چیه، ‫پس این اذیتم نمی‌کرد.
‫ولی اون روز وقتی تو رو دیدم...
‫قلبم این‌قدر تند می‌تپید ‫که نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫من تو رو دوست دارم. واقعاً دوست دارم!
‫آن؟ چیزی شده؟
‫نه، چیزی نیست!
‫باید بریم. اگه زیاد از کار طفره بریم، ‫کت سرمون داد و بیداد می‌کنه.
‫بس کن.
‫می‌گم، اگه تو واقعاً آزادی داری،
‫پس می‌تونی به خواست خودت هر کاری ‫که دوست داری بکنی، درسته؟
‫خب که چی؟ داری می‌گی که پس باید هم رو ببوسیم؟
‫اگه من یه آدم بودم هم از این روش استفاده می‌کردی؟
‫چی؟
‫چرا شال و خانم بریجیت...
‫اگه داشتی با کیث پاول یا آلف هینگلی ‫حرف می‌زدی، این کارو می‌کردی؟
‫نه، نمی‌کردم. خیلی خجالت می‌کشیدم.
‫که یعنی چون من یه پری‌ام خجالت نمی‌کشی.
‫چی؟
‫این کار فرقی با اینکه ‫یه پری همراه برای خودت بخری، نداره.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫اگه منو می‌خوای، پس بالمو بدزد و بهم دستور بده.
‫دستور بده که دوست داشته باشم.
‫آن، چی شده؟
‫هیچی.
‫عه؟
‫بیا بریم! می‌دوییم!
‫وایسا!
‫عجبا! این چه کاری بود یهویی؟
‫کم کم قراره کارمونو شروع کنیم.
‫باید اول بدویی تا بتونی نگرانی‌هاتو پشت سر بذاری.
‫اگه به کسی احتیاج داری که به حرف‌هات ‫گوش کنه، من می‌تونم این کارو برات بکنم.
‫روی کارت تمرکز کن. یه چیز خوب درست کن.
‫و بعدش با من رقابت کن.
‫باشه؟
‫اوهوم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بانوی جوانِ کارگاه پیج
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آن چیز که باید ساخته شود
نمی‌دونم تا کجا می‌تونم برم
حتی اگه تنها باشم هم چیزیم نمی‌شه
مگه در اصل همه تنها نیستن؟
چه خوشبختی، چه تنهایی یا نگرانی
از لحظه تولدمون همگی در اونا شریک هستیم
یه قاشق از این چیزهای براق برداشتن
و تبدیل کردنش به لبخندها
ممکنه معجزه پنهانی باشه که آرزوشو دارم
هدف سفرمون پیدا کردن
گنج‌های گران‌بهایی مثل اینه
نمی‌دونم تا کجا می‌تونم برم
ولی می‌خوام تمام چیزایی که باهاش مواجه می‌شم رو
با تارهای امید به هم ببافم
d
o
k
o
m
a
d
e
y
u
k
e
r
u
k
a
w
a
k
a
r
a
n
a
i
k
e
d
o
d
a
i
j
o
u
b
u
h
i
t
o
r
i
d
a
t
e
i
k
e
d
o
h
o
n
t
o
u
w
a
n
e
d
a
r
e
m
o
h
i
t
o
r
i
j
a
n
a
i
?
s
h
i
a
w
a
s
e
y
a
s
a
m
i
s
h
i
s
a
y
a
f
u
a
n
m
o
z
e
n
b
u
a
j
i
a
u
t
a
m
e
n
i
u
m
a
r
e
t
a
h
i
t
o
s
a
j
i
n
o
k
i
r
a
m
e
k
i
d
e
h
o
h
o
e
m
i
n
i
k
a
e
t
e
y
u
k
u
s
o
r
e
w
a
h
i
s
o
k
a
n
i
n
e
g
a
i
k
o
m
e
t
a
k
i
s
e
k
i
k
a
m
o
i
c
h
i
b
a
n
d
a
i
j
i
n
a
t
a
k
a
r
a
m
o
n
o
w
o
m
i
t
s
u
k
e
t
e
y
u
k
u
k
o
t
o
g
a
b
o
k
u
r
a
n
o
t
a
b
i
d
o
k
o
m
a
d
e
y
u
k
e
r
u
k
a
w
a
k
a
r
a
n
a
i
k
e
d
o
m
e
n
o
m
a
e
n
o
i
m
a
w
o
k
i
b
o
u
d
e
t
s
u
m
u
g
u
y
o
yo
ru
mi
ru
yu
me
to
o
na
ji
na
ma
e
ga
tsu
i
te
ru
ri
yu
u
wa
o
ki
ta
ra
wa
su
re
chau
mi
ta
i
ni
da
i
ji
ni
shi
na
i
to
ki
e
ru
ka
ra
na
no?
to
ku
be
tsu
na
hi
to
da
ke
ga
mi
ru
mo
no
ja
na
i
ka
ra
da
yo!
a
no
hi
na
n
do
mo
na
n
do
mo
te
wo
no
ba
shi
tsu
ka
mi
so
ko
ne
ta
hi
ka
ru
ka
ji
tsu
de
mo
u
i
chi
do
te
wo
no
ba
shi
te
wa
ta
shi
ga
wa
ta
shi
wo
ka
na
e
ta
ra
ki
mi
ga
wa
ra
tte
ku
re
ru
ha
zu
da
ka
ra
a
ki
ra
me
ta
ri
shi
na
i
tte
i
e
ru
n
da
آیا این مثل رویاهایی که در شب می‌بینیم؟
آیا دلیل اینکه روی رویاهامون اسم می‌ذاریم اینه که
مثل رویاهای شبانه که بعد بیدار شدن فراموش می‌شن
اگه قدرشونو ندونیم ناپدید می‌شن؟
!نه، بخاطر اینه که اونا چیزهایی نیستن که فقط آدم‌های خاص ببیننشون
اون روز بارها و بارها دستم رو دراز کردم
برای اون میوهٔ درخشانی که از چنگم در می‌رفت اما
یه بار دیگه دستمو دراز می‌کنم
اگه خودم رویای خودم رو برآورده کنم
می‌دونم که تو به موفقیتم لبخند می‌زنی
و برای همینه که می‌تونم بگم که تسلیم نمی‌شم