‫[برگرفته از یک داستان واقعی]
‫وقتی مردم میگن «کار خیریه‌س»، ‫خوشم نمیاد.
‫یا وقتی میگن فرزندخواندگی مد شده.
‫اگه واقعاً دنبال کار خیری، ‫تو یه سازمان داوطلب شو.
‫وقتی فکر می‌کنی خسته شدی، ‫می‌تونی استعفاء بدی.
‫تربیت بچه فرق می‌کنه. ‫چیزیه‌ که تا آخر عمر درگیرشی.
‫اصلاً قابل مقایسه نیست.
‫فرزندخواندگی مثل ‫اینه که بچه‌ی خود آدمه.
‫هر چند روندش خیلی متفاوته.
‫اون موقع که ما انجامش دادیم،
‫پدیده‌ی فرزندخواندگی بین‌المللی ‫هنوز چیز جدیدی بود.
‫و خدمات شونتا کاملاً مستاصل بود.
‫ظاهراً کارمند کم داشتن. ‫دلیلش این بود.
‫تمایل داشتید پسر باشه یا دختر؟
‫نه. برامون مهم نبود، درسته، آلفونسو؟
‫نه، فقط می‌خواستیم بین 6 تا ‫12 ماهگی باشن. فقط همینو می‌خواستیم.
‫مشکلی نداشتید؟
‫اگه منظورتون سرمایه‌گذاری ‫مالی موردنیاز باشه،
‫می‌تونم بگم خانواده‌مون همیشه ‫از این لحاظ خیلی خوش‌شانس بوده.
‫در واقع منظورم زمانی بود ‫که رفتید دنبالش.
‫اولین بار که دیدیدش چطوری بود؟
‫- خب... وای. ‫- چی می‌تونم بگم؟
‫یکی از اون لحظاتیه که ما...
‫- هرگز فراموش نمی‌کنیم، درسته عزیزم؟ ‫- نه، نه، نه.
‫[6 سال بعد]
‫[21 سپتامبر، 2013]
‫[یکشنبه]
‫خواهش می‌کنم. ‫دخترای زیادی شبیه‌ش تو سانتیاگو نیستن.
‫- سن؟ ‫- دوازده. این ماه سیزده ساله‌ش میشه.
‫باشه.
‫گفتید بچه رو تو خونه گذاشتید؟
‫بله، تو خونه موند که تکالیفش رو انجام بده.
‫دخترم خیلی خیلی سخت‌کوشه.
‫ساعت چند بود؟
‫اولای شب، ساعت 7.
‫رفتم بیرون یه کاری داشتم، ‫وقتی برگشتم خونه نبود.
‫ساعت چند بود؟
‫فکر کنم... 9:30 بود.
‫یه ساعت قبل؟
‫آره، ولی هیچ وقت تنها از خونه بیرون نمیره.
‫فکر کردم رفته با پدرش شام بخوره.
‫نزدیکش زندگی می‌کنم، ‫تو یه خیابون هستیم،
‫آپارتمانم وسطای خیابونه.
‫عملاً چند متر پایین‌تره.
‫- تلفنی باهاش حرف زدی؟ ‫- نه.
‫و می‌دونم در قفل بود.
‫گفتم لابد رفته آپارتمان پدرش.
‫به خانواده‌تون زنگ زدید؟ ‫دوستانش؟
‫نه، مادرخونده‌ش تو آپارتمان منتظره ‫اگه یوقت برگرده.
‫ولی دخترمون زیاد اجتماعی نیست.
‫گوشیش تو اتاقش بود.
‫خب، واسه بچه‌ها عادیه همچین کارایی بکنن.
‫چند ساعت صبر کنید، ‫به احتمال زیاد پیداش میشه.
‫- آخه... ‫- چی؟ نه.
‫باید به من اعتماد کنید، خب؟ ‫دخترم از این اخلاقا نداره.
‫باید پیداش کنید.
‫آلفونسو، میان خونه‌ی من
‫ببینن چیزی رو از قلم ننداختیم.
‫- چیزی رو از قلم ننداختیم؟ ‫- آره.
‫می‌دونی چیه؟ شاید...
‫هی، تو! کجا داری میری؟
‫- کجا میره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بدو بدو کجا رفتی؟
‫شرمنده، سرکار. رفتم خونه.
‫با آسونتا شرط می‌بندیم.
‫از طبقه ششم تا زیرزمین مسابقه می‌دیم.
‫من با آسانسور میرم، اونم با پله.
‫ببین، چاریتو، این دست اوله، یادته؟ ‫علامت زدم.
‫- آره، آره، آره. ‫- این یکی، درسته.
‫نگران بودم نکنه از پله‌ها افتاده ‫و بیهوش شده باشه.
‫سگ‌های همسایه‌ن.
‫وقتی می‌شنون کسی وارد ساختمون میشه، ‫بی‌قفه پارس می‌کنن.
‫دلورس، پلیسا اومدن.
‫این دلورسه، مادرخونده آسونتا.
‫اینجا پیشمون مونده اگه آسونتا برگشت.
‫سلام، عزیزم. ‫دختره کجاست؟
‫هنوز پیدا نشده.
‫خب...
‫اگه خدا بخواد زود پیداش کنید. ‫خواهش می‌کنم، سرکار.
