..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کریزی کجاست؟
‫به جهنم.
‫- بیا بریم. ‫- مطمئنی؟
‫بیا، باید بریم!
‫تیز!
‫خوبی؟
‫کریزی اینجا نبود.
‫لعنتی. ‫گندت بزنن.
‫- بدبخت شدیم. ‫- حالا می‌خواد سراغ ما بیاد.
‫- این دیگه کار کی بوده؟ ‫- بیا بریم پسر.
‫فکر کنم باید این رو ببینین. ‫مرحله سوم فعال‌سازی شده.
‫مثل اینکه چهار تا از سوژه‌ها ‫با همدیگه ارتباط گرفتن.
‫خب مامان، فقط... ‫فقط طاقت بیار، خب؟
‫ببخشید، باید زودتر می‌اومدم، خب؟ ‫ولی الان اومدم.
‫ها؟ چی می‌خوای؟ ‫چی بیارم مامان؟
‫ببین... بذار پرستار رو خبر کنم، خب؟ ‫الان میان بهت رسیدگی می‌کنن.
‫آهای، بیاین دیگه! بیاین!
‫باهام حرف بزن.
‫خیلی‌خب. ‫کمک! بیاین کمک کنین!
‫- چند بار باید دکمه وامونده رو بزنم؟ ‫- بیرون وایستین...
‫- نمی‌تونم برم! کنارش می‌مونم! ‫- جناب!
‫- کارتون رو شروع کنین! ‫- شما بیرون منتظر باشین.
‫- خیلی‌خب تینا. ببین، کنارتم. ‫- ولم کن.
‫مامان، من همین بیرونم، خب؟ ‫همین بیرونم.
‫الان بهت دستگاه اکسیژن وصل می‌کنیم، خب؟
‫- کجات درد می‌کنه؟ شکمته؟ ‫- طاقت بیار.
‫مامان، مامان! همین بیرونم!
‫همین بیرونم!
‫آخه چرا تک و تنها رفتی؟
‫این پزشک‌های بی‌شرف ‫می‌گن ممکنه بیدار نشی.
‫من احمق چرا کنارت نبودم؟
‫معذرت می‌خوام.
‫لطفا یادتون نره که موقع ‫تردد در محیط بیمارستان...
‫از دستگاه‌های بهداشتی استفاده کنین.
‫معذرت می‌خوام، آم...
‫دیشب دیده بودمت.
‫تو هم عین منی.
‫خواهشا نگو. ‫اینجا جاش نیست.
‫- امروز جلسه مهمی دارم. ‫- من که نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫ببین، فقط می‌خوام... ‫آم...
‫رفیقم... تو اتاق دویست و هفته،
‫دکترها می‌گن که ممکنه ‫زنده نمونه، خب؟
‫پس اگه کاری از دستت بر میاد...
‫مثلا اگه جوری می‌تونی کمکش کنی ‫یا مواظبش باشی، یا هر کاری...
‫واقعا ازت ممنون می‌شم.
‫بهت قول می‌دم هر کاری ‫از دستمون بر بیاد، انجام می‌دیم.
‫تعریف کن.
‫پرونده‌ای از یکی از اهدافمون ‫به دستمون رسیده.
‫فقط یکی؟
‫- آره. ‫- دوباره اجراش کن.
‫تی، الکس، بیاین بریم.
‫می‌خوام تمام مدت تحت نظارت باشه. ‫تا ببینیم بقیه رو پیدا می‌کنیم یا نه.
‫می‌خواین محل زندگیش رو ‫تحت نظارت بگیریم؟
‫رادنی.
‫خوبی مامان؟
‫چه خونه خوشگلی گرفتی مامان.
‫- مرسی. ‫- آره واقعا.
‫خوشگل شدی.
‫مدل موهات رو عوض کردی.
‫کاش قبل از اینکه بیای ‫زنگ می‌زدی یا پیام می‌دادی.
‫می‌تونستیم واسه ناهار برنامه بریزیم.
‫همین الان هم می‌تونیم ناهار بخوریم.
‫گرگ و بچه‌ها زودی برمی‌گردن.
‫بد نیست بعدا برنامه بریزیم راد؟
‫خب، الان که اینجام. ‫پس بهتر نیست منتظر بمونم؟
‫تو که می‌دونی گرگ چه حسی داره.
‫مامان، گور بابای گرگ.
‫ببین...
‫الان... الان فرق کردم.
‫واسه خودم... کار و کاسبی دارم، خب؟
‫پول خوبی در میارم.
‫می‌تونم واسه خودمون خونه بگیرم. ‫دیگه لزومی نداره بخوای اینجا بمونی.
‫من که اینجا اسیر نیستم راد.
‫گرگ رو دوست دارم.
