‫زندگی‌ای رو می تونید تصور کنید که در اون نتونید به ‫کسی که عاشقشید دست بزنید
‫نفرینی که جادوگر بر زندگی اون نهاد که هرچیزی را لمس کند ‫زندگی را از او بگیرد.
‫حتی مادر خودش هم از او دوری کرد و دوستانش اورا هیولا خطاب می کردن.
‫حتی افرادی که تا به حال آنها را ندیده بود،
‫از او به عنوان عزرائیلی در کالبد آدمی یاد می کردند.
‫ولی بازم، او اصلا احساس تنهایی نمی کرد.
‫من واقعا ممه همه جورش رو دوس دارم.
‫تو چه جور ممه‌ای دوست داری؟
‫یعنی چی این حرف!؟
‫و اینجور حرفا خیلی بی ادبانست.
‫ولی.. حالا که اصرار می کنی...
‫اگه آخرین روز دنیا باشه و دنیا قراره به آخر برسه دوس دارم سرم رو روی رون آلیس بذارم.
‫البته در شرایطی که نفرین از بین رفته باشه.
‫راب سان شما کجای دخترا رو دوس دارید؟
‫خب...
‫لبخندشون رو دوس دارم.
‫نشد دیگه.
‫منصفانه نیست راب.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت بیست و دوم
‫ارباب جوان، آلیس و جاروی پرنده
‫تصویر بزرگ باشه راحت تر می شه دید.
‫کسی هم اینجا نیست و پس مشکلی نداره؟
‫جادوگر؟
‫نه بابا آلیسه!
‫چرا از پنجره اومدی تو؟
‫این طبقه سومه!
‫ارباب جوان، داشتید چیز بدی نگاه می کردید؟
‫را...راجب چی حرف می زنی؟
‫می تونم کتاب رو ببینم ارباب جوان.
‫ببخشید که مزاحمتون شدم.
‫هرکاری می کنی فشارم رو بالا می بره.
‫می خواستم صورت نازتون رو ببینم.
‫خب چجوری اومدی طبقه سوم؟
‫
‫از جاروی پرنده استفاده کردم.
‫مثل جاروی معمولی می مونه.
‫کتو چین سان بهم دادنش.
‫نگاه کنید.
‫پرواز کرد!
‫یکم قلق داره ولی لذت خودش رو داره.
‫چه خوب.
‫منم می خوام امتحان کنم.
‫بفرمایید
‫پشتت بشینم؟
‫پرواز کرد!
‫بریم تو راهرو.
‫موی آلیس چه بوی خوبی داره.
‫سلام راب.
‫یه جاروی برای دو نفر؟ چه رمانتیک.
‫واقعا؟
‫دارن پرواز می کنن؟
‫یکم دیر گرفتی.
‫مراقب باشید
‫جاروی دونفره.
‫چه لفظ خوبی.
‫می پیچم راست.
‫سرعت رو بیشتر می کنم.
‫جادو واقعا خارق العاده‌ست!
‫بله.
‫استفاده ازش خیلی کیف می ده.
‫خواهرم نابغه جادویی بود.
‫ولی شاده مرده.
‫و دالث هم دلیلش رو نمی دونه.
‫اگه زنده بود شاید می تونست نفرینم رو برداره.
‫می تونستیم حرف بزنیم.
‫ولی شارون و منو نفرین کرد؟
‫ارباب جوان،‌چیزی شده؟
‫اوه نه مچم رو سر نگاه کردن به اون کتاب گرفتی هنوز یکم خجالت می کشم.
‫همش همین؟
‫اگه دوس داشته باشید می تونم یه چیز منحرفانه بهتون نشون بدم.
‫ای جان.
‫معمولا باهم نمی اومدین.
‫خیلی وسیله هم با خودتون آوردید.
‫نکنه از سیرک اخراج شدید؟
‫نه، دستور رئیسه.
‫فعلا بذار اینجا زندگی کنیم.
‫یه مشت عجایب خلقت اومدن سیرک دنبالم می گشتن.
‫یه بچه و زن پیر ظاهرا.
‫هیوگو می گفت خیلی از زورگیرای شهر رو زدن.
‫کی هستن حالا؟
‫نمی دونم.
