..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
خودشه خب، بیا آروم باشیم.
می‌فهمم چه حسی داری، ولی یه دقیقه گوش کن.
به نظر نمیاد واسه درمان رفیقت خیلی بهت سخت گذشته باشه.
خیالت راحت نیست؟ گمشو بیرون
خب. حالا چرا اینجایی؟
اگه الان بگیرنت، دردسرش واسه منه.
چند وقته دنبالمونی؟ اوه، یه مدت شده.
و معلومه که همه‌تون تحت تعقیبید.
اول به خاطر مواد،
بعدش هم به خاطر قتل اون فروشنده‌ها.
ما بی‌گناهیم، لعنتی... کای.
بیا تمرکزمون رو بذاریم روی فرار کردن.
خوبه که این پیرمرده زود می‌گیره چی به چیه.
خب، حالا بریم ببینیم کجا باید بریم.
ها؟
فکر کردی می‌تونی برگردی به اون گاراژ خراب شدتون؟
همکارای من از بخش مواد الان دارن اونجا رو زیر و رو می‌کنن.
همین الان.
چرا با این همکاری می‌کنیم؟ سوءتفاهم بود.
شوخیه؟ فقط صبر کن.
هوم.
پیداش کردم.
خوبه. مرسی.
اون چیه؟ نقشه‌اس؟
آره. اگه از دستگاه خودم استفاده کنم، ممکنه شناسایی بشیم.
خب، ببینیم چی داریم.
هوم؟
اگه تعقیب‌کننده‌هامون کارت بلد باشن،
به محض اینکه حرکت کنیم، ردمون رو می‌زنن.
شانس آوردیم جاهایی هست که ردیابی‌شون ضعیف‌تره.
باید از همونا رد بشیم. اطلاعاتش مشکوکه.
از کجا آوردیش؟
خب، وقتی کارت شکار موش باشه،
یاد می‌گیری موش‌ها کجاها قایم می‌شن.
خب، حالا کجا رو پیشنهاد می‌دی؟
پناهگاه دیگه‌ای داری؟
یه جای امن که ردیابی‌شون ضعیف باشه؟
نه بابا. ما همچین امکاناتی نداریم.
عجب.
شما با موتور می‌چرخین، ولی آخرش مثل ما گیر سیستمین.
آره. ما نیازی به پناهگاه نداشتیم.
آره، نیاز به پناهگاه نداریم
یا حداقل تا وقتی که با این دسته‌ی کفتارها روبه‌رو شدیم، نه.
ولی هر کسی شبیه یه قاچاقچی مواد به نظر می‌رسه
وقتی که داری تلاش می‌کنی کار درنده‌ات رو توجیه کنی.
همم.
الان وقت بحث کردن نیست.
هوم؟
حساسیت دیوار همین الان زیادتر شد.
همم. حالا کجا باید بریم؟
اینجا. یه حومه‌ی مرده.
می‌تونه جواب بده. کای، اینجا رو می‌شناسی؟
پدر، داریم به راست می‌پیچیم. گرفتم.
فکر کنم وقتشه که خودت رو توضیح بدی.
چرا تصمیم گرفتی شروع کنی به کمک کردن به ما؟
من و همکارام داشتیم جریان مواد رو توی شهر دنبال می‌کردیم،
ولی نمی‌تونستیم اطلاعات کافی پیدا کنیم تا یه دستگیری بزرگ انجام بدیم.
تا اینکه گروه شما مستقیم جلوی چشممون ظاهر شد،
انگار که داشتید از یه چوب آویزون می‌شدید.
من داشتم بازی می‌خوردم، شما هم همینطور. یعنی چی؟
دیروز یه عملیات برنامه‌ریزی کردیم
تا یه معامله‌ی مواد رو توی یه سالن کنسرت قطع کنیم.
