‫تا حالا شایعاتی مثل این شنیدی؟
‫شایعاتی درمورد جشنواره‌ای اسرارآمیز،
‫درمورد یوسی-سان که شوخی بد می‌کنه،
‫درمورد پلکانی که دانش‌آموزان ‫رو به جهان زیرین می‌کشونه،
‫و، درمورد پسری که می‌خواست ‫وقتی بزرگ شد یه فضانورد بشه.
‫هاناکو-سان، هاناکو-سان،
‫می‌شه آرزوی من رو برآورده کنید؟
‫آکانه-سان. جارو کشیدنم تموم شد، ‫می‌شه میزها رو برگردونی سر جاشون؟
‫چشم.
‫آکانه-سان، کمک می‌خوای؟
‫صندلی‌ها رو می‌ذارم پایین!
‫خودم می‌تونم.
‫بسپرش به من، آکانه-سان! ‫همه‌ کارهاتو می‌کنم.
‫نه، من می‌کنم!
‫نه، اجازه بده من بکنم!
‫به من اجازه بده!
‫می‌خوای میناموتو-کوهای رو شاد کنی؟
‫اوهوم.
‫طوری رفتار نمی‌کنه که انگار غمگینه،
‫ولی گه گاهی، نمی‌دونم، زانوی غم بغل می‌کنه.
‫جوری که انگار نگران چیزیه.
‫شرط می‌بندم داره به میتسوبا-کون فکر می‌کنه.
‫میتسوبا؟
‫نمی‌دونم کیه، ولی فکر کنم ‫قضیه بیشتر از اینا باشه.
‫عه؟
‫عا، هیچی.
‫اگه می‌خوای براش کاری بکنی، ‫چطوره این کارو بکنی؟
‫چه کاری؟
‫از حالا به بعد، تو اعجوبه شماره سه هستی، میتسوبا.
‫چه جور شبحی می‌خوای باشی؟
‫پس من... می‌خوام یه آدم معمولی باشم.
‫می‌تونم؟
‫یاشیرو قراره بمیره.
‫می‌دونم که پشیمون می‌شی.
‫پسر.
‫این چه کاری بود؟!
‫سعی کن جایی که مردم می‌تونن ببیننت عبوس نشی.
‫یاشیرو می‌فهمه ها.
‫می‌دونم.
‫مـ-موکه؟!
‫ما کارمونو به عنوان پیک شروع کردیم.
‫موکه سیار. کارتونو بسپرید به ما.
‫اینم مرسوله شما.
‫امن و مودب.
‫مـ-ممنون.
‫آره.
‫همیشه به موقع.
‫آره.
‫دستمزد اضافه‌کاری: یه عدد شیرینی.
‫سواستفاده.
‫بیگاری کشیدن.
‫موکه سیار: با لبخند تحویل می‌دیم.
‫این!
‫می‌خوای با هم بریم؟ ‫-نه‌نه
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بخش چهارم: نورهای تابستان
‫یه جورایی به‌نظرت... کثیف نیست؟
‫ها؟
‫اینو می‌گم!
‫ایـ-نو!
‫می‌خوایین با هم برین؟ دوتایی تنها؟
‫شرط می‌بندم یوکاتا هم می‌پوشین.
‫به روابط جنسی نامشروع بگو نه!
‫بگو نه!
‫خفه شدم.
‫روابط جنـ—
‫هـ-همچین چیزی نیست!
‫در هر صورت، من به این مدرسه وابسته شدم، ‫پس نمی‌تونم باهاتون بیام!
‫منظورت اینه فقط می‌خواستی باهامون بیای؟
‫عا، هاناکو-کون! شلوغش نکن!
‫نقشه‌ام اینه که سعی کنم کو-کون رو شاد کنم.
‫اما—
‫تازه، کسی توی مدرسه جشنواره تابستان برگزار نمی‌کنه.
‫برات یه سوغاتی می‌خریم.
‫اوه! پس همین‌جا می‌تونیم بریم به جشنواره.
‫ها؟
‫هاناکو-کون؟
‫هفتم جولای قبل سحر هم رو ‫در پلکان میساکی می‌بینیم..
‫خب، ما دخترها باید خودمون رو آراسته کنیم.
