..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۲۸ ‫دوک، آلیس و عشق شاده
‫میتونم کاری براتون بکنم؟
‫بابت مزاحم شدنم عذرخواهی می‌کنم.
‫طوفان من رو غافل‌گیرم کرد.
‫امکانش هست بیام داخل؟
‫من لیز ام.
‫شما تنها خدمتکار توی عمارت به این بزرگی هستین؟
‫یک خدمتکار دیگه به‌جز من هم هست.
‫دلیل کم بودنمون هم... توضیح دادنش سخته.
‫بعد از این‌که به ارباب عمارت معرفیتون ‫کردم براتون توضیح میدم.
‫چه چیزی باعث شده که این وقت شب ‫بیاین داخل جنگل؟
‫ها؟ خب...
‫قول میدم آدم مشکوکی نیستم!
‫با همسرم در حال سفر کردنم.
‫با این عمارت و ارباب جوانش آشنایی دارم...
‫ارباب جوان رو می‌شناسین؟
‫همسرتون کجا ان؟
‫اونم به‌زودی میرسه.
‫متاسفانه نمی‌تونم همین‌طوری ببرمتون پیش ارباب جوان.
‫لباس‌های محشرتون حتی ذره‌ای هم توی ‫این بارون خیس نشدن...
‫«محشر»؟
‫بابت سوالم عذر می‌خوام، ولی شما ساحره‌اید؟
‫می‌بینم که باعث خنده زیادی شدم.
‫ببخشید. من عاشق شنیدن جوک‌های بامزه‌ام.
‫مردم بهم میگن «لیز خندان».
‫آلیس! آلیس!
‫که این‌طور.
‫خیلی ممنونم.
‫خوشحالم که انقدر مهربونی.
‫اوه. این اتاق چی بود؟
‫عذر می‌خوام ولی نباید هر دری رو ‫بدون اجازه باز کنین...
‫اوه ببخشید. نتونستم جلوی خودم رو بگیرم.
‫هی،‌ این در یکم بازه، نه؟
‫اوه. مثل این‌که اون یکی خدمتکار رو پیدا کردم.
‫ببین چقدر پیر شده.
‫آلیس، اتفاقی افتاده؟
‫ارباب جوان، براتون مهمون اومده.
‫لیز؟
‫چی؟ آلیس؟
‫ببخشید ولی من زنده نیستم!
‫مادربزرگشم!
‫چی؟ دوباره داری روحی چیزی می‌بینی؟
‫پس همسری که گفتین باهاش درحال ‫سفر هستین...
‫به همین زودی میرسه.
‫ارباب جوان، لطفا عینکی که زاین-سان ‫بهتون داده رو بزنین.
‫خیلی وقته این‌جا رو ندیده بودم...
‫می‌تونم ببینمش!
‫ولی صداشو نمی‌شنوم.
‫فکرکنم باید اینو بذارین ‫داخل گوشتون.
‫مامان بزرگم داره نگاه می‌کنه!
‫این اولین باریه که همدیگه رو داریم ملاقات می‌کنیم، درسته؟
‫من لیز ام، مادربزرگت.
‫از آشنایی باهاتون خوش‌وقتم.
‫قبلا داخل نقاشی توی خونه خانوادگیمون ‫دیده بودمتون.
‫اوه، اون‌جا به دیوار آویزون شده؟
‫یادمه که از نقاشش خواستم منو ‫توی نقاشی خوشکل بکشه.
‫ولی وقتی نقاشی نهایی رو دیدیم ‫هم من و هم ویکتور زدیم زیر خنده! یکم زیادی روی کرده بود!
‫انقدر خوش و خرمه که سختمه ‫باور کنم مامان بزرگمه.
‫منو بیشتر یاد شارون-سان میندازه.
‫ارباب جوان!
‫بفرمایید.
‫ممنونم آلیس ولی روح‌ها نمی‌تونن مایعات بخورن.
‫هرچند از عطرش لذت کافی رو مي‌برم.
‫چقدر خانم خوشکلیه.
‫می‌دونم یکم دیره برای پرسیدنش، ولی ‫روح‌ها باعث ترستون نمیشن؟
‫نه اصلا. به‌نظرم خیلیم زیبا هستین.
‫چه نوه مهربونی دارم من!
‫با پدربزرگت، ویکتور، اومدم این‌جا.
‫به این عمارت علاقه زیادی داره.
‫گفت که مي‌خواد درست و حسابی ‫از بیرون عمارت رو برانداز کنه.