‫اینکه نژادپرسته اذیتت نمی‌کنه؟
‫نژادپرست که نیست. ‫ها؟
‫پس چرا قبول کرد ریچل ‫پیش شما بمونه، ولی من نه؟
‫آخه...
‫ببین، اشکالی نداره.
‫آره، آم...
‫دیگه عصبانی نیستم.
‫اصلا همون بهتر که تو شونزده سالگی...
‫آواره این خوابگاه و اون خوابگاه شدم.
‫فقط کاش بیشتر فرصت می‌شد ‫که خودت رو ببینم مامان. همین.
‫آم...
‫بیشتر شب‌ها اسپاد پیشم می‌مونه. ‫پس اونقدر هم تنها نیستم.
‫همیشه می‌دونستم شما دو تا ‫هوای همدیگه رو دارین.
‫مامان، الان تو بیمارستان بستریه.
‫- چه بلایی سرش اومده؟ ‫- الان...
‫الان تو کماست. ‫نمی‌دونم واقعا.
‫نمی‌دونم. کلا... ‫حال و احوال خوشی نداره.
‫بمیرم برات قربونت برم.
‫خیلی پسر خوب و مهربونیه.
‫ببین مامان، ‫نمی‌شه یه مدت اینجا بمونم؟
‫فقط... ‫فقط تا وقتی که حالش بهتر بشه.
‫بعدش می‌تونم... ‫کلا راهم رو بکشم و برم.
‫خب؟ به گرگ بگو که... ‫فرض کنه مستاجرم.
‫نمی‌شه اینجا بمونی راد. ‫معـ... معذرت می‌خوام.
‫خواهش کردم مامان. ‫فقط تا وقتی اسپاد به هوش بیاد.
‫ببخشید، ولی نمی‌شه.
‫آره، من هم گفتم منطقیه دیگه.
‫ولی قطعا دکترهای امروزی ‫خیلی اطلاعات بیشتری دارن.
‫آره، قبول دارم.
‫در کل اطمینان خاطر دارم.
‫تصمیم بزرگیه.
‫واسه همین باید مطمئن باشم.
‫شاید بشه رزرو کرد تا...
‫شما یک پیغام جدید دارید.
‫سلام، چند بار بهت زنگ زدم.
‫پیامت رسید. گفته بودی مامانت ‫دچار مشکلی شده. حالش خوبه؟
‫هر موقع پیامم رو شنیدی بهم زنگ بزن. ‫امیدوارم حالت خوب باشه. دوستت دارم.
‫سلام، دیون اوفوری هستم. ‫لطفا پیغام بذارید.
‫در اسرع وقت باهاتون تماس می‌گیرم. ‫خدانگهدار.
‫سلام دی... تازه بیدار شدم.
‫هنوز تو مرکز سلول داسی‌شکلم. آم...
‫آره، به مامان رسیدگی کردن. حالش...
‫حالش خوب می‌شه.
‫عه، ببخشید ندیدم زنگ زدی.
‫دی، بابت همه‌چی معذرت می‌خوام.
‫برگشتم خونه باید...
‫باید صحبت کنیم.
‫یه چیزی رو باید بهت بگم.
‫بابا، منم.
‫چرا در رو باز نمی‌کنی؟
‫بابا، من که می‌دونم داخلی. ‫صدای تلویزیون داره میاد.
‫هم‌اکنون با کتاب جدیدش، سوزان...
‫مگه چیکار کردم که جواب نمی‌دی؟
‫چند بار بهت زنگ زدم. ‫می‌خواستم باهات صحبت جدی داشته باشم.
‫بابا، در رو باز کن دیگه!
‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫می‌دونی چیه؟ ولش کن. ‫می‌دونی؟ اصلا برام مهم نیست.
‫حالا می‌تونین با...
‫باید از اشتباهت درس بگیری ‫که تیر بعدیت خطا نره.
‫اگه جات بودم می‌رفتم ‫حال مامان‌بزرگ رو می‌پرسیدم.
‫مامان‌جون! ‫تایو!
‫آخ، دستم!
‫وای، دستم!
‫الو؟ بله، مامان‌بزرگم صدمه دیده. ‫فورا آمبولانس خبر کنین.
‫اول باید مطمئن بشیم که مشکلی نداری ‫و حالت بهتر شده.
‫حالم خیلی بهتره. ‫متشکرم خانم سرپرست.
‫عالیه.
‫چی باعث شد که حین کار ‫بخوای شیفتت رو ترک کنی؟
‫شب قبلش خبری از دوست‌پسرم شنیدم، ‫که حالم رو خیلی بد کرد.
‫فکر می‌کردم بهتر بشم، ‫ولی روز بعدش حتی بدتر شدم...
‫می‌دونم کارم غیرحرفه‌ای بود،
‫نباید مسائل شخصیم رو ‫با کار قاطی می‌کردم،
‫ولی قول می‌دم دیگه تکرار نمی‌شه.
