..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب دخترا. همه سرجای خودشون. ‫یک، دو، سه و ...
‫[برگرفته از یک داستان واقعی]
‫از دستِ تو آلفونسو!
‫برو ایتالیا و بگو پاستا مال ایتالیا نیست.
‫- توی منو نوشته... ‫- سفرمون به صوفیه رو یادت رفته؟
‫- چقدر تو اذیت می‌کنی، آلفونسو. ‫- از ما گفتن بود!
‫- نوشته رسپی یونانی. ‫- خب آخه...
‫شب بخیر.
‫- آهای! وقت خواب نیست که. ‫- منظورت چیه؟
‫برو حموم، عرق کردی. ‫همین‌جوری نری بخوابی‌ها.
‫آهای!
‫- نمیشه فردا برم حموم؟ ‫- بدو ببینم!
‫- تا یادم نرفته بیا اینجا. ‫- آسونتا...
‫عکس نگرفتیم.
‫چارو، چارو، بیا با گوشیِ تو بگیریم. ‫گوشی من قدیمیه.
‫- باید یه عکس بگیریم تا امشب رو یادمون نره. ‫- ولی الان قیافه‌م داغونه.
‫شب مهمی بوده. برای همین ‫باید یادمون بمونه...
‫- چقدر عالی بودی. ‫- خیلی خسته‌م.
‫- فقط یه لحظه... ‫- حله.
‫عزیزم.
‫نگو قیافه‌م داغونه، خیلی زیبایی.
‫- اینجا رو نگاه کن. ‫- نگاه کن. ‫آهای!
‫- چه قشنگ! آسونتا دست بردار لطفا. ‫- آسونتا، صاف بشین. باشه؟
‫فقط یکی. فقط یکی. لوس نشو دیگه!
‫- این چه قیافه‌ایه؟ دست بردار. ‫- داره دلقک بازی در میاره.
‫- اذیت نکن. ‫- لوس‌بازی در میاره.
‫گفتیم بیا یه دونه عکس بگیریم و ‫حالا ببین داره چیکار می‌کنه.
‫آسونتا، لطفا.
‫بذارین برم بخوابم.
‫- اینقدر خسته‌ای؟ خدایی؟ ‫- دارم از خستگی می‌میرم.
‫الان دیگه می‌تونم برم؟
‫- یه دقیقۀ دیگه، آسونتا. ‫- یه دقیقه.
‫«زیرنویس اختصاصی فیلیمو»
‫خب قبل از اینکه جلسه رو شروع کنیم می‌خوام بگم
‫به عقیدۀ ما خیلی مهمه که اذعان کنیم
تا جایی که می‌دونیم چندین ‫مصاحبه در حضور شما انجام شده، جناب قاضی
‫که ما ازشون مطلع نبودیم.
‫یکی‌شون مصاحبه با لورا پریتو
‫و مادرش خانم ایگلسیاس بوده.
‫طبق رویه‌های استاندارد انجام شده.
‫اگه اشتباه نکنم رویه‌های استاندارد ‫باید مطابق آیین دادرسی جنایی
‫انجام بشن.
‫و مصاحبه‌هایی که توی ‫دفترتون انجام شده شاملِ...
‫چطور بگم...
‫دقت مناسبِ پیش از محاکمه رو نداشته.
‫خب اگه قبل از این بهتون اطلاع داده نشده
‫فقط واسه این بوده که ‫دلیلی برای حضور وکلا نبوده.
‫اصلا چرا باید با این آدما ‫ملاقات کنین، خانم وکیل؟
‫خب راستش رو بخواین دلیلی ‫نداره قاضی پرونده هم این کار رو بکنه.
‫اگه سوابقی از مصاحبۀ مذکور وجود داشته باشه
‫یه گزارش کتبی از اتفاقاتی ‫که توی دفترتون افتاده
‫- یا ضبط مصاحبه... ‫- ولی الان اینجایین
‫یا می‌خواین این رو هم زیر سوال ببرین؟
‫معلومه که هستم و کل این روند ‫با شفافیت و رسمی پیش میره
‫اما امروز صبح از جلسه ‫سری با این شاهد باخبر شدم
‫حق موکلم برای برخورداری ‫از دفاعِ منصفانه نقض شده.
‫جناب قاضی، مشکل اصلی
‫این نیست که این اتفاق ‫بارها توی این مدت تکرار شده
‫بلکه اینه که ما شانسی ازشون ‫باخبر شدیم یا از خبرگزاری‌ها شنیدیم.
‫- یه بار دیگه، از زبونِ خبرگزاری‌ها شنیدیم! ‫- صبر کنین.
‫اجازه بدین، باید بگم ‫دیگه واقعا غیرقابل‌قبوله.
‫خانم گاریدو الان دارین منو متهم می‌کنین؟
‫نه. کسی همچین حرفی نزد.
‫- اگه همچین فکری می‌کنین... ‫- از حرف‌هاتون برداشتِ اشتباهی کردم.
‫خب پس باید ازتون بخوام که لطفا اینقدر ‫از حرف‌های من برداشتِ اشتباه نکنید.
‫تنها چیزی که گفتم این بود که من همیشه ‫به تصمیمات شما احترام گذاشتم، ‫جناب قاضی.
‫و اگه مجبور به مخالفت هم بودم، مخالفتم ‫رو به صورت قانونی و با احترام ابراز کردم.
‫هیچ‌وقت نرفتم پیش خبرگزاری‌ها.
‫هر اظهار نظر رسمی‌ای که ‫کردم هم در طولِ همین روند بوده.
‫نظراتم دربارۀ این پرونده ‫توی همین جمع مطرح شده
‫و هر حرفی هم که زدم ثبت شده.
‫متوجه شدم خانم.
‫حرفِ دیگه‌ای ندارین؟
‫خیر، جناب قاضی.
‫میشه شروع کنیم؟
‫بله.
‫عصر بخیر، لورا. عذرخواهی می‌کنم.
‫آم...
‫گمونم حالا که صحبت‌هامون رو ‫شنیدی دیگه فهمیدی چرا اینجایی، درسته؟
‫هوم؟ باشه.
‫دختره گفت از این مسیر اومده.
‫از یه فروشگاه لوازم ‫ورزشی در خیابان جنرال پاردیناس.
‫طبق حرف‌هایی که زد پس ‫آلفونسو و آسونتا اینجا بودن.
‫چرا اونجا بودن؟
‫شاید داشتن می‌رفتن پارک ‫ولی اون از این وری رفته.
‫پس باید یکی از این دوربین‌ها ‫فیلمش رو گرفته باشه.
‫اگه از اون مسیر رفته باشن فقط می‌تونیم ‫دوربین بالایِ درِ بانک سابادل رو چک کنیم.
‫خب بجنب دیگه!
‫اینجا رزاریو میره ماشین رو از ‫پارکینگ بیاره که دختره رو سوار کنه.
‫بزن جلو.
‫- اگه اینجا بوده که تصویرشون رو نگرفته. ‫- وایسا.
‫- واسه چی؟ ‫- ولم کن دیگه. باید پول بدم تا ببینمش؟
‫پخشش کن.
‫وایسا. همینجا نگه دار. بزن عقب.
‫ساعت 6:24 عصر بوده.
‫ریوس، چه مرگته؟
‫- چیه؟ ‫- حتی زنگ هم نزدی.
‫- زنگ؟ ‫- آره. ‫عجب صبح پرماجرایی بود.
‫سرم داره منفجر میشه پس بهتره ‫خبرهای خوبی داشته باشین، خب؟
‫- پوف! ‫- تقصیر خودته که دیر اومدی.
‫خودشه.
‫اینم از لورا پریتو.
‫شاهدی که ادعا کرده بود آلفونسو و ‫دخترش رو روز بیست و یکم سپتامبر دیده.
‫همین‌جور که می‌بینین دوست‌پسرش همراهشه و یه ‫ساک دستی با آرم فروشگاه ورزشی هم دستشه.
‫که باعث میشه شهادت خودش ‫و مادرش رو معتبرتر کنه.
‫پس روزِ واقعه ‫اون مرتیکه چهارچشمی و آسونتا رو دیده.
‫- آره. ‫- بله. ‫همون روز بود.
‫ولی ما زمان ویدئو رو با ‫دوربین‌های دیگه مقایسه کردیم
‫و ممکنه به مشکل خورده باشیم. ببینید.
‫فاصله این دوربین تا خط عابر پیاده 30 ثانیه‌ست.
‫همون جایی که لورا پریتو ‫آلفونسو باسترا رو با آسونتا دیده.
‫- زمان ویدوئو 6:24 عصره. ‫- اوهوم.
‫- و روی این دوربین. ‫- 6:21 عصر.
پمپ بنزین، جایی که رزاریو ‫همراه دخترش از اونجا رد شده.
‫سه دقیقه قبلش.
‫جناب قاضی، فاصله این دو ‫مکان با ماشین پنج دقیقه میشه.
‫اگه وکیل مدافع بخواد از ‫فیلم‌های این دوربین استفاده کنه...
‫میگن امکان نداره لورا آلفونسو و آسونتا رو
‫کنار هم دیده باشه.
‫- و بعدش به مشکل می‌خوریم. ‫- نه!
‫به نظرم الان یه چارچوب زمانی داریم که هرکسی ‫می‌تونه برداشت خودش رو ازش داشته باشه.
