‫من اومدم!
‫دارم میرم با ایگا ایگا بازی کنم!
‫قبل از تاریکی هوا برگرد خونه!
!چــشــم
‫ایگا ایگا رو ندیدی؟
‫حاجی.
‫کوتاه کردن این چمنا هیچ‌وقت قرار نیست تموم بشه!
‫تـنـبـو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت دوم: راز چوب شماره‌ی #3
از یکی اونا گفتن فقط کارایی که باید انجام بدم زدن چمن‌هاست
‫ولی تا الآن فقط تونستم همین یکی رو انجام بدم.
‫ها؟ تنبو؟
‫ایگا ایگا، دوباره قیافه‌ات ترسناک شده.
‫شونه‌ها و کمرم دارن پدرمو در میارن.
‫از پسش بر میای، ایگا ایگا.
‫پدربزرگ گون!
‫کارت خیلی خوبه‌ها.
‫اینطور فکر می‌کنی؟ ممنون!
‫تنبو، کمکم کن ماهی‌ها رو بِبُرم و آویزونشون کنم.
‫چشم.
‫شرمنده، ایگا ایگا. ‫الآن نمی‌تونم باهات بازی کنم.
‫اشکالی نداره...
‫هی، تنبو.
‫چی شده؟
‫میگم به نظرت اشکالی نداره اگر
‫توی زمین گلفی که نشون دادی، بازی کنم؟
‫الآن دیگه تو هم عضوی از اون زمین گلفی، ایگا ایگا.
‫سر چوبش رو کاملا به سمت آسمون گرفته بود...
‫بعدش هم تا جایی که میشد از توپ فاصله داشت...
‫تنبو چطوری تونست توپ رو از تو چاله در بیاره؟
‫اصلا نمی‌فهمم.
‫بدون هیچ چوب وِجی...
‫چوب وِج نوعی چوب گلفِ زاویه دار برای درآوردن توپ از موانعه
‫چجوری تونست با یه چوب #3 همچین ضربه‌ای بزنه؟
‫زدن این ضربه یه ترفندی داره.
‫تنبو.
‫دیدی؟
‫فهمیدم.
‫مچ دست چپش رو موقع گرفتن چوب خم کرد
‫که باعث شد سر چوب حتی از قبل هم بیشتر صاف بشه.
‫پس رمز این ضربه توی دست چپه.
‫رمزش توی دست راسته!
‫چی؟ دست راست؟
‫آره!
‫بوی بدی میده، نه؟ ‫باهاش کلی ماهی نصف کردم.
‫چرا مجبورم کردی دستت رو بو کنم؟!
‫و چه‌جوریه که با دست راستت اون ضربه رو می‌زنی؟
‫وقتی داری با دست راستت ‫ضربه رو می‌زنی، حرکت دستت رو متوقف کن.
‫این کار هیچ فرقی با حلقه کردن کردن طناب نداره.
‫اول اجازه میدی طناب خوب بین ‫انگشت‌هات حرکت کنه
‫بعدش سریع حرکت انگشت‌هات رو متوقف می‌کنی ‫و اینجوری یه حلقه درست میشه.
‫دقیقا همونطوری...
‫اینجا از دست راستت استفاده می‌کنی...
‫و بعد می‌تونی توپ رو به بیرون محوطه پرتاب کنی.
‫دوباره اون قیافه‌ی ترسناک رو به خودت گرفتی، ایگا ایگا.
‫بیا بریم.
‫عه؟
‫یه لحظه صبر کن، ایگا ایگا!
‫می‌خوام بیشتر گلف بازی کردنش رو ببینم.
حفره‌ی شماره‌ی 2 - 160 متر فاصله - 3 پار
پار به معنای تعداد ضربات استاندارد برای فرستادن توپ به داخل حفره و گرفتن امتیازه
‫این دیگه چیه؟
‫عجب حفره‌ی ترسناک و خطری‌ایه.
‫اگه یه ضربه‌ی اشتباه بزنی توپت میفته توی اقیانوس.
‫امروز نسیم ملایمی می‌وزه.
‫هاه؟
‫که اینطور...
‫پس اینجا به همچین ‫باد شدیدی میگن نسیم ملایم.
‫وای! صدای ضربه با همیشه فرق داشت!
‫توپت حتی یه ذره هم منحرف نشد! ‫درست مثل یه پرستوی واقعی مستقیم رفت جلو.
‫کارت حرف نداره، ایگا ایگا.
‫چه‌جوری می‌تونی همچین ضربه‌های صافی بزنی؟
‫توپ‌های من هر کاری هم که بکنم منحرف میشن!