‫با ملاحظه تمام این موارد، ‫تصمیم گرفتیم که...
‫می‌شه فقط بگم...
‫که به نظرم نباید بی‌احتیاطی اخیرم ‫روی تمام زحماتی که در طول...
‫این دو سال براتون کشیدم، سایه بندازه؟
‫هیچ‌وقت دیر سر کار نمیام. ‫حتی زودتر میام تا به بیماران کمک کنم.
‫بابتش هم اضافه حقوقی نمی‌گیرم. ‫یعنی انتظار ندارم...
‫باید بابتش اضافه حقوق بگیری.
‫ببین، شروع کار زودهنگام ‫و تا دیروقت موندن رو لحاظ می‌کنیم.
‫تمام دکترها تو رو پیشنهاد می‌دن، ‫بیمارها هم دوستت دارن.
‫در آینده اگه خارج از محل کار اتفاقی افتاد،
‫باهامون تماس بگیر ‫و اول ما رو در جریان بذار.
‫چشم.
‫با این اوصاف،
‫مایلیم تو پرستار ارشد ما بشی.
‫متشکرم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫دلت برای من تنگ شده بود؟ ‫یا اینکه بهم بگی دلتنگم بودی؟
‫آخه...
‫جدا از شوخی...
‫خوشحالم دیروز اونجا نبودی.
‫وگرنه فکر کنم می‌کشتنت.
‫دیروز که اونجا بودم.
‫می‌دونی اون افراد کی بودن؟
‫زیاد قرار نیست اطرافمون بپلکن. ‫قول می‌دم.
‫کجا می‌ری؟
‫کی داره اینطوری بوق می‌زنه؟
‫واقعا؟
‫واسه چی این‌ها ‫جلو در خونه‌ام سبز شدن؟
‫- همکارهای تجاری‌ات دیگه. ‫- کدوم همکار تجاری؟
‫شارلین، برو کنار.
‫نه، نمی‌ذارم همینطوری بذاری ‫باهاشون بری. مگه احمقم؟
‫بهت گفتم برو کنار.
‫مغازه رو باز نکردم. ‫تو هم می‌دونی چقدر ضرر کردم.
‫برام مهم نیست چقدر ضرر کردی.
‫- ولم کن. ‫- فقط برات مهمه خرجش کنی.
‫می‌دونی چی شد؟ ‫الان تو جلسه بودم...
‫بی‌شرف فکر کرده حق داره ‫روم دست بلند کنه!
‫- چی؟ کی؟ ‫- کریگ. ‫- داشت خفه‌ام می‌کرد. ‫- چیکار می‌کرد؟!
‫از این آدم‌ها خسته شدم...
‫که به خودشون اجازه می‌دن ‫روم دست بلند کنن.
‫دیگه به اینجام رسیده.
‫شارلین، فقط...
‫شارلین؟
‫آهای! کجا می‌ری؟
‫مایک، اوضاع با سابرینا چطور پیش رفت؟
‫چندان تمایلی نداره.
‫- آها. ‫- عه...
‫مایک، پسر...
‫می‌خوام وقتی برگشتم خونه ‫همه‌چی رو به دیون بگم.
‫مطمئنی می‌خوای چنین کاری کنی؟
‫آره.
‫حقشه بدونه.
‫این مسئله یه طرف که فکر می‌کردم ‫می‌تونم جونش رو نجات بدم، ولی الان...
‫دیشب نزدیک بود مامانم هم بمیره. ‫ممکن بود جفتشون رو از دست بدم.
‫حالت خوبه داداش؟
‫نه.
‫نه، اصلا خوب نیستم.
‫انگار دارم غرق شدن عزیزم رو می‌بینم...
‫و هر چقدر هم سریع سمتش شنا کنم، ‫نمی‌تونم به موقع برسم و نجاتش بدم.
‫کلی قدرت دارم. ‫کلی توانایی فوق بشری دارم،
‫ولی چه فایده‌ای دارن؟
‫مایک، پسر...
‫چه خاکی به سرم بریزم؟
‫ها؟
‫چطور بهش بگم که فقط ‫سه ماه دیگه زنده می‌مونه؟
‫ببین مایک، گوش کن... ‫شاید بهتر باشه...
‫نمی‌دونم، فقط...
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫خانم جانسون؟ ‫حالتون چطوره؟ خوبین؟
‫سلام خانم مددکار اجتماعی.
‫ببینید، جهت دیدار رسمی نیومدم.
‫- فقط می‌خواستم ببینم می‌شه... ‫- اگه سفارشی نداری باید بری.
‫جاسمین قدرتی داره؟
‫یا موهبتی داره؟
‫خانم جانسون، ‫نامزد من هم قدرت داره.
‫فقط می‌خوام بدونم حالش خوب می‌شه یا نه.
‫بردنش.
