‫زندگی‌ای رو میتونید تصور کنید ‫که به کسی که عاشقید حتی نتونین دست بزنید؟
‫نفرینی که ساحره روی اون نهاده، باعث ‫می‌شه هرچیزی که لمس می‌کنه رو بکشه.
‫مادر خودش ازش فاصله گرفت، ‫دوستاش اونو هیولا صدا کردند...
‫حتی افرادی که ندیده بودنش
‫اونو به عنوان «عزرائیلی که در ‫جنگل ساکنه» می‌شناختنش.
‫ولی با این حال، ذره‌ای ‫حس تنها بودن نمی‌کنه.
‫بوی شما رو میده، ارباب. آرامش‌ بخشه.
‫حالت نرمالش احیانا این نیست که ‫وقتی طرف خودش نباشه این کارارو بکنی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 27 ‫ارباب حوان، آلیس، و مادر و مادر
‫زیادی آرومه.
‫نیکو سنسی بهم گفته بود وقتی که ‫آماده بودن برن گذشته بهم خبر بده.
‫ولی کی قراره آماده بشن؟
‫اگه تا ابد منتظرمون بذاره چی؟
‫اگه تا بهار نفرینمو نشکنم، ‫مادرم از ارث محرومم می‌کنه!
‫شاید تا آخر عمرم می‌تونم بگم ‫که منظورش بهار «بعدی» بوده؟
‫با اجازه‌تون.
‫زاین برامون وسایل جادویی آورده.
‫زاین اومده بود؟
‫بله.
‫ولی گفت که باید برای سیرک ‫آماده بشه و سریع ترک کرد.
‫که اینطور.
‫با شلوغی سرش بازم آورده، ممنونم ازش.
‫واو، اینهمه!
‫به هر وسیله یه یادداشتی ‫چسبونده که نحوه‌ی استفاده‌شو می‌گه.
‫خیلی مهربونه.
‫بیا یه چنتاشو امتحان کنیم.
‫شاید یکیشون کمک کرد ‫نفرینمو بشکنم...
‫وقتی اونارو داری نشونم میدی ‫اینقدر راحت و خونسر نباش!
‫ها؟
‫این یکی یادداشت نداره. ‫شاید کاغذش افتاده؟
‫امتحانش می‌کنم.
‫وقتی نمی‌دونی چی هست ‫خوردنشون خطرناکه ها!
‫ببخشید.
‫فقط می‌خواستم هرکاری که ‫از دستم برمیاد رو براتون بکنم...
‫بخاطر کسی مثل من ‫زندگیتو به خطر ننداز...
‫یالا، تف کن بیرون.
‫قورتش دادم.
‫فعلا به نظر نمیاد که ‫کاری کرده باشه.
‫می‌خواین ببینین تغییری ایجاد شده یا نه؟
‫خوبه، آلیس همیشگی خودمه!
‫هرچند عجیبه که این چیز «همیشگی» حساب میشه.
‫بیاین بقیه‌شونم امتحان کنیم.
‫یه پازل؟
‫این یکیو بذار به عهده‌ی خودم! ‫توی بازیایی که باید تنهایی بازی کرد کارم درسته.
‫خیلی تنهایی وقت گذروندم به‌هرحال!
‫و تمام!
‫ساحره ها کلا دوست دارن وسیله‌های مسخره درست کنن، نه؟
‫و اینم هست...
‫نوشته «عینکی که بهت اجازه می‌ده ‫ارواحو ببینی و باهاشون صحبت کنی».
‫تو ارواحو می‌تونی ببینی، درسته؟
‫نه اصلا.
‫هنوزم داری انکارش می‌کنی...
‫چیزی می‌بینین؟
‫یه دختر خوشگل رو میبینم، آره.
‫این عینک بهم نمیاد، ‫بعدا امتحانشون می‌کنم.
‫زمان خوبی از روز هم نیست ‫برای روح دیدن.
‫عینک هم خیلی بهتون میاد، ارباب.
‫مرسی.
‫این هم هست که تصادفی ‫جادو می‌کنه.
‫گل!
‫این خیلی باحاله!
‫کاش اینو وقتی توی مدرسه‌ی ‫جادوگری بودیم داشتم!
‫شاید این جواب بده!
‫نفرینمو بشکن!
‫نجاتم دادی، آلیس.
‫مثل همیشه ازت ممنونم.
