..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه، محشره!
‫ حموم روباز!
‫چی؟!
‫اون توی حموم مردونه چی‌کار می‌کنه؟!
‫بـ بده! اگه بفهمه که من اینجام،
‫این دفعه جدی-
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟!
‫اینو من باید بپرسم!
‫خب یه رام کامِ معمولی همینه دیگه...
‫آخه هنوز حتی باهم قرار نمی‌ذارن.
‫ولی ما زن و شوهریم!
‫دیگه از قرار گذاشتنا و اینجور چیزا خیلی وقته گذشتیم!
‫اینکه باهم به چشمه آب‌گرم بیایم، هم شرعاً هم قانوناً
‫هیچ اشکالی نداره!
‫ببخشید منتظرت گذاشتم.
‫حالا که فرصتش پیش اومد، ‫رفتم این یوکاتای خوشگلو قرض گرفتم.
‫نظرت چیه؟
‫اه.. خب...
‫هوم. خیلی بهت میاد.
‫واقعاً؟ عالیه.
‫انقدر کاواییه که دارم می‌میرم!
‫خـ خب، چطوره بریم یه نگاهی به اطراف بندازیم؟
‫هوم.
‫پس این همون یوباتاکائه...
‫یکی از جاذبه‌های معروف کوساتسوئه.
‫درسته. ولی موندم چندوقته که اینجاست.
‫طبق توضیحاتی که اینجا نوشته...
‫انگار از سال یازدهم دوره‌ی کیوهوئه.
‫که اینطور. از حدود 300 سال پیش بود؟
‫ولی این یوباتاکه دقیقاً چی‌کار می‌کنه؟
‫اون دستگاه‌های چوبی چین؟
‫اونا کانال‌های آب‌گرم هستن.
‫کانال؟
‫آب بیش از حد داغ رو سرد می‌کنن و همزمان...
‫پودر چشمه آب‌گرم درست می‌کنن.
‫اوه، که اینطور.
‫پور چشمه آب‌گرم؟
‫واقعاً هیچی درباره‌ی چیزایی که ‫بهشون علاقه نداری، نمی‌دونی، ها؟
‫یه‌جور پودره که شبیه نمک حمومه.
‫توی مغازه‌ی اونجا هم ازش می‌فروشن.
‫هه...
‫پس تو راه برگشتمون باید یه‌چندتا ‫برای کانامه-چان و بقیه بخریم.
‫خوب بنظر میاد.
‫اوه، سوکاسا-چان! حتی تخم‌ مرغ چشمه آبگرم هم دارن!
‫خب معلومه که توی یه شهر چشمه‌ آبگرمی دارن.
‫هی، عزیزم!
‫حالا که بالأخره اومدیم ماه عسل،
‫با خودم گفتم که بهتره یکم خاطره به‌جا بذاریم.
‫با اون مشکلی ندارم، ولی وقتی ‫می‌خوای بگیری قبلش یه چیزی بگو.
‫از دست تو، همین تازه گفتم ها؟!
‫فکر کنم عکاسیم داره خیلی بهتر می‌شه.
‫مشکلی با عکس گرفتن ندارم، ولی ‫مواظب باش نندازیش و بشکنه.
‫نگران نباش!
‫حتی اگه هم بشکنه، هرکاری می‌کنم ‫تا اطلاعاتش رو بازیابی کنم.
‫درسته... کاریه که از پس تو برمیاد.
‫راستی، دقیقاً رابطه‌ت با توکیکو-=سان چیه؟
‫خب...
‫خب... نسبت خونی نداریم، ‫ولی دراصل قیم من حساب می‌شه.
‫از وقتی کوچیک بودم باهاش بودم... واسه همین...
‫بیش از حد به من وابسته شده!
‫همین که یه دقیقه حواسم نباشه، زود نگرانم می‌شه.
‫سوکاسا-چان، یکم تند گفتی.
‫ولی اون به کنار... مطمئنم خوشحال شده.
‫از اینکه همچین شوهر دوست داشتنی ای رو پیدا کردم.
‫خـ خب، اگه همچین فکر می‌کنه ‫ که منم خوشحال می‌شم!
‫مطمئنم همین فکرو می‌کنه.
‫راستی این اطراف یه بوی خوبی نمیاد؟
‫راست می‌گی.
‫اونجا رو نگاه.
‫‌خوشمزه به‌نظر میاد.
