‫تا حالا شایعاتی مثل این شنیدی؟
‫شایعاتی درمورد پسری که سر تا پا عاشق دوست بچگیش شده،
‫درمورد یوسی-سان که شوخی بد می‌کنه،
‫درمورد ساعتی که زمان رو کنترل می‌کنه،
‫هفت
‫درمورد یک شبح که آرزوت رو ‫در ازای یه‌چیز عزیزت برآورده می‌کنه...
‫هاناکو-سان، هاناکو-سان،
‫می‌شه آرزوی من رو برآورده کنید؟
‫بلاخره همدیگه رو دیدیم.
‫اولین از هفت عجایب، ‫نگهبان ساعتِ زمان حال:
‫آئویی آکانه-کون.
‫لوستر وسط هوا متوقف شد؟
‫کو-کون هم.
‫درمورد تو شنیدم.
‫یه یونیفرم قدیمی، یه برچسب روی لپت، و دوتا گوی روحی.
‫تو شماره هفتی.
‫زدی توی خال!
‫خیلی رو داری که آئو-چان رو اینطوری به خطر می‌ندازی.
‫من نمی‌تونم اینو هیچ‌جور ببخشم.
‫قبل حرف زدن،
‫اشکال نداره یه مشت بزنمت؟
‫صبر کن!
‫یاشیرو-سان؟! چطوری؟
‫انگار زمانم تمومه.
‫صدای چی بود؟!
‫از اینجا اومد!
‫اگه اینجا پیدامون کنن، فقط باعث ‫دردسر بیشتر برای آئو-چان می‌شه.
‫بیایین بریم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بخش دوم: سه نگهبان ساعت
‫اتاق پرستار
‫آئویی...
‫طوریش نیست. فقط غش کرده.
‫لعنتی، زیاده‌روی کردیا!
‫آخ!
‫می‌خواستم برم نجاتش بدم.
‫البته اگه معلوم می‌شد حدسم اشتباهه.
‫کی اینو فهمیدی؟
‫دیدی یکم پیش چطوری منو از یاشیرو بیرون کرد؟
‫این کار فقط با یه هل دادن محکم عملی نیست.
‫گرفتم.
‫چطور ممکنه آکانه-کون یه اعجوبه مدرسه باشه؟
‫روحمم خبر نداشت.
‫منم همینطور..
‫گمونم تو هم یه قربانی هستی.
‫منظورت چیه؟
‫اون با یه جور «قرارداد» فریبت داد، درسته؟
‫واسه منم همین اتفاق افتاد.
‫روز مراسم ورودیمون بود.
مراسم ورودی ‫آکادمی دوره راهنمایی کامومه
‫آئو-چان.
‫دوست دارم! باهام قرار بذار!
‫هممم...
‫همیشه همینو می‌گی، چه کسل‌کننده.
‫دو امتیاز.
‫۲ امتیاز
‫باید سخت‌تر تلاش کنی تا ‫قلبم رو به تپش در بیاری.
‫اگه این کارو کنی،
‫بهش فکر می‌کنم.
‫عه؟
‫یک
‫در تمام دوازده سال زندگیم، ‫هیچوقت شدیدتر از اون موقع آرزو نکردم.
‫وایسا.
‫وایسا!
‫بگو ببینم، پسر،
‫قدرت کنترل کردن زمان رو می‌خوای؟
‫«قدرت می‌خوای؟»
‫مرض!
‫اینو بعداً فهمیدم، ولی اونا ‫همه اینا رو نقشه کشیده بودن!
استخدام موفق‌آمیز بود
‫همه اینا نمایش ود! براش قلاب، نخ، و ‫وزنه ماهی‌گیری گرفتم، لعنتی!
‫و اینطوری بود که من، این ساعت رو گرفتم.
‫می‌تونم زمان رو متوقف کنم، ولی فقط همین.
‫فقط روزی سه دفعه، ‫و هر دفعه پنج دقیقه.
‫به شماره یک پیوند یافتی و در عوضش یه شبح شدی؟
‫درسته. قرارداد تا وقتی که ‫فارغ‌التحصیل بشم پا برجاست.
بیشتر ساعت‌ها
رو تمیز می‌کنه
‫تا اون موقع، پادوی بقیه نگهبانان ساعتم.
‫ظاهرم یکم متفاوته، ولی وضعم مثل یاشیرو-سانه.
‫به غیر از ساعت، من یه آدم عادیم.
‫وقتی این عینک رو می‌زنم، ‫حتی نمی‌تونم اشباح رو ببینم.
