..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[آنچه گذشت...]
‫این واقعیه. الآن داره اتفاق می‌افته.
‫اونا اینجان! دارن بین‌مون راه می‌رن.
‫فعالیت‌های شهاب‌سنگ‌ها نشون می‌ده ‫که یه مهمان دیگه داره میاد. یه خوبش!
‫هر کی یه قُلُپ از این بخوره
‫- بعدش می‌تونه از خط رد بشه؟ ‫- آره.
‫[شیشه رو رد کنید بیاد]
‫نه! ‫نه.
‫- بس کنید! بس کنید! ‫- نه!
‫هم مهمان‌های خوب داریم، هم مهمان‌های بد.
‫وقتی سر و کلۀ یه مهمان خوب پیدا می‌شه، ‫یه مهمان بد شکارش می‌کنه.
‫گوه توش!
‫«فنجان چای»
‫فلیتوود مک (گروه موسیقی)، ‫شراب قرمزِ ارزون‌قیمت و سکس.
‫سکس‌های خیلی خیلی زیاد!
‫اولین سال ازدواج‌مون ‫تقریباً توی همینا خلاصه می‌شه.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم بتونم کسی رو ‫به اندازۀ ویلیام دوست داشته باشم.
‫تا اینکه جیمز اومد توی زندگی‌مون.
‫یه نگاه بهش انداختم و گفتم:
‫برای اون پسر کوچولو، از کوه‌ها بالا می‌رم
‫و در اقیانوس‌ها شنا می‌کنم ‫و با هیولاها می‌جنگم.
‫بعدش که ویلیام مُرد، ‫فکر می‌کردم نصف عشقم باهاش مُرده.
‫البته نصف عشقم رو برای جیمز داشتم،
‫ولی خب، همین بود و بس.
‫ولی کاشف به عمل اومد که ‫عشق هم مثل بقیۀ چیزها غیرقابل کنترله.
‫چون تو اومدی، بعدش هم مریل کوچولو،
‫و آرلو که زود به دنیا اومد.
‫سی‌ویک هفته‌اش بود.
‫برای اون بچه‌ها حاضرم هر کاری بکنم.
‫آره، می‌دونم.
‫ظاهراً خونریزی بالأخره بند اومد.
‫حالا اونا کجان؟ حال‌شون خوبه؟
‫فقط می‌خوام با چشم‌های خودم ببینم‌شون.
‫و می‌خوام بغل‌شون کنم ‫و بهشون بگم دوست‌شون دارم.
‫و در امان نگه‌شون دارم. ‫دارم ورّاجی می‌کنم.
‫هیچ عیبی نداره.
‫زدم یارو کُشتم.
‫اینم عیبی نداره.
‫آره، الآن تو شوکی.
‫دست‌هات دیگه نمی‌لرزن.
‫احتمالاً تأثیر آدرنالین هم باشه.
‫حیف که اثرش طولانی‌مدت نیست.
‫بشین، هیچ‌جا نمی‌ری. ‫آخه بچه‌ها...
‫من و دونالد می‌ریم تو کارش.
‫- ما هم پشت سرتون میایم. ‫- باشه.
‫برگشتن.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫قصد نداشتم این کار رو بکنم. ‫مکنب به سمت‌مون اسلحه نشونه رفته بود.
‫محاله عمداً به کسی آسیب بزنم،
‫چه آدم باشه، چه حیوون.
‫- می‌دونم اهل این کارها نیستی، عزیزم. ‫- حتی حشره‌ها رو هم لِه نمی‌کنم.
‫داشتی از خودت محافظت می‌کردی.
‫از مریل و آرلو هم همین‌طور.
‫این چیز خوبیه عزیزم، خب؟
‫دوست‌هات رو در امان نگه داشتی.
‫فقط می‌خواستم کمک کنم که مایع رو بیاریم.
‫ولی مکنب، یه ماسک وحشتناک داشت ‫و اومد گرفت‌مون.
‫مایع از دستم افتاد.
‫منظورت از مایع چیه دقیقاً؟
‫قاصد یه راهی سراغ داشت ‫که همه‌مون خارج شیم.
‫یه مایع رنگین‌کمانی بود. می‌گفت سمّی‌ـه.
‫ولی اگه فقط یه ذره ازش بخوری ‫می‌تونی از خط رد بشی
‫- به همین راحتی! خودش اینو گفت. ‫- بدونِ هیچ خطری؟
‫آره، هیچ خطری نداره.
