..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت هشتم
والــدیــن
باید بگم شگفت زده شدم وقتی فهمیدم اهل نارا هستی
نه. من اهل توکیوام، همونجا بدنیا اومدم و بزرگ شدم
ها؟ پس پدر مادرت اهل نارا هستن؟
نه نه! کلا هیچ ارتباطی با اونجا ندارن
پس چرا دارن اونجا زندگی میکنن؟
قبلا هم گفتم، پدر مادرم خیلی عجیبن
ایستگاه کینتتسو نارا
کینتتسو
درحقیقت پدر من یه باستان شناس ئه
‫قبلا تو دانشگاه ملی توی توکیو تدریس می کرد،
‫ولی بعد اینکه ازشون جدا شدم...
من میخوام توی نارا، مهد باستان شناسی، تحقیق و حفاری کنم
اینو گفت
یعنی نارا... مهد باستان شناسی ئه؟
‫از کجا بدونم؟!
و مادرت هم باهاش موافق بود؟
ایستگاه تاکـسـی
خب، اونم به نوع خودش عجیبه
‫نارا! دوسش دارم!
‫نمیتونم واسه دیدن گوزن های محلی منتظر بمونم!
به همین خاطر، کاملا با جابجایی موافق بود
گوزن «محلی»؟
فک می کنی میتونم باهاشون جور شم؟
‫مشکلی نیست!
‫من درستش می کنم!
اونوقت، چجوری قراره منو بهشون معرفی کنی؟
‫خب، معلومه...
‫«ایشون همسر من هستن، ناز ترین دختر توی کهکشان!»
ن
کهکشا
دختر
تر
شگل
خو
لطفا... لطفا اینکارو نکن
‫ها؟!
اینجا نزدیک معبد بزرگ کاسوگا ئه
نه بابا! چطوری میدونی؟
‫خب، حتی بعد هزار سال،
انگار کوه ها اونقدری جابجا نشدن
‫خب، بهتره اینا رو بزاریم کنار و بریم پدر مادرت رو ببینیم!
نکنه استرس داری؟
‫خـ-خب، معلومه... ‫قبلا که ازدواج نکرده بودم
چجوری نداشته باشم؟
که اینطور. منم خیلی استرس دارم پدر مادرم کار احمقانه ای انجام ندن
یه نفر داره ما رو دید میزنه
آره، داره دید میزنه
داری چیکار می کنی، مامان؟
خـ-خوش اومدی، ناسا-کون
ممنون
اون همسرته؟
همونی که مدت زیادی سعی داشتی پیداش کنی؟ خوشگل ترین دختر توی کهکشان؟
درسته
‫که اینطور...
برای همین میخواستم درست حسابی معرفیش کنم
‫وایسا! من هنوز از نظر احساسی آماده نیستم!
‫سوکاسا-چان، بیا داخل!
‫و-و-و-و-وایسا یه-
سلام مادر. من یوزاکی سوکاسا هستم
از اینکه امروز برای ملاقات وقت گذاشتین، متشکرم
‫عه، اسم من هم یوزاکی ئه! چه تصادفی!
‫اشتب شد! من مادر ناسا، کانوکا هستم!
‫ا-ا-از دیدنتون خوشبختم!
بابا کجاست؟
توی اتاق نشیمن ئه
ولی خیلی استرس داره، از صبح تا حالا جم نخورده
‫واقعا حالش خوبه؟!
چـ-چرا وسیله هاتون رو تو اتاقت نمیذاری؟
‫من میرم یکم چایی آماده کنم و تو سالن منتظرتون میمونم!
‫وایسا!
حس می کنم داره ازم دوری میشه
نه، فقط همیشه اینجوریه
از اینکه تو برنامه شلوغتون، برای ما وقت گذاشتین متشکرم
چیز خاصی نیست ولی امیدوارم ازش لذت ببرید
‫بـ-بله، ممنون...
