‫نشان جید!
‫صبر کن... این نامه از کجا پیداش شد؟
‫گالیلیا! زودباش بازش کن!
‫ممکنه...
‫«ببخشید که خیلی طول کشید بهتون خبر برسونم.»
‫«جید هستم.»
‫«حاکمین لوردوست که آماده جنگ بودن رو شکست دادم...»
‫«و حالا خودم حاکم‌شون شدم.»
‫«حالا بالأخره آماده‌ام تا طبق قولم ‫ در عمارت حاکم ازتون پذیرایی کنم!»
‫«جشنی ترتیب دادم تا در عمارت حاکم لوردوست ‫ بهتون خوش‌آمد بگم.
‫بیاید دوباره کنار هم زندگی کنیم.»
‫باورتون می‌شه؟!
‫هورا!
‫جید... جید برگشته!
‫اینجا چه‌خبر شده؟
‫جید... اون...
‫به قولی که بهمون داد عمل کرد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وایسا! لوید، وایسا!
‫ها؟ فکر کردم عجله دارین جید رو ببینین، نه؟
‫لوید-ساما!
‫به لوردوست می‌ریم تا جید رو ببینیم.
‫به‌خاطر قابلیت کنترل نفرین‌ها که بهمون دادید...
‫قسم می‌خورم یه‌روزی براتون جبرانش کنیم.
‫یه‌لحظه وایسا.
‫لوید... اگه مشکلی نداری، ‫دلم می‌خواد باهامون بیای.
‫اینطوری می‌تونی افسون رو روی جید هم بذاری.
‫نمی‌تونی؟
‫رن...
‫می‌دونی این نامه از کجا اومده؟
‫نه؟ یهویی اینجا پیداش شد...
‫درسته...
‫این یعنی دقیقاً به این مکان تلپورت شده.
‫جابه‌جایی فرافضایی یکی پیچیده‌ترین موضوعات جادویی‌ـه...
‫که هیچ‌کس هنوز کامل درکش نکرده.
‫چیزی نیست که یکی بتونه به‌طور اتفاقی انجام بده.
‫لوید-کون، چی داری می‌گی؟
‫یعنی...
‫جید... می‌تونه این قدرت رو کنترل کنه؟
‫یعنی قبلاً دروغ می‌گفت که نمی‌تونه کنترلش کنه؟
‫آخه چه فایده‌ای داره که درموردش دروغ بگه؟!
‫نمی‌دونم... ولی...
‫واقعاً می‌تونیم به چیزی که تو نامه نوشته اعتماد کنیم؟
‫منظورت اینه که یه تله‌ست؟ ‫چرا جید باید همچین کاری کنه؟!
‫فکر کنم-
‫جید حتماً... یاد گرفته قدرتشو کنترل کنه!
‫در این صورت، دیگه لازم نیست من بیام.
‫ولی در هر صورت میام! ‫چون کنجکاویم درمورد تلپورت خیلی زیاده!
‫ولی... شاید...
‫چیه؟ فکر کردم به جید اعتماد داری.
‫بهش اعتماد دارم، ولی...
‫اگه واقعاً مشکلی باشه...
‫خودم حل‌وفصلش می‌کنم!
‫پس خیالتون راحت باشه و دنبالم بیاین.
‫لوید-ساما! مهربونیش حد و حصر نداره!
‫و کمک بزرگی برامون می‌شه!
‫آهای! بجنبین!
‫عالیه، رن! لوید-کون قبول کرد باهامون بیاد!
‫یالا، یالا، بیاین دیگه!
‫رن؟
‫آ ــ آره.
‫شماها چتون شده؟
‫ده دقیقه هم نیست که پرواز می‌کنیم.
‫شـ ــ شما درک نمی‌کنید...
‫فکر نکنم این جواب بده، لوید-ساما.
‫بابیلون انقدر خم شده که گیر کرده.
‫گمونم اشکالی نداره... ‫به‌هرحال، تقریباً دیگه رسیدیم.
‫یه‌کم استراحت می‌کنیم ‫و بقیه راه رو پیاده می‌ریم.
‫اگه استراحت می‌کنیم، پس من می‌رم ‫ تو جنگل چیزی برای خوردن پیدا کنم!