‫ما یه مقدار توی شیشه جمع کردیم ‫ولی اونجا بود که صدای یه ماشین شنیدیم.
‫مکنب بود. اون‌طرفِ خط پاک کرده بود
‫ولی وقتی شیشۀ مایع رو دید ‫دوید سمت‌مون،
‫از خط رد شد و ‫بعدش شیشه افتاد شکست.
‫ولی احتمال می‌دم هنوز یه‌کم ازش ‫توش مونده باشه.
‫منو ببر جای ماشین مکنب.
‫مریل، سرنگ ۳ میل و «روپی‌واکائین» رو بیار. ‫(بی‌حسی موضعی)
‫سوزن‌گیر و انبر فورسپس رو هم بیار، لطفاً.
‫ببین، می‌خوام پسرمون نزدیکم باشه ‫ولی دیگه نه در این حد.
‫- می‌شه...؟ ‫- آره، آره، دارمش.
‫بیا اینجا، رفیق. ‫برو بریم.
‫خیلی‌خب. ‫مواظب باش.
‫می‌ذارمت اینجا، خب؟
‫ببینم...
‫مطمئنی حالت خوبه، آرلو؟
‫خوبم، بابا.
‫بیا بغلم.
‫قاصد می‌خواد مامان بدونه...
‫- کی؟ ‫- قاصد.
‫قاصد چی می‌خواد؟
‫قاصد می‌گه مکنب آدم خوبیه.
‫اون یکی، یعنی آدمکُش، اون بَده.
‫قاصد و آدمکش، متوجه شدم.
‫پسر خوب.
‫خانوادۀ ناوارو چی شد؟
‫خودت چی؟ خوبی؟
‫من خوبم.
‫باید بری یه سر به مامانت بزنی.
‫چیه؟ چی شده؟
‫دونالد، می‌شه...؟
‫آره، من در جریان قرارت می‌دم. ‫بیا، دوک.
‫- بیا. ‫- باشه...
‫- بریم. دوک، بیا اینجا. ‫- مطمئنی از پسش برمیای؟
‫مریل؟
‫از پسش برمیام.
‫باشه.
‫یعنی می‌گی اینکه اولسن مُرده
‫دلیل بر این نیست که خطر از سرمون رفع شده؟
‫آره، اون بچه‌هه تراویس این‌طور گفت.
‫اون یکی مهمان، همون آدمکش، ‫ممکنه رفته باشه توی بدنِ یکی دیگه.
‫یا حضرت مسیح!
‫آره...
‫- خب... ‫- چیه؟
‫من و تو اومدیم اینجا، بعدش والریا...
‫وایستا ببینم، از قبل‌تر تعریف کن. ‫هیچ‌کدوم‌تون ندیدین چطور این اتفاق افتاد؟
‫حرفم همینه دیگه.
‫مامانت گفت یارو خودش رو آزاد کرده،
‫- اومده دنبالش... ‫- خب.
‫اولش پیش خودم گفتم دیوونه‌بازی بوده،
‫می‌دونی؟ مثل تمام چیزهای دیگه.
‫ولی بگو که به این صحنه نمی‌خوره ‫که وقتی نِشسته بوده
‫تیر خورده.
‫وقتی که هنوز بی‌دفاع بوده.
‫- دقیقاً. ‫- عن توش!
‫این یعنی...
‫یعنی تو باید بری به مگی بگی، ‫منم باید برم مامانم رو ببینم.
‫یالا.
‫برات بهتره ندونی.
‫منم دلم نمی‌خواد بهت بگم.
‫یعنی چی؟
‫یعنی یه چیزی اون بیرونه.
‫چیزی که خیلی...
‫یعنی وقتی ما رسیدیم اونجا، ‫همه‌شون مُرده بودن.
‫- وای خدا... ‫- یعنی هیچ‌کس قرار نیست بیاد.
‫حالا خودت خوبی؟
‫نه، نیستم.
‫جیمز چی؟ اون...
‫- چی‌اش چی؟ ‫- خب، تو...
‫خب، تو گفتی اونا مُرده بودن.
‫ولی صورتش زخم و زیلی بود.
‫یه مقدارش کار من بود، آره.
‫دیگه رابطه نداریم. تمومش کردم.