من پدر ناسا، انیشی هستم
‫بیخیال! نمیتونی یکم آروم بگیری و کادو رو قبول کنی؟!
‫ما اینو برای شما خریدیم!
‫بـ-ببخشید...
راستی، شما کسایی بودین که اصرار کردین ما بیایم
نمیتونین یکم خودمونی تر باشین؟
د-داری خیلی آسون جلوه ش میدی، ناسا-کون
ولی ما از لحاظ فکری برای این چیزا آمادگی نداریم! میفهمی؟
‫درسته! همینو بگو!
‫واقعا که! مگه نه؟!
‫انگار قلبم میخواد از سینه ام بپره-
من واقعا متاسفم
مطمئنم خبر های یهویی، مث شوک میمونن
‫نه! فـ-فـ-فقط اینکه، خب...
‫حالا که گفتی، ناسا-کون...
فک کنم حموم باید آماده باشه. چرا نمیپری داخل؟
‫جان؟!
‫داری راجب چی حرف میزنی؟!
‫معرفی کردن هنوز تموم نشده!
اونوقت ازم میخوای برم حموم؟
نه، به نظرم باید بری
‫درواقع، من دارم بهت میگم!
‫بیا دیگه، ناسا-کون! حموم این طرفیه!
‫شما دو تا جدی میگین؟!
‫من میخوام وقتی تو نیستی با سوکاسا-چان حرف بزنم!
‫نکته رو بگیردیگه!
‫این باعث میشه بیشتر بخوام بمونم!
عهد همین الان میخوای بدون حضور من اینجا حرف بزنی؟
‫چجوری توقع داری فکر بد نکنم؟!
ناسا-کون
مشکلی نیست. برو و حموم کن
‫عه؟ آخه، ولی...
نگران نباش. خوشحالم میتونم باهاشون صحبت کنم
پس برو
‫باشه، پس...
‫ولی حتی اگه مخالف ازدواج ما هستین، اصلا مهم نیست!
‫لازم نیست نگرانش باشی!
پدر، راجب چی میخواستین صحبت کنید؟
نمیدونم سوکاسا-چان خوبه یا نه
فقط امیدوارم بابا کار احمقانه نکنه
ناسا-کون، پدر مادرت دوست داشتنی بنظر میان
واقعا؟
اونا مث همیشه عجیبن، اجبار کردن من به حموم
‫اونم وسط صحبت کردن...
وقتی تو حموم بودی، یه عالمه چیز جالب راجبت بهم گفت
‫چی؟!
‫واسه همین بود نگران بودم!
دقیقا چی بهت گفته؟
‫نمیگم!
‫عه؟!
پس اتاق توئه، ناسا-کون؟
عملا، آره
با اینکه هیچ چیزی از من اینجا نیست فقط وقتی داشتم تو جابجایی کمکشون میکردم، اینجا موندم
ولی تو آپارتمان توکیو هم چیز زیادی نیست
‫درسته!
‫تو مواقع اضطراری،
همه مدارک مهم و اطلاعات شخصیم، توی صندوق امانات بانک هستن
اطلاعات کامپیوتر هم تو فضای ابری دارم
‫و بغیر از کیف پولم، کلیدم و موبایلم،
‫که همیشه همراهم هستن، تنها چیزی که اگه گم بشه، دیگه ندارمش...
حلقه ازدواجمون و عکس های توئه
‫ولی اونا رو هم همراه خودم نگه میدارم!
‫حتی اگه آپارتمان آتیش بگیره، من مشکلی ندارم!
‫خیلی به امنیت شخصی خودت توجه داری!
ناسا-کون؟
چی شده، مامان؟
شب رو میمونین، مگه نه؟
معلومه
ما امشب رو میمونیم و فردا با اتوبوس نیمه شب برمیگردیم
‫باشه... خب، راستش...
‫یکی باید کافی باشه،
ولی برای سوکاسا-سان هم تشک توی کمد هست
ها؟ آه، ممنون
‫آ-آه، ضمنا...