‫پس واسه همین متوجه هاناکو نشدی.
‫بگذریم، شماره هفت، تو رئیس عجایبی،
‫هر چند که شندیم یه بچه ننر ‫ناشی هستی که ذهن کثیفی داری.
‫خب یه بچه ننر ناشی ذهن کثیف از من چی می‌خواد؟
‫گفت بچه ننر ناشی ذهن کثیف.
‫دو بار.
‫یکم نامردی نیست؟
‫خب هر چی.
‫باید صحبت کنیم—
‫چیه؟!
‫همه بابابزرگ و مامان‌بزرگ شدن؟!
‫یه فنجون برام پر می‌کنی؟
‫بله، بله.
‫بهتره خبر رو پخش کنم.
‫ولی نمی‌تونم خوب ببینم.
‫یاکابوکی-کون؟!
‫اگه همینطوری پیش بره، مدرسه ‫تبدیل به خانه‌سالمندان می‌شه!
‫این شبح باورنکردنیه.
‫چی؟
‫به بچه کوچولو؟
‫پیداش کردم!
‫لعنتی.
‫تمومش می‌کنی یا نه؟
‫میرایی!
‫ووعا!
‫هاه؟
‫ناپدید شد!
‫می‌دونستم.
‫پس شما پشت پرده این اتفاقات پی در پی هستین،
‫نگهبان ساعت.
‫درسته.
‫میرایی از بند رها شد.
‫میرای...
‫...رها شد؟
‫آره.
‫نگهبانی که آینده رو کنترل می‌کنه.
‫اسمی نداره— ‫من این صداش می‌کنم.
‫میرایی می‌تونه با دست زدن ‫به هر چیزی، به زمانش سرعت ببخشه.
‫و باعث و بانی این اتفاقا اینه؟
‫برای همین مجبورش کردم دستکش ‫بپوشه تا به چیزی دست نزنه
‫و اونو در مرز مهار کردم،
‫اما حتماً امروز صبح فرار کرده.
‫پس می‌گم.
‫انگار تو هم همون قدر که ما می‌خواییم، ‫می‌خوای میرایی رو بگیری.
‫بیا با هم همکاری کنیم تا عملی بشه.
‫باشه؟
‫با یه شبح همکاری کنم؟
‫از اشباح خوشت نمیاد، آکانه-کون؟
‫خب راستش،
‫البته که نه.
‫برام غیرقابل تحملن.
‫عه؟
‫راستشو بخوای، درک نمی‌کنم چرا ‫می‌خوای با اون رفیق جون-جونی بشی.
‫ندیدی با آئو-چان چیکار کرد؟
‫چطور می‌تونی تحملش کنی؟
‫ا-اما هاناکو-کون پسر بدی نیست.
‫هر چند که گاهی یکم ناشیه.
‫«ناشی» رو خوب اومدی.
‫باز نامردی.
‫فقط چون یه نقشه داشت اون کارو با آئویی کرد.
‫«پسر بدی نیست»؟ «یه نقشه داشت؟»
‫جدی؟
‫ولی می‌دونی...
‫بازم یه نفر رو کشته، نه؟
‫اشباح اینو نمی‌فهمن، آره؟
‫که زنده بودن یعنی چی،
‫و زندگی واقعاً چقدر ارزش داره.
‫ول کـ—
‫من تحمل شرورهای «اصلاح شده» رو ندارم.
‫اگه الان یه دو-رو باشی چی؟ ‫گذشته حساب نمی‌شه؟
‫مسخره‌ست.
‫ببین.
‫هر کار خوبی هم که کنی، ‫یا هر کی رو هم نجات بدی،
‫نمی‌تونی کاری که کردی رو پس بگیری. هرگز.
‫آخه، مردگان به زندگی برنمی‌گردن.
‫اما خیالت راحت.
‫من می‌خوام بجنبم و میرایی رو بگیرم، ‫پس پذیرای هر کمکی هستم.
‫حتی یه قاتل.
‫خوشوقتم، شماره هفت-ساما.
‫هوممم...
‫خوبه.
‫مثل تو من، آدم‌ها رو دوست دارم.
‫بیا دوست باشیم.
شورای دانش‌آموزی
‫اما...
‫شورای دانش‌آموزی
‫چطوری بگیریمش؟
‫شیرینی. شیرینی.
‫هومم...
‫می‌گم، اصلاً... می‌تونی این آشفته‌بازار رو درست کنی؟
‫اگه بگیریمش ردیفه.