‫آراسته؟
‫جلوتر برید و منتظرمون بمونید.
‫این طرف.
‫باش.
‫بفرمایید تو.
‫نگاهی به اطراف بندازید.
‫هااا، محشره.
‫پس علاوه بر مال عجایب، مرزهای ‫دیگه‌ای هم در مدرسه هست.
‫مرزها جاهایی هستن که این زندگی اون زندگی رو می‌بینه.
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کنی محوطه پوشش می‌دن، پسر.
‫هر چند که اینطوری بیشتر قانون‌شکن می‌شن.
‫ببین. جشنواره ستاره تاناباتاست.
‫چلپ، چلوپ، آره.
‫چی؟ شماها همون کاری رو می‌کنید که ما می‌کنیم.
‫عا، کم مونده بود یادم بره.
‫یه لحظه تکون نخور.
‫تا-دا! تاج آسمانی!
‫اوی، این...؟
‫اوهوم. چیزیه که آدم‌های مرده می‌پوشن.
‫جشنواره‌های مرزها توسط اشباح ‫برای اشباح برگزار می‌شن.
‫نگاه! یه انسان!
‫لذیذ به‌نظر میاپ
‫بکش. بکش.
‫اگه خبردار بشن که یه آدم زنده ‫سر زده وارد شده، اوضاع خطرناک می‌شه
‫ممکنه یکی بخورتت.
‫بخورم؟!
‫پس اینو بپوش و وانمود کن یکی از مایی.
‫گر-گرفتم.
‫بهتره به یاشیرو هم هشدار بدم یکی بپوشه، ‫وقتی اومد اینجا.
‫عا، الان الان‌هاست که بیاد
‫هاناکو-کون! کو-کون!
‫چه حلال‌زاده.
‫ببخشید طول کشید.
‫یوکاتای من چطوره؟
‫عجیب نشدم؟
‫یه چی بگو دیگه!
‫مـ-معرکه شدی!
‫خیلی بهت میاد!
‫نه؟!
‫آه، ا-اوهوم.
‫امم...
‫به قول معروف، لباس‌ها دایکون‌ها جذاب می‌کنن!
‫کی از تو پرسید؟!
‫دیوونه.
‫کو-کون، اون چیه روی سرت؟
‫فکر کنم تو هم باید یکی بپوشی.
‫عه؟
‫هی این چیه، عشق جوانی؟ ‫پوستم رو مور مور می‌کنه.
‫زود باشین به جشنواره برسیم!
‫خب، بیایین دوباره امتحانش کنیم.
‫وقت جشنواره‌ست!
‫آره!
‫وااای، عالیه!
‫ووعا!
‫سـ-سلام.
‫خوشمزه به‌نظر میان.
‫بخرید، بخرید، بخرید.
‫یه سیب آب‌نباتی، لطفاً.
‫عه؟
‫زباله؟
‫با زباله نمی‌تونی آب‌نبات بخری.
‫اگه بخور و در رو باشی، می‌کشیمت.
‫عه؟
‫خب، خب...
‫این چطوره؟
‫عـ-عه؟! این همه رو؟!
‫وای. یه ولخرج.
‫تونستی خوراکی بخری؟
‫بده .بده بده.
‫اوهوم. یه عالمه گرفتم!
‫ولی واقعاً می‌تونم از این فلس‌ها مثل پول استفاده کنم؟
‫پول و ارز فناپذیر در مرزها هیچ ارزشی ندارن.
‫معمولاً باید یه چیز با ارزش رو معامله کنی.
‫و فلس‌های پری دریایی سخت پیدا می‌شن.
‫اینطوره؟
‫شد هفت‌ تا.
‫عا! کو-کون، باریکلا!
‫سنپای تو هم امتحان کن.
‫اشکال نداره؟
‫بـ-باشه پس...
‫موفق باشی. موفق باشی.
‫امیدوارم یه چی رو بزنم.
‫موفق باشی. موفق باشی.
‫عـــه؟!
‫یک برنده داریم!
‫بقیه چیزها به کنار...
‫این جایزه‌ها مال ماست!
‫یی!
‫راستی،
‫این کاغذها چی هستن؟
‫وقتی از غرفه‌ها چیزی بخری ‫اونا رو رایگان می‌دن.