‫نوبت توئه، تنبو.
‫حتی اگه اونم بهش بگه نسیم ملایم، این ‫باد داره کاملا مستقیم می‌وزه...
‫تازه این باد از سمت دریا هم بلند شده که ‫باعث میشه کلی نمک و رطوبت باهاش قاطی باشه.
‫ضربه زدن با #3 قرار نیست به این سادگیا باشه...
‫خیلی خب حالا بذار ببینم
‫چه‌طوری از پس این یکی بر میای، تنبو؟
‫چرا همچین فُرم بازی به خودش گرفته؟
‫انگاری می‌خواد یه کاری کنه که توپ قوس برداره.
‫اگه یه کاری کنی که توپ انقدر بالا بره...
‫صد درصد به سمت چپ منحرف میشه.
‫باد داره از دو جهت مختلف می‌وزه.
‫می‌بینی اون پرنده‌ی دریایی چه‌جوری ‫سرش رو به سمت راست خم کرده؟
‫این پایین ما با باد مستقیم سر و کار داریم
‫ولی اون بالا، جهت وزش باد از راست به چپه.
‫آه...
‫انگار زیادی به سمت راست نشونه گرفتم.
‫ایگا ایگا، اون قیافه‌ی ترسناکت دوباره برگشته...
‫لبه‌ی حفره از اون چیزی که نشون میده ‫بیشتر شیب داره.
‫با این چمنی که اینجا داره...
‫حتی با همون شماره‌ی #3 پات می‌زنه...
‫ضربات پات ضرباتی هستن که از محوطه‌ی گرین به سمت حفره زده میشن
‫معمولا برای این ضربه‌ها باید از پاتِر استفاده کنی.
‫پاتر نوعی چوب گلف مخصوص برای زدن ضربات پاته
‫ولی خب، مدل بازی کردن اون این‌جوریه.
‫صاف زد وسط توپ.
‫این دفعه مدل ایستادنش با سری پیش فرق داره.
‫زدم تو حفره!
‫تنبو، چرا مدل ضربه زدنت رو عوض کردی؟
‫جهت چمن با جهت ضربه‌ی برگشتی فرق داره، درسته؟
‫برای همین اگه از بالا بهش ضربه بزنی، توپ ‫خیلی راحت‌تر به جلو قل می‌خوره.
‫حق با اونه.
‫از بالا فشار وارد کردن به توپ باعث میشه ‫توپ یه جهش کوچولو داشته باشه
‫و بدون اینکه چمن مانع بشه، راحت‌تر به جلو حرکت کنه.
‫حدس می‌زنم...
‫دلیل تئوری پشت این کار رو نمی‌دونه
‫اما خود به خود بعد از چند بار بازی کردن دستش اومده.
حفره‌ی شماره‌ی 3 - 460 متر فاصله - 5 پار
‫چرا بین این‌همه فضای خالی، اینجا صندلی گذاشتن؟
‫که بتونی غروب آفتاب رو تماشا کنی.
‫امروز هوا زیادی ابری‌ـه
‫اما صندلی رو اونجا ساختن که بتونی بشینی و ‫از تماشای یه غروب زیبا لذت ببری.
‫امیدوارم یه روزی بتونم ببینمش.
‫هرچقدر که بخوای می‌تونی ببینیش.
‫یعنی، خب قراره تا ابد توی این جزیره بمونی دیگه، نه؟
‫ها؟ تا ابد؟
‫من که همینجا می‌مونم.
‫تا آخر عمرم توی همین جزیره می‌مونم!
‫هیچ‌وقت هیچ‌جا نــمــی‌رم!
‫تنبو...
‫وقتی به دبیرستان می‌رسن، همه‌ی بچه‌ها ‫باید جزیره رو ترک کنن.
‫یه ضربه‌ی کوتاهه اما حتی یه ذره هم منحرف نشد.
‫الآن فقط 90 متر با حفره فاصله داری.
‫ایگا ایگا کارت خیلی خوبه! ‫خفن‌ترین آدم دنیایی!
‫من لیاقت اون چشم‌های پر از تحسین رو ندارم.
‫افتاد توی راف...
‫راف ناحیه‌ای از زمین گلفه که چمن‌های بلند و کوتاه نشده داره
‫می‌خواستم یه کاری کنم مثل توپ تو پرتاب بشه
‫اما زیادی انحراف پیدا کرد...
‫هر بار که نوبت ضربات منه خیلی ترسناک میشی‌ها.
‫جدی؟ شرمنده.