‫اما وقتی به این فکر می‌کنم که اگه ‫یه وقت به آئو-چان برسه چی می‌شه...!
‫پسر.
‫نذار میرایی به یاشیرو دست بزنه. ‫به هیچ وجه.
‫هاه؟
‫منم چشمم بهش هست، ‫ولی محض احتیاط.
‫چرا «به هیچ وجه»؟ قضیه چیه؟
‫هیچی.
‫اون یه دختره دیگه.
‫اگه پیر و چروکی بشه ‫دلت نمی‌سوزه براش؟
‫تو، داری یه‌چی رو مخفی می‌کنی—
‫راستی، به‌نظرت اینجا سر و صدا زیاد نشده؟
‫هاه؟
‫حالا که گفتی...
‫شیرینی...
‫کله-پوک!
‫وروجک...
‫هی.
‫لاک‌پشتا.
‫لاک‌پشت!
‫اینجاست!
‫یاییی!
‫باز داره در می‌ره!
‫هی! منو یادت نره!
‫متوجه حقه کوچولوت شـ—
‫کو-کون!
‫پسر!
‫موهای یه دختر رو بگیری این می‌شه دیگه!
‫هوم. سرعت بخشیدن به تو یکم سخته.
‫خوبین؟
‫لعنتی. فلنگو بست.
‫نشونش می‌دم.
‫واو. درست عین سرگروه میناموتو شدی.
‫هاه؟!
‫این چه کوفتیه؟!
‫شاید به لطف اصل و نسب روح‌گیرت، ‫اشباح نمی‌تونن زیاد روی تو اثر بذارن.
‫وا...
‫«وا»؟
‫وایسا!
‫منو یه دختر خوشگل پا بلند بزرگسال کن!
‫یاشیرو!
‫چندین دقیقه بعد...
‫یای! شیرینی.
‫نتونستم پیداش کنم.
‫لازم نبود اینقدر بدویی.
‫در هر صورت، میرایی می‌تونه به زمان سرعت ببخشه.
‫اون صورت یا استخوون‌بندیت رو تغییر نمی‌ده.
‫یاشیرو!
‫سنپای،
‫به‌نظرم همین شکلی که الان هستی، خیلی خوشگلی.
‫شرمنده. زیاد بهم نزدیک نشو.
‫چی شد؟!
‫اگه مواظب نباشم عاشقش می‌شم!
‫به هر حال، برای گرفتن میرایی یه نقشه نیاز داریم.
‫آ-آره! اون نقطه‌ضعفی نداره؟
‫نقطه‌ضعف، ها؟
‫اول اینکه، اون خنگه.
‫همچنین، شکموـه،
‫دوست داره موهاشو درست کنه، و سریعه.
‫و خنگیش رو فراموش نکن. شیرین‌عقلیش رو.
‫آ... آها.
‫اون هم مغز و هم سرعت یه موش رو داره.
‫موش؟
‫می‌دونی اون منو،
‫یاد بلک کانیون می‌ندازه!
‫بلک- عه چی؟
‫گرفتم!
‫بچه‌ها، به من کمک کنید.
‫خیلی وقته بیرون نبودم، خیلی کیف می‌ده.
‫ظاهر همه رو هم کامل تغییر دادم.
‫میرایی خیلی دختر خوبیه!
‫چی؟
‫این چیه؟
‫توی تله افتادی.
‫ول کن!
‫بلاخره گرفتیمت!
‫شیرینی!
‫بیایید یاد بگیریم
‫چطوری
با
‫یک همستر رو بگیریم
‫بک کانیون
‫بیایید یاد بگیریم چطوری با ‫بلک کانیون، یک همستر رو بگیریم!
‫اول، دنبالش ندویین!
‫دوم، آروم باشین و قایم بشین!
‫سوم، غذا بذارید و وقتی داره می‌خوره بقاپیدش!
‫سخت‌ترین قسمتش نگه داشتن موکه‌ها بود.
‫شیرینی!
‫وای. باورم نمی‌شه نقشه‌ات کار کرد، یاشیرو.
‫شیرینی بده!
‫و اصلاً باورم نمی‌شه اکه اون پسر ‫در آینده همچین حرکاتی یاد می‌گیره.
‫کو-کون، بی‌نظیری!
‫نمی‌تونم به اندازه ترو-نی نگهش دارم، ‫ولی قلقش دستم اومده!
‫آئویی-سنپای!
‫ووها، محشره!
‫این قدرت نگهبان ساعتیش بود.
‫مثل اینکه این دفعه زمان رو داخل ‫قفس رعد و برقی متوقف کرده.