‫آها، اونا تانزاکو هستن.
‫هر بار که در یکی از غرفه‌های جشنواره ‫چیزی بخری، یکی گیرت میاد.
‫پنج تا رنگ دارن: سبز، قرمز، زرد، سفید، و سیاه.
‫همه‌شونو جمع کن و یه آرزو رو روی همه‌شون بنویس،
‫و روی بامبو آویزونشون کن.
‫اون وقت هر آرزویی داشتی بر آورده می‌شه.
‫هر آرزویی؟!
‫خب، این یه شایعه‌ست.
‫اما شایعات مرزها...
‫...معمولاً واقعی می‌شن.
‫هر آرزویی...
‫که یعنی...
‫شاید بتونم طول عمر سنپای رو ‫درست کنم و به میتسوبا کمک کنم!
‫شاید بتونم پاهام رو لاغرتر کنم!
‫جمع کردن همه پنج رنگ‌ها خیلی سخته.
‫تکراری گیرت میاد.
‫اکثر مردم با یه مجموعه ناقص آرزوشون رو می‌کنن.
‫هنوزم یه جورایی حسابه، ‫حتی اگه چندتا کم داشته باشی.
‫هه! گوش نمی‌دین!
‫بیا همه‌شونو جمع کنیم، کو-کون!
‫حتماً!
‫آره!
‫و اینطوری بود که ما، تا آخرین قطره ‫سرگرمی‌های جشنواره ستاره در مرز رو چلوندیم!
‫این چه طعمیه؟
‫باز این رنگی؟!
‫کی خفن‌تر شده؟
‫نمی‌دونم...
‫آون رنگ آخری رو هیچ‌جا پیدا نمی‌کنم!
‫اوه، قرمز کم داری.
‫منم یکی دیگه لازم دارم.
‫تقریباً همه غرفه‌ها رو رفتیم.
‫چطور آخه؟
‫مگه بهتون هشدار ندادم؟
‫بی‌خیالش بشید دیگه.
‫کم کم زمان تعطیلیه.
‫پاهاش خوشگلم!
‫متأسفم، سنپای!
‫آروم، آروم. خوشحال باشین.
‫می‌تونیم مشتاق آتیش‌بازی‌ها باشیم.
‫تانزاکو حیف شد،
‫ولی خوش گذروندیم، نه؟
‫اوهوم.
‫بله.
‫کم کم آتیش‌بازی زمان تعطیلی شروع می‌شه.
‫بیایین بریم اون تانزاکوها رو آویزون کنیم.
‫خیلی شلوغ شده.
‫هاناکو-کون! کو-کون!
‫یاشیرو، اونجا چیکار می‌کنی؟
‫اوپس.
‫چی؟
‫بجنب. اینجا.
‫باشه.
‫ببخشید دارم رد می‌شم!
‫گاو!
‫یاشیرو!
‫الان چی شد؟
‫مامان! می‌خوام اونو بخورم!
‫عه؟
‫هیچ شبحی نمی‌بینم.
‫یکی، لطفاً.
‫همچنین هاناکو-کون اینا رو.
‫بفرمایید!
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫خوبی؟
‫این پسر یه چیزیش عجیبه.
‫اونو از جایی می‌شناسم؟
‫آره، خوبم—
‫نه، خوب نیستم!
‫اینجا کجاست؟! بقیه کجان؟!
‫آب نیست.
‫یعنی من دیگه توی مرز نیستم؟!
‫غرفه‌ها هم با قبل متفاوت به‌نظر میان.
‫چیزه...
‫می‌دونم شاید عجیب به‌نظر بیاد، ‫ولی می‌شه تاریخ الان رو بهم بگی؟
‫الان چه سالیه؟
‫الان؟
‫بیا.
‫عه؟ عا، وایسا!
‫جشنواره ستاره
‫زمان برگزاری ‫هفتم جولای ۱۹۶۴
‫جشنوراه ستاره... ۱۹۶۴...
‫۱۹۶۴؟!
‫این که بیشتر از پنجاه سال پیشه! چطوری آخه؟!
‫اینجا چه خبره؟
‫نه-سان، نکنه گم شدی؟
‫یه محل برای کودکان گم‌شده کنار ‫بامبوی بزرگ هست. می‌خوای ببرمت؟
‫عه؟
‫می‌دونی من، داشتم می‌رفتم آرزومو بنویسم.
