‫زندگی‌ای رو می تونید تصور کنید که در اون نتونید به ‫کسی که عاشقشید دست بزنید
‫نفرینی که جادوگر بر زندگی اون نهاد که هرچیزی را لمس کند ‫زندگی را از او بگیرد.
‫حتی مادر خودش هم از او دوری کرد و دوستانش اورا هیولا خطاب می کردن.
‫حتی افرادی که تا به حال آنها را ندیده بود،
‫از او به عنوان عزرائیلی در کالبد آدمی یاد می کردند.
‫ولی بازم، او اصلا احساس تنهایی نمی کرد.
‫عه تلفن لیوانی.
‫یادش بخیر.
‫بچه بودیم خیلی باهاش بازی می کردیم.
‫با این، از اتاق بغلی هم می تونم باهاتون صحبت کنم ارباب جوان.
‫یه لحظه امتحانش می کنم.
‫سر اولین بارم با شما ارباب جوان، من ....
‫شنیدید چی گفتم؟
‫از به زبان آوردنش قاصرم.
‫پس کار می کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫‫قسمت نوزده
‫ارباب جوان وآلیس و برخورد در سرزمین جادوگران
‫ها؟ اینجا کجاست؟
‫لباس خوشگلی هم پوشیدی...
‫عه منم؟
‫انگار دوباره وارد یکی از کتاب‌هایی که داشتم مطالعه می کردم شدیم.
‫اوه، قبلا هم اتفاق افتاده بود.
‫دفعه قبلی سرزمین عجایب بود.
‫این شنل قرمزیه؟
‫دقیقا!
‫من شنل قرمزیم!
‫واقعا خودشه!
‫امضا می خوام.
‫خموش باش.
‫آقا گرگه بدجنس تو جنگل کمین کرده.
‫باید شکستش بدی.
‫گرگ؟
‫اگه شکستش بدی،
‫آرزوت رو برآورده می کنم!
‫واقعا؟
‫می تونی نفرینم رو از بین ببری؟
‫البته! بسپرش به خودم.
‫راستی، چرا من مثل گرگا لباس پوشیدم؟
‫فکر کنه از خودشونی و شل کنه.
‫حالا زودباش برو ببینم!
‫برو!
‫خیلی ترسناکه! قیافه نازالخوفی داره.
‫ای جان ای جان.
‫آلیس، چرا دمم رو گرفتی؟
‫ببخشید.
‫داشتم می دیدم که می تونم تو این دنیا بهتون دست بزنم یا خیر.
‫اگه شما هم دوست داشته باشید می تونید دست بزنید ارباب جوان.
‫مثل یه گرگ واقعی.
‫رد می کنم!
‫این خونه گرگه‌ست؟
‫آره.
‫بریم داخل.
‫واقعا خودشه!
‫پیداش کردیم.
‫و..ولی چجوری شکستش بدیم سلاحی هم که نداریم.
‫شنل قرمزی تویی؟
‫چه گوشای بزرگی دارید مادربزرگ جان.
‫آلیس!
‫تجویز جدید دکتر برای بهتر شنیدنه.
‫چه چشای بزرگی دارید مادر بزرگ جان.
‫چرا به من نگاه می کنی؟
‫تجویز جدید دکتر برای بهتر دیدنه.
‫پنجه هاتون ارباب جوان خیلی سکسیه.
‫گفتی ارباب جوانا....
‫تجویز جدید دکتر برای پارکینسونمه.
‫اینم که کر مادرزاده.
‫چه دهن بزرگی دارید مادربزرگ جان.
‫تجویز جدید دکتر برای خوردنـ...
‫برای بهتر خوردنتونه ارباب جوان.
‫نپر وسط دیالوگش!
‫مرتیکه‌ها! دارید گند می زنید به داستان!
‫می خورمتون!
‫تاکاشی! ناهار آماده‌ست.
‫وقت ناهاره! وقت ناهاره!
‫مامان مامان!
‫بچه شد!
‫چرا منو باید از دسته تبعید می کردی؟
‫خیلی تنها بودم.
‫پس اینطوری شد؟
‫هردوتون خسته نباشید.
‫خودم می برمش و بزرگش می کنم.
‫خب، حالا وقت برآورده کردن آرزومه.
‫شکستش ندادی که!
‫مگه می تونی به همچین بچهِ بی دفاعی آسیب بزنی؟
‫
‫بیدار شو بینم بازنده!
‫حتی تو خوابش هم نازه.
‫والتر؟
‫افتادی؟ خوبی؟
‫بله، خوبم.
