‫فردا بیا با میچی-کون که خیلی دوستش داریم، حرف بزنیم...
‫و بهش بگیم چون خیلی ‫دوستش داریم می‌خوایم باهاش بازی کنیم!
‫بهش این حرفای بزرگونه رو زدم،
‫ولی یه هفته گذشته و هنوز نتونستم با موچیزوکی-سان تماس بگیرم.
‫متأسفم، هیکاری.
‫امکانش هست که... دیگه هیچوقت...
‫ماساکی.
‫بیا اینجا.
‫ماساکی.
‫همیشه آدمایی هستن که نمی‌تونی باهاشون به یه درک مشترک برسی،
‫هرچقدر هم که برات اهمیت داشته باشه.
‫حتی اگه آدم‌های خوبی باشن، ‫و حتی اگه دوستشون داشته باشی.
‫متوجهی؟
‫من همیشه...
‫حس کردم در حقت کار اشتباهی کردم.
‫فکر کردم ممکنه آدما به‌خاطر من بهت حرفای بدی بزنن.
‫و ممکنه واسه‌ت دردسر درست کنم.
‫ولی اینطور نبود، نه؟
‫هیرو-سان تو همیشه این احساسات رو توی خودت ریختی تا بتونی منو تشویق کنی.
‫الان موقعیتمون برعکس شده، ولی بازم تویی که داری منو آروم می‌کنی،
‫برای همین حس می‌کنم‌ـــ
‫آره واقعاً.
‫چرا همیشه انقدر دلرحمی؟
‫گوش کن ماساکی.
‫من واقعاً فقط به خانواده‌مون اهمیت ‫می‌دم، بیشتر از چیزی که فکرشو بکنی.
‫تعصبای توی دنیا زیاد برام اهمیت ندارن،
‫و واقعاً برام مهم نیست آدما در موردم چی می‌گن.
‫به‌نظرم کسایی که از تو بد می‌گن یه مشت احمقن،
‫ولی به احساسات من لطمه‌ای نمی‌زنه.
‫گمونم یه طورایی بی‌اعتناام...
‫حتی سعی نمی‌کنم باهاشون به یه درک مشترک ‫برسم و برداشتم اینه که اونا هیچوقت نمی‌فهمن.
‫ولی تو فرق داری.
‫اینکه چطوری سعی می‌کنی با آدما به یه نقطه اشتراک برسی...
‫به چشم من هم احمقانه و هم دوست‌داشتنیه.
‫ولی بیشتر از اینا، ‫به‌نظرم زیبا و نجیبانه‌ست.
‫امیدوارم همیشه همینطور بمونی.
‫من...
‫هرچند هروقت طرف قابل ارزشش رو نداشته باشه، ‫دخالت می‌کنم تا جلوت رو بگیرم.
‫اصلاً اون آدم بی‌نظیری که هیرو-سان فکر می‌کنه نیستم.
‫خب حالا، موچیزوکی-سان ارزشش رو داره؟
‫خب... گمونم آره.
‫کارش توی اون موزاییک‌کاری‌ها خیلی ‫خوب بود، واقعاً قشنگ بودن.
‫خب، قانع شدم.
‫حس می‌کنم یه عالمه عشق دارم تا با خودم حمل کنم،
‫و آخرش هم همه‌شون سرریز می‌شن.
‫خیلی خوشحالم.
‫موچیزوکی-سان...
‫منم متوجه نشدم.
‫ما هیچوقت به اون تنهایی که فکر می‌کنیم نیستیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط می‌خوام اینو بدونه.
‫ما-چا!
بلـــه؟
‫بیا اوییگامی دست کنیم.
‫می‌خوام هدیه دست کنم.
‫باشه، بیا درست کنیم.
‫طبیعیه که آدم‌ها ارزش‌های متفاوتی داشته باشن.
‫و شاید روابطی هم وجود داشته باشن که ‫به همین دلیل به انتها می‌رسن.
‫خب هر رنگی دوست داری انتخاب کن.
‫این یکی برای هی-کون.
‫ما-چا. بابایی.
‫هینا-چان. یوکو. ماچو.