‫یه تانزاکوی قرمز...
‫می‌گم، اینا اگه هر پنج رنگشون رو ‫جمع کنی، آرزوت رو برآورده می‌کنن؟
‫ا-اوهوم. همینطوره.
‫فکر کن، نه‌نه.
‫سر در نمیارم اینجا چه خبره، ‫ولی چهار تا رنگش رو دارم. فقط قرمز لازم دارم.
‫اگه همه‌شونو بگیرم، شاید بتونم آرزو کنم ‫که برگردم به جایی که ازش اومدم!
‫نه-سان؟
‫می‌گم، پسر-کون،
‫اشکالی نداره اون تانزاکو رو بدی به من؟
‫عه؟
‫هر جور شده باید داشته باشمش.
‫لطفاً! هر کاری بخاطرش می‌کنم!
‫التماس می‌کنم! تانزاکو رو بده!
‫یو-یوکای!
‫واسه چی اینقدر تانزاکوی منو می‌خوای؟!
‫آخه، بدون اون من نمی‌تونم...
‫چی بگم؟
‫بگم «نمی‌تونم برگردم به زمان حال،» ‫براش با عقل جور در نمیاد.
‫بر... برگـ...
‫برگ بگیری؟
‫دوست پسر بیابم...
‫بینگو!
‫بدون اون تانزوکو، ‫هیچوقت دوست پسر نمی‌یابم!
‫هیچ‌وقت!
‫ساااا...
‫بفرما، نه-سان.
‫مـ-مرسی.
‫تشکر لازم نیست.
‫دلم برات می‌سوزه.
‫نمی‌دونم. آخه تو کوچیک‌تر از منی.
‫مهم نیست اصلاً.
‫آخه تو صدها دفعه از عشق واقعیت خواستی ‫وارد رابطه بشین و هر بار شکست خوردی، درسته؟
‫بعدش سرت کلاه رفت و همه‌چیز رو از دست دادی،
‫پس تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که به رحمت و بخشش خدا واصل بشی.
‫آ-آره، درسته.
‫اما، نمی‌تونم تانزاکوم رو بهت بدم، ‫پس اینا رو باهات تقسیم می‌کنم.
‫چقدر زیاد خریدی.
‫تازه،
‫مچ پاها خیلی خیلی ورم کرده به‌نظر میان، نه-سان.
‫ورم نکردن.
‫آدم با دیدنت دلش برات می‌سوزه.
‫مچ پاهام ورم نکردن.
‫اما، کدوم آشغالی سر یه دختر کلاه می‌ذاره؟
‫اگه من جاش بودم، همیشه باهات خوب رفتار می‌کردم.
‫می‌گم،
‫اسمت چیه؟
‫من؟
‫من آمانه ام. یوگی آمانه.
‫یوگی...
‫ها-هاناکو-کون؟!
‫نه، آمانه-کون.
‫هاناکو-کون کیه؟
‫ببخشید.
‫اممم...
‫من یاشیرو نه‌نه ام.
‫آمانه-کون... خوبه این صدات کنم؟
‫اوهوم!
‫خوشبختم.
‫تموم شد!
‫چسبید، چسبید! ممنون بابت غذا!
‫گرسنه‌ات بود؟
‫آره.
‫آخه با برادر کوچیکم اومدم اینجا.
‫سه ساعت کامل داره کاتانوکی انجام می‌ده، ‫و اگه جلوشو بگیرم قاطی می‌کنه.
‫برادرش...
‫پس فکر کردم تنهایی شام بخورم،
‫ولی تنها بودن در یه جشنواره یه‌جورایی ‫احساس بی‌کس بودن می‌ده، می‌دونی؟
‫خوب شد که تو اینجا بودی!
‫خوشحالم که می‌شنوم.
‫یه لحظه تکون نخور.
‫نـ... نمی‌خواد. من بچه نیستم.
‫بی‌خیال، بی‌خیال.
‫بیا! کاملاً تمیز شد.
‫ممنون.
‫ایش. خیلی کثیف غذا می‌خوری.
‫نه-سان.