‫شما دو تا دارین باهم سفر می‌کنین؟
‫بله.
‫متاسفانه نمی‌تونیم زیاد این‌جا بمونیم.
‫کاش می‌تونستین.
‫متاسفانه سرنوشت اجازه همچین چیزی رو نمیده.
‫با یه ساحره به اسم شاده قرارداد داریم.
‫شاده!
‫بله. تاحالا شخصا ملاقاتش نکردم، ‫ولی ویکتور وقتی که زنده بود...
‫میشه بیشتر دربارش برام تعریف کنین؟
‫شاید یه چیزی برای شکستن نفرینم پیدا بشه!
‫چی؟ «نفرین»؟
‫نمی‌دونستین؟
‫پس برای همینه که فقط شما سه تا این‌جایین...
‫نگو که...
‫شاید باید زودتر ملاقاتتون می‌کردیم.
‫ببخشید که دیر اومدم.
‫پدربزرگ!
‫عزیزم!
‫فکرکنم اولین باره که همدیگه رو این‌طوری ملاقات می‌کنیم.
‫هرچند چون روحم کاریشم نمی‌تونم بکنم.
‫وضعیت جدیه! وقت شوخی نیست!
‫نفرین شده! نوه‌مون خیلی سخت داره عذاب می‌کشه!
‫باید زودتر از اینا میومدیم این‌جا!
‫لیز، میشه آروم باشی؟
‫الان وقت آروم بودن نیست!
‫لیز...
‫ولی چه کاری از دستم برمیاد؟
‫لیز!
‫تنها کاری که می‌تونم اینه که ‫آلیس و نوه‌مون رو پشتیبانی کنم!
‫دیدی؟ الان تو آسمونایی!
‫عاشق این بخش شخصیتی زنم‌ام.
‫کـ-که این‌طور؟!
‫جفتتون خیلی بزرگ شدین...
‫اگه اشتباه نکنم از وقتی بچه بودنین ندیدمتون.
‫البته نه،‌ قبل از این‌که بمیرم، ‫اومده بودی خونه‌مون.
‫پس یادتونه؟
‫بعد از دیدن صورتت به‌خاطر آوردم.
‫با خودم فکرکردم که یه چیزی ‫دربارت عجیبه...
‫اما اون موقع متوجه نشدم که از آینده اومده بودی.
‫هنوزم پیانو می‌زنی؟
‫آره،‌ تقریبا هرروز.
‫خیلیم عالی.
‫می‌دونی، همیشه به‌نظرم استعدادشو داشتی..
‫اگه هنوزم دنبالش می‌کنی به‌عنوان ‫پدربزرگت باعث خوشحالیمه.
‫پدربزرگ،
‫همیشه دلم می‌خواست مثل شما باشم.
‫اوه خدای من!
‫اگه نوه‌ات همه چیزش مثل تو بشه چی؟
‫یه سری رفتارای کثافت وار داری که ‫اصلا جالب نیستن.
‫نمی‌دونم باید بهت چی بگم...
‫خب، این نفرینی که میگی چیه؟
‫ربطی به شاده داره؟
‫این روزا چی‌کار می‌کنه؟
‫شاده مرده.
‫من و شارون-سان رو نفرین کرد ‫و بعدش جادوگرها کشتنش.
‫تو... و شارون؟
‫ممکنه تقصیر من باشه.
‫چون به اندازه کافی تلاش نکردم.
‫همسری که عاشقش بودم فوت شد.
‫اگه بهش اون هدیه رو نداده بودم...
‫اگه برای سالگردمون به اون سفر نرفته بودیم...
‫اگه اون لحظه چشمم رو ازش برنداشته بودم...
‫ممکن بود زنده بمونه.
‫نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم.
‫حتی نتونستم کنار پسرم بمونم.
‫درود.
‫چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫شما کی باشین؟
‫شاده. قوی‌ترین ساحره توی کل دنیا.
‫ساحره؟
‫بله. نژادی از جانوران شیطنت کاری که ‫علاقه به جادو دارن.
‫مطمئنم حداقل شایعه درباره‌مون شنیدی.
‫که این‌طور.
‫تاحالا یه واقعیش رو ندیده بودم.
‫بهم امضا بده.
‫هوی، تو مثلا باید ازم بترسی.
‫من مرد با ایمانی‌ام.
‫اگه خدایی وجود داره، پس حتما یه دلیلی ‫برای وجود داشتن ساحره‌ها هم هست.