‫شارون.
‫چیکار می‌کنه؟
‫گفتی شوهرت قدرت داره، ‫پس دنبال تو هم میان.
‫کی میان؟ کجا... ‫می‌خوان کجا ببرنش؟
‫ببین، یه بار تلفنی باهاشون حرف زدم،
‫بهم گفتن اگه به پلیس ‫یا مقامات اطلاع بدم...
‫جاسمین رو می‌کشن.
‫الان هم اگه سر و کله پلیس ‫اطرافم پیدا بشه...
‫جون دخترم به خطر میفته.
‫نه، آخه پلیس گزارشی داره ‫که شما پر کرده بودین.
‫- ما به پلیس چیزی نگفتیم! ‫- من گفتم.
‫بعد از اینکه جنابعالی گذاشتی ببرنش، ‫باید یه کاری می‌کردم که برگرده!
‫من کردم؟ آخه چیکار می‌تونستم بکنم؟ ‫تو بگو شارون.
‫گفتی نامزدت قدرت داره. ‫قدرتش چیه؟
‫شاید بتونیم ازش کمک بگیریم ‫و جاسمین رو برگردونیم.
‫می‌دونین کجا بردنش؟
‫یا اصلا چرا؟ چرا بردنش؟
‫من از بدو تولد سلول داسی‌شکل دارم.
‫یه روز، جاسمین...
‫لمسم کرد...
‫بعد چشم‌هاش برق زد...
‫و بعدش دیگه سلول داسی‌شکل نداشتم.
‫می‌تونه شفا بده؟
‫- کی قراره باز کنیم؟ ‫- در رو باز کن.
‫اگه خبری از جاسمین شد ‫باهام تماس بگیرین.
‫سلام.
‫همین که پیامت رو شنیدم برگشتم. ‫حال مامانت خوبه؟
‫آره، خوبه.
‫پس چی شد؟ ‫خیلی وقت بود دچار بحران نشده بود.
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم. ‫ولی مراقبش هستن.
‫حالش خوب می‌شه.
‫خدایا شکرت.
‫نمی‌دونم چطور بگم، ولی...
‫اگه می‌خوای اون جریان رو باز کنی، ‫بذار قبلش یه چیزی رو بهت بگم.
‫- باشه واسه بعد. ‫- نه، باید بگم.
‫جاسمین جانسون، همون دختره، ‫فرار نکرده بود.
‫قدرت داره.
‫چند نفر هم پیدا شدن و... ‫با خودشون بردنش.
‫این یارو رو تو اینترنت پیدا کردم ‫که اون هم قدرت داره.
‫همون آدم‌ها سراغ این رفتن و بردنش.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- الان واقعا می‌ترسم. ‫من که گفتم خودت رو ‫قاطی این جریانات نکن.
‫- نگفتم بی‌خیال شو؟ ‫- نه، نگفتی.
‫با لحن دستوری گفتی نکنم،
‫و ازم انتظار داشتی مثل ‫حیوان دست‌آموزت یه گوشه بشینم.
‫مایک، نمی‌دونم چرا، ‫ولی هیچی رو بهم نمی‌گی.
‫الان می‌خوام همین رو بهت بگم.
‫دیگه رازی بینمون نمی‌مونه.
‫خیلی‌خب.
‫اون موقع که به آینده سفر کردم...
‫- منتظر کسی بودی؟ ‫- نه، احتمالا پستچیه.
‫- بذار بگم بره. ‫- وایستا. ‫الان حلش می‌کنم.
‫عه، ببخشید، مایکل خونه است؟
‫- شما؟ ‫- ببخشید، من اسمم... رادنیه.
‫رادنی؟
‫- آروم باش رفیق. چه خبر؟ ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- یادمه بهم پیام داده بودی؟ ‫- آره، چی شده؟
‫خب، برات خبر خوب دارم.
‫می‌شه خصوصی صحبت کنیم؟
‫یه دقیقه اجازه بده. ‫- مایکل. ‫- خواهش کردم.
‫آره داداش، دیشب فهمیدم که ‫سه نفر دیگه دنبالت می‌گردن.
‫- چی؟ ‫- آره، به خدا قسم.
‫همه‌شون هم عین ما ‫چشم‌های عجیب و غریب داشتن.
‫یکیشون خانم پرستاریه که تو ‫بیمارستان بلگریو کار می‌کنه،
‫یکی دیگه‌شون بچه خیابونی بود، ‫اون‌یکی هم یه مرد تنومند و قوی بود.
‫راستش، اگه الان راه بیفتیم ‫مستقیم پیششون می‌ریم.
‫- پیش آندره؟ ‫- اگه اسمش اینه که آره.