‫این میچا و این باباییش.
‫روابطی هم هستن که می‌خوای تحت هر شرایطی ازشون محافظت کنی.
‫می‌خوام ستاله دست کنم.
‫باشه، بیا ستاره درست کنیم!
‫بله!
‫ماساکی-سان!
‫می‌ری بیرون؟
‫آره.
‫گفتم بیرون ناهار بخوریم.
‫یوکی-کون تو چی؟
‫خب...
‫من به مامانم گفتم می‌رم خونه‌ی ماتسو-سان، و...
‫باید براش یه هدیه‌ی خوب بخریم.
‫الان باید برم فروشگاه توی شهر بعدی خرید.
‫آه، خب.
‫ما قرار بزرگ هفته‌ی پیشتون رو خراب کردیم.
‫ببخشید.
‫ا ـ اون که قرار... نبود.
‫چی؟ هیرومو-سان تحت تأثیر فرومون‌های آقای بابا قرار گرفت؟
‫آره، گمونم.
‫ولی این اتفاق...
‫آره، گمونم اتفاق می‌افته.
‫چون آقای بابا برای خودش جفت نداره.
‫احساساتمون دخیل نمی‌شه.
‫بدنمون جوری ساخته شده تا بهش واکنش بده.
‫که اینطور. گمونم همینطوره.
‫مخصوصاً اون آقا...
‫کسی نمی‌دونه وضعیت جسمانیشه یا فیزیولوژیش،
‫اما فرومون‌هاش نباید انقدر قوی‌ باشن که ما بهش واکنش بدیم.
‫شاید بعضی‌ها اگه آلفایی نزدیک خودشون نداشته باشن...
‫در نهایت یه نوع حس تدافعی می‌سازن.
‫چیزه...
‫حالت خوبه، ماساکی-سان؟
‫در مورد اتفاقی که برای آقای بابا افتاد اینا...
‫نگران شدی؟
‫نمی‌دونستم حق دخالت دارم یا نه، اما...
‫من قبلاً به‌خاطر گونه‌م از طرف بقیه طرد شدم،
‫ولی اولین باره که این اتفاق برای خانواده‌م میفته.
‫وقتی اون اتفاق افتاد، حسم بدی گرفتم که...
‫در مورد هیرو-سان داره حرفای بدی گفته می‌شه، یا بهش ترحم می‌شه...
‫ولی متوجه شدم که نباید حسم بد می‌شد.
‫الان می‌دونم چه حسی داشته. و اینطور ‫نیست که برای آدم اهمیتی داشته باشه بقیه در موردش چی می‌گن.
‫اینکه ببینی خانواده‌ت بابت دلایل احمقانه رد می‌شه...
‫باعث می‌شه احساس عصبانیت و ناراحتی بکنی.
‫ولی بازم، هیرو-سان همچنان واکنشی نشون نداد.
‫فقط خندید و گفت من همه‌چیزشم.
‫و همچنین بچه‌ها هم کنارمن.
‫می‌دونم که این چه دلگرمی بی‌نظیریه.
‫پس دیگه خوبم.
‫فکر کنم می‌تونم با موچیزوکی-سان هم بتونم به یه درک مشترک برسم.
‫و بیشتر از همه‌ـــ
‫اوه! یو-کو!
‫هیکاری، بالأخره اومدی.
‫بابا هنوز داره آماده می‌شه؟
‫سلام، هیکارین.
‫عالی نیست هیکاری؟ یوکی-کون رو دیدی.
‫هدیه برای یوکو.
‫هدیه.
‫بیا!
‫ستاره‌ست!
‫با اویگامی دست کردم.
‫حتماً خیلی سخت بوده!
‫حرف نداری هیکارین.
‫چقدر درست کردی.
‫برای میچا و باباییش هم درست کردم.
‫حداقلش، از نظر هیکاری همه‌چیز در مورد...
‫میچی-کون عزیزش و آقای باباییش مثل همیشه‌ست.
‫هیچکسی دوست نداره ببینیه مشکلای بزرگترا از کنترل خارج شده.
‫آره. واقعاً باعث آرامش خیاله.