‫نهایت سعی‌مون رو می‌کنیم، خب؟
‫شما بشین.
‫یه نگاهی به اطراف میندازیم. ‫اجازه هست؟
‫بله، البته.
‫وقتی درس می‌خونه دوست داره ‫رو زمین بشینه.
‫برای امتحاناش خیلی درس می‌خونه.
‫اونقدر بااستعداده که ‫حتی یه سال رو جهشی خوند.
‫لانوز، تو اینجا پیش خانم پورتو بمون.
‫شما همین نزدیکی ساکنی، درسته؟
‫آره. کنار بانک.
‫پس بریم.
‫فقط همینو خواستید ببینید؟
‫چرا می‌خواید خونه‌ی منو ببینید؟
‫ببخشید؟ ‫چرا دنبال دخترم نمی‌گردید؟
‫آسونتا همیشه برنده میشه. ‫آسانسور اینجا خیلی قدیمیه.
‫بفرمایید ببینید.
‫امروز کجا بودید؟
‫بین ساعت 7 تا 10 شب؟
‫همینجا بودم، مشغول مطالعه.
‫گوشیم رو خاموش کردم تا بتونم تمرکز کنم.
‫روشنش کردم و پیام چارو به دستم رسید.
‫تماس گرفتم و اون گفت وقتی ‫رسیده خونه دخترمون اونجا نبوده.
‫همش چرته!
‫قطار از ریل خارج میشه ‫و تقصیر مهندسه؟
‫کل تصادف رو انداختن گردن یه نفر.
‫هشت نفر گور به گور میشن، ‫و شرکت قسر در میره.
‫بگو که قبلاً هم ‫همین غلط زیادی رو نکردن.
‫کارگرها همیشه‌ مقصرن، ‫همیشه‌ی خدا.
‫هی، بیا بریم خونه، خب؟
‫به این زودی؟
‫خونه هم میشه ادامه داد. ‫ضیافت‌های امشب تازه شروع شده!
‫دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫نمی‌خوام گروه موسیقی رو ببینم، ‫بجاش بریم یه جهنم‌درّه دیگه.
‫جایی که خوش بگذرونیم. ‫بخوریم و کیف کنیم.
‫تو اصلاً تو خط این چیزا نیستی! ‫باور نمیشه.
‫کثافت آشغال!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
ریوس
چیه؟
‫آره، تا لباس بپوشم و اومدم.
‫باشه، به تیم زنگ می‌زنم.
‫چی شده؟
‫جسد پیدا شده.
یه دختر کوچولو
طفلک
اگه مامان‌بزرگت می ذاره یه‌کم بگیر بخواب
مراقب باش - باشه -
‫لعنتی.
‫کی سر شیفته؟
‫قاضی ملوار. ‫داره میاد. شب درازی در پیش داریم.
‫آره.
‫- مردهایی که پیداش کردن اونجان. ‫- کجا؟
‫اونجا. ویلا و نونیز.
‫عالی شد. کل بر و بچ جمعن.
‫- ما هیچ کاری نکردیم، خاویر. ‫- دیگه با اسم کوچیک همدیگه رو صدا می‌زنیم؟
‫- شرمنده، سرکار. ‫- به چیزی دست زدید؟ خوب می‌شناسمتون.
‫نه، هیچی. قسم می‌خورم.
‫- شماها این طرفا شغلی چیزی دارید؟ ‫- کار کردن نقطه قوت‌ـشون نیست، درسته؟
‫چه نقشه‌ای زیر سر داشتید؟
‫تو راه مهمونی بودیم، ‫پیاده می‌رفتیم بالای جاده.
‫یهویی یه چیزی دیدیم.
‫تو ظلمات یه چیزی دیدی؟ ‫یه نور سفید معجزه‌آسا درخشید؟
‫نه، ماه.
‫باشه، همگی لطفاً یه ثانیه ‫چراغ ماشینا رو خاموش کنید.
‫ماه، هان؟ آره، جون عمه‌ت.
‫هی، خیال کردی ما خریم؟
‫معلومه که نه، سرکار، ‫کسی این حرف رو نزد.
‫یه دختربچه مُرده. ‫چرند پرنده بشه، راستش رو بگید.
‫باید بدونم واقعاً پیاده بودید یا نه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫هیچی.
‫از ساعت چهار بعدازظهر ‫مشغول نوشیدن بودن.
‫- بدون اینکه پول بدن گذاشتن رفتن. ‫- واقعاً؟
‫انگار کارتون فقط کوفت کردن زهرماره‌یه.
‫نمی‌دونم دنبال چی هستید
‫ولی واقعاً فقط همین کار رو کردیم.
‫یخورده گیج و منگ بودیم ‫و گواهینامه‌م توقیف بود.
‫گفتم گزارش کردن این دختربچه خیلی مهم‌تره.
‫پس ماشین رو یه جایی گذاشتیم ‫و برگشتم تا گزارش کنیم.
‫داستان گواهینامه تو کَتت رفت؟
‫این طرفا ما می‌گیم، ‫«همه از یه چیزی می‌ترسن.»
‫بگذریم، این دو نفر خیلی بزدلن.
‫با اینحال، گزارش دادن.
‫کریستینا، اداره پلیس سانتیاگو ‫گزارش دختر گمشده دارن.