‫خیلی‌خب... این حرفم رو هر جور بزنم ‫یه سوء برداشتی ازش می‌شه.
‫ولی مسئله تو نبودی.
‫مسئله، جیمز هم نبود.
‫مسئله خودم بودم. ‫یه چیزی کم بود.
‫برای من.
‫پشیمونم که دروغ گفتم، ‫پشیمونم دلت رو شکستم،
‫و اگه به از دست دادنِ تو ختم بشه...
‫اون‌وقت خیلی خیلی پشیمون...
‫واقعاً قصدم همچین چیزی نبود.
‫قصدت همچین چیزی نبود؟
‫- منو کسخل فرض کردی؟ ‫- نه، چرا باید...؟
‫مامان؟ بابا؟
‫نیکولاس.
‫بگیر.
‫- روبن؟ ‫- بابا؟
‫- بیا، فقط... ‫- گفتم خودم می‌تونم.
‫چیزی نیست که. ‫می‌تونم کمکت کنم.
‫دوستان؟!
‫برید پشت من. آروم‌آروم.
‫آروم‌آروم.
‫- نیکولاس؟ ‫- بله. - باید بهش شلیک کنی.
‫- چی؟ ‫- یه تیر بذار. انجامش بده!
‫- فقط مایع رو می‌خواد. ‫- عزیزم، اون مایع رو لازم داریم.
‫باید بهش شلیک کنی، نیکولاس. ‫همین الآن بهش شلیک کن!
‫خدایا!
‫همه‌ش حقیقت داره.
‫تموم شده.
‫لعنت بهش.
‫لامصب خیلی نزدیک بودیم.
‫[شهاب‌سنگ‌ها: پیامرسان‌های فضا]
‫قاصد بهت آسیب نمی‌زنه که؟ نه؟
‫خوبی؟
‫هان؟
‫قاصد به من اعتماد داره، منم به اون.
‫و داریم شجاعت به خرج می‌دیم. جفت‌مون!
‫آره.
‫آره، حتماً همین‌طوره.
‫مریل گفت قاصد توی یه‌جور مأموریت‌ـه.
‫درسته؟
‫بله.
‫خیلی‌خب.
‫چه مأموریتی؟
‫پیدا کردنِ دستگاه.
‫که بره توش.
‫و من باید خیلی ساکت باشم.
‫چرا؟
‫تا بیدارشون نکنم.
‫کیا رو بیدار نکنی؟
‫اونا خوابیدن، مخفی شدن.
‫بقیۀ آدمکش‌ها.
‫توی آدما مخفی شدن؟
‫که این‌طور.
‫خیلی‌خب، حالا...
‫این دستگاهه، اگه بری توش چی می‌شه؟
‫من کلیدِ روشن‌کردنش هستم.
‫وقتی روشنش کنی چی می‌شه؟
‫آماده می‌شیم.
‫آمادۀ چی؟
‫تهاجم.
‫وای خدا.
‫صبر کن.
‫مامان؟
‫توی خونه نیست.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫یه مشکلی داریم.
‫فقط یه آدمکش نیست. ‫ده‌ها نفرن.
‫شایدم صدها.
‫همه‌شون خوابن و منتظرن بیدار بشن.
‫و مهمانِ توی پسرت، ‫شاید بهترین امیدی باشه که داریم
‫برای جلوگیری از این تهاجم و زنده‌موندن!
‫واسه همین باید باهام بیای.
‫لطفاً تفنگ رو بذار کنار. ‫خواهش می‌کنم!
‫بجز خودم و پسره، ‫نمی‌دونم به کی می‌تونم اعتماد کنم.
‫نمی‌تونی به کسی که ‫ الآن جونت رو نجات داد اعتماد کنی؟
‫مکنب! آهای!
‫- چیزی نیست. من برگشتم. ‫- برو گمشو عقب!
‫بیا صحبت کنیم.
‫وقت نداریم.
‫من قضیۀ مهمان‌ها رو می‌دونم.
‫تراویس همه‌چیز رو بهم گفت.
‫تراویس؟
‫تراویس مُرده.
‫اولسن هم همین‌طور.
‫اون کارش همینه!
‫نابود می‌کنه و می‌کُشه!
‫هیچ‌وقت دست برنمی‌داره.
‫نمی‌ذارم آرلو رو بگیری. ‫نمی‌شه که!
