‫تنبو.
‫کاری که تو می‌کنی اسمش گلف بازی کردن نیست.
‫گلف... نیست؟
‫گلف همیشه یه بازی پر تنشه.
‫تو مُدام باید در حال تصمیم‌گیری باشی
‫که یه ضربه‌ی پار بزنی، به حفره نزدیک و یا دور شی
‫و در عین حال تلاش کنی که از ضربات خارج از محدوده،
‫تری پات و یا ضربه‌های خراب شده، جلوگیری کنی.
‫تری پات به زمانی گفته میشه که بازیکن با سه ضربه‌ی پات توپش رو به داخل حفره می‌اندازه
‫همیشه وقتی به توپی ضربه می‌زنی یه سری مشکلات وجود دارن.
‫که همه‌شون در نهایت
‫به دو دسته‌‌ی «چیزای خوبی که از موفقیت به دست میاری» ‫و «چیزای بدی که از شکست به دست میاری» تقسیم میشن
‫حالا هرچه‌قدر ریسک بزرگ‌تری کرده باشی
‫شدت فشار روت بیشتره
‫به این میگن فشار گلف.
‫تنبو...
‫تا وقتی که چیزی برای بردن یا از دست دادن نداشته باشی،
‫هیچ فشاری رو احساس نمی‌کنی.
‫الآن، تو داری این‌جوری گلف بازی می‌کنی.
‫"اون‌جوری باید دوباره ضربه می‌زدم."
‫این اسمش گلف نیست.
‫تـنـبـو!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت پنجم: اسم این کار گلف نیست
‫دلم می‌خواد تنبو بفهمه که فشار و استرس گلف دقیقا چیه.
‫نه... اون باید بفهمه که این فشار چه‌جوریه.
‫ولی چه‌طوری؟
‫پدربزرگ گون.
‫اینجا مقبره‌ی خانوادگی‌مونه.
‫پسرم و همسرش اینجا خوابیدن.
مقبره‌ی خانوادگی اوی
‫پدر و مادر تنبو...
‫اولش خانواده‌ی عروسم مخالفت کردن.
‫منظورم مخالفت با این‌جا دفن کردن دخترشونه.
‫اونا همون کسایی‌ان که قلب تنبو رو زیر پاهاشون له کردن.
‫منم هرچی از دهنم در میومد بهشون گفتم و تنبو رو با خودم آوردم.
‫طوفان دیروزی هرچی گل روی قبرهای دیگه بوده رو با خودش برده.
‫ولی سر این یکی قبر هنوزم دسته گل هست.
‫تنبو احتمالا سر راه مدرسه‌اش یه سر اومده این‌جا.
‫اون هر روز صبح براشون گل‌های وحشی می‌چینه و میاره.
‫به گمونم این‌ یکی، خوش‌حال‌ترین قبریه که روی این جزیره وجود داره.
‫چه‌طوریه که سنگ اون یکی قبر دَمَر شده؟
‫وقتی یه قبری خالی میشه سنگاش این‌جوری میفتن.
‫خالی؟
‫خانواده‌ای که صاحبش بودن از جزیره رفتن واسه همین ‫دیگه نمی‌تونستن به قبر رسیدگی کنن.
‫برای همینم استخونا رو از اینجا بردن.
‫می‌دونم نمی‌شه واسه کسایی که می‌خوان از جزیره برن کاری کرد، ولی...
‫یه کمی ناراحت‌کننده‌ست که روح درگذشتگان رو با خودشون می‌برن.
‫اگه تنبو یه روز از این جزیره بره شما چیکار می‌کنین؟
‫اون همین بهار از راهنمایی فارغ‌التحصیل میشه.
‫ولی واسه خاطر موندن تو این جزیره، کلا قید دبیرستان رفتن رو زده.
‫شما می‌خواین همین‌جا بمونه؟
‫چه بدونم.
‫ولی...
‫اصلا نمی‌تونم تصور کنم که زندگی
‫بدون اون چه‌طوری می‌تونه باشه.
‫اون قیافه‌ی اخمالو دیگه چیه؟
‫می‌دونم که دیروز همه‌ی اون حرفا رو زدی
‫ولی من اصلا متوجه نمی‌شم.
