‫علیاحضرتن.
‫گم‌شو کنار!
‫بانوی من! لطفاً! ‫غذا نداریم!‍ ‫با این وضع از گشنگی می‌میریم!
‫نکنه می‌خواین بمیرین؟!
‫وضعیت اون احمقا رو دیدین؟
‫اون خوکای چندش اصلاً شانسی مقابل‌مون نداشتن!
‫همه‌ش به‌لطف اینه که اعلی‌حضرت رفتن خط مقدم...
‫و روحیه‌ی نیروها رو تقویت کردن.
‫دقیقاً! بهونه‌ی خوبی برای یه ضیافته!
‫چطوری می‌تونین همچین حرفی بزنین؟!
‫حتی الان هم مردم پادشاهی دارن از گشنگی می‌میرن!
‫و خب؟
‫داری می‌گی نباید بابت اینکه سربازامون ‫خوب جنگیدن بهشون پاداش بدیم؟
‫یا نکنه با جشن‌گرفتن برای عظمت ملکه‌مون مشکلی داری؟
‫نه، اما...!‍
‫از نظر شما،
‫ نتیجه‌ی این کشمکش بیخود پیروزی بود؟
‫تا وقتی که تک تک این جانورای سلطنتی کشته نشن،
‫پادشاهی ما پیروزی‌ای به‌دست نیورده.
‫بـ ـ بله، درست می‌فرمایید!
‫درسته!
‫ وقتی گفتم «پیروزی» منظورم این نبود که...
‫اعلی‌حضرت، این افرادو چیکار کنیم؟
‫آه، اینا.
‫شنیدم دخالت‌شون باعث شده شرایط جنگ ‫به نفع ما عوض بشه.
‫درسته؟
‫بله.
‫افراد عجیبی‌ان. هم از نظر گفتاری هم از نظر پوششی.
‫فعلاً در زندان بزرگ زندانی شدن.
‫بیخیال‌شون. وقت نداریم سر مسائل جزئی هدر بدیم.
‫اما با عرض معذرت، اعلی‌حضرت.
‫معتقدم می‌تونیم از سلاح‌هاشون استفاده‌ی خوبی ببریم.
‫و باعث می‌شه مبارزه‌های بعدی...
‫اینا حرفای یه بزدله!
‫مگه تو قهرمانی نیستی که زمانی پادشاهی رو نجات داد؟
‫شوالیه‌ای قدرتمند که زره الهی رو خود ‫شاهدخت بهش بخشید؟
‫به همه‌تون دستور می‌دم تا جلسه‌ی فردا،
‫نقشه‌هایی برای مبارزه‌ی بعدی بکشید.
‫تمام.
‫مادر، ببخشید.
‫چیه، فیونه؟
‫راستش... راجع‌به اون افراد عجیبیه که سسیل گفت.
‫ممکنه اونا مال امپراتو-
‫گفتم بیخیال‌شون شین.
‫یا نکنه اطلاعات موثقی داری؟
‫خیر.
‫پس حرف نزن.
‫بفرمایید.
‫با اجازه.
‫صدام زدید؟
‫بازم غذاتون رو نخوردید؟
‫لطفاً درک کنید حتی اگه چیزی هم نخورید،
‫شکم مردم سیر نمی‌شه.
‫اشتها ندارم.
‫سسیل؟
‫درخواستی دارم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هارلین کویینزل.
‫یه روان‌پزشک سابق تو تیمارستان آرکهام.
‫وقتی که جوکر اونجا حبس شده بود، عاشقش شدی.
‫و بعد بهش کمک کردی فرار کنه.
‫و از اون زمانم شریک‌جرمشی، نه؟
‫به‌عنوان یه دکتر، خیلی اسکلی!
،‫می‌خوای به‌عنوان قهرمان زن
‫تو یه داستان عاشقانه‌ای چیزی زندگی کنی؟
‫شماها چی؟ آزمون افسر پلیس شدنو رد شدین؟
‫نگهبانای زندان صرفاً یه‌مشت کله‌خرن ‫که نتونستن پلیس بشن.
‫تو تلویزیون اینو شنیدم.
‫زنیکه‌ی جنده! ‫بگیر!
‫بیدار شو ببینم! ‫عوضی!