‫هـ همینطوره.
‫وقتی تو سفری همیشه یه کرمی هست ‫که بخوای توی همچین جاهایی غذا بخوری.
‫خیلی‌خب!
‫نظرت راجع به سیخ استیک چیه؟
‫و ولی عزیزم، اون یکم گرون نیست؟
‫مـ مشکلی نیست!
‫هرچی نباشه، من یه همسر دوست داشتنی قابل اتکاام.
‫عزیزم، اینا خیلی خوشمزن!
‫واقعاً؟ خداروشکر.
‫راستی، اینارو که توکیکو-سان ‫ بهم داد رو آوردم، ولی...
‫این «تونوکاوارا» یه جای معروفه، نه؟
‫عزیزم، می‌خوای بری امتحانش کنی؟
‫زیاد مطمئن نیستم...
‫بفرما، اینم سهم تو.
‫ممنون.
‫خب، همین تازه بود که رفتم به حموم بزرگ،
‫و اینکه بعداً هم می‌خوام برم به حموم روباز توی اتاق‌مون، ‫پس گمونم فعلاً نیازی نیست.
‫همونی... که توی اتاق‌مونه، ها؟
‫نه...
‫اوه، نگاه عزیزم!
‫اینجا تونوکاوارا بستر رودخانه شرقیه.
‫واو، چقدر زیاد آب چشمه آب‌گرم هست.
‫قشنگ چیزیه که از کوساتسو انتظار داری.
‫زمین هم گرم و نرمه.
‫هـ همینطوره...
‫حتی با اینکه زن و شوهریم، ‫درخواستِ اینکه با هم بریم به حموم دیگه زیاده‌روی نیست؟!
‫همونی... که تو اتاق‌مونه، ها؟
‫درسته که ما زن و شوهریم، ‫ولی دقیقاً به همین خاطر،
‫یه چیزایی هم نیستن که گفتنشون زیاده‌رویه؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫اوه، نه... هیچی نیست.
‫حالا که آروم شدم و یکم دربارش فکر کردم...
‫واقعاً درسته که با همچین دختر کاوایی به حموم بری؟!
‫یهویی انگار احتمالش به وجود اومد.
‫قبلاً، انقدر رویایی بود که به‌نظر احتمالش وجود نداشت.
‫واقعاً عیبی نداره که همینطوری ادامه بدم؟
‫مثل اینکه حموم روباز از اینوره.
‫و بستگی به زمانش، یه حموم مختلط هم هست.
‫حموم مختلط؟!
‫خب، ولی رفتن به همچین جاهایی ‫بدون لباس شنا خجالت‌آوره.
‫لباس شنا؟ که اینطور! یه لباس شنا!
‫نه، ولی، پوشیدن یه لباس شنا ‫ توی اتاق‌ِ خودمون یه‌جورایی عجیبه.
‫تازشم ما که لباس شنا نیاوردیم!
‫سـ سوکاسا-چان، دلت می‌خواد ‫ این حموم روباز رو یه امتحانی بکنی؟
‫بذار ببینم...
‫این یکی رو نه.
‫کـ که اینطور. این یکی رو نمی‌خواد...
‫بـ بستر رودخونه گرمه ها.
‫هـ همینطوره!
‫بیا بریم جاهای دیگه رو هم یه نگاهی بندازیم.
‫به‌نظر من که خوبه!
‫ها ها!
‫کور خوندی!
‫راستش زیر حوله لباس شنا پوشیده بودم!
‫واقعاً فکر کردی لخت میام تو یه حموم مختلط؟
‫پفف! منحرف!
‫زنیکه! امید الکی بهم نده!
‫ای وای!
‫بچه منحرف عصبانی شد!
‫توی رام کام، می‌تونه تصادفی باشه،
‫یا به نقشه‌ی کس دیگه ای، احتمال اینکه باهم ‫همزمان توی یه حموم بیفتین وجود داره.
‫ولی ما زن و شوهریم!
‫ انجام همچین کارایی با همدیگه شجاعت می‌طلبه!
‫به خاطر اینکه هر دوطرف باید قبولش کنن!
‫«بیا باهمدیگه بریم حموم!»
‫گفتن این کلمه ها یه سد خیلی بزرگه!
‫واقعاً من می‌تونم همچین چیزی بهش بگم؟
‫شجاعت...