‫ببخشید که مجبورت می‌کنم تمام ‫وقتتو باهام بگذرونی...
‫با علاقه‌ی تمام انجام میدم این کارو.
‫نفرین مادرم شکسته شد. ‫و حالا نوبت شماست.
‫سینه‌هات هیچ ربطی به ‫این ندارن ها ولی!
‫نوشته «دکمه‌ای که اجازه می‌ده به ‫آلیس دست بزنی اگه همزمان فشارش بدین».
‫بیا امتحانش کنیم.
‫چه دست و پای بلندی دارین، ارباب.
‫بفرمایید.
‫هرچقدر دوست دارین خودتونو لمس کنید.
‫هرچقدر که دوست دارم؟!
‫بیا برگردیم به حالت عادی.
‫بیا بقیه‌شونو بعدا امتحان کنیم.
‫باید از زاین هم تشکر کنیم.
‫بله. به زودی بهش سر بزنیم.
‫شام رو آماده می‌کنم پس.
‫باشه، مرسی.
‫این یادداشتیه که از شیشه افتاده بود؟
‫دارویی که باعث می‌شه فرد ‫روبه‌روتون بهتون جذب بشه.
‫ولی، اگه همین الانشم بهتون ‫جذب شدن، تاثیری نمیذاره. باشه؟
‫آلیس...
‫گابرا، دارم میام داخل!
‫کل دیروزو منتظر موندم!
‫پس امروز باهام صحبت می‌کنی دیگه، نه؟
‫شارون، لا اقل در بزن.
‫و چه بلایی سر موهات اومدن؟
‫به وایولا گفتم کوتاهشون کنه.
‫خیلی کارش خوبه، مگه نه؟
‫میخوای باز اینجا کار بکنی؟
‫اوه، آره.
‫اول، می‌رم خواهرمو ببنیم، ‫اونی که آلیسو بزرگ کرد.
‫اگه مشکلی نداره که بعدش برگردم، ‫خیلی خوشحالم می‌کنی.
‫خیلی خب. خدمتکارای قدیمیم ‫خیلی از دیدنت خوشحال بودن.
‫به شوهرمم اطلاع می‌دم.
‫فکر می‌کردم دیگه قبولم نمیکنی...
‫مرسی، گابرا.
‫تو تنها دوستی هستی که توی این دنیا دارم.
‫من توی یه خونه‌ی سختگیر اشرافی بزرگ شدم،
‫و به عنوان یه دانش‌آموز از ‫داشتن دوست محروم بودم.
‫دقیقا بعد فارغ‌التحصیلیم به خواسته‌ی ‫پدر مادرم به اجبار با این خونواده وصلت کردم،
‫و سه تا بچه به دنیا آوردم.
‫شوهرم ضعیفه و معمولا مریضه، ‫ولی خیلی فرد تلاشگر و وفاداریه.
‫همه‌ی بچه‌هام سالم بزرگ شدن.
‫باید خوشحال می‌بودم...
‫ولی یه چیزی کم بود.
‫یکی کمک کنه!
‫کسی اونجا هست؟
‫لطفا، کمک کنین!
‫به خار رز ها گیر کردم!
‫آخخخ!
‫فککردم می‌میرم!
‫نمی‌دونم کی هستین، ولی خیلی ممنونم...
‫عه بانو! شما نجاتم دادین؟!
‫اونجا داشتی چیکار می‌کردی؟
‫آم، وایولا کش سرشو اینجا ‫گم کرده بود و من داشتم دنبالش می‌گشتم...
‫این خدمتکار...
‫همونی نیست که پدرشوهرم اخیرا استخدامش کرده؟
‫و بعدش گیر کردم!
‫اسمشم فککنم «شارون» بود؟
‫ایناهاش! کشی که وایولا گم کرده بود!
‫بهش بگین شما پیدا کردینش، لطفا.
‫مطمئنم اگه شما بهش بدین ‫خوشحالترم می‌شه.
‫روز خوبی داشته باشین!
‫کی این سطلو اینجا گذاشته؟ ‫عه، خودم گذاشتم!
‫عه، این...
‫اگه برات مهمه، گمش نکن.
‫برای بقیه دردسر درست می‌کنه.
‫همیشه زیاده‌روی می‌کنم و ‫چیزایی که منظورم نیستن رو می‌گم.
‫اینجور نیست که بچه‌هامو دوست نداشته باشم...
‫خیلی بامزه‌ای، آلیس! عین یه فرشته‌ای!