‫تا کِی می‌خوای بتمرگی؟! ‫حرومی مسخره!
‫پاشو! ‫قراره بهت یه درس حسابی بدیم...
‫بیدار شو و بدرخش، هارلی.
‫پودین!
‫بالاخره بیدار شدی، خانومی؟
‫حقیقت دردناکه ها.
‫ها؟
‫هیچی!
‫می‌فهمین تو چه وضعیتی‌ هستیم؟
‫این همه صبر کردیم و کسی نیومده دنبال‌مون.
‫پس یعنی اینجا جایی نداریم.
‫نه بابا باهوش! یکم اطرافتو ببین!
‫هرجور ببینی تو زندانیم!
‫نیازی نیست داد بزنی.
‫منم به‌اندازه‌ی خودت ناراحتم.
‫اونا به لطف زحمات ما پیروز میدان شدن.
‫منطقیه به‌عنوان قهرمان باهامون رفتار بشه،
‫و برای چیزای مهم‌تری مثل...
‫تغییر سرنوشت پادشاهی صدامون بزنن!
‫ای بابا.
‫منو بگو چقد خوشحال بودم ایسکای شدم.
،‫ولی خدایی که همه‌ی اینا زیر سرشه
‫انگار نمی‌دونه داستان باید چطوری پیش بره.
‫مجبورم خودم اصلاحش کنم.
‫فهمیدم.
‫از اون بازیگرای تو مخی که همه ازشون بدشون میاد،
‫چون هی مجبورشون می‌کنی بخشایی که دوست ‫نداریو عوض کنن، نه؟
‫برای همینم نمی‌شناختمت!
‫یه درجه‌سه‌ی بی‌اهمیتی!
‫چی گفتی؟!
‫مشکل‌مون زمانه.
‫سه، دو، یک...
‫و الان دقیقاً ۱۲ ساعت از وقتی که هلی‌کوپترمون ‫سقوط کرده، می‌گذره.
‫اگه حرفای اون زنیکه آماندا درست باشن،
‫پس بعد از ۷۲ ساعت...
‫درواقع تو ۶۰ ساعت، دیگه سری رو بدن‌مون نیست.
‫باید تا قبلش برگردیم سراغ هلی‌کوپتر.
‫چیه؟ ‫پشمام.
‫جدی جدی تو کله‌ت مغز داری.
‫اصلاً چرا بمبا رو اولویت گذاشتی؟
‫مگه برا اون زنک کار نمی‌کنی؟
‫مأموریت والات چی شد؟
‫تنها کسی که من بهش خدمت می‌کنم ‫بانوی آزادیه.
‫اگه نیازه، کاری که آماندا می‌خوادم می‌کنم.
‫از وضعیتی که داستان پیش گرفته خوشم نمیاد،
‫البته دلیلی هم نمی‌بینم که مجبور باشیم اینجا بشینیم.
‫حسابی افتادیم به جون میله‌ها.
‫حتی این عضله‌ایه هم نتونست کاری کنه. عمراً تو بتونیـ ـ
‫وحشی‌بازی سبک من نیست.
‫همین‌جا منتظر بمونین. خودم داستانو ‫به جریان میندازم.
‫ولی یادتون نره.
‫ها؟
،‫قهرمانی که با غم‌واندوره مجبور به ترک هم‌رزمانش شده
‫و به‌خاطر فداکاری‌شون قوی‌تر می‌شه، ‫زیاد تو فیلما پیش میاد.
‫بیشتر وقتا فقط زنه زنده می‌مونه.
‫ولی باز، تو این نوع ایسکایا هم پیش میاد،
،‫شاهدخت دنیای جدید
‫از قهرمان درخواست کمک کنه ‫و عاشق هم بشـ ـ
‫نگهبانا!
‫هوی! یکی داره فرار می‌کنه!
‫عوضیا!
‫معلومه به‌درد ماموریت‌مون می‌خوری.
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫قدرتم...!
‫هه، ریدی که!
‫دیگه نمی‌تونی عوضی‌بازی در بیاری، نه؟
‫نمی‌فهمین جریان داستانی چیه؟!
‫کدوم شخصیت فرعی‌ای اینجور مواقع ‫مزاحم شخصیت اصلی می‌شه؟!
‫بیاین بیرون.