‫- دختر آسیایی؟ ‫- آره، دوازده ساله.
‫- الان دارن عکسش رو می‌فرستن. ‫- ممنون.
‫فردا اظهاریه‌تون رو به پلیس سانتیاگو می‌دید.
‫- می‌تونن برن؟ ‫- آره. برن بخوابند از سرشون بپره.
‫[داروخانه]
‫- هیچ وقت به این صحنه‌ها نمیشه عادت کرد، نه؟ ‫- نه. اگه عادت می‌کردی نگران می‌شدم.
‫راستش می‌دونی به چی فکر می‌کنم؟
‫اگه انسان‌ها منقرض می‌شدن ‫دنیا جای خیلی بهتری میشد. درسته؟
‫- وای، پسر. ‫- چیه؟
‫چقدر نازک‌نارنجی هستی، ‫می‌شنوی چی میگی؟ بیخیال.
‫البته حق داری. ‫چیزایی که مجبوریم ببینیم هولناکن.
‫واقعاً بدترین چیز ممکنه.
‫ولی باید واسه خوبیای زندگی شکرگزار باشم.
‫خوبی هم هست، درسته؟
‫آره، خوبی هم هست. ‫بعد بچه‌دار میشی.
‫یه مَثَل اینجا تو گالیسیا داریم، ‫«بچه‌دار که بشی، باید دو برابر کار کنی.»
‫- معنیش رو می‌دونی؟ ‫- نه.
‫حالا می‌فهمی، نگران نباش.
‫سلام؟
‫گارد ملی.
‫آلفونسو...
‫شما پدر آسونتا باسترا پورتو هستید؟
‫بله.
‫نه.
‫نه. اینو به من نگید.
‫- اون نیست. باید به گشتن ادامه بدید. ‫- خیلی تسلیت می‌گیم.
‫غیرممکنه. اون نیست.
‫میشه بیاییم داخل؟
‫آلفونسو. آلفونسو.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫[شب‌ها در رو قفل کن.]
‫باورم نمیشه. ‫چی شده؟
‫مهمه شما بیاید جسد رو شناسایی کنید.
‫خانم پورتو، کاراگاه می‌خواد توضیح بده
‫که کمک می‌کنه اگه شما بیایید تایید کنید.
‫درسته.
‫نه. نه.
‫- احتمالش هست اشتباه کرده باشید؟ ‫- وای خدا.
‫شرمنده، ولی اگه مطمئن نبودیم خودشه، ‫مزاحم نمی‌شدیم.
‫حتماً یکی اونو دزدیده! ‫از خونه برده.
‫مجرم رو پیدا می‌کنیم.
‫شما چی می‌دونید؟ چی شده؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫آقای بارستا، قول میدم ‫من و همکارانم روش کار کنیم.
‫هر کاری ازمون بر بیاد انجام می‌دیم. ‫قول میدم.
‫باید اتاق دخترتون رو مهر و موم کنیم. ‫قانونه.
‫و لازمه گوشیش رو به ما تحویل بدید.
‫[اولین فرزندخوانده چینی در گالیسیا]
‫به پابلو بگو داریم بر می‌گردیم.
‫کجا؟
‫باشه. ممنون.
‫میگه تو روستای تئو خونه دارن.
‫باشه، باشه، باشه.
‫ببخشید.
‫می‌‌دونیم تو روستا یه خونه دارید.
‫تو منطقه مونتوتو، در تئو.
‫آره، چطور مگه؟
‫مکان خونه.
‫کمتر از 4 کیلومتر از جایی که جنازه...
‫ممکنه به یه دلیلی رفته باشه اونجا؟
‫نه. چطور می‌تونسته؟ ‫بیشتر از یک ساعت پیاده‌روی از اینجاست.
‫نه، آسونتا همچین کاری نمی‌کنه. ‫خیلی مسئولیت‌پذیره.
‫بدون اینکه به ما بگه غیبش نمی‌زنه.
‫خونه‌ی والدین رُزاریو بود.
‫پارسال فوت کردن ‫و از اون موقع دیگه اونجا نرفتیم.
‫در هر حال، باید بریم اونجا.
‫بهتره همه با هم بریم.
‫تا احتمال اینکه اونجا بوده رو حذف کنیم.
‫باشه.
‫امکان نداره.
‫باورم نمیشه، آلفونسو. ‫نمی‌تونه اون باشه. نمیشه.
‫شنیدی چی گفتن، چارو. ‫خودشه.
‫آخه اونجا چی کار می‌کرده؟
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫فقط امیدوارم کسی اذیتش نکرده باشه.
‫این حرف رو نزن، آلفونسو.
‫خواهشاً نگو، حتی بهش فکر نکن.
‫از آفرو به گارد ملی. ‫قاضی ملوار دارن می‌رسن.
‫و از یکی افسرها پرسیدن...
‫خاموشش کن. ‫جسد رو کجا پیدا کردن.
‫منو پیاده کن.
‫تو باهاشون برو.
‫جناب قاضی.
‫ستوان کروسز تو راهن.
‫لباس مخصوص و کفش ‫برای وارد شدن به صحنه‌ی جرم.
‫خیلی‌خب.
‫لیاقت این شب زیبای مهتابی این نیست، ‫نه، کریستینا؟
‫تا الان چی دستگیرمون شده؟
‫اثری از کشیده شدن روی زمین ‫یا ردپا نیست.