‫شجاعتِ لازم برای گفتنش رو دارم؟!
‫پس لطفاً لذت ببرید.
‫هیچ نمی‌دونستم شام مسافرخونه‌ها انقدر عالیه.
‫واقعاً باید از کانامه تشکر کنیم.
‫همینطوره.
‫خب، بیا تا از دهن نیفتاده بخوریم.
‫خوشمزست!
‫راست می‌گی!
‫به‌نظرت موادش همه‌ش محلیه؟
‫احتمالاً.
‫احتمالاً نوع غذاهایی که درست می‌کنن ‫به فصلی که توش هستن بستگی داره.
‫اینطور هم تازه‌تر و خوشمزه‌تر می‌شه.
‫دلم خواست که توی فصل‌های دیگه هم بیام اینجا...
‫درسته.
‫احتمالاً غذاهای اصیلی هم هستن که فقط اینجا گیرت میان.
‫این خوشمزه به‌نظر میاد!
‫دیدن کارهایی که سوکاسا-چان ‫ معمولاً تو خونه انجام نمی‌ده...
‫خیلی خوبه!
‫چی شده، عزیزم؟
‫اوه، هیچی...
‫اینکه اینطور به مسافرخونه بیایم و ‫یه شام خوشمزه با همدیگه بخوریم...
‫برای یه تغییری هم شده، چیز خوبیه.
‫منم از اینکه می‌تونم با تو از غذا لذت ببرم، خوشحالم.
‫ همچنین دیدن یه طرفِ تو که تو خونه ‫زیاد نمی‌بینم دوبرابر خوشمزش می‌کنه.
‫و واقعاً؟
‫شام خوشمزه بود، مگه نه، عزیزم؟
‫هـ همینطوره.
‫واقعاً اینطور که توی سفر چشمه‌ آب‌گرم ‫ ریلکس بکنی هم خیلی خوبه.
‫هـ هوم...
‫دیـ دیگه کم کم بحث‌شو پیش بکشم؟
‫شام هم خوردیم، وقت ریلکس کردنمون رو هم که داشتیم.
‫چـ چـ چـ چی‌کار کنم؟!
‫حالا که شام خوردیم، بعدش چی می‌شه؟!
‫نه... خب... معلومه دیگه وقت حمومه.
‫و و ولی، ولی...
‫الان موقع نشون دادن مردانگیم نیست؟!
‫اینکه ازش بپرسم «حالا چی‌کار کنیم؟» ‫ شونه خالی کردن زیر بار مسئولیت‌ـه!
‫نشونه‌ی ضعفه!
‫حتی اگه ردم کنه، یه مرد واقعی در راه ‫ مواجه با مشکلاتش می‌میره.
‫در این‌صورت...
‫مـ می‌گم...
‫بیا...
‫... باهم بریم به حموم!
‫کـ که اینطور. شوهر خودمه.
‫همچین چیزایی رو رو راست می‌گی.
‫بله! محضِ مردانگیِ بیشتر.
‫کـ که اینطور. حتماً چالش مردانگی خیلی سختی بود.
‫خب... نظرت چیه؟
‫خـ خب، بذار ببینم...
‫پس، می‌تونی تو اول بری؟
‫بـ بالأخره! با سوکاسا-چان...
‫جداً این واقعیته؟
‫یه‌جورایی انقدر احساس غیرواقعی بودن می‌ده... ‫ذهنم انگار یه جا دیگه‌ست.
‫می‌شه لامپارو خاموش کنم؟
‫اگه روشن باشن یکم خجالت‌آوره.
‫بـ بله! اصلاً و ابداً مشکلی نداره!
‫این جداً واقعیته؟!
‫یا یه رویاست؟!
‫هی. هنوز نباید نگاه کنی.
‫بـ بـ بـ بـ ببخشید!
‫ظاهرش که با نور ماه به نمایان دراومده
‫انقدر درخشان بود که نمی‌تونستم مستقیم بهش نگاه کنم.
‫هیچ نمی‌دونستم چی باید بگم.
‫ولی تنها چیزی که ازش ‫ مطمئنم اینه که این واقعیته...
‫و همسرِ من واقعاً کاواییه.
‫اه، امم، امم...