‫همین و بس.
‫و خدا وجود داره. حداقل الان دلم می‌خواد ‫به این موضوع باور داشته باشم.
‫اونی که امضا می‌خواد منم.
‫باهام قرارداد ببند.
‫قرارداد؟
‫آرزوت رو بهم بگو.
‫هر آرزویی داشته باشی رو برآورده می‌کنم.
‫آرزوی من هیچ‌وقت برآورده نمیشه.
‫به همسرم قول داده بودم که ‫باهاش دور دنیا رو سفر کنم.
‫ولی الان مرده.
‫برآورده میشه.
‫ولی بعد از مرگت.
‫تو و لیز تبدیل به روح میشین ‫و تا ابد باهم دور دنیا رو سفر می‌کنین.
‫درحالت عادی، هرکسی که بمیره تبدیل به روح نمیشه.
‫ولی این قرارداد برات تضمینش می‌کنه.
‫و بهایی که باید براش بپردازم چیه؟
‫هممم... چون دو نفرین به‌نظرم ۲۰ سال ‫از زندگیت کافی باشه.
‫زندگیم؟
‫۲۰ سال زودتر از زمانی که قراره بمیری از این دنیا میری.
‫هرچند من نمی‌دونم زمان دقیقش کیه،
‫ولی وقتی که زمانش برسه، ‫تو صلح کامل داخل خوابت از دنیا میری.
‫و تو قراره با این سال‌هایی که از من ‫می‌گیری چی‌کار کنی؟
‫قراره تبدیلشون کنم به نیروی جادویی ‫و قوی‌تر بشم.
‫یا شایدم بندازمشون دور.
‫دروغ که نمیگی؟
‫وقتی که بمیرم، واقعا...
‫دوباره می‌تونم لیز رو ببینم؟
‫قرارداد دروغ نمیگه و نمی‌تونه فسخ هم بشه.
‫نه توسط تو و نه توسط من.
‫حالا زودباش امضاش کن.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ساحره‌ها نژاد کاملا متفاوت ‫از بشریت‌ان.
‫می‌تونن از جادوهای مختلف استفاده کنن ‫و از آتیش می‌ترسن.
‫برای راحتی، حتی مردا هم ‫معمولا ساحره صدا میشن...
‫داری راجع به من می‌خونی؟
‫شاده، داری به ملک شخصی تجاوز می‌کنی ها.
‫این برای یه ساحره بی‌معنیه.
‫چیکار داری؟
‫مهمه مگه؟
‫ما که دوستیم.
‫ما دوست هم نیستیم. هیچی ‫راجع بهت نمی‌دونم.
‫چطور جرات می‌کنی باهام اینجور صحبت کنی؟
‫نمی‌دونی که من به عنوان ‫رئیس دنیای مردگان موجود ترسناکیم؟
‫هرچی به هرکی بگم سریع انجام میده.
‫گفتم که، هیچی راجع بهت نمی‌دونم.
‫قرارداد بسته شده.
‫دلیل دیگه‌ای هست که ‫اینجا باشی؟
‫بهت علاقه‌مند شدم.
‫انقدر صادق و بی‌ملاحظه هستی ‫که احمق به نظر میای.
‫خودتم بودی که انقدر سریع امضا زدی.
‫پس منم تصمیم گرفتم که ‫یه مدتی تحت نظر بگیرمت.
‫من مشکلی ندارم.
‫ولی مواظب باش کسی ‫نفهمه که یه ساحره‌ای.
‫شنیدم بعضی افراد به ‫مقدار زیاد از ساحره‌ها بدشون میاد.
‫توی خطر میفتی.
‫یعنی چی؟ چرا بزرگش می‌کنی انقدر.
‫انقدر ضعیف نیستم که ‫شکارچیای ساحره‌ها بگیرنم.
‫اول خودم می‌کشمشون.
‫و کل اینایی که اینجا ‫نوشتن دروغه.
‫ساحره‌ها از آتش نمی‌ترسن.
‫پس از چی می‌ترسن؟
‫من!
‫بعد اون، شاده هر از گاهی به عمارت میومد.
‫شاید به‌خاطر لباساش باشه،
‫ولی صرفا یکی از مهمونای ‫عمارت به نظر می‌رسید.
‫این دالسه، خواهر دوقلوی من.
‫سلام.
‫توی دنیای انسان‌هایی. ‫اصولا نباید ماسکتو دربیاری؟
‫نمی‌تونم. زشتم.