‫مراقب بدنت باش.
‫به خاطر اینکه اگه بلایی سر اون بیاد تو جانشینش می شی.
‫از وقتی که بچه بودم،
‫می دونستم که همه برادرم رو بیشتر از من دوست دارن.
‫به زبون نمیاوردنش، ولی خواهر و مادرم هر دو اونو دوس داشتن.
‫می خواستن اون وارث باشه.
‫مادرم همیشه به بیرون از پنجره چشم دوخته...
‫به خاطر اینکه منتظره تا برادرم نفرین رو بشکنه و برگرده.
‫تاجر مرموز شهر گفت که اگه این عبای جادویی رو بپوشی
‫و در ماه خونین به آیینه دست بزنی،
‫می تونی به سبّت جایی که جادوگرا جمع می شن بری.
‫باید قبل از اینکه فرزند ارشد به حقیقت نفرینش پی ببره اونو از بین ببرم.
‫و بهش ثابت کنم که ازش بهترم!
‫شکستش می دم، هرطوری شده شکستش می دم.
‫حتما شکست می دم! هر طوری شده! شکستش می دم!
‫من یدکی نیستم!
‫ثابت می کنم که ارزش دارم!
‫می خوای به سبّت برگردی؟
‫ولی چرا...همچین لباسی پوشیدی؟
‫جادوگرا می دونن من کیم پس گفتم لباس مبدل بپوشم.
‫نظرتون چیه؟
‫در و تخته چیزای ناز دنیا باتوی تک ناز جور شده!
‫ولی کاف و زاین اونجا نیستن...
‫خودم می خوام بفهمم ‫چیزی که دالث سان گفت حقیقت داره یا نه...
‫می خوام شارون رو از خوابش بیدار کنم.
‫دفعه قبلی نشد حرفمون رو تموم کنیم، اینبار شخصا می خوام باهاش صحبت کنم.
‫می دونم خطرناکه.
‫و..ولی چجوری می خوای به دنیای جادوگرا بری؟
‫دفعه قبلی، زاین کمکمون کرد،
‫فکر نکنم به همین آسونی باشه.
‫از جادوشون استفاده می کنم.
‫سنگی که کاف سان به راب سان داد رو قرض گرفتم.
‫انبار وسایلت هم خیلی سکسیه!
‫کاف سان همیشه کنار خودش نگهش می داشت.
‫پس باید یکم جادو توش مونده باشه.
‫ارباب جوان شما چیکار می کنید؟
‫با تنها رفتن مشکلی ندارم.
‫البته که میام!
‫نمی تونم بذارم تنهایی بری!
‫ارباب جوان، خیلی شجاعید.
‫این هدیه زاین بود که بهمون داد...
‫آلیس!
‫و..وایستا آلیس!
‫پس این دنیای جادوگراست؟
‫از چیزی که فکر می کردم بیشترن.
‫اگه گیر بیفتم تو دردسر افتادم.
‫نمی شه جونم.
‫دالث هیچ جوره از کلیسا بیرون نمیاد جونم.
‫پس نمی شه ؟
‫آره.
‫افسرده شده چون صورتش رو دیدن.
‫مشکلیه.
‫نمی تونم سبّت رو بدون رئیس شروع کنیم.
‫جادوگرای قدرتمند تری هستن؟
‫پس باید مستقیم به سمت کلیسا برم.
‫اون بچه پولدار با کلاه درازش واقعا نوبرشه والا جونم.
‫اون؟ فرزند ارشد؟
‫هیچ وقت با همچین بزمچه‌ای نمی تونم طرح رفاقت بریزم جونم.
‫می فهمم چی می گی آبجی برنزه‌ای!
‫دشمن دشمن من دوست من است!
‫کسی که از کسی که من بدم میاد بدش بیاد دوستمه.
‫خوبید؟
‫ممنونم آلیس...
‫والتر!
‫الان صدای دالث بود؟
‫دالث؟
‫دالث نبود که جونم!
‫آلیس برو دنبال والتر!
‫وایستا!
‫وایستا وایستا!
‫ارباب جوان...
‫بای بای!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نمی دونم چه بلایی سرش اومد ولی چرا نمی ری دنبالش؟
‫بهم گفتن که دنبال شما بیام والتر ساما.
‫وقتی با دخترا تنها می شم استرس می گیرم.
‫اگه بری واقعا مایهِ خرسندیه.
‫متاسفانه ممکن نیست.