‫اومدم، یوکی!
‫اوه، ماساکی-کون سلام.
‫هیکاری-چان.
‫چه کوله پشتی نازی؟ می‌ری بیرون؟
‫بازم هدیه یادم رفت.
‫چی شده؟ هدیه داری؟
‫چه شلوغ شد.
‫چطوری نمی‌دونی ماتسو-کون چی دوست داره؟
‫می‌دونم. از خامه بدش میاد.
‫اوه، ولی اونو که همه‌ی آدمای خوش‌قیافه بدشون میاد.
‫اون فقط یه کلیشه‌ست.
‫خب؟ شبم می‌مونی؟
‫اگه برگشتن سخت باشه احتمالا.
‫که اینطور!
‫اون موها رو می‌شناسم...
‫الان واسه بستنی خیلی سرده. دلت درد میگیره.
‫آقای بابا! میچیرون!
‫یو‌ــ
‫صبر کنید‌‌ــ
‫من یه بتام!
‫ایول.
‫چرا داد می‌زنی؟
‫مـ ـ مامان؟
‫چرا اینطوری خودتو معرفی می‌کنی؟
‫اون اطلاعات شخصیه. خیلی خجالت‌آوره.
‫عه؟ اوه، سلام.
‫قبلاً خونه‌ی فوجیوشی-سان دیدمتون.
‫موچیزوکی-سان بودین؟
‫بـ ـ بله. سلام.
‫و میچیرو-کون، نه؟
‫سلام. خیلی وقته ندیدمت.
‫اوه، راستی.
‫هیکاری-چان برات یه هدیه‌ی خیلی ناز درست کرده بود.
‫دفعه‌ی بعدی که رفتی باهاش بازی کنی می‌تونی ازش بگیری.
‫هییه...
‫آره! یکم پیش به منم یکی داد.
‫ولی بهت نمی‌گم چی بود.
‫واقعاً ببخشید.
‫مامانم از کنترل خارجه. بالأخره رفتش.
‫خب، چندباری دیدمشون.
‫آدم مهربون و مادر خوبین.
‫ماساکی-سان هم گفته چقدر کمک‌حال...
‫ببخشید...
‫می‌خواین تا همیشه از ماساکی-سان و هیکارین فاصله بگیرین؟
‫معلومه که نه.
‫پس تصادفاً برای خرید این‌همه راه تا اینجا اومدین؟
‫چیزی که موقع صدازنم گفتی...
‫گمونم فوجیوشی-سان برات از جزئیات قضیه گفته،
‫ولی یه چیزایی هست که فقط ما می‌تونیم درک کنیم.
‫ببخشید، می‌دونستین که ماساکی-سان و هیرومو-سان ‫همین اواخر با همدیگه جفت شدن؟
‫گمونم در اصل ده ساله که با همدیگه‌ان.
‫ولی همین دو سه سال پیش جفت هم شدن.
‫وقتی شنیدم که در مورد شما و هیرومو-سان چه اتفاقی افتاده،
‫با خودم گفتم اینطوری حتماً قرار گذاشتن براشون خیلی سخته.
‫اما ماتسو-سان‌ـــ
‫عه، دوست هیرومو-سان گفت...
‫قبلاً بهت گفتم، نه؟
‫یه مدت بعد از آشناییشون، ‫مشکل خود‌کم‌بینی ماساکی خیلی شدید بود.
‫مشخصاً دوست داشت با هم جفت بشن، ‫ولی مشکلی هم نداشت شماره 1 هیرومو نباشه.
‫مطمئنم ماساکی فکر می‌کرد با چنین ‫پیشنهادی داره فداکاری بزرگی می‌کنه،
‫ولی هیرومو از این موضوع نفرت داشت.
‫گفت نمی‌تونه دست و پای ماساکی رو ‫توی همچین شرایطی ببنده.
‫چون مشخصاً برای امگاها، یه طور زنجیره که تا آخر عمرشون باقی می‌مونه.
‫من مدام بهش می‌گفتم «یالا باهاش جفت شو دیگه».
‫هرچی نباشه منم یه آلفام.
‫می‌ترسیدم اتفاقی بیفته.
