‫در یه شب برفی و سفید،
‫غرق شده در رنگ قرمر زندگیم داشت به سر می‌رسید.
‫من واقعا قراره بمیرم؟
‫احتمالا.
‫اگه دنبال من نیفتاده بودی، زنده می‌موندی.
‫واقعا چه تلف کردن زندگی مسخره ای.
‫با این‌حال... از اینکه دنبالت کردم خوشحالم.
‫به‌خاطر اینکه... تونستم با تو ازدواج کنم.
‫امم... اینجا...
‫یه دنیای دیگه‌ست؟
‫زهی خیال باطل.
‫اوه، صبحت بخیر، عزیزم.
‫صـ صـ صـ صبح بخیر، سوکاسا-چان!
‫چی شده؟ که انقدر شک زده شدی؟
‫خب، از اینکه یهویی جلوم ظاهر شدی سردلم رفت.
‫خب پس، بریم صبحونه بخوریم؟
‫یه مدتی هست که ازدواج کردیم، ولی...
‫بازم هنوز بهش عادت نکردم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫همسرِ من خیلی کاواییه.
‫(کاوایی= ناز)
‫موندم با دیدن این فیلم کوسه چه حسی داشته باشم.
‫واقعا؟ من که از نحوه به ‫تصویرکشیدن روابط خانوادگی داخل فیلم خوشم اومد.
‫و درک داستانش هم ساده بود.
‫بی خیال، عزیزم!
‫من که از یه فیلم کوسه ای ‫ عشق بین خانواده یا درک ساده نمی‌خوام.
‫می‌خوام وقتی دارم می‌بینمش با خودم بگم ‫ «اِه؟ کوسه ها که معمولا پرواز نمی‌کنن، درسته؟»
‫یا بگم «چرا باید روی همچین صحنه‌ای الکی پول هدر بدن؟!»
‫یا «این چه کوفتیه که من دارم می‌بینم؟» ‫دلم می‌خواد اونموقع از این چیزا بگم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫کـ که اینطور. یادم می‌مونه.
‫هر روز با سوکاسا-چان، پر از سوپرایزه.
‫دو سال پیش تو اون شب برفی، اون جونمو نجات داد.
‫و همینطوری بدون اینکه حتی اسمشو بدونم گذاشت رفت.
‫بعد از اون یهویی پیش هم برگشتیم، ‫ و این زندگی متأهلی رو با هم شروع کردیم.
‫سند ازدواجمون رو تحویل دادیم،
‫ازش خواستگاری کردم،
‫حلقه ازدواج خریدیم،
‫به دیدن والدینم رفتیم،
‫و خونمون به آتیش کشیده شد،
‫و شروع به زندگی کردن با دوستم کردیم.
‫واقعا روزای پر مشغله ای بود.
‫کل روز رو داشتی کار می‌کردی، مگه نه عزیزم؟
‫آره، می‌خواستم این دیتاها رو یکم زودتر تحویل بدم.
‫پس یعنی داری می‌گی که وقت نداری ‫ تا همسر تازه عروسِ کاواییت رو سرگرم کنی؟
‫ها؟!
‫یعنی داری می‌گی که می‌خوای بهت توجه کنم، سوکاسا-چان؟
‫توجه می‌خوام!
‫همسرِ تاره عروست که از اون فیلم کوسه ای ناامید شد توجه می‌خواد!
‫خب، هنوز دم صبحیم... می‌خوای بریم سینما؟
‫جدی؟
‫بریم، بریم! خیلی هم می‌خوام!
‫ولی، عیبی نداره؟
‫مزاحم کارت نمیشم؟
‫عیبی نداره. زود تمومش می‌کنم.
‫باشه، ‫ پس برای اینکه زودتر تموم کنی کنارت تشویقت می‌کنم!
‫نـ نه، مشکلی نیست.
‫احتمالا بهتر باشه که تو جلوتر بری و خودتو آماده کنی.
‫فهمیدم.