‫یعنی خب، وقتی که اون‌جوری داشتی توضیح می‌دادی...
‫خودم می‌دونم که کارت توی گلف خوبه، ولی...
‫انگاری داشتی می‌گفتی کارم توی گلف خوب نیست.
‫نگاه کن چه‌جوری لباش آویزون شده.
‫تقریبا یادم رفته بود که اون هنوز یه بچه‌ست.
‫انگاری داشتی می‌گفتی کارم توی گلف خوب نیست.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫گلف بازی کردنت فوق‌العاده‌ست.
‫نه وایسا این نه.
‫کلمه‌ی درست برای توضیح دادنش چی می‌تونه باشه؟
‫هوم... مدل گلف بازی کردنت...
‫آره خودشه...
‫خیلی ازش خوشم میاد.
‫"من نمی‌خوامش!"
‫"والا ما هم نمی‌خوایمش!"
"‫"مهم نیست! بالآخره یکی باید مسئولیتش رو قبول کنه.
‫دلم می‌خواد بازی کردنتو بیشتر ببینم.
‫از خدام بود که کل روز بشینم به تماشای بازیت.
‫ولی...
‫گلف بازیی‌ـه که نمی‌شه بدون فشار انجامش داد.
‫بازی؟
‫یه جور مسابقه‌ست.
‫و تمام احساس هیجانی که توش وجود داره، از سر همون فشاره.
‫این گلف واقعی‌ـه.
‫منم می‌خوام تو همچین چیزی رو تجربه کنی.
‫از مسائل پیچیده‌ای مثل این متنفرم.
‫تنبو.
‫اگه توپت بیفته توی دریا، بابابزرگ گون می‌میره.
‫چی؟
‫اگه این قضیه واقعا درست بود چی؟
‫این همون «فشار»ـه که ازش حرف می‌زنم.
‫این‌جوری دیگه بازی نمی‌کنم.
‫دلم نمی‌خواد بابابزرگو از دست بدم.
‫این فقط یه مثاله.
‫می‌تونی به بازیت ادامه بدی.
‫باشه، پس الآن ضربه می‌زنم.
‫هی، تنبو.
‫هوم؟
‫اگه بهت می‌گفتم باید بدون این‌که پاتو از قسمت چمن‌زنی شده بیرون بذاری
‫تو این لاین بری جلو، چیکار می‌کردی؟
‫کاری نداره که. ‫حتی می‌تونم توش بدوم.
‫حالا اگه از این‌جا تا اون یکی صخره
‫یه دره به بزرگی لاین‌های گرین داشتیم، چیکار می‌کردی؟
‫بازم دلت می‌خواست روش بدوی؟
‫اون‌جوری هر یه قدمی که برمیداری ترسناکه، نه؟
‫به‌خاطر این‌که...
‫اگه خراب کنی، چیزای زیادی رو از دست میدی.
‫کاری که قبلا به سادگی آب خوردن بود، حالا پر از ریسک و خطر شده.
‫به این میگن فشار.
‫هی!
‫چـ-چی؟
‫تنبو؟
‫هی! تنبو!
‫اون موقع نتونستم درست و حسابی با پسرم رو در رو بشم.
‫اگه الآن بهش پشت کنم یا فرار کنم...
‫اگه این کارو کنم...
‫...دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم برگردم!
‫تنبو!
‫قبلا شنیدم که
‫افتادن تو آب از یه فاصله‌ی خیلی زیاد مثل خوردن به بتن می‌مونه.
‫درد گرفـــت! باید قبلش انگشتامو گرم می‌کردم!
‫واسه رد شدن هم می‌تونم به سمت دیگه بدوم
‫و هم می‌تونم بپرم تو آب و شنا کنم!
‫ایگا ایگا؟
‫ایگا ایگا؟!
‫تنبو!
‫حالت خوبه؟!
‫پرید تو آب که منو نجات بده؟
‫همون‌جا بمون!
‫ولی اون که شنا بلد نیست.
‫آخه چرا باید بپری تو آب؟
‫سوال خودمم هست.
‫به‌خاطر اینه که قبلش داشتی اون سوالای مزخرفو می‌پرسیدی.