‫این چه عنیه؟
‫انگار سوپه.
‫شاید؟
‫خب، این‌بارم ما رو با خودت می‌بری، نه؟
‫نمی‌شه. ‫ها؟
‫به خاطر این دستبنداست.
‫از وقتی بهم زدن‌شون نتونستم از قدرتم استفاده کنم.
‫اصلاً چرا مزاحمم شدین!؟
‫هوی.
‫جای من نشستی.
‫بوی گند انسانیت روش می‌مونه.
‫با ضعفت آلوده می‌شم.
‫آدمای احمقی که قبل شما هم اومدن همین‌کارو کردن.
‫چی می‌گه؟
‫بیخیال، حتماً تقریبی فهمیدی دیگه.
‫هرجا بری قوانین اجتماعی زندانا یکیه،
‫حتی تو یه دنیای دیگه.
‫صبر کن.
‫موقعی که وقت نداریم، نباید الکی دردسر درست کنیم.
‫آقای قدرت‌مخفی‌کن، تو یکی خفه شو.
‫ماها گونه‌های متفاوت با زبون متفاوتیم.
‫تازه حتی سلیقه‌ی موسیقی‌مونم یکی نیست،
‫بعد می‌خوای باهاشون کنار بیام؟
‫یادته چی نشونت دادم؟ منو شما هم با هم فرق داریم.
‫ولی باز داریم با هم صحبت می‌کنیم.
‫درست نیست؟
‫باید اون‌یکی ابرانسانه هم به‌زور ‫با خودمون میاوردیم.
‫می‌تونستیم با سیاست زور و فشار مشکلو حل کنیم،
‫که زیاد تو فیلما پیش میاد.
‫خب نمی‌شد کاریش کرد!
‫بیدار نمی‌شد. احتمالاً تا خرخره شکمش پره.
‫این‌جا جای منه که نشستین.
‫آه، عذر می‌خوام.
‫ما اینجا تازه‌واردیم.
‫هان؟
‫گم‌شو بابا.
‫البته. قبل از هرچیزی باید عرض احترام می‌کردیم.
‫تو رئیس اینجایی، درسته؟
‫همه چشم‌شون به توـه.
‫باید بگم، واقعاً تحسین‌برانگیزه!
‫زبون‌شونو می‌فهمی؟
‫سعی دارم باتوجه به حالت و چهره رفتارشون بفهمم چی می‌گن.
‫این یه مهارت ابتدایی برای بازیگراست.
‫اگر امکانش هست، می‌شه لطف کنین قوانین این‌اطراف رو بهم بگین؟
‫برا چی نیشت بازه؟ منو دست انداختی؟
‫قطعاً!
‫نگهبانان اینجا جداً مایه‌ی تأسفن.
‫خوش‌شون میاد با بیست‌چهارساعتی ‫شت و پت کردن‌مون، ادعای برتری بکنن.
‫واقعاً رقت‌انگیزه!
‫فهمیدم چه خبره.
‫انسان زیقی خیال کرده می‌تونه با یه اوگر دربیفته، ها؟
‫خب حالا بیاین باهم یه لقمه غذا‌ـــ
‫چـــقـــدر تهوع‌آوره!
‫خوشت اومد؟!
‫اسکل!
‫نوش جونت!
‫چوب‌ها! چوب‌های جادویی رو بیارین!
‫اه ریدم! نه تو رو جون مادرت چوب نه!
‫فرار کنین!
‫بندازین‌شون توی سلول انضباطی!‌ همه‌شونو!
‫دستتو بکش!
‫وای.
‫آخ! اون دیگه چه کوفتی بود؟!
‫غلط نکنم جادو جنبل‌مون کردن.
‫گفت امکان داره جادو و این کص‌وشعرا توی این ‫ایسکای یا هرکوفتی که هست وجود داشته باشه، نه؟
‫فایده نداره؟ ‫شما کی هستین؟
‫به زبون من حرف می‌زنین. ‫نکنه از اون دنیا اومدین اینجا؟
‫چرا اول تو خودتو معرفی نمی‌کنی؟
‫ریک فلگ.
‫من از مأمورهای آرگاس‌ام.
‫«آرگاس»، ها؟
‫بذار حدس بزنم.
