‫قول می‌دم آرزوتو خودم برآورده کنم.
‫چیزی که هیچ‌کس نتونست بدست بیاره رو...
‫من مطمئن بودم بدست آوردم.
‫یا حداقل فکر می‌کردم بدست آوردم...
‫واقعاً احساس ناامیدی می‌کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح توی کوهستان خیلی حس خوبی می‌ده.
‫انگار روحمو تطهیر می‌کنه.
‫ولی خوابیدن توی یه تخت بزرگ خیلی عالی بود.
‫دفعه بعد که خونه‌مونو عوض کردیم، ‫حتماً یه دونه بزرگ‌شو می‌خرم.
‫انگار بهت خوش می‌گذره.
‫توکیکو-سان؟ صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫توکیکو-سان شماهم برای قدم زنی صبحگاهی بیرونین؟
‫آره
‫حالا که بالأخره توی طبیعتیم و وسط کوهستان، ‫حیفه اگه زود بیدار نشم.
‫درسته.
‫به سوکاسا-چان هم گفتم بیاد، ولی گفت که لازم نیست.
‫خب، اون واقعاً زیاد علاقه‌ای به طبیعت نداره.
‫د- درسته.
‫پس ناسا-کون، میای با هم قهوه بخوریم؟
‫اه، داشتین درست می‌کردین؟
‫ناسا-کون؟
‫بفرما.
‫خیلی ممنون. ایتاداکیماس.
‫واقععاً به‌نظرت بهتر نیست بری بیدارش کنی؟
‫چرا می‌گین؟
‫آخه اینجور چیزا، ‫از اون کارای زوج‌هاست.
‫نگاه کردن به منظره‌ی صبح، توی یه روز زیبا و بالای کوه...
‫قشنگ از اون چیزائیه که برای ‫ دوتا کبوتر عاشق مناسبه، نه برای یه پیرزن مثل من.
‫نه، به من که خوش می‌گذره.
‫واقعاً؟
‫پس یه‌کم تست می‌خوای؟
‫این از یه نونواییِ خوب توی گینزائه.
‫(‫گینزا معروف‌ترین منطقه خرید، غذاخوری و سرگرمی لوکس توکیو است که دارای فروشگاه‌های بزرگ، بوتیک‌ها، گالری‌های هنری، رستوران‌ها، کلوب‌های شبانه و کافه است.)
‫اشکالی نداره؟
‫شرط می‌بندم بوی این کافیه تا اونو هم از تخت بیرون بکشه.
‫عینهو یه سوسک شاخ‌دار.
‫سوسک شاخ‌دار؟
‫این سرخ‌کن چندکاره خیلی عالی نون‌هارو تست‌ می‌کنه.
‫اینا رو خودتون آوردین، توکیکو-سان؟
‫درسته. خیلی خوشم میاد وقتی وسایل کمپینگ رو انقدر جمع و جور می‌سازن.
‫که اینطور.
‫کره‌ش هم از یه مارک خیلی خوبِ فرانسویه.
‫واقعاً محشره!
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫مگه نه؟ قشنگ از روی بوش می‌شه فرقش رو احساس کرد.
‫ولی خیلی ممنونم که همراهیم می‌کنی.
‫نه، راستش کشف‌ کردن‌ چیزای جدید خیلی بهم لذت می‌ده.
‫کشف‌های جدید؟
‫تست، کره، جوری که درستش کردین...
.معلومه توی آماده کردنِ همه‌شون خیلی حساسیت به خرج دادین
‫همچین چیزایی منو یه‌کم یاد سوکاسا-چان می‌ندازه.
‫که اینطور؟ یه‌کم شبیهشم، ها؟
‫اوه، راستی.
‫یه چیزی بود که می‌خواستم راجع بهش باهات حرف بزنم، ناسا-کون.
‫با من؟
‫آره.
‫راستش...
‫گفتم که یه بوی خیلی خوبی به دماغم خورد...
‫این نون از همون نونواییِ معروف گینزائه!
‫اینم از سوسک شاخدار که تو بدترین موقع پیداش می‌شه.
‫صبح بخیر، سوکاسا-چان.
‫صبح بخیر، عزیزم.
‫خودتون دوتا بدون من می‌خورین؟! نامردیه!
‫نامردی دیگه چیه؟ اگه می‌خوای برات درست می‌کنم.
‫واقعاً؟ پس دو تیکه می‌خوام.
‫ای خدا...
‫می‌گم ناسا-کون، واقعاً با این دختره مشکلی نداری؟
‫هوی! سر صبحی این چه حرفاییه می‌زنی؟!