‫عه، نه... عمراً، نمی‌شه.
‫الان... فکر نکنم چیزی پایین بره...
‫زود برمی‌گردم، لوید!
‫رن توی جنگل بزرگ شده، ‫پس می‌خواد براتون خودنمایی کنه.
‫خودنمایی کنه؟
‫وقتی رن هنوز بچه بود، ‫سمّش باعث کشته‌شدن والدینش شد،
‫وایسا ببینم!
‫پس از اون زمان تنها توی جنگل زندگی می‌کرده.
‫و کسی که بهش دست یاری دراز کرد، جید بود.
‫بچه‌ها! یه عضو جدید داریم!
‫دوباره یه تباه‌شده‌ی دیگه رو پیدا کردی؟
‫آره، تباه‌شده سمّ؛ رن!
‫سمّ؟!
‫بیخیال، پسر، سمّ که بچه‌بازی نیست.
‫تازشم، خیلی داره بد نگاه می‌کنه...
‫قشنگ شبیه یه بچه وحشیه.
‫نگران نباشین... بهش یاد می‌دم ‫ چطوری باهامون کنار بیاد.
‫تمومش کن، جید!
‫شاید الان قنداق باشه، ‫ولی کم‌کم سمّ ازش نشت می‌کنه.
‫نه بابا، چیزی نمی‌شه!
‫اوه، رن، بوی گل می‌دی!
‫می‌دونستم قنداق کردنش جلوی سمّ رو نمی‌گیره.
‫قطعاً نمی‌تونه کنار بقیه آدما زندگی کنه.
‫هنوز تسلیم نشدم...!
‫هرطور شده می‌خوام اینجا با رن زندگی کنم!
‫شما هم لطفاً کمکم کنین!
‫گمونم چاره‌ای نیست...
‫پس من معلمش می‌شم.
‫من و کورو می‌تونیم براش لباس طراحی کنیم.
‫می‌رم یه غذایی برای خنثی‌کردن سمّ آماده کنم.
‫اینو چی می‌گین؟
‫جید یه افسونی ساخت که مانای سمی‌شو خنثی می‌کنه.
‫باهاش یه لباس سیاه درست کردیم ‫ که راحت بپوشه و دربیاره.
‫هم شیکه و هم کارآمد. ‫تعریف از خود نباشه گل کاشتم.
‫حالا می‌تونی عضومون بشی.
‫دیدی؟ یه دختر نازی، رن.
‫داره گریه می‌کنه!
‫آه، نکنه بهتر بود همون روبان رو می‌ذاشتیم؟
‫از اون زمان، جید مثل یه برادر واقعی برای رن می‌مونه.
‫ما جدی شبیه خانواده شدیم.
‫آره.
‫دوست دارم این جید رو ببینم.
‫عجیبه لوید-ساما به آدمیزاد دیگه‌ای علاقه پیدا کنه...
‫جید حتماً خیلی خوف و خفنه.
‫تو منو چی فرض کردی؟
‫رن، این چیه؟ ‫دارم کابوس می‌بینم؟
‫سوپ بداهه از غذاهای جنگل!
‫کورو... می‌شه از یه‌جور گفتار نفرین‌شده ‫ استفاده کنی تا این مزه‌ش خوب شه؟
‫مزه خوب-
‫مشت سمی!
‫کورو!
‫از اون کارا لازم نیست، خوشمزه‌ست! ‫حالا یه‌بار امتحان کنین و دلمو نشکنین!
‫رن... می‌دونی لوید-کون یه شاهزاده‌ست دیگه؟
‫مطمئنم اونقدرا هم...
‫نکته خوبیه. ‫به این... اصلاً می‌شه گفت غذا.
‫داره با اشتها می‌خوره!
‫خیلی مزه‌ش خوبه ها! ‫خوب و مغذی.
‫اگه چیزی به این غلیظی مغذی نبود، دیوونه می‌شدم، رئیس.
‫چون تو زندگی قبلیم آه در بساط نداشتم، ‫هرچی آشغال دستم میومد می‌پختم و می‌خوردم.
‫داره سوپشو مثل چی می‌خوره، ‫بعد مایی که تو زاغه‌ها بزرگ‌ شدیم داریم تردید می‌کنیم...
