سال ۱۳۳۴ شش‌ماه پس از نابودی دولت شوگون
توکیوکی هوجو، اولین سال نـــــو پس از زندگی مخفیانه در سووا
‫آروم. ‫آروم.
‫دیگه چیزی نمونده، ارباب.
‫رسیدیم.
‫اوهـــــــه.
‫نظرتون چیه، ارباب؟ تا چشم کار می‌کنه یخه.
‫توی زمستون می‌تونید هرجای ‫چشمه‌ی سووا که دوست دارید بازی کنید.
‫عالیه...
‫ارباب!
‫حالتون خوبه، ارباب؟
‫ارباب جوان، خوبید؟
‫عـــاه. ترسیدم.
‫شش‌ماه از زمانی که دولت شوگون کاماکورا نابود شد می‌گذرد.
‫توکیوکی اولین سال جدیدش را در سووا آغاز کرد.
‫درحال‌حاضر خبری از لحظه‌های پرفرازونشیب نیست،
‫اما هنوز هم درگیری‌های کوچکی وجود داشت. ‫ارباب! تو می‌تونی! برو، برو!
‫صلح‌و‌صفای سووا نیز محکوم به برهم ریختن بود.
‫داره میاد.
‫اون دوره‌ای که نمی‌تونم آینده رو ببینم.
THE ELUSIVE SAMURAI
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
محل اقامت فرماندار شینانو
‫من قلمروی جدیدی به‌دست آوردم.
‫به یکی مثل تو نیاز دارم. مردی با نیروی عظیم، شوکان.
شــــــــــــــوکـــــــان
‫شنیدم چون آدم رذلی بودی ازت مثل یه شیطان می‌ترسیدن.
‫اینکه بگید بنده آدم رذلی‌ام تا حدی زیاده‌رویه.
‫من راه‌ و روش‌هام رو عوض کردم.
‫شما درحال ترقی هستید، سادامونه-ساما، ‫و منم برای همین تصمیم گرفتم به شما خدمت کنم.
‫به من دستور داده شده که قلمروی سووا رو تکه به تکه بگرم.
‫من شخص مناسب این کارم...
‫چون «گرفتن» از بقیه چیزیه که براش زندگی می‌کنم.
‫مشکلی پیش نمیاد، سادامونه-دونو؟
پادشاه
‫توی خاندان‌مون به افراد قوی بیشتری نیاز دارم.
‫اگه بخوام راه و رسم جنگجوها رو دنبال کنم ‫نمی‌تونم توی این دوران پرفراز‌و‌نشیب پیروز بشم.
‫اوگاساوارا دوباره به‌طرز مشکوکی درحال تحرکه.
‫بله. به‌نظر می‌رسه که دشمن از سمت ‫مرزهای شمالی داره جاسوسی‌مون رو می‌کنه.
‫یه نفر... یه دیده‌بان بفرسته!
‫دیده‌بان‌های خبره‌مون از قبل به جاهای دیگه فرستاده شدن.
‫وضعیت در مرزهای غربی هم ناپایداره.
‫باید این راز رو از بقیه مخفی کنم.
‫توی مواقع خاص، یه‌دفعه قدرت پیشگوییم رو از دست می‌دم.
‫اوضاع خرابه. امیدوارم توی چنین موقعیتی مشکلی پیش نیاد.
‫ببخشید... نظرتون چیه که جنگجویان ‫گریزان برای دیده‌بانی این منطقه برن؟
‫عـــــــــه؟
‫ارباب جوان! پشتمون به شما گرمه!
‫درست همون‌طور که از رهبر آینده‌ی ‫این خانواده‌ی جنگجو انتظار داشتم.
‫لطفاً برید، ارباب جوان!
‫عــه؟ وایسید. ‫ارباب جوان لایقی می‌شه.
‫این کار خطرناکه. اگه اتفاقی بیفته،
‫می‌تونه دودمان هوجو رو به باد بده. ‫فوق‌العاده‌ست. همون‌طور که انتظار می‌رفت!
‫نگران نباشید.
‫هیچ‌کس به چندتا بچه‌ی تنها مشکوک نمی‌شه،
‫و شما هم بهتر از هرکسی از توانایی‌های من برای فرار خبر دارید.
‫هـــوم. ‫آره، ولی...
‫عجب فکری! کوجیرو و آیاکو، ‫شماها چندباری تجربه‌ی دیده‌بانی داشتید،
‫و با داشتن توکیومی-سامای خوش‌اخلاق در کنارمون...