‫فقط دارم می‌گم، آدم دوست داشتنی‌ای مثل ناسا-کون،
‫احتمالاً می‌تونه یه دختر دیگه که ‫سر صبحی انقدر شلخته نباشه تور کنه.
‫نه، نه، من به‌غیر از سوکاسا-چان ‫قصد ازدواج با کس دیگه‌ای رو ندارم.
‫همین که گفت. خوشت اومد، نه؟
‫خـ- خفه شو!
‫کمپ خیلی خوش گذشت، نه؟
‫درسته. بیشتر از چیزی که انتظار داشتم خوب بود.
‫من واقعاً هیچ‌وقت نفهمیدم که هدف مراسم‌های عروسی چیه،
‫ولی احتمالاً خیلی شبیه اون‌چیزاست.
‫اون‌چیزا؟
‫اینکه همه اینطوری خوشبختی‌ت رو تأیید کنن...
‫اتفاق‌های زیادی می‌تونه توی زندگی رخ بده؛
‫ولی توی اون‌روز، فقط همون لحظه همه روی خوش بودن تمرکز می‌کنن.
‫همچین رویدادیه.
‫که اینطور.
‫علاوه بر اون...
‫با اینکه فقط یه تور بود؛ ولی خیلی کاوایی شده بودی، سوکاسا-چان.
‫خـ- خب... ممنون.
‫راستش یه چیزی بود که می‌خواستم راجع بهش باهات حرف بزنم، ناسا-کون.
‫موندم چی می‌خواست بگه...
‫اوه، صاحب خونه‌ست.
‫صاحب‌خونه؟
‫الو؟
‫فهمیدم، پس فعلاً.
‫درباره‌ی چی بود؟
‫گفت کار آپارتمون یه‌کم دیگه تمومه.
‫ آپارتمون؟
‫تقریباً بازسازی خونه‌ی قبلیم که آتیش گرفت رو تموم کردن.
‫منظورت اینه که دیگه زیاد اینجا نمی‌مونیم؟
‫خب مثل اینکه.
‫انگار به زودی می‌تونیم اسباب کشی کنیم.
‫یه‌کم اضطراب دارم.
‫اضطراب؟
‫دیگه اون‌موقع واقعاً فقط خودمون دوتا می‌شیم.
‫خب، آره...
‫هـ- هوم.
‫حالا که دیگه آماده‌ست، ‫بریم یه نگاهی به ساختمون بندازیم؟
‫کـ- که اینطور، فکر خوبیه.
‫یه‌جورایی، خیلی محشره.
‫خیلی باکلاسه.
‫و اینکه یه‌کم بزرگتر نشده؟
‫شنیدم وقتی بازسازیش می‌کردن برخی از املاک اطراف رو خریدن.
‫تازه... چیزه...
‫مثل اینکه ... آپارتمانش، وان حموم داره.
‫ابنطور دیگه خیلی را... حت می‌شه.
‫اه، کـ- که اینطور؟!
‫ها، آها.
‫اه، هوم...
‫نـ- نکنه می‌خوایم یه تخت هم بخریم؟
‫هـ- هوم.
‫اگه بشه احتمالاً یه تخت دونفره.
‫د- درسته. با عقل جور درمیاد.
‫هـ- هوم.
‫الان یه‌جورایی منم اضطراب دارم.
‫هوم.
‫ولی من که براش لحظه شماری می‌کنم!
‫برای چی؟
‫برای چی؟ خب... می‌دونی که!
‫پس، اگه می‌خوایم از اینجا بریم، باید همه چیز رو مرتب کنیم.
‫فکرنکنم اونقدرا هم وسیله داشته باشیم.
‫خب هرچی نباشه بعد از اینکه همه چیزامون اونجا سوخت اومدیم اینجا.
‫همچنین...
‫سنپای!
‫کـ- کانامه-چان؟
‫سنپایِ هوس باز!
‫اینکه از اینجا می‌خواین برین حقیقت داره؟!
‫هه؟ خب آره...
‫سنپایِ منحرف! با اینجا مشکلی چیزی دارین؟!
‫نه واقعاً.
‫و اینکه چرا توهین‌هات و حرفات باهم یکی نیستن؟
‫ما این اتاق رو صرفاً قرض گرفته بودیم، ‫پس اینطور نیست که همیشه اینجا بمونیم.
‫همچین چیزی می‌گی، ولی خودم که می‌دونم به‌خاطر این می‌خوای بری چون نمی‌تونی اینجا کارای خاک برسری کنی.
‫شما و سوکا-سان هردوتون انگار جایی ‫ که زندگی می‌کنین زیاد واستون مهم نیست!