‫پس تو از رفقای اون پتیارۀ پیر، آماندا هستی؟
‫تو هارلی کوئینی.
‫همکار شاهزادۀ دلقک جرم‌وجنایت شهر گاتهام، جوکر.
‫هـــه.
‫پس من و پودین رو می‌شناسی؟
‫پشم و پیلام. خودشی؟
‫و همین‌طور...
‫ددشات، کلی‌فیس، پیس‌میکر و کینگ شارک.
‫خب حالا، قضیه چیه؟
‫چون از قرار معلوم، خیلی‌وقته که اینجا اسیری، مگه نه؟
‫شماها دقیقاً کی اومدین اینجا؟
‫همین دیروز.
‫یه‌مشت کوفت و زهرمار به خوردمون دادن و بعدش سر از اینجا درآوردیم.
‫پس مدیر آماندا تصمیم گرفته نیروی پشتیبانی بفرسته؟
‫نه.
‫بیشتر انگار تصمیم گرفته جدی بشه.
‫مثل اینکه شما دوستان درجریان جزئیات نیستین.
‫شما اولین گروهی نیستین که به این دنیا فرستاده شدن.
‫منظورت چیه؟
‫چندماه پیش، من یه جوخه رو رهبری می‌کردم ‫که وظیفه داشتن اولین ارتباطو برقرار کنن؛
‫با این دنیای عجیب‌وغریب...
‫که ازطریق یه دروازه به دنیای ما وصله.
‫پس واقعاً توی یه ایسکای‌ایم! می‌دونستم!
‫واس چی آخه؟
‫ما قصد داریم برای پیداکردن آب و منابع طبیعی ‫به هرجایی که فکرشو بکنین بریم.
‫چون‌که با تصرف کردن‌شون، کشورمون به منافع بی‌شماری...
‫دست پیدا می‌کنه.
‫حتی به خطر جست‌وجوی دنیاهای کاملاً‌ ناشناخته،
‫که ممکنه سالم ازشون برنگردیم هم می‌ارزه.
‫پس، شما نادونا عملاً ریدین.
‫و ما اومدیم اینجا تا ریدمال‌تونو جمع کنیم.
‫ما یه‌گروه تبهکاریم که اگه بمیرن هم به تخم هیشکی نیست.
‫یه‌جور «جوخه‌ی انتحاری»، ها؟
‫کی وظیفه‌ی هدایت گروه‌تون رو به‌عهده داشت؟
‫اگه مجبور بودن جایگزینم کنن، پس باید کاتانا باشه؟
‫نچ.
‫گمونم آدمی حوایی چیزی بود.
‫ولی وقتی هلیکوپترمون سقوط کرد، خرد و خاکشیر شد.
‫بمبای توی گردن‌تون چی؟ مطمئناً‌ بهتون راجع‌به اونا گفتن.
‫ما دقیقاً 58ساعت و 29دقیقه و 21ثانیه وقت داریم.
‫باید زمان‌سنج رو بازنشانی کنیم.
‫اون دستگاه کجاست؟
‫زمان‌سنج؟ بازنشانی؟
‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟ ‫خودتو نزن به اون راه!
‫وای به حالت بخوای مانع مأموریتم شی!
‫یه بمب ساعتی، ها؟ مدیر والر جداً همه‌ی جوانب رو سنجیده.
‫خداوکیلی خبر نداری؟
‫یه‌چیزایی راجع‌به دریافت سیگنال رادیویی گفت.
‫پس انگار هدف مشترکی داریم.
‫بهتون کمک می‌کنم از اینجا فرار کنین.
‫ولی فقط جهت اطلاع، من دستم خالیه.
‫توی هلیکوپترتون باید تجهیزات بوده باشه.
‫همه‌شون عینهو عن له شدن!
‫پس باید یه سیگنال از اون‌ور دروازه بیاد.
‫تنها راه دریافت امواج رادیویی از دنیای خودمون،
‫اینه که به دروازده نزدیک بشیم.
‫درصورتی که از یه نقطه‌ی ورودی اومده باشیم،
‫گمونم می‌تونم تا اونجا هدایت‌تون کنم.