‫ظاهرا همینطوریه.
‫دوقلو نیستین مگه؟
‫برام سواله...
‫چرا لباس راهبه‌ای؟
‫تنها هدیه‌ای بود که پدرم بهم داده بود.
‫هرچند برای پدر من بودن نسبتا ضعیف بود.
‫ترسناک نیست که یه هیولا ‫لباس یه زن مقدس رو بپوشه؟
‫برای همینه که میپوشمش.
‫باید چیزای بیشتری برای دوست داشتن پیدا کنی.
‫دارم راجع به عشق صحبت می‌کنم.
‫میخوام بدونی عشق چیه.
‫امیدوارم یاد بگیری که چطور ‫خواهر کوچیکتر، یا دوستاتو دوست داشته باشی،
‫همونطور که من لیز و پسرمو دوست دارم.
‫چرا خب؟ من بیشتر از هرچیزی عاشق خودمم.
‫که اینطور.
‫اینم مهمه ولی...
‫لیزو بیشتر از همه چیز دوست داری؟
‫آره.
‫با پسرم در یه حد.
‫افکار مردمو می‌تونم بشنوم، ‫چه بخوام و چه نخوام.
‫پس می‌تونم بگم که وقعا عاشق لیزی.
‫هرچند فقط دالس راجع بهش می‌دونه.
‫میدونستم.
‫وقتی اولین بار همو دیدیم، تو همسرمو ‫لیز صدا کردی؛ قبل اینکه بتونم معرفیش کنم.
‫بعدا، متوجه شدم که چقدر عجیبه.
‫تو هم چیزی درباره‌ش نگفتی، ‫منم فکر کردم که می‌خوای مخفی نگهش داری.
‫سعی کردم تا جایی که ‫می‌تونم بهش فکر نکنم.
‫چرا یهو تصمیم گرفتی که بهم بگی؟
‫نمیدونم، دقیقا.
‫ولی مرسی که چیزی نگفتی.
‫مدت زیادی از روی اون گذشت.
‫به عمارت جدیدی نقل مکان کردیم.
‫پسرم ازدواج کرد و ‫صاحب سه تا نوه شدم.
‫و خیلی پیر شدم.
‫ارباب! صبح بخیر!
‫اونموقع ها بود که شارون ‫به عمارتمون اومد.
‫یه دختر به شدت مریض داشت ‫و کسیم نداشت که بهش تکیه کنه.
‫نمی‌تونستم ولش کنم.
‫شارون انقدر خنده‌رو بود که ‫سریعا با همه صمیمی شد.
‫منم از رفتار شادش خوشم میومد.
‫خدمتکار جدیدت... مورد علاقه‌ته؟
‫اون یه دوسته و زندگیمو بهش مدیونم.
‫شبیه چیزیه که لیزو توصیف می‌کنی.
‫اونجوره.
‫خب، مهم نیست.
‫به نظر میاد که راجع به این که ‫دوستته دروغ نمیگی.
‫اگه مال کسی نیستی، برام بهم نیست.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، باید ‫به احساسات شاده بیشتر فکر می‌کردم.
‫ولی اونموقع، خیلی ‫خنگ‌تر از چیزی بودم که متوجه بشم.
‫میگم، میخوای باهم دوست باشیم؟
‫حتما!
‫عه، دوست شدین؟
‫اوه، ارباب! تازه آشنا شدیم!
‫شاده فوق‌العاده‌س!
‫طالع بینیش خیلی دقیقه!
‫که اینطور.
‫شارون آدم خوبیه.
‫باهاش مهربون باش.
‫و یه روزی، بالاخره وقت مرگم فرا رسید.
‫بدنم تکون نمی‌خورد، و ‫دیدم تار و مهی شد.
‫تویی، شارون؟
‫ویکتور، وقتشه که قراردادمون ‫به انجام برسه.
‫که اینطور... بالاخره می‌تونم لیزو ببینم پس...
‫وقتی گفتم که برام مهم نیست اگه ‫مال کسی نباشی، دروغ گفتم.
‫راستش اینه که... میخواستم ‫عاشقم بشی.
‫خداحافظ، ویکتور.
‫خداحافظ.
‫شاید فقط عوضش کردم،
‫و توی بدترین حالت ممکن رهاش کردم.
‫بعد اون...
‫مطمئنم احساسات شاده از ‫حسادت به تنفر تبدیل شد.