‫یه قاتل اینجاست! ‫ممکنه یکی از شماها باشه! دنبال پسرتونه.
‫باشه! باشه. شاید برای گرفتنِ قاصد، ‫مجبور نباشی آرلو رو بگیری.
‫قاصد رو بفرست توی من. ‫می‌تونی منو بگیری.
‫نه. هیچ‌کدوم‌مون باهاش نمی‌ریم!
‫- خفه شو! بسه! ‫- خیلی‌خب، نکن. خواهش می‌کنم...
‫- بسه، بسه! ‫- خواهش می‌کنم!
‫زود باشید! برید، برید، برید.
‫آهای، دونالد. دونالد...
‫وای خدا.
‫گندش بزنن.
‫ببین، حالت خوبه. حالت خوبه.
‫رفت.
‫جایی نمی‌ری.
‫نه، هیچ‌کس اونجا نیست.
‫باشه، می‌ریم توی اتاق آرلو.
‫- در رو قفل کنید. ‫- باشه. ‫- بابا. ‫- بله؟
‫باهامون بیا.
‫- عزیزم، نمی‌تونم. ‫- ولی مکنب...
‫- اون... ‫- آره، هنوز یه جایی این اطرافه، می‌دونم، ولی
‫باید مامان‌بزرگ رو پیدا کنیم.
‫چون فکر می‌کنی دیگه خودش نیست؟
‫همون‌طور که آرلو قاصده، ‫فکر می‌کنی اون آدمکش‌ـه؟
‫درسته.
‫واقعاً نظرت اینه که حاضره بهمون آسیب بزنه؟
‫آره.
‫مریل، بیا.
‫آهای، مِر (مریل). ‫منو ببین.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫مطمئنی آمادگی‌اش رو داری؟
‫اصلاً و ابداً آمادگی‌اش رو ندارم.
‫چی بود؟
‫هِی...
‫- تُف... ‫- شمایید؟ - نور رو بگیر اونور.
‫- کدوم گوری بودین؟ ‫- سعی می‌کردیم یه راه خروج پیدا کنیم.
‫- مکنب فرار کرد. ‫- چی؟ خیال می‌کردم زخمی‌تر از این حرفاست.
‫شاید باشه، شاید نباشه، ولی برای خودش آزاده.
‫آره، مامان منم همین‌طور.
‫منظورت چیه؟ چی شده؟
‫حتی نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫قاصد...
‫اگه درسته که می‌تونی از آرلو بیای بیرون ‫و به کسِ دیگه‌ای منتقل بشی،
‫پس بیا توی من.
‫نه.
‫چرا؟
‫اگه قاصد توی من باشه، ‫می‌تونید ازمون محافظت کنید.
‫تو و بابا و مریل.
‫ولی اگه قاصد بیاد توی تو، ‫نمی‌تونم از شما دوتا محافظت کنم.
‫باشه، باید یه راه دیگه هم داشته باشه.
‫سلام بچه‌ها، منم.
‫نیکولاس‌ام.
‫- سلام. ‫- سلام. ‫بیا تو.
‫مامان و بابام گفتن بیام این بالا.
‫«الن» واقعاً...؟ ‫آره.
‫اون تنها کسی بود که انتظار نداشتم این‌جوری...
‫آره، می‌دونم.
‫دلم می‌سوزه که کاری از دست‌مون برنمیاد.
‫می‌دونم. ‫شاید یه کاری بشه کرد.
‫روبن، آروم‌تر برو.
‫لطفاً!
‫ببین...
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫تو همین‌جا بمون.
‫ظاهراً جواب خیلی از سؤال‌هامون اینجاست.
‫اکثرش گیج‌کننده و مُبهم‌ـه
‫ولی یه چیزایی نوشته که با عقل جور در میاد.
‫هیس.
‫- در رو پشت سر من قفل کنید. ‫- مامان؟
‫مریل.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫سلام. ‫سلام، دوک.
‫فکر نکنم توی من باشه.
‫دیگه نیست.
‫نمی‌دونم کجا رفته
‫ولی توی سر من نیست.
‫صداش رو نمی‌شنوم.
‫یا... یا شاید هنوز توی سر منه ‫ولی قایم شده.
‫یا... ای خدا.
‫الآن ممکنه حرف‌هام دروغ باشه ‫و خودمم ندونم
‫ولی چیزی نمی‌دونم.