‫مردم غیرنظامی هم خیالشون راحت می‌مونه.
‫بیاید با همین نقشه پیش بریم،‌ یوریشیگه-دونو!
‫یوروشیگه-ساما!
‫نه. اگه راهزن‌ها توی راه بکشنش، نسلش از بین می‌ره.
‫من و آیاکو می‌تونیم جلوی راهزن‌ها ازش محافظت کنیم.
‫ارباب هم می‌تونه با کمک حقه‌های گنبا فرار کنه.
‫امری بود؟
‫خب، اگه توی جنگل گم بشه، نسلش از بین می‌ره.
‫توی شش‌ماه گذشته، چندین‌بار سواری‌های طولانی توی قلمروی سووا انجام دادم.
‫می‌تونم توی هر نقطه‌ای از سووا مسیر برگشتم رو پیدا کنم!
‫نه. اگه از کنار جاده یه حلزون بخوره و یه انگل باعث مرگش بشه چی؟
‫اگه یه زن شهوت‌انگیز از کنارش رد بشه و از خون‌دماغ بمیره چی؟
‫اگه یه چیز شرم‌آور از گذشته‌ش رو به یاد بیاره...
‫و از شوکه‌شدن بمیره چی؟
‫می‌خوام بمیرم.
‫چه مرگت شده تو؟
‫امروز یه چیزیتون شده، یوریشیگه-دونو.
‫معمولاً وقتی من رو به جاهای خطرناک می‌فرستید آروم هستید.
‫کارمون پیش نمی‌ره. می‌شه رفع زحمت کنیم، موریتاکا-ساما؟
‫بـ ـ بله. درحال‌حاضر این بهترین گزینه‌ست.
‫یادتون باشه که سلامتی ارباب جوان مهم‌ترین مسئله‌ست.
‫حله! ‫اطاعت!
‫هوی، وایسید یه لحظه! راستش توکیوکی-ساما اصلاً‌ کارش توی فرار خوب نیست!
‫اون فقط یه منحرف بزرگه که با فرار کردن ارضا می‌شه!
‫بی‌ادب!
‫خب، چطور باید برای دیده‌بانی آماده بشیم؟
‫باید سبک سفر کنیم.
‫غذا به‌اندازه‌ی دو روز و مقداری هم هزینه‌ی سفر خودش کلیه.
‫می‌خوام تا جا داره با خودم پول بیارم.
‫بیاید سر موریتاکا کلاه بذاریم و تیغش بزنیم.
‫بازم گنبا-کون و این صحبت‌های همیشگیش.
‫نباید توی مصرف برنج و پول اسراف کنیم.
مایحتاج ارباب توکیوکی
‫یوریشیگه به آنها خیره شده بود.
‫با نگرانی هم خیره شده بود.
‫پدر!
‫عــا... چیزه.
‫اگه توکیوکی-ساما از گرسنگی بمیره، نسلش از بین می‌ره...
‫محلش نذاریم و بریم.
‫آره، عجله کنید!
‫این باید برای گرم نگه‌داشتنم کافی باشه.
‫حقا که کیمونوهای نخی مخصوص شیزوکو خوب گرمن.
‫همین یه لایه هم کافیه.
‫لباس‌های سبک خیلی مشکوک نیستن و ‫فرار کردن باهاشون هم راحت‌تره.
‫یوریشیگه به آنها خیره شده بود.
‫او مثل مالک یک کاری‌فروشی بدون مشتری...
‫به آنها خیره شده بود.
‫امروز واقعاً عجیب رفتار می‌کنید، یورشیگه-دونو!
‫عـــا، اگه از سرما بمیرید...
‫یا اگه یک میلیون سرباز دشمن منتظرتون باشن، نسلتون... می‌دونید که؟
‫نسلتون، نسلتون، نسلتون.
‫عقده‌ی نسلی چیزی داره؟
‫خدایا.
‫این کارها دیگه چی بود؟
‫گهگاهی این‌طوری می‌شه.
‫چطوری؟
‫دلش شروع می‌کنه به شور زدن و کج‌خلق می‌شه.
‫کی موچی منو خورد؟ کار کی بود؟
‫صرفاً با خوردن آب خالی چاق می‌شه یا فقط چیزهای شور می‌خوره.