‫اگه همینطوری یهویی ناپدید بشین احساس تنهایی می‌کنم!
‫نه، ولی...
‫قول می‌دم تظاهر کنم که شیطونی‌های شب‌‌تون رو نمی‌بینم!
‫نه، ولی!
‫نگران نباش.
‫فرصت نمی‌کنی که احساس تنهایی پیدا کنی.
‫سوکا-سان؟
‫حتی اگه از اینجا بریم، من هنوز توی ‫حموم‌خونه کار می‌کنم، پس هر روز میام.
‫و- واقعاً؟!
‫آره. کار پیشخوان هم خوش می‌گذره.
‫و منم دلم می‌گیره اگه تو رو نبینم.
‫اگه برنامه‌ای برای این اتاق نداری،
‫فکر ‌کنم ناسا-کون بتونه اینجا کارشو انجام بده.
‫تنها چیزی که برای کار من نیازه یه کامپیوتره ‫ پس هرجایی می‌تونم کارمو بکنم.
‫خب پس نیازی نیست انقدر نگران باشی.
‫همونقدر که تو دلت برای من تنگ میشه، منم دلم برای تو تنگ می‌شه.
‫ممنون که مارو راه دادی، کانامه.
‫خب، دراون‌صورت... گمونم بتونم اینکه دیگه شب‌ها نمی‌تونم دزدکی شیطونی‌هاتون رو ببینم تحمل کنم.
‫وایسا!
‫تا حالا دزدکی نگاه نمی‌کردی، درسته؟
‫زندگی پیشِ کانامه-چان هم سرزنده بود هم خوش گذشت؛
‫ولی واقعاً مشتاقِ خونه‌ی جدیدمون هم هستم.
‫چطور؟
‫امم، چطور بگم...
‫داریم به اینکه یه زن و شوهر واقعی باشیم نزدیک‌تر می‌شیم.
‫منظورت از زن و شوهر «واقعی» چیه؟
‫یه زن و شوهر واقعی...
‫می‌تونن همچین کارایی کنن.
‫عزیزم...
‫بله؟
‫هیچی، چیزه...
‫چی شده؟
‫از اونجایی که زن و شوهریم، باید بتونیم درمورد چیزایی که تو ذهنمون می‌چرخه باهم حرف بزنیم، درسته؟
‫ها؟ خـ- خب، آره.
‫به‌خاطر همین می‌خوام حرفامو کامل بشنوی و به خودت نگیری.
‫قول می‌دی که عصبانی نشی؟
‫عـ- عصبانی نمی‌شم!
‫خب، صادقانه بگم، عزیزم...
‫توی بغل کردن ریدی!
‫ریدی! ریدی! ریدی!
‫بغل‌هام ریده‌ن؟!
‫انقدر واضح افسرده نشو!
‫خوب گوش کن، عزیزم.
‫تو جوری که دخترا رو بغل می‌کنی اشتباهه.
‫مثل همین یکم پیش...
‫تو معمولاً وقتی بغل می‌کنی دست‌هاتو می‌ذاری زیرِ دست‌های من، درسته؟
‫هـ- هوم.
‫ولی راستش، اینجور بغل کردن ‫برای دخترایی که قدشون کوتاه تره راحت نیست.
‫چون وقتی دخترای قدکوتاه رو اینجور بغل می‌کنی ‫ توی همچین موقعیتی قرارشون می‌دی!
‫مثل وقتیه که یه گربه رو بلند کردی!
‫کـ- که اینطور.
‫برای همین، یه دقیقه بیا اینجا، عزیزم.
‫بله.
‫اگه می‌خوای انجامش بدی اینطور...
‫دست‌هاتو بذار بالا.
‫اوه، راست می‌گی! الان خیلی بهتر جا شدی!
‫مگه نه؟ و اگه اینجوری انجامش بدی، منم می‌تونم...
‫هاا، خیلی محکم کشیدیم تو بغلت!
‫حـ- حالا راه درست بغل کردن دخترا رو فهمیدی؟
‫بـ- بله! دریافت شد!
‫تو هم داری؟
‫هه؟
‫چیزهایی که بخوای بهم بگی.
‫بذار ببینم... امم...
‫فکر کنم زیاد دارم...
‫واقعاً؟ مثلاً چی؟
‫خب...
‫اولینش...
‫وقتی خوابی می‌تونم بهت دست بزنم؟
‫ها؟
‫نه، اشتباه برداشت نکن!
‫نمی‌خوام وقتی خوابی باهات ور برم!
‫نه راستش دلم می‌خواد ور برم، ولی قضیه این نیست!