‫یادت نره که فقط داریم تفریحی بازی می‌کنیم. ‫پس لبخند بزن!
‫موقع زدن دومین ضربه‌ی بلندش
‫پشت دستش رو به داخل خم کرد...
‫ولی این دفعه کاملا برعکس عمل کرد.
‫الآن دیگه مطمئنم که...
‫توی ضرباتش مدل منحرف شدن توپ رو کنترل می‌کنه.
‫وقتی توپ انقدر توی زمین چمن فرو رفته ‫به زور میشه با #3 ضربه زد.
‫می‌خوای از وج من استفاده کنی؟
‫نه. همین خوبه.
‫می‌خواد توپ رو به کجا پرتاب کنه؟
‫خودشه! مثل قایق پدربزرگ گون!
‫قایق؟
‫درست مثل نوک قایق که جریان آب رو ‫می‌شکافه و به جلو حرکت می‌کنه
‫اگه با نوک تیز چوب توی راف ضربه بزنی
‫دیگه حتی اگه چمن‌ها بلند باشن هم در آوردن توپ ‫کار سختی نیست.
‫ایگا ایگا، بازم قیافه‌ات ترسناک شده...؟
‫عه، نمی‌تونم چیزی ببینم.
!تـنـبـو
‫چشمام چیزی نمی‌بینن.
‫آخه ما خیلی دیر شروع به بازی کردیم.
‫شب‌های اینجا خیلی متفاوته.
‫واقعا همیشه همینقدر تاریکه؟
‫اون یه روحه؟!
‫تنبو!
‫هی! تنبو!
!بومپی! سرهنگ
‫ها؟
‫فکر می‌کردیم سر زمین باشیا.
‫اوه! پس با تنبو بودی.
‫اوممم... بله!
‫مطمئنم بهت گفتم ‫قبل از تاریکی برگردی.
‫یکم دیگه مونده بود تا همه رو خبر کنم ‫تا دنبالت بگردن.
‫ببخشید.
‫بگذریم، خداروشکر که سالمی.
‫معذرت می‌خوام. ‫من اصرار کردم که بیشتر بازی کنیم.
‫دیگه نگرانمون نکن، باشه؟
‫باشه!
‫هنوزم به چشم مهمون به من نگاه می‌کنن.
‫بیاید برگردیم دیگه.
‫می‌بینمتون.
‫ممنون.
‫اوووم....
‫- ببخشید... ‫- تنبو می‌ریم خونه.
‫باشه.
‫بای.
‫توام بیا!
‫چی؟
‫مشکل چیه؟ ‫خیلی ساکتی.
‫راستش..
‫با بابابزرگت خوب کنار نمیام.
‫چرا؟
‫یکم ترسناکه!
‫ترسناک؟
‫اصلا هم ترسناک نیست!
‫پدربزرگ مهربون‌ترین آدم دنیاست.
‫مهربون؟
‫همیشه میگه که:
‫"مهربون بودن نشونه‌ی قدرته"
‫"مهربونی" و "قدرت" باهم برابرن.
‫بزنیم بر بدن.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫ایگا ایگا! چرا نمی‌خوری؟
‫ایگا ایگا؟
‫لطفا منو ببخشید!
‫متاسفم که تا دیروقت ‫با تنبو... یعنی تنبو-سان گلف بازی کردم.
‫خیلی بامزه‌ایی!
تنبو-سان دیگه چیه؟
‫نمی‌خوام موقع شام حرف ناراحت کننده‌ایی زده بشه.
‫ممنون بابت غذا.
‫قبل اومدن به اینجا ‫چی کار می‌کردی؟
‫خب... اوم... راستش...
‫من...اوم... راننده کامیون بودم.
‫منظورم این نبود.
‫ها؟
‫نپرسیدم شغلت چیه.
‫پرسیدم چه‌جوری زندگی می‌کردی.
‫چه‌جوری... زندگی می‌کردم؟
‫قبل از اینکه به این جزیره بیای!
‫زنده بودی؟ یا مرده؟
‫سازمان حرفه‌ایی گلف ‫گواهینامه عضویت
‫مرده بودم.
‫این جزیره شبیه یه مکانیه که همه‌ فراموشش کردن.
‫به همین خاطر، اونایی که به اینجا کشیده میشن،
‫معمولا کسایی هستن که ‫زندگی باهاشون بد تا کرده.
‫و اونایی که توی ‫هینوشیما متولد و بزرگ شدن
‫سودای شهر رو دارن و میرن.
‫پسر منم از این قائده مستثنی نبود.
‫و بعدشم مرد.
‫فکر کنم...