‫می‌خوایم مامان‌بزرگ رو همه‌ش این‌جوری ببندیم؟
‫ممکنه هنوز توی الن باشه.
‫ممکنه توی هر کدوم‌مون باشه. ‫تو برو توی آشپزخونه.
‫وقتی تو و روبن تنهایی رفته بودین، ‫هیچ‌کدوم‌تون...؟
‫وقتی دنبال الن می‌گشتیم ‫هیچ‌وقت جدا نشدیم.
‫ببینید، فکر کنم لُب مطلب همینه:
‫هیچی نمی‌دونیم!
‫بجز اینکه اون اینجاست ‫و احتمالاً توی یکی از ماهاست.
‫خانوادۀ ناوارو چی؟
‫چیزی توی مزرعۀ ناوارو نیست.
‫چرت نگو، جیمز.
‫دلیل گیر افتادن‌مون همونه.
‫نمی‌شه تخریبش کرد. خب؟ بهت گفتم که.
‫- ما اصلاً تلاش نکردیم. ‫- روبن، داشت جونت رو می‌گرفت.
‫- چی‌کار... ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫ما هیچی نمی‌دونیم، ‫نمی‌شه که دست و پای همه رو ببندیم.
‫عه، عه، عه!
‫واقعاً نمی‌تونیم به همدیگه اعتماد کنیم، مگه نه؟
‫بله درسته. ‫به‌علاوۀ اینکه بگای سگ رفته بودیم،
‫الآن هم بگای سگ رفتیم.
‫- حالا چی‌کار کنیم؟ ‫- یه راه خروج پیدا می‌کنیم.
‫- راه خروجی نیست. ‫- و هیچ‌جوره نمی‌شه تشخیص داد
‫که اون توی کدوم‌مونه، آره؟
‫نه نمی‌شه. تراویس گفت راهی نداره.
‫اون بچۀ بیچاره!
‫اولسن چی؟ اونم مقصر نبود. ‫کار آدمکش بود.
‫مکنب چی می‌شه؟ ‫هنوز یه جایی اون بیرونه.
‫بله، پس کشیک می‌دیم،
‫تا حد لزوم، کسی تنهایی بیرون نمی‌ره
‫و تا حد ممکن دسته‌جمعی می‌مونیم.
‫ضمناً برای حفظ امنیت آرلو، از جمع جداش می‌کنیم.
‫- آره. ‫- کسی به اتاقش رفت‌وآمد نمی‌کنه.
‫خب، بجز مریل و نیکولاس.
‫فکر کنم همه موافق باشن توی اونا نرفته.
‫وقتی اون اتفاق افتاد، اینجا نبودن.
‫خوبه. کسِ دیگه‌ای نمی‌ره.
‫تا کِی باید این روند رو ادامه بدیم؟
‫تا وقتی آدمکش...
‫یه‌جور اشتباهی چیزی بکنه.
‫یه حرکتی بزنه که معلوم بشه کیه.
‫هوشیاری‌مون رو حفظ می‌کنیم. ‫چشم از هم برنمی‌داریم.
‫یعنی راه‌حل‌مون اینه؟ ‫اینکه هیچ‌کاری نکنیم؟
‫آره همینه. اگه ایدۀ بهتری داری بگو، ‫وگرنه همین کار رو می‌کنیم.
‫باورم نمی‌شه همین‌جوری می‌شینیم اینجا،
‫کنار اون جونور، اون هیولا که توی یکی از ماهاست.
‫ضمناً جوری داریم حرف می‌زنیم که انگار آدمکش ‫الآن توی این اتاق نیست،
‫انگار نه انگار که تک‌تک حرف‌هامون رو می‌شنوه.
‫منتظر نمی‌مونم که اون حرومزاده
‫کاسۀ صبرش لبریز بشه
‫و ببینم یکی‌مون از خود بیخود شده ‫و دعا کنم چیزی‌اش نشه.
‫همه گوش کنید.
‫خیلی‌خب، صبر کن. نزدیک‌تر نیا.
‫باشه. ببینید، چیزی از نحوۀ خروج پیدا نکردم،
‫ولی نوشته اگه بفهمیم شخص مورد نظر کیه،
‫یه راهی داره که آدمکش رو از بدنش بیرون بکِشیم.
‫چطور؟
‫باید غرقش کنیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.