‫کجاش انقدر خنده‌داره؟
‫الکی خودمو گنده کردم و هی براش درباره‌ی فشار حرف زدم
‫ولی سر هر مانعی، ارزش‌های اخلاقیش از ارزش‌های من پیشی می‌گیرن.
‫شاید همین‌جوری هم زیاد بد نباشه.
‫ها؟
‫اگه همین‌جوری به گلف بازی کردن ادامه بده،
‫قطعا دیر یا زود، احساس تنش و فشار خودشو نشون میده.
‫فقط بحث، بحث زمانه.
‫خیلی عجیب و غریبی.
‫اصلا شاید بهتر باشه بذارم
‫همین‌جوری که الآن هست، پاش به دنیای گسترده‌ی گلف باز شه.
‫ایــــول!
‫تنبو، دقیقا چه‌جوری می‌تونی کنترل کنی که توپت بالا و پایین بره آخه؟
‫حتی وقتی مدل وایسادنتم معمولی‌ـه،
‫باز می‌تونی ارتفاع توپ رو بالا و پایین کنی.
‫انگشت اشاره‌ات رو نشونم بده.
‫ها؟ یعنی این‌طوری؟
‫معمولا چوب رو این‌طوری نگه می‌دارم.
‫ولی اگه بخوام یه ضربه‌ی کم ارتفاع بزنم...
‫این‌جوری می‌گیرمش.
‫سفته.
‫و اگه بخوام یه ضربه‌ی بلند بزنم،
‫این‌جوریه.
‫اوه، این یکی خیلی شُل‌تره.
‫یه همچین کاری انجام میدم.
‫وایسا ببینم، فقط همین؟
‫منظورت به قدرتی‌ـه که باهاش چوبو نگه می‌داری؟ ‫چرا همچین چیزی باید انقدر تغییر ایجاد کنه؟
‫نمی‌دونـــم.
‫جوری که تنبو رفتار می‌کنه...
‫جوری که گلف بازی می‌کنه...
‫قطعا توی دنیا تکه.
‫شک ندارم که همه رو مجذوب خودش می‌کنه.
!تـنـبـو
‫هی، تنبو.
‫هوم؟
‫وقتی که تعطیلات تابستونی شروع شد، نظرت چیه که ‫بریم یه زمین گلف واقعی رو امتحان کنیم؟
‫یه زمین گلف واقعی؟
‫منظورم یه زمین اصلی با 18تا حفره
‫و 72 پاره.
‫همچین جایی تو این جزیره وجود نداره.
‫دقیقا واسه همینه که باید یه سر بریم کاگوشیما.
‫لازم نیست. دلم نمی‌خواد.
‫واقعا باعث شد به حفره نزدیک‌تر بشه.
‫منظورم ضربه زدن تو زمانیه که رو به حفره وایسادی.
‫دیدی؟
‫آهان، خودشه...
‫اگه چوبو با هر دوتا دستم نگه دارم...
‫خیلی خوبه.
‫شاید به‌خاطر اینه که موقع ضربه زدن نگاهم به پینه.
‫فقط باید چشمام به پین باشه...
‫و بعد...
‫آهان، تقریبا موفق شدم.
‫چون نگاهم به پرچم بود ‫توپ نزدیک افتاد.
‫دوباره امتحان می‌کنم.
‫واقعا حس ششمش توی گلف داره تو این جزیره ‫حیف میشه.
‫ایگا ایگا؟
‫الان برمی‌گردم...
‫تو فقط تمرین کن.
‫آییییی...
‫شکمم یهو درد گرفت!
‫چی؟
‫ها؟
‫چیـ-چیشده؟
‫می‌خاره...
‫دیوانه‌وار می‌خاره.
‫چجوری یه پشه می‌تونه انقدر بخارونه...
‫رو اون توالت نشستی؟ ‫مگه ندیدی دیوارهاش شکسته؟
‫یهویی کلی از ناکجا آباد اومدن.
‫هیچ‌کسی تو این جزیره از اون سرویس استفاده نمی‌کنه.
‫اونا خر پشه‌ان.
‫بیشتر آدم‌ها بهشون می‌گن پشه‌ی بوفالو.