‫کجا دیدیش؟
‫اصلا چرا یهو تصمیم گرفتی کمکم کنی؟
‫- اگه نمی‌خوای می‌تونم برم داداش. ‫- ببین، کمکت رو می‌خوام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- پس باید الان راه بیفتیم. ‫- آخه الان؟
‫- مایک، مگه من لکنت دارم؟ ‫- ای داد بیداد.
‫منتظرم باش.
‫داشتی بهم دروغ می‌گفتی.
‫معلوم نیست می‌رفتی با اون افرادی ‫که اسمشون رو نوشته بودی چیکار می‌کردی،
‫در حالی که من در امنیت کامل، ‫مشغول کارم بودم.
‫دیگه چی رو ازم مخفی کردی مایکل؟
‫می‌شه همه‌چی رو بهم بگی ‫که اینقدر احساس حماقت نکنم؟
‫باید با رادنی برم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫ببین دی، وقتی برگشتم، ‫همه‌چی رو برات توضیح می‌دم.
‫قول می‌دی؟ ‫مثل بقیه قول‌هاته؟
‫باید برم.
‫مایکل، خواهشا نرو.
‫معذرت می‌خوام.
‫حالش خوبه؟
‫طرف بیچاره شده بابا. بیچاره.
‫گورمون کنده است.
‫یعنی چی؟ الان می‌خواد دم در ‫خونه تک‌تکمون بیاد؟
‫- باید به مامان‌هامون بگیم از اونجا برن؟ ‫- نه.
‫چرت و پرت نگو. مگه طرف احمقه؟
‫ولی من بیراه نمی‌گم، نه؟ ‫باید به پناهگاه نگاه بندازیم.
‫- لابد تو یکیشونه، قبول نداری؟ ‫- نه.
‫نه، اونجا نیست.
‫می‌دونه از حد گذرونده.
‫ولی یه جا رو سراغ دارم ‫که ممکنه اونجا باشه.
‫نه، متوجه نیستی. اصلا.
‫ای داد بیداد. ‫این که ورونیکاست.
‫کی؟ کجا؟ چی؟
‫داداش، همون دختره ‫که لباس آبی پوشیده است.
‫همون که قبلا بهمون نارو زده بود. ‫تو رو خدا یه لحظه بزن کنار.
‫- بذار دخلش رو بیارم. ‫- آخه که چی بشه؟
‫- نباید توجه جلب کنیم. ‫- داداش.
‫گفتم بزن کنار! ‫از دست شما.
‫- آم، آره. ‫- گمونم حسابی رو مخشه. ازم خوشش نمیاد.
‫- نه، نه. اصلا. ‫- خودت گفتی.
‫- می‌دونستم منظورش با منه. ‫- آهای، ورونیکا!
‫وی!
‫اذیت نکن دیگه. ‫بگو که بهمون نارو نزده بودی.
‫حالا فرضا زده باشم، که چی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫الان خودم عضو گروه شدم.
‫چاکی هم زود از بیمارستان مرخص می‌شه. ‫پس به رفقای تاورزت بگو...
‫- وای! ‫- خاک بر سرم!
‫تیزر!
‫آروم باش داداش. ‫تیز!
‫بس کن تیزر!
‫- بسه تیز! ‫- دستت رو بکش!
‫آروم باش. ‫- گم شو! ‫- بسه.
‫- جاش نیست. ‫- چه مرگته؟! وی، بیدار شو.
‫وی، بیدار شو. وای خدا.
‫یکی کمک کنه! یکی کمک کنه!
‫الان کمک خبر می‌کنم. ‫الان یکی رو میارم.
‫- مطمئنی اینجاست؟ ‫- آره، صد درصد.
‫به نصف کارکن‌های اینجا جنس فروختم. ‫همیشه دیدم از اینجا اومده.
‫راست می‌گی. این رفیقشه...
‫بفرما. ازش بپرس کجاست. ‫برو دیگه.
‫سلام، سلام. حالت خوبه رفیق؟ ‫ردیفی؟
‫- سلام، چطوری؟ ‫- سلام داداش.
‫- احیانا رفیقی به اسم آندره داری؟ ‫- آندره؟
‫آره.
‫- اصلا کسی به این اسم نمی‌شناسم. ‫- چرت نگو.
‫همون یارو قد کوتاه، تیره‌پوسته. ‫کلی شما رو با هم دیدم.
‫نه، شرمنده. ‫نمی‌دونم منظورت کیه.
‫داره دروغ می‌گه.
‫- خفه شو بابا. بی‌شعور. ‫- آهای.
‫گوش کن، خوب می‌دونم ‫که می‌دونی منظورم کیه.
‫عین ما قدرت داره، ‫توان جسمانیش بالاست.
‫اگه بهم نگی کجاست، ‫پدرت رو در میارم!
‫آهای، آهای. خیلی‌خب.
‫- نمی‌دونم منظورت کیه. ‫- گوش کن.
‫ببین، دوستت تو خطره.