‫چه اتفاقی بین این دو نقطه افتاده؟
‫این فیلم جزئی از تحقیقاته.
‫اگه پیداش کنن
‫و فکر کنن می‌تونن ازش استفاده کنن، حق‌شونه.
‫البته اگه پیداش کنن.
‫هوم؟
‫لوییس اگه نتونم اثبات کنم
‫آلفونسو هم توی قتل دست داشته، بیچاره میشم.
‫هر چی رشته بودم پنیه میشه.
‫آخه رزاریو چطور می‌تونه ‫تنهایی این کار رو بکنه؟
‫عمرا نمی‌تونسته تنهایی جسد رو از
‫اتاق طبقۀ بالا تا دم ماشین برده باشه.
‫پدرو، درگیر جزئیات نشو که ‫از اصل مطلب غافل می‌مونی.
شواهد زیادی علیه باسترا داریم
لازمه یادآوری کنم که با دختره رابطه‌ی جنسی داشته؟
‫حرف‌هاش رو که شنیدی.
‫هیئت منصفه حرف‌هاش رو ‫قبول می‌کنه، نگران نباش.
‫باشه. ممکنه تو مطمئن باشی
‫ولی من باید توی دادگاه براش بجنگم.
‫بگو ببینم به کی اعتماد داری؟ ‫اون دخترِ جوون یا آلفونسو باسترا؟
‫هان؟
‫لوییس...
‫یادت باشه که همۀ مردم چیزهایی که ‫ما درباره‌ش می‌دونیم رو نمی‌دونن.
‫بابا.
‫چرا هنوز بیداری؟
‫کشتی ارتشیو ساعت دو بامداد حرکت می‌کنه ‫و ناخدا منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه.
‫باشه. باشه.
‫کشتی ارتشیو ساعت دو بامداد حرکت می‌کنه ‫و ناخدا منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه، پسرجون.
‫روحتم خبر نداره.
‫آره، می‌دونم دیروقته. شرمنده. ‫لطفا ایمیل‌هات رو چک کن.
‫- بهتره به خودت بیای، پسر! ‫- بابا! بابا لطفا...
‫هیچ‌وقت به حرفم گوش ‫نمیدی بالاخره یه روز می‌فهمی.
‫آقای گرگِ تنها.
‫گفتم شاید برای مطالب کتابت ‫دربارۀ پرونده به کمک نیاز داشته باشی.
‫منتظر کسی نمی‌مونه.
‫بیا فردا صبح بریم قهوه بخوریم.
‫انگار اصلا وجود ندارم...
‫درسته. همون مزخرفات همیشگی.
‫- یالا. ارتشیو ساعت دو حرکت می‌کنه. ‫- بابا.
‫- بابا... ‫- و ناخدا منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه، پسرجون.
‫باشه، باشه. نگران نباش. به کشتی می‌رسیم.
‫پاشو. وقت خوابه.
‫- متوجه‌ای؟ ناخدا منتظر هیچ‌کس نمی‌مونه. ‫- هیچ‌کس. درسته.
‫هـه!
‫صبح زود بیدار شدن باید برای ‫شما هنرمندها سخت باشه، نه؟
‫ببخشید، دیشب تا دیروقت برنامه داشتیم.
‫باید حواسم رو توی پخش زنده جمع می‌کردم.
‫تصمیمت این بوده.
‫اون عکس‌ها رو از کجا آوردی؟
‫روی گوشی مامان و باباش بودن.
‫فکر کن گزارش پزشکی قانونی چی بوده؟
«‫دختر بیچاره کاملا بی‌هوش بوده.»
‫چرا پدر و مادری باید به بچه‌شون دارو بدن؟
‫وقتی اولین بار اتاق آلفونسو رو گشتیم
‫خونه‌ش بهم ریخته بود و ‫هیچی سرجاش نبود.
‫بعضی شب‌ها وضع خونۀ من از اینم بدتره.
اون روز دنبال لپتاپش بودیم
‫ولی پیداش نکردیم.
حالا الان پیدا شده؟
‫آره و یه سری ویدئوی شخصی ‫ روش پیدا کردیم.
‫فیلم‌های خانوادگی.
‫که نشون می‌دادن پدرش ‫رفتار مناسبی باهاش نداشته.
‫می‌دونی که اگه اینا رو ‫بنویسم فاتحه‌ش خونده‌ست.
‫پائولا برای اینکه بتونی صادقانه وقایع رو ‫روایت کنی باید دربارۀ تحقیقات بدونی.
‫باید از کسانی که در جریان ‫همه‌چیز بودن بشنویش.
‫یه سری عکس از آسونتا پیدا شده.
‫توی یکی‌شون لباس باله پوشیده.
‫تاپ و جوراب شلواری داره و آرایش کرده.
عکس‌هایی که به عقیده‌ی خیلی ها با ژست‌های شهوانی و جنسی هستن
‫و متناسب با سنش نبوده.
‫شما در حال تماشای گزارش اصلی هستین.
‫این برنامه تصمیم گرفته...
‫قبل از اینکه تاریخ دادگاه رو ‫مشخص کنن میگن تقصیر ما بوده.
‫شنیدی چه حرف‌هایی برامون در آوردن؟
‫دارن سعی می‌کنن بین‌تون فاصله بندازن.
‫تا شما رو علیه همدیگه کنن.
‫هیچ مدرکی هم برای حرف‌هاشون ندارن.
‫هیچ قاضی‌ای با این جور چیزها قانع نمیشه
‫چه برسه که بهشون بگه مدرک.
‫قاضی قانع نمیشه ولی هیئت منصفه چی؟
‫رزاریو، نگران نباش. بی‌گناهیت رو ‫توی دادگاه اثبات می‌کنیم.
‫هرچیزی که علیه‌ت دارن رو رد می‌کنیم. باشه؟
‫اصلا منصفانه نیست، خوانیو.
‫نامردیه. من باید از زندان بیام بیرون.
‫- هرچه زودتر. ‫- درخواست آزادی مشروط دادیم
‫و ردیفش می‌کنیم.
‫تا اون موقع، صبور باش.
‫برای ملوار، هر روزی که تو اینجا بگذرونی
‫باعث میشه بیشتر به چشم مردم گناهگار بشی.
‫تا جایی که بشه طولش میده.
‫دیگه بسه خوانیو. من اینجا دووم نمیارم.
‫دلم می‌خواد بمیرم. دووم نمیارم.
‫دلیلی نداره با آزادی مشروطت ‫قبل از دادگاه موافقت نکنن.
‫هر چی نباشه شواهدی که دارن ‫در بهترین حالت حدس و گمانه.
‫چند روز دیگه آزاد میشی. ‫بهم اعتماد کن، باشه؟
‫[دو سال بعد]
‫کافیه، خیلی لطف داری روبن.
‫ماریسا، دوتا دیگه برات می‌ذارم. ‫مهمون مایی.
‫راستش دوتا از نوه‌هام دارن میان پیشم.
‫- بیشتر از من غذا می‌خورن. ‫- ما خودمون بچه نداریم.
‫اما شکم برادرزادۀ پونزده ساله‌م ‫مثل یه گودالِ بی‌انتهاست!
‫- ولی بچه‌ها نعمتن. ‫- پدرِ آدم رو هم در میارن!
‫تو سن و سال ما، فقط خوشحالیم اونقدری ‫در میاریم که زندگی خوبی داشته باشیم.
‫خدا رو شکر.
‫باید اینجا رو امضا کنین. پست سفارشیه.
‫عالی شد! یه جریمه دیگه.
‫- از طرف دادگاهه. ‫- کدوم دادگاه؟
‫- چقدر خرشانسیم، مگه نه؟ ‫- چیه؟
‫گویا لاتاری بردم.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫جناب قاضی، با اجازه‌تون ‫قبل از اینکه شروع کنیم
‫من و همکارم مایلیم بهتون هشدار بدیم که
‫قراره شاهد پیش‌داوری‌های گسترده‌ای باشیم.
‫خب که چی؟ می‌خواین همۀ کاندیدها رو رد کنین؟
‫- خب... ‫- در واقع جناب قاضی.
‫مسئله اصلی اینه که به ‫دلیل پوشش خبری این پرونده
‫و دخالت آشکار و نادرستِ رسانه‌هامون
‫الان یه نفر هم توی اسپانیا نیست که توی ذهنش
‫در مورد بی‌گناهی یا گناهکاری ‫متهمان پیش‌داوری نکرده باشه.
‫گوش کنین.
‫این قضیه قبلا توی روند استیناف حل شده.
‫اگه بخواین می‌تونین چهار ‫کاندید رو رد کنین، فهمیدین؟
‫خیلی‌خب. وقتشه مصاحبه‌ها رو شروع کنیم.
‫مسئولیت‌تون رو به عنوان عضوی از هیئت منصفه
‫درک می‌کنید؟
‫بله.
‫مطمئنم کسی خوشش نمیاد ‫همچین مسئولیتی روی دوشش باشه.
‫ولی اون دختر سزاوارِ عدالته.
‫نه، تا حالا چیزی دربارۀ ‫رزاریو پورتو نشنیدم.
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملا.
‫به نظرتون یه آدم می‌تونه فرزندخونده‌ش رو
‫مثل بچۀ خودش دوست داشته باشه؟
‫سخته.
‫چون بچه‌های من مال خودمن.
‫یعنی از خونِ خودمن.