‫یـ-یادت باشه، اتاق ما چسبیده به مال شماست!
خب؟ میدونم
‫د-دیوار ها عایق صدا هستن، ولی من بهشون مطمئن نیستم!
جان؟
‫فـ-فقط... زیاده روی نکنین!
قضیه چیه؟
‫نمیدونم. فقط بهم گفت یه تشک برای تو، توی کمد هست و...
‫همینه!
حالا که فکرشو می کنم، امشب قراره تنهایی با همسرم تو این اتاق بخوابم
‫و بدون اینکه هیچ کاری بکنم،
‫باهاش هم تراز میشم، همونطور که همیشه میخواستم!
بالا
اختلاف ارتفاع : 60 سانتی متر
پایین
‫یـ-یادت باشه، اتاق ما چسبیده به مال شماست!
‫پس این چیزی بود که داشت بهم هشدار میداد!
‫نیتش رو تحسین میکنم، ولی یجورایی دلم میخواست بهم نمی گفت!
‫ولی... خوابیدن با یه دختر تو یه اتاق، اونم وقتی پدر مادرت اتاق بغلن...
‫خیلی استرس داره ولی یجورایی خیلی هم باحال ئه!
‫نمیتونم جلوی کوبیدن قلبم رو بگیرم!
‫و-واقعا اجازه دارم همچین فوق العاده ای رو انجام بدم؟!
‫قانونی نیست که مخالفش باشه؟ واقعا مشکلی نداره؟!
فک کنم من هم باید حموم کنم
‫درسته! زحمتش رو بکش!
‫من زودتر تشک ها رو پهن می کنم!
بـ-باشه
‫پدر و مادرم تو اتاق بغلی هستن،
ولی خوابیدن با یه دختر... به نظر میاد از نظر اخلاقی بحث برانگیزه
عزیزم؟
تازه فهمیدم که قراره برای اولین بار، با همدیگه رو یه سطح بخوابیم، مگه نه؟
‫د-د-د-درسته!
پس ما هم باید بریم بخوابیم
همسرم داره کنارم میخوابه
پوم-تاک
‫اونجاست، گاردش هم پایینه، تو محدوده من هم هست!
نه نه! پدر مادرم اون طرف دیوارن
این خیلی عجیبه
ساکاسا-چان؟
‫میگم...
‫میخوای رو بازوی من بخوابی؟!
‫ا-اگه نمیخوای، مجبور نیستی! فقط داشتم فک می کردم، خب، شاید...
ا-اوجاماشیماس
‫مترجم : ترجیح دادم این لاین ترجمه نشه، این کلمه وقتی استفاده میشه که یکی میخواد وارد خونه ‫یه نفر دیگه بشه، در کل به این معناست که «از اینکه مزاحم شدم، معذرت میخوام»
و-وای! پس این احساسیه که یه دختر رو بازوت بخوابه
میتونم گرمای بدنش رو مستقیما از بازوم حس کنم
‫و اینو فقط بعد از انجام دادنش فهمیدم...
‫ولی واقعا دردآوره!
وزن
خون
کرختی
شاید حالت قرار گرفتنمون مشکل داره؟
فشار روی مناطق خاصیه که بقیه دستم رو بی حس میکنه
‫ولی میتونم گرمای بدنش رو حس کنم، و بوی خیلی خوبی هم میده!
مث ازدواج بهشت و جهنم میمونه
عزیزم، بازوت داره خسته میشه؟
‫ها؟ نـ-نه، معلومه که نه!
عه، واقعا؟
میدونستم. دستت خواب رفته
‫خـ-خیلی بدجنسی بود!
خب، تو داشتی باحال بازی درمیاوردی
‫ولی نمیخوام باعث بشم بیشتر درد بکشی، پس...
‫باشه، پس بیخیال بازو میشم،
ولی بجاش، یه بوسه شب بخیر میخوام
فک نکنم با چیزی کمتر از اون، حالم خوب بشه
‫لطفا بهم یه بوسه شب بخیر بده!