‫از وضعیت بدن مشخصه ‫که طرف با دقت اونجا گذاشتتش.
‫اگه سر صحنه‌ی جرم استفراغ کنی، ‫اونوقت سر بعدی نیا.
‫تو تلویزیون آسونه ‫ولی تو واقعیت سخت‌تره.
‫اینا کفشن؟
‫پابرهنه بوده؟
‫دست و پاش بسته بوده؟
‫از کبودی‌های روی مچ دست ‫و پاش اینطور به نظر میاد.
‫ولی تو لین حالت پیدا شده.
‫وقتی داشته جسد رو مینداخته اینجا ‫از یه چیزی ترسیده.
‫واسه همین بندها رو جا گذاشته.
‫[گارد ملی]
‫نور یو‌وی لکه‌های سفید ‫روی تی‌شرت دختره نشون میده.
‫یکی اونجاست، روی درز یقه...
‫و زیر آستین.
‫می‌دونی ممکنه چی باشه؟
‫الیاف، رزین، وایتکس، رنگ.
‫عجب.
‫ای بابا.
‫گفتید دیروز عصر اینجا بودید، ‫خانم پورتو، درسته؟
‫آره، اومدم مایو بردارم.
‫آسونتا خونه موند تا درس بخونه.
‫- بعدش برگشتید سانتیاگو؟ ‫- آره. درسته.
‫چه ساعتی بود؟
‫خب...
‫فکر کنم حدود ساعت 9:30 بود.
‫چارو. مراقب جلو پات باش.
‫مراقب باش، عشقم.
‫وقتی برگشتم خونه،
‫دیدم آسونتا خونه نبود.
‫چیزی نیست. خوبه. چاریتو، آروم باش.
‫کلید داری؟
‫دخترتون رمز امنیتی رو بلد بود؟
‫- آلفونسو؟ ‫- بله، بله، البته که می‌دونست.
‫ببخشید. راه طولانی‌ای بود. ‫باید برم دستشویی.
‫خانم پورتو!
‫پایین دستشویی دارید.
‫آره، ولی این یکی فقط کار می‌کنه.
‫خوبی؟
‫چارو.
‫بیا بیرون.
‫- بیا بیرون! ‫- چی شده؟
‫بیا بیرون. هر کار می‌گم بکن!
‫بیرون!
‫- مشکل چیه؟ ‫- نمی‌دونم، عزیزم.
‫مطمئنی، ریوس؟ ‫همون بند نارنجی رنگ؟
‫خب آزمایشگاه که با خودم حمل نمی‌کنم، ‫جناب قاضی،
‫ولی خیلی شبیه‌ن.
‫- مامانش دیروز اونجا بوده؟ ‫- آره، این طور میگه.
‫خیلی‌خب، تا من نگفتم کسی ‫اجازه‌ی ورود یا خروج از اونجا رو نداره
‫و نذار کسی به سطل زباله دست بزنه.
‫اوهوم.
‫- قاضی ملواره؟ ‫- آره.
‫میشه باهاش حرف بزنم؟
‫چون هم‌دانشگاهی بودیم
‫و آخرین بار که دیدمش ‫تو مهمونی اعضای شورا بود.
‫جناب قاضی، خانم پورتو میگه ‫می‌خواد باهاتون حرف بزنه...
‫نه، نه، نه. بگو نمی‌تونه.
‫بهش توصیه کن وقتی خونه رو می‌گردیم ‫با حضور وکیل‌شون باشه.
‫الان میام.
‫چیه؟ معطلی برای چیه؟
‫منتظر طلوع خورشید هستید ‫تا ببریدش پزشکی قانونی؟ زود باشید!
‫وای، نور علی نور شد.
‫بلاتگی رو منصوب کردن. ‫قوز بالای قوز، نه؟
‫خیلی عوضیه.
‫سر صحنه‌ی جرم نمی‌ره ‫ولی تو عملیات جستجو پیداش میشه.
‫عصر بخیر، دادستان.
‫منم از دیدنت خوشحالم، جناب قاضی.
‫من خوشحال‌ترم. خوشحال‌تر.
‫از این طرف، لطفاً. ‫والدین این طرف هستن.
‫لوییس!
‫خانم پورتو.
‫میشه بگی چرا وکیل نمی‌خوای؟
‫نیازی به وکیل نیست.
‫می‌دونی که خودم وکیلم.
‫به کسی نیاز نداره.
‫پنج سال درس خوندن تو دانشگاه یه چیزه.
‫ولی این یه چیز کاملاً متفاوته.
‫می‌خوام کمکت کنم، خب؟
‫اگه خودشون زنگ زدن، ‫بگو دو تا وکیل تسخیری بیان.
‫راستی،
‫مشکلی نداری که خونه رو بگردیم، نه؟
‫معلومه که نه.
‫بسیار خب.
‫از این طرف، قربان.
‫تو باید برگردی شهر. ‫این منطقه رو خیلی بهتر می‌شناسی.
‫چی؟
‫خونه‌ی دختره و محله‌شون رو ‫از نزدیک بررسی کنی.
‫ببین اگه دوربین مداربسته‌ای ‫فیلم دختره رو گرفته.
‫- خوبه؟ ‫- باشه.