‫فکر کنم کسی که می خواد از جادوی زمان من استفاده کنه.
‫با شرایط حال دالث، احتمالا جادوگر نباشن.
‫به هر حالا فعلا یه مدت اومدیم مرخصی.
‫پس تمام استفاده رو ازش می کنم
‫نکنه مزاحمیم؟
‫نه اصلا.
‫خیلی خوش اومدید!
‫هورا!
‫می تونم پیش آلیس چان بخوابم.
‫چه خوب!!!
‫می تونیم با بالش دعوا کنیم!
‫دعوا نشده بردی خب.
‫کسی که از همه بیشتر کیف کنه می بره.
‫خب بازم خودت برنده ای که.
‫می تونم بازی شاه یا سنگ کاغذ قیچی کنیم.
‫مخت گچیه؟
‫دعوا بالشی جالب به نظر میاد.
‫راب، بدون فکر نظر نده.
‫حضورشون خونه رو نو نوار می کنه.
‫مگه نه آلیس؟
‫منم داشتم به همین فکر می کدم.
‫اشراف منحرف.
‫حالا چون مهمونید خوب استراحت کنید
‫نمی شه!
‫اگه می ذاری اینجا بمونیم پس کار می کنیم!
‫چه دختر خوبی هستو !
‫بریم آلیس!
‫هر کاری جز تمیز کاری آشپزی و شستنی می تونم بکنم!
‫خیله خب.
‫لباسی مدنظر دارم که فکر کنم اندازتون بشه.
‫امتحان می کنید؟
‫لطف می کنی.
‫منم می رم پس!
‫فضولی نکن بچه زرنگ!
‫خیلی چیزا دارن که حرف بزنن.
‫مثلا چه اتفاقی تا سبت یا برای دالث افتاد.
‫تا کجا با آلیس چان پیش رفتی؟
‫گفتم راجب سبت!
‫نظرتون چیه؟
‫کار قویه! نامرئی شدم!
‫خیلی خوشگل شدید.
‫خب بریم سر کارمون.
‫اول با گرم کردن عمارت شروع می کنم.
‫بزن که رفتیم!
‫انگار اینجان.
‫آره.
‫جادوگرا اینجان.
‫خب، اینو می تونی پس بگیری.
‫دفتر عمارت اصلی...
‫ممنونم.
‫واقعا تونستی برش گردونی.
‫جادوی خوبی داریا.
‫سر قولم موندم دیگه.
‫ولی حتی با اینکه دالث بهم یاد آوری کرد.
‫یه چیزی بود که دالث می خواست اینجا مخفیش کنه.
‫آره چیزی راجب شاده بود احتمالا.
‫امیدوارم کور سوی امیدی راجب از بین بردن نفرینم توش باشه.
‫پس مامان آلیس که به خواب رفته؟ خوشگله؟
‫نمی گم.
‫چرا خب؟
‫من از زنای جا افتاده هم خوشم میاد.
‫به خاطر همین نمی گم!
‫ایناش.
‫چی می گی؟
‫ارباب ملاقاتی با راهبانی به اسم های شاده و دالث داشتن.
‫خیلی وقت بود که این اتفاق نیافتاده بود.
‫ها همش همین؟
‫کاف نمی تونه بخونه ولی تو می تونی.
‫کم و بیش.
‫به عنوان جادوگر زیادی باهوشیا.
‫نه من نگفتم به جانم!
‫اینجا.
‫درود، تو همون عزرائیل معروفی؟
‫ببخشید که مزاحتمون شدم.
‫ولی ... ولی با پارچه خشک کردنش راحت تره نه؟
‫شما ها کی هستید
‫پس جادوگر زمان هم باهاته.
‫خوب کاری کردیم رفتیم سیرک.
‫درست مثل نقشه‌ام پیش رفت.
‫چی؟
‫اول با تو شروع می کنیم...
‫نه! بهم دست بزنی می میری!
‫نمی شه پس فرشته مرگ رو دور زد.
‫چـ..چرا؟ مگه بهم دست نزدی...
‫می تونم ازش جادو حس کنم...
‫ولی جادوگر نیستی!
‫خانوم جون حواست باشه پات رو بد جا نذاری.