ولی قبل از اینکه بتونیم حلقه رو تنگ کنیم،
یه فروشنده که داشتیم ردش رو می‌زدیم رفت یه جای دیگه.
فکر کردم که جاشون رو عوض کردن چون بو برده بودن که ما نزدیکیم،
ولی وقتی به صحنه رسیدیم،
همه مرده بودن،
و شما بالای جنازه‌هاشون ایستاده بودین و عین گناهکارا به نظر می‌رسیدین.
داستان خودش رو می‌گفت.
شما باهاشون کار می‌کردید، دعوا شد، همشون رو کشتید.
ولی... قاتل‌ها یه دونه تیر هم خطا نرفتن.
باید حسابی حرفه‌ای باشن، و بی‌رحم هم هستن.
جالبه. انتظار داشتی به ما هم شلیک کنن.
شاید مهماتشون کم بوده.
آدم زیاد کشتن.
آدمکش حرفه‌ای که مهمات کم بیاره؟
تا حالا همچین چیزی نشنیدم.
شکر خدا که احمقن، فکر کنم.
قبلاً گفتم، ما اون آدمارو نکشتیم
وقتی رسیدیم، اونا از قبل مرده بودن
کنجکاوم.
هیچکدوم از دستگاه‌هاتون اخیراً هک شده؟
خب، آره. مال من شده بود.
اینطوری با کای آشنا شدیم. اه.
خب، ام... وقتی شما رو هک کردم،
شواهدی بود که نشون می‌داد یه نفر قبلاً دستگاهتون رو هک کرده.
این رو به هیوگو گفتم، ولی گرفتار کار شدیم و یادمون رفت.
یعنی این مدت یه هکر داشته حرکت‌های ما رو ردگیری می‌کرده؟
اوضاع خیلی بدتر از این حرفاست.
فکر کنم حرکت‌هاتون دارن هدایت می‌شن،
با همه‌ی این کارای کوچیک شورش‌گونه‌تون.
فکر می‌کردین آزادانه دارین با دوچرخه‌هاتون می‌چرخین،
ولی شما از اول موش آزمایشگاهی توی یه هزارتو بودین.
محاله. می‌فهمم.
اینکه همه‌ی اینا یه تصادف عجیب باشه غیرممکنه، درسته؟
یه نفر کاری کرده بود نارک‌ها ما رو تو صحنه‌ی جرم پیدا کنن،
و تایمینگش دقیق بود.
چون می‌خواستن ما بیفتیم زندان واسه قتلی که اونا انجام داده بودن،
پس فقط همین معنی رو می‌ده.
نمی‌دونم. چطوری ممکنه؟ فکر نمی‌کنم ممکن باشه.
اگه از گاراژ بیرون نیومده بودم،
هیچ‌کدوم از ما پامون نزدیک اون کنسرت نمی‌رسید.
بعید می‌دونم کسی بتونه اینو پیش‌بینی کنه، چه برسه بخواد ما رو گول بزنه.
نه.
یه نفر هست که می‌تونست همه اینا رو برنامه‌ریزی کنه.
یه نفر که بهش اعتماد داشتیم.
ایوجی.
خانم ایوجی فقط یه مقام دولتیه،
ولی یه امتیاز خاص داره.
اون به اینسایت دسترسی داره،
یه مجموعه از تمام دیتاهای تویکیو.
اینسایت.
تو این شهر، تقریباً مثل دانای کُل می‌مونه.
خب که چی؟ می‌تونه همه کارایی که می‌کنیم رو ببینه؟
نه کاملاً. انسانی ممکن نیست بتونه همه‌چیز رو یه‌جا نظارت کنه.
دیتای اینسایت اون‌قدر عظیمه
که کسی نمی‌تونه بیشتر از یه بخش کوچیکش رو بخونه.
اکثر عملکردهای سیستم بدون دخالت انسانی انجام می‌شن.
فقط یه استثنا هست.
یه نقطه که تصادفاً توسط خود ایوجی مدیریت می‌شه.