‫فیلمی هست که دلت می‌خواد ببینی؟
‫چون خیلی هیجان‌زده بنظر میای.
‫مونده بودم که یه چند وقتی هست که می‌خواستی بری یا نه.
‫می‌تونستی خودت تنهایی بری اگه انقدر دلت می‌خواد.
‫چی می‌گی!
‫خوش گذرونیش همینه که با تو برم، عزیزم.
‫با خودم گفتم حالا که بالأخره اومدیم، ‫ باید حتما بریم به یه سالنِ سینمای خوب،
‫و اینجا واقعا عالیه!
‫همینطوره.
‫پس زودتر بریم داخل، عزیزم.
‫اوهوم.
‫ا-اینا صندلی های لوکس درجه یکن!
‫عیبی نداره اینطوری ولخرجی کنیم؟
‫خب، از اونجایی که زیاد بیرون نمی‌ریم...
‫خب نظرت چیه؟ نوشیدنی ای پاپ کورنی چیزی می‌خوای؟
‫عزیزم، در حین دیدن این فیلم اینکارا خطرناکه.
‫ها؟
‫آخه این فیلم دو ساعت و نیمه.
‫اگه یدفعه ای وسط فیلم خواستی ‫بری توالت فاتحه‌ت خونده‌ست.
‫کـ که اینطور...
‫داره شروع میشه.
‫فکر کنم قبلنا، زوجایی که با هم می‌رفتن به سالن سینما، ‫ دستای همو می‌گرفتن و همو بوس می‌کردن،
‫و از تاریکی به عنوان یه ‫فرصت برای کارای خاک بر سری استفاده می‌کردن.
‫ولی در رابطه با همسر من، اصلا همچین قصدی رو حس نمی‌‍‌‌‌کنم.
‫با این‌حال همین که انقدر با جدیت داره ‫ فیلمو نگاه می‌کنه خیلی کاواییه.
‫اوه، فیلم شروع شد.
‫همسرِ من که از یه پیچش داستانی غیر منتظره بُهت زده شده.
‫همسرِ من که از یه ظهورِ تکان دهنده سوپرایز شده.
‫همسرِ من که در حین بیشتر شدنِ تنش فیلم هیجان‌زده میشه.
‫همسرِ من که از خطری که قهرمانا توش قرار گرفتن وحشت زده شده.
‫و نقطه‌ی اوجش...
‫همسرِ من که انقدر تحت تأثیر قرار گرفته که گریه‌ش بند نمیاد.
‫که اینطور، در این حد داره از فیلم لذت می‌بره.
‫بازم باید بیایم.
‫یه قرار توی سینما، ها؟
‫بنظر میاد که واقعا دارین از زندگی لذت می‌برین، خوبه.
‫به سبک کوساتسو یوفوین حمام‌خانه
‫چی؟ چطور می‌دونی؟
‫سوکا-سان وقتی داشت کار می‌کرد گفت.
‫گفت که بهش خوش گذشته!
‫که اینطور، خداروشکر.
‫از اینکه دارین از زندگی تازه عروس و دامادیتون ‫لذت می‌برین خوشحالم.
‫ولی اون به کنار... ‫شما نمی‌خواین یه مراسم عروسی بگیرین؟
‫راست میگی. فکر نکنم تا حالا راجبش حرف زده باشیم.
‫والدینت دربارش چیزی نپرسیدن؟
‫نه، حتی بحثش تا حالا پیش نیومده بود.
‫خانواده سوکا-سان چی؟
‫خانواده‌ی سوکاسا-چان؟
‫مطمئن نیستم. فکرکنم براش خوشحالن...
‫ولی اگه بحث مراسم عروسی واقعی باشه، موندم چی میشه.
‫خب، زوج‌های زیادی هستن که نمی‌خوان مزاحم کسی بشن.
‫تو اگه عروسی کنی مراسم عروسی می‌خوای؟
‫خب، اگه فرصتش پیش بیاد.