‫متوجه شدم...
‫کسایی که اینجا به دنیا اومدن نسبت بهشون ایمن هستن.
‫اما تو اولین غریبه‌ایی نیستی که ‫بخاطر نیششون تب می‌کنه.
‫بفرما!
‫ممنونم.
‫ولی خیلی می‌خاره.
‫نخارون.
‫ها؟
‫اگه بخارونی، باکتری نفوذ می‌کنه.
‫آخرش هم تبدیل به زخم میشه ‫فهمیدی؟
‫بـ-بله! خانوم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دستشو فقط یه بار نیش زدن.
‫اما کل باسنش پره.
‫باسنش کلا ورم کرده.
‫ورم کرده؟ ببینم.
‫چــــــــی؟ ‫من خوبم.
‫نمی‌تونم به شما نشون بدم.
‫شلوارتو دربیار. به پماد احتیاج داری.
‫کی می‌خواد بزنه؟
‫من دیگه!
‫عمــــــــــرا! نمی‌خــــــــوام!
‫بیرونم کردن.
‫می‌خوای از اینجا ببریش؟
‫بله.
‫اگه تو جزیره بمونه...
‫استعداد گلفش حیف می‌شه.
‫نمی‌دونم قبول می‌کنه یا نه.
‫چی؟
‫حتی اردوی مدرسه رو هم نرفت.
‫اردوی مدرسه؟
‫قرار بود یه اردوی مشترک با یه مدرسه‌ی راهنمایی دیگه باشه.
‫یه سفر سه روزه‌‌ی شغلی هم برای کسب تجربه به کاگوشیما بود.
‫که اونم نرفت.
‫انقدر اوضاع جدیه؟
‫خب! اینم از این.
‫یکی طلبت، بومپِی!
‫هیجان‌زده شدم وقتی یوکو-سان گفت ‫بیا اینجا...
‫فکرشم نمی‌کردم باید به پشت تو پماد بزنم.
‫اون بچه کیه؟ خیلی بامزه‌ست.
‫خواهرزاده‌مه.
‫واقعا عاشق گلفه.
‫[روز آخر ترم]
‫عالیه!
‫نمی‌دونستم درس تنبو انقدر خوبه.
‫تعداد دانش‌آموزها و معلم‌ها
‫تو این جزیره ‫تقریبا یکسانه.
‫که اینطور!
‫پس کلاسش تک نفره‌ست.
‫با شروع تعطیلات تابستانی ...
‫فقط هشت ماه تا تموم کردن ‫راهنماییش می‌مونه.
‫منم همیقدر وقت دارم تا ‫نظرش رو عوض کنم.
‫ای بابا...
‫با وج فقط ضربه‌ها رو خراب می‌کنم.
‫تنبو! یادم بده چجوری انجامش بدم.
‫نمی‌دونم چی باید یادت بدم.
‫فقط چوب رو چپ و راست می‌کنی.
‫انگار که داری زمینو میسابی.
‫باورم نمیشه داری به روم میاری که ‫نمی‌تونم بازی کنم.
‫به روت می‌زنم؟
‫تنبو! از کی تا حالا انقدر سنگ دل شدی؟
‫اوم...خب...
‫اون روزی یه روش جالب یاد گرفتم بزنم ‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫روش جالب؟
‫اینجوری وایسا و به جایی که می‌خوای ضربه بزنی، ‫نگاه کن.
‫بیخیال! من نمی‌تونم.
‫عمرا اگه بتونم با یه دست ضربه بزنم.
‫خب با دوتا دستت بزن.
‫یه راه مطمئن برای نزدیک انداختن توپه.
‫اینجوری وایسادن واقعا عجیبه....
‫خراب نکردم!
‫گفتم که.
.‫جواب داد
‫از کجا می‌دونستی؟ چطوری؟
‫نمی‌دونم.
‫ها؟
‫نمی‌دونی، ها؟
‫ضربه‌‌هارو خراب می‌کنی...
‫چون از بالا به توپ ضربه می‌زنی
‫اما اگه مثل پاتر از بغل ضربه بزنی...
‫دیگه سر چوبت زمین رو نمی‌کنه.