‫حتی تو همچین موقعی هم مهربونه.
‫تو کی هستی؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫زن حرافی هستی نه؟
‫نمی...تونم تکون بخورم.
‫جادوگرن حتما.
‫جادوگر؟
‫آره، آدمایی که با جادو به دنیا اومدن.
‫این بچه احتمالا...
‫بچه؟ من سنم ازت بیشتره ها.
‫خوبی مرتیکه اشرافی؟
‫اینطوری صدام نزن!
‫واقعا که بو گند می دی، بوی ساحره ها رو.
‫خوب گوش بگیر بینم.
‫اسم من ایچه.
‫یه کاری بکن زاین!
‫نمی تونم کاری بکنم!
‫ببخشید که بهتون سخت گرفتم.
‫اسم من نیکوعه.
‫همونطوری که گفتی آدمی هستم که با جادو به دنیا اومده یا همون جادوگر.
‫خب حالا چی می خوای؟
‫اینقدر بد اخلاقی نکن.
‫می خوام تو یه چیزی کمکم کنی.
‫کمک؟ بیشین با!
‫تو کدوم داستانی به کسی که بهش حمله می کنه اعتماد می کنن؟
‫وایستا!
‫اول حرفاش رو بشنویم.
‫این از دست زدن بهم جون سالم به در برد.
‫خوشحالم که درک می کنی.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یعنی نسب به نفرینا معصومیت داری؟
‫آره،‌ اثباتش هم کردم.
‫شنیدم که هرچی دست بزنی رو می کشی و امتحان کردم.
‫ولی نفرین من انگار قوی تر بود.
‫نکنه تو رو هم شاده نفرین کرد؟
‫آره.
‫ولی نمی تونم بشکونمش.
‫حتی با اینکه کشتمش!
‫تو شاده رو کشتی؟
‫وای وای! ببین گنده گوز رو!
‫نفرین من قوی تره! و شاده رو حاجیت کشته!
‫دروغ نمی گم!
‫به بزرگترت احترام بذار کله خر
‫زیادی نزدیکی.
‫جادوگر باشی یا هرچی که هستی.
‫از آلیس محافظت می کنم.
‫بیا بینم!
‫حرف خیلی وقت پیشه،
‫پنجاه یا همین حدود تعداد از ما جادوگرا تو دهکده کوچیکی زندگی می کردیم.
‫فاصله‌مون رو با ساحره ها و آدمای عادی حفظ کردیم.
‫ولی وقتی که من مرد سن داری بودم، شاده سر و کله‌اش پیدا شد.
‫گفتش که برای انسان ها صد سال زوده که از جادو استفاده کنن.
‫منو به یه بچه تبدیل کرد و این جاودانگی رو روم گذاشت.
‫تصمیم گرفتیم که بریم دنبال شاده.
‫و هرچی بیشتر تحقیق کردیم فهمیدیم چقدر خطرناک تره.
‫دوستام بهم گفتن چجوری وقتی بچه بودی نفرین شدی.
‫یه کاری باید با شاده می کردیم.
‫پس با بهترین نیرو هامون اقدام کردیم،
‫و قیام کردیم تا بکشیمش.
‫شاده خیلی قوی بود.
‫هیچ کدوم از کارامون کمکی نکرد.
‫هر کاری می کردیم اون حرفه‌ای تر بود.
‫از جادوهای قوی تری استفاده می کرد.
‫در آخرش هم ما...
‫تعداد انگشت شماری باقی موندن.
‫همرزمام جونشون رو فدا کردن،
‫ولی شاده رو شکست دادن.
‫طعنه آمیزه، ولی نفرین خودش بود که منو زنده نگه داشت.
‫واقعا؟
‫آره.
‫تنها راهی بود که می شد جلوی شاده رو گرفت.
‫خب حالا باشه.
‫کمک منو سر چی می خوای؟
‫می خوام از جادوت استفاده کنی و منو به قبل از نفرین برگردونی...
‫و شاده رو دوباره بکشی.
‫بکشی؟
‫تنها راه مطمئن شدن از بین بردن نفرین اینه که قبل از اینکه بذارتش بکشیمش.
‫همرزمام رو جمع کردم و دارن آماده می شن.