‫من که یدونه پر زرق و برقش رو ‫با گوندولا و آتیش بازی می‌خوام.
‫(گوندولا همین چیزیه که روش نشسته‌ن)
‫شوهر
‫کـ که اینطور.
‫فکر کنم حداقل ارزش یکبار پرسیدن رو داشته باشه.
‫هرچی نباشه مراسم عروسی در اصل واسه عروس‌ها‌ست.
‫درضمن، مطمئنم سنپای تو هم دلت می‌خواد ببینی...
‫ظاهر همسرِ کاواییت رو توی لباس عروسی.
‫راست می‌گه. از صمیم قلبم دلم می‌خواد ببینمش.
‫مراسم عروسی؟
‫اوهوم، امروز کانامه-چان درموردش بهم گفت.
‫این بیدمشک خرد شده ای که درست کردی ‫ خوشمزه‌ست، عزیزم.
‫جدی؟ مرسی.
‫سوکاسا-چان، دلت مراسم عروسی می‌خواد؟
‫خب، بذار ببینم...
‫مراسم عروسی، ها؟
‫اصلا و ابدا دلم نمی‌خواد.
‫که-که اینطور.
‫منظورم اینه که، ‫ مراسم عروسی یعنی جمع شدن هزاران دوست و فامیل پیش هم.
‫و پذیرایی هم شامل بریدن کیک و سخنرانی ها میشه...
‫تازه مهم‌تر از همه، باید جلوی مردم همدیگه رو ببوسین.
‫بعلاوه، مجبور به پوشیدن چیزی به باکلاسی لباس عروسی بشی...
‫این فقط...
‫خـ خجالت آوره...
‫آها! واقعا ایده‌ی خوبی بنظر می‌رسه!
‫اصلا به حرفام گوش دادی؟
‫بله! از صمیم قلب دلم می‌خواد سوکاسا-چان ‫رو توی لباس عروسی باکلاس ببینم!
‫نه راه نداره. واسه همنیه که می‌گم خجالت آوره!
‫خب، از قدیم گفتن که کار امروزو به فردا نسپار.
‫بیا ببینیم اگه می‌تونیم هفته‌ی بعد ‫ یه جایی مراسم عروسی بگیریم!
‫ببخشید؟
‫ها؟ من الان کار اشتباهی کردم؟
‫این حرفت شبیه حرفِ یه شخصیت اصلی ‫داستان دنیای دیگه‌ست.
‫اوه، فهمیدم چی شد.
‫برای غذا ممنونم.
‫بـ برای غذا ممنونم...
‫عزیزم تو، کونگ فوت ضعیفه.
‫مـ منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که توهیچ چیزی درمورد مراسم عروسی نمی‌دونی.
‫نمی‌دونم؟
‫نمی‌دونی!
‫پس برای مثال، سوال یک:
‫چطور یه مراسم عروسی برگزار می‌کنی؟
‫عزیزم تو که باهوشی،
‫پس لطفا یه جواب واضح و با جزئیات بده.
‫سه، دو، یک، بفرما.
‫ها؟! با جزئیات؟!
‫امم... اول به سالن عروسی زنگ می‌زنی، و بعد...
‫الو، سالن عروسیه؟
‫امم، می‌خوام مراسم عروسی برگزار کنم.
‫می‌گین چه روزایی آزاده؟
‫اوه، بله بله. که اینطور پس جمعه آزاده؟
‫پس یه رزرو جمعه شب برای دونفر می‌خوام...
‫فکر کردی می‌خوای بری بلال فروشی؟
‫کانامه-چان؟
‫مراسم عروسی رو دست کم نگیر!
‫فکر کردی با یه زنگ زدن گوندولا و آتیش بازی هم گیرت میاد!
‫ها؟!
‫گوندولا چیه؟
‫برای با کله پریدن وسط معذرت.
‫یکی از همسایه ها یه هندوونه بهمون داد، ‫منم گفت باهم بخوریم.
‫خب ممنون.