‫پس دربارۀ پروندۀ مذکور اطلاعاتی دارین؟
‫- این دیگه چه سوالیه؟ ‫- ببخشید؟
‫دل تو دلمون نیست که دادگاه ‫برگزار بشه. چطور ممکنه چیزی ندونم؟
‫معلومه که می‌دونم.
‫همه می‌دونن، مگه نه؟
‫آهان، اون دختر چینیه.
‫معلومه که می‌دونم. البته. البته.
‫آره، گمونم درباره‌ش می‌دونم.
‫نه، عمرا من بتونم بلایی سر بچه‌م بیارم.
‫وقتی زمانِ صدور حکم برسه ‫می‌تونین قاطعانه تصمیم بگیرین؟
‫مطمئنم لازمه با دقت بهش فکر کنم.
‫ولی خب بله. گمونم بتونم.
‫در واقع اگه مطمئن باشم.
‫چون در نهایت...
‫این مسئولیتیه که برای من خیلی جدیه.
‫باید هم همینطور باشه.
‫همینطوره.
‫اگه تصمیمم باعث بشه ‫یه آدم بی‌گناه بیفته زندان
‫شب‌ها نمی‌تونم راحت بخوابم.
‫به نظر وقتی حکم دادی ‫باید وجدانت آسوده باشه.
‫خیلی‌خب. دادگاه فردا شروع میشه.
‫دیر نیایین. تنها خواسته‌م همینه.
‫اینجا در دادگاهِ ناحیۀ سانتیاگو
‫تا لحظاتی دیگر محاکمه مورد انتظار ‫برای پروندۀ معروفِ آسونتا آغاز میشه.
‫هیئت منصفه تصمیم می‌گیره که ‫آیا رزاریو پورتو و آلفونسو باسترا متهم به
‫ قتل دخترشان؛ آسونتا یانگ فانگ باسترا پورتو ‫هستند یا خیر.
‫محاکمه در 24 روز انجام می‌شود.
‫ولی با توجه به خشم مردم ‫و مقصر دانستن والدین
‫ممکن است دادگاه زودتر به نتیجه برسد.
‫اگر اینطور باشه ممکنه بالاخره ‫جواب سوالات‌مون رو بگیریم.
‫چرا این کار رو کردن؟
‫چطور این پدر و مادر تونستن ‫بچۀ خودشون رو بکشن؟
‫رویکردتون قراره چی باشه؟
‫آیا دفاع مشترک رو ادامه میدین؟
‫شانسی دارن؟
‫ما معتقدیم رزاریو پورتو ‫و آلفونسو باسترا بی‌گناهن.
‫علی رغم تمام اطلاعات فاش‌شدۀ مغرضانه ‫دربارۀ موکل‌هامون
‫که بارها و بارها توسط ‫خبرگزاری‌ها تکرار شدن.
‫این حرف و حدیث‌ها باعث شده قبل از اینکه
‫موکل‌هامون فرصت محاکمۀ ‫عادلانه داشته باشن، محکوم بشن.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫- چرا به بچه‌شون قرص می‌دادن؟ ‫- نظری ندارم.
‫- ممنون، ببخشین. ‫- چه نظری دربارۀ...
‫ممنون. روز خوبی داشته باشین.
‫سلام رزاریو.
‫آروم باش.
‫در حضور هیئت منصفه، دادستانیِ کل
‫متهمان، رزاریو پورتو ارتگا و آلفونسو باسترا کامپارو
‫و وکلاشون
‫بدین وسیله آغاز دادگاهِ قتلِ
‫آسونتا یانگ فانگ باسترا پورتو را ‫اعلام می‌کنم.
‫خانم پورتو، طبق شواهد و مدارک
‫در اولین تفتیشِ خونۀ مونتوتو
‫شبی که دخترتون به قتل رسیده
‫پلیسی که همراهتون بوده ‫دیده رفتین دستشویی و
کنار سطل آشغال وایسادین.
‫آره، توی سرویس بهداشتی اتاق بودم.
‫به سطل آشغال دست زدین؟
‫- نه، معلومه که نه. ‫- مطمئنین؟
‫اصلا بهش دست نزدم.
‫فقط باید می‌رفتم دستشویی.
‫- رفتین؟ ‫- گمونم مجبورم کردن منتظر بمونم.
‫خیلی‌خب.
‫توی سطل، یه بند نارنجی پیدا کردن.
‫- درسته؟ ‫- اوهوم.
‫بزنین عکس بعدی لطفا.
‫خانم پورتو، توی خونه برای چی ‫از اون بند نارنجی استفاده می‌کردین؟
‫آم...
‫گمونم باغبون‌هام ازش استفاده می‌کردن.
‫برای رسیدگی به باغ.
‫میشه بفرمایید اگه برای ‫باغبانی ازش استفاده می‌شده
‫چرا توی سطل آشغال اتاق خوابتون بوده؟
‫نمی‌دونم. آخه مشخصه که ‫باغبون‌ها توی اتاقم نمی‌رفتن.
‫نمی‌دونم.
‫میشه یه لطفی در حقم بکنین ‫و اون عکس رو عوض کنین؟
‫عکس رو عوض کنید.
‫ممنون.
‫طبق پروتکل‌مون همکارم توی جاده ‫کنار نیروهای پزشکی قانونی موند.
‫و من با رزاریو و آلفونسو رفتم خونۀ ‫ واقع در مونتوتو.
‫وقتی وارد خونه شدیم، ‫رزاریو آلارم رو خاموش کرد.
‫بعد بهم گفت فورا باید بره دستشویی.
‫رفت سمت راه پله که بره بالا
‫بنابراین طبیعتا منم دنبالش رفتم.
‫زود متوجه شدم که رفت توی اتاق خواب.
‫همونی که سطل مذکور توش بوده؟
‫آره. گوشۀ دستشویی بود.
‫بحث‌های زیادی دربارۀ بند شده
‫ولی هیچ‌کس چیزی دربارۀ ‫نحوۀ برش‌شون نگفته.
‫نقطۀ انتهایی دو نمونه بررسی شده.
‫و مشخص شده که بندی که ‫توی سطل بوده همونی نیست که
‫توی جاده پیدا شده.
‫انتهاشون شباهتی با هم نداره. ‫می‌تونین این اطلاعات رو تایید کنین؟
‫جنسشون فرق نداره.
‫با توجه به ترکیب موادش
‫غیر ممکنه بشه تایید کرد دو بند مشابه بودن.
‫برای همین این مدرک نامربوطه.
‫خب در واقع هنوز سرِ ‫اینکه نامربوطه یا نه بحثه.
‫شما توی تحقیقاتتون به این نتیجه رسیدین:
‫یافتن این نوع بند در مناطقی نزدیک به
‫سانتیاگو، کاچیراس، تئو معمول نیست...
‫شاید واسه اینه که خوب نگشتین.
‫با منابع خیلی کمتری که من ‫نسبت به شما در پلیس گارد ملی داشتم
‫تونستم در نصف روز
‫سه‌تا بند نارنجی با همون ‫مشخصات توی محدوده پیدا کنم.
‫بعد شما همچین بندی رو در ‫طول تحقیقاتتون پیدا نکردین؟
‫جنس این بندها با هم فرق داره.
‫اینکه صرفا از روی رنگ ‫نارنجی‌شون بگیم همونه
‫اطلاعات نادرستی میشه.
‫جدی؟
‫برام سواله چرا اینقدر عجله داشتین
‫سریع‌تر تحقیقات اولیه رو به نتیجه برسونین؟
‫بذارین من به جاتون جواب بدم.
‫بیشتر تحقیق نکردین چون از همون اول ‫تصمیم گرفتین کی رو مقصرِ ماجرا بدونین.
‫نه با تحقیقات، بلکه از همون اول.
‫جناب وکیل، از نتیجه‌گیری خودداری کنین.
‫[دوربین پمپ بزنین]
‫می‌خوام خوب این ویدئو رو ببینید.
‫این آخرین فیلمیه که آسونتا توش زنده‌ست.
‫خانم پورتو، شبی که شما و همسر سابقتون
‫به کلانتری گزارش دادین
بهشون گفتین دخترتون رو خونه گذاشته ‫بودین تا مشق‌هاش رو بنویسه، درسته؟
‫همین‌طوره.
‫بعد از اینکه از روستا برگشتیم تنها ‫موند خونه تا مشق‌هاش رو بنویسه.
‫اولش این رو به پلیس نگفتین.
‫بهم گفت خسته‌ست.
‫گفت یکی از معلم‌هاش به اسم خانم ونگ
‫بهش مشق چینی داده و باید تموم‌شون کنه.
‫چرا همون اول که می‌خواستین ‫راه بیفتین لباس شنا برنداشتین؟
‫چرا دوباره برگشتین؟
‫چون مجبور شدم فکری به حال تهویۀ خونه بکنم.
‫و...
‫یه ساعت طول کشید.
‫و اون موقع از چه مسیری ‫برگشتین؟ اطلاعاتی ازش نداریم.
‫از جاده پشتی رفتم.
‫ولی...
راستش رو بخواین دقیق ‫یادم نیست از چه مسیری رفتیم.
‫پس یادتون نمیاد. بسیار خب.
‫و دخترتون رو کجا گذاشتین؟
‫یه جایی بین خیابون جمهوری ‫آرژانیتن و پوئنته کاسترو.