‫ماه زیباست، مگه نه؟
‫این همون جمله‌ی ناتسومه سوسه‌کی‌ـه؟
‫اوه، درسته، این مال همون وقتی بود که ناتسومه سوسه‌کی خواست «آی لاو یو» رو به ژاپنی ترجمه کنه،
‫(ناتسومه سوسه‌کی:رمان‌نویس ژاپنی و محقق زبان و ادبیات انگلیسی)
‫ولی به این نتیجه رسید که ژاپنیش باید ‫ کمتر مستقیم باشه تا به فرهنگ ژاپنی بخوره.
‫حالا که می‌خوای بگی...
‫ترجیح می‌دم با کلماتی که ‫بیشتر مستقیم باشن بگی.
‫چـ چون تو تنها کسی هستی که اجازه داری بهم بگی.
‫سوکاسا-چان، عاشقتم.
‫راستی یاد اون حرفی که توکیکو-سان ‫راجع به بیان کردن احساساتت زد افتادم.
‫الان بحث اینو پیش می‌کشی؟!
‫اه؟ آخه...
‫وقتی توکیکو-سان گفت، متوجه‌ی این شدم ‫ که تا حالا ندیدم اونقدر احساساتت‌ رو ابراز کنی.
‫نه، درست نیست...
‫فقط متوجه‌ش نشدی. ‫من که به اندازه کافی می‌گم.
‫ولی اینم گفت که هرچقدر تو ابراز کنی ‫ اندازه‌ی معمولیش دوبرابره.
‫حـ حالا هرچی اون گفته رو انقدر جدی نگیر!
‫پس امروز نمی‌خوای بگی؟
‫نـ نه، خب چیزه...
‫چـ چرا داری اینطور نگاه می‌کنی؟!
‫فهمیدم بابا! پس می‌گم!
‫ناسا-کون، عاشقتم.
‫اه... الانه که بی‌هوش بشم...
‫هی، لخت بی‌هوش نشو!
‫با این‌حال، اینکه بشنوم اینطور ‫بگی واقعاً خوشحالم می‌کنه.
‫همچنین این خصلت خجالتی بودنت رو هم دوست دارم.
‫هـ هی!
‫بگیرش! اینم بگیر!
‫سوکاسا-چان!
‫یه‌جوری بود که انگار داشتی مسخره‌م می‌کردی.
‫منم تلافی کردم.
‫از دست تو!
‫پس منم می‌تونم!
‫هی! اینطور نامنصفانه نیست؟!
‫سخته که بگم، ولی انگار هردومون ‫به عنوان زوج اوقات خوشی رو گذروندیم.
‫و همزمان به این فکر افتادم...
‫الان... دقیقاً کی باید بزنیم بریم؟
‫داره کم کم گرم می‌شه،
‫ولی درکنار لخت بودن و ‫هزارتا مشکل دیگه، باید چی‌کار کنم؟
‫و ولی اینطورم نیست که بتونیم تا ابد همینجا بمونیم.
‫اممم...
‫چشمه ‌آب‌گرم احساس خوبی می‌ده، مگه نه؟
‫هـ همینطوره!
‫چشمه‌ها محشرن!
‫وقتی بیرون اومدیم هردمون گیج بودیم.
‫خجالت‌آوره، پس زل نزن، باشه؟
‫که اینطور. دیروز دوتایی اومدیم اینجا،
‫و باهم رفتیم توی حموم روباز،
‫و بعدش...
‫هی، هنوز نمی‌تونی نگاه کنی.
‫اه، بده! بده!
‫دیگه از شدت خوشبختی دارم می‌میرم!
‫انقدر که اثرش قوی بود، حتی بعد از خواب هم ‫تلپ تولوپ قلبم بند نمیاد.
‫ولی سوکاسا-چان دیروز خیلی کاوایی بود...
‫صبح بخیر، عزیزم.
‫می‌بینم که صبح به این زودی ‫ بازم داری با خودت حرف می‌زنی.
‫سوکاسا-چان؟! کجا بودی؟
‫صبح زود بیدار شدم، ‫به‌خاطر همین رفتم از حموم بزرگ استفاده کردم.
‫تو هم نمی‌ری؟ به زودی صبحونه هم میارن.
‫بـ بـ بـ باشه! می‌رم.
‫برگام، واقعاً سرویس‌دهیِ اینجا محشره.
‫همینطوره. حتی صبحونه‌شون هم ضیافته.
‫پس بیا تا از دهن نیفتاده بخوریم.
‫هوم. ایتاداکیماس.