‫ممنون. توریئنتس می‌دونه میری.
‫دکتر تهیرو، اینجا آپارتمانشه.
‫- این یکی؟ ‫- آره، اونه.
‫- باید کل این ناحیه رو بگردیم، خب؟ ‫- اوهوم.
‫الویت‌بندی دوربین‌های امنیتی ‫پارکینگ‌ها، فروشگاه‌ها، بانک‌ها.
‫هر دوربینی که به سمت خیابون بوده. باشه؟
‫ولاسکو و مولینا دارن ‫اطراف مونتوتو رو می‌گردن.
‫نقشه‌ی اضافی داری؟
‫بیا.
‫[تیم جرم‌شناسی گارد ملی]
‫جناب قاضی.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫- خانم پورتو. ‫- بله.
‫اینو بهمون توضیح بده.
‫چیزه...
‫خب...
‫من به هیره‌ها آلرژی دارم،
‫پس موقع تمیزکاری ماسک می‌زنم.
‫دستمال‌ها، نمی‌دونم. ‫شاید آسونتا برای پاک کردن بینی‌ـش استفاده کرده.
‫وقتی اول تابستون اومدیم.
‫اول تابستون؟
‫باشه. نه، شنیدم شما گفتید ‫دیگه نمی‌اومدید اینجا.
‫برای اینکه جای ابهامی نمونه، ‫مطمئنید که اینا برای اول تابستون هستن؟
‫- چون مرطوبن. ‫- نه، دست بردارید.
‫مجبوریم خونه رو همیشه رطوبت‌زدایی کنیم.
‫این خونه بیشتر دردسره تا آرامش.
‫خب، همسر سابقم می‌خواد بفروشدش.
‫شایدم برای آخرای تابستون بوده، ‫نمی‌دونم.
‫و این بند نارنجی؟
‫به گمونم به یه دلیلی اینجاست؟
‫نمی‌دونم، نمی‌فهمم.
‫و یادتون باشه، حق دارید سکوت کنید.
‫چرا؟ کاری نکرده.
‫حتماً مال باغبانه، ‫واسه گیاهان تو باغ،
‫یا آسونتا باهاشون بازی می‌کرده.
‫اولین باره اینا رو می‌بینم، ‫تا حالا ندیده بودمشون.
‫خانم پورتو، فکر کنم گفتید ‫می‌خواید برید دستشویی؟
‫بله.
‫دنبالم بیا.
‫- می‌خواستید از این توالت استفاده کنید؟ ‫- بله.
‫بله، فقط این تو کل خونه درسته.
‫با اینکه خونه پنج تا سرویس بهداشتی داره، ‫فقط این درسته.
‫به سرکار گفتم.
‫می‌خواید چی بگم؟ ‫همینیه که هست.
‫به محض اینکه رسیدن دادگاه ‫کار اداریش رو شروع کن.
‫هی.
‫سلام، سلام.
‫به سگ‌ها بیشتر اعتماد دارم تا آدما.
‫- سلام، صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫ببخشید. چون اینجا ماشین زیاد نمیاد،
‫- همیشه آزادن. ‫- عیب نداره.
‫اسمشون چیه؟
‫سیتو و مینانکو.
‫- بیا. ‫- همسایه‌ها رو می‌شناسید؟
‫رُزایو؟ ‫آره، تمام عمرم.
‫دیروز عصر باهاش بودم. ‫مردمون خوبی هستن.
‫اتفاقی براش افتاده؟
‫نه، اون نه.
‫وقتی دیدیش تنها بود؟
‫آره. گفت باید برگرده سانتیاگو
‫چون آسونتا خونه مشغول درس خوندنه.
‫- خیلی ممنون. سگای خوبین! ‫- آره.
‫اگه می‌خوای تند و تیز باشی، ‫باید غذا بخوری.
‫دیگه وقتش بود!
‫حدس بزنید باز کی بدخلق شده.
‫- سر صبحی هیچی بهتر از بامیه ذرت نیست. ‫- گل گفتی.
‫زود باش، کروسز، یکی بخور.
‫نمی‌خوام، جناب قاضی، ممنون.
‫ولی تابستون تو سویل تموم شده.
‫مطمئنم مشکل اضافه وزن نداری.
‫- ماها باید رژیم بگیریم. ‫- به جا خودت حرف بزن.
‫- دوربین‌ها به کجا رسید؟ ‫- هنوز داریم روش کار می‌کنیم.
‫فیلم بعضیاشون رو داریم ‫ولی هنوز منتظر بقیه هستیم.
‫بهشون فشار بیار. ‫فوراً می‌خوامشون.
‫گزارش کالبدشکافی ساعت پنج آماده میشه.
‫وقتی گزارش رو فرستادن، ‫برای شمام می‌فرستم.
‫بازرسان هنوز هویت دختر...
‫- هی، بچه‌ها. لطفاً صداش رو بلند کنید. ‫- بلند کن.
‫- بازرسان نشانه‌های خفگی پیدا کردند. ‫- همه سر صحنه هستن.
‫- تصورش سخته ‫- خبرنگارها فقط آتیش‌بیار معرکه میشن.
‫که چه کسی تونسته چنین کاری...
‫وای، سالگریو، سالگریو، ‫خبرنگارات مثل خون‌آشام می‌مونن.