‫فکر کنم از لوید خوشم میاد.
‫راست می‌گه! خوشمزه‌ست. و مغذی.
‫رن استعداد غیرمنتظره‌ای داشت ها.
‫و هیچ‌وقت نشد غذا بپزه، ‫چون سمّش ممکن بود تو غذا بریزه.
‫رن، یکی دیگه می‌شه بدی؟
‫اوهوم!
‫امیدوارم... جید هم یه‌روز بتونه اینو بخوره.
‫باید یه‌چیزی بهتون بگم، بچه‌ها!
‫گیلد ماجراجویان داره درباره ‫ جایزه‌های روی سرمون تجدیدنظر می‌کنه!
‫ایولا!
‫دیگه قرار نیست مارو قانون‌شکن ببینن.
‫می‌تونیم زندگی عادی داشته باشیم!
‫به‌سلامتی!
‫هی، کجا با این عجله!
‫فعلاً فقط دارن تصمیم‌گیری می‌کنن. ‫هنوز معلوم نیست...
‫می‌دونیم! ولی یعنی فقط یکم دیگه مونده!
‫بیا، جید، بزن بر بدن.
‫بچه‌ها، باید یه‌چیزی رو اعتراف کنم.
‫تا الان... اینطوری بهتون گفتم که یه ولگردم.
‫درواقع من پسر سومِ حاکم لوردوست هستم.
‫یه اشرافم، و فقط ‫ برای سوءاستفاده ازتون بهتون نزدیک شدم.
‫لوردوست توسط خانواده من، ‫کسایی که رسماً خود شیطانن حکومت می‌شه.
‫هرروز نقشه‌ی جنگ می‌کشن... ‫مثل یه‌مشت حیوون خون‌خوار.
‫همش دنبال راهی برای جلوگیری از جنگ بودم...
‫و برای همینم به متحد و قدرت نیاز داشتم.
‫از همین رو، به شما نزدیک شدم و این تیم رو تشکیل دادم.
‫داشتم فریبتون می‌دادم! واقعاً‌ متأسفم!
‫لوردوست، ها؟
‫پس بچه مایه‌دار بودی.
‫ولی فکر کردم قراره خیلی شوکه‌تون کنم!
‫آخه یه‌جورایی خبر داشتیم... ‫از طرز رفتارت.
‫ولی خب یکی‌مون رد داده.
‫جید اهل لوردوست‌ـه؟!
‫ما همه مسیرهای مختلفی رو تو زندگی پیش گرفتیم.
‫خیلیاش چندان جالب نبوده، ‫سر همین حرفشو نمی‌زنیم.
‫بالأخره این قانون‌شکنی هم دلایلی داره.
‫مهم نیست کی هستی، ‫یا اینکه چه انگیزه‌هایی داشتی...
‫جید، تو به ما امید دادی.
‫مثل خورشیدی برای آدمای توی سایه.
‫می‌تونستی هم فقط چفت دهنتو ببندی. ‫خیلی اسکلی ها.
‫ولی جید همینطوریه دیگه.
‫خب، گمونم قراره ‫ اون خواهربرادرای بی‌عقلتو بفرستیم اون دنیا.
‫درمورد اون... خودم می‌خوام ترتیب این مسائلو کنم.
‫شما همه‌تون تلاش کردین تا زندگی عادی‌ای داشته باشین.
‫اگه گیلد ماجراجویان بو ببره ‫ شما برای کینه شخصی اقدام به آدمکشی کردین
‫تمام اون تلاشتون به‌باد می‌ره.
‫برداشتن جایزه‌ها که هیچ، ‫قراره سر به فلک بکشن،
‫و دیگه قرار نیست رنگ آزادی رو ببینین.
‫ولی... اینکه خودت تنهایی بری...!
‫گالیلئا!
‫بدنم نفرین شده، خانواده‌م نفرین شده، ‫و تمام زندگیم انگار به نفرین بنده...
‫ولی زمانی که پیش شماها گذروندم، ‫واقعاً نعمت بزرگی بوده.
‫می‌خوام کلاً لوردوست رو فراموش کنم و کنار شما بمونم...
