‫زندگی‌ای رو می تونید تصور کنید که در اون نتونید به ‫کسی که عاشقشید دست بزنید
‫نفرینی که جادوگر بر زندگی اون نهاد که هرچیزی را لمس کند ‫زندگی را از او بگیرد.
‫حتی مادر خودش هم از او دوری کرد و دوستانش اورا هیولا خطاب می کردن.
‫حتی افرادی که تا به حال آنها را ندیده بود،
‫از او به عنوان عزرائیلی در کالبد آدمی یاد می کردند.
‫ولی بازم، او اصلا احساس تنهایی نمی کرد.
‫B... E... A...
‫یکمکی سرده.
‫آلیس ای کاش اتاقت یکمی گرم تر بود.
‫ببخشید.
‫F... C... D... D... D!
‫بس کن دیگه !
‫چی کار داری می کنی اصلا؟
‫داشتم سعی می کرد کتاب بخونم.
‫ولی تو حروف الفبا تا اف می تونم بخونم.
‫تا اف می تونی بخونی؟
‫راب بهم یاد داد.
‫چی؟ چه وضعشه چرا حسودیم می شه!
‫وایستا، راب اینقدر در حقت لطف کرد که بهت یاد بده،
‫و بعد تو نمی تونی هنوزم بخونی؟
‫آره.
‫بیشترش رو فراموش کردم.
‫کله کدو!
‫به خاطر اینکه تمرین نداری فراموش کردی.
‫خودم حسابی تمرینت می دم.
‫خب، جای خالی با چی پر می شه؟
‫ویولا نقاش خوبی هستیا.
‫خیلی خوب کشیده شده.
‫الان این مسئله نیست.
‫اشتباست!
‫اگه جواب رو بلد نیستی چیزای مندرآوردی ننویس.
‫نگران نباش، بعدی رو می گم.
‫این اعتماد به سقفت از کجا میاد آخه.
‫خب، تا اف بلدی.
‫جای خالی رو بگو.
‫بعد از اف؟
‫چه سخت...
‫مطمئنم زاین بود خیلی راحت می گفت.
‫فهمیدم، جواب جی‌عه!
‫اوه، درسته.
‫چطوری فهمیدی؟
‫که بزرگ تر از اف کاپه.
‫زاین یه بار بهم گفت جی کاپم
‫اینطوری یادم اومد
‫کاپ جی...
‫A, B, C, D, E, F, G!
‫خفه شو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت بیست و یک
‫ارباب جوان و آلیس در دومین سالگرد
‫سلام، واقعا اومدی!
‫مسیرم از اینور رد می شد...
‫مزاحم...که نشدم؟
‫نه اصلا.
‫خیلی خوشحالم که می بینمت.
‫بریم داخل بیرون بارونه سرما می خوری.
‫ولی...
‫نمی تونم یه خانوم رو اینطوری منتظر بذارم.
‫بیا.
‫خیلی وقته که اینجا نیومدم.
‫زیاد تغییری نکرده.
‫اوه راست می گی، قبلا گفته بودی اومده بودی اینجا.
‫بله.
‫قبلا آدمای زیادی اینجا بودن زیاد به چشم نمی اومدیم.
‫ولی الان خیلی سوت و کوره.
‫پدرم خیلی وقته که تو بیمارستانه.
‫و مادرم هم آدم ساکتیه.
‫فقط با تعداد کمی از اشراف معاشرت داریم.
‫که اینطور.
‫گاربرا برگشت به همون آدمی که بود.
‫مادرم رو می شناسی؟
‫زیاد دیدمش.
‫ولی فکر نکنم اون منو بشناسه.
‫فکر کنم...هیجده سالش بود.
‫تازه از مدرسه فارغ شده بود و به خونه همسر رفته بود.
‫پدر مادرش سختگیر بودن که خودش هم تبدیل به زنی سختگیر شد.
‫ولی وقتی شارون پیداش شد تغییر کرد...
‫بیشتر می خندید و بیشتر حرف می زد.
‫از اوقاتش لذت می برد.
‫برام سخته مادر رو اونطوری تصور کنم...
‫بچگی سختی رو هم گذرونده.
‫ازش انتظار داشتن بزرگ بشه و تبدیل به اشرافی نامدار بشه.
‫ولی اتفاقی که برای شارون افتاد حتما بهت زده‌اش کرد.
‫ببخشید، زیاد حرف زدم.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون که باهام در میون گذاشتید.
‫چاییتون سرد شد.
‫وایستید می رم تازه دم بیارم.
‫نمی خواد، دیگه دارم می رم.
‫نه الان میام.