‫پس یعنی از الان قراره رفیق شیش هم بشیم؟
‫اونم بعد اینکه شما بی‌شرفای دوزاری ‫توی بدن‌مون بمب کار گذاشتین و پرت‌مون کردین اینجا؟
‫ترجیح می‌دی بعد 58ساعت به درک واصل شی؟
‫خب حالا! ما که می‌دونیم تو فقط داری له له می‌زنی که از اینجا بزنی به چاک!
‫از سروضعت معلومه برخلاف ما به زندگی توی زندان عادت نداری.
‫گشنمه من.
‫میاد بوی خون.
‫یـ ـ یـ ـ یه‌دیقه آروم بگیر! ‫شوخیت گرفته دیگه.
‫مگه شما باهم رفیق نیستین؟
‫تا الان چطوری باهاش سروکله می‌زدین؟! ‫چرا از من می‌پرسی!
‫اونا یهو از همه‌جا بی‌خبر آوردنمون اینجا!
‫و ـ وایسا!
‫نانائوئه! لطفاً صبر کن!
‫«نانائوئه»؟ ‫اسم واقعی‌اش‌ـه.
‫نانائوئه، گرسنته؟
‫جانِ تو ما هم گرسنمونه!
‫اون‌طرف غذا پیدا می‌شه. می‌تونیم باهمدیگه بریم.
‫اون‌طرف؟
‫آ ـ آره. خیلی‌خب، بزن بریم.
‫موضوع چیه؟ در که نباید قفل باشه.
‫یالا، دست بجنبون دیگه! بریم یه‌چیزی بزنیم به رگ!
‫چه گوهی می‌خورین؟!
‫سریع ترتیبشو بده، نانا!
‫بمیر!
‫وا.
‫چی شد یهو؟ برگام.
‫بنازم.
‫خیلی‌خب!
‫بیاین تا قیل‌وقال بالا نگرفته، فلنگو ببندیم.
‫نه‌خیر! بذار بالا بگیره!
‫زده به سرتون؟
‫بـــه!
‫بسپاریدش به من!
‫اینجا رو!
‫و حسن ختام!
‫می‌دونستم! قدرتام اینجا قوی‌ترن!
‫گوشاتونو وا کنین، رفقا!
‫این قدرت بازیگری واقعی‌ـه،
‫لحظه‌ای که موانع زبانی برداشته می‌شن وــ
‫منتظر چی هستین کص‌مغزا؟! ‫- هان؟! ‫- الان وقتشه!
‫خایه‌هاتونو قورت دادین؟!
‫چنگ و دندون ندارین؟!
‫چی به سر روحیه‌ی جنگندگی‌تون اومد؟!
‫الان فرصت داریم!
‫ای جان!
‫بگیر که اومد!
‫یک، دو، سه! یک، دو، سه! یک، دو، سه!
‫می‌شه با اون دختره و گروهش صحبت کنم؟
‫کدوم دختره؟ درمورد کی حرف می‌زنین؟
‫اون آدم‌های عجیب‌وغریبی که یهو توی دشت پیداشون شد.
‫باتوجه به گزارشت،
‫به‌قدری قوی بودن که می‌تونستن ‫جریان نبرد رو تغییر بدن، مگه نه؟
‫بله، درسته.
‫اما، ما هیچ اطلاعی از اینکه کی یا چی هستن نداریم.
‫ولی جلسه‌ی وزراء رو یادته؟
‫جوری ازشون حرف می‌زدی که انگار یه قابلیت‌هایی دارن.
‫بنده صرفاً به تسلیحات‌شون توجه نشون دادم.
‫یکی از متخصصین‌مون رو مأمور کردم که نگاه دقیق‌تری بندازه،
‫ولی بنده‌خدا کاملاً هاج و واج شده بود.
‫جنگ یعنی استفاده از هرمنبعی که بهش دسترسی داری، شاهدخت.
‫خواهش می‌کنم، سسیل.
‫می‌خوام به نوبه‌ی خودم کاری کرده باشم.
‫که بتونیم این جنگ رو هرچه زودتر خاتمه بدیم.
‫جناب سسیل!
‫ا ـ اونجا رو!
‫چــــــی؟!
‫اوه؟
‫مثل اینکه مهمون داریم!
‫ولی خیلی بیشتر از اینا آدم لازم دارن تا حریف ما شن.
‫کثافتای الدنگ...
‫ما وقت برا این کصشرا نداریــــــــم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.