‫تفریحگاه موفی ‫کتاب راهنمای کامل
‫برای مراقب کردن از پیشی، ‫ و کادوی عروسی‌تون.
‫لطفا قبول کنید.
‫اوه، این...!
‫بلیط زوجین برای شهربازی توی مایهامائه!
‫بله. فکر کردم برای دوتا مرغ عشق این بهترین باشه.
‫عالیه! ممنون، گینگا-کون!
‫لطفا خوش بگذرونین.
‫سوکاسا-چان، نکنه این اولین بارته که ‫می‌خوای به سرزمین رویا بری؟
‫(به همون شهربازی سرزمین رویا هم می‌گن.)
‫بنظرت اگه چندبار تاحالا رفته بودم ‫انقدر هیجان‌زده می‌شدم؟
‫درست می‌گی.
‫اوه می‌گن حتی یه خرافاتی درباره‌ی جادو هم وجود داره...
‫الحق که سرزمین رویائه.
‫حالا که حرفش شد، ‫تو تا حالا رفتی، عزیزم؟
‫هوم. وقتی کوچیک بودم، دوبار.
‫که اینطور.
‫دراونصورت...
‫پس باید همه‌ی ترفندهاشو بلد باشی!
‫بیا امشب زود بخوابیم، ‫تا برای فردا آماده باشیم.
‫بدون یه استراتژی فردا نمی‌تونیم بنده بشــ
‫چه زود! گرفت خوابید!
‫در این حد براش لحظه شماری می‌کنه؟
‫واقعا دارم به‌خاطر اینکه چقدر ‫ انتظاراتش بالان اضطراب می‌گیرم.
‫روت حساب می‌کنم، سرزمین رویا!
‫یه جوری انتظارات بالای همسرم رو ارضا کن!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫قبل از اینکه آتیش بازی تموم بشه قسمت 3
مایهاما
‫ولی وقتی از خونه زدیم بیرون که آسمون صاف بود...
‫سوکاسا-چان، داره بارون میاد.
‫درسته!
‫از اونجایی که وقت نداریم بریم چتر بخریم، ‫پس بیا تا درب ورودی بدوییم!
‫زودباش، یکم دیگه شروع می‌شه! ‫بهتره عجله کنیم!
‫خیلی خب همه، خوش بگذرونین!
‫سواریِ موفی
‫چه باحاله!
‫پس این‌شکلیه...
‫هرجا رو که نگاه کنی کاواییه!
‫اصلا باید از کجا شروع کنیم؟
‫بیا اول بریم بلیط محبوب ترین جاذبه‌های اینجا رو بگیریم.
‫و بعدش ببینیم کدومارو وقت می‌شه که امتحان کنیم.
‫اونا بلیط‌های اولویت دارن، نه؟
‫واقعا بهشون نیاز داریم!
‫پس یه راست بریم!
‫ولی قبلش...
‫البته! کت بارونی!
‫درسته واقعا واجبه!
‫فقط برای اینکه بارون خیس‌مون نکنه خریدمش؛
‫ولی همسرم توی کت بارونی سوپر کاواییه!
‫گمونم بارونم چیز خوبیه!
‫دارم می‌گم،
‫چرا باید توی بارون بیایم؟
‫بی خیال. مطمئنم قراره یه چیز خیلی جالب ببینیم.
‫اوه، ایسگامون کردی!
‫چرا اون دوتا توی شهربازی قرار گذاشتن ‫ و انقدر عشقولانه رفتار می‌کنن؟
‫هرچی نباشه زن و شوهرن.
‫یه قرار عشقولانه توی شهربازی چیز معمولیه ایه.
‫به همین‌خاطر، امروز...
‫اومدیم اینجا تا عشق‌بازی اون دوتا در شهربازی رو...
‫... در سوابق ثبت کنیم.
‫حتما باید ثبت سوابق باشه؟!
‫ولی اول...
‫بلیطارو گرفتم، ‫پس بیاین زود بریم به صاعقه‌ی بزرگ فوجیمیا!
‫خوب نواختی، شارلوت!
‫مگه قرار نبود تعقیبشون کنیم؟
‫درسته، ولی اول دلت نمی‌خواد سوار بشی؟
‫ می‌خوام اونو یه امتحانی بکنم!