‫دقیقاً همینه.
‫حالا قفس ده ثانیه‌ای رقت انگیزت ‫دست‌کم پنج دقیقه دووم میاره.
‫د-دستت درد نکنه.
‫قدرت من روی تو کار نمی‌کنه، ‫ولی بازم می‌تونم اینطوری گیرت بندازم.
‫تسلیم شو، میرایی!
‫چه بد.
‫پس برای آخرین کار...
‫ظاهر این اونه-چان رو تغییر می‌دم.
‫یاشیرو-سنپای!
‫یاشیرو!
‫چی؟
‫یاشیرو...
‫می‌تونم زمانش رو ببرم جلو.
‫شماره هفت-ساما، نکنه این دختر...
‫عمری براش باقی نمونده؟
‫چی داره می‌گه، هاناکو؟!
‫دقیقاً همونی که شنیدی، پسر.
‫وووعااااا!
‫به حالت عادی برگشتم؟!
‫خیلی مهربونی که وقتی سخت‌ترین ‫قسمتش تموم شد پیدات شده،
‫کاکو.
‫زیاد دیر نکردم که.
‫کاکو؟
‫نکنه این یارو سومیه؟
‫آره.
‫نگهبان ساعت زمان گذشته‌ست، ‫و کم و بیش سردسته ما.
‫ولی، مشکلات بزرگ‌تری نداری که ‫به فکرشون باشی، میناموتو-کوهای؟
‫اوه، راست می‌گی!
‫سنپای!
‫چی به سرش اومده؟
‫اوی، هاناکو! توضیح بده!
‫برای...
‫برای همین بهت هشدار دادم.
‫بهت گفتم نذار نگهبان ساعت آینده ‫به یاشیرو دست بزنه.
‫البته، خودمم نتونستم جلوشو بگیرم.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫توضیحش ساده‌ست.
‫برای یاشیرو زمان زیادی باقی نمونده ‫که میرایی ببرش جلو.
‫یاشیرو قراره در ظرف کم‌تر از یه سال بمیره.
‫ها؟
‫برای اینکه سوتفاهم نشه، این بخاطر قراردادش با من نیست.
‫از اول سرنوشتش بوده.
‫اصلاً فقط کسایی که به اون ‫دنیا نزدیکن می‌تونن من رو احضار کنن.
‫مثلاً، آدم‌هایی که با قدرت روحی مثل تو متولد شدن، پسر—
‫یا، در غیر این صورت،
‫آدم‌هایی که دارن به مرگشون نزدیک می‌شن.
‫این.
‫تـ-تو...
‫چطور می‌تونی اینقدر بی‌تفاوت به‌نظر بیای؟!
‫ها؟
‫پس تو بهم بگو.
‫چه قیافه‌ای باید به خودم بگیرم؟
‫«قراره به زودی بمیری، ‫پس جوری زندگی کن انگار فردایی نیست.»
‫باید یه چیزی مثل این می‌گفتم؟
‫من قبلاً مُردم.
‫اینکه کی زنده می‌مونه یا می‌میره
‫دیگه برام مهم نیست.
‫آشغال!
‫اگه اینو جدی می‌گی، ‫پشیمونت می‌کنم!
‫ولی منم به روش خودم مراقب یاشیرو بودم.
‫داشتم کمکش می‌کردم از عمری که ‫براش مونده لذت ببره، و دیگه دست نمی‌کشم.
‫می‌دونی؟
‫هاه؟ پسش بده!
‫آخ!
‫نگهبان ساعت، زمان این مدرسه رو برگردون.
‫به... بذار ببینم... امروز صبح، ‫قبل از بند رها شدن اون دختر.
‫خب، این آشفتگی کار یکی از افراد من بود.
‫خیلی وقته که همچین دگرگونی بزرگی انجام ندادم.
‫صدای چیه؟
‫کاکو داره زمان رو برمی‌گردونه.
‫حیف شد، ولی کل امروز اتفاق نخواهد افتاد.
‫صبر کن!
‫اینکه شامل خاطرات من نمی‌شه، می‌شه؟
‫روی اشباح و انسان‌هایی که روح ‫قدرتمندی دارن خوب کار نمی‌کنه.
‫البته، قدرت‌هات زیاد مانع نمی‌شن.
‫فراموش می‌کنی اصلاً این اتفاق افتاده، ‫از جمله چیزی که الان فهمیدی.
‫عالی نشد؟
‫بـ-برو به درک!
‫دست نگه دار!