‫دفعات زیادی بهش فکر کردم.
‫فکر اینکه حتماً به همچین چیزی می‌گن خانواده.
‫ولی نمی‌تونم.
‫لوردوست یه‌روز قراره جنگ رو شروع کنه...
‫نمی‌تونم فقط یه‌گوشه وایسم و تماشا کنم.
‫و مهمتر از همه... ‫الان رؤیایی برای محقق کردن دارم!
‫ازتون می‌خوام یه قولی بهم بدین.
‫حتی اگه هیچ‌وقت از لوردوست برنگشتم... ‫گیلد رو سرپا نگه دارید.
‫رؤیاتون برای دوباره آزادانه زندگی کردن رو رها نکنید.
‫و همینطور...
‫اگه تونستم برگردم پیش‌تون...
‫حاکم لوردوست می‌شم،
‫و به قلمرو امنی برای تباه‌شده‌ها تبدیلش می‌کنم.
‫جایی که همه بتونیم کنار هم زندگی کنیم!
‫این چه وضعشه؟! ای تف!
‫این یارو جید حرف نداره!
‫بازم بهم بده، رن!
‫باشه!
‫منم.
‫منم می‌خوام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باورم نمی‌شه...
‫با اینکه یه جادوگر خوف‌وخفنِ بی‌نظیره،
‫عینهو یه بچه بانمک خوابش برد.
‫حتی موقع خواب هم اونقدرا بانمک نیستا.
‫درضمن، یه حفاظ سفت‌وسخت هم ‫ همیشه دور خودش داره.
‫پـ ــ پس همچین بد نمی‌گی.
بچه‌ها، چطوره بذاریم لوید یکم استراحت کنه و ما بریم عمارت رو بررسی کنیم؟
رن... تو...؟
‫نمی‌خوام به جید شک کنم، ولی...
‫ممکنه تحت کنترل لوردوست باشه،
‫یا شاید مجبورش کردن اون نامه رو بفرسته.
‫نکته‌ی خوبیه.
‫اگه مطمئن شیم بهتره.
‫باید تا جای ممکن بار لوید-سان رو سبک‌تر کنیم.
‫و برای همین، گریم می‌تونی پیش لوید بمونی؟
‫اسکلی؟ گفتم که.
‫حتی وقتی خوابیده هم این بچه ‫شکست‌ناپذیره.
‫بیشتر نگران شمام...
‫اگه وقتی خوابه چیزیتون بشه، دهنم سرویسه...
‫خب بیاین... باید بریم بررسیش کنیم.
‫آره، بریم.
‫تا جید رو ببینیم.
‫نظرت چیه؟
‫انگار دارن آماده‌ی مهمونی می‌شن.
‫برای خوش‌آمدگویی بهمون، نه؟
‫به‌نظر نمیاد محافظتشون سفت‌وسخت‌تر شده باشه.
‫گریم، نظرت چیه؟
‫ازشون عطش خون حس نمی‌کنم...
‫می‌گم بریم پیش لوید-ساما بعد برگردیم.
‫آره، می‌خوام سریع‌تر به جید معرفیش کنم.
‫راستی، جیدم گفته بود به شاهزاده‌ی هفتم علاقه داره.
‫درست یادم باشه...
‫شماها... گیلد آدم‌کش‌هایید؟
‫چرا از در اصلی نیومدید تو؟!
‫خانم‌ها و آقایان! اینم از مهمانان‌مون!
‫انقدر حس عدم تعلق دارم، می‌خوام بالا بیارم.
‫آداب غذا خوردن چطوری‌ان؟! کمک! لوید-کون!
‫خب، برمی‌گردم لوید-ساما رو میارم!
‫ببخشید. الان که به دیدن دوباره‌ی ‫جید فکر می‌کنم...
‫خیلی استرسی می‌شم.
‫گریم، می‌شه یکم دیگه اینجا بمونی؟
‫بــ ــ ببخشید... جـ- چیز، حاکم کجان؟
‫بله! به‌زودی باید...
‫بچه‌ها!
‫چه سریع رسیدین!
‫جید؟
‫عه راستی، شماها...
‫بیشتر به این ظاهر عادت دارین!
‫از جادوی تلپورت استفاده کردی؟ فقط ‫روی لباس‌هات؟!