‫اونو؟
‫عمارت کرناگوره
‫عمارت کِرِناگوره، ها؟
‫اوکی، بریم امتحانش کنیم.
‫واقعا یه جوِ خاصی داره.
‫همینطوره.
‫ببین، عزیزم! عجب چیزی دارن!
‫راست می‌گی.
‫که اینطور، این ساخته‌های پرجزئیات
‫برای کسی که اولین بارشه اثرشو می‌ذاره.
‫مثل اینکه سوار اونا می‌شیم!
‫با این‌حال، این جاذبه‌ خیلی وقته که هستش،
‫مطمئن نیستم اگه واقعا سوکاسا-چانو تحت‌تأثیر قرار بده.
‫روت حساب می‌کنم، سرزمین رویا! ‫ پتانسیلت رو نشونمون بده!
‫اینو نگاه!
‫خوب بنظر می‌رسه!
‫اولین جاذبه ای که دیدی چطور بود؟
‫بنظر میاد لذت بردی، خوشحالم.
‫اینجا واقعا عالیه!
‫باید کلشو یه امتحانی بکنیم!
‫خیلی خب، پس، بعدی...
‫اینه! تورهای صورت فلکی فضایی!
‫اوه، همونیه که براساس اون فیلم معروف ساخته شده؟
‫واو، خیلی خوب تونستن ظاهر محیط فیلمو بازسازی کنن.
‫این چیزا سرت می‌شه؟
‫اون اندروید از قسمت 3شه.
‫اینم سفینه فضایی مال قسمت 5ـه.
‫واقعا درباره این‌چیزا اطلاعات بالایی داری، ها؟
‫اینکه اطلاعات عمومیه.
‫این واقعا خفنه!
‫بنازم، سرزمین رویا!
‫شرط می‌بندم سوکاسا-چان عاشقش می‌شه!
‫عالی بود، نه سوکاسا-چان؟
‫ها؟ چی شده؟
‫عزیزم...
‫یه بار دیگه می‌خوام.
‫ولی اگه اینکارو کنیم، برای امتحان کردن ‫چیزای دیگه وقت کم میاریم...
‫امروز به‌خاطر بارون مردم کمتری اومدن.
‫بعدا بازم وقت گیرت میاد.
‫یاناگی-سنسه! اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫اوه، بی‌خیال. شهربازی رو که همه میان.
‫شمارو که دیدم، ‫با خودم گفتم گاهی اوقات استراحت هم لازمه.
‫که اینطور! پس، با دوست‌پسرتون اومدین؟
‫خب... چی بگم...
‫این‌دفعه با یکی از همکارام اومدم.
‫تا حالا با دوست پسر به اینجا ها نیومدم.
‫درواقع، من تاحالا دوست پسر نداشتم.
‫واقعا شرمنده.
‫اوه، ولی همکارم که باهام اومده یه مرده!
‫پس شاید از دور بنظر بیاد که با همیم.
‫د-درسته! قطعا همینطور بنظر میاین!
‫ولی این همکار که باهاش اومدین، کجاست؟
‫فکر کنم رفت بلیط یکی از محبوب ترین جاذبه هارو بگیره.
‫راستش این اولین بارمه که میام، ‫و این‌چیزا سرم نمی‌شه.
‫فکرکنم گفت بلیط ‫ورود به شهربازی رو هم برنده شده یا همچین چیزی.
‫واقعا همکاری که هیچ علاقه ای بهش نداری رو،
‫با بلیط هایی که تصادفی گرفتیشون دعوت می‌کنی؟
‫خیر! جواب می‌شه خیر!
اصلا همین که به همین راحتی بلیط همچین جایی گیرش اومده
‫قطعا غیرممکنه!
‫ولی با درنظر گرفتن اینکه چقدر اینجا خوبه،
‫شرط می‌بندم خوش می‌گذره اگه اینجا قرار بذاری.
‫همچین احتمالی با همکارتون وجود نداره؟
‫اوه، نه راه نداره! اونم با آدم خسته کننده ای مثل من.
‫امکان نداره علاقه ای داشته باشه!
‫اسم همکارم تانیگوچی-سنسه،
‫و خیلی آدم مهربونیه، ‫چون می‌دونه من زیاد بیرون نمی‌رم...
‫... همیشه به سینما و اینجور چیزا دعوتم می‌کنه.