‫نکنه حامله شده؟
‫چه فکری پیش خودش می‌کنه؟
‫خدا داند.
‫اون همیشه بهم امرونهی می‌کنه، ولی... ‫توکیوکی-ساما! مراقب باشید.
‫اینکه می‌بینم این‌طوری با نگرانی بدرقه‌م می‌کنه باعث خوشحالیم می‌شه.
عمارت ناکایاما (نقطه‌ی شمالی قلمروی سووا)
‫درست قبل‌ از غروب آفتاب رسیدیم.
‫آروم به‌نظر می‌رسه.
‫اجازه بدید نقشه‌مون رو مرور کنم.
‫ما هنوز توی قلمروی سووا هستیم،
‫ولی چون توی دورترین نقطه هستیم چیز زیادی در موردش نمی‌دونیم.
‫پس اول، به‌عنوان قاصدهای معبد عالی سووا اطلاعات جمع می‌کنیم.
‫فردا، یه نگاهی به اطراف دهکده میندازیم.
‫بررسی می‌کنیم که آیا قراره دشمنی پیداش بشه، ‫و اگه آره، چه تعداد و چه زمانی.
‫اگه روستایی‌ها به محافظت احتیاج داشتن، می‌بینیم که چندتا سرباز...
‫لازم داریم و گزارش می‌دیم...
‫چی شده؟
‫محاصره شدیم.
‫قضیه‌ی این روستا چیه؟ نکنه همین الانشم دست دشمنه؟
‫اون از دو دستش استفاده می‌کنه و وسط‌های نوجوونیشه.
‫اونایی که محاصره‌مون کردن کی وارد جنگ می‌شن؟
‫سریعه.
‫شمشیرزنیش حتی برای چنین سن کمی هم فوق‌العاده‌ست.
‫هوی هوی، جنگیدن توی حوزه‌ی تخصص من نیست.
‫بیا تا فرصتشو داریم بزنیم به چاک.
‫اگه اون دوتا قراره جلوی اون دوشمشیره بجنگن فقط می‌تونن برامون زمان بخرن...
‫نه، اون دوتا از شش‌ماه پیش تا الان خیلی قوی‌تر شدن!
‫حتی حالا هم، سرعت و قدرتشون...
‫نسبت به وقتی که با من تمرین می‌کردن کاملاً فرق می‌کنه!
‫یعنی...
‫اون‌موقع...
‫دست‌خوش، ارباب!
‫یه دور از پنج دور رو دارید می‌برید!
‫اگر همیشه منو دستِ کم بگیری، یه روزی حسرتش رو می‌خوری.
‫عـــــه.
‫اگه همینطوری بهت آموزش بدم، ازم پیشی می‌گیری.
‫نباید زیادم بی‌پروایی کنم.
الان یعنی، اون‌موقع هم؟
‫ارباب جوان، کارتون خوبه.
‫شمشیرهامون توی هم قفل شدن و شما دارین هولم می‌دین.
‫به‌خاطر اینه که شماها بهم آموزش دادین.
‫وقتی که بزرگ شدیم، شاید اونی که از شما محافظت می‌کنه، من باشم.
‫می‌خوام خیلی زود یه ارباب جوان قدرتمند ببینم.
‫ماشالا یه هول دیگه. آفرین آفرین.
‫جفتشون کاملاً دارن باهام مثل بچه‌ها رفتار می‌کنن.
‫همون‌موقع باید دوهزاریت می‌افتاد.
‫کوجیرو. آیاکو.
‫چابکی توکیوکی-ساما همیشه قابل اتکا نیست.
‫به‌خاطر شخصیت صلح‌طلبی که داره، گاردش رو پایین میاره.
‫و حملات زیادی هست که نمی‌تونه ازشون پرهیز کنه.
‫حمله‌های دشمن از جانب کهنه‌ سربازهای جنگ، ‫از جانب کسایی که قدرت نامعمولی دارن،
‫یا از جانب جنگنجوهایی که سعی دارن از محدودیت‌های بشر پیشی بگیرن.
‫در مقابل اون هیولاها،
‫تضمینی نیست که برای توکیوکی-ساما راه گریزی باشه.
‫پس شما دو نفر نباید گاردتون رو پایین بیارید،
‫و باید همچنان سامورایی‌های قدرتمندتری بشید.
‫تا بتونین از جون ارباب در مقابل دشمن‌ها محافظت کنید.