‫این هندوونه واقعا خوشمزه‌ستا.
‫درسته.
‫اون به کنار، کانامه، مثل اینکه عزیزم ‫نمی‌دونه که مراسم عروسی تا چه حد مکافاته.
‫همینطور بنظر می‌رسه.
‫مـ مکافاته؟!
‫برای مثال، سنپای تو می‌دونی ‫ که مراسم عروسی چقدر هزینه می‌بره؟
‫درست میگی... اگه بخوام دست کم حساب کنم، ‫ احتمالا دور و ورِ 150,000، 160,000ین؟
‫بنازم به محاسبات.
‫یه مسئله جدی در مورد ‫«نادیده گرفتن چیزایی که به پشمشم نیستن» داره.
‫اِه؟ اشتباه می‌کنم؟
‫خب، بخوام برای مثال بگم، سنپای...
‫اینم یه حداقل تخمین برای ترتیب دادن یه ‫عروسی توی کشوری که جادویی درنظر گرفته شده.
‫هـ هفت میلیون ین؟!
‫مثل اینکه بالأخره با واقعیت رو به رو شده.
‫همینطوره.
‫نه نه، ولی هفت میلیون؟! با این‌ که می‌تونی ماشین بخری!
‫خب، درسته می‌تونی بخری.
‫اگه یکم از شهر دورتر بشی، ‫حتی می‌تونی باهاش خونه هم بخری.
‫واقعا؟
‫من همیشه فکر می‌کردم عروسی یه چیزی شبیه به...
‫میری پیش کشیش و قول می‌دین که همدیگه رو دوست داشته باشین،
‫و همسرت هم موقع خوندن نامه ‫از طرف والدینش یکم گریه می‌کنه،
‫و توی یه روز جمعش می‌کنی و میری.
‫نکنه در اصل یه فراینده ‫که شامل یه عالمه سفر در سراسر کشور در مدت یک ساله؟
‫مگه عضو بندی هستی که رفتن گردش!
‫چرا لازمه که یه عالمه سفر در سراسر کشور بری؟
‫آخه اگه اینطور نباشه باورم نمیشه که انقدر هزینه می‌بره!
‫آ-آها... پس اینطوریه.
‫تعجبی هم نداره که چرا انقدر احساسی گریه می‌کنن.
‫درسته گریه می‌کنن.
‫اگه گریه نکنی پولت حیف میشه.
‫خیلی، خیلی خوب! چیتوسه-چان همینطور ادامه بده!
‫شارلوت، دفعه بعدی یکم بیشتر ‫مقاومت از خودت نشون بده!
‫آئورورا، چقدر شد؟
‫پنج دقیقه.
‫با این حال موندم...
‫اون دوتا عروسی رو می‌خوان چکار کنن؟
‫اون دوتا؟
‫منظورت کونان-کون و آمورو-سانه؟!
‫اونا نه!
‫منظورم نه‌ساما و شوهرشه! ‫نه‌ساما اینا!
‫موندم... چیکار می‌کنن!
‫بجنب!
‫جوون‌های این دور و زمونه، ‫ دیگه کمتر تو بحرِ تشریفات نیستن؟
‫یواش‌تر!
‫و تسوکاسا-چان آدم خجالتیه ایه.
‫توی وطنِ من، ‫مراسم عروسی معمولا 200 تا مهمون داره،
‫و بالاتر از 1000 تا هم چیز عجیبی نیست!
‫اگه آدم خجالتی ای باشی بهت سخت می‌گذره.
‫آخه کی توی چه خراب شده ای اون همه آدمو می‌شناسه؟!
‫دیگه اگه تعداد اینقدر بالا باشه، ‫حتما یه چند تا غریبه هم سرو کله‌شون پیدا میشه.
‫بیشترشون...
‫کاملا غریبه‌ن!
‫چرا انقدر خونسردی؟!
‫با این‌حال، اینطور نیست که ‫والدین تا حالا همدیگه رو دیده باشن.