‫رام کامه! این موقعیت بدون شک یه رام کامه!
‫(رام کام: کمدی عاشقانه، ژانر فیلم)
‫شخصیت اصلی تانیگوچی-سنسه‌ست، ‫و معشوقه‌ش هم یاناگی-سنسه!
‫یه داستان کمدی عاشقانه‌ست ‫درباره‌ی تلاش های تانیگوچی-سنسه،
‫برای به دست آوردن یاناگی-سنسه‌ی بی اعتنا!
‫که یعنی ما باید هرچی زودتر از اینجا بریم!
‫اگه تانیگوچی-سنسه برگرده، برنامه قرار ‫ شهربازیش که این‌همه براش زحمت کشده
‫ممکنه به‌خاطر پیدا شدن آشنایان ‫در آستانه‌ی داستان خراب بشه!
‫پس در اینطورت ما فقط یه وظیفه داریم.
‫گم و گور شدن! ‫با تمام سرعت بدون هیچ شرم یا ادبی گم و گور بشیم!
‫راستی، عزیزم! وقتِ بلیط اونجایی که گرفتی نشده؟
‫هه؟ نه، هنوزـــــ
‫ولی باید هرچی زودتر بریم ‫تو صف وگرنه صندلی ها پر می‌شن!
‫باید بجنبیم!
‫خب، سنسه، تا بعدا!
‫باشه! بیا همه خوش بگذرونیم!
‫واقعا از بیخ گوشمون گذشت، عزیزم.
‫یکم دیگه و می‌زدیم برنامه ‌تانیگوچی-سنسه رو خراب می‌کردیم.
‫عه؟ منظورت چیه؟
‫دارم ‌می‌گم احتمالا اون بلیطارو برنده نشده!
‫چـ چـ چـ چرا؟
‫برای اینکه بتونه یاناگی-سنسه رو دعوت کنه ‫باید اینطور می‌گفت.
‫با اینکه انقدر باهوشی، عزیزم. ‫ ولی توی اینجور چیزا هیچ رشته نداری، نه؟
‫فقط یه دلیل وجود داره ‫ که یه مرد یه زن رو به شهربازی دعوت کنه.
‫خلاصه تانیگوچی-سنسه از یاناگی-سنسه خوشش میاد.
‫واقعا؟!
‫بله! و اینکه یکی از آشناهات دور ور باشه، ‫می‌زنه می‌رینه به حس و حال، نه؟
‫که اینطور...
‫ولی اونطور که یاناگی-سنسه داشت دربارش حرف می‌زد،
‫فکر نکنم هیچ متوجه شده باشه.
‫درسته متوجه نشده. ‫ولی دقیقا واسه همین...
‫تانیگوچی-سنسه داره تمام توانشو می‌ذاره.
‫یه چالشِ الان یا هیچ‌وقته مثل جام جهانی.
‫ولی اون به کنار،
‫ما بهتره بریم به جاذبه‌ی بعدیمون.
‫هوم.
‫این بعدیه!
‫چطور توصیفش کنم؟
‫حسابی سنگ تموم گذاشتن!
‫درسته، هیچی کم نذاشتن.
‫راستی، سوکاسا-چان، یاناگی-سنسه هم هست.
‫وقتی اینجوری می‌بینیشون، ‫ هرکسی می‌تونه بگه که عشق وجود داره.
‫انگار رو صورتش حک شده.
‫کار خوبی کرد دعوتش کرد،
‫ولی اگه یه حرکتی نزنه،
‫با همون «خیلی آدم مهربونیه» تموم می‌شه.
‫خب، چه حرکتی خواهد زد؟
‫تانیگوچی چگونه مخ خواهد زد؟
‫و به سمت دروازه نزدیک می‌شه!
‫آیا تانیگوچی می‌تواند هتریک کند؟
‫ریدن به تمام معنا!
‫اینجا نبود دعای مادر خودشو نشون می‌ده!
‫واقعا کشمکش پر تنشیه.
‫واقعا کلافه کننده‌ست!
‫اگه با اون کم رویی ادامه بده، ‫ امشب چیزی گیرش نمیاد!
‫راست می‌گی.
‫ممکنه دچار ضعف ذهنی شده باشه.
‫و یاناگی سنسه هم انگار یکم توی این چیزا خل می‌زنه.