‫آلیس مامانی، خیلی خوشگلی!
‫میشه راجع به یه چیزی صحبت کنیم؟
‫من؟
‫درسته.
‫بعدا بیا اتاقم.
‫خیلی سختگیری کردم؟
‫چی؟ من ازت بزرگترم؟
‫بله. من امسال 24 سالم میشه.
‫قابل تحسینه! با این سنتون ‫سه تا بچه بزرگ کردین،
‫و حتی وقتی شوهرتون بیمارستانه ‫به جاشون کار می‌کنین...
‫این فقط به خاطر اینه که ‫شوهرپدرم بهم کمک می‌کنه.
‫اونقدرام بی نقص نیستم.
‫همیشه به بچه‌هام سختگیری می‌کنم.
‫بعضیا می‌گن اشرافی ها باید ‫اینجوری بچه‌هاشونو تربیت بکنن،
‫ولی واقعیت اینه که بلد ‫نیستم با بقیه تعامل داشته باشم.
‫پدرشوهرم و شوهرم منو به ‫خاطر خودم قبول دارن.
‫ولی حتی نمی‌دونم چطور ازشون تشکر کنم.
‫حتی کسی رو ندارم که بهش بگم «دوست».
‫پس من دوست شماره یک می‌شم!
‫آه، معذرت می‌خوام. خیلی احمقم...
‫خیلی عذر می‌خوام...
‫گابرا. «گابرا» صدام کن.
‫و وقتی فقط خودمونیم، ‫نیازی نیست رسمی رفتار کنی.
‫باشه، گابرا.
‫از حالا، دوستای مخفی همیم.
‫آه، یکم غلط انداز گفتم، نه؟
‫و اینجور بود که چیزی که ‫میخواستم رو پیدا کردم.
‫شارون همیشه بشاش بود ‫و همه دوستش داشتن،
‫و مخفیانه مایه‌ی افتخارم بود.
‫من عاشقتم.
‫ولی این عشق اونطوری نیست.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم احساساتی هستی...
‫داره گرمم می‌شه!
‫اینجور که گفتی...
‫اگه چیز عجیبی گفتم، پس می‌گیرم.
‫نه، این فوق‌العاده‌س.
‫کمی بعد این، پدرشوهرم، ویکتور ‫فوت کرد، و پسر بزرگم نفرین شد.
‫و همزمان با این اتفاقا، شارون ‫لندروت هم یهو غیب شد.
‫و حالا که اومدی، از برگشتت استقبال می‌کنم.
‫ممنونم شارون.
‫بله حتما، تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫میگم، گابرا.
‫هنوزم منو دوست داری؟
‫نادیده گرفته شدم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫8.5... انگار این مدت زیادی اینور اونور دوییدم.
‫منطقیه که ضعف کرده باشین.
‫خیلی زحمت کشیدین ارباب جوان.
‫چرا همچین لباسایی تنته؟
‫نکنه توهم زدم؟
‫فکرکردم ممکنه به بهبود یافتنتون کمک کنه.
‫داری تبم رو بدتر می‌کنی!
‫پس لباسای عادیم رو می‌پوشم.
‫حالا نمی‌خواد این‌جا لباساتو دربیاری!
‫براتون پوره گیاه‌های دارویی درست کردم.
‫بفرمایید. بگین «عااا.»
‫خودم می‌تونم بخورم.
‫«عاااا.»
‫اگه سرماخورده باشم ممکنه تو هم ازم بگیری.
‫می‌خواین ببوسمتون که ببینیم چی میشه؟
‫زندگیتو واس همچین موضوعی به خطر ننداز!
‫آخه از بس بامزه شدین که نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫چیزی هم هست که ازش بترسی؟
‫در حال حاضر نه، چیزی نیست.
‫نباید بذارین عرق بدنتون باعث سرد شدنتون ‫بشه، قبل از خواب لباس‌هاتون رو عوض کنین.
‫ممنون.
‫چرا پرده رو بستین؟
‫«چرا؟»
‫می‌خوام بخوابم. تو می‌تونی بری.
‫خیلی خجالتی هستین.
‫باز بهتون سر می‌زنم.
‫شبتون به‌خیر.
‫واقعا خیلی دوست دارم آلیس.