‫چند نفر به خاطر قدرت‌هامون، ‫دنبالمون افتادن.
‫ولی می‌تونیم بهش کمک کنیم.
‫شماره‌تون رو بدین که به خودش بدم...
‫آها، حالا یهو شناختی ‫و باید وقت قبلی بگیریم؟ آره؟
‫نه، تو شماره‌اش رو بده.
‫داداش.
‫خیلی‌خب.
‫این خط که زنگ نمی‌خوره. ‫از کجا بفهمم خودشه؟
‫منظورت چیه؟ شماره‌اش همینه. ‫نگاه کن... عکس خودم و خودشه.
‫این عکس من و رفیقمه.
‫نمی‌دونم چرا جواب نمی‌ده. ‫ولی بهش می‌گم بهت زنگ بزنه.
‫- خودشه. ‫- دیدی گفتم؟
‫این اطراف زندگی می‌کنه؟
‫- آره. ‫- جدی؟ خونه‌اش کجاست؟
‫- بی‌خیال شو، آدرسش رو که نمی‌تونم بدم. ‫- یعنی چی بی‌خیال شو؟
‫داداش، یعنی نمی‌تونم بگم. ‫طرف رفیق خودمه.
‫قول می‌دم بهش بگم ‫که امروز بهتون زنگ بزنه.
‫حتما بگو.
‫چون مسئله مرگ و زندگیه.
‫آره. اگر هم خبری ازش نشد، ‫بهتره دنبال کار جدید بگردی،
‫چون در اون صورت هر روز خدا ‫میام اینجا که پیدات کنم.
‫داداش، به خدا قسم، ‫بهش می‌گم زنگ بزنه.
‫حالا می‌شه برم؟
‫راه برو.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫[در حال تماس: سابرینا]
‫شارلین هستم. پیغام بذارین.
‫شار، کجایی؟
‫امیدوارم کار احمقانه‌ای نکرده باشی. ‫زود بهم زنگ بزن.
‫نگرانتم.
‫پسر، اینجا چه خونه‌های خوشگلی داره.
‫یه خرده ضایعه که اینجا وایستادیم.
‫لابد اجازه نمی‌دن سیاه‌پوست جماعت ‫این اطراف بپلکه.
‫اون حیاط رو می‌بینی؟
‫- حیاط خونه مامان کریزیه. ‫- ای داد بیداد.
‫- این رو از کجا پیدا کردی؟ ‫- خونه مامانشه؟
‫نظرت چیه؟
‫بریم کتکش بزنیم ‫تا جاش رو بهمون لو بده؟
‫من که پایه‌ام. بریم.
‫پسر، من که شوخی کردم. ‫این دیگه زیاد از حده.
‫من به مادر بدترین دشمنم هم رحم می‌کنم. ‫این دیگه اوج بزدلیه.
‫- ولی با زدن دختره مشکلی نداشتی؟ ‫- عقلت سر جاشه؟
‫- اون دختره فرق داشت. دورمون زده بود. ‫- داداش، گور بابای مامانش.
‫اگه بهمون بگه جاش کجاست ‫که هیچ مشکلی نداریم.
‫- من هیچ مادری رو کتک نمی‌زنم. ‫- پس بتمرگ تو ماشین.
‫من هم نظرم همینه پسر. ‫اصلا کار درستی نیست.
‫ولی کتک خوردن مامان‌بزرگ اشکال نداره؟
‫معلومه که اشکال داره. ‫ولی ما که مثل اون حیوون نیستیم.
‫اون فرق داره.
‫هر روز به مامانش سر می‌زنه.
‫فقط کافیه صبر کنیم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫آم، همین‌جا می‌شینیم تا برگرده.
‫اینجا صبر کنیم؟ ‫واقعا نابغه‌ای مایک.
‫مگه نقشه خودت چیه؟
‫- نقشه ندارم. ‫- نه، نه، نه. بگو نقشه‌ات چیه.
‫چون تو هم همون اطلاعاتی رو داری ‫که من دارم.
‫- پس نقشه تو چیه نابغه خان؟ ‫- آروم باش، شوخی کردم.
‫نه، خسته شدم انقدر همه انتظار دارن ‫جواب سوالاتشون رو بلد باشم.
‫خب؟ من راننده تدارکاتی‌ام. ‫عضو سازمان ام‌آی۵ که نیستم!
‫- شرمنده. ‫- ردیفه.
‫- چقدر این سنگینه. ‫- الان ازت می‌گیرمش.
‫[پیغام به دیون: دوستت دارم.]
‫[پیغام به دیون: حالت خوبه؟]
‫شماره طرف رو نداری؟
‫- شماره رفیقش رو دارم. ‫- خب، پس یه زنگ بهش بزن.
‫شماره‌ام رو مسدود کرده.