‫ولی به لطف همین، من و هیرومو چیزای زیادی در مورد امگاها یاد گرفتیم...
‫انقدری که الان بتونیم تو رو نصیحت کنیم.
‫گمونم چیزی بود که توی اون دوره توی ما رشد کرد.
‫منظورت اینه، خانواده‌ش درک می‌کنن، پس مشکی نیست؟
‫نه! منظورم این نیست.
‫یعنی، اونم بخشیشه، ولی نه فقط اون!
‫چیزی که مهم‌تره احترام گذاشتنه!
‫ماساکی-سان و شوهرش همیشه می‌خوان همدیگه رو درک کنن...
‫تا بتونن با همدیگه زندگی کنن.
‫با خودشون و بقیه خیلی مهربونن.
‫منم دوست دارم اینطوری باشم. برای همین...
‫برای همین... خب، رشته‌ی افکارم پاره شد، اما...
‫ای وای. ماتسو-سان اومدش.
‫بـ ـ ببخشید، من با کسی قرار دارم.
‫گمونم حرفمو باید نیمه‌کاره ول کنم و برم، اما...
‫با اجازه.
‫آها...
‫میچیرون. بیا بازم با هیکارین و هینا هینا بازی کنیم.
‫بای بای.
‫می‌خوان همدیگه رو درک کنن؟
‫به‌نظرت هی کیو بیشتر دوست داره، بابایی یا ران-کون؟
‫جدی بابا؟ آره منم می‌گم بابا.
‫هیرو-سان، دیگه به ران-کون حسودی نکن.
‫می‌رم با ران-کون قدم بزنم.
‫ناراحت‌کننده‌ست که به مرحله‌ای رسیدیم که ‫مشکلی نداره ازمون دور باشه.
‫یه چرخ توی پارکه.
‫حیف که نمی‌تونیم بهش همه‌ی دفعه‌هایی که ‫به‌خاطر نبود بابا گریه می‌کرد، نشون بدیم، نه هیناتا؟
‫خیلی خوشحالم که انقدر خوشبینی.
‫هستم، چون تو تشویقم می‌کنی.
‫به‌نظرت امروز هم میاد؟
‫نمی‌دونم، ولی فکر کنم.
‫یه حسی بهم می‌گه موچیزوکی-سان هم دوست نداشت اوضاع اینطور پیش بره.
‫من هنوز جا نزدم.
‫که اینطور.
‫می‌خوای کمکمون کنی باهاش حرف بزنیم، هینا؟
‫همراه ارزشمندی می‌شه.
‫موچیزوکی-سان!
‫پیامم رو دیدی؟
‫می‌خواستم بابت اتفاقی که افتاد عذرخواهی کنم.
‫حرفای بدی به خودت و شوهرت و هیکاری اینا گفتم.
‫متأسفم.
‫همه‌ی این مدت داشتم بهتون فکر می‌کردم.
‫فرومون‌های من زیادن.
‫دز مناسب دارو پیدا نکردم تا بهشون رسیدگی کنم،
‫و روی خلق‌وخوم هم تأثیر می‌ذاره. ‫باعث مشکلای زیادی شدم.
‫برای همینم دفعه‌ی قبلی برای شوهرت مشکل ایجاد کردم.
‫بارها برای خودم و بقیه باعث ناراحتی شده.
‫الان دیگه همه‌چیز گذشته و رفته،
‫ولی اگه پسرم هم همین فیزیولوژی رو داشته باشه...
‫یا حتی اگه بدتر باشه...
‫فقط منم که می‌تونم ازش محافظت کنم، فقط خودم...
‫تو تنها نیستی!
‫خودت گفتی! می‌تونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫اما...
‫جمعیت آلفاها اصلاً اونقدرا کم نیست.
‫می‌دونم.
‫انتظار ندارم همیشه بتونم ازشون فاصله بگیرم.
‫اما...
‫بازم...
‫آقای باباـه.
‫میچا!
‫هی-کون!
‫میچا! بیا بازی کنیم!
‫هی-کون برات هدیه دارم!
‫بابا. میچی رو بذا پایین.