‫می‌دونین چی عجیبه خانم پورتو؟
‫این چیزی که الان گفتین رو نمیشه تایید کرد.
‫یه کلمه‌ش رو هم نمیشه.
‫نه دوربینی بوده، نه شاهدی، هیچی نبوده.
‫ولی ما اظهارات اولیه‌تون رو داریم.
‫گفتین دخترتون توی ماشین نبوده.
‫ولی تا بهتون گفتن میشه دوربین چک کرد
‫یهو گفتین بوده.
‫خانم پورتو، آخرین باری که طبق ‫اطلاعات دوربین‌ها آسونتا زنده بوده
‫توی ماشین شما بوده و با هم بودین
‫و داشتین به سمت خونه‌تون می‌رفتین.
‫هنوزم سر حرفتون هستین؟
‫به‌خدا راست میگم.
‫اون روز دقیقا همین‌طوری شد.
‫[خرید لورازپام]
‫یادتونه که پنجم ژوئیه 2013
‫50 بسته قرص لورازپام
‫از داروخونه لوپز سیرا واقع در ‫خیابان 23 روآ دو اوریو، خریده باشین؟
‫خب تاریخ دقیقش یادم نیست ولی شاید.
‫من داروهای رزاریو رو می‌خریدم
‫خیلی مسئولیت‌های دیگه هم روی دوشم بود.
‫و می‌تونین بهمون بگین روز نهم، هجدهم ‫و بیست و سوم ژوئیه چه اتفاقی افتاد؟
‫معلم موسیقی دخترتون بهتون ‫گفت حال دخترتون مساعد نیست.
‫یادتونه که بهش گفتین چیزخور شده؟
‫نه، نه. من همچین حرفی نزدم.
‫وقتی آسونتا رو دیدم گفتم ‫انگار چیزخورش کردن، خب؟
‫اینا باهم فرق داره، ‫نمی‌تونم متوجه میشین یا نه.
‫آره. آره.
‫یادمه به خاطر چی بود.
‫به خاطر آلرژیش آنتی هیستامین می‌خورد.
‫صحیح پس چه توضیحی برای ‫این دارین که طبق آزمایشات سم‌شناسی
‫که بعد از مرگ روی بچه انجام شده ‫و هدفش هم پیدا کردن این دارو بوده
هیچ اثری از این به اصطلاح ‫داروهای آلرژی پیدا نشده؟
‫ولی یه داروی دیگه پیدا کردن
‫مقدار 27 قرص لورازپام.
‫خب من یادمه آسونتا به خاطر ‫آبریزش‌بینیش دارو می‌خورد.
‫دخترتونم توضیح مشابهی داشت.
‫به معلمش گفته بود پدر و ‫مادرش بهش پودر سفید میدن.
‫دارویی که
‫پزشکش تجویزش رو رد کرده.
‫آقای باسترا بگین که
‫به نظرتون این طبیعیه...
‫که کسی در عرض ده روز ‫150 تا قرص لورازپام بخره؟
‫رزاریو شرایط سختی رو می‌گذروند.
‫یه مدت بستری بود و تازه مرخص شده بود.
‫همیشه یادش می‌رفت ‫گوشیش رو کجا گذاشته.
‫این رو یادمه که... آم...
‫منظورم اینه که فراموشکار شده ‫بود و همه‌ش قرص‌هاش رو گم می‌کرد.
‫آقای باسترا...
‫یه سوال دیگه.
‫بهمون بگین وقتی آسونتا ‫خواب بود چیکار می‌کردین.
‫منم می‌خوابیدم.
‫همین.
ا‌ر‌ا‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌‌ه ب‍ا‌‌‌م‍ا‌‌ب‍ی‍ن
‫لوییس، سلام.
‫کاش می‌تونستم مراسم خاکسپاری رو بیام.
‫این مدت اوضاع خیلی قر و قاطی شد.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫بعد از یه زمستون طولانی، بهار می‌رسه. ‫اگه اینجا بود همین رو می‌گفت.
‫این ماه‌های اخیر دیگه حسابی زده بود به سرش.
‫ولی زندگی همینه دیگه، نه؟
‫تسلیت میگم، جناب قاضی.
‫حاضرم هرکاری بکنم تا ‫بتونم الان قیافه‌هاشون رو ببینم.
‫- حس خوبی هم داره. دروغ چرا؟ ‫- قطعا داره.
‫بهترین پرونده ممکن رو بهت دادم، مگه نه؟
‫مراقب باش. خوب تمرکز کن.
‫نگران نباش. بی‌خیال. بی‌خیال.
‫ردیفش می‌کنم.
‫از اون عکس‌ها استفاده می‌کنی؟
‫لطفا موقع نگاه کردن به ‫عکس‌ها آرامش‌تون رو حفظ کنین.
‫[عکس‌های روی گوشی]
‫همین‌جا نگه دارین لطفا.
‫آلفونسو میشه لطفا به عکس نگاه کنی؟
‫گمونم رزاریو گفته بود که آسونتا ‫دوست داشته وانمود کنه مامانه.
‫نه، رزاریو همچین حرفی نزده.
‫رزاریو گفت دخترمون دوست ‫داشته لباس‌های مختلف بپوشه.
‫مثال‌های زیادی هم ‫زد که می‌تونم تایید کنم.
‫ببخشید چرا به این عکس گیر دادین؟
‫چون ممکنه باعث برداشت اشتباهی بشه.
‫چرا نمی‌زنین روی عکس قبلی؟
‫چرا زدین روی این عکس؟ ‫مگه اینکه قصد بدی داشته باشین.
‫گویا دلیلی داره، نه؟
‫دادستان می‌خواست ‫سوالی در این باره بپرسه.
‫این عکس مربوط به شبِ نمایش مدرسه‌ست
‫- عکس رو شما گرفتی، درسته؟ ‫- نه، فکر نکنم.
‫با گوشیِ زنم گرفته شدن. صد درصد مطمئنم.
‫چون گوشی‌ای که اون موقع ‫داشتم کیفیت دوربینش بد بود.
‫بزنین عکس بعدی.
‫بزنین قبلی لطفا.
‫ممنون.
‫این دست شماست؟
‫گمونم بله.
‫بله. دستِ منه.
‫میشه بگین خودتون عکس رو گرفتین یا نه؟
‫نمی‌دونم.
‫یادم نیست دقیقا.
‫- یادتون نیست؟ ‫- نه، نه، نه.
‫ما خیلی عکس می‌گرفتیم. صدتا عکس داریم.
‫برای همین مطمئن نیستم چون ‫می‌دونین، مثل بقیه پدر و مادرها
‫کلی از دخترمون عکس گرفتم.
‫خب چی شد آقای باسترا؟
‫شما ازش عکس می‌گرفتین یا رزاریو؟
‫خانم پورتو...
‫لباس و آرایش
‫تصمیم مدرسه بوده تا ‫همه دخترها به دست بشن؟
‫بله. دخترها برای اجرا مثل هم لباس ‫پوشیدن. مدرسه این‌جور خواسته بود.
‫این رو هم اضافه کنم که همۀ اینا ‫توسط یکی از معلم‌های قبلیِ مدرسه
‫تایید شده.
‫در طول تحقیقات
‫عکس‌هایی که اینجا نشون داده ‫شدن روی گوشی دخترتون پیدا شدن.
‫درسته که گوشی دخترتون اول مال شما بوده؟
‫بله.
‫مال من بوده.
‫بعد از یه مدت تصمیم گرفتم گوشی جدید ‫بخرم برای همین قبلی رو دادم به آسونتا.
‫پس بگین ببینم.
‫به نظرتون...
‫چرا یه نفر باید این ‫عکس‌هایی رو که
‫به قول دادستانی ممکنه ‫ازشون سوءبرداشت بشه رو
‫با گوشیِ خود قربانی بگیره؟
‫راستش رو بگم؟
‫راستش رو بگین.
‫واقعا نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم.
‫جناب قاضی، اجازه هست یه ‫چیز دیگه دربارۀ این عکس‌ها بگم؟
‫بفرمایید.
‫به نظر من فقط کسی که ‫خودش ذهن مریضی داشته باشه
‫می‌تونه از یه عکس ‫خانوادگی برداشت اشتباه کنه.
‫متوجه نمیشم.
‫نمی‌دونم منظور دادستان از این حرفا چیه.
‫اونم وقتی که خود معلم گفته بود وقتی ‫دخترها از مراسم رقص باله برمی‌گردن خونه
‫همه با لباس‌شون عکس می‌گیرن.
‫نمی‌دونم اینجا کسی دیگه هم ‫هست فرزندی داشته باشه
‫که توی جشنواره‌ها یا نمایش‌ها شرکت کنه یا نه
‫ولی بعد از مراسم خیلی هیجان‌زده‌ن.
‫سوالِ دیگه‌ای ندارم.
‫آقای میراندا
‫می‌خوام با دقت عکس‌ها رو ببینین.
‫[دید در جاده]
‫لطفا پخش کنین.
‫نگه دارین لطفا. روی زمان 10:17.
‫لطفا بهمون بگین اون شب حول‌وحش
‫ساعت 10:17 دقیقا کجا بودین؟
‫روز شنبه، بیست و یکم سپتامبر.
‫خب درست همون موقع‌ها
‫با زنم داشتیم تو اون مسیر پیاده‌روی ‫می‌کردیم و چراغ قوه دستم بود.