‫زمان باقی مونده یاشیرو از ‫وقتی که به دنیا اومد تثبیت شده.
‫گاهی، دنیا جوری عمل می‌کنه ‫که هیچکی نباید و نمی‌تونه تغییرش بده.
‫اینو باید بدونی، پسر.
‫د-داری درمورد میتسوبا حرف می‌زنی، نه؟
‫کاری از دستت برنمیاد.
‫فقط همه‌چی رو فراموش کن ‫و برگرد به خوش‌گذرونی.
‫این برای یاشیرو هم بهترین کاره.
‫...شو.
‫خفه شو!
‫چرندیاتت برام مهم نیست!
‫کی به دنیا و اینکه چی ممکنه اهمیت می‌ده؟!
‫اگه سنپای قراره بمیره، من نجاتش می‌دم!
‫این بار این کار می‌کنم! ‫و همینه که هست!
‫من تسلیم نمی‌شم!
‫عمراً فراموش کنم!
‫تسلیم نمی‌شی؟
‫حرفای بزرگ زدن آسونه.
‫چی گفتی؟!
‫گوش کن. یه لحظه وقت داری؟
‫عه؟
‫بگیر!
‫آره!
‫به «وقتی اراده باشه، راهی هم هست» اعتقاد ندارم،
‫ولی کسایی که تسلیم می‌شن هرگز حتی ‫فرصتی برای برآورده کردن رویاهاشون گیر نمیارن.
‫تا این حدشو برات برآورده می‌کنم.
‫آئویی-سنپای...
‫درست نمی‌گم، آئو-چان؟!
‫من دست از تلاش نمی‌کشم!
‫آکانه-کون، هرگز نمی‌تونم باهات قرار بذارم.
‫آئویی-سنپای؟
‫من تا حالا از این فقط برای آئو-چان استفاده کردم،
‫اما این بار، استثناء قائل می‌شم.
‫وقتی کاکو داره زمان رو برای بقیه ‫برمی‌گردونه، برای تو متوقفش می‌کنم.
‫این باعث می‌شه بازگردانیش روی تو اثری نذاره.
‫سنپای... چرا؟
‫ما هر دو داریم سعی می‌کنیم کار غیرممکن رو بکنیم.
‫پس یعنی رفیقیم، ‫نه میناموتو-کوهای؟
‫عه؟
‫آ-آره!
‫ما حالا دوستیم!
‫عه؟ عا، آ-آره.
‫چیکار کنیم اینو؟
‫اوه، شماره تلفنت رو بهم بده!
‫خب هر چی. بذار کارشون رو بکنن.
‫یکم اطلاعات درمورد سرگروه می‌خوام، ‫پس یکم عکس ازش توی خونه بفرست.
‫که اینطور. خب پس.
‫یه چیزی که حال همه رو بهم بزنه.
‫گمونم بهتره همه‌چی رو برگردونم به حالت اولشون.
‫امیدم رو بردی بالا.
‫و این اتفاقی بود که افتاد.
‫پس وقتی من توی عالم هپروت بودم، ‫همه‌چی رو درست کردین؟
‫آره!
‫بابت اون دردسرها شرمنده.
‫نه.
‫انگار که اون اتفاق اصلاً نیافتاده، ‫پس چرا نگرانشی؟
‫خوشحالم اینطور فکر می‌کنی.
‫همه چی برگشت به حالت عادی، ‫پس گمونم می‌تونیم بهش بگیم—
‫اینطور فکر نمی‌کنم.
‫میناموتو-سنپای!
‫عاا! نی-چان! از کجا اومدی؟
‫خیلی دردسر درست کردی، نگهبان ساعت.
‫نـ-نه، همه‌اش کار میرایی و کاکو بود.
‫چون یه انسانی از این چشم‌پوشی می‌کنم،
‫ولی به نظرت اینکه کل مدرسه رو ‫قاطی ماجرا کردی یکم زیاده‌روی نبود؟
‫خب...
‫بهونه‌هاتو توی دفتر شورا می‌شنوم.
‫نه!
‫نجاتم بده، کوهای!
‫تـ-ترو-نی!
‫وایسا، ترو-نی!
‫هنوز سوالات زیادی دارم، مثلاً ‫یوشیروی نگهبانان ساعت چیه...
‫ولی مهم نیست.
‫امروز بعد مدرسه می‌تونم هاناکو-کون رو ببینم.
‫می‌تونم اون موقع از اون بپرسم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اشیای گم‌شده
‫قسمت بعد: «اشیای گم‌شده.»