‫با دیدن خون گازشو می‌گیری.
‫- کارمون رو می‌کنیم. ‫- آره، قبلاً هم شنیدم.
‫دختره کیه؟
‫شنیدم دختر رُزاریو پورتو ـه.
‫چرت نگو، ملوار.
‫مگه چندتا دختر چینی تو سانتیاگو داریم.
‫بالاخره خبرش پخش میشه. ‫فقط می‌خوام اولی باشم.
‫از من نپرس. ‫خودت می‌دونی نمی‌تونم نظر بدم.
‫یه لاته.
‫پپه، صبحونه‌مون رو بذار به حساب این لطفاً.
‫اون عوضی فکر کرده کیه ‫که این طور باهامون رفتار می‌کنه؟
‫خونسردیت رو حفظ کن، آلفونسو.
‫خصومت شخصی که باهات نداره، ‫کارش رو می‌کنه.
‫کارش؟
‫کارش اینه که قاتل دخترمون رو پیدا کنه.
‫رودریگو...
‫باید کمک‌مون کنی.
‫پدرم همیشه بهت اعتماد داشت.
‫به نظرت باید چی کار کنیم؟
‫من وکیل جنایی نیستم، ولی...
‫به نظرم باید تا حد امکان ‫باهاشون همکاری کنید.
‫نه، من با اون خوک از خودراضی ‫همکاری نمی‌کنم.
‫وقتی این قضیه تموم شد اگه پیداش کنم، ‫سر عقل میارمش.
‫آلفونسو، لطفاً خفه شو.
‫اگه حمایت منو می‌خوای ‫دیگه این طور باهام حرف نزن.
‫خیال می‌کنی بدون همدیگه ‫می‌تونیم این داغ رو از سر بگذرونیم؟
‫باشه، به نظرم بازرس‌ها یه چیزی می‌پرونن.
‫دنبال یه سرنخ حسابی برای پیگیری می‌گردن. ‫وقتی پیداش کنن دست از سرتون بر می‌دارن.
‫هر چیزی لازم داشته باشی ‫من در خدمتم.
‫ولی حالا باید بری استراحت کنی.
‫به انرژیت نیاز داری، چارو، ‫این روزها خیلی سخته.
بابت همه‌چیز ممنونم
‫[دختر کشته‌شده آسونتا باسترا پورتو، ‫دختر وکیل رُزاریو پورتو می‌باشد]
‫- آلفونسو؟ ‫- سالگریو، ممنون که جواب دادی.
‫تسلیت میگم، آلفونسو. ‫خیلی ناراحت شدم.
‫هی، ببین، باید زنگ می‌زدم ‫به‌خاطر تمام سال‌هایی که با هم کار کردیم.
‫اون قسمت مقاله رو پاک کن ‫که نوشته دختر رُزاریو.
‫حتی نباید...
‫چرا داری مقاله‌ها رو می‌خونی؟
‫چارو خیلی ناراحته ‫و این کمکی نمی‌کنه.
‫نمی‌تونی اینو ازم بخوای ‫و خودتم می‌دونی.
‫اگه من منتشرش نکنم، یکی دیگه می‌کنه. ‫روال کار رو که می‌دونی.
‫ولی اگه چیزی لازم داشتی، ‫هر چی باشه...
‫ازت می‌خوام درباره‌ی زنم ‫یا دخترم چیزی منتشر نکنی.
‫رنج و عذابی که می‌کشیم ‫برات کافی نیست؟
‫بعد از اکتشاف ناگوار نیمه شب
‫در جاده‌ی روستایی در تئو ‫گالیسیا در شوک به سر می‌برد.
‫جسد دختر 12 ساله‌ای پیدا شده،
‫و طبق بررسی‌های اولیه، ‫نشانه‌هایی از خشونت مشاهده شد.
‫احتمال تعرض رد شده، ‫ولی نشانه‌های آسیب فیزیکی
‫و کبودشدگی رویت شده.
‫فعلاً باید محتاط باشیم.
‫پای یک کودک در میانه
‫و هنوز نتایج کالبدشکافی را اعلام نکردند.
‫که تا چند ساعت دیگر حاضر می‌شود.
‫گزارش کالبدشکافی ‫علت دقیق مرگ را مشخص خواهد کرد.
‫چاریتو.
‫الان همه می‌دونن دخترم مرده.
‫آروم باش.
‫- همه می‌دونن. ‫- چیزی نیست. آروم باش.
‫آروم باش.
‫- دلورس. ‫- عزیزم.
‫هی؟ می‌تونی مقاومت کنی؟
‫چی؟ عمراً.
‫وای خدا. ‫من باشم از خستگی می‌میرم.
‫از سمّی که بهم آرامش میده نمی‌میرم.
‫من به این راحتی نمی‌میرم، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب.