‫با پیشقدمی تو!
بـ-باشه... اگه انقد اصرار میکنی
چرا چشمات بازن؟
خب، میخوام وقتی اتفاق میوفته، ببینمش
خجالت آوره وقتی داری نگاه میکنی، انجامش بدم
تو حتی وقتی خجالت زده میشی هم خوشگلی
ممنون، شب بخیر
‫شـ-شب بخیر...
‫شنیدی الان چی-
‫فقط بخواب!
اوه، درسته، ما تو خونه والدین همسرم هستیم
‫دیشب...
واقعا که، همیشه از اینجور موقعیت ها واسه خجالت زده کردن من استفاده می کنه
خب، من باید لباسم رو عوض کنم
‫این دفعه فرق داره! مجبورم جلوی شوهرم، لباسم رو عوض کنم!
‫دید زدن...
خـ-خب، از اونجایی که هنوز خوابیده، نباید مشکلی باشه
‫چـ-چیکار کنم؟!
‫خب، یعنی، جوانمردانه اینه که وانمود کنم هنوز خوابم.
‫دید زدن...
‫اوه، فکر کنم فقط توجاش پیچید.
‫یکمی زیادی تحریک کننده بود!
‫عطر باد این منطقه منو یاد قدیما می‌ندازه.
‫صبحت بخیر. شما سحر خیز هستین، نه؟
‫اوه، صبح بخیر پدرجان.
‫پ-پ-پ-پ-پدر—
‫مشکل چیه؟
‫ه-ه-هیچی، یکمی از شنیدن پدرجان گفتن تو خجالت کشیدم...
‫حالا، ناسا-کون کجاس؟
‫هنوز خوابه.
‫فکر کنم تو راه نتونسته بود بخوابه.
خخخخ
پوم-تاک پوم-تاک
‫بخاطر بیدفاع بودن زنم انقدر جوگیر شدم که نتونستم هیچ بخوابم.
«حقیقت»
‫که اینطور. پس هنوز خوابه.
‫هنوز خوابه... آره...
‫لعنت! برای حرف زدن با زن پسرم، هیچی به ذهنم نمیاد!
در مورد آب و هوا حرف بزنیم؟
‫نه! اون بیشتر از یه دقیقه طول نمی‌کشه!
‫حتی یه چیز که برای جوون ها حرف زدن در موردش جالب باشه به ذهنم نمیاد!
‫شنیدم که شما یه باستان شناس هستین.
‫د-د-درسته!
‫نکنه شما هم از تاریخ خوشتون میاد، شاید؟
‫در اون صورت می‌تونم دفتر کارمو نشونتون بدم! چطوره؟!
‫حتما! خیلی خوشحال می‌شم.
‫وای...
‫واقعا چقدر کتاب اینجاس!
‫درسته؟!
‫واقعا حس «محقق» بودن رو می‌ده، درسته؟!
‫خوراک اینستاگرامه، مگه نه؟
‫به نظرم ناسا-کون هوشش رو از شما ارث برده.
‫نه...
‫متاسفانه من اصلا با اون قابل مقایسه نیستم.
‫اینطوری خیلی سخته که وقار پدر بودن خودتو حفظ کنی.
‫اون احتمالا بگه که این اتاق هدر دادن فضا هستش و
‫من بهتره همه چیز رو اسکن کنم و تو ابر ذخیره کنم.
‫اما خب، بیشترشم چیزایی هستن که افراد عادی ازشون سر در نمیارن.
‫چیز جالبی پیدا کردین؟
‫نه خیلی.
‫با خودم فکر می‌کنم که اگه یه نفر بخواد
‫نامه عاشقانه ای رو که من نصف شب نوشتم رو
‫اینطوری با جدیت مطالعه کنه خجالت زده می‌شم.