‫نمی‌شه.
‫ما-چا. با میچا بازی نمی‌کنیم؟
‫چرا؟
‫میچا...
لفطاً لفطاً؟
‫آقای بابا. می‌شه هی-کون با میچا بازی کنه؟
‫ببین... خب...
‫هی-کون بیاش هدیه داره.
‫یه عالمه دست کردم براش شما هم کردم.
‫پس... می‌شه بازی کنیم؟
‫می‌شه هی-کون با میچا بازی کنه؟
‫بسه هیکاری.
‫گفتیم دیگه چیزی نخوایم، نه؟
‫ببخشید. من اشتباه کردم.
‫هیکاری، نمی‌خواستی وقتی میچی-کون رو دیدی یه چیزی بهش بگی؟
‫هیکاری.
‫هی-کون...
‫میچا رو دوست داله. می‌خواد باهاش بازی کنه.
‫بیا با هم بازی کنیم!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی-کون!
‫منمون.
‫بیا بازی.
‫خیلی می‌ترسیدم.
‫خیلی دلم یه بچه می‌خواست.
‫می‌دونستم یه زوج امگا به این راحتی بچه‌دار نمی‌شن...
‫ولی بالأخره بچه‌دار شدیم، اون گنجینه‌ی من بود.
‫هر طوری بود می‌خواستم ازش محافظت کنم.
‫موچیزوکی-سان.
‫دردی که من موقع بزرگ شدن تحمل کردم از محدودیتی ‫که به‌خاطر گونه‌م بهم تحمیل شده بود کمتر بود.
‫و بیشتر از اون ناتوانیم برای ابراز احساساتم به کسی که دوستش دارم، بود.
‫حتی نوع احساساتی که اون‌موقع داشتم اشتباهی بود،
‫و من حتی خیال می‌کردم باید همینطوری باشه،
‫که باعث شد دردناک‌ و غم‌انگیز بشه.
‫نمی‌خوام بچه‌هام هیچوقت همچین حسی داشته باشن.
‫مطمئنم همه‌ی نگرانی‌هامون بی‌پایه و اساس نیستن.
‫ستاله!
‫هییه.
‫ولی اگه همچین اتفاقی افتاد، می‌تونیم کمکشون کنیم.
‫چون خودمون هم درد کشیدیم.
‫موچیزوکی-سان، ما بدون داشتن چیزای به این مهمی به این دنیا نیومدیم.
‫و حتی هرچیزی هم که نداشته باشیم ‫بازم کمکمون می‌کنه یه چیزایی رو به‌دست بیاریم.
‫هرچیزی که این بچه‌ها با خودشون به این دنیا آوردن،
‫بهترین کار اینه که در حالی که خودشون ‫باهاش روبه‌رو می‌شن ما مراقبشون باشیم.
‫آقای بابا.
‫بیا.
‫اوهوم.
‫ممنونم هیکاری. ممنونم.
‫می‌گم ماساکی...
‫ممنونم که برای مهمونی کریسمس دعوتم کردی...
‫ولی یکم زیاده‌روی نکردی؟
‫مگه چند نفر قراره بیان؟
‫خب...
‫پدر شوهرم، که خیلی می‌خواد بچه‌ها رو ببینه،
‫و دوقلوها، که خیلی می‌خوان بچه‌ها رو ببینن،
‫و چند نفر از محل کار هیرو-سان...
‫نمی‌دونم سر جمع چندتا می‌شن...
‫بابا، با یو و شو دوست می‌شه.
‫همه‌شون آلفاان؟
‫اساساً همه‌شون که نه.
‫بابا، با یو و شو دوست می‌شه.
‫از الان به بعد زیاد سر کار می‌بینیشون.
‫بعدم بهترین رویی هست که از بابای بیخودم می‌بینی، ‫اونم چون پیش نوه‌هاش خوش‌اخلاق می‌شه.
‫ولی بازم...
‫من آدم خیلی ساده‌ایم. مشکلی پیش نمیاد.
‫اونو دیگه نمی‌دونم.
‫احتمالاً حسابی اذیتت می‌کنن.