‫یه مراسم عروسی شاید ‫ یه روش خوبی برای ترتیب دادنش باشه.
‫بیا.
‫چیتوسه-چان، اگر دعوتت کنن میری؟
‫خب... معلومه اگه دعوتم کنن می‌رم.
‫واو، واقعا؟
‫اگه بری، نمی‌تونی بزنی خرابش کنی ها.
‫همچین کاری نمی‌کنم!
‫البته درباره ازدواج کردنش اعصابم خورد مبشه...
‫ولی دلم می‌خواد که مادر بزرگم بتونه ‫ نه‌ساما رو توی لباس عروسی ببینه.
‫به‌خاطر توکیکو-ساما...
‫حالا که حرفشو زدی... راست می‌گی.
‫برای امروز بستیم
‫تا فردا!
‫اگه بخوای دست بالا حساب کنی هفت میلیونه،
‫ولی حتی میانگینش هم در حد سه یا چهار میلیونه.
‫هیچ نمی‌دونستم یه مراسم عروسی انقدر خرج می‌بره.
‫عملا یه رویدادِ یکباره درکل زندگیه...
‫ولی این «خرج نامزدی» دیگه چیه؟
‫مخارج جدا از مراسم
‫جلسه مقدماتی ناهار
‫60.000 ین
‫جشن نامزدی (محل برگزاری) 180.000 ین
‫خرج نامزدی
‫1,000.000 ین
‫جدا از مراسم یک میلیون هزینه داره.
‫خرج نامزدی یعنی...
‫واه، سر دلم رفت!
‫آ-آیا-سان؟
‫این‌همه مدت اینجا بودی؟
‫و اینکه اینجا داری چیکار می‌کنی؟
‫خب، جونم بگه برات...
‫تمام روز داشتم توی حال گیم می‌زدم، ‫تا اینکه کانامه-چان اومد و گفت بسته دیگه و ازم عصبانی شد،
‫واسه همین بهش دروغ گفتم که میرم حموم‌‌هارو تمیز کنم، ‫و اومدم اینجا و گیم می‌زدم!
‫اینطور خو بیشتر ازت عصبانی میشه!
‫اون به کنار، ‫ خرج نامزدی یعنی،
‫یه طرف به طرف دیگه هدیه میده، ‫همراه با هدایای نامزدی،
‫تا به آماده کردن عروسی کمک کنه.
‫ناسا-کون با اینکه اینقدر باهوشی، ‫درمورد اینجور چیزا زیاد اطلاع نداری، نه؟
‫گمونم درسته.
‫حتی نمی‌دونستم که برگزار کردن عروسی چقدر هزینه می‌بره ‫تا اینکه کانامه-چان بهم گفت.
‫خب، هزینه‌ش که هست، و اینکه تقریبا ‫ حدود یک سال تمام وقت می‌بره تا آمادگی‌هاشو انجام بدی.
‫چی؟ نه راه نداره، شوخی می‌کنی نه؟
‫آخه مردم که هر روز تو اوموتِساندو عروسی می‌کنن...
‫منم دارم می‌گم، همه‌ی اون زوجا ‫ از یک سال قبلش داشتن برنامه ریزی می‌کردن!
‫چــــی؟!
‫ا-اما یک سال تمام؟ ‫دقیقا کجاش انقدر زمان می‌بره؟
‫واقعا...کجاش انقدر زمان می‌بره؟
‫رمز و راز این قضیه فقط بیشتر می‌شه.
‫هـ.... همینطوره.
‫مثلا اگه بخوای دوست‌ و همکاراتو دعوت کنی،
‫حتما باید دعوت‌نامه بفرستی، درسته؟
‫و اونم باید دو یا سه ماه قبل‌ترش انجام بدی.
‫همچنین بررسی جواب های دعوت نامه، ‫ترتیب دادن صندلی ها...
‫مثلا بگیم والدینت بیرون از شهر زندگی می‌کنن.