‫فهمیدم. دقیقا عین خودته، عزیزم.
‫آه، بی‌خیال! من که خیلی هم سرم می‌شه.
‫با اینحال، اینکه انقدر خل می‌زنه، ‫ ممکنه تأثیر برعکس بذاره.
‫این جاذبه تاریکه و یکم ترسناک بنظر میاد...
‫خـ خیلی هیجان انگیزه، نه؟
‫د-درسته.
‫می‌گم، تانیگوچی-سنسه...
‫من، امم... آدم ترسویی ام، پس...
‫می‌شه تا وقتی تموم بشه دستای همو بگیریم؟
‫هتریک!
‫تانیگوچی درعوض هتریک رفت تو پاچش!
‫پشمام، واقعا گل مشتی ای بود.
‫مسی جلوش لنگ می‌ندازه.
‫بنظرت تانیگوچی می‌تونه نتیجه رو برگردونه؟
‫مطمئن نیستم.
‫ ولی هنوز صرف غذا، دیدن نورپردازی، ‫ رژه، و آتیش‌بازی هم هست.
‫پس هنوز فرصت برای جبران هست!
‫عه؟ اوناهم دارن؟ ایول!
‫تانیگوچی-سنسه مثل اینکه نمی‌خواد حرکتی بزنه.
‫اگه دوستش داره، فقط باید زود بهش بگه.
‫مطمئنم وقتی حرف عشق باشه ‫حتی معلم‌هاهم جواب درست رو نمی‌دونن.
‫همین‌الان بهش اعتراف کنم؟ نه هنوز زوده؟
‫حتما اول باید جو رو یکم رومانتیک تر کنم؟!
‫یه نفر، به این بنده خدا بگه!
‫راستی، چرا امروز دعوتم کردی؟
‫اه، خب، امم...
‫این بده! ‫ فکرشو نمی‌کردم اینطور یه راست همچین حرفی بزنه!
‫وایسا، این فرصت منه!
‫می‌تونم از اون جمله قشنگا بگم، ‫«معلومه که، به‌خاطر اینکه دوست دارم، سنسه!»
‫خیلی خب!
‫خـ خب، بخاطر این که...
‫هی، چرا امروز دعوتم کردی؟
‫خـ خب... دلیلش اینه که...
‫چون دوست دارم، معلومه که!
‫جلوی این همه آدم این چه حرفاییه مرتیکه فلک زده؟!
‫اوه، خوشحالم! الان این اعتراف بود؟
‫آره، معلومه!
‫اسکل، احمق، کودن!
‫مگه نمی‌بینی عین خود فلک‌زدت، ‫هزارتا دیگه تو این موقعیت اینجان؟!
‫و یاناگی-سنسه هم داره قشنگ می‌بینه!
‫وایسا، پس اون حرفا درباره ‫ اینکه بلیط رو برنده شدی، دروغ بود؟
‫لطفا! جان مادرت بسه!
‫الان نقشه منم لو می‌ره!
‫خب، آره دیگه!
‫اونطور گفتم چون می‌خواستم برا قرار دعوتت کنم.
‫و پایان گشت.
‫شنیدی، تانیگوچی-سنسه؟
‫بـ بله.
‫گمونم آدمای زیادی نیستن که واقعا ‫مثل تو بلیط رو برنده شده باشن.
‫خدا رو... شکر؟
‫گمونم نفهمید!
‫وایسا، اگه توی همچین موقعیتی هم نفهمید...
‫معنیش این نمی‌شه که منو هیچ به عنوان یه مرد نمی‌بینه؟
‫اینطور دیگه ناامیدانه نمی‌شه؟
‫حالا چطور بحث عشق و عاشقی رو پیش بکشم؟
‫اوه، تانیگوچی-سنسه.
‫قضیه اون جمعیت جلوی برج ساعت چیه؟
‫اوه، فکر کنم مراسم عروسی باشه.
‫مـ مراسم عروسی؟
‫توی شهربازی مردم می‌تونن عروسی بگیرن؟
‫می‌تونن. ولی خب خیلی هزینه می‌بره.
‫ولی امروز انقدر داره بارون می‌باره... و لباسشم کامل خیس شده.
‫آره، ولی خب اینطور نیست که بتونن کنسلش کنن.