‫آلیس سان بودید؟
‫یادم هست که در کودکی داخل عمارت حضور داشتید.
‫با شرایط حال مشکلی ندارید؟
‫مشکلی ندارید که خادم اونید؟
‫دختر جوانی که داخل جنگل سیاه گیر افتاده ‫دلم به حالت می سوزه.
‫نه، هر روزی که به ارباب جوان خدمت می کنم مایه شادمانیه.
‫واقعا؟
‫اونم همچین تحفه‌ای نیست.
‫والتر ساما شما هنوز ارباب جوان رو نشناختید.
‫از اونجایی که برادرید، تقریبا شخصیت های مشابه‌ای دارید.
‫لطفا منو با اون تو یه کاسه نذار....
‫واقعا می ره رو مخم.
‫ببخشید، اطلاعی نداشتم.
‫و مخصوصا از اون کلمه استفاده نکن.
‫وقتی یکی می گه داداش کوچیکترشم یا پسر دومم...
‫جون به لب می شم.
‫پس اینجاست؟
‫پس این کلیساییِ که رئیس جادوگرا درش ساکنه؟
‫ارباب جوان حالشون خوبه؟
‫حقه یا شیرینی
‫ببخشید.
‫الان هیچ شکلاتی همراهم ندارم.
‫آخ....
‫اونو بهش پس بده.
‫الان شنیدم چی گفتی.
‫وقتی بقیه بهت می گن پسر دوم حالت بد می شه!
‫خب حالا بگو چی شده!؟ تا ابد پسر دوم می مونی!
‫حقیقت نداره!
‫از صورتت معلومه!
‫فعلا پسر دوم!
‫وایستا!
‫چه جای مخوفی.
‫می شه گردبندت رو تعمیر کرد؟
‫بله.
‫عکسی که داخلشه مهمه.
‫بیا برگردیم.
‫اینو بپوش.
‫تاجری مرموز تو شهر بهم گفت که اگه بپوشیش،
‫نمی فهمن که آدمی.
‫نمی دونم درسته یا نه ولی...
‫والتر ساما شما باید بپوشید.
‫مشکلی نیست.
‫جادوگرای اونجا همین الانشم منو دیدن.
‫چرا اینقدر دارید مهربونی می کنید؟
‫به خاطر اینکه دختری دارم ازت محافظت می کنم.
‫پیش مردا همچین هم رئوف نیستم،
‫از بچگی طوری بار اومدم که ادب رو در حضور بانوان رعایت کنم.
‫فقط همین.
‫واقعا که درست مثل ارباب جوان دل مهربونی دارید.
‫ببخشید.
‫فعلا بریم....
‫بلاخره اومدی پسر دوم!
‫لندهور.
‫پسر دوم خنگول!
‫بیا منو بگیر اگه می تونی!
‫بعدا!
‫ببخشید اگه مجبور شدید باهاش سر کله بزنید.
‫نه، اون زیاده روی کرده.
‫بعد از اینکه گرفتمش بهش حالی می کنم!
‫نمی بینمش.
‫یاد بچگی هام افتادم.
‫برادرم تو قایم موشک افتضاح بود.
‫همیشه زودی پیداش می کردم.
‫ولی خودم یه جای دنج قایم می شدم و تکون نمی خوردم.
‫تا ساعت ها پیدام نمی کرد بعضی وقتا که اصلا یادش می رفت.
‫همه اینا تقصیر برادرمه!
‫بدین ترتیب،... بنده در قایم موشک خبره هستم.
‫داخل اون کمد قایم شده....
‫یا دقیق تر بگم پشتش.
‫ای وای! پسر دوم خنگول پیدام کرد!
‫وایستا!
‫هی، من اینجام!
‫کی رفت اونجا.
‫راه مخفی داره؟
‫خب، دوباره گیرش میندازم!
‫پاش برسه هزار بار دیگه پیداش می کنم!
‫خیلی سخت گرفتید بازی رو.
‫اینجا.
‫بجنب بیا اینجا پسر دوم.
‫بدو منو بگیر!
‫پسر دوم بودن حتما بهت سخت گذشته.
‫اینوری
‫اینوری پسر دوم!
‫پسر دوم!
‫قطعا که اولی نه پس دومی!
‫والتر ساما...
‫این اضطراب همش به خاطر پسر دومه.
‫باید تمرکز کنم...
‫هی می گم چی شده؟
‫پسر دوم ریغو!
‫بیا بگیرم بینم!
‫دیگه دنبالت نمی کنم.
‫به این زودی تسلیم شدی؟
‫بازنده!