‫منظورم اینه که خیلی بد خوابی، مگه نه؟
‫به‌خاطر همین موقع خواب هی می‌چرخی اینور و اونور،
‫و بعضی وقتا انگار سردت می‌‌شه، می‌دونی؟ ‫مثلاً پیراهنت می‌ره بالا و شکمت روباز می‌شه.
‫واسه همین وقتی همچین می‌شه، ‫ می‌تونم برت گردونم رو فوتونت یا...
‫پیژامه‌ت رو درست کنم؟ همچین چیزایی.
‫خیر.
‫چون اصلاً هم بد خواب نیستم!
‫هه؟ نه، نه، بدجورم هستی!
‫نیستم! تو فقط اینو از خودت درآوردی!
‫هه؟! بی خیال اینو دیگه قبول کن!
‫قبول نمی‌کنم! به‌خاطر اینکه دروغه!
‫فقط دوسال دیگه.
‫این مقدار از وقتم رو بهت می‌دم.
‫چـ- چرا؟
‫تقدیرمو پیدا کردم.
‫تقدیر؟
‫درسته. واسه همین می‌خوام بهم قول بدی که بعد از این دو سال...
‫دیگه زندگی کردن به‌خاطر من رو بس می‌کنی.
‫تو باید به‌خاطر خودت زندگی کنی.
‫چون زندگی آدما، ‫خیلی زودگذر و کوتاهن.
‫من می‌دونم که تو از هرکسی مهربون تری.
‫به‌خاطر همین من... ما...
‫می‌خواستیم آرزوی تو رو برآورده کنیم.
‫واسه همین احساس عاجزی می‌کنم.
‫احتمالاً اگه از این وضعش عکس بگیرم عصبانی می‌شه.
‫سوکاسا-چان، تلفنت داره زنگ می‌خوره.
‫آخه کیه سر صبح؟
‫چیتوسه؟
‫الو؟ چی شده؟ تازه ساعت 7 صبحه.
‫توکیکو چی شد؟
‫توکیکو!
‫دونات می‌خوای؟
‫اون نصف خورده شده رو نمی‌خوام!
‫و اینکه شنیدم از هوش رفتی! نگران شدم.
‫عه‌وا نگرانم بودی؟ ممنون.
‫امم... حال‌تون خوبه؟
‫خوبم، خوبم. چیتوسه و بقیه زیادی شلوغش کردن.
‫یه‌کم سرم گیج رفت و اومدن بستریم کردن.
‫پیرا رو نباید دست کم بگیرین.
‫مطئمنی به‌خاطر اینکه توی کمپ زیادی به خودت فشار آوردی اینطور نشدی؟
‫ببخشید که می‌زنم تو برجکت، ‫ولی اصلاً هم به خودم فشار نیاوردم.
‫خب همونطور که گفتم، دیگه نیازی به نگرانی نیست.
‫فردا مرخص می‌شم.
‫هوی! می‌خوای کجا بری؟
‫روی تختت بمون!
‫می‌خوام برم دستشویی، دستشویی!
‫و حالا که دیگه می‌رم، می‌خوام با دکتر صحبت کنم ‫و تو راه برگشت قهوه بخرم.
‫توی این مدت لولم رو ببر بالاتر.
‫ها؟!
‫هوی، وایسا!
‫می‌دونم که زیاد توش خوب نیستی، ولی سعی کن زیاد نمیری.
‫خب تا بعداً.
‫منم با توکیکو-سان می‌رم.
‫نه، وایسا! عزیزم؟
‫می‌گم...
‫حال‌تون واقعاً خوبه؟
‫ای وای، به همین زودی پیدام کردی؟
‫ولی از کجا فهمیدی؟
‫همینطوری حدس زدی؟
‫نه.
‫قدم برداشتن‌تون.
‫درمقایسه با وقتی که توی کوهستان بودین، ‫خیلی کوچیک‌تر به‌نظر میومد.
‫بعد با خودم گفتم که حتماً یه مشکلی هست.
‫تو واقعاً فوق‌العاده‌ای، ها!
‫نه.
‫مردم مدام این حرفو به خودمم می‌زدن،
‫ولی گمونم این نشون می‌ده که همیشه یه نفرِ بهتر هست.
‫نه اینطور نیست.
‫درضمن، این سوکاسا-چانه که واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫نه، اون عادیه.
‫اون معمولیه.
‫یه دختر کاملاً معمولی، بدون هیچ استعداد خاصی.
‫واسه همین می‌تونم تصور کنم که حتماً خیلی دردسره.
‫ولی درمورد احوال من... ‫ممنون می‌شم بهش چیزی نگی.