‫از صیح یه حسی داشتم که انگار یکم باهام سرد رفتار می‌کنه...
‫ولی فکر کنم بدونم برای چی.
‫درست همونطور که توکیکو-سان گفت. ‫همسرِ من خیلی خجالتیه.
‫به‌خاطر همین برای اینکه اونو ابراز نکنه، ‫عادت داره یه رفتار سرد از خودش نشون بده.
‫انقدر به‌خاطر دیروز خجالت می‌کشم، ‫که حتی نمی‌تونم مستقیم بهش نگاه کنم!
‫بیشتر از چیزی که معمولاً ازم می‌بینه دید، ‫و هنوز از شدت خجالت دارم آب می‌شم!
‫فقط با فکر کردن بهش، ‫انگار صورتم می‌خواد آتیش بگیره.
‫سوکاسا-چان؟
‫بـ بله؟!
‫هیچی، فقط... صبحونه خیلی خوشمزه بود.
‫د درسته! واقعاً خوشمزست.
‫قبل از اینکه بریم خونه هوز وقت داریم،
‫می‌خوای یه بار دیگه بری تو حموم؟
‫نـ نه، چیزه... اینطور نیست که نخوام...
‫ولی وقتی انقدر روشنه با هم بریم تو حموم... ‫واقعاً هنوز برام خجالت‌آوره...
‫اوه، نه، گفتم حالا که این بلیطی که ‫ توکیکو-سان بهمون داد رو داریم،
‫بریم به حموم‌های بیرون ‫مسافرخونه هم یه نگاهی بندازیم.
‫د دراون‌صورت عین آدم از اول جزئیاتشو بگو!
‫بـ ببخشید...
‫ولی من حتی اگه روشن هم باشه...
‫ا اونو بذار برا بعداً، باشه؟
‫یه دلیل دیگه هم برای به ‫ هرقیمتی شده نمردن پیدا کردم.
‫پس بذار بریم سوغاتی برای کانامه-چان و ‫بقیه بگیریم و بعدش بریم خونه.
‫درسته. اینجا خیلی بهمون خوش گذشت.
‫ولی عیبی نداشت که از توکیکو-سان خداحافظی نکردیم؟
‫مشکلی نداره. به‌هرحال هروقت بخوایم ‫می‌تونیم توی توکیو ببینیمش.
‫واقعاً؟ ولی...
‫نه دیگه یه خداحافظی کردن که این حرفا رو نداره،
‫مطمئنم فکر می‌کنی که هروقت دلت بخواد ‫ می‌تونی منو ببینی، ولی من سرم شلوغه.
‫یکی که سرش شلوغ باشه به همچین جایی میاد؟!
‫کلمه‌ی «مراقبت از خود» به گوشت خورده؟
‫من که نمی‌دونم چقدر دیگه وقت دارم...
‫هرکاری می‌خوای بکن!
‫راستی شما دوتا نمی‌خواین یه مراسم عروسی بگیرین؟
‫هرچقدر پر زرق و برق تر‌باشه بهتر.
‫اوه، درسته...
‫معلومه که نمی‌گیریم!
‫یه مراسم عروسی...
‫خیلی خجالت‌آوره.
‫اوه، واقعاً؟ خجالت می‌کشی؟
‫خب، حالا که اینجاییم، یه عکسی باهم بگیریم.
‫من که نمی‌دونم چرا باید بگـ-
‫فکر خوبیه. حتماً بگیریم!
‫هی، عزیزم؟!
‫ببخشید، خانم؟ ‫می‌تونین ازمون عکس بگیرین؟
‫خب، بگین سیب!
‫بگم خدا چکارت نکنه توکیکو...
‫خب، حالا که اومد بدرقه‌مون کرد.
‫تازشم، همین که باهاش عکس گرفتیم ‫به‌نظرت یه خاطره‌ی خیلی خوب نمی‌شه؟
‫تو هم لازم نکرده انقدر باهاش موافقت کنی، عزیزم.
‫حالا که بالأخره اومدیم ماه عسل. ‫ترجیح می‌دم فقط خاطره از خودمون تنها بمونه...
‫پـ پس بریم آخرین خاطره از کوساتسو ‫رو خودمون دوتا تنهایی درست کنیم؟
‫شاید به‌خاطر بودن تو ‌آب‌گرم باشه، ‫ولی دستت خیلی گرمه، سوکاسا-چان.