‫حتما یه آب و هوای بهتر می‌خواستن.
‫هرچی نباشه دارن زندگی کنار همشونو شروع می‌کنن.
‫با این‌حال، در مقایسه با وضعیت الان من....
‫خوشحال بنظر میان.
‫آخه، نگاشون کن.
‫همین تازه ازدواج کردن، و به همین ‫ زودی توی همچین آزمونی قرار گرفتن،
‫ولی ببین چجور دارن می‌خندن.
‫زوجی که بتونه این آزمون رو با لبخند پشت سر بذاره
‫از این به بعد هم هرچی بشه، ‫مشکلی براشون پیش نمیاد.
‫در عین حال، منو باش که حتی روی خط شروع هم نیستم.
‫نه! الان برای تسلیم شدن زیادی زوده!
‫منم باید تلاش کنم تا به یاناگاچی-سنسه برسم!
‫از- از اونجایی که تقریبا وقت ناهاره،
‫می‌خوای بریم به رستوران؟
‫بله، با کمال میل!
‫بعدی چی رو امتحان می‌کنیم؟
‫قبل از اون بریم ناهار بخوریم؟
‫راست می‌گی. اگه گشنمون باشه که نمی‌تونیم خوش بگذرونیم.
‫اوهوم.
‫هم شکار شیرینی و هم پیک نیک جنگل، ‫ خیلی خوش گذشتن!
‫واقعا شهربازی ها عالی نیستن، چیتوسه-چان؟
‫هوم!
‫اوه، یادم رفت!
‫ظاهرا حتی اگه پیششون نبودیم که ببینیمشون، ‫اون دوتا خوب عشق‌بازی می‌کردن.
‫می‌ریم دنبالشون!
‫وایسا، چیتوسه-چان!
‫اوه، چه خوبه، سلف سرویسه!
‫هرچی دلت می‌خواد بردار.
‫حالا که اینجاییم، میای یه بازی کنیم، عزیزم؟
‫بازی؟
‫درسته، به‌جای اینکه غذای خودتو بکشی،
‫غذایی که بنظرمون طرف مقابل خوشش میاد ‫ رو می‌کشیم و بعد عوض می‌کنیم.
‫که اینطور! بنظر جالب میاد.
‫هرچی نباشه من دقیق می‌دونم که تو چی دوست داری.
‫منم قرار نیست ببازم ها!
‫حتی توی سلف سرویس هم...
‫نوع‌های مختلفی از عشق‌بازی وجود داره، نه؟
‫بنظر جالب میاد، بیاین ماهم بریم داخل و اونکارو کنیم!
‫پایه‌م!
‫دیگه اینطور که پیدامون می‌کنن!
‫و بعدش خیلی عصبانی می‌شن!
‫نگران نباش! با این لباس مبدل دیگه مشکلی پیش نمیاد.
‫هیچ مشکوک بنظر نمیاد، نه؟
‫چیزی به این مشکوکی تا حالا تو عمرم ندیدم، اسکل!
‫بی خیال، بی خیال.
‫چیتوسه-چان توهم اینو بذار!
‫هی!
‫با این دیگه چطور باید غذا بخورم؟
‫کدوم احمقی توی سلف سرویس کاری می‌کشه؟
‫میگوی سرخ شده، ها؟
‫بابا زیادی سوسیس گذاشتی.
‫اوه، کنار کاری کیک‌ گذاشت...
‫اوه، پسر، قراره خیلی عصبانی بشه.
‫حتما عصبانی می‌شه.
‫حقشو می‌گیره! البته نمی‌تونم ببینم.
‫عزیزم، چطور پیش رفت؟
‫چی‌شده، عزیزم؟
‫آه، امم، امم...
‫فکر کنم برم یه بار دیگه نگاه کنم!
‫عیبی نداره. حالا هرچی هم بیاری، عصبانی نمی‌شم.
‫نـ نه، ولی...
‫من حتی اگه کیک هم کنارِ کاری باشه،
‫و حتی اگه به هم ریخته باشن، ‫از خوردنش لذت می‌برم.
‫اه؟ از کجا فهمیدی؟!
‫گفتم که، من دقیق می‌دونم که تو چی خوشت میاد، عزیزم.
‫که اینطور! بازم یه روش عشق‌بازی دیگه!
‫درس خوبی می‌شه!