‫نامه... عاشقانه؟
‫تو واقعا می‌تونی—
بابا؟ چیکار داری می‌کنی؟
‫اوه، صبح بخیر ناسا-کون.
‫پدرت داشت بهم محل کارش رو نشون می‌داد.
‫کارش؟
‫اوه، ببخش.
‫حتما برای حفظ احترامش چیزی نمی‌گی، چون تو که از تاریخ اصلا خوشت نمیاد.
‫اصلا اینطور نیس!
‫چی؟ اما تو کیوتو...
‫من از تاریخ خوشم میاد! عاشقشم! حتی اون اشیا تاریخی!
‫ببین، این نامه خیلی جالبه!
‫اما من اصلا نمی‌فهمم چی نوشته...
‫خب، حس کاغذ های قدیمی هم هستش...
‫بچه ها! صبحانه آمادس!
‫الان میام!
‫بیا سوکاسا-چان.
‫باشه.
‫پدرجان، خیلی ممنون.
‫کاری نکردم...
‫خداییش، پدر، کتاب های مرجع تو فقط جا اشغال کردن.
‫باید همشونو اسکن کنی و بزاریشون تو فضای ابری
‫اسم این بخش رو میذارم «بیا با همسرم همه جای نارا عکس بگیریم»
‫هان؟
من متوجه اشتباهم شدم
‫در چه مورد؟
‫درسته که من از نسخ و اشیا تاریخی خوشم نمیاد،
‫اما فهمیدم که این کافی نیس.
‫و ناگهان یه الهام بهم شد!
‫یه معبد قدیمی بودایی رو بردار
‫و عزیزم منو بهش اضافه بکن، و ناگهان چی می‌شه؟
‫تلذ
‫ناگهان خیلی لذت بخش می‌شه!
‫به عبارت دیگه موضوع در مورد دوباره نویسی خاطرات هستش!
‫اینجوری گشتن نارا خیلی لذت بخش تر می‌شه!
‫من یه نابغه با صندو‌چه ای بحقیقت سرشار از ایده های باارزش هستم!
‫تو که مجبور نیستی خودتو زور کنی که بهت خوش بگذره.
‫اما...
‫چیتوسه و بقیه تو کیوتو مزاحممون شدن،
‫برای همونم خیلی عین قرار نبود.
‫عجب چیز خفن کاوایی گفت!
‫باشه! بیا با دیدن بودای بزرگ نارا شروع کنیم!
‫امروز قراره کل نارا رو بگردیم!
‫هورا!
‫پس این بودای بزرگ نارا هستش.
‫تا الان ندیده بودمش! واقعا بزرگه!
‫عزیزم، الان میخوام عکس بگیرم،
‫پس یه فیگور جذاب بگیر.
‫هان؟ چه درخواست مبهمی می‌کنی!
‫زودباش دیگه!
‫ا-ام...
‫پس... اینطوری.
‫اوه، واو، خیلی خوبه! تو بهترینی عزیزم!
‫اصلا ازته دلت نگفتی اونو!
‫خیلی خوب از آب دراومد!
‫باید به پدرجان نشونش بدم.
‫لازم نیس حتما اون کارو بکنی!
‫راه نداره. اون ازم خواسته مراقبت باشم،
‫و منم می‌خوام بهش نشون بدم که ما چقدر باهم خوب کنار می‌اییم.
‫خب، برای ایستگاه بعدی،
‫بیا بریم به هوریوجی!
‫پس این هوریوجی هستش.
‫و واقعا 1400 سال عمرشه؟
‫آره. تو سال 670 یه رعدوبرق آتیشش زد،
‫اما با این وجود الان 1300 ساله که پا برجا هستش.
‫واو... باید بگم با وجود عدم علاقت به تاریخ خیلی ازش سرت می‌شه.
‫نه واقعا. من فقط حافظه خوبی دارم.
‫اما واقعا تعجب می‌کنم که یه ساختمون به این خوشگلی از این همه سال قبل باقی مونده.
‫در اون مورد حق با توه.