‫دوتا ازت هست نه؟
‫دوقلوهای همسانید.
‫برادر بزرگتر اونیه که آویز رو گرفته.
‫ای وای...
‫و برادر کوچیکتر تویی که منو داری بازی می دی.
‫و... تو هیچ وقت منو به خاطر پسر دوم بودن مسخره نکردی.
‫برادر بزرگتره رو پیدا کردم.
‫چیکار داری می کنی؟
‫به خاطر تو منو گرفتن.
‫بـ..ببخشید.
‫واقعا می خوای حرف بخوری؟
‫نباید هرکاری که برادر بزرگت بهت می گه چون کوچیکتری انجام بدی.
‫می تونی ازش پیشی بگیری.
‫برادری یعنی همین.
‫خب حالا آویز رو پس بده.
‫نمی خوام!
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫چیکار داری می کنی مرتیکه!
‫خفه شو! دیگه بسمه!
‫شاید والتر ساما از چیزی که فکر می کردم هم مهربون تر باشن.
‫واقعا، مثل ارباب جوان هستید.
‫خوبی پسر دوم؟
‫طاقت بیار!
‫نمی تونم!
‫نمی تونم فراموشش کنم.
‫دالث، تو صورتت خیلی شبیه منه طوری که قابل تشخیص نیست.
‫اگه تغییرش بدم ناراحت می شی؟
‫واقعا می خواید از اینجا بالا برید؟
‫بله، از مستقیم رفتن خیلی آسون تره.
‫اگه بتونم برم داخل در رو باز می کنم پس منتظر باش.
‫آمادگی جسمانیش بی نظیره.
‫نه سان...چجوری اینقدر بی رحمانه به کسی صدمه می زنی؟
‫چرا مردی و منو مسئول همه چیز کردی؟
‫نه سان ازت متنفرم.
‫خیلی خودخواه و مغرور و کله شقی و به هیچکی جز خودت فکر نمی کنی!
‫زندگیم رو از بین بردی!
‫هیچ وقت نمی تونم ببخشمت.
‫می دونم چه حسی داری!
‫کی اونجاست؟
‫می دونم دقیقا چه حسی داری.
‫دوبار گفتی!
‫تو کلیسای من داری چه غلطی می کنی؟
‫تو برادر کوچیکتر اون پسره‌ای؟
‫والترم.
‫ببخشید ولی شنیدم چی گفتی.
‫می دونم برای جادوگر دلسوزی کردن عجیبه.
‫ولی منم از برادرم متنفرم!
‫کل زندگیم بر اساس اون تصمیم گیری شده.
‫خودخواه و مغروره و اصلا منو درک نمی کنه!
‫من و تو درست مثل همیم.
‫چی داری می گی؟
‫و چرا اصلا اومدی اینجا؟
‫برای پی بردن به نفرین برادرم.
‫می خواستم که هیچ اقدامی نکنم...
‫ولی نمی تونستم گریه کردن یه خانوم رو ندید بگیرم.
‫خانوم کجا بود! ما مثل هم نیستیم!
‫صورت من زشت و زخمیه!
‫مرد خوشتیپی مثل تو درک نمی کنه!
‫نه ما مثل همیم!
‫مهم نیست چجوری به نظر بیاد هرچی باشه من جایگزینشم.
‫منم زخمیم ولی نمی شه دیدش.
‫نیازی به قایم کردن صورتت نیست.
‫به من نگاه کن.
‫تو زیبایی.
‫باید به خودت بیشتر باور داشته باشی.
‫دالث! دوتا موشی که داشتن فضولی می کردن رو گیر انداختیم!
‫خیلی سخت بود بدون دست زدن بهش ببندیمش.
‫ببخشید! می دونم که دوست نداری کسی صورتت رو ببینه!
‫تو چجوری با زخمات سر می کنی.
‫می پذیرمشون.
‫نمی تونم این واقعیت رو که من جانشینشم تغییر بدم
‫ولی...
‫می تونم تلاش کنم تا نشون بدم من ازش سر ترم.
‫تا وقتی که به آینده نگاه نکنی چیزی تغییر نمی کنه.
‫درسته.
‫وقتشه که دیگه اینو بپذیرم.
‫ببخشید که زیادی تو خودم بودم.
‫از این به بعد بیشتر اینطوری رفتار می کنم.
‫سپاسگزارم.
‫چه خوشگلید دالث ساما.
‫خیلی نازی جونم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ارباب جوان، آلیس و فرصت بوسیدن.