‫الان می‌تونی جدی جدی کنترلش کنی؟!
‫آره! یکم تمرین نیاز بود، ولی فهمیدم چطوریه.
‫انگار الکی نگران بودیم!
‫واقعاً خیالم راحت شد.
‫جــ ــ جید... من... چیز...
‫چه عجیبه.
‫کل چیز... برای گفتن دارم...
‫ولی کلماتم... بیرون نمیان.
‫منم.
‫از کجا شروع کنم...؟
‫اول خب... نمد والا...
‫می‌دونی؟ به هیچ‌جام نیست.
‫زانو بزنین.
‫این... چیـ-...
‫کلام نفرین‌شده‌ی... کورو...؟
‫چطوری جید اینو...؟ تازه بماند...
‫خیلی خیلی قوی‌تر از چیزیه که من می‌تونم انجام بدم!
‫ببینین، نگفتم؟
‫یه‌راه ساده برای جمع‌آوری یه‌عالمه تباه‌شده‌ی سرحال.
‫چــ ــ چرا؟ جید... چه‌خبره؟
‫انتخاب کنین! کدومو می‌خواین؟
‫این همه جسم تباه‌شده رو ببینین! عجب کلکسیونی!
‫مثلاً این‌یکی... اسمش...
‫یادم نیست.
‫همون سمّیه!
‫همه‌تون فرار کنین!
‫برید لوید-ساما رو بیارید... ‫نه بهشون بگید فرار کنن!
‫گــ ــ گریم...
‫این بده! خیلی خیلی بده! این یارو... جید...!
‫یه شیطان بی‌ارزش تو کارم دخالت می‌کنه؟ ‫دیوونه شدی؟
‫احمق.
‫کجا رفتن؟
‫برای همین ازشون عطش خونی حس نکردم... تف بهش!
‫عجب اتفاقی... حالا فهمیدم... دنبال چیه...
‫گریم؟
‫از این وضعیت متنفرم!
‫اون بیچاره‌ها! همه‌شون...
‫اونا... جید...!
‫مــ ــ می‌گم...
‫چی شده؟
‫جید!
‫هنوز نمی‌فهمی چه‌خبره؟
‫موجودات دون‌مایه... ‫حتی مغزتون هم به‌درد لای جرز نمی‌خوره!
‫ایــ ــ اینا...
‫راجع بهشون شنیدم. موجودات فراجهانی‌...
‫چیزایی که می‌تونن انسانا رو آلوده کنن ‫و کنترلشون کنن...
‫دقیقاً، هرکسی که اینجاست، شیطانیه که من از ‫دنیای زیرین آوردم.
‫دنیای... زیرین؟
‫جایی فراتر از این قاره... اون‌طرف اقیانوس پهناور...
‫من از اونجا میام.
‫یه‌چیزی تو این سرزمین بود که به‌شدت می‌خواستمش...
‫می‌فهمی؟
‫این بود... بدن جید، و جادوی تلپورتش.
‫خوشبختم، گیلد آدم‌کشا.
‫بنده گیزارم‌ـم، فلاکتی از دنیای زیرین!
‫جید مرده...
‫چون من بدنشو تسخیر کردم.
‫تلپورت. عجب قدرت باشکوهی!
‫واقعاً ارزش اون همه تلاشو داشت.
‫چندین‌ ماه زمان برد تا ذهن جید رو از بین ببرم.
‫ولی همون چند ماه هم خیلی خوش گذشت!
‫اون روزهایی که صرف تهی کردن قلبش کردم...
‫تو...
‫با جید چیکار کردی؟!
‫داشتم همینو می‌گفتم.
‫رن!
‫خیلی بهتون اهمیت می‌داد.
‫«به دوستام آسیب نزن!»
‫همونطور هم تا آخرش مقاومت کرد.
‫تف بهش! تکون بخور لنتی!
‫ولی چنگالم دور مغزش سفت‌تر شد...
‫و راجع به شماها فهمیدم.
‫خیلی نااُمید بود...
‫بدن تباه‌شده‌ها کالبد بسیار مناسب و کمیابی برای ما هستن.
‫می‌دونست میام سراغ شما.