‫حتی با وجود این که اسم سازنده اون داره آروم آروم از کتاب ها حذف می‌شه.
‫اونجوری گفتن یکمی زیادی روراسته!
‫خب دیگه عزیزم، وقتشه یه فیگور دیگه بگیری.
‫هان؟ برای هوریوجی هیچ فیگور جذابی نیس!
‫معلومه که هست!
‫یه برج پنج طبقه باید تورو به یاد نجات دادن عشقت
‫با جنگیدن تو هر طبقه با صدای فریاد «آچو» بندازه!
‫که یه داستان شهری می‌گه اگه 24 بار دور خودت بگردی بهت حمله می‌کنه!
‫به جای اون...
‫چرا باهم یه عکس نندازیم؟
‫دوتایی؟
‫آره. می‌دونی دیگه...
‫مثل یه سلفی، اما با وجود دوتاییمون نزدیک به هم.
‫عزیزم بعضی وقتا خیلی منحرف می‌شی ها.
‫نه منظورم اون نبود!
‫من که نمی‌خوام فقط بهم بچسبی، سوکاسا-چان!
‫راضی شدی عزیزم؟
‫آره. اما اینجا یه محل مقدسه...
‫احساس می‌کنم پرنس شوتوکو ازمون ناراحت ممکنه بشه.
‫اون هیچ وقت سر یه چنین چیزی ناراحت نمی‌شه.
‫خب، دیگه کجا بریم؟
‫اوه، بذار ببینم...
نقشه
تصاویر
مکان های نزدیک
نظرات
مسیریابی
ارسال نــظــر
قصر هیجو
بازخورد بنویسید
‫یه جایی به اسم قصر هیجو هستش.
‫بیا بریم ببینمش.
‫قصر هیجو؟ محض اطلاعت می‌گم...
‫اونجا هیچی نیس.
‫نه بابا، اون طور نمی‌تونه باشه.
‫اون مال زمانیه که نارا پایتخت ژاپن بود!
‫باید یه چیزی مونده باشه!
‫واقعا هیچی نمونده!
‫دیدی الان؟
‫وقتی داشتن پایتخت رو به کیوتو می‌بردن مواد و وسایل کمبود داشتن،
‫برای همونم ساختمون های اینجا رو از هم باز کردن و اونجا استفاده کردن.
‫واقعا؟
‫اون دروازه سوزوکو که اونجا می‌بینی تقریبا کامل باز شده بود.
‫اون چیزی که می‌بینی برپایه اطلاعات باقی مونده از اون زمان در 1998 از نو ساخته شده.
‫و بازم دقیقا عین اولش نیس...
‫یه جور وانمود می‌کنه که براش مهم نیس، اما واقعا خیلی اطلاعات داره.
‫اما واقعا اینجا بودش.
‫1300 سال قبل اینجا بودش.
‫سوکاسا-چان؟
‫بیشتر از 100،000 نفر اینجا زندگی کردن و عاشق شدن و مورد عشق قرار گرفتن.
‫زندگی های عادی که با زندگی امروز ما فرق زیادی نداره.
‫حتی با وجود این که امروز کمترین اثری ازشون نمونده.
‫سوکاسا-چان؟
‫اما الان اوضاع فرق کرده.
‫الان فقط با یه دکمه می‌تونی فیلم بگیری،
‫و اگه اونو به یوتیوب بفرستی دیگه تا ابد نشانه زنده بودن تو باقی می‌مونه!
‫مطمئنم که حتی بعد 1000 سال بازم مردم قراره به ویدئوی باند میزوتاماری بخندن!
‫تو واقعا داری بین واقع گرایی و رومنس لایی می‌کشی!
‫در درنظر گرفتن این، عزیزم، توهم باید یه فیلم خنده دار از خودت به جای بذاری!
‫زودباش! داره می‌گیره!
‫او، پس... اسم من یوزاکی ناسا هستش.
‫من همین چندوقت پیش ازدواج کردم.