‫برگشتم، الان خدمتکارا...
‫ها؟
‫بعدا می بینمت.
‫چه دستخط خوشگلی.
‫پس راب سان شما واقعا می شناسیدشون...
‫دو زنی که با ردای سفید به عمارت اومدن.
‫از کسی شنیدم.
‫مرد یک چشم، شما رو می گفتن مگه نه راب سان؟
‫مرد یک چشم؟
‫چه اسم خفنی بهم دادن.
‫ای بابا.
‫رازه نگهش داشتم، ببخشید
‫برای من بود نه؟
‫اگه می دونستم که اون دوتا مادرم رو کشتن حتما برای وحشت آور بود.
‫به خاطر همین گفتید تو تصادف مرده،
‫و هیچی راجب اون راهبه ها نمی دونید.
‫دقیقا همینی که گفتی.
‫هرچی راجبشون رو می دونید می خوام بشنوم.
‫شاید راهی به نفرین ارباب جوان توش باشه.
‫موقعی اتفاق افتاد که این عمارت هنوز جایی بود که زندگی می کردیم.
‫ارباب مردی با اعتقاد بود،
‫به خاطر همین زیر سوال نبردمشون.
‫ارباب؟
‫پدربزرگ ارباب جوان.
‫کسی که منو به عنوان خادم استخدام کرد.
‫خیلی به شارون نزدیک بود، یادت نمیاد؟
‫ببخشید، جز جوانی های ارباب چیزی از دوران کودکی به یاد ندارم.
‫رابطه شون با مادرم چطور بود؟
‫چیز به خصوصی نبود.
‫فقط نزدیک بودن همین.
‫درسته ارباب و خادم بودم، ولی دوست هم بودن.
‫مثل رابطه والد و فرزند یا معلم و دانش آموز.
‫عاشق نگاه کردنشون بودم.
‫وقتی می بینم که شما و ارباب جوان چقدر به هم اهمیت می دید...
‫مثل دست تقدیر می بینمش.
‫داشتیم راجب چی صحبت می کردیم؟
‫دو راهبه با ردای سفید.
‫اوه درسته.
‫بعد از اینکه ارباب مردن دیگه ندیدمشون.
‫آخرین باری که دیدمشون داشتن با شارون دونو حرف می زدن.
‫ارباب جوان تازه نفرین شده بود، ولی همه چی داشت فرو می پاشید.
‫دیگه فرصت نشد که بهشون فکر کنم.
‫این همه چیزیه که می دونم.
‫ممنونم.
‫به ارباب جوان هم اطلاع می دم.
‫شنیدن صدای پیانو باعث بخوام به ملاقات ارباب جوان برم.
‫حتی با اینکه همیشه با همید؟
‫بله.
‫راب سان شما هم بیاید داخل.
‫سرما می خورید.
‫نه، من خوبم.
‫بارون رو دوس دارم.
‫اگه جایی برای رفتن نداری،
‫به عمارت جنگل های شمالی بیا،
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوا هم دیگه غیظش گرفته.
‫سیرک امروز تعطیله؟
‫اوه آره.
‫نمایش بعدیمون...
‫تو دالثی نه؟
‫آره چرا؟
‫اینقدر فیس و افاده داشتی که کسی صورتت رو نبینه.
‫دیگه الان اوکی‌ای؟
‫مشکلی نیست، از این به بعد اینطوریه.
‫چندبار باید تکرار کنم؟
‫اولین بارمه که می شنوم به جان خودم.
‫طبق شایعات واقعا جیگری هستی.
‫شاید تایپم هم باشیا.
‫لعنت! کاف امروز پیداش نیست!
‫بدون داد زدناش اینا حس بدی می ده.
‫خب؟ چی می خوای حالا؟
‫نگو که اومده فقط چهره گشایی کنی؟
‫به درکی رسیدم.
‫از این به بعد بیا رابطه دوستانه‌ای داشته باشیم.
‫فهمیدم که کمک بهت می تونه روزی به دردم بخوره.
‫خب همچین باورم نمی شه.
‫باورت بشه.
‫سنگام رو با پسره وا کندم.
‫اگه دوس داری می تونی باهاش حرف بزنی.
‫باشه بابا.
‫شیشه خورده داری و مخفی کاریت زیاده.
‫ولی دروغ تو کارت نیست.
‫خب، می خوای چیکار کنم؟
‫برای امروز بهت یه راهنمایی می کنم.
‫اول، راجب خواهر بزرگترم شاده تحقیق کن.
‫ها؟
‫اگه خواهر بزرگ توعه مگه خودت نباید بهم بگی؟
‫این اصلا کمک نمی کنه...