‫اه، بله.
‫خودت که دیدی وقتی شنید از هوش رفتم چقدر نگران بود.
‫خدایی، یه دقیقه هم بهم امون بدین.
‫امم...
‫توی محوطه‌ی کمپ چی بود که ‫می‌خواستین راجع بهش باهام حرف بزنین؟
‫اوه، یادت موند؟
‫بله. به‌نظر بحث مهمی میومد.
‫وقتی می‌بینم که چقدر می‌تونی تیز باشی...
‫هم خیالم راحت می‌شه هم حسادتم می‌شه. ‫واقعاً چه ترکیب احساساتی.
‫یواش، یواش.
‫یه چیزی بود که کل زندگیم رو صرف انجام دادنش کردم.
‫ولی انگار نقش من توش قبل از اینکه به ثمره برسه تموم شد.
‫دوست دارم که فکر کنم یه‌کم دیگه مونده بود، ولی...
‫واقعاً ناامیدکننده‌ست.
‫ولی از اونجایی که کل تلاشمو روش گذاشتم، ‫با اینکه نتونستم موفق بشم،
‫پشیمون نیستم.
‫واسه همین اینو به تو می‌دم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫توکیکو-سان، این-
‫فقط یه سنگه.
‫یه سنگ معمولی قدیمی که هیچ قدرت ‫ جادویی یا چیز دیگه‌ای نداره.
‫ولی برای بشریت هزاران سال طول کشید تا همین سنگ رو بردارن.
‫البته بعد از هزاران سال که طول کشید، ‫برداشتنش و گفتن «آره. فقط یه سنگ عادی‌ـه»
‫خب، بعضی وقتا همینطور پیش می‌ره دیگه.
‫ناسا-کون...
‫لطفاً اونو خوشبخت کن.
‫من اون‌موقع نمی‌دونستم که منظورش چیه.
‫ولی... انگار چیزی که بهم واگذار می‌کرد
‫حتی از این سنگ ماه که بهم داد هم مهم تر بود.
‫بله. به خودم بسپارینش.
‫من حتماً سوکاسا-چان رو خوشبخت می‌کنم!
‫اهه، حالا که این بارو از دوشم برداشتم، ‫انگار یه‌کم حالم بهتر شد.
‫خب، ناسا-کون، بیا برگرد-
‫اه! پس اینجا بودین!
‫اه، مثل اینکه همین یه دفعه زمان بندیت خوب بود.
‫منظورت چیه؟!
‫تازه چرا این بازیه انقدر سخته؟!
‫به‌عنوان کسی که از بازی‌های ویدیویی خیلی خوشش میاد، ‫هیچ توشون بهتر نمی‌شی.
‫چـ- چی گفتی؟!
‫خب، اون بازی رو بذار کنار.
‫ببین هوا چه خوبه،
‫پس یه گپ خوب با شوهرت بزن.
‫خودت بودی که گفتی بازی کنم!
‫اصلاً همین که یواشکی اومدی به اینجا...
‫دوتایی داشتین درمورد چی حرف می‌زدین؟
‫اون یه رازه.
‫مگه نه، ناسا-کون؟
‫نه، اونقدرا هم چیز بزرگی نیست.
‫احتمالاً باز داشتی سرشو با چرت و پرت پر می‌کردی، مگه نه؟
‫اوه، اینطوری راجع به مردم حرف نزن.
‫اگه اینقدر دلت می‌خواد بدونی، ‫ یه‌کم از نزدیک‌تر به ناسا-کون توجه کن.
‫اه؟ منظورت چیـ-
‫گفتم که...
‫قشنگ منظورم همین بود.
‫خـ- خب، راستشو بگم...
‫داشتم درباره‌ی اینکه چطور می‌خوام تو رو ‫ خوشبخت کنم حرف می‌زدم، سوکاسا-چان.
‫بـ- باشه.
‫اون... چیزه...
‫اه... امم..
‫مـ- ممنونم.
امروز تعطیلیم
‫معذرت!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت 12 در تمام زمان‌هایی که خواهد آمد و فراتر از آن
تماس
‫کاجیما (صاحب‌خونه)
سخنرانی سوکاسا-چان درمورد نحوه‌ی بغل کردن
aaa aaaa
مسئول کلاس: سوکاسا/ناسا
aaaa
نمودار بلند کردن
aa
دست‌ها
aa
‫ با توجه به تغییر شکل بر اساس ظرف = ‫آیا گربه‌ها درواقع مایع هستند؟
‫ aaaaaa aaaa
تماس
چیتوسه
تماس
چیتوسه