دیوار.
درسته.
با نظارت روی ترافیک که از دیوارهای دیجیتال می‌گذره،
می‌تونه اطلاعات حرکتی رو در سطح انسانی به‌دست بیاره.
تا وقتی توی شبکه‌ی سیستم باشیم، اون از این روش برای ردگیری ما استفاده می‌کنه.
ها؟
یعنی چی که ردگیری داره شکست می‌خوره؟
چطوری ممکنه؟
یه سری جاها توی توکیو هستن که پوشش اسکنشون ضعیفه.
احتمالاً دارن تو همین نقاط حرکت می‌کنن.
اوه، این که اذیت‌کننده‌ست.
چه کمکی لازم داری؟
خب، اگه مجوز راهنمایی بدید،
می‌تونم یه تغییر مسیر بدم و پوشش ردگیری رو بیشتر کنم.
می‌خوای مردم رو به‌طور دلخواه جابجا کنی؟
یه‌جورایی آدمو دلزده می‌کنه.
این حرف رو بذاریم کنار،
یه سری آدم هستن که فکر می‌کنن حتی استفاده از دیتاشون
محدود کردن آزادی محسوب می‌شه.
این سیستم همین کارو توی شرایط اضطراری انجام می‌ده.
اکثر مردم اصلاً توجه نمی‌کنن.
اگه ترافیک رو به این نقاط ضعیف هدایت کنیم،
می‌تونیم از دستگاه‌های مردم استفاده کنیم تا برد رو بیشتر کنیم،
و دقت اسکن هم تضمین می‌شه.
هوم.
بهت مجوز می‌دم،
ولی مطمئن شو هیچ‌چیزی به من برنگرده.
خیلی ممنون، قربان.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اگه اون کل این مدت داره ما رو بازی می‌داده،
یعنی بچه‌ها رو رسوندیم دستش
تا واسه کارایی که خدا می‌دونه چی هستن استفاده کنه؟
ایوجی یه ایده‌ی جدید به ذهنش رسیده.
اونایی که دیجیتالی نامرئی‌ان یه منبع عظیم دست‌نخورده هستن.
کسایی که برچسب ندارن، اگه زیرکانه استفاده بشن، می‌تونن کوه جابجا کنن.
برخلاف منابع رسمی، این افراد رو می‌شه هرطور که دلش بخواد حذف کنه،
تا وقتی که شهر کارایی خودش رو حفظ کنه.
یعنی واقعاً از بچه‌ها استفاده می‌کنه برای... هی
چی به‌همه؟
داری شوخی می‌کنی.
ماشین‌ها مثل مورچه‌ها دارن حرکت می‌کنن.
دارن هماهنگ می‌شن تا کل منطقه رو مسدود کنن.
یکی داره از سیستم استفاده می‌کنه تا همه رو کنترل کنه.
به نظر می‌رسه بالاخره شروع کردن به استفاده از شهروندها به‌عنوان اسکنرهای سیار.
خب توکیو،
کل شهر بهینه‌شده،
علیه ما شده.
هوم.
پیداتون کردم.
ما رو پیدا کرد
اه، داشتیم موفق می‌شدیم.
برو. موتور‌ها رو بردارید.
کای، بیا بریم
اما من...
کای
نمی‌تونم. متاسفم.
فقط حرکت کن
گند می‌زنم. نمی‌تونم انجامش بدم
چی؟ گوش کن کای...
کای، سعی کن هکشون کنی.
دستگاهم خراب شده.
می‌تونیم همیشه موتورها رو به سمتشون پرت کنیم.
یه ایده دارم. تو موتور سوم رو سوار شو، لیزارد.
کار من نیست.
می‌تونم ماشین رو خوب برونم، ولی با موتور تو یه ثانیه می‌خورم زمین.
هوم.
ایده‌ی عالی.
ها؟
هوم.