‫خب، به‌نظرتون واکنش جید چی بود؟
‫تصمیم گرفت بمیره!
‫و آره، اگه بدن بمیره منی که داخلشم هم می‌میرم.
‫به‌نظرتون چیکار کردم؟
‫اصلاً جلوش رو نگرفتم!
‫«اوه، درد! درد می‌کنه!»
‫«ولی اینطوری می‌تونم از دوستام محافظت کنم! ‫خیلی خوشحالم! خیلی ناراحتم.»
‫خاطرات شما از جلوی چشماش گذشت...
‫ولی متاسفانه!
‫درجا خوبش کردم!
‫گذاشتم قبل از درمان کاملش، جید به لب مرگ برسه!
‫دیدن هدر رفتن عزمش خیلی خوب بود!
‫شما هم باید قیافه‌ش رو می‌دیدین!
‫بعدش سعی کرد به روش‌های مختلفی خودشو بکشه.
‫خفه‌شو، خفه‌شو! خفه‌شو!
‫پشت‌سر هم جهنم رو به چشم دید...
‫بدون اینکه بفهمه صرفاً داره ذهنش رو نابودتر می‌کنه.
‫و به‌ این‌شکل، ذهن جید باشرافت، حین ‫تلاش بیهوده‌ش برای رستگاری از طریق مرگ...
‫به‌شکل کامل از این دنیا رفت!
‫گیزارم-ساما!
‫لطفاً بهم یه کالبد تباه‌شده بدید!
‫اون بچه‌ رو می‌خوام!
‫انگار قدرت سمّ چیز خوبیه.
‫آروم بابا. برای این‌یکی یکم باید احتیاط کنین.
‫اگه درست یادم باشه...
‫با سمّش پدر مادر خودشو کشت!
‫حرومی! برو درتو بذار!
‫چطوری جرئت می‌کنی با صدا و قیافه‌ی جید اینو بگی؟!
‫می‌فهمی اون مسئله چقدر برای رن عذاب‌آور بود؟!
‫چطوری زندگی انقدر ناعادلانه‌ست؟!
‫چطوری انقدر اوضاع به‌ضررمونه؟!
‫می‌خوام بکشمش! نمی‌تونم تحملش کنم!
‫چرا نمی‌تونم تکون بخورم؟!
‫پنج‌تا بدن داریم. کی انتخاب می‌کنه؟
‫چی شد...؟
‫تو خاطرات جید نیستش.
‫شبیه یه افسونه...
‫جادوگری هیچ اهمیتی برام نداره،
‫ولی خوشم نمیاد ببینم اموالم آلوده شدن.
‫کار کیه؟
‫چه نوع تاثیری می‌ذاره؟
‫جواب بده.
‫یه توله‌ی والد‌کش مثل تو مقابل کلام نفرین‌شده‌ی ‫من مقاومت کرد؟
‫حداقلش نمی‌خوای به دوستات خیانت کنی، نه؟
‫نکنه روبان رو به گیره ترجیح می‌دی؟
‫جید... من... دیگه سمّ ترشح نمی‌کنم.
‫برو بالا!
‫می‌تونم لباسایی بپوشم... که به ‫روبان هم میان.
‫می‌تونم بدون اینکه چیزیت بشه، بغلت کنم...
‫یکی هست می‌خوام ببینیش...
‫دیگه... به دوستام آسیب نمی‌زنـ-
‫دوستات رو بفروش!
‫بفروش‌شون!
‫دوستات رو بفروش!
‫کار کدوم احمقی بود...
‫که اون افسون رو روت گذاشت؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من بودم.
‫پنج قانون آدم‌کش‌ها!
‫سرعتی، مخفیانه، یهویی، ضربتی و جدی!
‫گیلد آدم‌کشا اینطوری کار می‌کنن!
‫دفعه‌ی بعدی، قسمت ۹:
‫«فلاکتی به‌نام گیزارم.»
‫قراره عمق جادو رو مشاهده کنی.
‫قسمت ۸
‫می‌خوام جـــیـــد رو ببینم
‫هـــوی!
‫زود باشید!
‫عــه...
زندگی سابقم
قسمت ۹
فــلاکــتی بــه‌نــام گــیــزارم