‫بعدش که برگشتیم ساعت تقریبا 11:15 ‫یا 11:20 بود که از اونجا رد شدیم.
‫از یه متری جایی که جسد ‫دختره رو پیدا کردن، رد شدیم.
‫اون شب که رد شدیم، چیزی ندیدیم.
‫پس اگه جسدی در کار بود می‌دیدینش.
‫اونقدری نور بود که چشم‌تون ببینه؟
‫آخه دیروقت بود.
‫گفتم که چراغ قوه دستم بود.
‫پس چراغ قوه دستتون بود.
‫پس اگه متهمین توی کلانتری بودن
‫تا ناپدید شدنِ دخترشون رو گزارش کنن
‫و همزمان شما هم داشتی ‫از اون مسیر رد می‌شدی
‫امکان نداشته بتونن جسد ‫رو انجا بذارن، درسته؟
‫ممنون.
‫بسیارخب آقای میراندا...
‫یادتونه در طول تحقیقات چی گفتین؟
‫در واقع دقیقا یادم نمیاد چه ‫کلماتی به کار بردم ولی بازم
‫همین حرف‌ها رو زدم.
‫نمیگم از همه‌چی خبر دارم ‫ولی می‌دونم که جسد اونجا نبود.
‫بذارین یه سوال دیگه بپرسم.
‫موقع پیاده‌روی داشتین با زنتون حرف می‌زدین؟
‫بله، چطور مگه؟
‫خب امکانش هست اون موقع
‫حواستون درست به اطرافتون نبوده باشه؟
‫هرچی می‌خواین بگین ‫ولی به‌خدا جسد اونجا نبود.
‫دنبال چی هستین؟ که بشنوین ‫جسد اونجا بوده؟ نه، به نظر من نبود.
‫به‌هرحال، نتیجۀ آزمایش دیدی که روز بعدش
‫با پلیس گارد ملی انجام دادین، متفاوت بوده.
‫اون موقع از کنار یه تی‌شرتی که از ‫قبل کنار جاده انداخته بودن، رد شدین.
‫تی‌شرتی که مامورها دقیقا همون‌جایی ‫گذاشتن که جسد رو پیدا کرده بودن.
‫درست نمیگم؟
‫ببخشید جناب قاضی، با اجازه‌تون
‫می‌خوام یه درخواست رسمی داشته باشم.
‫برای اثبات این موضوع
‫میشه اعضای هیئت منصفه‌مون ‫خودشون برن به محلی که جسد بوده
‫تا ببینن شهادت ایشون درست بود یا نه
‫که نتونسته جسد رو ببینه.
‫درخواست رد میشه.
‫هیئت منصفه فقط مدارک ارائه ‫شده در این دادگاه رو بررسی می‌کنه.
‫شواهدی که از تحقیقات مقدماتی به‌دست اومده.
‫دیگه حالم داره بهم می‌خوره.
‫هشت ساعت مثل مجسمه یه گوشه می‌شینیم.
‫از نصف حرفایی که می‌زنن سر در نمیارم.
‫خب تا ابد که ادامه نداره. فقط چند روزه.
‫اگه نرم هم میگن به دادگاه اهانت کردم.
‫بذار باهات روراست باشم، از من ‫دربارۀ دم گاو، ساق پا یا بالاران بپرسین
‫ولی قانون؟ ‫چرا انتظار دارن همۀ این چیزها رو بدونم؟
‫عزیزم، ازت انتظار نمیره درباره قانون بدونی.
‫ازت می‌خوان به اتفاقاتی که افتاده فکر کنی.
‫ولش کن! می‌زنی تنها ماشین ‫حساب‌مون رو می‌شکنی!
‫سه روزه خواب ندارم. نصف ‫روز اصلا نمی‌دونم کجام.
‫همه‌ش دختره جلومه. مثل فرشته‌ها خوابیده.
‫پناه بر خدا. یه لحظه هم از ذهنم نمیره.
‫سرسیو رو یادته؟
‫کنترل ماشینش رو از دست داد ‫و افتاد توی رودخونۀ مینیو.
‫خودش زنده موند ولی زنش ‫توی ماشین گیر کرد و غرق شد.
‫دو روز بعد از پنجره پرید پایین.
‫- حتما تو حالِ خودش نبوده. ‫- وجدان عزیزم. وجدان کار رو به اینجا می‌کشونه.
‫راستش همین رو نمی‌فهمم.
‫پدر و مادره انگار اصلا عذاب وجدان ندارن.
‫البته. سرسیو اون موقع تو حال خودش نبوده ‫ولی حداقل یه آدم معمولی بوده.
‫یادت نره امشب با خواهرم میریم شام.
‫همون شبی که می‌خوایم بریم ‫شام بخوریم باید بیای چک کنی؟
‫خیلی طول نمی‌کشه. بعدش مستقیم میریم اونجا.
‫اونجاست؟ اونجا پیداش کردن؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌بینیش یا نه؟
‫[مرکز بازپروری]
‫- بگو ببینم مشکلت چیه؟ ‫- من که چیزی نگفتم.
‫حتما که نباید بگی. تو هم به همون ‫چیزی فکر می‌کنی که من فکر می‌کنم.
‫دیگه هیچ شانسی نداریم.
‫خب هنوزم فرصت‌هایی داریم.
‫جفتمون می‌دونستیم پروندۀ سختیه.
‫ولی نتونستی نه بگی.
‫نه. جزو گزینه‌ها نبود.
‫ولی امیدوار بودم یه چیز ‫دیگه باشه که بهم کمک کنه.
‫فکر می‌کنی رزاریو داره ‫چیزی رو ازمون پنهان می‌کنه، نه؟
‫الان دیگه کمکی ازش برنمیاد.
‫گزارش روانشناس رو خوندی؟
‫اون زن خودشیفته‌ست. فقط به ‫حفظ جونِ خودش اهمیت میده.
‫عمرا اطلاعاتی بهت بده که به ‫آبرو و موقعیتش صدمه‌ای وارد کنه.
‫عزیزم، کاری نداره بعد از ارتکاب جرم ‫این‌جور گزارش‌ها رو بنویسی.
‫اگه این گزارش‌ها رو قبل از ‫ارتکاب جرم بهمون می‌دادن
‫اینقدر توی دردسر نمیفتادیم. بد میگم؟
‫چیکار می‌تونیم بکنیم، رزاریو؟
‫دروغ چرا؟ دیگه کم کم ‫داریم به بن بست می‌خوریم.
‫اصلا هم تعجب نمی‌کنم.
‫اگه متهم دروغ بگه، اعضای هیئت ‫منصفه چه فکری پیش خودشون می‌کنن؟
‫تازه فکر کن اینم اضافه بشه که
‫قتل دخترش رو گزارش نداده.
‫بهم نگو که بهم اعتماد نداری.
‫یه مدرک جدید می‌خوام.
‫یه چیزی که باهاش بتونیم بی‌گناهیت ‫رو به اعضای هیئت منصفه اثبات کنیم.
‫اطلاعات جدیدی که هنوز بهمون نگفتی.
‫- هر چی باشه. ‫- ببخشید ولی دیگه چیزی نمونده.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫خوب فکر کن رزاریو.
‫خوب فکر کن که ممکنه این آخرین فرصتت باشه.
‫وقتت داره تموم میشه.
‫خوب فکر کن.
‫دربارۀ خودت هم نباشه مهم نیست.
‫نمی‌دونم، مثلا یه چیزی دربارۀ آلفونسو بگو.
‫آلفونسو اوضاع رو اینقدر خراب کرد.
‫تقصیر اون بود، نه من.
‫کار نباید به اینجا می‌کشید.
‫من فقط می‌خواستم خوشحال باشم.
‫فقط همینو می‌خواستم، خوانیو.
‫ولی هنوز نمی‌دونم چرا میگی ‫تقصیر آلفونسوئه، سر در نمیارم.
‫سر در نمیارم.
‫باشه.
‫اگه این‌جوریه که با دفاع مشترک پیش میریم.
‫چارۀ دیگه‌ای نداریم.
‫از هم جدا نمیشین.
‫تا آخرش باهمین.
‫الان باید بریم؟
‫درخواست دادم ‫پنج دقیقه باهات صحبت کنم.
‫زن سابقت داره تو رو ‫هم با خودش می‌کشه پایین.
‫اگه اوضاع همین‌جوری پیش بره، ‫کمکی از دست من ساخته نیست.
‫می‌خوای 20 سال تو زندون باشی؟
‫- معلومه که نه. ‫- خیلی‌خب.
‫پس دیگه نمی‌تونیم دفاع مشترک رو ادامه بدیم.
‫اگه فقط خودت باشی، فرصت‌های ‫بیشتری پیش رو خواهیم داشت.
‫ولی به من بستگی نداره، تصمیمش با توئه.
‫چه فایده؟ دختر من که زنده نمیشه.
‫نه.
‫نه، نه، آلفونسو، حق با توئه.
‫آسونتا دیگه برنمی‌گرده. درسته.
‫نه فقط این
‫این دوسالی که زندونی بودی و بیست‌سالِ دیگه‌ای ‫که می‌خوان برات ببرن هم بهت برنمی‌گرده.
‫امروز دارن دادگاه رو متقاعد می‌کنن
‫که تو با همراهیِ زنت ‫دختره رو بردین مونتوتو.