‫اگه وقتی که نفرینم بشکنه ازت بخوام ‫باهام وارد رابطه بشی،‌ چه جوابی بهم میدی؟
‫ممکنه باعث ناراحتیت بشه، درسته؟
‫اگه می‌تونستم ذهن افراد رو بخونم—
‫که جواب سوال‌هام رو قبل از ‫پرسیدنشون بدونم—
‫ممکن بود مایوس بشم.
‫زاین گفت که کلمه «عشق» برای شاده ‫خیلی با ارزش بوده.
‫نکنه چون مي‌تونسته ذهن افراد رو بخونه ‫دنبال عشق واقعی می‌گشته؟
‫شاید ته قلبش آدم پاک دلی بوده.
‫هرروز کلی کاغذبازی...
‫چرا من باید رئیس دنیای مردگان باشم؟
‫انقدر غر غرو نباش.
‫سخت کار کن تا باز دوباره بهت ‫مرخصی لب ساحلی بدم.
‫انگار رئیس واقعی این‌جا تویی.
‫اصلا تو چرا همش این‌جا پلاسی؟
‫زود باش دیگه، آخرین مهلت برای این جلد ‫«ساحره‌های عجیب و غریب ماهیانه» امروزه ها.
‫منتظرت می‌مونم، نا امیدم نکنی!
‫تو هم قشنگ می‌تونی انسان بشی
‫دلم می‌خواد هرچه زودتر مث والتر ‫تبدیل به انسان شم و از رئیس بودن استعفا بدم.
‫برای همینم هست که می‌خوام شاده زنده بمونه.
‫ولی اگه نتونم قانعش کنم...
‫کتو! تتو!
‫دالس!
‫می‌خوایم بریم نوشیدنی تخم قورباغه ‫با تاپیوکا بخوریم!
‫تو هم میای؟
‫رئیس بعدی دنیای مردگان تویی.
‫روت حساب باز کردم.
‫صبر کن! من نمی‌تونم رئیس دنیای مردگان بشم!
‫رئیس بعدی دنیای مردگان تویی. ‫رئیس بعدی دنیای مردگان تویی.
‫یهو چت شده دالس؟
‫رئیس بعدی دنیای مردگان تویی.
‫چرا تبدیل به ربات شدی؟!
‫کتابی که تبدیل به انسان می‌کنت؟
‫آره. من تمام هزارتا چیزی که نیاز ‫هست رو جمع می‌کنم هر هزار مرحله‌اش رو هم کامل می‌کنم.
‫و بعدش تبدیل به انسان میشم.
‫پس برای همینه که می‌خوای کارت رو به من بسپری.
‫ولی این چیزایی که خواسته همه‌شون خیلی کمیابن...
‫اوهو! نوشته آخرین مرحله‌اش بوسه!
‫عجب کتاب منحرفیه!
‫چـ-چطور می‌تونم از یکی درخواست بوسه کنم؟
‫
‫مثلا میگی «بیا ماچت کنم!»
‫یا مثلا صورتتو می‌بری نزدیکش و زورکی می‌بوسیش؟
‫والتر... من...
‫مثل تو تبدیل به انسان میشم.
‫شاده رو قانع می‌کنم. یکی رو هم پیدا می‌کنم ‫که به جام رئیس بشه.
‫حتی تو هم می‌تونی انسان بشی!
‫پس فقط منتظرم باش والتر.
‫من درحال حاضر... آزادم!
‫دوباره هم بهمون سر بزنین!
‫این اطراف یه دزد هست که همش زنا رو ‫مورد هدف قرار میده،‌ پس همه طرفدارای من لطفا مواظب خودتون باشین!
‫بــاشــه!
‫شبیه ویولا نبود؟
‫این دیگه کی بود؟
‫بذار برم اسمشو بپرسم!
‫نمی‌ذاری،‌ نه؟
‫رفتن به سیرک خیلی خوش گذشت.
‫وقتی امروز مادرم بیرون رفتن از خونه رو ‫برام ممنوع کرد خیلی ناراحت شدم.
‫نگران نباش!
‫فقط کافیه آرایش کنی و قبل از این‌که صبح بشه ‫برگردی، عمرا اگه بفهمه!
‫آرایش!
‫ممنونم ویولا.
‫خیلی خواهر کوچیک خوبی دارم.
‫خب حالا چی؟
‫ساعت تقریبا ۱۲ شده. بیاین بریم خونه.
‫۲ ساعت از ۱۰ گذشته!
‫نفهمیدم انقدر دیروقت شده.