دارن بهمون می‌رسن
پدر، سرعتتو ببر بالا و از کنارمون برو.
من میرم سمت چپ. بگو کی.
گاز بده
آه
اوه.
ممکنه یه کم تکون بخوریم
خب، یه مدت بود موتور سوار نشده بودم.
هوم.
اوه.
خیلی ساکته.
ما از محدوده‌ی قابل ردیابی خیلی دوریم
و از هر زیرساختی که کار کنه هم دوریم.
طبیعیه که ساکت باشه. هیچ‌کس دوست نداره اینجا زندگی کنه.
هرچقدر هم بخوام مخالفت کنم،
فکر نمی‌کنم تاحالا تحویلی این‌قدر دور برده باشیم.
باور نمی‌شه هنوز تو پایتختیم.
اینجا انگار یه دنیای دیگه‌ست.
کای، تو اهل اینجایی؟
آره. اینجا زادگاه منه.
هی، تو.
تو که تقریباً یه کارمند دولتی هستی، درسته؟
آره، چی شده؟
خب، چرا نمی‌ری چیزایی که می‌دونی رو عمومی کنی؟
کاملاً مشخصه. اینسایت باید پر از مدرک باشه، نه؟
مشکل اینه که آدمایی که می‌خوای افشا کنی
اتفاقاً کنترل دسترسی به اینسایت رو دارن.
آره، ولی بازم...
یعنی بخش خانم ایوجی جزو وزارت دادگستریه،
که زیرمجموعه‌ی وزارت دیجیتاله؟
درسته، و حالا تنها دسترسی به داده‌های دیوارها دست اوناست،
پس فقط اونا می‌تونن نظارت کنن که کی وارد و خارج توکیو می‌شه.
پس مدارکی که لازم داریم، دست دشمنه.
ولی اگه همین‌جوری وایسیم، ایئوجی هیچ‌وقت دست برنمی‌داره.
اگه فقط مدرک بخوایم... چی؟
...شانس آوردیم.
هیوگو چی؟
یُو
هی هی هی، آروم.
هیوگو حالت خوبه؟
بیا، بذار بشینی.
نمی‌تونم ادامه بدم.
چی؟ شکم خالی نمی‌شه که
آه
بد نیست.
فکر کنم بتونیم یه کاری باهاش بکنیم.
چیه؟
یه دفترچه که یه نفر زمان دستگیریش، به لیزارد داده بود.
طرف قاچاق می‌کرد، تا بتونه خرجشو در بیاره.
هوم.
با این که اختیارات بیشتری بهت دادم، بازم فرار کردن.
واقعا متاسفم، قربان.
برای پیشرفت، باید بهینه بشیم.
کارایی، احساس نمی‌شناسه.
پس وقتی میخ بیرون می‌زنه، چکش نمی‌زنیم.
نابودش می‌کنیم. متوجه‌ای؟
چیزی که ضروری نیست، باید حذف بشه.
اونچه که نیازه نیست، باید از بین بره.
یه گنجینه‌س. چی؟
پر از تاریخ‌ها و مکان‌ها.
با اینا می‌تونیم همه‌ی دفعات عبور اون از دیوار رو بفهمیم.
وقتی این مشخص شد...
می‌تونیم رد پاک‌کردن داده‌ها توسط ایئوجی رو پیدا کنیم.
آره.
ولی چطوری متهمش کنیم؟
اگه مدرک رو از طریق سیستم ارسال کنیم،
ممکنه رهگیریش کنه.
هوم.
یه تحویل بدید.
چی؟
درسته مستقیم تحویلش می‌دیم.
هیوگو، صبر کن.
هیچ‌کس ما رو مجبور نکرده اینجا بمونیم.
ممکنه اگه اینجا بمونیم، پیدامون کنن.
ولی اگه در حال فرار بمونیم... واقعا فکر می‌کنی می‌تونیم فرار کنیم؟
واقعیت اینه که گزینه‌های زیادی نداریم،
و زمان هم به نفع ما نیست.