‫فراموش کردی؟
‫می دونستی؟
‫معلومه که می دونم.
‫به کاف هم سلام منو برسون.
‫بگو که می بخشمش.
‫بـ..باشه.
‫شاده گفتی؟
‫وقتی کاف برگشت باید باهاش صحبت کنم.
‫فکر نمی کنی ترسناک باشه؟
‫کیک درست کردن...
‫نه بابا مطمئنم خوشحال می شه.
‫و..واقعا؟
‫کاف از تو هم ممنونم که امروز اومدی.
‫نه بابا چه حرفیه تولد دو سالگی آلیسه.
‫معلومه که میام!
‫عه ببخشید می زنم تو ذوقت...
‫ولی تولد دو سالگیش نیست...
‫یه طوری برقصم زمین کج شه.
‫همینطوری می خواد ادامه بده؟
‫دو ساله! دو ساله! دو ساله! دو ساله!
‫واقعا؟
‫یه جایی، یکی داره هی می گه دو دو دو!
‫به آلیس گفتم نیمه شب به این اتاق بیاد.
‫راجب جشن و تو چیزی نگفتم.
‫امیدوارم غافلگیر بشه!
‫آره.
‫ولی مگه روز به خصوصی نیست؟
‫نباید الان برم خونه؟
‫نگران نباش.
‫من کسیم که دعوتت کردم.
‫پس می مونم!
‫امیدوارم غافلگیری آلیس هم خوب پیش بره.
‫صدات رو بیار پایین لطفا!
‫ببخشید.
‫ا..اومد!
‫چه تاریکه.
‫ارباب جوان....کاف سان هم؟
‫آ..آلیس؟
‫دوسال از وقتی که به عمارت اومدی می گذره.
‫به خاطر همین...
‫چه کیک دوستداشتنی‌ای!
‫نکنه ارباب جوان خودتون درست کردید؟
‫آره!
‫خیلی ممنونم.
‫به خاطر همین پس کل روز رو در آشپزخونه رو قفل کردید.
‫طعمش رو هیچ ضمانتی نمی دم.
‫اینقدر خاصه که فکر نکنم بتونم بخورمش.
‫آلیس... ممنون بابت همه چی تو این دو سال.
‫امیدوارم بازم اینجا بمونی.
‫ارباب جوان...
‫باعث افتخار که اگه بتونم همیشه اینجا بمونم...
‫منم برات کادو گرفتم.
‫ویولا و من باهم انتخاب کردیم.
‫وای...ممنونم لطف کردید.
‫الان امتحانش کن.
‫الان؟
‫نمی شه من اینجام!
‫نمی تونی عوض کنی!
‫من مشکلی ندارم.
‫من دارم!
‫ای بابا حیف شد.
‫خب آلیس فوت کن!
‫فوت!
‫منو که نه کیک رو کیک!
‫عه...اشتباه کردم.
‫حتی سعی نمی کنه لاپیشونی کنه.
‫خوبید ارباب جوان؟
‫فکر نمی کردم این اتفاق بیافته.
‫شما دوتا تا چشاتون عادت نکرده تکون نخورید.
‫نمی خوام بهتون بخورم.
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫این صدای چیه؟
‫با نور کم دیگه می شه لباس عوض کرد.
‫دارم لباسام رو در میارم.
‫نمی تونم ببینم ولی می شنوم.
‫کاف سان، چراغ.
‫حتما.
‫پشمالوعه.
‫نازه! نازه! نازه! نازهههه
‫آلیس خیلی بهت میاد!
‫ممنونم.
‫جا خوردم...
‫انتظار نداشتم وقتی می رسونمت تو سقف سوراخی ببینم.
‫حتما تخته های سقف پوسیده شدن.
‫خداروشکر که بارون بند اومده.
‫روز به خصوصی بود مثلا.
‫فعلا بیا تو عمارت بخواب.
‫حواسم رو جمع می کنم که مزاحم استراحتتون نشم ارباب جوان.
‫چرا یه طوری رفتار می کنی که انگار رو یه تخت می خوابیم؟
‫راستی دالث رو ندیدید؟
‫نه من که ندیدم.
‫تـ...تو از افراد دالثی...دختر پیچکی.
‫اسمم کتوعه! تو کار گل و گیاهم جونم!
‫تصمیم گرفتم فراموش کنم که همه گیاهام رو خشک کردی جونم.
‫دختر پیچکی با چیزای کوچیک ناراحت نمی شه.
‫خـ..خیلی هم عالی.
‫خب چه بلایی سر سقف اومده؟
‫می خواستم بخوابم که ریخت.