‫و الان همسرم داره این ویدئو رو ضبط می‌کنه،
‫و اون خیلیی نازه—
‫عزیزم، همین کافیه!
‫چی؟
‫خب... چیزه... این فیلم واقعا یه پرچم مرگ برای تو،
‫هان؟
‫حس اونایی که می‌گم «بعد تموم شدن جنگ ازدواج می‌کنم» رو داره.
‫به من حس خیلی بدی می‌ده.
پس میتونی زودتر حذفش کنی؟
‫نه! باید به پدر مادرتم هم نشونش بدم.
‫از کی تو و پدرم اینجوری صمیمی شدین؟
‫خب، من به اون یه قول خیلی مهم دادم
‫چه قولی؟
‫بهت نمی‌گم.
‫خب پدرجان، چی می‌خواستین بگین؟
‫هان، پدرجان؟!
‫بابت نجات دادن پسرم ازتون خیلی ممنونم.
‫اگه شما اون کارو نکرده بودین، ناسا-کون مرده بود
‫وقتی پلیس بهم گفت که یه کامیون بهش زده...
‫نفسم بند اومدش.
‫اما بعدش بهم گفت که خطر جدی تهدیدش نمی‌کنه
‫چون یه نفر بهش کمک کرده بود.
‫تو به ما لطف زیادی کردی.
‫من واقعا، واقعا ازتون ممنونم!
‫ناسا-کون پسری خیلی بهتر از اونه که ما لایقش باشیم.
‫من واقعا نمی‌دونم که چطور دوتا دیونه مثل ما تونستیم چنین پسر خوبی رو بزرگ کنیم.
‫اون افتخار و امید ماس.
‫برای همونم... این که تو اونو نجات دادی و تصمیم گرفتی باهاش ازدواج کنی...
‫چیزیه که ما فقط می‌تونیم بابتش خوشحال باشیم.
‫اما لازم بود قبل از تبریک گفتن حتما ازتون تشکر کنم.
‫خیلی ممنونم که نجاتش دادین.
‫و لطفا مراقب پسرم باشین.
‫من از شنیدن این حرفا خیلی خوشحالم، ممنونم.
‫و من هم اینو مایه افتخار خودم می‌دونم که عضو خانواده شما شدم.
‫اوه، نه، افتخار از منه!
‫منم همینطور.
‫ممنون که مارو دعوت کردین.
‫بازم به دیدنمون بیایین.
‫ببخشین که خیلی کاری نکردیم.
‫نه، به من خیلیی خوش گذشت.
‫تلاش می‌کنم قبل برگشتنتون چندتا عکس خوب بگیرم.
‫منم تلاش خواهم کرد کلی عکسای خنده دار از ناسا بگیرم.
‫منتظرشون هستم.
لطفا وقتی برگشتین توکیو، مراقب پسرم باش
‫حتما!
‫سفر آرامی نبودش، اما سفر لذت بخشی بودش، مگه نه؟
‫موافقم. و کلی عکسای خنده دار تونستم از تو بگیرم.
‫هرچقدر هم که خوش گذشته باشه،
‫تو اون خونه کوچیکمون بیشتر از هر جای دیگه ای در آرامشم.
‫منم همین حسو دارم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫و اینطوری اولین سفر ما باهم به پایان رسید.
‫به زندگی خودمون در خونمون برگشتیم،
‫زندگی تازه ازدواج کرده مون توی آپارتمان کوچولو...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫شایدم نه.
‫پیش نمایش قسمت بعد
‫با این وضع به نظر می‌آد که باید یه زندگی تازه بسازیم!
‫اول باید چندتا لباس تازه بخریم!
قبل از باکلاس بودن، ‫اول باید نیاز های پایه ای رو برطرف کنیم
‫ببین. فکر کنم باید اول یه چیزایی رو
‫در مورد مد زنان یاد بگیری تا بتونی در مورد کلاس داشتن حرف بزنی.