‫ولی... اونموقع... وقتی که ‫منو نفرین کرد، شاده...
‫میخوام که زندگی فلاکت‌باری رو تجربه کنی... ‫و به هیچکس عاشق نشی، و کسی عاشقت نشه...
‫وقتی که اینو می‌گفت، منو توی آغوشش گرفته بود...
‫منو توی آغوشش گرفته بود!
‫با اینکه نیازی نبود بهم ‫دست بزنه تا نفرینم کنه...
‫اونم داشت درد می‌کشید.
‫اونم داشت درد می‌کشید، ولی کسی نمیفهمید.
‫و نمی‌تونست به کسی بگه.
‫منم دقیقا همینطوری بودم!
‫اگه کسی بود که واقعا ‫شاده رو درک می‌کرد...
‫اینجور نمی‌شد!
‫ولی تنها مرد.
‫این خیلی ناراحت کننده‌س...
‫باید زنده بمونه!
‫به قبل اینکه بمیره برمیگردم، ‫و هرطوری که شده برش می‌گردونم!
‫نمی‌خوام بمیره!
‫داری چیکار می‌کنی، بچه؟
‫دنبال یه شبدر چهار برگ می‌گردم، ‫برای آلیس، دختری که بهش عاشقم!
‫ببخشید. بالاخره آروم شدم.
‫من یه بچه ننه، ضعیف و ترسو ام...
‫اصلا خوب نیستم.
‫اینجور شکست نفسی نکن!
‫به‌هرحال، فکر کنم که باید بریم...
‫چه زود!
‫هدف از قراردادم با شاده این بود ‫که دنیا رو با لیز بگردم.
‫اگه یه جا بمونیم، از بین میریم.
‫و قانونش اینه که هیچوقت نمی‌تونیم ‫به جایی که یه بار رفتیم، دوباره بریم.
‫برای همین منتظر یه زمان ‫خیلی خاص برای اومدن به عمارت بودیم.
‫و به خاطر همینه که راجع ‫به نفرین ارباب جوان چیزی نمی‌دونستین.
‫امروزم تصادفی این نزدیکیا بودیم.
‫حس نوستالژی بهمون دست داد ‫و بدون اینکه بدونیم که اینجا زندگی می‌کنین، اومدیم.
‫فکر می‌کردیم متروکه‌س.
‫خوشحالم که شما دوتارو دیدم!
‫میخواین با روب صحبت کنین؟
‫روب!
‫بله، من روب هستم.
‫این عینکارو بزن.
‫و اینارم بذار تو گوشات.
‫میشه گفت که به اون سن رسیدم...
‫عینک مخصوص مطالعه نیستن ها.
‫د- دارم چی می‌بینم؟
‫بله... آم، بله.
‫خب؟ خوشحالن؟
‫نمی‌تونم چیزی ببینم.
‫ولی می‌تونم حس کنم که جفتشون ‫نزدیکش وایسادن.
‫تونستی باهاشون کامل صحبت کنی؟
‫بله. تونستم ازشون خیلی تشکر کنم.
‫حالا وقت رفتنمون رسیده.
‫ولی ناراحت کننده‌س که دیگه ‫نمی‌تونم بیام به این عمارت.
‫شاید بتونم حداقل اینو با خودم ببرم؟
‫خیلی خنده‌داری!
‫بدآموزی میشه ها! اگه نوه‌ت ‫شروع کنه به تقلید کردن ازت کی میخواد جوابشو بده؟
‫حتی مرده‌ش هم به نظر میاد ‫که داره بهش خوش میگذره.
‫بله.
‫این مسیریه که برنامه داریم دنبالش کنیم.
‫نمی‌دونم به دردت می‌خوره یا نه،
‫ولی هروقت خواستی بیا ما رو ببین.
‫شاده دوست عزیزمه.
‫میسپارم بهت.
‫چشم.
‫آلیس، مواظب خودت باش، ‫و به روب خداحافظیامونو برسون.
‫چشم، ممنونم.
‫آم... الان داره چه اتفاقی میفته؟
‫پس تا دفعه‌ی بعدی.
‫بدرود!
‫خیلی آدمای مهربونی بودن، مگه نه؟
‫آره.
‫نفرین شدم، و به اجبار اینجا زندگی کردم...
‫سخت بوده.
‫ولی خوشحالم که توی این خونواده به دنیا اومدم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دوک مرگ و خدمتکارش ‫مهمانی رقص (بخش اول)
‫«مهمانی رقص. بخش اول.»