‫وقتشه برم خونه.
‫با چاقوش بند کیفمو برید؟
‫این همون دزدیه که جیب زنا رو می‌زنه!
‫خودم جلوتو می‌گیرم!
‫خیلی گشنمه...
‫زاین، بگیرش!
‫تو... والتری که!
‫یعنی با این‌که انقدر جیگر شدی ‫ولی اون پایینت دم و دستگاه داری؟
‫خیلی ازت بدم میاد!
‫داری با اون چاقو چی‌کار می‌کنی؟
‫باریکلا کاف.
‫آخ! آخ!
‫اسم منو از کجا می‌دونی؟ مشکوک می‌زنی!
‫منم! والتر!
‫چه خوشکل شدی. خیلی بهت میاد.
‫ولی پایینش دم و دستگاه داره.
‫ولی پایینش دم و دستگاه داره!
‫دم و دستگاه پایینی!
‫دم و دستگاه!
‫پایینش!
‫و این‌طور شد که چون تا صبح درگیر صحبت ‫با پلیس بود نتونست برگرده خونه...
‫ولی مامان بخشیدش چون به امن نگه داشتن شهر کمک کرد.
‫ولی بهش گفت «دیگه مثل دخترا لباس نپوش.»
‫و اونم در جوابش گفت «نمی‌تونم!» ‫بعدم شروع به گریه و دعوا کرد.
‫گفت نمی‌تونه!
‫ویولا، می‌دونی که من مریضیم تازه بهتر شده دیگه.
‫چرا نمیری با روب حرف بزنی؟
‫داره چرت می‌زنه! خیلی بامزه‌اس!
‫اولین بارمه که اومدم تو اتاقش.
‫چقدر چیز میز هست!
‫چشم‌بندش رو هم نذاشته...
‫کی اومده این‌جا؟
‫ببخشید که بیدارت کردم!
‫اوه ویولا-ساما.
‫نکنه کنجکاو بودین که زیر چشم‌بند من چی هست؟
‫آره،‌کنجکاوم.
‫چشم لیزری!
‫با نگاهت بهم نفوذ کن!
‫شوخی کردم.
‫خیلی سال پیش دچار یه درگیری شدم ‫که باعث شد بینایی یه چشمم رو از دست بدم.
‫چیز خاصی به جز این نیست.
‫که این‌طور.
‫پس حتی تو هم قبلا دعوات میشده ها؟
‫این‌جا چه همه چیز میز داری.
‫همه‌شون هدیه‌ان.
‫نمی‌تونم دور بریزمشون برای همینم هی ‫بیشتر و بیشتر شدن...
‫چه باحال! به شخصیتت هم می‌خوره!
‫خیلیاشون هم جالب به‌نظر می‌رسن.
‫جعبه موزیکال!
‫من عاشق اینام!
‫نکنه از یه دختر گرفتش و براش چیز با ارزشیه؟
‫خیلی کنجکاوم!
‫ببینین، دستمال جیبی‌ای که توی کریسمس ‫بهم هدیه دادین هم هست.
‫همیشه همراه خودم دارمش.
‫«تا ابد دوستت خواهم داشت.»
‫این جعبه موزیکال دست سازیه که ‫ارباب ویکتور موقع سالگردشون به همسرشون دادن.
‫بابابزرگ دادش به مامان‌بزرگ؟
‫بله. یکی از با ارزش‌ترین دارایی‌هاشون بود.
‫مادربزرگتون با خودش به سفری که سال ‫بعدی برای سالگردشون رفته بردش.
‫و توی راه برگشتش از دستش افتاد
‫و وقتی رفت که برش داره، یه کالسکه هم داشت رد میشد و ...
‫حالا که دیگه هیچ‌کدومشون بین ما نیستن، ‫من این‌جا نگهش می‌دارم.
‫وقتی آهنگش رو می‌شنوم،‌ یادشون میفتم.
‫معذرت می‌خوام... زیادی صحبت کردم.
‫اصلا بهم نمی‌خوره.
‫بیا بهش گوش کنیم.
‫جعبه موزیکال محشری به‌نظر می‌رسه.
‫تازه، با عشق پدربزرگ به مادربزرگم هم پر شده.
‫دلم می‌خواد صداشو بشنوم.
‫روب... منم موقع گوش کردن بهش پیشتم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دوک مرگ و خدمتکارش ‫ارباب جوان، آلیس و عشق شاده