‫فکر کنم بتونم درستش کنم.
‫بسپارش به من جونم!
‫درخت؟
‫این چوب خوبی می شه.
‫عه وایستا چیکار داری می کنی؟
‫می خوام براش یه خونه جدید بسازم.
‫
‫چرا خب؟
‫مخصوصا در این ساعت؟
‫سوال نپرس! زودتر برو بیرون!
‫دختر پیچکی ترسناکه.
‫باشه باشه.
‫امشب درستش می کنم.
‫فعلا برو یه جا دیگه بخواب جونم.
‫شاید آدم خوبی باشه.
‫شاید.
‫ولی...
‫ارباب جوام، می شه سمت چپ بخوابم؟
‫باهات تو یه تخت نمی خوابم!
‫ولی....
‫خودت رو تخت بخواب.
‫من رو زمین می خوابم.
‫جای دیگه‌ای هم نمی خوابم.
‫خیلی وقت بود خودتون رو قنداغ نکرده بودید.
‫یه جورایی نازه.
‫زمین خیلی سفته ها.
‫نمی تونم بخوابم...
‫عه این گلیه که بهش دادم.
‫با خودش آوردتش؟
‫انگار براش مهمه.
‫دوسش دارم.
‫کتو جون، برات چایی آوردم.
‫می خوای استراحت کنی؟
‫تازه شروع کردم.
‫خوبی؟
‫ناخونم شکست!
‫همین؟
‫ناخون اکریلیک بلند داری؟
‫ببخشید به خدا نمی دونم چی می گی.
‫ای بابا، دیگه حسش نیست.
‫خب، تئو بعدا حالم رو بهتر می کنه.
‫ای کاش می تونستم این ذهنش رو برای خودم بردارم.
‫دالث داره هرکاری می کنه که بعد از شاده همه چی رو جمع و جور کنه.
‫حتی با اینکه رئیس سخت گیریه.
‫بازم دوست دارم دالث زندگی ‌ای که می خواد رو انتخاب کنه...
‫ولی زیادی از یه آدم خوشش اومده، برادرت رو می گم.
‫و نمی دونم چه حسی راجبش دارم.
‫همه جادوگرا از ادما بدشون میاد؟
‫خب، خیلی از دوستامون تو شکار جادوگر مردن.
‫ولی...
‫تاریخ عوض می شه.
‫و شایدم الان وقت تغییره.
‫ما حاضریم با آدما صلح کنیم اگه دالث اینو بخواد.
‫خب چطوره؟
‫مبلمان جدید هم آوردم.
‫محشره، خیلی ممنونم.
‫به کل فرق کرده.
‫راحت می تونی با دوس دخترت اینجا خلوت کنی.
‫اگه این کار رو کردی دالث و منو و دوس دخترم رو هم دعوت کن!
‫باشه؟
‫بله حتما!
‫ایول!
‫دوباره شروع می کنم.
‫باشه دستت درد نکنه.
‫چه غذایی!
‫خب، بعدش چی بخوریم؟
‫چرا نمی ری تو مسابقات پرخوری؟
‫عه هیوگو عه که.
‫شما ها دیگه کین؟
‫دوستای قدیمیم.
‫ولشون کن بریم.
‫پس درسته.
‫به یه سیرک عجیب غریب رفتی و با عجایب خلقت می پلکی.
‫ای وای کاف سان بهت گفت عجایب خلقتا!
‫به تو هم گفتن زاین.
‫وقتی جیب قاپی رو گذاشتی کنار گفتی،
‫ولی رفتی تو سیرک و کل روز بازیگوشی می کنی.
‫خیلی بهت میاد هیوگو!
‫چی!؟
‫وایستا بینم!
‫چرا جلوم رو گرفتی.
‫می ذاری همین طوری پشت سیرک بد بگن؟
‫این دعوای هیوگوعه.
‫بذار خودش بهش رسیدگی کنه.
‫لششون رو کجا بردن؟
‫اوه، یکم ترسوندمشون.
‫می خواستن کیفم رو بدزدن.
‫پلیس رو خبر نکن لطفا.
‫لعنتی، بزنید بریم!
‫بکش کنار هیوگو می کشمتا!
‫هرچی راجب من می خوای بگو به یه ورمم نیست ‫ولی گوه خوردی دوباره راجب سیرک دهنت رو باز کنی!
‫گمشو بابا!
‫اونا دیگه کی بودن؟
‫بارون که نمی اومد....
‫فکر می کنم بهتر باشه به زاین و کاف بگم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ارباب جوان آلیس و جاروی پرنده