‫نمی‌شه!
‫سلام! من موفی ام!
‫ایول! موفی دوست دارم!
‫می‌تونی بغلش بکنی و عکس بگیری؟
‫هوم، می‌تونی!
‫شرط می‌بندم(ناسا)دلش می‌خواد به جای اون بغل بشه.
‫شرط می‌بندم کارای بیشتر از بغل کردن می‌خواد.
‫توی شهربازی منحرف بازی درنیارین!
‫موفی!
‫ممنون که امروز اومدین! ها ها!
‫عجب! از چیزی که فکر می‌کردم پشمالوتری!
‫من پشمالوترین در دنیا ام! ها ها!
‫کاوایی!
‫بیا یه عکس بگیریم برای یادگاری! ها ها!
‫اینکه سوکاسا-چان رو انقدر هیجان زده ببینم...
‫با وجهه روزانه‌ش فرق داره، کاواییه.
‫از اینکه به شهربازی اومدم خوشحالم.
‫گمونم سوکاسا-سان هم از اون چیزا خوشش میاد.
‫هرچی نباشه کاواییه.
‫چیتوسه-چان تو هم می‌خوای با اون یه عکس بگیری؟
‫هـ هوم.
‫چه پشمالوعه!
‫کاوایی!
‫تسوندره بودن باید سخت باشه.
‫مگه نه؟
‫آسمون کامل صاف شد.
‫یکم بعد رژه و آتیش‌بازی شروع می‌شه.
‫واقعا؟ لحظه شماری می‌کنم!
‫یاناگی-سنسه و تانیگوچی-سنسه اونجان!
‫جو دورشون انگار فرق داره.
‫کی می‌دونه...
‫شاید جادو روشون اثر گذاشته!
‫پس یعنی تانیگوچی-سنسه اعتراف کرد؟
‫* هنوز نه.
‫به تمام معنا. بی‌خایه
‫اوضاع داره به خوبی پیش می‌ره.
‫و بعد از امروز، دیگه مطمئن شدم!
‫خیلی دوستش دارم!
‫یاناگی-سنسه رو به هیچ‌کس نمی‌دم!
‫واسه همین امروز باید بهش بگم چه احساسی دارم، ‫تا شروع به قرار گذاشتن بکنیم!
‫تانیگوچی-سنسه، ممنون که امروز دعوتم کردی.
‫اوه، بـ بله.
‫در کنارت خیلی بهم خوش گذشت!
‫عاشقشم!
‫خیلی قشنگه.
‫یاناگی-سنسه...
‫امروز به منم در کنار تو خیلی بهم خوش گذشت.
‫واقعا؟
‫پس می‌خوای ازدواج کنی؟
‫الان... چی گفتی؟
‫خب، آخه...
‫نه، ببخشید! یهویی گفتم!
‫چطور بگم...
‫ام، امم...
‫امروز خیلی احساس راحتی کردم.
‫مثل اینکه همیشه پیش تو باشم، ‫ احساس منطقی بودن، یا احساس راحتی بهم می‌ده...
‫پس داشتم فکر می‌کردم، با همچین آدمی...
‫زندگی حتما خیلی خوب می‌شه.
‫منم همین احساسو دارم.
‫دوست دارم، یاناگی-سنسه.
‫جادو وجود داره.
‫اوضاع خوب بنظر می‌رسه، نه؟
‫واقعا! خیلی صمیمی‌ان.
‫بر‌می‌گردیم.
‫نمی‌خوای یه سلامی بهشون بکنی؟
‫امروز به اندازه کافی خوش گذشت.
‫نیازی به چیزی دیگه ای نداریم.
‫گمونم حتی متخصص ضدحال هم به جو احترام می‌ذاره.
‫به کی گفتی متخصص ضدحال؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫پیش‌نمایش قسمت بعدی
‫به‌نظر من مردم ژاپن باید بیشتر بوس رو معمولی بدونن!
‫خب، هرکسی درباره‌ی اون نظر خودشو داره...
‫بوسِ صبح بخیر! بوسِ خداحافظی!
‫بوسِ خسته نباشی! و...
‫بوسِ «ببخشید، باید این تحقیقو امروز تموم کنم، ‫پس زودتر از من برو بخواب!»
‫این یکی خیلی بدرد می‌خوره!