‫چه ملازم‌های شجاع و فداکاری.
‫اگه منم با شجاعت مبارزه کنم، اونوقت یه روز...
احیاناً... شیزوکو تویی؟
‫یادت رفته؟ توی شینانوی شرقی یه‌بار بهم غذا دادی.
‫فوبوکی-کون؟
‫لطفاً گستاخی من رو ببخشید.
‫من حس کردم اون دوتا هیولان...
‫برای همین فکر کردم جاسوسای دشمنن که لباس مبدل پوشیدن.
هــــا؟ ‫هــــا؟
‫اسم من فوبوکی‌ـه.
‫توی سرزمین پرسه می‌زنم و دنبال اربابی می‌گردم تا بهش خدمت کنم.
‫پس اهل این روستا نیستی؟
‫بله. سه روز پیش برای درخواست غذا اومدم.
‫ولی دیدم که مبارزهایی با استانداردهای اوگاساوارا به این ناحیه حمله کردن،
‫برای همین به محلی‌ها کمک کردم.
‫جوخه‌های تقریباً یک‌اندازه حدود سه بار اومدن.
‫تونستم شکستشون بدم، ولی مهماتم تقریباً رو به اتمامه.
‫توی بد مخمصه‌ای بودم، و چون اسب نداشتم...
‫نمی‌تونستم با دنیای بیرون ارتباط برقرار کنم.
‫سه جوخه رو شکست دادی...
‫اونوقت اهالی روستا مشعل به دست نشستن به تماشا و انتظار؟
‫مبارزه رو سپرده بودن به یه جوون غریبه؟ چه بزدل!
‫اوه، در موردشون فکر بد نکنین.
‫وقتی من رسیدم، همه‌ی بزرگسال‌ها کشته شده بودن.
‫همه‌شون بچه‌های کوچیکن؟
‫خودت تنهایی سه بار دشمن رو شکست دادی؟
‫نه،
‫اونا هم توی مبارزه کمک کردن.
‫اونجان!
‫مثلاً مثل الان حواس دشمن رو با مشعل پرت کردن.
‫وایسا ببینم!
‫خندق کندن.
‫با کمان‌های حصیری دشمن رو می‌زدن.
‫حتی بچه‌ها هم می‌تونن مبارزه کردن رو یاد بگیرن، کافیه بهشون یاد بدی.
‫من مشغول کسب دانش و صیقل دادن مهارت‌هام بودم.
‫و حالا دنبال اربابی می‌گردم که این مهارت‌ها رو به‌کار بگیره.
‫هرچند، به‌نظر خودم بیشتر بهم میاد استعداد رو ‫توی بقیه پیدا کنم و پرورششون بدم.
‫اگه فقظ اربابی رو می‌تونستم پیدا کنم نیاز به آموزش می‌داشت...
‫چقدر عالی.
‫این روستا حیاتی‌ترین جا برای سوواست؟
‫اولین باره همچین چیزی می‌شنوم.
‫نکته فقط اینه که کسی تا الان متوجه‌ـش نشده.
‫جمعیت این روستا کمه، اما حمله بهش سخته.
‫اگه صدتا نگهبان داشته باشه، به یه قلعه‌ی شکست‌ناپذیر تبدیل می‌شه.
عمارت ناکایاما
‫اگه به دست اوگاساوارا بیفته و توش ارتشی بذاره،
‫اونوقت اگه بخواد از مرزها حمله کنه،
‫برتری خیلی بیشتری به دست میاره.
‫می‌تونه از دو طرف به ملک آسادای سووا حمله کنه،
‫که سکونتگاه زیبا و گرانبهاییه.
‫توی هنر جنگ، بهش حمله‌ی دوجانبه می‌گن.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫سووا قلمروی خیلی بزرگی رو از دست می‌ده.
‫گویا کسایی که ارتش اوگاساوا رو رهبری می‌کنن...
‫کاملاً از این هنر جنگی با خبرن.
‫با خودم گفتم اگه در مورد ارزش‌های جنگی این روستا بگم،
‫پاداش خیلی بزرگی برای محافظت ازش به دست میارم.
‫جدای این حرفا، ماشالا خیلی می‌خوریا.
‫و اینکه، با برنج استراتژی جنگی نچین.
‫فوبوکی نی-چان، تو ذخیره‌ی غذایی سه روز روستا رو نوش جان کردی.