‫زندگی با منم خوب تا نکرده...
‫نمی‌دونم والا.
‫عجله نکن. ‫تو این جزیره دنبال جوابت بگرد.
‫آسمون صاف شده. ‫ستاره‌ها رو میشه دید.
‫امشب اول ماهه ‫ ببرش ساحل تا از اونجا ببینه.
‫باشه.
تنبو! چرا فقط تویی که از چوب آهنی شماره سه استفاده می‌کنی؟
چوب آهنی شماره‌ی سه؟ .بقیه فقط بهش میگن چوب بلند سوم
‫آره، منظورم همینه.
‫چرا فقط از اون استفاده می‌کنی؟
‫نگاه کن!
‫این منظره، افتخار جزیره‌ست.
‫انگار که زمان متوقف شده.
‫برام سواله ‫کدوم یکیشون مامان و بابامن؟
‫می‌گن که وقتی آدما می‌میرن ‫تبدیل به ستاره می‌شن، درسته؟
داری همه رو میاری؟
‫زمین امروز کلی حوضچه داره.
‫چاله‌های آبی کوچک در زمین گلف برای به چالش کشیدن بازیکن‌ها
‫امروز اولین باره که مامانت بازی می‌کنه ‫پس زیاد میارم.
‫بدجنس!
‫چه خوب!
‫منم می‌خوام باهاتون بیام!
‫بزرگتر که شدی ‫خودم بهت یاد می‌دم چطوری بازی کنی.
‫هورا!
‫راستی...
‫نمی‌خوای اینو با خودت بیاری؟
‫برای من خیلی سخته ازش استفاده کنم.
‫تو راه برگشت میایم مدرسه دنبالت.
‫باشه.
‫پسرم داره واسه امتحانات دانشگاه آماده میشه.
‫نمی‌تونی با خودت ببریش؟
‫درسته، پسر توام هم سن تنبوـه.
‫دیوونه شدی؟ من سرم خیلی شلوغه. ‫تو ببرش.
‫عمرا! ‫وقتی برای سر و کله زدن باهاش ندارم.
‫باید برگرده جزیره.
‫بابابزرگ تنها کسیه که اونجا مونده.
‫من نمی‌خوامش!
‫والا ما هم نمی‌خوایمش!
‫مهم نیست! بالآخره یکی باید مسئولیتش رو قبول کنه.
‫تنبو!
‫بابابزرگ!
‫ابن چوب گلفی‌ـه که بابام بهم داده.
‫ببخشید. باعث شدم یاد خاطرات دردناک بیوفتی.
‫چوب شماره سه!
‫چوب آهنی شماره‌ی سه...
‫خیلی باحاله.
‫از این به بعد همینو می‌گم.
‫خوبه.
!من رفتم
‫وقتی که تنبو اومد به این جزیره
‫یک کلمه هم حرف نمی‌زد.
‫هیچ عکس‌العمل خاصی از خودش نشون نمی‌داد.
‫نگهداری ازش برای بابابزرگ گون سخت بود.
‫همه‌‌ی ساکنین جزیره توی بزرگ کردنش کمک کردن،
‫به این امید که قلبش ذره ذره التیام پیدا کنه.
‫اما چیزی که در آخر بهش کمک کرد...
‫خاطرات پدر و مادرش ...
‫و زندگی توی این جزیره بود...
‫من که همینجا می‌مونم.
‫تا آخر عمرم توی همین جزیره می‌مونم!
‫هیچ‌وقت هیچ‌جا نــمــی‌رم!
‫بهار بعدی دوره‌ی‌ ر‌اهنماییش تموم می‌شه.
‫اما این دختر...
‫من برگشتم.
‫اوه؟
‫عه! ایگا ایگا.
‫نتونستی منتظرم بمونی؟
‫میرم لباسامو...
‫تنبو!
‫هوم؟
‫دبیرستان رو می‌خوای چیکار کنی؟
‫این جزیره دبیرستان نداره.
‫دبیرستان نمی‌رم.
‫تو این جزیره می‌مونم.
‫تنبو...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پیش نمایش
‫تا حالا از کاری که کردی پشیمون شدی؟
‫نمی‌تونم بگم که نشدم.
‫برای همینه همیشه ترسناک به‌نظر میای.
‫هیچ وقت از حرف زدن درموردش خسته نمی‌شی، نه؟
‫در قسمت بعد تنبو!
"وِج‌ها و حسرت‌ها"
‫اصلا می‌دونی وج چیه؟
‫جهت قطب نما!
‫اون "وِسته" که میشه غرب!
!بعدا می‌بینمتون