‫تازه، چرخیدن سمت هدف
‫به این معنیه که جفت چشم‌ها ‫ دارن از یه فاصله به توپ نگاه می‌کنن.
ولی ‫وقتی عادی وایمیستی،
‫چشم چپ به هدف نزدیک‌تره.
‫البته که با تعمیم دادن فاصله، ‫دسترسی راحت‌تر میشه.
‫تنبو از هیچ فرضیه یا منطقی استفاده نکرده، ‫ خودش یاد گرفته.
‫اوه! ایگا ایگا!
‫بیا پیش ما.
‫حتما.
‫هرچند اینجا خیلی گرمه.
‫فقط می‌خوام یه گاز اوناگی ‫بزنم به بدن.
‫ایگا ایگا! اوناگی دوست داری؟
‫معلومه! مورد علاقمه!
‫پس بریم.
‫کجا؟
‫سلام، بچه‌ها!
‫اوووووه.
‫اینو ببینین.
‫یکی بزرگش رو گرفتی‌ها.
‫درسته؟ باور نمی‌کنی من این رو گرفته باشم؟
‫مقاومت می‌کرد ولی گرفتمش. ‫توکارا فوق‌العاده‌ست.
‫میرم مرکز، تر و تمیزش می‌کنم و باهاش کابایاکی درست می‌کنم.
‫می‌خوای اینو بخوری؟
‫بله! به همه‌مون میرسه ‫پس همه رو جمع کن! باشه؟
‫منتظرتونم.
‫باشه! به بقیه خبر میدم ولی...
‫عقلش سرجاشه؟
‫خیلی خب. بریم تو کارش!
‫چطوره؟
‫می‌دونستم، افتضاحه!
‫می‌دونستی؟ ها؟
‫تنبــــــو! دختره‌ی پررو...
‫مارماهی بزرگ خوردی؟
...جناب رئیس
‫مارماهی بزرگ خالدار تا دو متر رشد می‌کنه
‫و وزنش تا بیست کیلو می‌رسه.
‫کاملا با مارماهی‌های ژاپنی فرق دارن.
‫اوه... اصلا روحمم خبر نداشت.
‫اگه قابل خوردن بود که ‫مردم جزیره تا الآن منقرضش کرده بودن.
‫منطقیه.
‫خب دیگه، من میرم.
‫مارماهی بزرگ... خرپشه... و شب‌های پر ستاره...
‫ماهی پرنده...غروب خورشید... بز... بارون سیل‌آسا و سینه سرخ‌ها.
.‫این جزیره پر از شگفتیه
‫اما بزرگترین شگفتی اینجا
‫اینه که همچین جزیره‌ایی زمین بزرگ برای گلف داره.
‫و اون دختر کوچولو که ‫تو اون زمین بازی می‌کنه.
‫جوری بازی می‌کنه که...
.‫من هیچوقت فکرشم نمی‌کردم
‫این جزیره بندر خارق‌العاده‌ایی داره.
‫باید دنیا رو نشونش بدم.
‫و اگه بخوام موفق شم ‫منم باید خارق‌العاده‌ عمل کنم.
‫باید روش فکر کردنم رو عوض کنم.
‫اما نمی‌دونم چطور.
‫روش فکر کردنم... روش گلف بازی کردنم....
‫اوه! باحال به‌نظر میرسی!
‫با چیزی که بقیه بازی می‌کنن ‫کاملا فرق داری.
‫تو عالی هستی، ایگا ایگا!
‫تا حالا کسی رو ندیدم انقدر خوب باشه.
‫همینه.
‫ایگا ایگا؟
‫ایگا ایگا!
‫کجا داری میری؟
‫تنبو؟
‫ایگا ایگا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تنبو، اگه جزیره‌ی هینو رو ترک نکنی
‫به‌جاش من مجبورم که برم.
!در قسمت بعد تنبو
‫رقیب اوکیناوایی!
‫ایگا ایگا
‫بدون هیچ حرفی رفت...
‫وقتی دوباره ببینمش...
‫مجبورش می‌کنم یه ساشیمی مارماهی بخوره!
‫چرا موهای تنم داره سیخ میشه؟ دریا زده شدم؟