‫همه که تحمل ندارن یکی ‫روزی صد بار بهشون زنگ بزنه.
‫شرمنده‌ها داداشم، ‫ولی خودت هم یه‌ذره تند رفتی.
‫عه، گوش کن مایک، ‫وقتی سه نفر دیگه رو پیدا کردیم...
‫ازت می‌خوام یه کاری برام بکنی، خب؟
‫چه کاری؟
‫رفیقم اسپاد بدجور... ‫حالش خرابه و بستریه...
‫دکترها که می‌گن ممکنه زنده نمونه.
‫داشتم فکر می‌کردم شاید بتونی، مثلا...
‫زمان رو یه‌خرده به عقب برگردونی ‫که این اتفاق نیفتاده بود.
‫- واسه همین خواستی کمکم کنی؟ ‫- آره، به هم کمک می‌کنیم دیگه.
‫- فکر نکنم بتونم. ‫- حداقل می‌تونی تلاش کنی دیگه؟
‫ببین، شوخی که ندارم،
‫الان که تو ماموریت ابرقهرمانانه نیستیم، خب؟
‫صرفا می‌خوام جون عزیزترین آدم ‫زندگیم رو نجات بدم.
‫مگه خیال کردی من چه غلطی می‌خوام بکنم؟!
‫گوش کن، همه‌چی رو بهت گفتم.
‫قربان، درگیر بشیم؟
‫نه. ولی به افرادمون بگو ‫همچنان تحت نظر بگیرنشون.
‫حالا درک می‌کنم چرا اینقدر ‫می‌خواستی پیدامون کنی.
‫وقتی بهش گفتی واکنشش چی بود؟
‫عضویت باشگاهت رو تمدید کردی.
‫ای داد بیداد، هنوز نمی‌دونه؟
‫تقصیری هم نداری رفیق. ‫من هم بودم نمی‌تونستم بگم.
‫ولی اگه حرف اسپاد در مورد ‫تاثیر تصمیمات درست باشه...
‫احتمالا چند سالی عقب انداختیش.
‫[در حال تماس: آندره]
‫- آندره است. ‫- جدی؟
‫مایکلم.
‫شنیدم دنبالم می‌گشتی.
‫آره، گوش کن... ‫اگه می‌شه همدیگه رو ببینیم...
‫تا همه‌چی رو کامل برات توضیح بدم، خب؟
‫ازم چی می‌خوای؟
‫ببینین با کی داره صحبت می‌کنه.
‫چشم قربان.
‫به اطلاع ری برسونیم؟
‫چی گفت؟ ‫داداش، کجا می‌ری؟
‫گفت نمی‌شه تلفنی مطرح کرد.
‫باید همدیگه رو ببینیم ‫تا بفهمیم قضیه از چه قراره.
‫به نظرم که دام پهن کردن.
‫آره، ولی اگه بخوان کاری هم بکنن ‫می‌تونم دخلشون رو بیارم.
‫خوبه؟
‫من که نمی‌دونم کارشون چیه،
‫ولی ترجیح می‌دم الان فیصله پیدا کنه ‫تا اینکه وسط خیابون با ای‌جی درگیرشون بشیم.
‫- نمی‌خوام جونش رو به خطر بندازم. ‫- داداش، می‌گیرم چی می‌گی‌ها. ولی...
‫هنوز گاوصندوق هم باز نکردی پسر.
‫هیچی توش نبود.
‫لابد قبل از اینکه پیداش کنی، ‫خالیش کرده بودن. گندش بزنن.
‫گوش کن داداش، ‫هیچ مشکلی نیست.
‫ببین... یکی رو می‌شناسم. ‫می‌تونم ردش رو بزنم.
‫رد کی رو بزنی جان؟ ‫رد کی رو بزنی؟
‫- داداش، هیچی نمی‌شه. ‫- چطور ممکنه هیچی نشه؟
‫من بی‌پولم، خب؟ ‫بی‌پولم داداش.
‫تازه ای‌جی برگشته پیشم. ‫تازه برگشته.
‫تو پول آیشا رو می‌دی؟
‫تو اجاره خونه‌ام رو می‌دی؟
‫آره، معلومه که نمی‌دی. ‫نباید هم بدی.
‫[پیغام جدید]
‫[شماره ناشناس: شما همون ‫مددکار اجتماعیه هستی؟]
‫[بنده دیون اوفوری‌ام. شما کی هستین؟]
‫خانم جانسون؟
‫خانم جانسون، دیونم.
‫آقای جانسون، ‫نیومدم مشکل درست کنم.
‫خانمتون در مورد نامزدم بهم پیام داده بود، ‫واسه همین اومدم.
‫من با گوشیش پیام دادم.
‫می‌دونستم میای.
‫دیدی؟
‫ببین، نمی‌خواستم شارون بفهمه،
‫چون نمی‌خوام بهش امید واهی بدم.