‫بـ به‌خاطر آب‌گرم نیست که گرمه...
‫به خاطر اینکه وقتی لمسم می‌کنی هیجان زده می‌شم.
‫کـ که اینطور.
‫هوم.
‫خیلی‌خب، پس بریم دنبال سوغاتی بگردیم.
‫بـ باشه.
‫زمان خیلی زود گذشت، نه؟
‫واقعاً.
‫با این‌حال، دونفری به‌عنوان زوج ‫ به چشمه آب‌گرم رفتن عالیه.
‫انگار خیلی بهم نزدیک‌تر شدیم.
‫و خیلی، خیلی خاطرات جدیدِ خوب ساختیم.
‫عزیزم؟
‫قیافه بامزه ای به خودت گرفتی، حالت خوبه؟
‫نـ نه، داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر تو کوساتسو ‫ بهمون خوش گذشت، و لبخندم همینطوری ظاهر شد!
‫ولی خب، به منم خیلی خوش گذشت.
‫دلم می‌خواد یه بار دیگه اینطوری به سفر بریم.
‫فـ فکر خوبیه.
‫پس دفعه بعد شاید بریم هاکونه یا آتامی.
‫حالا نمی‌خواد که حتماً چشمه آب‌گرم داشته باشه.
‫بیا باهم خیلی جاها بریم.
‫و باهم خیلی خاطرات درست می‌کنیم،
‫فکر اینکه یکی یکی اون خاطرات ‫ رو با تو می‌سازم خوشحالم می‌کنه.
‫هوم. منم همینطور.
‫حتی اگه چشمه آب‌گرم هم نباشه، ‫بازم میای باهم بریم حموم؟
‫بذار ببینم...
‫ا اگه لامپارو خاموش کنی، ‫اون‌موقع شاید بیام.
‫ولی دراون‌صورت نمی‌تونم سوکاسا-چانِ ‫ خجالت‌زده‌ی کاوایی رو ببینم.
‫اونو لازم نیست ببینی.
‫ولی واقعاً کاوایی بودی.
‫تو هم خیلی کاوایی بودی، عزیزم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫مردم توی زندگی‌شون با آدمای مختلفی آشنا می‌شن، نه؟
‫چیه یدفعه ای حالا شاعر شدی؟
‫منم از اینکه با تو آشنا شدم؛ قدردانم، کانامه-چان!
‫پس برای یه بار هم که شده ‫ قدردانی‌تو بهم نشون بده!
‫همین‌الان یه چندتا چیزای خجالت‌آور و خاک بر سری ‫ درباره زندگی زناشویی بهم بگو!
‫تمام اون احساس قدردانی رو به باد دادی!
چرخیدن
تالاپ!!
‫چه اتفاقی برای رابطه‌ی عاشقانه‌شون میفته...؟!
‫این هفته مجله دوتاییه! ادامه در صفحه 285!!
زیرِ ماه قسمت 6
انیمه تلویزیونی: شمشیرزن دو ضرب درحال پخش!! شونن هفتگی یک‌شنبه‌ها خدمتکار کامِن مانگاکا: سایاما ساتورو آرت : آکی فوتابا
‫حماسه جدید! شروعِ
‫کیوهو 11 (1726)
بلیط ویژه سه حموم بزرگ برتر کوساتسو گوریتسونویو-کوتاکینویو- حموم‌های روبازِ تونوکاوارا
سوغاتی کوساتسو
پودر چشمه آب‌گرم
سوغاتی‌ها
پودر چشمه آب‌گرم- سوغاتیِ کوساتسو
تخم مرغ چشمه آب‌گرم
باز
رامن
سفالی
یاکیتوری
منوی ‌گوشت‌های کبابی
سیخ استیک گوشت چرب گاو ژاپنی
سیخ استیک غبغب خوک
سیخ گوشت گاو نمک سود شده
سنگدان مرغ
سیخ استیک گوشت چرب گاو ژاپنی
حموم روبازِ خیلی بزرگ پارکِ معروف تونوکاوارا
‫چیزی
‫ که
‫ در
‫ عشق
‫ مهمه
‫بنگ!!
شرمنده بابت امیدواریِ الکی
قبوله
درست می‌گه
مسافرخونه‌ی چشمه‌های آب‌گرم آیزاوا
چشمه‌های آب‌گرم
پیش‌نمایش قسمت بعدی