یا مثل یه گروه موتورسوار خلافکار می‌ریم،
یا تمام تلاشمونو می‌کنیم این مدارک رو به وزارت دیجیتال برسونیم.
در هر صورت، باید تمام توانمونو بذاریم.
اوم.
این چطوره؟ چی؟
بیاید امشب بهش فکر کنیم که می‌خوایم چیکار کنیم،
بعد صبح که شد، دوباره صحبت می‌کنیم و نظر همدیگه رو می‌شنویم.
قول میدم، هر تصمیمی که بگیرید،
هیچ دلخوری‌ای پیش نمیاد.
اوهوم.
ما آدما یه توانایی عجیب داریم که بی‌هدف حرکت کنیم.
خیلی وقت بود که... هوم؟
...ستاره‌ها رو ندیده بودم.
همینطور که دنبال تعلق خاطر می‌گردیم،
محافظت می‌کنیم و می‌دزدیم،
می‌جنگیم و شکست می‌خوریم،
با طلوع خورشید بیدار می‌شیم و دوباره شروع می‌کنیم.
هیوگو.
هوم؟ امم...
اه...
هنوز درد داری؟
فقط گلوله‌های کوچیک بودن.
می‌خواستم بگم ببخشید.
اگه من به گاراژ سوما نمی اومدم، همه‌تون راحت بودید...
عجیبه، منم می‌خواستم ازت تشکر کنم.
ها؟
چون تو همونی بودی که متوجه شدی دستگاه واتاری هک شده.
تو کمک کردی که به حقیقت درباره ایوجی برسیم.
من اعتماد شما رو شکستم. اگه موتورت رو ندزدیده بودم...
باید به خودت افتخار کنی. باشه؟
یه موتورسوار حرفه‌ای شاید نتونه مثل تو برونه.
ها؟
یه موتورسیکلت دقیقاً برعکس یه ماشین خودران عمل می‌کنه.
بدون تو حتی نمی‌تونه بایسته.
موتورها بهمون آزادی میدن که وقتی یکی از عزیزانمون
به کمک نیاز داره، از ترافیک رد بشیم،
اما بدون دستایی که هدایتش کنن، فقط یه تیکه فولاد سرده.
هوم.
کای، وقتی زودتر از من با موتورت رفتی،
یادم انداختی به چیزی که همیشه بهش اعتقاد داشتم.
مهم نیست مسیری که انتخاب کردی بهترینه یا نه،
باید با تمام قدرت جلو بری.
پس ممنونم.
این زخما رو با افتخار... اوه. آخ.
اوه... حالت خوبه؟
اوه.
خیلی دلم می‌خواست از اینجا برم.
بدون یه نشان، هیچ‌وقت احساس آزادی یا تعلق نمی‌کردم.
از کجا اومدم؟
الان چیزی جز یه علف هرز که ریشه‌شو کندن نیستی.
نمی‌تونی قایم شی، بچه. آینده‌ای نداری.
من کی هستم؟
شاید بهتره برگردی همون جایی که بودی.
همیشه یه صفحه خالی بودم.
اما دیگه اینطور نیست.
من دلم برای اون تنگ شده.
چون از این به بعد...
گوش کنید، همه‌تون.
فکر کنم من این محموله رو هر جور شده تحویل می‌دم.
اما... شما لازم نیست...
آه
چی شد؟ کمک می‌خوای؟
ما پشتتیم. فقط زود آماده شو.
لعنت به ایوجی. وقتشه یه حسابی ازش بگیریم.
فقط مطمئن شید یه چیزی ازش بمونه برای دستگیری.
نمی‌تونم باور کنم شما احمقا اینقدر اذیتم کردید.
زود بگیر هاه
وقتشه که قلب‌هامون رو تحویل بدیم
هم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.