‫می‌دونم جاسمین رو کجا بردن.
‫همون‌جا که اگه شوهرت رو پیدا کنن می‌برنش.
‫- کجا؟ ‫- نه.
‫قبل از اینکه بهت بگم، ‫خواهش می‌کنم لطفی بکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو رو خدا کمکم کن دخترم رو برگردونم.
‫التماست می‌کنم.
‫- بگیر داداش. ‫- دمت گرم.
‫به خدا الان یکی داشت ‫از اون پنجره نگاهمون می‌کرد.
‫تو حال خودت نیستی داداش. ‫آروم باش.
‫مامانشه.
‫هوم؟
‫صدای آژیر رو می‌شنوین؟
‫بریم.
‫واسه ما که نیست.
‫پس فکر کردی واسه کیه؟
‫گندش بزنن.
‫- داداش. ‫- هیس...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- گندش بزنن. بن‌بسته!
‫تفنگ‌هاتون رو بدین. ‫زود تفنگ‌هاتون رو بدین.
‫گندت بزنن.
‫برو، برو، برو.
‫در رو ببند. ‫از ماشین پیاده نشو.
‫- در رو ببند و تو ماشین بمون. ‫- الان واقعا حالم خوش نیست.
‫داداش، به خدا من هم خوب نیستم... ‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫- اگه این رو ازمون بگیرن... ‫- چقدر احمقی!
‫- بده‌اش من، بده. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- خاک بر سرم. ‫- می‌خوای کجا بذاریش؟
‫- دست‌هاتون رو بالا بگیرین. ‫- چیکار کنیم؟
‫از ماشین پیاده بشین! زود باشین!
‫- دست‌هاتون رو بالا بگیرین! ‫- ولم کن! ولم کن! ولم کن!
‫- دستت رو فرمون نباشه. ‫- آروم باش. دارم میام دیگه.
‫ای بابا! ‫- خیلی‌خب! ‫- آروم باش.
‫- گندش بزنن! ‫- تکون نخور.
‫آخ، مچ دستم.
‫- تکون نخور. ‫- احمق نشو.
‫- چیزی نبود؟ ‫- ولم کن دیگه.
‫- چیزی نیست. ‫- مگه باید چیزی باشه؟ حالا حل شد؟
‫خفه شو.
‫- همون‌جا بمون. ‫- بذارین بریم بابا.
‫- گفتم خفه شو. ‫- برو بمیر.
‫- دستت رو بکش. ‫- آروم.
‫جریان چیه؟ ‫- ای داد بیداد.
‫- ولمون کن. ‫- خفه‌خون بگیر.
‫- هیس. ‫- گفتم خفه‌خون بگیرین!
‫اینجا رو باش.
‫- یه چیزی تو ونه. ‫- بلند شو.
‫- ولم کن! ‫- چیکار کردیم؟ مال ما نبود.
‫خودت اونجا گذاشتیش! ‫داری پرونده‌سازی می‌کنی!
‫انگار سگه بوی یه چیزی رو گرفته. ‫بازداشتشون می‌کنیم.
‫ول کنین!
‫- همه تو ون. ‫- مال ما نیست!
‫طرف قصد داره بیاد یا نه؟
‫یعنی که چی؟
‫آخ!
‫شوخیش گرفته.
‫الو؟
‫گوش کن، با آندره قرار داشتیم، ‫ولی جواب تماس‌هام رو نمی‌ده.
‫وایستا ببینم، الان که باید می‌رسید. ‫کلا پنج دقیقه دورتر بود.
‫یه ساعت پیش راه افتاد.
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫کایلا، می‌شه خبر مرگت تمرکز کنی؟ ‫کارم مهمه.
‫بعدش هم شماره کریگ رو بهم بده.
‫نشونیش هم نداری؟
‫لابد یکی داره دیگه!
‫یه لحظه وایستا، شاید خودش باشه. ‫به تمی بگو بهم زنگ بزنه.
‫یه لحظه.
‫تمی. آره، شماره کریگ رو داری؟
‫آره، کریزی رو می‌گم. همون.
‫چی؟
‫خیلی‌خب، به محض اینکه ‫گیر آوردی بهم زنگ بزن.
‫ببین، نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ‫ولی اینجا چی می‌خواین؟
‫- تو... گفتی می‌تونیم بیایم. ‫- چون تو گفته بودی کارت ضروریه.
‫هست دیگه.
‫ببین، خودم هم مطمئن نیستم،
‫ولی به نظرمون اون موجودات کلاهدار، ‫آندره رو گرفتن.
‫یعنی نفر بعد ممکنه ‫هر کدوم از ما باشه.
‫«ما» کیه؟
‫هر کسی که دیروز تو اون خونه بود ‫و چشم‌های زرد داشت.
‫این بچه که تفنگ داره کیه؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.