‫نمی‌تونیم که بهشون بگیم، «ما فردا می‌خوایم ‫عروسی بگیریم!» زود تا فردا بیاین!
‫همه چیز نیاز به آمادگی داره. ‫ واسه همین مهم نیست چیکار کنی...
‫زمان می‌بره.
‫تو هم شیر میوه‌ای می‌خوای، عزیزم؟
‫حتما، مرسی.
‫بوس غیر مستقیم!
‫همینطور، انتخاب کردن غذا، ‫تزئینات میز،
‫گرفتن یه رئیس تشریفات، انتخاب کردن یه همراه برای مهمونی...
‫به‌هرحال یه عالمه کار هست.
‫به همین خاطر، به شخصه، ‫الان علاقه ای به این همه تلاش کردن ندارم.
‫این دیگه اشتباهه!
‫تا وقتی که براش تلاش نکنی، ‫نمی‌فهمی که ارزش این همه تلاش رو داره یا نه!
‫مطمئنم ناسا-کون هم دلش می‌خواد ‫سوکا-چان رو توی لباس عروسی ببینه!
‫می‌خواد ببینش و تحریک بشه!
‫منظورت از «تحریک» چیه؟!
‫و اینکه متوجه هستی درمورد چقدر هزینه حرف می‌زنیم؟!
‫با این‌حال...
‫سه یا چهار میلیون چیزی نیست که ‫ اگه یکم همت بذاری نتونی بهش برسی.
‫عزیزم، اینجور همت لازم نیست!
‫اونجا جایی نیست که نیاز به همت داشته باشه!
‫خیلی‌خب! پس بیاین یه نشریه از زکسی بخریم!
‫زکسی؟ همون مجله عروسی که توی فروشگاه‌ها می‌فروشن؟
‫دقیقا!
‫اولین قدم جهت برگزار کردن مراسم عروسی خریدِ زکسیه!
‫واسه همین اول شما زکسی می‌خرید و باهم می‌خونید!
‫به شخصه تا حالا یکبار هم نخوندمش، ‫ ولی قطعا باید چیزای مفیدی توش باشه!
‫ پـ پس گمونم بریم به فروشگاه.
‫به‌هرحال برا فردا هم شیر نیاز داشتیم.
‫ا-اوهوم.
‫همین برا شیر کافیه؟
‫شیرخوشمزه
‫هوم. تازه کره هم تموم کردیم، ‫ پس اونم باید بخریم.
‫پس دیگه فقط مونده، زکسی، زکسی...
‫عزیزم!
‫هوس بستنی کردم.
‫شکلاتی
‫موناکای بزرگ
‫ترد و تازه!!
‫می‌خوای اینو تقسیم کنیم؟
‫اوه، باشه.
‫پس، بستنی و زکسی...
‫ سنگینه!
‫اولین باره که یکیشونو به دست می‌گیرم، ‫ نمی‌دونستم انقدر ضخیمه!
‫انگار راهنما تلفنه.
‫زکسیادیت منطقه مرکزی ‫ویژگی خاص ما برای رفع ناراحتی های قبل از عروسی شما♥ ‫ ‫صد محل برگزاری برتر در منطقه مرکزی ‫ ‫هرچیزی که برای آمادگی عروسیتان نیاز دارید ‫‫ ‫ تنها منبع شما قبل، در حین، و بعد از عروسی! ‫ ‫نسخه مگا ویژه ویژه!!
‫اشانتیون هم داره، ‫و هنوز فقط 300 ینه؟!
‫واقعا چه حراجی ای.
‫«صد محل برگزاری برتر در منطقه پایتخت»؟
‫فقط اطراف توکیو این‌همه هست؟
‫ولی یجورایی اینکه هر دومون باهم بخریمش خجالت زده‌م می‌کنه.
‫چرا؟
‫آخه، همون دیگه...
‫این یه مجله‌ست که دونفری که ‌به فکر ازدواج با همن، ‫میان ازش می‌خرن، پس...