‫چطوره؟
‫نقشه خودخواهانه‌ایه.
‫بدون جادوی من داستان تعطیله نه؟
‫و به خاطر همین اومدیم دنبالت.
‫می تونیم نفرین اینو من رو باهم از بین ببریم.
‫یه تیر و دو نشون.
‫خودتو گیر بیار.
‫من فقط نفرین این داشمون به ورمه.
‫هیچ دلیلی برای کمک بهت ندارم.
‫شاده قویه.
‫تئوری حرف بزنیم، برای شما غیر ممکنه شکستش بدین.
‫من تحقیقاتم رو کردم.
‫زاین، تو استعداد داری، ولی نمی دونی چجوری ازش استفاده کنی.
‫نمی تونی کل پتانسیلت رو بیرون بکشی.
‫چی؟
‫خودت هم می دونی نه؟
‫جادوت داره حروم می شه.
‫با بی نهایتیت جبرانش می کنی.
‫و قبل از استفاده از جادوت خیلی باید تمرکز کنی.
‫ولی اگه تو مدرسه جادوگرای ما درس بخونی خیلی بهتر می شی.
‫مدرسه جادوگرا؟
‫آره.
‫البته تو هم می تونی بیای.
‫تو هم می تونی نحوه استفاده از سلاح جادویی رو یاد بگیری.
‫خودتو گیر بیار!
‫ساحره رو چه به یاد گرفتن از انسان!
‫هیچ جوره با تو همکاری نمی کنم!
‫تو مدرسه دختر هم داره ها.
‫یکی با خودم آوردم.
‫می خوای معرفیت کنم؟
‫ناموسا؟
‫چرا آخه؟
‫چرا دربار جادوت اینقدر ضعیفم؟
‫دختر خنگی هستیا.
‫به خاطر اینکه آب آتیش رو شکست می ده.
‫قبول نمی کنم!
‫یه بار دیگه!
‫کاف سان، نباید زیاد به خودتون فشار بیارید.
‫ببخشید آلیس.
‫من زیادی ضعیفم...
‫نمی تونم اینطوری ازت محافظت کنم.
‫منم زیاده روی کردم، فقط می خواستم آزمایشت کنم.
‫ببخشید که دعوا رو شروع کردم.
‫می خوای قوی تر بشی؟
‫می خوام!
‫پس به مدرسه ما بیا،
‫و ازت آدم قوی تری می سازم.
‫مدرسه؟
‫ایچی!
‫ها؟ دختره کجاست؟
‫اوه چه خوشگل وشیطون شدن اینا!
‫ببخشید شوخی کردم.
‫معرفیت می کنم.
‫ایشون ایچی هستن، معشوق من.
‫گولم زدی!
‫این که دیگه دختر نیست!
‫خیلی زیباست!
‫صد سال سیاه!
‫می خوام دخی ببینم نه پیری!
‫دخی!
‫جیگر!
‫هر زنی تو قلبش دختره! کره خر!
‫خوبید شما؟
‫فقط با آب بهمون ضربه زدن.
‫سریع خشک می شم.
‫اوه لعنتی!
‫راجب دخترا بهم دروغ گفتی!
‫بعدشم، با کاف من ور رفتی!
‫نرفتم.
‫زاین ایراد نداره.
‫بهم گوش کن.
‫دروغ نگفتم.
‫هنر جوهای خانوم هم تو مدرسه هستن.
‫همشون مثل این عجوزن؟
‫زاین، می گم حرفم رو گوش کن!
‫دعوا رو بس کنید!
‫ما دیگه می ریم.
‫مطمئنم که به مدرسه جادوگرا میای.
‫بی خبر اومدم، امیدوارم فیله عصبانی نباشه.
‫خوشحالم که رو من حساب کردی!
‫نیکو نی سان، ایچی نه سان.
‫یه عجیب و خلقه دیگه.
‫انگار عجله هم داشت.
‫نیکو نی سان، ارابه رو آمادده کردم.
‫سوار شید!
‫تغییر کرد!
‫می دونم نفرین شدن چقدر سخته.
‫بیا با هم شاده رو شکست بدیم از این نفری ن آزاد بشیم.
‫تو مدرسه می بینمت.
‫دختری رو که دوس داری با خودت بیار.