‫می‌دونستی شاهد دارن؟
‫من اصلا پام رو توی اون خونۀ ییلاقی نذاشتم.
‫خب چرا هنوز براش لاپوشونی می‌کنی؟
‫رزاریو آسونتا رو نکشته.
‫و منم خلاف این رو به زبون نمیارم.
‫باید بهم بگی چرا اصرار ‫داری به این روال ادامه بدی.
‫اصلا نمی‌فهمم.
‫- اون زنمه. ‫- نه، نه.
نه، چون داشته از خونه‌ی آسونتا فرار میکرده که با معشوقه‌ش برن
‫و زندگی جدیدش رو بهت ترجیح داده.
‫قضیه چیه؟ هان؟ غرور؟
‫چی رو می‌خوای ثابت کنی؟ که ‫از همه‌چیز و همه‌کس سرتری؟
‫بهت قول میدم با این شواهدی که علیه‌ت ‫دارن عمرا بتونی از زندان آزاد بشی.
‫حتی اگه بتونیم متقاعدشون کنیم که ‫اون دختره اون روز توی خیابون ندیده‌تت.
‫حداقل میشه یکم واقع‌بین باشی؟
‫بیا برگردیم و بگیم رزاریو استرس گرفته
‫- بهت زنگ زده و... ‫- عمرا بهشون دروغ بگم.
‫سکوتت جرمه.
‫بگو ببینم...
‫اگه بدونی شریک زندگیت
‫دخترت رو کشته، چطور ‫می‌تونی با این فکر زندگی کن؟
‫نمی‌دونم.
‫آلفونسو، راستش رو بخوای سوال سختیه.
‫ولی من سال‌هاست این‌کاره‌م.
‫بی‌گناه‌ها هیچ‌وقت نمی‌خوان توی زندون بپوسن
‫و این چیزیه که تو این پرونده اذیتم می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫نظر خودت چیه؟
‫راستش رو بگو.
‫مثل بقیه.
‫داری یه حقیقتِ بد رو پنهون می‌کنی، ‫یه چیزی که از مرگش هم بدتره.
‫یادتونه عصر روز بیست و یکم سپتامبر ‫چیکار می‌کردین؟
‫[سوابق تماس‌های تلفنی]
‫همون کاری که دوست دارم، مطالعه کردم.
‫کتاب خوندم
‫و تا کی خونه موندین؟
‫خب تا ساعت 9:30 یا 9:45
‫تمام مدت خونه موندم.
‫بگو ببینم.
‫توی آپارتمانت گوشی خوب آنتن میده؟
‫آره، معمولیه.
‫مثل توی شهره.
‫- چه اهمیتی داره؟ ‫- نگران نباش، دلیلش رو بهت میگم.
‫چطور ممکنه که گوشیت بین ساعت 3 بعد از ظهر
‫تا 8:43 دقیقه شب هیچ سیگنالی ارسال نکرده؟
‫نکنه گوشیت رو خاموش کردی ‫چون می‌خواستی ناپدید بشی؟
‫نه، ببخشید ولی گوشیم کامل خاموش نبود.
‫نمی‌دونم این اطلاعات از کجا بهتون رسیده.
‫پس یعنی اون بعدازظهر گوشیتون روشن بوده؟
‫همیشه روشن بوده. یادمه.
‫گویا دادستانی گزارشی که ‫براش فرستادیم رو نادیده گرفته.
‫این گزارش خروجی گوشیِ همراهشه.
‫طبق گزارش گوشیِ آلفونسو می‌تونسته
‫به وای‌فای خونه‌ش وصل بشه و کار کنه
‫و برج‌های مخابراتی شناساییش نکنن.
‫واضحا نشون میده اگه تماسی برقرار شده
‫پس فقط به دلیل اتصال به وای فای بوده
‫در غیر این صورت اصلا ‫نمی‌تونسته تماسی برقرار کنه. خب؟
‫آقای باسترا، اون شب به کسی زنگ زدین؟
‫آره، گمونم به چند نفری زنگ زدم.
‫یکیش رزاریو بود.
‫به گوشی آسونتا و تلفن ‫ثابت خونۀ مونتوتو زنگ زدم.
‫- یادمه چندبار زنگ زدم. ‫- اوهوم.
‫بی‌شک گوشیش جادویی داشته که ‫خاموش بوده ولی می‌تونسته زنگ بزنه!
‫جناب قاصی، این تمام حقیقت نیست.
‫زمانی که اون تماس‌ها...
‫گوشیش اون روز چندباری هم زنگ خورده.
‫برنامه تلویزیونی که برگزار نکردیم.
‫لطفا هرکسی وقتی نوبتش شد حرف بزنه.
‫- جناب وکیل، سوال دیگه‌ای دارین؟ ‫- خیر، جناب قاضی.
‫خانم گاریدو، الان نوبت شماست که صحبت کنین.
‫عرض کردم اون روز به چند نفر زنگ ‫زدی و چند باری هم گوشیت زنگ خورده.
‫مثلا حول‌وحش ساعت 9:36 یه نفر بهت زنگ زده.
‫از محل زندگیِ قبلیت در خیابان دکتر تیشیرو.
‫درسته؟
‫بله، بله، درسته.
‫درسته که فرض کنم فردی که تماس گرفته
‫خانم رزاریو پورتو بوده؟
‫درسته.
‫قضیه چی بوده؟
‫بهم گفت نمی‌دونه آسونتا کجاست
‫و ازم پرسید پیشِ منه یا نه.
‫همین؟ چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫بهش گفتم آسونتا پیش من نیست
‫و به دوست‌هاش و مادرهاشون زنگ بزنه
‫و اگه کسی خبری ازش نداشت به پلیس زنگ بزنه.
‫آلفونسو مدت زمان اون تماس پنج دقیقه بوده.
‫پنج دقیقه.
‫مطمئنی فقط دربارۀ همین‌ها صحبت کردین؟
‫لطفا با دقت فکر کن.
‫نیازی نیست بهش فکر کنم.
‫خانم لورا پریتو ایگلسیاس ‫به جایگاه شاهد بیاد.
‫[آخرین شاهد]
‫- سلام لورا. ‫- سلام.
‫بسیار خب، قبل از اینکه شروع کنیم
‫میشه اسم کاملت رو بهمون بگی و ‫اینکه بگی از کجا آسونتا رو می‌شناسی؟
‫اسم من لورا پریتو ایگلسیاسه
‫آسونتا هم همکلاسی فرانسه‌م ‫توی موسسۀ آلینزا فرانسسا بود.
‫پس هیچ شکی نداری که شب بیست و یکم سپتامبر
‫آسونتا و پدرش رو توی خیابون دیدی؟
‫خبر، مطمئنم. یادمه چون...
‫چون قابل تشخیصن.
‫پس اون ملاقات کجا و چه زمانی اتفاق افتاد؟
‫مطمئنم قبل از ساعت هفت شب ‫و بعد از ساعت 5:30 عصر بود.
‫یادمه داشتم از خیایون جنرال پاردیناس میومدم. ‫داشتن کنار هم
‫توی جیابون جمهوری السادور قدم می‌زدن.
‫- خودت از کجا میومدی؟ ‫- رفته بودم کفش بخرم.
‫کتونی خریدم.
‫از مغازۀ لوازم ورزشی که توی اون محله بود.
سرِ خیابون بود.
‫ممنون.
‫سلام لورا.
‫ببین، دادستانی مدعیه که
‫بین ساعتِ 5:30 عصر تا 7 شب که گفتی
‫آسونتا تحت تاثیر دارو بوده.
‫متوجه چیزی نشدی؟
‫وقتی دیدیش راه‌رفتنش عجیب و غریب نبود؟
‫چیزی ندیدی که توجهت رو جلب کنه؟
‫یادم نمیاد چیزی دیده باشم.
‫جالبه لورا چون اون موقع
‫27تا قرص لورازپام توی بدن آسونتا بوده.
‫اگه واقعا اون 27تا قرص رو توی ‫خونۀ آلفونسو باسترا خورده باشه
‫همونطور که تحقیقات بارها و بارها نشون داده
‫این سوال رو مطرح می‌کنه که چطور ممکنه
‫تو اون محدودۀ زمانی‌ای که گفتی دیدیش، ‫حالش خوب بوده باشه؟
‫یعنی عادی راه می‌رفت؟ ‫مطمئنی چیزِ عجیبی ندیدی؟ هیچی؟
‫همونجور که گفتم به نظر کاملا حالش خوب بود.
‫- هیچیش هم عجیب نبود. ‫- خیلی‌خب.
‫و رزاریو دقیقا ساعت 6:14 از پارکینگ میره بیرون
‫و همینطور که می‌بینید ساعت 6:21 ‫از جلوی پمپ بنزین رد میشه.
‫میشه عکس رسیدِ خرید کفش رو ببینم. ‫فایل 1344-ب هست
‫که توسط پلیس گارد ملی در ‫طول تحقیقات قبل از دادگاه
‫در جریان تحقیقات اولیه ثبت شده. لطفا.
‫خیلی ممنون.
‫لورا، لطفا با صدای بلند تاریخ و زمان رسید رو بخون.
‫بیست و یکم سپتامبر، ساعت 6:21 عصر.
‫ساعت 6:21 عصر.