‫چطور بگم؟ وایب خوشبختی می‌ده.
‫بـ به گمونم.
‫مگه نه؟
‫پسر، انقدر حواسم پرت بود که جلوی دخل مغازه ‫صورتم کامل سرخ شده بود.
‫ا-اوهوم.
‫پس برای آروم گرفتن، بفرما بستنی.
‫اوه، مرسی.
‫بفرما، عزیزم.
‫ممنونم.
‫مروری بر یک مراسم عروسی واقعی ‫ ‫مراقب چه چیزی باشیم!!
‫می‌دونی، وقتی اینو می‌خونم...
‫واقعا قبل از مراسم عروسی خیلی چیزا هست ‫ که باید بهشون رسیدگی کنی.
‫مگه نه؟
‫ زوج‌های زیادی هم هستن که سر این به دعوا می‌افتن.
‫توی «ارواح» دربارش خوندم.
‫تو ارواح؟! از مانگا این اطلاعات رو گرفت؟!
‫خب، تو خوش‌قلبی، شک دارم دعوامون بشه.
‫ولی من همین وضع عشقولانه ای که الان داریم رو دوست دارم.
‫سوکاسا-چان الان چیزی گفتی؟
‫فکر نکنم بهت بگم.
‫فقط اینکه بنظرم به‌جای غلبه بر کابوس ‫ برگزار کردن یه مراسم عروسی،
‫می‌تونیم باهم بریم سینما، باهم غذا بخوریم،
‫به فروشگاه بریم و بستنی‌مون رو تقسیم کنیم...
‫اوضاع الانمون مسالمت آمیزه و مایه‌ی آرامشه.
‫آها.
‫پس یعنی برای فعلا دیگه به مراسم عروسی فکر نکنیم؟
‫نباید فکر کنیم! برای ما هنوز زوده.
‫یه‌روزی که زمان بر وقف مراد ما بود...
‫اون‌موقع فرصتی
‫برای هردومون می‌شه که آروم و باحساب کتاب دربارش فکر کنیم.
‫درباره‌ی مراسم عروسی‌مون.
‫هرچی نباشه زندگی متأهلی ما همین تازه شروع شده.
‫اوهوم.
‫راست می‌گی.
‫امروز واقعا خوش‌گذشت.
‫منم از اینکه باهم به سینما رفتیم خیلی خوشحالم.
‫امروز هم، سوکاسا-چان بوی خوبی میدی.
‫بی‌خیال، نفست قلقکم می‌ده.
‫ولی، می‌دونی،
‫من واقعا دلم می‌خواد که توی لباس عروسی ببینمت، سوکاسا-چان.
‫پس وقتی خودمون تنهاییم... ‫ فقط به خودت نشونش می‌دم.
‫واقعا؟
‫هوم.
‫پس این میشه مراسم عروسی خصوصی‌مون.
‫آیا قول می‌دی که به یوزاکی ناسا احترام نشون بدی ‫ و بهش عشق بورزی؟
‫بله، قول‌ می‌دم.
‫یوزاکی ناسا آیا قول...
‫بله، قول می‌دم!
‫از دست تو، عزیزم خیلی زود گفتی!
‫و حالا، بوس کردنِ عروس...
‫همسرِ من همیشه... بی‌نظیره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫همه‌ش به‌خاطر تو
‫قسمت 1
‫پیش‌نمایش قسمت بعدی
‫اون‌روز، یکی توی شهر ازم پرسید ‫«تو الان احساس خوشبختی داری؟»
‫اوه، یه وقتایی هست که اینطور میشه.
‫و البته منم درجا جوابشو دادم!
‫«بله، خوشبختم!»
‫«یه شهاب سنگ ممکنه از آسمون سقوط کنه
‫یا فضایی‌ها حمله کنن،
‫ولی من هنوز خوشبخت‌ترین مرد جهان باقی می‌مونم!»
‫شکست‌ناپذیری، عزیزم؟