‫چه خبر، عزیزم؟
میدونم عزیزم بببخشید، این چند وقته اوضاع سخت گذشته بهم
هشدار اومده برام. بگیر یکی رو
می‌دونی وقتی می‌گم هشدار، منظورم چیه؟
یه حسی توی سینه‌م دارم که قطع نمیشه
انگار باد میکنن - سینه‌هات -
خیلی درد می‌کنن
جدی میگم، سینه‌هام درد میکنن
گوش کن - چی رو؟ -
می‌شه کمکم کنی خوشگله؟ حالم داره بد میشه
جدی می‌گی؟ تو که توی کارت بدتر از ایناشم دیدی
...آره. حق با توئه، ولی ببین
می‌دونی فرقش چیه؟ داریم درباره‌ ی بدن من حرف میزنیم
آره خب
من چهارچشمی حواست بهت بوده این همه کار کردی و مجبور نبودی به خودت تزریق کنی
جدی؟
این دیگه ما رو کنار هم آورده
‫طفلکی هنور غذاش تو معده‌ش هضم‌نشده بوده.
‫- قارچ... ‫- دیگه چی؟
‫زخم‌ دست و پاهاش نشون میدن
‫که وقتی زنده بوده ‫دست و پاش رو بستن.
‫- با بند نارنجی؟ ‫- کار من نیست.
‫از یه چیز مطمئنم. ‫زیر ماشین نرفته.
‫اثری ازش نیست.
‫علت مرگ مهمه.
‫99 درصد مطمئنم قتل بوده، ‫علت مرگش خفگی بوده.
‫دختره زیاد مقاومت نکرده.
‫پس خفه شده.
‫موزد آزار و اذیت قرار نگرفته؟
‫به نظر نمیاد.
‫و لکه‌های روی تی‌شرتش؟
‫بخش جرم‌شناسی در مادرید ‫مشغول تحلیل کردنشه.
‫نمونه مو و محتویات معده‌ش رو
‫به موسسه پزشکی قانونی فرستادیم.
‫کارمون اینجا تموم شده. ‫چیز دیگه‌ای لازم نداریم.
‫به خانواده اطلاع بده، ‫می‌تونن جسد رو تحویل بگیرند.
‫[24 سپتامبر، 2013]
‫[مراسم خاکسپاری امروز است]
‫تو مقاله نوشته قبلاً آسیب ندیده بوده.
‫چطور این بلا سرمون اومده؟
‫چطوره مراسم رو عقب بندازیم ‫تا پدرت بتونه بیاد؟
‫شرمنده، چارو، نمیاد.
‫بقیه چی فکر می‌کنن؟ ‫حتی پدربزرگش هم نیومده...
‫نباید نظر دیگران برات مهم باشه، چاری.
‫می‌خوای چی فکر کنم؟
‫بعد از اتفاقی که برای والدینت افتاد،
‫خدا رو شکر کن که اینجا نیستن.
‫قادر نبودن با این همه مصیبت کنار بیان.
‫صبر کن، دلورس، دارن میان!
‫- دیر شد. عجله کنید. ‫- بیا. لباست رو درست کنم. زود باش.
‫زود باشید.
‫آروم باش.
‫خودشونن؟
‫خودشونن.
‫پلیس ردشون نمی‌کنه برن؟ ‫آلفونسو؟
‫چی کار میشه کرد، عزیزم؟ ‫بهش می‌گن «آزادی مطبوعات».
‫وای خدا. اگه دختر خودشون بود ‫چطور رفتار می‌کردن؟
‫باورم نمیشه.
‫چارو، آلفونسو، اینجا.
‫باورم نمیشه.
‫می‌خوام ازشون بخوام احترام قائل بشن.
‫خواهش می‌کنم، لییر.
‫کارت عالیه. حاضری؟ باشه.
‫دانش‌آموز ممتازی بود، ‫یه دختر جوان خونگرم،
‫دختر شیرین و خاص.
‫و شنبه شب والدینش خبردار شدن
‫که دخترشون به طرز ناگواری فوت کرده.
‫مطمئنم والدین نمی‌تونن تصورشو بکنن.
‫هر کسی قلب داشته باشه ‫می‌دونه چه عذابی می‌کشن.
‫اومدن.
‫از همه خواستن این پایین بمونن ‫تا داخل تنها باشید.
‫ممنون.
‫خیلی تسلیت می‌گیم.
‫وحشتناکه. در غم‌تون شریکیم.
‫واقعاً ممنونم.
‫هر چی نیاز دارید، فقط بگید. ‫براش دعا می‌کنیم.
‫پدر خوزه ماریا قراره ساعت هفت دعای ‫عشای ربانی رو تو کلیسای سان فرناندو اجرا کنن.
‫ممنون که ترتیب همه چی رو دادی، آنزلمو.
‫«اگر به خدا بیش از هر چیز ‫اهمیت دهید و دل ببندید،
‫وی همه‌ی نیازهای شما را ‫برآورده خواهد ساخت.»
‫خداوند به همه چی داناست.
‫بگو ببینم، خداوند دیده ‫کی دخترمون رو کشته؟
‫[خانواده کرسپو هرگز فراموشت نمی‌کنه]
‫خانواده کرسپو رو یادم نمیاد.
‫با شرکت پدرم کار می‌کردن.
‫زیباست، آلفونسو.
‫زیباست.
‫می‌دونیم با ماشین تصادف نکرده، درسته؟
‫نونیز و ویلا دو تا دائم‌الخمرن، ‫ولی کار اونا نبوده.
‫پس اونا از لیست مظنونین حذف میشن،
‫باید از اونایی که ‫دختره رو می‌شناختن بازجویی کنیم.
‫حتماً همراه کسی که می‌شناخته رفته.
‫کریستینا.