‫و با در نظر گرفتن اینکه بعد از ‫پرداخت پول از مغازه رفتی
‫و خروجی فروشگاه ورزشی و ‫خط عابرپیاده 2 متر فاصله دارن
‫چطوری آسونتا رو همراه آلفونسو توی خیابون دیدی
اگه دقیقا توی همون زمان ‫دادستانی میگه اونا توی ماشین بودن
‫و داشتن می‌رفتن تئو و از جلوی پمپ بزنین رد شدن؟
‫جناب قاضی، من مدرکی دارم که
‫صندوق به اینترنت وصل نبوده
‫و به همین دلیل از نظر ما غیرقابل قبوله.
‫اینم یه مثال دیگه از اینکه توی این تحقیقات می‌خوان ‫با استفاده از بازه زمانی ادعاشون رو ثابت کنن.
‫- خانم وکیل... ‫- خیلی هم روش دقیق میشن وقتی...
‫- کاری نکنین به خاطر اهانت به دادگاه بازداشت بشین. ‫- به نفع‌شون باشه.
‫خانم وکیل.
‫به سوال جواب نده.
‫داشتن باهم قدم می‌زدن.
‫و مطمئنم همون روز بود.
‫سوالِ دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
‫فعلا بیایین شهادتِ لورا پریتو رو کنار بذاریم
‫که گفته اون روز شاهد چه چیزهایی بوده ‫[اظهارات پایانی]
‫اینکه آلفونسو باسترا در شب کشته شدن آسونتا، ‫داشته باهاش قدم می‌زده.
‫می‌تونیم خاموش کردن گوشیش
‫عدم همکاریش در تمام طول تحقیقات
‫و لیست طولانی تناقضات و دروغ‌هایی
‫که جفت‌شون بهمون گفتن رو هم کنار بذاریم.
‫در طول این دادگاه اثبات شده که این بچه
‫آسونتا یانگ فانگ باسترا پورتو ‫تحت تاثیر دارو بوده.
‫در سه ماهِ آخرِ عمر کوتاهش
‫دُز بالای لورازپام به صورت ‫مکرر بهش خورانده شده.
‫و می‌تونین وجه مشترک رو ببینید.
‫آپارتمان خیابانِ جمهوری آرژانتین.
‫چون بچه هر وقت سرگیجه می‌گرفت
‫در آپارتمان آقای باسترا می‌خوابیده.
‫توی آپارتمان ایشون برای ‫آخرین بار در کنار مادرش رزاریو پورتو
‫ناهار می‌خوره.
‫و سوال همچنان باقی‌ست.
‫چرا آقای باسترا با وجود این همه ‫شواهدی که همسر سابقش رو متهم می‌کنه
‫همچنان علیه‌ش حرفی نمی‌زنه؟
‫چرا اونوقت؟
‫چون هردوشون دلایلِ خودشون رو داشتن ‫که دخترشون آسونتا رو به قتل برسونن.
‫دلیلِ خانم رزاریو پورتو ارتگا
‫این بوده که حس می‌کرده ‫دخترش تحت فشارش می‌ذاره.
‫دلیل آقای آلفونسو باسترا کامپارو
‫این بوده که حاضر بوده هرکاری بکنه
‫هرکاری تا زندگی مشترکِ از دست رفته‌ش رو ‫پس بگیره.
‫تا به پول خانوادۀ زنش برسه.
‫این جرم پیوندی ابدی بین ‫این دو نفر برقرار کرده.
‫دادستانی زیاد از شواهد میگه.
‫ولی تا به امروز که دو ‫سال از مرگ آسونتا گذشته
‫هیچ مدرکی وجود نداره... ‫تکرار می‌کنم هیچ مدرکی!
‫هیچ مدرکی وجود نداره که ‫نشون بده موکل من آلفونسو باسترا
‫توی خونۀ مونتوتو
‫یا توی جاده‌ای که ‫جسد دخترش پیدا شده بوده باشه.
‫اعضای هیئت منصفه، علاوه ‫بر این، بدون شواهد فیزیکی
‫استدلال‌شون اینه که موکل ‫من همزمان در دو مکان بوده.
‫شهادتِ شاهدِ دادستانِ این ‫سوال رو مطرح می‌کنه که
‫وقتی لورا پریتو میگه آلفونسو ‫رو اون روز در ماه سپتامبر
‫در حال قدم زدن با آسونتا دیده
‫چطور ممکنه
‫از بین 37 دوربین ‫مداربسته‌ای که پلیس‌ها چک کردن
‫یکی‌شون هم تصویر قدم زدن آقای ‫باسترا همراه دخترش رو ضبط نکرده.
‫جواب من همونه که گفتم.
‫لورا پریتو دروغ نگفته.
‫فقط تاریخ رو اشتباه میگه.
‫لورا پریتو داره چیزی رو ‫که فکر می‌کنه دیده، میگه.
‫چون در روز بیست و یکم سپتامبر 2013
‫آلفونسو باسترا اصلا پاش ‫رو از در خونه بیرون نذاشته.
‫تکرار می‌کنم! پاش رو از ‫در خونه‌ش بیرون نذاشته.
‫پس چرا دادستانی پیله کرده به موکل من
‫اونم بدون هیچ مدرکی و صرفا ‫براساس شواهد تصادفی و فرضیه‌هاش؟
‫دادستان داره تمام تلاشش رو ‫می‌کنه تا شما باورتون بشه
‫وظیفۀ متهم اینه که عذر موجه‌ش رو اثبات کنه.
‫درحالیکه در واقع قضیه برعکسه.
‫برای احترام به حق موکل من ‫برای برخورداری از دفاع عادلانه
‫دادستان باید مدرک نشون بده
‫مدرکی که بر اساس اون حکم صادر شده.
‫که تا الان نشون دادن مدرکی در کار نیست.
‫می‌خوام صریح بگم.
‫تنها امیدم اینه که واقعا دفاعیه‌هایی ‫که بنده مطرح کردم رو جدی بگیرید
‫و قضاوت‌تون صرفا براساس ‫شواهد و بدون پیش‌داوری باشه.
‫اگه می‌خواین از منطق‌تون استفاده کنین...
‫به عبارتِ دیگه
‫اگه رای‌تون رو با دونستنِ اینکه وظیفه ‫دارین در برابر موکلم منصف باشین صادر کنید
‫پس من کارم رو درست انجام دادم.
‫فقط ازتون می‌خوام شما هم ‫درست کارتون رو انجام بدین.
‫خیلی ممنونم.
‫خانم‌ها و آقایانِ هیئت منصفه.
‫دادستانی در طول این محاکمه شواهد متناقضی رو که
‫هیچ منطقی پشت‌شون نیست، مطرح کرده.
‫بقیه وقت‌ها هم صرفا حدس و گمان بوده.
‫حقیقت اینه که همینطور که ‫همکارم گفت هیچ مدرک جرمی
‫علیه متهمین وجود نداره.
‫نه امروز و نه اون موقع. حقیقت اینه.
‫همینطور که خیلی‌هاتون ‫احتمالا تا الان متوجه شدین
‫رزاریو پورتو وکیل معتبریه.
‫پیشینۀ علمیش ثابت شده
‫به عبارتِ دیگه آدم باهوشیه.
‫به نظرتون اگه واقعا دخترش رو کشته بود
‫مدرکی از خودش باقی می‌گذاشت؟
‫اثرانگشت، سرنخ، همه‌ش قابل اجتناب بوده.
‫یا همون پودر سفید معروف یا بند نارنجی.
‫اصلا با عقل جور در نمیاد
‫که منو به این موضوع می‌رسونه که
‫مجرم اصلی هنوز اون ‫بیرونه، آزاده و قسر درفته.
‫مجرمی که می‌تونه بازم یه نفر رو بکشه.
‫دادستان با همدستی قاضی‌ای ‫که برای پرونده انتخاب شده بود
‫سعی کردن توی ذهن مردم ‫این مادر رو به هیولا تبدیل کنن.
‫خب بفرمایید. خدمت شما. ‫یه هیولا بغل دست من نشسته.
‫بذارین ازتون بپرسم چی باعث میشه ‫پدر و مادری دست به این کار بزنن؟
‫اونا پدر و مادری هستن که فرصت تحصیل در ‫بهترین موسسات رو برای دخترشون فراهم کردن.
‫پدر و مادری هستن که بی قید و شرط از ‫فرزندشون حمایت کردن و دوستش داشتن.
‫بعد حالا یهو می‌زنن بچه‌شون رو می‌کشن؟
‫بذارین دلیلش رو بهتون بگم، ‫هیچ دلیلِ قابل قبولی نداره.
‫تمام این‌ها رو در نظر بگیرین ‫و حقایق رو تجزیه و تحلیل کنید
‫شواهدی که اثبات شدن و نشدن رو،
‫و بدون عجله خوب فکر کنید
‫و حکم نهایی رو صادر کنید.
‫اونچه الان در خطره آزادی و ‫آبروی دوتا آدمیه که بیشتر از دوساله
‫زندانی هستن.
‫پدر و مادری که بچه‌شون رو از دست دادن.
‫دیگه صحبتی ندارم. خیلی ممنونم.
‫ممنون جناب وکیل.
‫حالا که تمام شواهد و اظهارات رو
‫از زبانِ دادستان و وکلا شنیدین
‫وقتشه که فکر کنید.
‫براتون آرزوی موفقیت دارم.
‫تصمیم‌تون رو براساس دستورات دادگاه
‫و با قضاوت صحیح اخلاقی بگیرین. ممنونم.