‫چی؟
‫درسته. ولی دیگه فکر کردم که محافظت از روستا کافیه.
‫منشأ بحران روستا اینجاست.
‫نگاهت برای استراتژی عالیه،
‫ولی نمی‌تونی کم و زیاد غذایی که می‌خوری رو حساب کنی؟
‫نمی‌دونم به‌خاطر اینه که هوا سرده...
‫هرچقدر که می‌خورم گرم نمی‌شم.
‫راستی، من اولین باری که دیدمت یادمه فوبوکی-کون.
‫دزدی اومده بودی و همه‌ی نذری‌ها رو داشتی می‌خوردی.
‫خدامون رو متقاعد کردم که یه خرس اومده،
‫اما دردسری بود.
‫همه‌ش گریه می‌کرد که خیلی گرسنه‌ست.
‫دلم آبالون می‌خواست.
‫نه... واقعاً بابت اون‌موقع متأسفم.
‫در هر صورت، به هر حال من در برابر شکم گرسنه و بچه‌ی کوچیک قدرتی ندارم.
‫آبرو برام نمونده.
‫نی-ساما؟
‫خب، فکر می‌کردم یه رزم‌آرای آروم و شسته‌رفته‌ست،
‫اما معلوم شد آدم خیلی سربه‌هواییه.
‫یه رزم‌آرا باید فقط به فکر پیروزی باشه،
‫نمیاد خودشو برای محافظت از یه روستا ‫که فقط چندتا بچه‌ی کوچیک داره، به‌خطر بندازه.
‫اون کسیه که بچه‌ها رو جمع کرد، قدرتمندشون کرد تا از روستاشون محافظت کنند.
‫اون بچه‌ها تازه والدینشون رواز دست دادن،
‫ولی با اراده‌ای که برای مبارزه دارن، چشم‌هاشون می‌درخشه.
‫برای پس گرفتن تاج و تخت می‌خوامش.
‫و اینکه می‌خوام فوبوکی مخفیانه بهم مبارزه کردن رو یاد بده...
‫تا اون دوتا احترام بیشتری برام قائل بشن.
‫راستی، نی-ساما،
‫برام سوال شد چرا پدر... ‫آینده...
‫انقدر نگران بودن. ‫آینده!
‫انگار که نمی‌تونستن آینده‌ای رو ببینن که شما توش ایمن باشید.
‫این روستا هرچقدر هم که مهم باشه، زندگی شما هم هست.
‫پیشنهاد می‌کنم فعلاً روستا رو ترک کنیم،
‫بچه‌ها رو به یه مکان امن توی قلمروی سووا ببریم و فرار کنیم.
‫نه. من می‌خوام تا جایی که می‌شه از این روستا محافظت کنم.
‫مثل اینکه والدین این بچه‌ها هم هنوز درست دفن نشدن.
‫برای اون‌ها که یک‌باره والدین و خونه‌شون ‫رو از دست دادن، کم‌ترین کاریه که می‌شه کرد.
‫می‌خوام تا زمانی که قلبشون آرامش رو پیدا می‌کنه، همین‌جا بمونن.
‫نی-ساما...
‫فوبوکی-دونو.
‫فوبوکی-دونو به ما اجازه می‌دی تا توی مبارزه‌ت بهت کمک کنیم؟
‫اگه باهام مبارزه کنین باعث افتخار منه.
‫رئیس، اون یارو سادامونه عصبانی نمی‌شه که زدیم این‌همه روستایی رو کشتیم؟
‫چیزیش نمی‌شه.
‫اگه از یه اوباش سابق انتظار اخلاق داشته باشه، اشتباه کرده.
‫جدای اون...
‫نامو آمیدا بوتسو.
‫اگه اینو بگی، بودا از همه‌ی اشتباهاتت می‌گذره.
‫راحته، نه؟
‫بودا چه خفنـــــــه!
‫جوخه‌ی سیگی ما...
‫فقط با پنج نفر می‌تونه یه روستا رو نابود کنه.
‫توی سه کمین جداگونه.
‫اون سه دسته‌ از جنگجوهامون، هنوز از اون روستا برنگشتن.
‫کمکم کنید!
‫به نظر نمی‌رسه با دزد بودن بتونم بهترین ساکه از غنایم رو بخورم.
‫بیاید دوباره جنگجو بشیم و بجنگیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫بریم! ‫قسمت هشتم (سال 1333) جنگی از جنس قایم موشک