‫بله؟
‫باید ببینی تو فیلم ‫دوربین مداربسته چی پیدا کردم.
‫باید ازش خاطره داشته باشم.
‫براش دعا می‌کنیم.
‫زیباست، آلفونسو.
‫دختر کوچولوم. آسونتای مهربونم.
‫مطمئنی دختره‌س؟ انعکاس نیست؟
‫اگه فیلم رو ببینی،
‫می‌بینی یه نفر رو صندلی بغل راننده نشسته.
‫تماشا کن.
‫اونجا.
‫حاضریم دستگیرش کنیم، ‫ولی منتظر...
‫چرا صبر کنیم؟
‫وقتی فیلم بازی کردن‌ـشون ‫تو دفتر کفن و دفن تموم شد،
‫می‌دونیم کجاست، عجله برای چیه؟
‫شاید اون موقع ‫بتونیم مانع آبروریزی بشیم.
‫مطبوعات وول می‌زنن.
‫از کِی تا حالا مطبوعات برام مهمن؟
‫- مطمئنیم دختره‌س؟ ‫- صد درصد خودشه.
‫جناب قاضی، شاید بهتره ‫از رو انسانیت دست نگه دارید.
‫بعد از چیزی که پیدا کردیم
‫از کدوم انسانیت حرف می‌زنی؟
اگه فرار کنه و مدارک رو از بین ببره چی؟
اون موقع هم حرف از انسانیت می‌زنین؟
‫همین الان دستگیرش کنید.
‫سلام، بچه‌ها. ‫ممنون که اومدید.
‫به یاد آسونتا، خیلی درس بخونید.
‫و نمرات بالا بگیرید، باشه؟
‫- خانم پورتو. ‫- بازم ممنون.
‫خیلی متشکرم.
‫- ممنون که اومدید. ‫- آره. اینجام.
‫خیلی ممنون که اومدید.
‫گوش کنید. لطفاً دنبالم بیایید. ‫یه لحظه. باشه؟
‫- بله، البته. ‫- دنبالم بیایید.
‫چیزی پیدا کردید؟
‫نه، نه، زمان بیشتری لازم داریم. ‫بیایید اینجا.
‫- ما به شما اعتماد کامل داریم. ‫- بله.
‫می‌دونم هر کاری در توان‌ـتونه می‌کنید.
‫- البته، صد درصد. دنبالم بیایید. ‫- خیلی ارزش داره.
‫از این طرف لطفاً.
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- ماشین، سمت ماشین.
‫- کریستینا اومده؟ ‫- بله، افسر کروسز اینجاست.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫دستت درد نکنه. ‫نیازی نبود بیایید اینجا.
‫البته.
‫کریستینا.
‫خیلی ممنونم که اومدید.
‫چرا زحمت کشیدی. ممنون.
‫خانم پورتو.
‫ممنون، عزیزم.
‫سوار بشید.
‫اگه میشه برید اونورتر.
‫خانم پورتو.
‫شما به جرم دست داشتن احتمالی
‫در مرگ دخترتون آسونتا ‫باسترا پورتو بازداشت می‌شید.
‫حق دارید سکوت کنید.
‫هر چی بگید علیه‌تون در دادگاه
‫استفاده میشه.
‫لطفاً، رُزاریو، سعی کن ساکت باشی.
‫حق داری وکیل اختیار کنی.
‫اگه استطاعت استخدام وکیل رو نداری، ‫یکی برات منصوب میشه.
‫می‌تونی به یک نفر زنگ بزنی.
‫- قوی باش، آلفونسو. ‫- ممنون.
‫رُزاریو کجاست؟
‫شرمنده. نمی‌دونم.
‫خبر شوکه‌کننده چیه؟
‫هان؟
‫چی؟ صدات نمیاد.
‫الان داره می‌شنوه، زنده تو رادیو.
‫آلبرتو! دوربین رو بیار.
‫ببخشید. زنده با رادیو ‫گالیسیا مشغول مصاحبه بودم
‫و منو در جریان یه خبر فوری گذاشتن.
‫ظاهراً پلیس گارد ملی ‫مادر دختر رو به‌خاطر اظهارات متناقض
‫بازداشت کردن.
‫و تناقض در اظهارات مادر بچه!
‫به نظرم به عنوان انسان ‫بایستی اعصاب مادر رو
‫بعد از شنیدن خبر مرگ دخترش در نظر بگیریم، ‫و اینکه ممکنه اشتباه کنه.
‫- تازه تایید شده. ‫- تایید شده؟
‫نظرتون در مورد این خبر چیه؟
‫باور کنید، بدون تردید میگم ‫چنین کاری ازش بر نمیاد.
‫بیگناهه، و عاشق آسونتا بود. ‫یه مادر واقعاً متعهد بود.
‫و اگه اشتباه کنم خودمو آتیش می‌زنم.
‫ببخشید، نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫- چرا زحمت کشیدی، رومینا. ‫- باید یه چیزی بخوری.
‫- سوسیس داره. ‫- همینی که هست.
‫چیزی که میگن راسته؟ ‫کار مادره بوده؟
‫معلوم نیست. ‫می‌دونم یه چیزی رو پنهون می‌کنه.
‫چرا یه مادر باید بخواد دخترشو بکشه؟
‫[24 سپتامبر، 2013]
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.