‫میشه به رای‌گیری ادامه بدین؟
‫اگه می‌تونستم وارد ذهنِ ‫آدمی بشم که دختر خودش رو کشته
‫این به نظر دور از ذهن میاد.
‫موافق نیستین؟
‫در نظر بگیرین که خونه رو ترک کرده و ‫هیچ دوربینی تصویرش رو ضبط نکرده.
‫برای اینکه توی دوربین‌ها نیفته ‫باید مسیرش رو خیلی دور می‌کرد
‫و از خیابون‌های مختلفی عبور می‌کرد.
‫بعد از ظهر شنبه بود، اونم توی سانتیاگو!
‫آخر تابستون بوده و تو خیابون ‫جای سوزن انداختن نبوده.
‫من خودم با ونم سفارش می‌برم.
‫ساعت شش همه مشغول گشت و گذارن، متوجه‌این؟
‫و دختره اون موقع کلی دارو خورده بوده.
‫وسط خیابون داشته راه می‌رفته. ‫شما میگین کسی متوجه نشده؟
‫چی بگم والا.
‫به نظر من از قبل برنامه‌ریزی نشده بوده.
‫باید تمام شواهد رو بررسی کنیم.
‫و مطمئنم همه نظرات متفاوتی داریم.
‫مهم اینه از منظر جامعی به قضیه نگاه کنیم.
‫آره دارم سعی می‌کنم ولی شک دارم.
‫خیلی از شواهد این‌جوری بودن که
‫«اون این کار رو نکرده»
‫«اون...»
‫«فلان کار رو نکرده» یا «باید فلان کار رو می‌کرده.»
‫واقعا این‌جوری بوده.
‫ولی دیدی که باسترا حاضر نشده ‫خیلی کارها رو در برای دخترش انجام بده.
‫گزارشی به پلیس نداده.
‫نمی‌خواسته بدونه بعد از اینکه یه نفر به زور وارد ‫خونه‌ش شده و می‌خواسته دخترش رو بدزده، چی شده.
‫حتی با اینکه بچه سرگیجه داره دکتر نبرتش.
‫آره، همه‌مون می‌دونیم اگه ‫جاش بودیم چیکار می‌کردیم، خب؟
‫ولی ما توی موقعیتش نبودیم.
‫مامانم همیشه می‌گفت: «هر اتفاقی که توی خونه ‫میفته باید توی همون خونه هم حل و فصل بشه.»
‫شاید معنای خاصی نداشته باشه ولی...
‫اگه مادرت اینجا بود دربارۀ اینکه باسترا کل ‫شب گوشیش رو خاموش کرده چی می‌گفت؟
‫شاید فکر می‌کرد یارو ‫نمی‌خواد کسی پیداش کنه.
‫و یادت نره هربار که قرص می‌خریده
‫دخترش سرگیجه می‌گرفت
‫و سرگیجه‌هاش روزی شروع ‫می‌شده که از خونه پدرش میومده.
‫و روزهایی که لورازپام مصرف ‫می‌کرده همون روزایی بوده
‫که می‌رفته پیش باباش شام بخوره.
‫هر طور بخواین می‌تونین رای ‫بدین ولی باید رای نهایی رو بدیم.
‫جریان پرونده رو توی رسانه‌ها دنبال می‌کردی؟
‫نه، اصلا وقت نمی‌کنم.
‫پس صحبت‌های باسترا و ‫پورتو رو وقتی دستگیر شدن
‫و توی سلول بودن نشنیدی.
‫«حواست به حرف‌هات باشه. توی ‫سلول‌ها میکروفون کار گذاشتن.»
‫این رو آلفونسو به رزاریو گفته.
‫رزاریو هم در جواب میگه: «باشه ولی بی‌فکری‌هات
‫حسابی کار دست‌مون میده.»
‫«اصلا عرضۀ هیچ کاری رو نداری، مگه نه؟»
‫همچین مکالماتی داشتن؟
‫وقتی زندان بودن همچین مکالمه‌ای داشتن.
‫کسی این‌جوری حرف نمی‌زنه مگه ‫اینکه چیزی برای پنهان کردن داشته باشه.
‫ولی یادمون نره که...
‫هیچ‌کدوم از این مکالمات در ‫دادگاه مطرح نشده، یا شده؟
‫خب در این صورت
‫نمیشه در موردشون بحث کرد.
‫ولی واقعی بودن. حالا چه توی دادگاه ‫مطرح بشن یا نشن ما همه‌شون رو شنیدیم.
‫هیچ شکی ندارم.
‫میشه رای‌گیری رو ادامه بدیم؟
‫سخنگوی هیئت منصفه حکم رو اعلام کنه.
‫اعضای هیئت منصفه به اتفاق آرا
‫رزاریو پورتو ارتگا را به قتلِ
‫آسونتا باسترا پورتو متهم می‌کنند
‫و وی اجازۀ دفاع از خود را ندارد.
‫به همین ترتیب اعضای هیئت منصفه ‫به اتفاق آرا آلفونسو باستارا کامپارو را
‫به قتل آسونتا باسترا پورتو متهم می‌کنند
‫و وی اجازه دفاع از خود را ندارد.
‫بر اساس حقایقی که در ادامه مطرح می‌کنم
‫آقای آلفونسو باسترا کامپارو ‫و خانم رزاریو پورتو ارتگا
‫با توافق دوطرفه...
‫کارتون خوب بود.
‫هفته دیگه می‌بینیمت.
‫آره، شنیدم روی پروندۀ فیانیو کار می‌کنین.
‫اوهوم.
‫جی‌جی...
‫حتما خیلی از پرونده‌های سخت خوشت میاد.
‫تا بعد.
‫همین روزهاست کلید دادگاه رو بهمون بدن
‫دیگه با خیال راحت می‌تونیم ‫درها رو براشون ببندیم و بریم!
‫رزاریو
‫می‌دونستیم که راه سختی در پیش داریم.
‫می‌خوام بدونی که هرکاری ‫بتونیم می‌کنیم تا مجدد محاکمه بشی.
‫میشه یه لطفی در حقم کنی؟
‫البته. هرچی که باشه.
‫تو این فکر بودم که بگم ‫هر سال بیست و یکم سپتامبر
‫ آگهی ترحیم توی روزنامه بزنن.
‫آره، آره، اطلاعات تماسِ ‫یه روزنامه رو بهت میدم...
‫میشه خودت ترتیبش رو بدی؟
‫حتما.
‫میشه توش بنویسی...
‫«تا ابد دوستت دارم.
‫از طرف مامانی.»
‫اگه بخوای می‌تونی ترتیبش رو بدی.
‫نمی‌تونن جلوت رو بگیرن که این ‫کار رو نکنی، مهم نیست کجا باشی.
‫نمی‌تونن این حق رو ازت بگیرن.
‫بهم قول بده.
‫قول بده این کار رو می‌کنی.
‫خوانیو. ‫قول میدم.
‫این کارت واقعا برام باارزشه.
‫سارا. سارا. مراقب باش ‫وگرنه میفتی، خب؟ مراقب باش.
‫کارِ ما همینه دیگه، مگه نه؟
‫شواهد جمع می‌کنیم و بقیه تفسیرشون می‌کنن.
‫- آره. ‫- همینه که هست.
‫- آره.
‫بگیر که اومد، خب؟
‫- بفرما. ‫- به مامان بگو همینه که هست. خب؟
‫- بیا! ‫- همینه.
‫این دنیایی که تو رو آوردیم توش
‫بهتر از قبلیه میشه، مگه نه؟
‫نمی‌خوای؟ آب می‌خوای؟
‫- آب؟ ‫- امیدوارم، دخترم.
‫- چیه عزیزم؟ ‫- آره.
‫رزاریو و آلفونسو دخترشون رو به قتل رسوندن.
‫این حکم رسمیِ دادگاهِ امروز بود.
‫برای همۀ ما شوکه‌کننده‌ست که کدوم پدر ‫و مادری چنین جرمی مرتکب میشن؟
‫حتی الانم کامل نفهمیدیم واقعا ‫چه بلایی سر اون دختربچه اومده.
‫[روزاریو پورتو و آلفونسو باستررا ‫به جرم همکاری در قتل دخترشان آسونتا]
‫[به 18 سال زندان محکوم شدند.]
‫[دیوان عالی دادگستریِ گالیسیا
‫و دیوان عالی حکم را تایید کردند.]
‫[هر دو دادگاه شواهد ارائه شده را پذیرفتند
‫جز اینکه آلفونسو ‫در خانۀ واقع در مونتوتو بوده]
‫[رزاریو پورتو بعد از چند خودکشی ناموفق
سرانجام در هجدهم نوامبر سال 2020 ‫در زندان بریوا، آویلا خودکشی کرد.]
‫[وی تا قبل از خودکشی‌اش هرسال ‫به یاد دخترش آگهی ترحیم
‫در روزنامه چاپ می‌کرد.]
‫[آلفونسو باسترا ‫تا سال 2031 در زندان خواهد ماند]
‫[او اعلام کرده برای اثبات ‫بی‌گناهی‌اش تا آخرین روز محکومیتش
‫در زندان می‌ماند.]
‫[شخصیت‌ها و صحنه‌ها ‫به صورت نمایشی درآمده‌اند.]
‫[ماجراهای پلیس و دادگاه برای ‫جریان روایت تغییر داده شدند.]
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.