‫اینو اونقدر دلت می‌خواد؟
‫عه؟!
‫نکنه می‌خوای بدیش بهم؟
‫هوم.
‫من می‌خواستم از این استفاده کنم تا آرزو کنم ‫وقتی بزرگ شدم بتونم یه فضانورد بشم.
‫یه فضانورد؟
‫اوهوم.
‫می‌رم بالای آسمون و ماه و خورشید رو از نزدیک می‌بینم.
‫اما، نوشتن آرزوم روی یه تانزاکو که برآورده‌اش نمی‌کنه،
‫و تو در شام کنارم بودی.
‫تازه‌شم...
‫عه؟
‫نه-سان، شاید تو از اون تیپ دخترایی باشی که خوشم میاد.
‫پس می‌دمش به تو!
‫هااا! اندازه اون آتیش‌بازی‌ها رو ببین!
‫نه-سان می‌بینی؟! قشنگن!
‫مثل توی رویاها.
‫نکنه، این یه رویا باشه؟
‫اگه دارم این آتیش‌بازی‌های قشنگ رو توی ‫رویا می‌بینم و به گذشته سفر کردم،
‫پس آرزو می‌کنم که اینکه این پسر شاد ‫ وقتی بزرگ‌تر شد برادر خودش رو کشت هم
‫یه رویا باشه.
‫آمانه-کون!
‫بگیرشون! همه‌شون رو!
‫عه؟
‫اگه آرزوت رو روی همه‌شون بنویسی و ‫روی بامبوی بزرگ آویزونشون کنی،
‫مطمئنم برآورده می‌شه!
‫پس می‌خوام ازشون استفاده کنی.
‫ایراد نداره؟
‫ممکنه دیگه هرگز دوست پسر گیرت نیاد، می‌دونی؟
‫چیکار کنم؟!
‫اون تانزاکوها تنها بلیت برگشتم به خونه‌ان!
‫اون...؟
‫اون؟ مراسم راهپیمایی برای گاوهاییه که هیکوبوشی کشت.
‫اونا رژه می‌رن تا کینه‌شون رو نشون بدن.
‫یه گاو.
‫یه گاو...
‫خودشه!
‫چی؟
‫آمانه-کون، من دیگه باید برم.
‫عی؟
‫به این زودی می‌ری؟ این خدافظیه؟
‫اوهوم.
‫برای خوش اقبالی. تا وقتی بزرگ ‫شدی بتونی یه فضانورد بشی.
‫همیشه تشویقت می‌کنم.
‫هاناکو-کون...
‫هاناکو-کون شبحیه که آرزوها رو برآورده می‌کنه،
‫اما کنجکاوم که آرزوی هاناکو-کون چیه.
‫شاید دیگه نمی‌خواد که یه فضانورد باشه،
‫ولی امیدوارم آرزو به واقعیت بپیونده.
‫...شیرو.
‫یاشیرو.
‫سنپای!
‫صبح بخیر، یاشیرو.
‫سنپای! حالت خوبه؟!
‫خوشحالم که به هوش اومدی!
‫کو-کون، آروم باش، آروم.
‫اینجا...؟
‫اینجا بامبوی بزرگه.
‫وقتی بی‌هوش بودی آوردیمت اینجا.
‫تو خوردی به رژه راه شیری و ‫و با سر افتاده توی یه غرفه.
‫از اون موقع عین یه جنازه بودی.
‫جـ-جدی؟
‫پس همه‌اش یه رویا بود.
‫اگه حالت بهتره، بیا اون تانزاکوها رو آویزون کنیم.
‫وقتی بی‌هوش بودی آتیش‌بازی تموم شد.
‫آتیش‌بازی...
‫نه، آتیش‌بازی رو دیدم. توی رویام.
‫توی رویات؟
‫آره. باورت نمی‌شه چقدر قشنگ بودن!
‫یکم راست. بیشتر.
‫خوبه.
‫آرزو می‌کنم دوباره نه‌نه-اونه‌سان رو ببینم.
‫بریم خونه، آمانه.
‫اوهوم، تسوکاسا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اندوه و سودای شماره سه جدید
‫قسمت بعد: «اندوه و سودای شماره سه جدید.»
‫موکه مردگان/اندوه و سودای شماره سه جدید