‫وایستا یه لحظه!
‫می خوام باهات حرف بزنم.
‫ارباب جوان!
‫چی شده؟ بازم حرف داری؟
‫می خوام ازت بپرسم واقعا باید شاده رو کشت؟
‫معلومه.
‫اون خیلی خطرناکه.
‫به خاطر همین فقط؟
‫در رو ببند سردمه.
‫اگه با جادوی زاین به عقب برگردیم می تونیم تغییر ایجاد کنیم.
‫می تونیم ازش بپرسیم که چرا اصلا ما رو نفرین کرد.
‫منم فکر می کردم...
‫چیزی که باهاش شاده رو باید بکشیم اینه که تو بهش دست بزنی.
‫نمی دونم ولی نفرین خودش روی خودش کار می کنه یا نه.
‫ولی جادوش منو نکشت.
‫ارزش امتحان کردن داره.
‫نمی خوام!
‫اینطوری نمی خوام!
‫نه نه!
‫نمی خوام کسی رو بکشم!
‫درسته که نفرین شاده موجب عذابم شد.
‫زندگی راب رو هم تغییر داد.
‫نمی تونم آلیس رو لمس کنم.
‫نه می تونم باهاش برقصم نه برم سر قرار...
‫باشه باشه.
‫ولی گرفتن زندگی به این راحتی نیست!
‫نمی خوام به خاطر اینکه ساحره بدیه بکشمش!
‫نمی خوام ازش بترسم می خوام قبولش کنم!
‫می خوام با شاده
‫دوست بشم!
‫یادم رفت اینو بهت بدم.
‫بوروشور مدرسه و یونیفورم توشه.
‫باهاش دوست بشه؟
‫یعنی چی تو سرشه؟ خودشو معرفی کنه؟
‫شایدم مخش رو بزنه؟
‫نمی دونم.
‫ای کاش زودتر برگردی به شکل واقعیت.
‫انگار عاشق یه بچه ابتدایی شدم.
‫خوشم نمیاد.
‫یکم دیگه صبر کن.
‫ها؟ داری می ری؟
‫دیگه نیازی به قایم شدن نیست.
‫و کاف هم می گه که می خواد به مدرسه‌شون بره.
‫باید براش آماده بشیم.
‫پس تو هم می ری زاین.
‫معلومه، حرف دختر شد آخه.
‫کاف جان حال خوشی نداری زیاد.
‫می خوای به سینت دست بزنم حالت خوب شه؟
‫فعلا خدافشت.
‫فعلا.
‫می خوام قوی تر بشم.
‫به اندازه‌ای که از همه دفاع کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آدمای بیشتری دارن اینجا میان.
‫از اون دوتا هم امروز جا خوردم.
‫بله.
‫دوستای بیشتری پیدا کردید.
‫دوست ؟
‫خب، آدمای بدی به نظر نمی اومدن.
‫خوشحالم که اونقدرا هم تنها نیستیم.
‫کاف و زاین هم دستشون درد نکنه هرزگاهی سر می زنن.
‫به خاطر شماست ارباب جوان که مورد احترام بقیه هستید.
‫و..واقعا؟
‫بله، البته منم خیلی براتون ارزش قائلم
‫عه...چه چیزا می گی تو.
‫ولی الان، ارباب جوان شما رو تنها برای خودم دارم.
‫ماه چه نزدیکه آلیس!
‫بریم نگاه کنیم.
‫آلیس...
‫از پنجره داره میاد پایین ولی هوش از سرم برده.
‫از عمد پام رو بیرون گذاشتم.
‫معلومه که آره!
‫شب واقعا سرد می شه.
‫می خواید لخت بشیم و همدیگه رو گرم
‫نه! لباسات تنت باشه!
‫آلیس، نگران نباش.
‫هرچی دارم مال توعه.
‫چرا گفتم فقط برای خودم دارمش؟
‫خوشحالم که با ارباب جوان بیشتر دوس شدم.
‫ولی ارباب جوان رو بیشتر از همیشه می خوام.
‫وقت دعوا بالشی شده؟
‫دوتا بالشتام رو آوردم.
‫دیر رسیدم.
‫ارباب جوان و آلیس در مدرسه جادوگران.