‫آقای بابا با هیرو-سان همکار شده؟
‫هیرو-سان ضمانتشو کرد.
‫گمونم داره تصور می‌کنه چطوری قراره مسخره‌ش کنن.
‫گفت کارمندای جوون‌تر حسابی ازش می‌ترسن.
‫میچا! آقای بابا! ببینین.
‫چی شده؟
‫اوه! اون ستاره.
‫مثل هی-کونه.
‫تاپ استار.
‫آره، درست می‌گی.
‫پس میچیرو هم این یکیه.
‫البته یه گردش بهتره.
‫ماه دوست توـه، کل شب باهات می‌درخشه.
‫دوست!
‫این خونه داره مدام سرزنده‌تر می‌شه.
‫اخیراً حس می‌کنم خونه‌م کوچیک‌تر شده، ‫بدون اینکه حتی بچه‌هام بزرگ شده باشن.
‫خب، تا وقتی انقدر به ماساکی و هیکاری خوش بگذره،
‫حق شکایت کردن نداری.
‫اما سال بعدی، می‌خوام اوقات ساکت‌تر و خصوصی‌تری رو با خانواده‌م داشته باشم.
‫از اون عاشقانه‌هاش.
‫مطمئنم برای تو هم همینه.
‫سلام! ما اومدیم، هیرو-نی.
‫دیگه باید بهم کلید بده. ‫درست نیست انقدر منتظر بمونم.
‫عمو، درست نیست که.
‫جدی؟
‫بله.
‫مزاحم همسایه‌ها نشین.
‫خوش اومدین!
‫بابا بزگ! مامان بزگ! یو و شو.
‫خوش اومدین.
‫ما اومدیم.
‫فکر نمی‌کنم الان باید می‌گفتی «خوش اومدین» هی.
‫هیکاری، مامان بزرگ و بابا بزرگ رو راهنمایی کن.
‫بفرمایید!
‫ممنون هیکاری.
‫ممنونم هیکاری-چان.
‫هیرومو-سان و باباش یه‌طورایی شبیه‌ان.
‫حس و حالشون یکیه.
‫میچی! روبه‌راهی؟
‫میچی لوبه‌لاهه.
‫ایولا پس.
‫اوهوم!
‫خب بابای معروفت کو؟
‫می‌خوایم بهش سلام عرض کنیم.
‫بابایی اونجاست.
‫سلام، بابای میچیرو هستم.
‫تو... شماها «یو» و «شو» هستین
‫از میچی شنیدم که مراقب پسرم بودین...
‫تـ ـ تایپمه!
‫هی میچی. باباییت خیلی خوشگله.
‫اوه، الان نادیده‌م گرفتین؟
‫رو نکرده بودی!
‫نزدیک بود از هوش برم.
‫بابایی خفنه. همه باباییو دوشت دارن.
‫میچی. تو...
‫بابایی نمی‌خوای؟
‫نه. بابا دارم.
‫درسته.
‫رئیس، ما اومدیم!
‫هدیه برای فوجیوشی-سان و ماساکی-کون!
‫این از طرف ران و منه، برای بچه‌ها.
‫شیرینی آوردم!
‫و یه چیزی از پست.
‫جلوی درتون بود، آوردمش داخل.
‫از طرف کیه؟
‫از طرف کازو-کونه!
‫«کریسمس مبارک.
‫بابام ازم خواست بفرستم.»
‫کازو-کون...
‫ممنونم.
‫هی-کون برق‌برقی می‌‌کنه.
‫برق‌برقی!
‫آره.
‫آره
‫خوشله.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ستاله‌ی هی-کون برق‌برقیه.
‫آره! خیلی برق‌برقی.
‫فرشته‌ست!
‫آره.
فردا می‌بینمت
من می‌رم همون پارک همیشگی
موچیزوکی
‫باشه، متوجه شدم.
‫امروز بعد از ظهر می‌رم همون ‫پارک همیشگی. اگه بشه ‫می‌خوام با همدیگه صحبت کنیم.
یک ماه و نیم بعد
کریسمس مبارک بابا ازم خواست اینو بفرستم اوگیوارا کازوهیکو